Pascal Elso

Acteur

Pascal Elso is acteur.
Er zijn 35 films gevonden.

Accident de parcours

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Patrick Volson. Met o.a. Patrick Dell'Isola, Caroline Proust, Isabelle Gélinas, Quentin Baillot en Thibault de Montalembert.

Automobilist scheurt op een kwade ochtend een kind omver. Stopt, stelt vast dat er geen getuigen zijn, en vlucht. De gebeurtenis, echter, haalt hem in: als journalist moet hij het akelige ongeval onderzoeken en hij begint kronkelverhalen te verzinnen. Televisiefilm naar de gelijknamige roman van Jean Cavé uit 2009 is het portret van een Alleman in gewetensnood met la France profonde als tragediedecor. Scenarist Alain Le Henry, die zijn ambacht leende aan films van Diane Kurys, Luc Besson en recenter Alix Delaporte, verzorgde de uitstekende adaptatie.

Le septième juré

2008 | Drama

Frankrijk/België 2008. Drama van Edouard Niermans. Met o.a. Jean-Pierre Darroussin, Isabelle Habiague, Pascal Elso en Lahcen Razzougui.

Gerespecteerd apotheker Grégoire (Darroussin) verkracht en vermoordt in een vlaag van verstandsverbijstering een jonge vrouw. Khader (Razzougui), de Tunesische vriend van de vrouw, is al snel hoofdverdachte. Hij maakt weinig kans in zijn proces: de zaak speelt in de jaren zestig, vlak na de Algerijnse oorlog, racisme viert hoogtij in Frankrijk. Dan wordt Grégoire gevraagd om in de jury zitting te nemen, en gaat zijn geweten opspelen. Voor tv gemaakte, redelijk geslaagde remake van de gelijknamige film van Georges Lautner uit 1964.

Moi, Louis, enfant de la mine

2007 | Drama

Frankrijk 2007. Drama van Thierry Binisti. Met o.a. Morgan Sarpaux, Arthur Vaughan-Whitehead en Pascal Elso.

In 1906 had in Courrières de grootste mijnramp ooit in Europa plaats. Twee vrienden met verschillende sociale achtergrond, beleven de ramp. De twaalfjarige Louis daalt voor de eerste keer af in de mijn. Zijn vriend Charles, de zoon van de mijningenieur, ontdekt tot zijn grote verbijstering dat zijn vader volledig de kant van zijn bazen kiest. Zij beslissen om de mogelijke overlevenden op te geven en de mijn te sluiten.

L'abbaye du revoir

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Jérôme Anger. Met o.a. Bernard Le Coq, Emilie Lafarge, Julien Bravo en Pascal Elso.

Wie denkt er op middelbare leeftijd niet eens aan de Grote Ommezwaai? Jean-Pierre, weduwnaar sinds zijn veertigste en vader van twee twintigers, voegt de daad bij het woord: op Abraham-leeftijd gaat hij het klooster in - broeder Bernard is geboren. Welke consequenties de beslissing voor dochter Stéphanie en zoon Thomas heeft, ervaart hij pas na een lange radiostilte tussen hem en zijn volwassen kroost. Matig boeiend familiemelodrama, opgenomen in de abdij van Fontfroide nabij Narbonne, van tv-serieacteur Anger.

Haute coiffure

2003 | Komedie

Frankrijk 2003. Komedie van Marc Rivière. Met o.a. Tsilla Chelton, Pascal Elso en Michèle Bernier.

Wie denkt er op middelbare leeftijd niet eens aan de Grote Ommezwaai? Jean-Pierre, weduwnaar sinds zijn veertigste en vader van twee twintigers, voegt de daad bij het woord: op Abraham-leeftijd gaat hij het klooster in - broeder Bernard is geboren. Welke consequenties de beslissing voor dochter Stéphanie en zoon Thomas heeft, ervaart hij pas na een lange radiostilte tussen hem en zijn volwassen kroost. Matig boeiend familiemelodrama, opgenomen in de abdij van Fontfroide nabij Narbonne, van tv-serieacteur Anger.

Les filles ne savent pas nager

2000 | Komedie, Familiefilm, Drama, Romantiek

Frankrijk 2000. Komedie van Anne-Sophie Birot. Met o.a. Isild Le Besco, Karen Alyx, Pascale Bussières, Pascal Elso en Marie Rivière.

