François Marthouret

Regisseur, Acteur

François Marthouret is regisseur en acteur.
Er zijn 85 films gevonden.

Comment va la douleur?

2010 |

Frankrijk 2010. François Marthouret. Met o.a. Bernard Le Coq, Christine Murillo, Catherine Mouchet, Pauline Etienne en Thomas Coumans.

Oudere huurmoordenaar Simon (Le Coq), ernstig ziek, ontmoet Bernard, een jongeman die werkloos is en een beetje vastzit in zijn leven. Simon vraagt Bernard hem te helpen bij de 'laatste klus' die hij nog moet klaren. Ondertussen ontfermen ze zich ook nog over een jonge vrouw en haar baby. Televisiebewerking van een boek van Pascal Garnier heeft een aardige rol van Le Coq, als een oudere cynicus die op de valreep nog iets leuks van zijn leven weet te maken. Met Nederlandse ondertiteling.

Black Venus

2010 | Biografie, Drama, Historische film

Frankrijk/België 2010. Biografie van Abdellatif Kechiche. Met o.a. André Jacobs, Olivier Gourmet, Elina Löwensohn, François Marthouret en Jean-Christophe Bouvet.

Tussen moderne meesterwerken La graine et le mulet (2007) en La vie d'Adèle (2013) in regisseerde de Frans-Algerijnse Kechiche dit prachtige portret van Saartjie Baartman. De zwarte Zuid-Afrikaanse vrouw, die begin negentiende eeuw uitgroeide tot het symbool van de Europese rassenleer, reisde als 'de Hottentot Venus' van kermis naar kermis om als een wild dier bekeken en bespot te worden. Kechiche toont haar vernedering zo confronterend en pijnlijk mogelijk, in een twee uur en veertig minuten durende marteltocht, terwijl hij met zijn extreme close-ups de kijker tot medeplichtige maakt.

Nous nous sommes tant haïs

2007 | Drama

Frankrijk/Oostenrijk 2007. Drama van Franck Apprédéris. Met o.a. Pawel Delag, Bernard-Pierre Donnadieu, Sarah Biasini en François Marthouret.

Tussen moderne meesterwerken La graine et le mulet (2007) en La vie d'Adèle (2013) in regisseerde de Frans-Algerijnse Kechiche dit prachtige portret van Saartjie Baartman. De zwarte Zuid-Afrikaanse vrouw, die begin negentiende eeuw uitgroeide tot het symbool van de Europese rassenleer, reisde als 'de Hottentot Venus' van kermis naar kermis om als een wild dier bekeken en bespot te worden. Kechiche toont haar vernedering zo confronterend en pijnlijk mogelijk, in een twee uur en veertig minuten durende marteltocht, terwijl hij met zijn extreme close-ups de kijker tot medeplichtige maakt.

La cliente

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Pierre Boutron. Met o.a. François Marthouret, Micheline Presle, Francis Huster en Michel Robin.

Al snuffelend door het archief van de bezettingstijd, vindt Jean Delmas (Huster) een brief, die de uitzetting en moord van de familie van zijn beste vriend (Marthouret) tot gevolg gehad heeft. De brief is ondertekend met 'La cliente'. Jean is nu vastbesloten uit te vinden wie La cliente is, om haar met de neus op gerechtigheid te drukken. La cliente, naar een boek van Pierre Assouline, is een subtiele, intelligente thriller waarmee men van beeld tot beeld meeleeft.

Le voyage de la grande duchesse

2003 |

Frankrijk 2003. Joyce Buñuel. Met o.a. Jean-Marie Winling, François Marthouret en Anny Duperey.

Al snuffelend door het archief van de bezettingstijd, vindt Jean Delmas (Huster) een brief, die de uitzetting en moord van de familie van zijn beste vriend (Marthouret) tot gevolg gehad heeft. De brief is ondertekend met 'La cliente'. Jean is nu vastbesloten uit te vinden wie La cliente is, om haar met de neus op gerechtigheid te drukken. La cliente, naar een boek van Pierre Assouline, is een subtiele, intelligente thriller waarmee men van beeld tot beeld meeleeft.

Salut la vie

2001 | Drama

Frankrijk 2001. Drama van Daniel Janneau. Met o.a. Fanny Cottençon, François Marthouret, François-Régis Marchasson, Cécile Cassel en Alain Lahaye.

Al twintig jaar zijn Charlotte (een sterk spelende Fanny Cottençon) en Paul (François Marthouret) samen. Nog steeds hebben ze plezier met en liefdevolle aandacht voor elkaar. Na hun terugkeer van een langdurig verblijf in Afrika naar het Franse platteland krijgt Paul de verschrikkelijke boodschap dat hij ongeneeslijk ziek is. Ooit hebben ze elkaar beloofd zich zelfs door de dood niet te laten scheiden... Het zijn moeilijke levensvragen die regisseur Daniel Janneau behandelt in deze prachtige, goed gespeelde ode aan de liefde.

Mademoiselle Else

2001 | Drama

Frankrijk 2001. Drama van Pierre Boutron. Met o.a. François Marthouret, Wolfgang Hübsch, Julie Delarme en Béatrice Agenin.

Lang niet saai, deze Arthur Schnitzler-verfilming van tv- en theaterregisseur Boutron. Het mysterieuze verhaal heeft vaart en de van zieleroerselen vergeven dialogen krijgen door fraai getimede close-ups de nodige levendigheid. De introductie van de twee belangrijkste personages vindt plaats in de Weense Opéra, een mooi gefilmde ontmoeting tussen de luchthartige en piepjonge titelheldin Else en kunsthandelaar Von Dorsday.

L'Anglaise et le duc

2001 | Drama, Historische film

Frankrijk 2001. Drama van Eric Rohmer. Met o.a. Lucy Russell, Jean-Claude Dreyfus, François Marthouret, Marie Rivière en Léonard Cobiant.

Internationaal bejubeld historisch drama gebaseerd op de memoires van Schotse aristocrate Grace Elliott (Russell), een antirevolutionair die tijdens de Franse Revolutie een warme band had met de graaf van Orléans (Dreyfus), de revolutionair gezinde neef van de koning. Grootmeester Rohmer (1920) schetst door haar ogen de blinde terreur die in het kielzog van de opstand door de stad kolkte. Wat de film gedenkwaardig maakt is Rohmers inventieve gebruik van digitale decors. De film oogt als een schilderij waarin de spelers zich vrij kunnen bewegen waardoor Rohmer zijn productie een ongekend modern en tegelijkertijd archaïsch theatraal stempel geeft.

Que reste-t-il?

2000 |

Frankrijk 2000. Etienne Périer. Met o.a. Martine Sarcey, François Marthouret en Danielle Darrieux.

Internationaal bejubeld historisch drama gebaseerd op de memoires van Schotse aristocrate Grace Elliott (Russell), een antirevolutionair die tijdens de Franse Revolutie een warme band had met de graaf van Orléans (Dreyfus), de revolutionair gezinde neef van de koning. Grootmeester Rohmer (1920) schetst door haar ogen de blinde terreur die in het kielzog van de opstand door de stad kolkte. Wat de film gedenkwaardig maakt is Rohmers inventieve gebruik van digitale decors. De film oogt als een schilderij waarin de spelers zich vrij kunnen bewegen waardoor Rohmer zijn productie een ongekend modern en tegelijkertijd archaïsch theatraal stempel geeft.

