Françoise Pinkwasser

Acteur

Françoise Pinkwasser is acteur.
Er zijn 11 films gevonden.

La bicyclette bleue

2000 | Oorlogsfilm, Romantiek

Duitsland/Italië/België/Frankrijk/Zwitserland 2000. Oorlogsfilm van Thierry Binisti. Met o.a. Laetitia Casta, Georges Corraface, Silvia De Santis, Virgile Bayle en François Marthouret.

De duurste Franse tv-film tot op dit ogenblik is een prestigieus project over de belevenissen van een jonge vrouw tijdens WO II (1939-44). L[KA1]ea Delmas (Casta) groeit op tussen de wijnakkers, het familiebezit in het landelijke Montillac in de Bordelais. Deel 1 begint op het moment dat L[KA1]ea, de benjamin van het gezin, achttien wordt. Van haar vader Pierre (Marthouret) krijgt ze een blauwe fiets. Kort daarop breekt de oorlog uit. L[KA1]ea is heimelijk verliefd op Laurent D`Argilat (Bayle). Ze gaat met haar vader en twee tantes naar Parijs. Daar ziet ze Laurent opnieuw, maar die is inmiddels getrouwd met Camille (De Santis), haar beste vriendin. In deel 2 helpt L[KA1]ea Camille bij de geboorte van haar zoon. Ze neemt ze allebei mee naar Montillac. Enkele dagen later wordt het domein opge[KA3]eist door de Duitse bezetter. Pierre gaat in het verzet. L[KA1]ea`s oudste zus Fran[KA10]coise (Boutefeu) zet de familie voor schut door ervoor uit te komen dat ze een verhouding heeft met Otto Kramer (Sammel), een Duitse officier. Het laatste deel start met Léa die het levenloze lichaam van haar vader vindt. Hij werd door de bezetter vermoord. Léa is enkele weken in de war en wordt uit haar roes gewekt als ze bezoek krijgt van Laurent die toevallig in de buurt is. Léa gaat naar Parijs om Françoise op te zoeken die een kind heeft van Otto. Met haar filmdebuut weet topmannequin model Casta zeker te overtuigen in een moeilijke rol. Helaas wordt het omlaag gehaald door ellenlange dialogen en een traag tempo. De driedelige miniserie zou gebaat zijn met een inkorting. Xavier Maurel, Lorraine Lévy, Jean-Loup Dabadie en Claude Pinoteau bewerkten de romancyclus La bicyclette bleue, 101, Avenue Henri Martin en Le diable en rit encore tot een gelijkmatig scenario, maar een Franse GONE WITH THE WIND is het zeker niet geworden. Fraai camerawerk van Dominique Bouilleret. Stereo.

Fais-moi des vacances

2000 | Drama, Komedie, Familiefilm

Frankrijk 2000. Drama van Didier Bivel. Met o.a. Aymen Saidi, Ibrahim Koma, Nabil El Bouhairi, Hiam Abbass en Bernard Blancan.

De Parijse banlieu met de hete wijken, waarin de gemeentepolitie zich nog maar nauwelijks durft te wagen. Bijna iedereen gaat voor de zomervakantie naar het strand, naar het platteland of de hoge bergen, behalve Lucien (Saidi) en Adama (Koma), twee Franse gozertjes afkomstig uit het immigrantenmilieu. De twee vriendjes weten uit ervaring wat hen te wachten staat: grote verveling in plaats van de grote vakantie. Lucien neemt een kloek besluit en Adama volgt hem slaafs: ze verbergen zich in de caravan van hun buurman, die op vakantie gaat. Ze komen aan op een camping en schrikken zich een hoedje: een nudistenkamp. Met hun tien jaar, gaat zoiets hen toch wel te ver! Misnoegd begeven ze zich op de terugweg, maar onderweg komen ze een vriendelijke Engelse dame (Redfield) tegen, die voor haar vakantie een villa met zwembad gehuurd heeft. Ze nodigt de twee maatjes uit om bij haar te profiteren van het huis zolang dat duurt. Voor de rest van de vakantie sluipt het duo een leegstaande villa binnen, totdat het einde van de vakantie nabij is... In zijn uitgangspunt heeft debuterend regisseur Bivel de vinger gelegd op een belangrijke zere plek in de maatschappij: het grote aantal kinderen dat wegens geldgebrek of door hun sociale positie niet met vakantie kan. Helaas is zijn portret eerder belachelijk dan serieus of grappig: volwassenen zijn grote oenen, de Engelse toeriste is een burgerlijke trut, enz. Niettemin zijn de twee hoofdrollen parmantige kereltjes, en doen het aardig als piepjonge acteurtjes. Wat ons betreft gunnen we Bivel een volgende keer een beter scenario dat hij met Djamilla Djabri, Marc Syrigas en Philippe Lasay schreef. Ieder zijn vak, ook als je een goed idee hebt. Het camerawerk is van Laurent Barès.

