Christian Faure

Regisseur

Christian Faure is regisseur.
Er zijn 19 films gevonden.

Au nom des fils

2014 | Drama

Frankrijk 2014. Drama van Christian Faure. Met o.a. Léa Drucker, Isabelle Gélinas, Lionel Abelanski en Antoine Chappey.

Mademoiselle Drot

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Christian Faure en Christian Carter. Met o.a. Louise Monot, Mélanie Bernier, Michaël Cohen en Anémone.

Titelmejuffrouw Drot (Monot) is een kortzichtige katholieke vrouw in Parijs anno 1938. Ze is uit de gratie vanwege een buitenechtelijk kind en moet uit financiële noodzaak tot haar afgrijzen een dienstbetrekking accepteren bij een Joods gezin. Daar ondervindt ze dat haar antisemitische denkkader ontoereikend is voor haar groeiende gevoel van toewijding en vriendschap voor haar werkgevers. Mademoiselle Drot geeft het wijdverspreide antisemitisme in Vichy-Frankrijk een gezicht tijdens de opkomst en heerschappij van de nazi's met een duidelijk beschuldigende vinger naar uiteindelijk het Vaticaan. Gebaseerd op het boek van Hélène Millerand.

Un amour à taire

2005 | Drama

Frankrijk 2005. Drama van Christian Faure. Met o.a. Jérémie Renier, Louise Monot, Michel Jonasz en Bruno Todeschini.

Integere mix van soap, holocaustdrama en gay cinema. Parijs, 1942. De joodse Sara vlucht na de moord op haar familie naar vakantievriendje Jean, die haar aan valse papieren helpt. Sara is nog steeds verkikkerd op Jean, maar die heeft een geheime verhouding met de oudere Philippe. De vriendschap die tussen de drie ontstaat, wordt bruut beëindigd als Jean wegens zijn geaardheid wordt afgevoerd naar Dachau. Wegens de thematiek stuitte regisseur Faure bij het maken van de film op nogal wat weerstand; ten slotte filmde hij alles in Bulgarije, met Bulgaarse acteurs in de nazi-rollen.

T'as voulu voir la mer

2002 |

Frankrijk 2002. Christian Faure. Met o.a. Patachou, Robin Renucci en Annick Alane.

Integere mix van soap, holocaustdrama en gay cinema. Parijs, 1942. De joodse Sara vlucht na de moord op haar familie naar vakantievriendje Jean, die haar aan valse papieren helpt. Sara is nog steeds verkikkerd op Jean, maar die heeft een geheime verhouding met de oudere Philippe. De vriendschap die tussen de drie ontstaat, wordt bruut beëindigd als Jean wegens zijn geaardheid wordt afgevoerd naar Dachau. Wegens de thematiek stuitte regisseur Faure bij het maken van de film op nogal wat weerstand; ten slotte filmde hij alles in Bulgarije, met Bulgaarse acteurs in de nazi-rollen.

La mort est rousse-contrepétrie

2002 |

Frankrijk 2002. Christian Faure. Met o.a. Eva Darlan, Elsa Lunghini en Bernard Giraudeau.

Integere mix van soap, holocaustdrama en gay cinema. Parijs, 1942. De joodse Sara vlucht na de moord op haar familie naar vakantievriendje Jean, die haar aan valse papieren helpt. Sara is nog steeds verkikkerd op Jean, maar die heeft een geheime verhouding met de oudere Philippe. De vriendschap die tussen de drie ontstaat, wordt bruut beëindigd als Jean wegens zijn geaardheid wordt afgevoerd naar Dachau. Wegens de thematiek stuitte regisseur Faure bij het maken van de film op nogal wat weerstand; ten slotte filmde hij alles in Bulgarije, met Bulgaarse acteurs in de nazi-rollen.

La mort est rousse-contrepèterie

2002 |

Frankrijk 2002. Christian Faure. Met o.a. Eva Darlan, Elsa Lunghini en Bernard Giraudeau.