Gwen (Le Besco) is een ontluikende blonde schoonheid van vijftien. Ze woont met haar kibbelende ouders, C[KA1]eline (Bussi[KA2]eres) en Alain (Elso), in een schilderachtig kustdorpje in Bretagne en ze begint zich voor jongens te interesseren, met name voor Fr[KA1]edo (Cottereau). Ze duikt algauw met hem in bed, d.w.z. in vaders zeilboot, maar ze worden betrapt door haar vader. Tijdens de afgelopen zomervakanties kwam Lise (Alyx) altijd met haar moeder Anne-Marie (Rivière) uit Parijs naar het dorp. Gwen en Lise zijn bevriend en delen menige prettige herinneringen aan voorbije vakanties, maar dit jaar ziet het er naar uit dat Lise niet komt - vanwege het dodelijke ongeluk van haar vader in Engeland, die overigens al heel wat jaren van haar moeder gescheiden was. Als Lise toch kan komen, wil Gwen dat Lise meedoet met haar nieuwste ontdekking: flirten met jongens, maar dit gaat de jongesachtige Lise te snel. Ze is eerder jaloers op haar vriendin en als Gwen met Frédo tussen de lakens glijdt in het kamertje dat zij met Lise deelt, komt het tot een tragedie. De jonge, debuterende hoofdrol Le Besco is indrukwekkend, al kun je moeilijk onderscheiden of zij het allemaal beleeft of speelt - waarschijnlijk beiden. Alyx die het meisje speelt dat geleden heeft onder het gemis van een vader, doet echter niet onder voor Le Besco, en de bijrollen van Bussières, Elso en Rivière zijn heel geloofwaardig onder de vaardige regie van de eveneens debuterende Birot. De film kwam uit in de zalen in Amerika, waar hij in twintig weken nog geen zeventigduizend dollar opleverde aan de kassa. Het scenario is van regisseuse Birot en Christophe Honoré. Het camerawerk is van Nathalie Durand.

À mort la mort !

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Romain Goupil. Met o.a. Romain Goupil, Marianne Denicourt, Anne Alvaro, Christine Murillo en Dominique Frot.

In 1982 werd regisseur Goupil beloond met de Gouden Camera op het filmfestival van Cannes voor zijn film MOURIR [KA2]A TRENTE ANS over een lid van de meibeweging van 1968 die later zelfmoord pleegde. In dit soortement vervolg speelt hij de rijke 47-jarige uitgever Thomas, die zijn tijd verdeelt tussen zijn demonstrerende kameraden van toen die inmiddels gevallen zijn en in ziekenhuizen en/of op kerkhoven liggen, zijn aantrekkelijke ma[KA4]itresse Florence (Alvaro) en zijn begrijpende, lieve en charmante vrouw Hermeline (Denicourt). Je moet die turbulente tijd hebben meegemaakt en op de Parijse barricaden hebben gestaan om de film te waarderen en de keur aan soixantehuitards te herkennen. Een buitenstaander komt niet verder dan Daniel Cohn- Bendit, Rote Danny, Europees parlementslid en lid van de gemeenteraad van Frankfort, of een krantenlezer die Le Monde inkijkt, herkent misschien de querulante, weinig sympathieke en vooral arrogante Edwy Plenel, tegenwoordig hoofdredacteur en ooit de journalist wiens telefoon door eerste minister Eduard Balladur werd afgetapt. Verder is de film een en al navelstaarderij, veel oppervlakkig gepraat over politiek, zelfmoord, AIDS, en drugsgebruik. Flink wat bloot valt er wel te zien omdat het nu eenmaal bij de cultuur van die tijd paste: de seksuele bevrijding. De film begint veelbelovend op een kerkhof, maar we krijgen algauw door dat Thomas een oninteressante lul is. Het scenario is van regisseur-hoofdrol Goupil naar zijn gelijknamige roman. Het camerawerk is van William Lubtchansky.

Julie Lescaut : Les surdoués

1999 | Misdaad

Frankrijk/België/Zwitserland 1999. Misdaad van Stéphane Kurc. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Anne Le Ny.

Terwijl Sarah (Lauret) in het midden van een schoolstaking zit en Babou (Serr[KA1]e) haar vriendje Joseph (Boujenah) helpt met de opening van een pizzeria wordt Julie Lescaut (Genest) opgezadeld met de dood van een onbekend jong meisje. Dank zij haar assistent Kaplan (Marx) komt ze de identiteit van het slachtoffer te kennen. Het is Natalie, de economiste in de school voor hoogbegaafden waar ook Kaplans zoon studeerde. Motta (Desseaux), archivaris in deze school, wil de zaak op eigen houtje uitpluizen, maar hij verdwijnt spoorloos. De volgende dag wordt hij teruggevonden, zwaar onder de drugs en lijdend aan geheugenverlies. Er is weer heel wat werk aan de winkel voor commissaris Lescaut en haar assistenten, maar vanzelfsprekend wordt uiteindelijk alles opgelost. Een intrigerend scenario van Laurence Condroyer en Alexis Lecaye wordt routineus uitgewerkt in typische Lescaut-stijl, met wat scènes uit de privé- sfeer, wat spanning en een vleugje sociale kritiek. Onderhoudend, maar weinig opmerkelijk. Fotografie is van Michel Cenet.

Chercheur d'héritiers : Bonjour Philippine

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Olivier Langlois. Met o.a. Philippe Volter, Bernadette Lafont, Isabelle Otero, Danièle Lebrun en Marie-Pierre Feringue.

Erfgename-zoeker Lo[KA3]ic Janvier (Volter) ontvangt een anonieme brief waarin hem verzocht wordt contact op te nemen met Meester Norret (Pinteau), die belast is met de nalatenschap van wijlen Rolande Garmont. Lo[KA3]ic gaat op onderzoek en maakt een afspraak met de notaris onder een valse naam. Judith (Otero), diens secretaresse, gedraagt zich uiterst vreemd, alsof ze iets te verbergen heeft. Dan ontdekt Lo[KA3]ic dat Fran[KA10]coise (Lebrun), de dochter van de overledene, die de enige erfgename lijkt te zijn, aan het hoofd staat van de sekte 'de slaven van Christus'. Doordeweeks routinefilmpje waarbij de held het moet opnemen tegen een geldopslorpende sekte. Weinig interessant uitgewerkt en al evenmin bijzonder boeiend. Acteerprestaties worden geleverd op automatische piloot. Xavier Maurel schreef het clichématige scenario. Fotografie is van Bertrand Chatry.