Deuxième vie

2000 | Komedie, Fantasy

Frankrijk 2000. Komedie van Patrick Braoudé. Met o.a. Isabelle Candelier, Patrick Braoudé, Daniel Russo, Gad Elmaleh en Elie Semoun.

De dertig-jarige Vincent (Braoudé) is in 1982 een overjarige hippie, die ondanks zijn idealen en grote woorden, nooit iets doet, bang is voor zijn eigen schaduw en ademhalen een grote inspanning vindt. Hij krijgt een verkeersongeluk en wordt zestien jaar verder in de toekomst gekatapulteerd. Hij slaat om als een blad aan een boom en ontpopt zich als een slagvaardige, kapitalistisch ingestelde ondernemer zonder scrupules. Hij belandt aan de top op het moment dat Frankrijk in 1998 wereldkampioen voetballen wordt. Je krijgt de indruk dat de rollen niet goed weten wat ze moeten doen, inclusief hoofdrol- regisseur Braoudé, die samen met Francis Palluau het scenario pleegde. De Medeiros is een capabele actrice, maar haar rol is veel te klein en Lhermitte doet duidelijk mee voor het geld en niet voor zijn carrière. Wie de film leuk vindt, mag opstaan en het zeggen. Het camerawerk is van Philippe Pavans de Ceccatty. Ook bekend als LE 11ÈME COMMANDEMENT en MON FUTUR ET MOI.

Parents à mi-temps : Chassés croisés

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Caroline Huppert. Met o.a. Robin Renucci, Charlotte de Turckheim, François-Eric Gendron, Alicia Alonso en Léopoldine Serré.

De tienjarige No[KA1]emie (Serr[KA1]e) bezit duidelijk het talent om een sterdanseres te worden van het ballet. Ze lijdt echter onder het feit dat haar ouders uit elkaar zijn, met als gevolg dat ze de ene week bij mama Alice (De Turckheim) doorbrengt en haar vriend Patrick (Gendron) om de volgende bij papa Paul (Renucci) en diens vriendin In[KA2]es (Alonso) te verblijven. Om de druk op het meisje te verminderen besluiten de twee koppels bijeen te gaan wonen, elk aan hun kant van een appartement. Maar ook daarmee neemt Noémie geen genoegen. Het liefst zou ze hebben dat alles weer was zoals toen mama en papa nog bij elkaar waren. Een vertederend portret van een klein meisje dat haar wereld in elkaar ziet storten door de scheiding van haar ouders, maar dat zich niet bij de toestand wil neerleggen. De kleine Serré is een ware hartedief, maar ze kan niet verhinderen dat het geheel uitloopt op een nogal goedkope boulevard-komedie, met een lach en een traan, maar zonder de minste diepgang. Marie-France Colombani en Gilles Chenaille schreven het scenario. Fotografie is van Elisabeth Prouvost.

Je veux tout

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Guila Braoudé. Met o.a. Elsa Zylberstein, Frédéric Diefenthal, Alain Bashung, Élisabeth Vitali en Sonia Vollereaux.