Integere mix van soap, holocaustdrama en gay cinema. Parijs, 1942. De joodse Sara vlucht na de moord op haar familie naar vakantievriendje Jean, die haar aan valse papieren helpt. Sara is nog steeds verkikkerd op Jean, maar die heeft een geheime verhouding met de oudere Philippe. De vriendschap die tussen de drie ontstaat, wordt bruut beëindigd als Jean wegens zijn geaardheid wordt afgevoerd naar Dachau. Wegens de thematiek stuitte regisseur Faure bij het maken van de film op nogal wat weerstand; ten slotte filmde hij alles in Bulgarije, met Bulgaarse acteurs in de nazi-rollen.

La mort est rousse

2002 | Mysterie, Thriller

Frankrijk 2002. Mysterie van Christian Faure. Met o.a. Bernard Giraudeau, Elsa Lunghini, Eva Darlan, Laure Killing en Julie Marboeuf.

Charlotte (Lunghini) schrijft kinderverhalen. Ze is getrouwd met Vincent, die wetenschapper is. Ondanks het leeftijdsverschil houden ze van elkaar en sturen ze elkaar overdag e-mails, waarin zij gewilde versprekingen doen. Op een congres heeft Vincent een vluchtige affaire. Als Charlotte dit ontdekt, is ze furieus en voelt ze zich bedrogen. Ze besluit Vincent te verlaten, pakt haar koffers en vertrekt met de auto. 's Avonds belt de gendarmerie met de trieste mededeling dat Charlotte omgekomen is bij een verkeersongeluk. Een paar dagen later ontvangt Vincent een e-mail met teksten die alleen maar door Charlotte gemaakt zouden kunnen zijn. Vincent is onthutst en als hij van de verbazing bekomen is, wil hij er het fijne van weten. Het scenario is van Max Grimeur.

Juste une question d'amour...

2000 | Romantiek, Drama

België/Frankrijk 2000. Romantiek van Christian Faure. Met o.a. Cyrille Thouvenin, Stephan Guérin-Tillie, Eva Darlan, Danièle Denie en Idwig Stephane.

Student vindt het moeilijk om aan zijn ouders te vertellen dat hij niet verliefd is op zijn verloofde Carole, maar op de jonge onderzoeker Cedric.

L'instit: Menteur !

1998 | Drama

België/Zwitserland/Frankrijk 1998. Drama van Christian Faure. Met o.a. Gérard Klein, Françoise Arnoul, Pierre Malet, Jim Redler en Florence Rougé.

De eerste dag dat invaller Victor Novak (Klein) voor zijn nieuwe klas staat, krijgt hij van een arrogant jongetje, Aymeric Lachesnay (Redler), te horen dat de wereld toebehoort aan de rijken en dat iedereen naar hun pijpen moet dansen. Victor, voor wie alle kinderen gelijk zijn, zet de jongen op zijn nummer. Wat Aymeric echter niet weet, is dat zijn vader Bernard (Malet) al twee jaar niet meer tot de 'rijken' behoort en dat zelfs het verhaaltje van diens hoge functie in Toulouse slechts een fabeltje is, ook al houdt Bernard dit geheim voor zijn gezin. De waarheid komt dan ook als een schok aan en dan staat Victor gelukkig klaar om vader en zoon duidelijk te maken dat wederzijdse genegenheid en begrip een groot goed is en dat de sport op de sociale ladder, waarop men staat, geen rol speelt. Zoals gebruikelijk hebben de 'edele gedachten' de overhand in deze serie en is het in de finale tijd om de zakdoek te pakken om een traantje weg te vegen of om een brok weg te slikken. Dankzij een uitstekende Arnoul heeft de film nog enig niveau. Het scenario van Pierre Pauquet en Alain Schwarzstein is gebaseerd op een verhaal van Richard Malbêqui. Het camerawerk is van Jacques Boumendil.

Fugue en Ré

1998 | Romantiek

Frankrijk/België 1998. Romantiek van Christian Faure. Met o.a. Guy Marchand, France Zobda, Stéphanie Pasterkamp, Ambroise Michel en Fermine Richard.