Mémoires en fuite

2000 |

Frankrijk 2000. François Marthouret. Met o.a. Maurice Garrel, Bernard Le Coq en Geneviève Page.

Internationaal bejubeld historisch drama gebaseerd op de memoires van Schotse aristocrate Grace Elliott (Russell), een antirevolutionair die tijdens de Franse Revolutie een warme band had met de graaf van Orléans (Dreyfus), de revolutionair gezinde neef van de koning. Grootmeester Rohmer (1920) schetst door haar ogen de blinde terreur die in het kielzog van de opstand door de stad kolkte. Wat de film gedenkwaardig maakt is Rohmers inventieve gebruik van digitale decors. De film oogt als een schilderij waarin de spelers zich vrij kunnen bewegen waardoor Rohmer zijn productie een ongekend modern en tegelijkertijd archaïsch theatraal stempel geeft.

La tribu de Zoé

2000 |

2000. Pierre Joassin. Met o.a. François Marthouret, Philippe Caroit en Clémentine Célarié.

Internationaal bejubeld historisch drama gebaseerd op de memoires van Schotse aristocrate Grace Elliott (Russell), een antirevolutionair die tijdens de Franse Revolutie een warme band had met de graaf van Orléans (Dreyfus), de revolutionair gezinde neef van de koning. Grootmeester Rohmer (1920) schetst door haar ogen de blinde terreur die in het kielzog van de opstand door de stad kolkte. Wat de film gedenkwaardig maakt is Rohmers inventieve gebruik van digitale decors. De film oogt als een schilderij waarin de spelers zich vrij kunnen bewegen waardoor Rohmer zijn productie een ongekend modern en tegelijkertijd archaïsch theatraal stempel geeft.

La bicyclette bleue

2000 | Oorlogsfilm, Romantiek

Duitsland/Italië/België/Frankrijk/Zwitserland 2000. Oorlogsfilm van Thierry Binisti. Met o.a. Laetitia Casta, Georges Corraface, Silvia De Santis, Virgile Bayle en François Marthouret.

De duurste Franse tv-film tot op dit ogenblik is een prestigieus project over de belevenissen van een jonge vrouw tijdens WO II (1939-44). L[KA1]ea Delmas (Casta) groeit op tussen de wijnakkers, het familiebezit in het landelijke Montillac in de Bordelais. Deel 1 begint op het moment dat L[KA1]ea, de benjamin van het gezin, achttien wordt. Van haar vader Pierre (Marthouret) krijgt ze een blauwe fiets. Kort daarop breekt de oorlog uit. L[KA1]ea is heimelijk verliefd op Laurent D`Argilat (Bayle). Ze gaat met haar vader en twee tantes naar Parijs. Daar ziet ze Laurent opnieuw, maar die is inmiddels getrouwd met Camille (De Santis), haar beste vriendin. In deel 2 helpt L[KA1]ea Camille bij de geboorte van haar zoon. Ze neemt ze allebei mee naar Montillac. Enkele dagen later wordt het domein opge[KA3]eist door de Duitse bezetter. Pierre gaat in het verzet. L[KA1]ea`s oudste zus Fran[KA10]coise (Boutefeu) zet de familie voor schut door ervoor uit te komen dat ze een verhouding heeft met Otto Kramer (Sammel), een Duitse officier. Het laatste deel start met Léa die het levenloze lichaam van haar vader vindt. Hij werd door de bezetter vermoord. Léa is enkele weken in de war en wordt uit haar roes gewekt als ze bezoek krijgt van Laurent die toevallig in de buurt is. Léa gaat naar Parijs om Françoise op te zoeken die een kind heeft van Otto. Met haar filmdebuut weet topmannequin model Casta zeker te overtuigen in een moeilijke rol. Helaas wordt het omlaag gehaald door ellenlange dialogen en een traag tempo. De driedelige miniserie zou gebaat zijn met een inkorting. Xavier Maurel, Lorraine Lévy, Jean-Loup Dabadie en Claude Pinoteau bewerkten de romancyclus La bicyclette bleue, 101, Avenue Henri Martin en Le diable en rit encore tot een gelijkmatig scenario, maar een Franse GONE WITH THE WIND is het zeker niet geworden. Fraai camerawerk van Dominique Bouilleret. Stereo.

Que reste-t-il ?

1999 | Drama, Fantasy

België/Frankrijk 1999. Drama van Etienne Périer. Met o.a. Danielle Darrieux, Edson Sidonie, François Marthouret, Martine Sarcey en Vincent Grass.

De 82-jarige Edith Lorrimer (Darrieux) lijdt aan de ziekte van Alzheimer. Haar dokter dient haar een nieuw experimenteel geneesmiddel toe en als bij wonder kan ze zich alles uit haar verleden weer herinneren. Op dezelfde ziekenhuisafdeling ligt ook de 16-jarige Gaspard Toussaint (Sidonie). De jongeman groeide op in Haïti, maar zijn jeugdjaren zijn voor hem een zwart gat. Hij kan er zich niets meer van herinneren. Terwijl Edith de overvloed aan herinneringen beperkt wil zien, tracht Gaspard de onvolledige puzzel van zijn eigen verleden aan elkaar te lijmen. Een gevoelig psychologisch drama dat vooral aan sterkte wint door de doorleefde vertolking van La Darrieux, een rasactrice waarop nog veel te weinig beroep gedaan wordt. De jonge Sidonie kan zich echter wel staande houden naast dit monument, wat zeker voor zijn pril talent pleit. De vergelijking van mankementen aan het geheugen van een oude en een jonge persoon is zeker interessant. De strakke regie en de schitterende vertolkingen kunnen de zwakke punten van het scenario opvangen. Fotografie is van Elizabeth Prouvost.

La ciudad de los prodigos

1999 | Thriller, Misdaad, Historische film

Frankrijk/Spanje/Portugal 1999. Thriller van Mario Camus. Met o.a. Olivier Martinez, Emma Suárez, François Marthouret, Joaquín Díaz en Héctor Colomé.

Voor de wereldtentoonstelling van 1888 in Barcelona stromen talloze werkloze landarbeiders naar de grote stad in de hoop werk te vinden. Tussen hen bevindt zich Onofre Bouvila (Martinez), maar zijn hoop zoals die van vele anderen, wordt niet vervuld. Via Delfina (Su[KA1]arez), de dochter van zijn kostbaas Braulio Marthouret, komt Onofre in contact met anarchisten, die sociale gelijkheid willen. De idealen lopen op niets uit, omdat anarchisten niet in staat zijn de eenheid te bewaren. Onofre, die Delfina hardhandig behandeld heeft (hij verkracht haar aanvankelijk), daalt af in de maffia van de Catelaanse hoofdstad. Hier stijgt zijn ster snel en hij belandt in invloedrijke politieke kringen. Onofre wordt een rijk man, maar één ding ontbreekt: een vrouw die van hem houdt. In de finale verleidt hij echter met zijn welstand de naar Frankrijk uitgeweken Delfina, die ondanks alles van hem blijkt te houden. De bewerking van de complexe roman van Eduardo Mendoza voor het scenario door regisseur Camus, Gustav Hernández, Esther Cases en Olivier Rollin is te veel een gedrocht. Bijgevolg zijn de personages tamelijk vlak en lukt het hoofdrol Martinez, die zijn best doet, na een uur niet meer om de aandacht vast te houden. Bovendien is deze veel te lange film door zijn oppervlakkigheid en de grote hoeveelheid van hoofd- en bijpersonages en subplots niet gemakkelijk meer te volgen als je even de aandacht laat verslappen. Hoewel de roman het potentieel voor een boeiende epische film heeft, is deze rolprent opgebouwd uit een groot aantal korte fragmenten, die soms niet goed op elkaar aansluiten. Het eerste halfuur en de laatste twintig minuten zijn het best. Het camerawerk van Acacio de Almeida is uitstekend en heel sfeervol. De versie die in Spanje circuleert, is 17 minuten langer en de Franse versie is 16 minuten korter.