Ça commence à bien faire !

1998 | Komedie

België/Frankrijk 1998. Komedie van Patrick Volson. Met o.a. Marie Pacôme, Julien Guiomar, Patrick Fierry, Zinedine Soualem en Pascal Elso.

Journalist Antoine (Fr. Pac[KA4]ome) moet op reportage naar Siberi[KA3]e, maar alvorens te vertrekken laat hij nog vlug twee foto`s ontwikkelen in het labo. De ene is van de lottowinnares, bestemd voor de eerste pagina van de krant, de andere van zijn tante Janine (M. Pacôme), de charmante uitbaatster van een gezellig café. Hoe kan het anders: er gebeurt een vergissing en de foto van Janine prijkt in de krant als winnares. Stamgasten en nieuwsgierigen zakken af naar het café en niemand gelooft haar als ze beweert helemaal niets gewonnen te hebben. Tot overmaat van ramp wordt haar neefje, een baby, gekidnapt. De ontvoerder eist de helft van de lottopot als losgeld. Voorspelbare boulevard-komedie vol flauwe grappen. De aanwezigheid van moeder en zoon Pacôme kan weinig verhelpen aan het fiasco dat de film geworden is. In plaats van te lachen gaat de kijker zich oneindig vervelen en dat is dodelijk voor een komedie. Joël Houssin en Caroline de Kergariou zijn verantwoordelijk voor het misbaksel van een scenario. Dominique Brabant stond achter de camera.

La poursuite du vent

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Nina Companéez. Met o.a. Bernard Giraudeau, Dominique Reymond, Mathieu Simonet, Valentine Varela en Maud Rayer.

Driedelige Franse hedendaagse soap met centraal charmante, briljante, maar onverschillige zakenman Charlie Beauchamp (Giraudeau), begonnen als zoon van arme metselaar maar dank zij hulp van de familie van zijn vrouw Genevi[KA2]eve (Santon) nu geslaagd zakenman in Parijs. Na vijf jaar niet meer van zich te hebben laten horen keert hij naar zijn roots in Chartres terug, waar zijn zus Reine (Rayer) een bistro runt. Charlie wil in Chartres in de politiek gaan. Maar hij begaat stommiteiten die hem zelfs moeilijkheden met het gerecht opleveren. Hij verliest alles wat hij bezit en besluit in Zuid-Afrika een nieuw leven te beginnen, met Viviane (Reymond). Hij wil er in zee met louche zakenman David Van Der Neer (Carri[KA2]re) maar zal finaal voor het eerst in zijn leven zijn hart laten spreken en neemt het belangloos op voor zijn oogappel Ren[KA1]e (Simonet), de zoon van zijn zus Reine. Soaptoestanden alom, geschreven door regisseur Companeez, gedraaid in buurt van Parijs en in Zuid-Afrika. Giraudeau overtuigt als ondernemer die het via relaties als zakenman en politicus wil maken.

Bonnes vacances

1998 | Komedie, Drama, Familiefilm

Frankrijk 1998. Komedie van Pierre Badel. Met o.a. Rosy Varte, Gérard Hernandez, Valérie Vogt, Alexia Portal en Patrick Raynal.

Voor Blanche Dumont-Farel (Varte) kan er geen sprake van zijn om de jaarlijkse zomervakantie te annuleren. Zelfs niet nu het haar gezin financieel minder goed gaat. Blanche wil geen gezichtsverlies lijden tegenover haar buren. Dus besluit zij met het hele gezin gedurende de hele maand juli hun intrek te nemen in hun kelder. Door scenaristen Chantal Rémy en regisseur Badel geïnspireerd op een waar gebeurd Luxemburgs fait divers. Hoewel in de vorm van een tragi-komedie met financiële en sociale achtergronden primeren de gekke kelderverdieping-toestanden en de slagvaardigheid van Varte.

L'enfant des Terres Blondes

1997 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk/Zwitserland 1997. Drama van Edouard Niermans. Met o.a. Jean Yanne, Veronika Varga, Lucie Barret, Julien Rivière en Hervé Pierre.

In 1944 vallen enkele Duitsers binnen in een schuur waar H[KA1]el[KA2]ene (Varga) en Mathieu (Citti) in het stro liggen. Mathieu wordt genadeloos afgemaakt en H[KA1]el[KA2]ene verkracht. Tien jaar later wordt de tienjarige Vincent (Rivi[KA2]ere) uit het weeshuis gehaald door Gustave (Pierre), de pachter van Terres Blondes, die op het punt staat te trouwen met H[KA1]el[KA2]ene, die na haar oorlogservaren stom is achtergebleven. Het weerzien van moeder en zoon is niet bepaald hartelijk. Ook in het dorp laaien haatgevoelens weer op, want Vincent is voor hen het symbool van de gehate nazi`s. Op school wordt de jongen gepest. De enige waarmee hij vriendschap sluit is het kleindochtertje van C[KA1]elestin (Yanne), de burgemeester, een oude norse man die Gustave en Hélène niet bepaald op handen draagt. Ondertussen sterft de eigenares van Terres Blondes en Gustave dreigt zijn land te verliezen als hij niet over de brug komt met de aankoopsom. Een drama van onverdraagzaamheid en onbegrip, gesitueerd in het landelijke zuid-west Frankrijk. Het lijkt misschien allemaal wat overdreven nu, maar wie de naweeën van WOII kent zal best in het verhaal kunnen geloven. De acteurs leveren goed werk af, vooral de kleine Rivière als Vincent. Niermans, Béatrice Rubinstein en Alain Le Henry baseerden het scenario op de roman van Christian Signol. Fotografie is van Bruno Privat.