Louis Roche (Marchand), een knorrige Fransman, en Coralie Hoareau (Zobda), een levenslustige jonge vrouw uit La R[KA1]eunion, zijn buren, maar kunnen elkaar niet luchten. Doorlopend worden er racistische uitroepen tussen hen uitgewisseld. Op een dag echter ontdekken ze dat Ana[KA3]is (Pasterkamp), de zeventien-jarige dochter van Louis, en Julien (Michel), de zoon van Coralie van elkaar houden. Nu is het hek van de dam. De twee jonge mensen krijgen huisarrest en mogen elkaar niet meer zien. Anaïs en Julien weigeren echter de dupe te worden van de kleinzielige haat van hun respectievelijke ouders en besluiten samen weg te lopen, net voordat de eindexamens beginnen. Het ernstige thema van onverdraagzaamheid wordt hier luchtig en op bepaalde momenten zelfs zeer plezierig weergegeven. Marchand is duidelijk in topvorm als de brombeer die het licht niet gunt in de ogen van zijn donkerhuidige buurvrouw. Spijtig genoeg wordt er in het scenario van Didier Cohen wat teveel gepraat om het een pamflet ten gunste van interraciale verdraagzaamheid te kunnen noemen. Toch loont het de moeite om hem te bekijken. Fotografie is van Patrice Payen. Stereo.

L'enfant perdu

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Christian Faure. Met o.a. Robin Renucci, Anne Jacquemin, Jim Redler, Anny Duperey en Jean-Paul Dubois.

Pierre Neuville (Renucci) keert na afloop van WO II (1939-44) uit krijgsgevangenschap terug. Hij krijgt te horen dat zijn vrouw is omgekomen bij een bombardement, maar dat zijn zoontje nog in leven zou kunnen zijn. In een weeshuis ontdekt hij Andr[KA1]e (Redler) die er omstreeks de bomaanval terecht is gekomen. Pierre is ervan overtuigd dat Andr[KA1]e de verloren zoon is, maar er zijn geen harde bewijzen. Terwijl hij Andr[KA1]e regelmatig opzoekt, maakt hij hernieuwd kennis met Rose (Jacquemin), die hij nog uit zijn jeugd kent en beiden halen de vriendsschapsbanden aan. Ook Rose gaat zich aan Andr[KA1]e hechten en ze besluiten dat ze het kind het beste kunnen adopteren. Als de papieren zo goed als rond zijn, komt Pierre er bij toeval achter dat zijn echte zoon vlak in de buurt woont en tegenwoordig Jeannot D[KA1]erec (Houri) heet. Hij blijkt volmaakt gelukkig te zijn bij zijn pleegouders en Pierre begrijpt dat hij de delicate balans niet verstoren mag. Regisseur Faure is bedreven in het maken van oppervlakkige, sentimentele, diepmenselijke drama's en ook met deze film is het hem weer eens gelukt. Het spel staat niet direct op een zeer hoog peil, maar dat speelt bij een dergelijke geschiedenis toch niet de hoofdrol.

L'enfant du bout du monde

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Christian Faure. Met o.a. Valérie Kaprisky, Claire Nadeau, Gérard Rinaldi, Eric Veillard en Léo Romain.

De 35-jarige Alice (Kaprisky) keert met haar tien-jarig geadopteerd zoontje Bruno (Romain) terug naar Zuid-Amerika. De jongen werd er geboren en toen hij slechts enkele dagen oud was (zijn geboorteland verkeerde in volle burgeroorlog) had Alice zich over hem ontfermd, omdat hij dreigde vermoord te worden. Alice keerde met Bruno naar Frankrijk terug en regelde adoptie op wettelijke basis. Nu is de jongen ernstig ziek en alleen een beenmerg-transplantatie van naaste familieleden kan hem redden. Alice staat voor quasi onmogelijke opgave om Bruno's familie op te sporen. Gedraaid in Columbia met natuurlijke decors is dit in eerste instantie een alert melodrama met ontroerende Kaprisky als vrouw die vastbesloten is haar geadopteerd zoontje te redden.

Der verschwundene Sohn

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Christian Faure. Met o.a. Jim Redler, Anne Jacquemin en Robin Renucci.