Julie Lescaut : La mort de Jeanne

1999 | Misdaad

Zwitserland/België/Frankrijk 1999. Misdaad van Daniel Janneau. Met o.a. Véronique Genest, Renaud Marx, Mouss Diouf, François Marthouret en Jennifer Lauret.

N`Guma (Diouf) is niet echt verrast als blijkt dat een van zijn vriendinnen Jeanne in een hotelkamer een einde gemaakt heeft aan haar leven. Ze kende de laatste tijd zoveel tegenslag dat de dood voor haar beslist een oplossing moet hebben geleken. De autopsie brengt echter aan het licht dat Jeanne gestorven is aan inwendige bloedingen die het gevolg waren van een welbewuste afranseling. De zelfmoord wordt moord. N`Guma wil de zaak uitspitten, maar zowel Julie Lescaut (Genest) als Kaplan (Marx) willen ten alle prijze verhinderen dat N'Guma zich met het onderzoek bezig houdt. Zoals meermaals het geval is in de reeks afleveringen van de tweede helft van 1999 is ook nu een van de vaste medewerkers van de reeks betrokken partij. Niet dat het allemaal fantastisch overkomt, maar het geeft er toch een persoonlijke toets aan. We hebben hier te maken met mensen van vlees en bloed en dat kan niet gezegd worden van alle tv-series. Niet steeds even onvoorspelbaar, soms wat clichématig, maar toch best onderhoudend amusement. Béatrice Colombier schreef het scenario. Fotografie is van Jean-Claude Hugon. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Balzac

1999 | Drama, Historische film

Frankrijk/Duitsland/Italië 1999. Drama van Josée Dayan. Met o.a. Gérard Depardieu, Jeanne Moreau, Fanny Ardant, Virna Lisi en Katja Riemann.

Prestigieuze en door de Académie Balzac hemelhooggeprezen biopic van Balzac concentreert zich vooral op zijn literaire activiteiten en de vrouwen in zijn leven. De schrijver van 'Eugénie Grandet', 'Le Père Goriot' en 'Le Colonel Chabert' die is begonnen als een mislukte zakenman, houdt van het leven, van luxe, van mooie kleren, en vooral van vrouwen. De 'lastigste' vrouw in zijn leven, is zijn moeder Charlotte-Laure (Jeanne Moreau). Zij beschouwt haar zoon als een nietsnut, een dromer en een mislukkeling. Balzacs eerste liefde, in 1820, is Madame de Berny (gespeeld door de Italiaanse actrice Virna Lisa), die 20 jaar ouder is dan hij. Zij is een soort moederfiguur die hem volop steunt in zijn literaire ambities. Balzac flirt ondertussen ook met de jonge Laure d'Abrantès (Katja Riemann). Maar zijn grote liefde was de getrouwde Poolse gravin Evelyne Hanska (Fanny Ardant). Het scenario van Balzac werd geschreven door Didier Decoin, die eerder tekende voor Le Comte de Monte Cristo en Les Misérables, tv-series waarin hoofdrolspeler Gérard Depardieu ook acte de présence gaf.

Victor Schoelcher, l'abolition

1998 |

Frankrijk 1998. Paul Vecchiali. Met o.a. François Marthouret, Ludmila Mikaël en Jacques Perrin.

Prestigieuze en door de Académie Balzac hemelhooggeprezen biopic van Balzac concentreert zich vooral op zijn literaire activiteiten en de vrouwen in zijn leven. De schrijver van 'Eugénie Grandet', 'Le Père Goriot' en 'Le Colonel Chabert' die is begonnen als een mislukte zakenman, houdt van het leven, van luxe, van mooie kleren, en vooral van vrouwen. De 'lastigste' vrouw in zijn leven, is zijn moeder Charlotte-Laure (Jeanne Moreau). Zij beschouwt haar zoon als een nietsnut, een dromer en een mislukkeling. Balzacs eerste liefde, in 1820, is Madame de Berny (gespeeld door de Italiaanse actrice Virna Lisa), die 20 jaar ouder is dan hij. Zij is een soort moederfiguur die hem volop steunt in zijn literaire ambities. Balzac flirt ondertussen ook met de jonge Laure d'Abrantès (Katja Riemann). Maar zijn grote liefde was de getrouwde Poolse gravin Evelyne Hanska (Fanny Ardant). Het scenario van Balzac werd geschreven door Didier Decoin, die eerder tekende voor Le Comte de Monte Cristo en Les Misérables, tv-series waarin hoofdrolspeler Gérard Depardieu ook acte de présence gaf.

Sitcom

1998 | Komedie, Drama

Frankrijk 1998. Komedie van François Ozon. Met o.a. Evelyne Dandry, Fraçois Marthouret, Marina de Van, Adrien De Van en Stéphane Rideau.

Deze halfgare en zwarte komedie speelt zich af in een bourgeois gezin en ontwikkelt zich tot een zeer uitdagende sitcom. Het gezinshoofd, Jean (Marthouret), brengt een rat mee naar huis. De volwassen kinderen, Sophie (Marina de Van) en Nicolas (Adrien de Van), kijken hiervan op, maar de echte verrassing wacht hen nog als de nieuwe werkster Maria (Sanchez) `s avonds komt eten. Ze is in het gezelschap van haar zwarte vriend Abdu (Eyoum Deido), die tussen de lakens glijdt met Nicolas omdat die zegt homo te zijn. H[KA1]el[KA2]ene (Dandry), de moeder, besluit hierop Nicolas te ontmaagden en haalt hem in haar bed. Het hele gezin gaat naar de psychiater (Doucet), behalve Jean, die zich probeert te ontdoen van de rat. Hij komt op het lumineuze idee om het beest in de pot te stoppen en op te eten, maar hierdoor wordt hij zelf een kolossale rat, die zijn gezin wil verdelgen. Deze film is het provocerende tegenwicht van de dagelijkse sitcom, die de kijker afstompt. Hij neemt met de werkelijkeid een loopje en probeert met perverse ideeën opzettelijk te schokken. De draak steken met het abnormale gedrag van mensen is een dankbaar onderwerp tot algeheel vermaak en dat is in heel wat opzichten best gelukt, maar er zitten ook afmattende stukken in deze rolprent. Erger nog, de jonge rolverdeling speelt slecht en is niet geloofwaardig. Het idiote scenario van regisseur Ozon, die zijn naam alle eer aan doet, heeft hen natuurlijk niet alle ruimte geboden, want daar is het te bizar voor. Het camerawerk is van Yorik Le Saux. 35mm, Dolby SR.

Quand un ange passe...

1998 | Drama

België/Frankrijk 1998. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Alexia Portal, Caroline Tresca d'Indy, Marc Duret, Annie Sinigalia en François Marthouret.