Hors limites : Le piège

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Dennis Berry. Met o.a. Patrick Rocca, Cris Campion, Julie Du Page, Daniel Ceccaldi en Pascal Elso.

Pilootfilm voor Franse policier-serie rond de STIP (Service Technique International de la Police), een politie-eenheid die uitsluitend in het buitenland opereert, wanneer belangen van Franse onderdanen of ondernemingen in gevaar zijn. Als eerste opdracht reizen commissaris Ren[KA1]e Desfons (Rocca) en zijn medewerkers Cyril Lombard (Campion) en de lekkere Juliette Renaud (du Page) naar Odessa, waar een zekere Vannier (Elso) werd opgesloten op beschuldiging van verkrachting. Deze laatste is ervan overtuigd dat hij het slachtoffer is van een complot. Het blijkt een onkiese zaak die te maken heeft met een Franse firma in de Oekraïne. Niet echt aangrijpend, deze pilootaflevering, geschreven door Mathieu Fabiani met regisseur Berry en Odile Barski. Te weinig ziel en ritme. Jammer want het trio flikken is geloofwaardig. Ook de locaties, gedraaid in Bulgarije, zorgen voor somber en geheimzinnig sfeertje, eigen aan ex-Sovjetblok-landen.

Des gens si bien élevés

1997 | Drama

Frankrijk/België 1997. Drama van Alain Nahum. Met o.a. Michèle Morgan, Marie Bunel, Jenny Clève, Mélanie Thierry en Didier Flamand.

Genevi[KA2]eve Deville (Morgan) is directrice van een familiezaak in lederwaren die ze van het bankroet gered heeft na de dood van haar man. Met ijzeren hand regeert ze over het bedrijf en over haar familie. Haar twee zonen, Hugues (Elso) en Jean-Fran[KA10]cois (Balib[KA1]ee), die met haar in de zaak werken, hun echtgenotes, haar dochter Nathalie (Bunel), diens vriend en haar twee kleinkinderen. Vooral de veertienjarige Agathe (Thierry) is haar oogappel. Alles lijkt koek en ei, tot op de dag dat Agathe spoorloos verdwijnt. Dan worden de geheimen en rancunes die haar kinderen steeds verborgen hielden blootgelegd. Stijlvol gemaakte familiekroniek die vooral steunt op de schitterende vertolking van Morgan. Er komen heel wat actuele thema`s aan bod, o.a. vlucht, bisexualiteit en incest. Er wordt misschien iets te veel gepraat, maar de dialogen zitten vol diepzinnigheden en woordspelingen. Het scenario werd geschreven door Daniele Thompson (dochter van Gérard Oury) en François Olivier Rousseau. Gefilmd in België door Bernard Malaisy. Stereo.

Bébé volé

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Florence Strauss. Met o.a. Christine Boisson, Mélanie Leray, Lilah Dadi, Bernard Ballet en Marc Citti.

Anita (Leray), een twintig-jarige alleenstaande vrouw, wil absoluut een kind. Ettelijke misvallen hebben haar echter al duidelijk gemaakt dat ze de droom om moeder te worden best kan laten varen. Nadat ze in het ziekenhuis weer eens gehoord heeft dat ze het kind dat ze verwacht niet zal houden maakt Anita kennis met Mathilde (Boisson), een veertig-jarige journaliste die zwanger is. Mathilde staat er alleen voor en is verheugd met de belangstelling die de jonge vrouw voor haar koestert. Erg blij is Mathilde niet met het vooruitzicht om in deze omstandigheden moeder te worden, dus groeit er in Anita een idee. Zo gauw Mathilde bevallen is gaat ze er met de baby vandoor. Met veel realisme wordt hier het portret gebracht van twee vrouwen die niets gemeen hebben, maar die elkaar toch vinden. Leray steelt moeiteloos elke scène waarin ze te zien is door de speelse benadering van haar dramatische rol. Catherine Hoffmann schreef het scenario en Carlo Varini was verantwoordelijk voor de fotografie.

Alors voilà

1997 | Komedie

Duitsland/Frankrijk 1997. Komedie van Michel Piccoli. Met o.a. Maurice Garrel, Roland Amstutz, Audrey Guillaume, Dominique Blanc en Arno.

Regiedebuut uit 1997 van toen 72-jarige Piccoli is een bij vlagen hilarische vertelling over een neurotische familie die uit picknicken gaat. Typische acteursfilm waarin veel gepraat, gevloekt en gedronken wordt - oftewel een kwaadaardige komedie à la manière Piccoli.