De 35-jarige Alice (Kaprisky) keert met haar tien-jarig geadopteerd zoontje Bruno (Romain) terug naar Zuid-Amerika. De jongen werd er geboren en toen hij slechts enkele dagen oud was (zijn geboorteland verkeerde in volle burgeroorlog) had Alice zich over hem ontfermd, omdat hij dreigde vermoord te worden. Alice keerde met Bruno naar Frankrijk terug en regelde adoptie op wettelijke basis. Nu is de jongen ernstig ziek en alleen een beenmerg-transplantatie van naaste familieleden kan hem redden. Alice staat voor quasi onmogelijke opgave om Bruno's familie op te sporen. Gedraaid in Columbia met natuurlijke decors is dit in eerste instantie een alert melodrama met ontroerende Kaprisky als vrouw die vastbesloten is haar geadopteerd zoontje te redden.

Loin des yeux

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Christian Faure. Met o.a. Véronique Jannot, Christian Brendel, Nicole Croisille, Nicole Jamet en Michèle Moretti.

Jannot is een bekende oogchirurge die ingaat op het verzoek van haar ex-prof en ex-minnaar om op hemzelf een ingewikkelde en gevaarlijke operatie uit te voeren. De ingreep zelf lukt, maar de man bezwijkt aan een hartstilstand. Jannots collega Métayer, een afgewezen minnaar en een concurrent voor de vrijgekomen functie van diensthoofd in het grote Parijse ziekenhuis, ziet zijn kans om wraak te nemen. Hij zorgt ervoor dat de onderzoekscommissie de schuld voor het overlijden van de patiënt bij Jannot legt. Verbitterd en ontgoocheld vertrekt Jannot naar Afrika, waar zij haar diensten aanbiedt bij Brendel, een ouwe kennis, die uiteraard een goeie chirurg best kan gebruiken. De verstandhouding tussen beiden is aanvankelijk gespannen. Brendel ergert zich aan de zelfzekerheid van Jannot die niets afweet van Afrika. Maar hij moet toegeven dat zij zich snel weet aan te passen en het duurt niet lang voor hij verliefd wordt op haar. Een mooi vrouwenportret, geschreven door Nicole Jamet, Sylvie Dervin en Alain Krief, met - vooral in het eerste deel - een raak weergeven van het hospitaalmilieu waar de persoonlijke ambities van de chirurgen wel eens de bovenhand nemen op de belangen van de patiënten. Het tweede, Afrikaanse deel, biedt een cocktail van liefdesintriges, jaloersheid en ambities. Jannot en Brenner schitteren in tweedelige tv-film.

L'instit: Le crime de Valentin

1994 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1994. Komedie van Christian Faure. Met o.a. Gérard Klein, André Julien, Michèle Moretti, Jean-Claude Frissung en Jean-François Dérec.

Voor de lessen biologie trekt instit Klein met een aantal kinderen uit de buitenwijken erop uit naar het hartje van Auvergne, waar ze hartelijk ontvangen worden op de boerderij van Michaud. Haar vader (Julien) leeft van de opbrengst van het landgoed sinds hij vijf jaar ervoor uit de gevangenis werd ontslagen, waar hij vijftien jaar moeten brommen voor een misdaad die hij niet gepleegd had. Enkele dagen na de aankomst van de klas wordt een lijk gevonden. Deze wandaad die op een of andere manier met de vroegere verbonden is, geeft Klein de kans om zijn leerlingen te wijzen fouten die door de justitie gemaakt worden. Een iets beter scenario dan we in deze reeks gewoon zijn, geschreven door Didier Cohen en Eric Kristy. Ook al wordt goedkoop sentiment niet helemaal vermeden, al kwam het op de tweede plaats. Mooie fotografie van Dominique Brabant.

Graine de révolte

1993 | Drama

België/Frankrijk 1993. Drama van Christian Faure. Met o.a. Juliette Sane, Chad Chenouga, Saida Bekkouche, El Kebir en Florence Rouget.