Het is winter in het Parijs van 1998. Haast bij toeval ontdekt Martine (Tresca d`Indy) dat haar dochter Julie (Moraly) zwanger is en een abortus overweegt. Door dit voorval denkt ze met weemoed terug aan haar eigen jeugd, dertig jaar geleden, in het tumultueuze jaar 1968. Martine (nu gespeeld door Portal) is de dochter van een hoge stadsambtenaar. Ze loopt school in een privé-instelling voor jonge meisjes. Ze is vastbesloten haar diploma te halen en ze weigert dan ook zich met jongens en liefdesrelaties in te laten. Een tedere kijk op het opgroeiingsproces van meisjes in twee totaal verschillende tijden, met compleet andere zeden en gewoontes. Toch moeten zowel in het verleden als in het heden dezelfde emoties overwonnen worden. De twee actrices die de rol delen van Martine hebben duidelijk naar elkaar gekeken, want soms denk je echt dat de film samengesteld is uit opnamen die met een tussentijd van dertig jaar gefilmd werden. De sfeer van het Parijs van 1968 wordt knap weergegeven. Stéphane Denis, Serge Meynard, Claire Alexandrakis en regisseur Van Effenterre baseerden het scenario op de roman Les événements de 67 van Stéphane Denis. Fotografie is van Robert Alazraki.

Les grands enfants

1998 | Komedie

Frankrijk/België 1998. Komedie van Denys Granier-Deferre. Met o.a. Caroline Cellier, Christophe Malavoy, Emmanuelle Devos, Pierre-Olivier Mornas en Juliette Poissonnier.

De vijftig-jarige Catherine (Cellier) werkt voor een radiostation. Ze woont al jaren samen met Julien (Malavoy), kaderlid in een voedingsbedrijf. Ze hebben twee kinderen, S[KA1]ebastien (Mornas), een lieve kerel van 25 met weinig zelfvertrouwen en Sophie (Poissonnier), een 22-jarige studente in de psychologie, een meisje met wisselende stemmingen. Alhoewel ze beiden erg gestresseerd zijn door hun werk besluiten ze na 25 jaar eindelijk te trouwen en als bestemming voor hun huwelijksreis kiezen ze Venetië. Maar uitgerekend op dat moment neemt hun leven een onverwachte wending. Ouders van volwassen kinderen hebben het niet steeds onder de markt, zoals duidelijk gemaakt wordt in deze tragi-komische familiekroniek. Geholpen door scenaristen Alain Krief en Joëlle Goron analyseert regisseur Granier-Deferre het leven van een ogenschijnlijk doodgewoon gezin. Onderlinge relaties, ruzies, aangename momenten, alles passeert de revue, maar het duurt erg lang. De acteurs leveren goede prestaties, maar kunnen toch niet steeds een gevoel van verveling bij de kijker verhinderen. Voor de fotografie deed men beroep op Hughes De Haeck. Oorspronkelijk uitgezonden in twee delen.

Julie Lescaut : Travail fantôme

1997 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1997. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jennifer Lauret.

In Clairi[KA2]eres wordt alles in gereedheid gebracht voor de jaarlijkse kermis. Julie Lescauts dochter Babou (Serr[KA1]e) wordt verliefd op de duivel-doet-al Teddy (Giardinelli), een vreemde jongeman die de gave heeft dat hij alles kan loskrijgen van zijn niet bepaald toegankelijke bazen. Het feest is amper begonnen of er wordt een lijk gevonden in de trein van het spookhuis. Niemand kent het slachtoffer. Enkel Teddy reageert eerder ongewoon. Geholpen door haar mensen ontdekt Julie (Genest) dat de verdwijning van een jonge journalist te maken moet hebben met de moordzaak op de kermis en met een corruptiezaak in het stadhuis. Een boeiende moordzaak voor de vrouwelijke inspecteur van het schilderachtige Clairières, die zich nu bovendien zorgen moet maken over haar opgroeiende dochters. Routine- scenario van Quentin Lemaire en Alexis Lecaye. Fotografie van Jean-Pierre Aliphat. Stereo. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : Cellules mortelles

1997 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk 1997. Misdaad van Charlotte Brandstrom. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Bij een ontsnappingspoging in de gevangenis wordt een vrouwelijke cipier koelbloedig afgeslacht. De moordenares wordt op haar beurt gedood en haar gezellin wordt door Julie Lescaut (Genest) en haar medewerkers gegrepen. Ondanks het feit dat de bewakers represailles vrezen wordt de vrouw toch terug achter slot en grendel geplaatst. De volgende ochtend wordt ze dood in haar cel aangetroffen, zonder zichtbare tekens van geweld. Toeval of moord? Voor Julie geen eenvoudige opdracht want een politie- onderzoek in de gevangenis kan een oorlog ontketenen. Bij momenten gaat het erg spannend aan toe in deze aflevering die zich grotendeels in de gevangenis afspeelt. De sfeer van onbehagen wordt goed op de kijker overgebracht en zoals steeds wordt een geslaagd evenwicht gevonden in het tonen van het politiewerk en het privé-leven van de commissaris. Het scenario is van Paul Irrtum en Alexis Lecaye. Voor de fotografie werd beroep gedaan op Jean-Claude Larrieu. Stereo.

Julie Lescaut : Abus de pouvoir

1997 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1997. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

De zaken gaan weer goed zoals steeds op het politiebureau van Julie Lescaut (Genest). Ze zit volop in het onderzoek naar de dood van een loodgietersgast die vroeger deel uitmaakte van een straatbende. Gelijktijdig heeft Kaplan (Marx) de handen vol met een sadist die zijn vrouw mishandelt. N`Guma (Diouf) lijdt onder een depressie en Motta (Desseaux) maakt de ene fout na de andere omdat hij meer bezig is met zijn zieke moeder dan met zijn werk. Commissaris Val[KA1]erie Koster (Magnet) heeft uitgerekend dit ogenblik uitgekozen om Lescauts rangen te vervoegen, samen met twee van haar inspecteurs, om een studie te maken over de criminaliteit in de voorsteden. De botsing tussen twee vrouwen die best hun mannetje kunnen staan. Een redelijk geslaagde poging om eens iets anders dan de traditionele moordzaak met ingebouwde oplossing te brengen in een politieserie. De karaktertekeningen zijn echter uiterst zwak en de verwikkelingen niet erg interessant. Julie Lescauts geestelijke vader Alexis Lecaye schreef het scenario dat in beeld gebracht werd door Jean-Pierre Aliphat. Aflevering 2 van het zesde seizoen, nummer 22 van 72. Stereo.

Elle a l'âge de ma fille

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Jacques Otmezguine. Met o.a. François Mathouret, Olivia Bonamy, Alice Béat, Dominique Guillo en Stéphane Guillon.

Eugenie (Bonamy) maakt het uit met haar vriend die haar langs geen kanten begrijpt. Ze gaat naar het ouderlijk huis dat bewoond wordt door haar gescheiden vader, de vijftiger Gilles (Mathouret). Op het moment dat ze er binnen valt is er juist een feest aan de gang. De verjaardag wordt gevierd van Sabine (Béat), het nieuwe vriendinnetje van haar vader. Raar maar waar, het meisje is juist even oud als Eugenie. Deze laatste is niet erg opgetogen over de nieuwe relatie van haar vader. Ze beschouwd Sabine als een rivale, die de plaats wil innemen die haar toekomt aan de zijde van Gilles. Maar ook Sabine is niet van plan om de man die ze liefheeft op te geven. De jaloerse Eugenie doet alles om het koppel uit elkaar te trekken. Ze bedenkt een duivels plan dat niet kan mislukken. Pittige relatie-komedie over liefde met leeftijdsverschil. Haat en passie vliegen je rond de oren, maar het is allemaal humoristisch bedoeld. Geschikt voor een avondje pretentieloos amusement, maar geen film die je zal bijblijven. Claudine Vergnes en Christiane Lebrima schreven het scenario. Fotografie is van Bernard Malaisy.