Madame le proviseur : Bob et Samantha

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Danièle Delorme, Daniel Gélin, Annick Blancheteau, Gérard Lartigau en Alexia Portal.

Het Paul Eluard-lyceum in Blailly, op een zestigtal kilometer van Parijs, staat op stelten. De ouders van een aan drugs verslaafde jongen hebben een klacht ingediend tegen de directeur. Valentine Rougon (Delorme) wordt ter plaatse gestuurd en moet tijdelijk de functies waarnemen van de gesanctioneerde directeur. De leraren, die het volste vertrouwen in hem hebben, staken en de leerlingen dreigen een opstand te ontketenen. Drugs op school is een internationaal probleem en de aanpak in deze film is eerder oppervlakkig en brengt geen enkele oplossing. De knappe vertolking van Delorme en G[KA1]elin, evenals die van de jongeren Portal en De Van (als Samantha en Bob), geven dit scenario van Frédéric Lasaygues, Hervé Hamon en Van Effenterre, naar de romans van Marguerite Gentzbittel, een meerwaarde. Fotografie van Francis Junek. Stereo. Gemiddeld.

Long cours

1996 | Misdaad, Drama

Venezuela/Frankrijk 1996. Misdaad van Alain Tasma. Met o.a. Benoît Magimel, Hélène de Fougerolles, Manuel de Blas, Philippe Ambrosini en Marc Berman.

Charlotte (De Fougerolles) en Jeff (Magimel) houden er wel een zeer bizarre hobby op na: Charlotte houdt als lifster chauffeurs tegen die Jeff dan overvalt en berooft. Op een dag echter haalt een slachtoffer een wapen te voorschijn en in het gevecht dat daarop volgt schiet Charlotte de man neer. Het misdadige koppel vlucht en kan tegen betaling als verstekeling aan boord van een schip naar Venezuela. Maar de cynische kapitein Mops (De Blas) maakt misbruik van hun zwakke positie. Goed in elkaar gestoken psychologisch drama dat uitstekend vertolkt wordt door de twee belangrijkste acteurs. De onheilspellende sfeer uit de roman van Georges Simenon krijgt echter geen geslaagd filmisch alternatief. De roman werd bewerkt door André Grall, Tasma en Pierre Javaux. Voor de fotografie was Antoine Roch verantwoordelijk.

Les Steenfort, Maîtres de l'Orge : Margrit

1996 | Historische film

België/Frankrijk 1996. Historische film van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Florence Pernel, Jean-Claude Drouot, Pascal Elso, Laure Duthilleul en Lucas Van den Eynde.

Deel twee van dit driedelig familiedrama is gesitueerd in de periode 1888-1891: dertig jaar later is bierbrouwer Charles (nu gespeeld door Drouot) een gezeten burger. Zijn huwelijk met Elise (Duthilleul) is een mislukking, en zij hebben hun neef No[KA3]el (Elso) geadopteerd als hun zoon. No[KA3]el leerde in M[KA3]unchen het pilsbier kennen en heeft Margrit (Pernel) ontmoet. Het bier introduceert hij in Frankrijk, en Margrit bij zijn familie. Het leidt tot een strijd in de familie. Charles, die met de lekkere Margrit aanpapt, start de oude brouwerij Texel-Steenfort op, en overvleugelt al gauw de Steenforts. Uit het niets doemt ineens Pieter Texel (Van Den Eynde) op, de zoon van Frans en Adrienne, die zijn rechtmatige eigendom komt opeisen. Centraal in dit tweede deel staan naast de klassieke melodramatische ontwikkelingen, de strijd van de arbeiders tegen het patronaat, het wettelijk statuut van vakbonden en het stakingsrecht.

Les Steenfort, Maîtres de l'Orge : Adrien

1996 | Historische film

België/Frankrijk 1996. Historische film van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Christopher Thompson, Florence Pernel, Pascal Elso, Johan Leysen en Rik Hancké.

Het derde en laatste deel van dit familiedrama is gesitueerd in de periode tijdens en vlak na WO I. Margrit (Pernel) tracht de brouwerij draaiende te houden, terwijl haar zoon Adrien (Thompson) soldaat is aan het IJzerfront. Na de oorlog vinden de twee takken van de familie elkaar weer: een grote Canadese brouwersgroep, geleid door Pieter Texel, zal de Steenfort-groep opkopen. Pieter heeft een dochter, Joanna, die gaat trouwen met Adrien. Opnieuw een herkenbaar verhaal, soms interessant, maar met teveel nadruk op de clich[KA1]ematige dramatische toestanden. De vlaamse acteurs spelen belangrijke rollen: Flack is een perverse Duitse generaal, die misbruikt maakt van de moeilijke situatie, waarin Margrit zich bevindt, Leysen is een hondstrouwe meestergast (en verzetsman) van Margrit.

L'Esprit des Flots

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van David Delrieux. Met o.a. Jean-Yves Berteloot, Jeanne Goupil, Pascale Vignal, Raoul Billerey en Pascal Elso.