De jonge Fazia (Sane), werd grootgebracht volgens de strenge islamitische tradities in een Algerijnse migrantenfamilie, met een strenge vader en een moeder die door de vele zwangerschappen haar levenslust verloren is. Haar hele jeugd moest Fazia vechten om wat vrijheid te krijgen. Nu ze zestien-en-een-half is uit ze de wens om verpleegster te worden, wat onmiddellijk op een onverbiddellijk verzet stoot van haar ouders. Een vrouw is voorbestemd om het huishouden te doen en als maagd te trouwen met de man die door de familie voor haar uitgekozen werd. Fazia komt in opstand. De bittere strijd van een jonge vrouw, opgegroeid in een vrije gemeenschap, tegen de onredelijke tradities van het geloof van haar ouders. Zolang de kinderen geen recht op vrije keuze krijgen blijft integratie een onmogelijke droom. Goed gespeeld maar praterig melodrama geschreven door Huguette Debaisieux naar een onderzoek van Anne Singer. Fotografie van Dominique Brabant. Voorgesteld in de reeks C'est mon histoire en met tijdens de epiloog een getuigenis van de echte Fazia.

Ferbac et le festin de Miséricorde

1993 | Mysterie

Frankrijk/Luxemburg 1993. Mysterie van Christian Faure. Met o.a. Jean-Claude Brialy, Alain Meneust, Cathérine Hiegel, Jean-Paul Roussillon en Gérard Séty.

Als oud-leerling wordt Ferbac (Brially) uitgenodigd om als peetvader op te treden bij het doopritueel van de aspirant koks van de kloosterschool van Misericorde. Het hoogtepunt van deze ceremonie is een uitgebreid eetfestijn voor de ouders en de leerkrachten. Er gebeuren natuurlijk mysterieuze zaken waarvoor Ferbac al zijn spitsvondigheid nodig heeft om ze op te lossen. Vermakelijke detectivefilm met een steeds binnensmonds lachende Brially voor wie dit personage een kolfje naar zijn hand is. Bovendien is hij steeds omringd door beeldschone vrouwen, zodat zijn talenten als charmeur eveneens van pas komen. Zoals steeds in deze reeks hangt er over het verhaal een macaber sausje. Het scenario is van Alain Demouzon en Michel Friedman en voor de fotografie stond Jean-Bernard Aurouet borg.

Menteur

-1 |

Frankrijk. Christian Faure. Met o.a. Sophie Mounicot, Pierre Malet en Gérard Klein.

Als oud-leerling wordt Ferbac (Brially) uitgenodigd om als peetvader op te treden bij het doopritueel van de aspirant koks van de kloosterschool van Misericorde. Het hoogtepunt van deze ceremonie is een uitgebreid eetfestijn voor de ouders en de leerkrachten. Er gebeuren natuurlijk mysterieuze zaken waarvoor Ferbac al zijn spitsvondigheid nodig heeft om ze op te lossen. Vermakelijke detectivefilm met een steeds binnensmonds lachende Brially voor wie dit personage een kolfje naar zijn hand is. Bovendien is hij steeds omringd door beeldschone vrouwen, zodat zijn talenten als charmeur eveneens van pas komen. Zoals steeds in deze reeks hangt er over het verhaal een macaber sausje. Het scenario is van Alain Demouzon en Michel Friedman en voor de fotografie stond Jean-Bernard Aurouet borg.

Le crime de Valentin

-1 |

. Christian Faure. Met o.a. Michèle Moretti, André Julien en Gérard Klein.

Als oud-leerling wordt Ferbac (Brially) uitgenodigd om als peetvader op te treden bij het doopritueel van de aspirant koks van de kloosterschool van Misericorde. Het hoogtepunt van deze ceremonie is een uitgebreid eetfestijn voor de ouders en de leerkrachten. Er gebeuren natuurlijk mysterieuze zaken waarvoor Ferbac al zijn spitsvondigheid nodig heeft om ze op te lossen. Vermakelijke detectivefilm met een steeds binnensmonds lachende Brially voor wie dit personage een kolfje naar zijn hand is. Bovendien is hij steeds omringd door beeldschone vrouwen, zodat zijn talenten als charmeur eveneens van pas komen. Zoals steeds in deze reeks hangt er over het verhaal een macaber sausje. Het scenario is van Alain Demouzon en Michel Friedman en voor de fotografie stond Jean-Bernard Aurouet borg.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Christian Faure op televisie komt.

Reageer