De 27-jarige Eva (Zylberstein) studeert nog architectuur als ze moeder wordt, een baantje heeft en voor het huishouden moet zorgen. Ze weet alle taken met succes en een glimlach uit te voeren en slaagt daarbij ook nog eens met haar afstudeerproject. Het scenario van de regisseuse Braoudé is optimistisch en ongeloofwaardig, maar dit wordt goedgemaakt door de energieke en talentvolle Zylberstein. Al is ze een beetje veel in het beeld, zij is de moeite waard in deze humoristische feelgoodfilm. Het scenario is van regisseuse Braoudé. Het camerawerk is van Philippe Pavans de Ceccatty. Ook bekend als MÈRE AGITÉE.

Une semaine au salon

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Dominique Baron. Met o.a. Etienne Chicot, Bernard Crombey, Julie Jezequel, Julien Cafaro en Franck Jazedé.

Ondanks hevige rugklachten moet varkenskweker Gilbert Veliart (Chicot) voor een week naar het landbouwsalon in Parijs. Hij schrijft zijn beesten regelmatig in voor wedstrijden en deze op het Parijse salon is wel zowat de belangrijkste. Zijn vrouw is dood en zijn kinderen zijn het huis uit, dus moet hij zijn boerderij wel overlaten in de handen van een stagiaire. Juist op het moment dat hij aankomt zijn er acties tegen de 'rilettes' en vermits dat een van zijn belangrijkste producten is verzet hij zich tegen de negatieve publiciteit. Hij maakt van de gelegenheid ook gebruik om zijn dochter, schoonzoon en kleinkinderen te gaan bezoeken en al zijn ze bezorgd om de gezondheidstoestand van papa, toch lijken ze het idee dat hij zich binnen een afzienbare toekomst bij hen zal vestigen niet toe te juichen. De belangrijkste stunt van deze film is het feit dat hij gedraaid werd op het landbouwsalon zelf, met als gevolg dat de duizenden figuranten zich er niet steeds bewust waren dat ze in een film 'meespeelden'. Het verhaal is eerder doorzichtig en weinig origineel en loopt verloren in eindeloze dialogen. Agnès en Claire Aziza schreven het scenario. Fotografie van Hugues De Haeck.

Les Cordier, juge et flic : Le petit frère

1997 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1997. Drama van Gilles Béhat. Met o.a. Pierre Mondy, Bruno Madinier, Charlotte Valandrey, Vincent Winterhalter en Stanislas Forlani.

Marco, een jonge boef, laat zich door Lucas (Winterhalter) overhalen om een juwelierszaak te beroven. Maar de politie is ervan op de hoogte en de mannen van Commissaris Cordier (Mondy) wachten hen op. Het komt tot een vuurgevecht waarbij Marco omkomt. Lucas, die niet de minste moeite deed om hem te helpen, ontsnapt. Petit Louis (Cr[KA1]evillen), het twaalfjarige broertje van Marco is vastbesloten zijn broer te wreken. De jongen kan de politie die hem bewaakt om de tuin leiden en vlucht met een wapen, op zoek naar Lucas. Vader en zoon Cordier (Madinier) doorkruisen de wijk van Belleville in de hoop hem te vinden voordat Petit Louis hem afmaakt. Weinig opwindende policier met enkele goede acteerprestaties. De rest is maatwerk, goed in elkaar gestoken zonder dat het zich onderscheidt van de rest aan policiers van het ogenblik. Alain Robillard schreef het scenario dat door Roland Bernard in beelden werd omgezet.

Le roi en son moulin

1997 | Romantiek, Oorlogsfilm, Historische film

Frankrijk 1997. Romantiek van Jacob Berger. Met o.a. Jean-Marc Thibault, Vincent Winterhalter, Noémie Kocher, Sylvie Herbert en Françoise Pinkwasser.