Na zijn dood laat de vader van Antoine (Berteloot) en Eric (Caron) zijn boot L'Esprit des Flots na. Als vissers, woonachtig op het Bretoense eilandje Enez, is deze boot uiteraard een belangrijk bezit. De ruzie over wie de eigenaar is van het schip laait hevig op tussen beide broers. Dit conflict loopt uit de hand wanneer de vissers geconfronteerd worden met het Plan Peuch van de Europese Gemeenschap, waardoor vissersboten een vermindering van tonnage opgelegd wordt. Een socio-politiek pamflet over het leven in de vissersgemeenschap. Met een lach en een traan wordt het wel en wee van deze mensen, t.o.v. de bestaande en nieuwe wetten, bevattelijk uitgebeeld. Het scenario van Nadine Lermite en Marc Le Bihan gaat echter heel wat hete hangijzers uit de weg in de hoop hun verhaal aantrekkelijk te maken voor een breed publiek. Hierdoor krijg je echter een indruk van oppervlakkigheid. Mooie fotografie van Dominique Brenguier.

Attends-moi

1996 | Drama

Frankrijk/Portugal 1996. Drama van François Luciani. Met o.a. Maria de Medeiros, Alain Bashung, Christophe Odent, Florence Viala en Catherine Ferran.

Wanneer haar ontrouwe echtgenoot (Bashung) terugkeert van een reisje naar Zuid-Frankrijk met nog maar een van zijn minaressen, schiet Jeanne Castejac (De Medeiros) hem neer. Dit zou een banaal liefdesdrama geworden zijn moest Jeanne niet weigeren verzachtende omstandigheden in te roepen. Nochtans kan haar advocaat Marc (Odent) er een hele reeks op een rijtje zetten en hij maakt zich zelfs sterk dat hij haar vrij zou krijgen. Halsstarrig weigert ze hierop in te gaan. Intrigerend psychologisch drama dat vooral gemaakt wordt door het sterke spel van De Medeiros, die de absolute huwelijkstrouw in haar vaandel draagt. Boeiend scenario van Philippe Madral, naar een roman van Françoise Xenakis. Prima fotografie van Mário De Carvalho.

Une femme dans la tempête

1995 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1995. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Véronique Jannot, François Dunoyer, Philippe Volter, Jean-Claude Leguay en Carine Noury.

Om vijf uur `s ochtends wordt burgemeester Catherine (Jannot) uit haar bed gehaald door de hoofdcommissaris van politie. Hij vraagt haar met spoed naar de chemische fabriek te komen. Hij wordt bezet gehouden door drie jonge zigeuners, die zich gebarricadeerd hebben in een opslagruimte. Ze dreigen het hele zaakje de lucht in te laten vliegen als de schuldigen van een verkeersongeval niet binnen 24 uur worden opgepakt, waarbij een jonge zigeunerin zwaar gewond werd. De jonge snaken hebben niets te verliezen, terwijl Catherine voor de schier onmogelijke taak staat om de verkeerszondaars te pakken. Een race tegen de tijd, die routineus in beeld gebracht werd. Het scenario van Alain Krief, Paul Berthier, Vivian Zingg, Christian Biegalski en Eric Kristy over vooroordeel, racisme en stedelijk geweld staat bol van de clichés. Het camerawerk is van Yorgos Arvanitis.

Printemps, automne

1995 | Romantiek, Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1995. Romantiek van Patrick Volson. Met o.a. Micheline Presle, Claude Piéplu, Sonja Codhant, Guillaume Canet en Agathe Chouchan.

De negentien-jarige Canet is bepaald geen sympathieke jongeman. Hij schaamt zich voor zijn ouders en heeft er een hekel aan met hen naar de camping te gaan. Hij wint een droomreis op een luxe-cruiser. Eindelijk een stapje dichterbij de jet-set waar hij zo van droomt. Minder leuk is dat hij gekoppeld wordt aan de opdringerige kassière Codhant. Voor de liefhebbers van lege, nietszeggende liefdesverhaaltjes, verteld met een lach en een traan, zal deze film ongetwijfeld een hoogtepunt zijn. Voor alle andere filmliefhebbers is het verveling geblazen. Zelfs veteranen als Presle en Pieplu zijn verloren in dit dunne scenario van David Pharao, dat heel luxueus in beeld gebracht werd door Jacques Boumendil. Formaat 16/9.

Les brumes de Manchester

1995 |

Frankrijk 1995. Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Pascal Elso, Laure Duthilleul en Bernard Fresson.

De negentien-jarige Canet is bepaald geen sympathieke jongeman. Hij schaamt zich voor zijn ouders en heeft er een hekel aan met hen naar de camping te gaan. Hij wint een droomreis op een luxe-cruiser. Eindelijk een stapje dichterbij de jet-set waar hij zo van droomt. Minder leuk is dat hij gekoppeld wordt aan de opdringerige kassière Codhant. Voor de liefhebbers van lege, nietszeggende liefdesverhaaltjes, verteld met een lach en een traan, zal deze film ongetwijfeld een hoogtepunt zijn. Voor alle andere filmliefhebbers is het verveling geblazen. Zelfs veteranen als Presle en Pieplu zijn verloren in dit dunne scenario van David Pharao, dat heel luxueus in beeld gebracht werd door Jacques Boumendil. Formaat 16/9.