Les enfants du mensonge

1996 |

Frankrijk 1996. Frédéric Krivine. Met o.a. François Marthouret, Christine Citti en Emmanuel Salinger.

Eugenie (Bonamy) maakt het uit met haar vriend die haar langs geen kanten begrijpt. Ze gaat naar het ouderlijk huis dat bewoond wordt door haar gescheiden vader, de vijftiger Gilles (Mathouret). Op het moment dat ze er binnen valt is er juist een feest aan de gang. De verjaardag wordt gevierd van Sabine (Béat), het nieuwe vriendinnetje van haar vader. Raar maar waar, het meisje is juist even oud als Eugenie. Deze laatste is niet erg opgetogen over de nieuwe relatie van haar vader. Ze beschouwd Sabine als een rivale, die de plaats wil innemen die haar toekomt aan de zijde van Gilles. Maar ook Sabine is niet van plan om de man die ze liefheeft op te geven. De jaloerse Eugenie doet alles om het koppel uit elkaar te trekken. Ze bedenkt een duivels plan dat niet kan mislukken. Pittige relatie-komedie over liefde met leeftijdsverschil. Haat en passie vliegen je rond de oren, maar het is allemaal humoristisch bedoeld. Geschikt voor een avondje pretentieloos amusement, maar geen film die je zal bijblijven. Claudine Vergnes en Christiane Lebrima schreven het scenario. Fotografie is van Bernard Malaisy.

Julie Lescaut : La fête des mères

1996 | Misdaad

Frankrijk 1996. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. Véronique Genest, Myriam Boyer, Mouss Diouf, Renaud Marx en Alexis Desseaux.

Madame le Commissaire Lescaut (Genest) is pas terug van vakantie en zowat alles loopt fout. Haar dochter Lauret weigert nog verder te studeren en heeft meer belangstelling voor haar vriendje dan voor de school. Op het politiecommissariaat gaat Lescaut in de clinch met haar baas Rocca, want die is van mening dat er te weinig arrestaties verricht worden en dat zij te veel met het sociale aspect van haar job bezig is. Intussen verdwijnt opnieuw een jong stel, en gevreesd wordt dat zij het slachtoffer zijn van een seriemoordenaar. Diouf belt Lescaut op met verder onheil: in een winkel werd een lijk ontdekt. Te weinig arrestaties? Te sociaal voelend? Lescaut heeft meteen de handen vol. Een JULIE LESCAUT-episode met aardig wat emoties en een schitterende Boyer als 'Léa'. Aflevering nummer van 68. Stereo.

Julie Lescaut : Femmes en danger

1996 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1996. Misdaad van Jacob Berger. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Patrick Fierry en Alexis Desseaux.

Bij een brand in een Parijse woning komen een echtpaar en een kind om het leven. Het blijkt al gauw dat hier misdadig opzet in het spel is en het onderzoek brengt Lescaut (Genest) naar Gen[KA2]eve, waar ze aan de zaak werkt met de niet alledaagse inspecteur Fresco (Fierry). Hun speurtocht naar de mysterieuze moordenaar wordt doorspekt met twee liefdesverhalen: dat van het aanstaande huwelijk van Fresco en de ontmoeting van Lescaut met haar ex-man. Zoals gewoonlijk in deze reeks wordt naast het professionele leven van de hoofdfiguren ook veel aandacht besteed aan hun privé-leven. Dit is niet steeds bevorderlijk voor de opbouw van de spanning. Het routine-scenario is van Alexis Lecaye en Yves Mugny. Aan de camera stond Denis Jutzeler. Nicam Stereo.

Madame le Consul : Les disparues de la Sierra Madre

1995 | Drama, Misdaad, Mysterie

Mexico/Frankrijk 1995. Drama van Joyce Buñuel. Met o.a. Véronique Jannot, François Marthouret, Juanjo Puigcorbé, Jésus Ochoa en Maya Zapata.

Alice Beaulieu (Jannot), de Franse consul in Mexico, wordt naar Sierra Madre ontboden om er een Frans staatsburger te helpen. De man in kwestie, een zekere Pardo (Mathouret), werd achter de tralies gezet nadat hij een dodelijk verkeersongeval veroorzaakte. Ze laat hem overkomen naar Mexico, in gezelschap van een dertien-jarig meisje waarvoor hij, naar eigen zeggen, verantwoordelijk is. Ze ontmoet Emiliano (Puigcorbe), professor literatuur, die zijn twijfels heeft over de goede bedoelingen van Pardo. Hij vermoedt dat deze betrokken is bij de verdwijning van enkele minderjarige meisjes. Met als kader het mysterieuze Mexico wordt hier het milieu getoond van de kinderprostitutie, een drama dat niet enkel in Mexico actueel was in de periode van productie. Het geheel heeft echter meer weg van een sensationele fotoroman dan van een goed opgebouwde aanklacht tegen dit soort praktijken. Acteerprestaties en decors zijn goed, maar het scenario van Sylvain Saada en Bunuel is erg oppervlakkig. Achter de camera stonden Roger Dorieux en Angel Goded.

Le refuge

1995 | Komedie

Frankrijk 1995. Komedie van Alain Schwarzstein. Met o.a. Maxime Leroux, Marie-Dominique Dessez, François Marthouret, Dora Doll en Jacques Spiesser.

Dierenarts Leroux keert terug naar zijn geboortedorp in de Ardèche om de begrafenis van zijn vader Ballet bij te wonen. Het plaatselijk dierenasiel, eigendom van Ballet, heeft te kampen met financiële moeilijkheden. Aanvankelijk wil Leroux het dorp de rug toekeren, maar dan besluit hij het asiel nieuw leven in te blazen. Hij wordt echter gedwarsboomd door Marthouret, ook dierenarts en getrouwd met Leroux' jeugdliefde Dessez. Vrij aangename tv-film, met een wat naief aandoend scenario van Pierre-Albert Guillaume en Adrien Forget, reconstrueert de genoegens van het landelijke leven in de mooie Franse Ardèche-streek. Marthouret is een perfecte schoft en Leroux een droom van een dierenarts. Muziek van Christian Gaubert.

L'avocate : Linge sale en famille

1995 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1995. Misdaad van Philippe Lefebvre. Met o.a. Corinne Dacla, Nathalie Cardone, Bernard Freyd, François Marthouret en Agnès Regolo.

Voor het assisenhof van Bouches-du-Rh[KA4]one verdedigt advocate haar cli[KA3]ent Dacla Cardone. De jonge vrouw wordt ervan beschuldigd met voorbedachte rade een oude rijke man vergiftigd te hebben met de medeplichtigheid van diens zoon. Dacla gelooft in de onschuld van haar cli[KA3]ente, temeer wanneer eensklaps Odent verschijnt, de schoonzoon, die het spel van de gerechtigheid komt meespelen. De Franse Perry Mason is weer in volle actie. Alle routine- gegevens worden mooi gemanipuleerd om uiteindelijk tot de `verhelderende` waarheid te komen. Het wordt allemaal mooi voorgesteld, maar je hebt het al zo dikwijls (veel beter) gezien en iets origineel moet je niet verwachten in dit scenario van Jean-Claude Sussfeld, Aude Blanchard en Lefèbvre. Fotografie van Gérard Vigneron. Formaat 16/9.