Een klein dorpje in Noord Frankrijk, 14 juli 1914. De feestelijke roes van de nationale feestdag wordt gruwelijk afgebroken door het oorlogsgeweld. Vijf jaar later keert Jean (Winterhalter) terug. Zowel hij als zijn vroegere verloofde Pauline (Kocher) zijn totaal veranderd. Hij leeft met zijn oorlogsherinneringen. Zij kan het feit niet verwerken dat haar broer gesneuveld is. Ze trouwen omdat Pauline`s vader Baptiste (Thibault), een molenaar, dit wenst, maar zij kan hem onmogelijk haar liefde geven. De schaduw van de oorlog verwoest ook na beëindiging hiervan nog steeds diverse levens. Twee mensen verliezen elkaar, zoeken elkaar en zullen elkaar uiteindelijk vinden. Een film vol menselijke emoties, getekend door een gemeenschappelijk verleden. Dank zij de schitterende acteerprestaties blijft de film boeien tot het einde. Aaron Barzman baseerde het scenario op de gelijknamige roman van Gilbert Bordes. Mooie fotografie van Cyril Lathus.

Une leçon particulière

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Yves Boisset. Met o.a. Roland Giraud, Clotilde Courau, Julien Rivière, Gabrielle Forest en Jean-Pol Dubois.

Nicolas (Rivi[KA2]ere), twaalf jaar, woont in een voorstad ten noorden van Parijs, samen met zijn moeder, een kuisvrouw, en zijn zuster, een kassierster. Veel geld hebben ze niet en hun leven loopt niet over een leien dakje. Zonder sociale controle of familiale verplichtingen vormt Nicolas samen met enkele vriendjes een bende die in Parijs kruimeldiefstallen pleegt. De jongen wordt in school ondergebracht in de afdeling met psychisch moeilijke leerlingen. Er komt een nieuwe leerkracht, Julie Larr[KA2]ere (Courau). Deze tracht Nicolas, die zeer verstandig is, te motiveren om zijn studies ernstig te nemen. Op een luchtige toon brengt Boisset ons een delikaat probleem over het leven in de voorstad en losgeslagen kinderen die wet noch gebod respecteren. De komische noot in dit eigenlijk intrieste drama maakt dat de film nog harder overkomt. Een knap gestructureerd scenario van Guy Lagorce, Guillaume Lagorce en Boisset. Nihilistische fotografie van Dominique Chapuis.

Parole d'enfants

1996 |

Frankrijk 1996. Miguel Courtois. Met o.a. Jean-François Garreaud, Olivia Brunaux, Anaïs Jeanneret, Eric Prat en Françoise Pinkwasser.

Tijdens een feestje betrapt Pierre een van zijn twee dochters met een jongen. Hij is het daar niet mee eens en stopt het feestje abrupt. Vervolgens vertellen zijn dochters aan een leraar dat ze door hun vader worden misbruikt. Tijdens ondervragingen geven zij echter toe dat ze uit wraak hebben gelogen. Een vrouwelijke onderzoeksrechter bijt zich ondanks deze bekentenis vast in de affaire. Vanaf dan nemen de gebeurtenissen een verrassende wending

Génial, mes parents divorcent!

1991 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1991. Familiefilm van Patrick Braoudé. Met o.a. Clémentine Célarié, Patrick Braoudé, Jean-Paul Lilienfeld, François Berléand en Adrien Dirand.

Op de basisschool wedijveren twee bendes met elkaar, die van de kinderen met gescheiden ouders en die van de anderen. De gescheidenen zijn het minst in aantal en stellen alles in het werk verdeeldheid te zaaien in zoveel mogelijk families, zodat hun groep groter wordt. Een iel thema, en het is de vraag of het gepast is zoiets vanuit komische hoek te benaderen, en daarbij alles wat minder grappig is te verdoezelen. Een onbeholpen en slordige regie. Het gaat dan ook om een low budget-film, en bovendien een debuut. De jonge acteurs doen het beter dan de weinig doorwrochte vertelling.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Françoise Pinkwasser op televisie komt.

Reageer