Le charme brumeux du crime : Les brumes de Manchester

1995 | Mysterie, Misdaad

België/Frankrijk 1995. Mysterie van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Bernard Fresson, Laure Duthilleul, Pascal Elso, Bernard Verley en Alexandra London.

Alan Collins (Fresson) is verlamd en zit aan een rolstoel gekluisterd. Hij besluit het mistige Manchester te verruilen voor het zonnige Frankrijk. Hij heeft zijn keuze laten vallen op een prachtige villa, waarop echter een vloek rust. Vijftien jaar ervoor vond zijn eerste vrouw er de dood. Komt daar nog bij dat zijn zoon wordt vermoord in het stationstoilet van het Franse provinciestadje, waar hij zich ge[KA3]installeerd heeft. Werk aan de winkel voor inspectuer Garreau (Verley). In de machiavellistische plot blijkt elk personage verdacht. Het scenario is van Maurice Frydland en regisseur Verhaeghe naar het toneelstuk van Frédéric Dard.

La fête des pères

1995 | Komedie, Drama

Zwitserland/België/Frankrijk 1995. Komedie van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Claude Rich, Dominique Labourier, Laure Duthileul, Henri Garcin en Pascal Elso.

De Franse schrijver Louis Galissier (Rich) moet in Duitstalig Zwitserland een lezing houden. Het is niet de eerste keer en Louis weet wat hem te wachten staat. Voor hem is het een ritueel. Maar ditmaal vergist hij zich, want niets verloopt zoals gebruikelijk. Een toevallige ontmoeting met Nicole (Duthileul), een vroegere liefde, doet zijn plannen in het honderd lopen. Het thema of óók schrijvers goede vaders kunnen zijn wordt in de waagschaal gelegd door Nicole, die Louis met zijn neus op de feiten drukt: hij heeft nooit tijd voor haar en haar kind willen maken. Dit klinkt goed en plausibel, maar het is daarom nog geen goede film. Verhaeghe slaat de plank mis: de personages werden te weinig gemotiveerd en missen diepgang. Dit laatste ligt aan het scenario van regisseur Verhaeghe, dat hij samen samen met Jean-Marc Roberts schreef naar de roman van François Nourissier. Het camerawerk is van Roland Dantigny.

Un si bel orage

1994 | Romantiek, Historische film

Frankrijk 1994. Romantiek van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Laure Marsac, Jean-Philippe Écoffey, Christopher Thompson, Bernard Verley en Laure Duthilleul.

In Frankrijk rond 1780 brengen Antoine de Cherchery (Ecoffey) en Renaud de Saint-Pons (Thompson), twee soldaten van het leger van de koning, een weggelopen paard terug naar de Markies De Tallert (Verley). Daar maken ze kennis met diens dochter Claire (Marsac). De twee vrienden laten een grote indruk na bij de markies. Voor Claire liggen de zaken anders: de mannen zijn zo verschillend dat ze voor haar samen één enkele persoonlijkheid vormen. Ze gaat een relatie aan met allebei en kan niet kiezen. Als ze zwanger wordt komt ze in een moeilijke positie. Ontspannend kostuumdrama dat een goed beeld geeft van de losbandige zeden van het Frankrijk kort voor de revolutie. De acteurs passen uitstekend in hun rol, maar naar het einde toe wordt het een beetje te sentimenteel. Pierre Moustiers baseerde het scenario op zijn eigen roman. Sfeervolle fotografie van Gérard Vigneron.

Les Steenfort, maîtres de l'orge

1994 |

1994. Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Pascal Elso, Florence Pernel, Jean-Claude Drouot, Michael Pas en Julie Dupagne.

De Ardennen, 1854. Charles Steenfort, een jonge novice in de abdij van Saint-Arnould, wordt verliefd op het dorpsmeisje Adrienne. Ze lopen samen weg om hun geluk te zoeken in Bourg d'Artois, het Frans-Vlaamse geboortedorp van Charles. Daar wil Charles samen met zijn jeugdvriend Frans Texel een brouwerij beginnen in het ouderlijk huis van Frans

Petit

1993 | Komedie, Fantasy

Frankrijk 1993. Komedie van Patrick Volson. Met o.a. Stéphane Audran, Julien Gutierrez, Patrick Pineau, Jan Rouiller en Michel Bompoil.

Na een eerder woelige vrijgezellennacht ontwaakt Leo (Pineau) met de gedachte aan zijn huwelijk met Lucie (Villeneuve) en herinneringen aan zijn jeugdliefde Marianne. Tot zijn verstomming stelt hij vast dat hij terug in het lichaam van een tienjarige (Gutierrez) zit. Hij kan niet anders bedenken dan dat hij behekst werd door het exotische hoertje waarop zijn vrienden hem trakteerden. Terwijl de hele familie en zijn verloofde vergeefs wachten in de kerk tracht hij wanhopig zijn normale ouderdom terug te krijgen. Enkel zijn moeder Fran[KA10]coise (Audran) gelooft hem, evenals zijn beste vriend (Bompoil), die echter van de gelegenheid gebruik maakt om Lucie te versieren. Voorspelbare komedie van een volwassene die terug kind wordt, maar praat met een terminologie van een dertigjarige. Er zitten enkele leuke momenten in (vooral met moeder Audran), maar naar het einde toe worden alle registers van de sentimentaliteit opengetrokken. Corinne Atlas schreef het scenario en Jacques Boumendil stond achter de camera.