L'avocate : Délit de fuite

1995 | Mysterie, Misdaad, Drama

Frankrijk 1995. Mysterie van Philippe Lefebvre. Met o.a. Corinne Dacla, François Marthouret, Sylvie Granotier, Véronique Silver en Rose Thiery.

Dr. Fabert (Marthouret), een bekend chirurg uit Marseille, wordt ervan beschuldigd een voetganger te hebben doodgereden, en zou na het ongeval zijn doorgereden. Hoewel de bewijzen tegen hem spreken en zijn auto zonder twijfel bij een aanrijding betrokken was, zegt Fabert onschuldig te zijn. Zijn advocate Laura Morelli (Dacla) gaat hem verdedigen. Ze ontdekt dat haar cliënt iemand beschermt. Redelijk boeiende kijk achter de schermen van de Franse rechtbank, waarbij echter geen enkel cliché werd gemeden. Hierdoor beperkt deze reeks, waarvan er nog acht episodes volgden, zich tot genreliefhebbers. Het scenario van Jean-Claude Sussfeld, Aude Blanchard en regisseur Lefèbvre bevat meer dialogen dan actie. Het camerawerk is van Gérard Vigneron. Aflevering 1 van het eerste seizoen, nummer 1 van 8. 16/9.

L'amour conjugal

1995 | Romantiek, Historische film, Drama

Frankrijk 1995. Romantiek van Benoît Barbier. Met o.a. Sami Frey, Caroline Silhol, Pierre Richard, Mathieu Carrière en François Marthouret.

In 1629 raakt ridder Nathan Le Cerf (Frey) vrouw en kinderen kwijt door de builenpest. In de buurt van Toulouse sluit hij zich aan bij graaf Anchire (Carri[KA2]ere) om aan diens zijde tegen Italiaanse rijkjes en steden te vechten. Anchire is verslingerd aan het kaartspel, maar een slechte verliezer. Als hij een geringe som kwijtraakt, geeft hij Nathan opdracht zijn overwinnaar uit te dagen voor een duel en hem te doden, terwijl hij donders goed weet dat de Franse koning Lodewijk de Dertiende duelleren verboden heeft en wie er zich schuldig aan maakt, laat onthoofden. Nathan doet zijn werk (maar laat zijn slachtoffer met een verwonding echter lopen) en de verraderlijke edelman Anchire geeft hem aan, maar Nathan ontsnapt. Op zijn omzwervingen verbergt hij zich eerst bij een jeugdvriend (Richard) en leert daarna de op zwart zaad zittende jonkvrouwe Marthe De Lairac (Sihol) kennen. Tussen hen beiden ontwikkelt zich een hartstochtelijke liefdesrelatie. Nathan trouwt haar en bereidt zich voor op een zoete wraak (die hij ook neemt) op de adderachtige Anchire. Het regiedebuut van ex-cameraman en setfotograaf Barbier is geslaagd dankzij het uitstekend spel van de hoofdrollen (inclusief een verrassende Richard, die nu niet eens de nar uithangt), de fraaie opnamen van Eduardo Serra en de passende muziek van Sonia Wieder Atherton, waardoor je het trage tempo van de film op de koop toe neemt. Het scenario is van Pascal Quignard, die zijn eigen novelle Tous les matins du monde bewerkte. Gefilmd in Aveyron en Parijs.

Julie Lescaut : Rumeurs

1995 | Misdaad

Frankrijk/Duitsland 1995. Misdaad van Marion Sarraut. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Jennifer Lauret en Joséphine Serre.

In de stad doet het gerucht de ronde dat een maniak drie slachtoffers gemaakt heeft. Een achttien-jarige halfbloed wordt aangewezen als de dader. Commissaris Julie Lescaut (Genest) tracht de gemoederen tot bedaren te brengen door het publiek ervan te overtuigen dat alles slechts op geruchten gebaseerd is. De volgende dag echter wordt het lijk van een verminkt meisje gevonden in het gemeentezwembad. Julie Lescaut heeft ditmaal een ongewone tegenstander: geruchten die de ronde doen bij de bevolking. Dit gegeven werd boeiend uitgewerkt door in het scenario van Thomas Saez, die van deze 'vermoedens' een sterke vijand maakt. Het spel staat op redelijk peil. Het camerawerk is van Jean-Pierre Aliphat. Aflevering 2 van het vierde seizoen, nummer 12 van 72. Stereo.

Julie Lescaut : Recours en grâce

1995 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1995. Misdaad van Joyce Buñuel. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en François Marthouret.

Twee voorvallen zorgen voor opschudding in Clairi[KA2]eres, waar Julie Lescaut (Genest) fungeert als politiecommissaris. In de eerste plaats ontsnapt een gevaarlijke geestesgestoorde uit de psychiatrische instelling waar hij opgesloten zat voor de moord op een meisje. Het feit dat hij ontoerekenbaarheid pleitte redde hem van een gevangenisstraf. Dezelfde nacht heeft Paul (Mathouret), de ex van Julie, een auto-ongeval. Hij ligt in coma en vecht voor zijn leven. Weer heel wat werk aan de winkel voor onze pientere politievrouw. Dat het allemaal wat overtrokken werd en niet erg geloofwaardig overkomt moet je er maar bij nemen. Het niet erg boeiende scenario van Eric Kristy hangt aaneen van de toevalligheden. De niet erg strakke regie helpt niet veel. Fotografie van Jean-Pierre Aliphat. Stereo. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : Propagande noire

1995 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1995. Misdaad van Alain Bonnot. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Rufus.

Langs de spoorlijn wordt het zwaar verminkte lichaam gevonden van een jonge boekhouder die al drie dagen werd vermist. In zijn binnnenzak wordt een afscheidsbrief gevonden. Alles duidt op zelfmoord. Commissaris Lescaut (Genest) moet het droeve nieuws aan de jonge weduwe meedelen, maar deze weigert categorisch te geloven dat om het haar man gaat. Het paar hadden net plannen gemaakt om de eerste huwelijksverjaardag in Veneti[KA3]e te vieren en dachten erover kinderen te krijgen. Toch herkent ze duidelijk het handschrift van haar man, al kan de patholoog- anatoom de identiteit niet vaststellen. Er vallen nog meer doden en eventuele getuigen zwijgen uit angst. Lescaut moet het opnemen tegen een clandestiene, maar machtige misdaadorganisatie in deze redelijk spannende aflevering die steeds bekende paden blijft bewandelen. Ze wordt daarbij geholpen door een nieuwe inspecteur, David Kaplan (Marx). Het scenario is van Thomas Saez (naar de personages die bedacht werden door Alexis Lecaye) en aan de camera stond Pierre Morel. Formaat 16/9. Stereo.

Julie Lescaut : La fiancée assassinée

1995 | Misdaad

Zwitserland/Duitsland/Frankrijk 1995. Misdaad van Elisabeth Rappeneau. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en Roland Amstutz.