La règle de l'homme

1993 | Avonturenfilm, Drama

Frankrijk/Marokko 1993. Avonturenfilm van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Bernard Fresson, Jean-Pierre Bisson, Jean Benguigui, Virginie Ledoyen en Pascal Elso.

Marokko, begin omstreeks 1935. Na de bloedige Rif-oorlog en de nederlaag van Abdel-Krim lijkt de rust weergekeerd in het land. Ex-sergeant Bisson is een vechtersbaas die door zijn moed een grote verzameling medailles verdiende. Door zijn koppigheid en ongehoorzaamheid werd hij echter al drie maal gedegradeerd. Hij komt in zijn nieuwe compagnie, die onder het bevel staat van commandant Fresson. Deze laatste heeft zich tot de islam bekeerd en luistert voortaan naar de naam Mehmet Pacha. Evenals de legendarische Lawrence of Arabia strijdt hij voor de onafhankelijkheid van de gekoloniseerde volkeren. Het vreemdelingenlegioen bezien vanuit een ander standpunt. Wanneer blijkt dat de bevelhebber aan de kant staat van de vijand van het Franse volk volgt een explosieve confrontatie tussen beide mannen. Fresson en Bisson zijn uitstekend in deze voor hen ongewone exotische rollen, naar de roman van Joseph Kessel.

J'aime pas qu'on m'aime

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Wojtek Pszoniak, Caroline Lenglet, Gilles Segal, Firmine Richard en Jean-Luc Porraz.

Ook al behoort de elf-jarige Lenglet tot een der rijkste families van Frankrijk, toch is ze maar een 'arm' meisje met meer plichten dan rechten. Als haar ouders bij een vliegtuigongeval om het leven komen, wordt haar situatie nog erger. De dubieuze Porraz, de vroegere vertrouwensman van haar ouders, wordt benoemd als haar voogd. Ze blijft echter niet bij de pakken zitten. Ze gaat met haar vriend Maslov en de familienotaris op zoek naar haar nog enig overgebleven familielid, Pszoniak. Gevoelig verhaal van een meisje dat op zoek is naar de ware welstand des levens, want hoeveel geld ze ook moge hebben, vriendschap en geluk kent ze niet. Door Pszoniak verandert haar kijk op het leven. Daniel Goldenberg baseerde zijn scenario op zijn roman Le Zaïdé. De camera werd bemand door Cyril Lathus.

La controverse de Valladolid

1991 | Drama, Historische film

Frankrijk 1991. Drama van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Jean Carmet, Jean-Pierre Marielle, Jean-Louis Trintignant, Claude Laugier en Jean-Michel Dupuis.

Valladolid was in 1550 de hoofdstad van Spanje, dat onder de heerschappij van Karel de Vijfde een wereldrijk geworden was: niet alleen behoorden de Noordelijke- en Zuidelijke Nederlanden erbij, maar dankzij de veroveringen kon een groot deel van Zuid- en Midden- en Noord-Amerika tot de uitgestrekte natie gerekend worden. Spanje had zich verrijkt door zijn nieuwe kolonie[KA3]en leeg te plunderen. In deze film die grenst aan gefilmd toneel, debateren de gezant van de paus (Carmet), de filosoof en kannunik Sepulveda (Trintignant), de dominicaan Las Casas (Marielle), een koloniaal (Dupuis), broeder Ambrosiano (Laugier) en broeder Emiliano (Elso) over de vraag of de Indianen een ziel hebben, of zij als slaven geboren zijn en of zij via het christendom absolutie kunnen verkrijgen. In feite was het een discussie over de kerkelijke of wereldlijke macht, waarbij de betrokken Indianen niet telden en tot in lengte van dagen als minderen gezien werden. Na meer dan vierhonderd jaar van blanke overheersing en onderdrukking beginnen zij eindelijk hun chaotische weg naar de vrijheid te banen, voor zo ver zij niet door de Spaanse overheersers en de westerse beschaving resp. uitgemoord en uitgedund zijn of hun identiteit verloren hebben. De film, die eigenlijk een tv-film is, werd op het festival van Berlijn bekroond en op andere festivals overladen met prijzen, w.o. de Quatre 7 als beste acteur voor Marielle. Voor ware liefhebbers een festijn dat bestaat uit een steekspel met woorden.

Bouvard et Pècuchet

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Jean Carmet, Jean-Pierre Marielle, Pierre Étaix, Catherine Ferran en Yvan Dautun.

Naar een bewerking van het nergens bij in te delen werk van Gustave Flaubert door Jean-Claude Carrière. Het gaat hier om zowel een komedie als een satire terwijl het in feite een ontroerende speurtocht naar het Bewustzijn is. Geen eenvoudig verhaal dus, maar het is juist weergegeven - en niet onjuist zoals te vrezen viel - dankzij een intelligent scenario, een aandachtige regie en een rake typering van de karakters en de mentaliteit van destijds. Schitterend spel en opmerkelijke, speciaal voor de film gecomponeerde muziek. Verhaeghe hoort thuis bij die zeldzame groep van cineasten die met echt iets origineels en bizonders op televisie komen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Pascal Elso op televisie komt.

Reageer