Op de avond dat Lescaut (Genest) een hartig woordje wil spreken met de administrateur van het commissariaat, haar dochter naar haar eerste baby-sit gaat en haar assistenten Tr[KA1]emois (Anger), N`Guma (Diouf) en Motta (Desseaux) proberen om een mysterieuze telefoondief te grijpen, ontdekt een wandelaar langs de Seine het lijk van een jonge vrouw, die is gewurgd. Dit is de derde gelijksoortige moord in minder dan een jaar. Lescaut is vastbesloten deze seriemoordenaar te pakken. Doordeweekse politiesuspense met alle bekende ingrediënten, eigen aan het genre en een rolverdeling die ieder hun eigen nummertje opvoeren. Het scenario is van Alexis Lecaye en bevat geen verrassingen. Het camerawerk is van Jean-Pierre Aliphat. Aflevering nummer 31 van 68. Stereo.

Julie Lescaut : Crédit revolver

1995 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk 1995. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Roger Dumas.

Julie Lescaut (Genest) wordt geconfronteerd met een vervelende zaak: sinds kort dringen mannen, die zich uitgeven voor politie-agenten, de woningen binnen van bejaarde mensen om hun spaarcentjes te stelen. Tot op heden ging dit nog niet gepaard met geweld, maar hoelang zal dat nog duren? Het debat over de onveiligheid in de stad komt weer ter sprake en de nieuwe assistent van de burgemeester ziet hier zijn kans mooi om voor een aparte lokale politiemacht te pleiten, die Lescaut en haar mensen de duivel kunnen aandoen. Interessant gegeven dat goed uitgewerkt werd en gemixt met enkele boeiende neventhema's. Het scenario van Eric Kristy tracht het verzwakte imago van de reeks wat op te vijzelen. Aan de camera stond Jean Monsigny. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

Julie Lescaut : Bizutage

1995 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1995. Misdaad van Alain Bonnot. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Romain Bouteille.

Bij een ontgroening kan het er dikwijls nogal wild aan toe gaan. Als op het internaat van Sainte-Agathe, een opleidingsinstituut voor toekomstige managers, het stoffelijke overschot gevonden wordt van een feut, is het toch danig uit de hand gelopen. Julie Lescaut (Genest) wordt met het onderzoek belast en komt terecht in een gesloten wereldje, waar zwijgplicht geldt. Ze ontdekt eveneens dat jongeren door de hoge studiedruk tot buitensporig gedrag worden aangezet. Wie daartegen niet bestand is, raakt verzeild in de drugs. De film schetst een onthutsend beeld van studenten die straks leiders in de maatschappij worden en het is niet bepaald flatteus. Commissaris Lescaut wordt geconfronteerd met behoorlijk agressieve individuen. Het scenario is van Laurent Vachaud en Alexis Lecaye. Het camerawerk is van Jean-Pierre Aliphat. Aflevering 6 van het vierde seizoen, nummer 16 van 72. Formaat 16/9, Stereo.

Bonjour Tristesse

1995 | Drama, Familiefilm

Frankrijk 1995. Drama van Peter Kassovitz. Met o.a. Christine Boisson, François Marthouret, Marie Bariller, Sarah Bertrand en Andrew Wilson.

De 42-jarige Anna (Boisson) loopt met tranen in de ogen naar haar auto, omdat ze zonet de laatste pagina`s gelezen heeft van een roman (uit de titel) die de zeventien-jarige C[KA1]ecile (Bertrand) aan het voltooien is. C[KA1]ecile beseft dat er een groot drama op til is. Ze krijgt gelijk: Anna eindigt haar wilde rit met de auto in een ravijn. In het ziekenhuis waar Anna voor haar leven vecht, krijgen C[KA1]ecile en haar vader Raymond (Marthouret) schuldgevoelens. Vrije, maar erg literaire bewerking van de beroemde roman van Françoise Sagan, die in 1958 door Otto Preminger onder dezelfde titel heel efficiënt werd gefilmd. Deze nieuwe versie is gesitueerd in 1994, waardoor het oorspronkelijke verhaal heftig geactualiseerd moest worden. De jonge actrice Bertrand is schitterend als het kwestbare meisje dat gebroken familiebanden wil helen. Het scenario is van Pierre Uytterhoeven en regisseur Kassovitz. Het camerawerk is van Christophe Pollock, en oogt modieus zodat enkele decennia later nog eens een versie gedraaid kan worden.

Vies en sursis

1994 | Drama

Italië/Frankrijk 1994. Drama van Giovanni Soldati. Met o.a. Anna Galiena, Ray Lovelock, François Marthouret, Paolo Bonacelli en Christina Grado.

Haar wereld stort in wanneer de jonge dokter Galiena op een dag hoort dat een kwaadaardig tumor bij haar werd vastgesteld. Ondanks haar eigen medische ervaring is ze nu volledig afhankelijk van andere artsen. Zo leert ze de `andere kant` van haar beroep kennen. Ze wordt nu zelf verplicht behandelingen te ondergaan zonder dat ze er greep op heeft. Ze komt in de klauwen van de doodsangst. Knap geacteerd drama over een vrouwelijke arts die zelf als pati[KA3]ent in het ziekenhuis belandt. Het scenario van Annabella D`Avino, Mimmo Rafele en Soldati toont wel wat gelijkenis met THE DOCTOR dat hetzelfde thema behandelde. Het is ditmaal gebaseerd op het autobiografische boek van Milena Massari (rol gespeeld door Galiena). Fotografie van Giuseppe Tinelli.

Les nuiteux

1994 | Misdaad

Bulgarije/Frankrijk/Duitsland 1994. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. François Marthouret, Roland Blanche, Carole Richert, Bernard Ballet en Alain Ganas.

Inspecteur Blanche heeft de leiding over een onrustig district, ergens buiten het centrum. Jeugdbendes maken hier het leven onveilig, maar voor de administratieve diensten is het de buurt waar ze minder geschikte elementen heen kunnen promoveren, en Blanche zit dan ook opgescheept met een waardeloos zootje agenten. Wanneer na een ondervraging een jonge misdadiger dood in zijn cel wordt aangetroffen, gaan commissaris Marthouret en plaatsvervanger Richert erheen om uit te zoeken wat er is gebeurd. Deprimerend beeld van het werk van nachtpatrouilles die in een wetteloze buurt de misdaad trachten in te tomen en daarbij hardhandig durven op te treden. Veel nieuws heeft de film niet te zeggen, maar hij werd met zorg gemaakt. Bernard Stora en Claudine Vergnes baseerden hun scenario op een verhaal van Mathieu Fabiani. Jean-Pierre Aliphat stond achter de camera.

L'affaire Dreyfus

1994 | Historische film, Drama

Frankrijk/België 1994. Historische film van Yves Boisset. Met o.a. Thierry Frémont, Pierre Arditi, Bernard-Pierre Donnadieu, Christian Brendel en Philippe Volter.

Tweedelige Frans-Belgische tv-film over de joodse Franse legerkapitein Dreyfus (Frémont) die in 1894 van spionage werd beschuldigd. Hij zou militaire geheimen aan de Duitsers hebben doorgegeven. Bij gebrek aan bewijzen laat het ministerie valse documenten verspreiden om Dreyfus te kunnen veroordelen. Zijn vrouw Lucie (Morante) en zijn broer (Volter) roepen de hulp van de pers in. In feite was het de Franse legerkommandant Charles Walsin Esterhazy (Arditi), overladen met schulden, die aan de Duitse autoriteiten voorstelde militaire inlichtingen te verkopen. Alles wordt in het werk gesteld om de zaak Dreyfus in de doofpot te houden en Esterhazy vrijuit te laten gaan. Diens proces is dan ook een farce, wat Emile Zola (Drouot) tot een woedend J`accuse inspireert. In 1899 komt de waarheid dan toch aan het licht en Dreyfus krijgt gratie (hij werd pas in 1906 in ere hersteld). Merkwaardig sterke tv-film, geschreven door Jorge Semprun en Boisset naar het boek L'affaire van Jean-Denis Bredin. Met zorgvuldige precisie worden de gebeurtenissen beschreven die leidden tot een der grootste crises van de Derde Republiek. Geslaagde epoque-reconstitutie met een schitterende rolbezetting, met o.m. Mesguich als Léon Blum, Demy als Marcel Proust en Berger als de Duitse majoor Von Schwarzkoppen. Enkele te lange en trage passages neem je er graag bij. Bekroond met de Nymphe d'argent op het festival van Monte Carlo in 1995. Camerawerk van Yves Dahan en Robert-Jacques Loiseleux. Het duurde overigens ruim honderd jaar voordat het Franse leger de dwaling van de valse beschuldiging offcieel erkende. Dreyfus stierf in 1935 in een zekere vergetelheid, maar zijn zaak is onlosmakelijk verbonden aan het door de autoriteiten georkestreerde antisemitisme.

Julie Lescaut : Tableau noir

1994 | Misdaad

Duitsland/Frankrijk/Zwitserland 1994. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en François Marthouret.

Er ontstaat de nodige beroering op de middelbare school in Clairi[KA2]eres als het levenloze lichaam gevonden wordt van een jongen uit de hoogste klas. Het slachtoffer was erg populair, want hij organiseerde regelmatig feesten en leek een onafhankelijke figuur. De leraren beoordeelden hem positief, al was hij lang niet altijd even serieus. Julie Lescaut (Genest) komt erbij en zij concludeert snel dat het om moord gaat. Naar het motief tast men nog heel even in het duister. Julie zit nu tussen de scholieren, waarvan de meesten nog nat achter de oren zijn. Ze ontmoet bij die adolescenten de nodige vijandigheid. Ze zwijgen ook nog, terwijl het toch om moord gaat. Sommige leraren zijn neerslachtig, want er blijkt toch heel wat gewelddadigheid te zijn. De directrice laat anonieme brieven zien die zij heeft ontvangen. Voorspelbare, maar degelijk gemaakte politiefilm, die echter geheel volgens een standaardformule in elkaar zit. Eric Kristy, Alexis Lecaye en Joëlle Goron schreven het scenario, dat door Jean-Pierre Aliphat in beeld werd gezet.

Julie Lescaut : Charité bien ordonnée

1994 | Misdaad

Duitsland/Zwitserland/Frankrijk 1994. Misdaad van Yvan Butler. Met o.a. Véronique Genest, François-Régis Marchasson, Caroline Gasser, Jean-Louis Tribes en Jean-René Clair.

Julie Lescaut (Genest) wordt door de Zwitserse tv uitgenodigd om deel te nemen aan een debat over vrouwelijke politie- functionarissen. De rechtstreekse uitzending wordt verstoord door een zekere Didier Fournier (Marchasson), die gezocht wordt wegens de moord op zijn vrouw. Hij ontvoert Julie met een getrokken revolver en neemt haar mee naar een onbekende plaats. Hij beweert dat zijn vrouw gedood werd door huurmoordenaars in opdracht van machtige zakenman M[KA1]elico (Godel) die bekend staat om zijn vrijgevigheid aan humanitaire instellingen. Mélico zou echter Didiers broer, rockzanger Rocky Malone, manipuleren door hem z.g. liefdadigheidsconcerten te laten geven, waarvan hij in werkelijkheid echter de recettes in eigen zak steekt. Onze charmante femme-flic uit Parijs staat er deze keer in een vreemd land alleen voor en bovendien is zij het slachtoffer van een kidnapping. Zo ondervindt ze dat deelnemen aan een talk-show net zo gevaarlijk kan zijn als het onderzoeken van een moordzaak. Alain Krief schreef het scenario, dat door Denis Jutzeler in beeld werd gebracht.

Fall From Grace

1994 | Oorlogsfilm, Drama

Verenigde Staten/Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 1994. Oorlogsfilm van Waris Hussein. Met o.a. James Fox, Michael York, Patsy Kensit, Richard Anconina en Tara Fitzgerald.

Tv-film over D-Day naar de roman van Larry Collins over de geallieerde spionne Catherine Pradier (Tara Fitzgerald), codenaam Denis. Ze wordt erop uit gestuurd om het Duitse opperbevel te misleiden over de invasie, maar haar liefde voor een Franse dubbelspion bemoeilijkt haar taak. Ze wordt gevangen genomen, gemarteld en ondervraagd door nazi-officier Stromelburg (York).

Les cinq dernières minutes: Scaramouche

1993 | Misdaad, Actiefilm

Frankrijk 1993. Misdaad van Jean-Jacques Kahn. Met o.a. Pierre Santini, Pierre Hoden, Danièle Lebrun, François Marthouret en Pierre Vernier.

In het Parijse Bois de Vincennes laat om vijf uur 's ochtends een dief zijn oog vallen op een prachtige Alfa Romeo. Hij rommelt wat aan het portierslot en vindt achter het stuur een man met opengesneden keel. De taak van commissaire Massard (Santini) en zijn assistent Antoine Barrier (Hoden) is niet gemakkelijk: er is geen enkel spoor, geen enkele aanwijzing, zelfs geen vingerafdruk. Wel valt hun oog op een button van de schermschool Gaillac in de revers van de jas van het slachtoffer. Deze button zo blijkt later, werd in zeer beperkte oplage geproduceerd ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van de club. De commissaris ontrafelt na heel wat valse sporen een goed bewaard geheim, dat de huurders van een oud, bizar hotelletje langdurig heeft beschermd. Knappe schermsequenties in het goed opgebouwde scenario van regisseur Kahn, dat gebaseerd is op een idee van Marc Behm en Françoise Romand. Het camerawerk is van Jean- Bernard Aurouet. Aflevering nummer 79 van de serie 'Les cinq dernières minutes'. Er zouden er nog twee volgen. Daarna was het afgelopen met deze serie, die in 1975 was begonnen. Mono.

L'éternel mari

1993 |

Duitsland/Frankrijk 1993. Denys Granier-Deferre. Met o.a. Macha Méril, François Marthouret en Roger Hanin.

In het Parijse Bois de Vincennes laat om vijf uur 's ochtends een dief zijn oog vallen op een prachtige Alfa Romeo. Hij rommelt wat aan het portierslot en vindt achter het stuur een man met opengesneden keel. De taak van commissaire Massard (Santini) en zijn assistent Antoine Barrier (Hoden) is niet gemakkelijk: er is geen enkel spoor, geen enkele aanwijzing, zelfs geen vingerafdruk. Wel valt hun oog op een button van de schermschool Gaillac in de revers van de jas van het slachtoffer. Deze button zo blijkt later, werd in zeer beperkte oplage geproduceerd ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van de club. De commissaris ontrafelt na heel wat valse sporen een goed bewaard geheim, dat de huurders van een oud, bizar hotelletje langdurig heeft beschermd. Knappe schermsequenties in het goed opgebouwde scenario van regisseur Kahn, dat gebaseerd is op een idee van Marc Behm en Françoise Romand. Het camerawerk is van Jean- Bernard Aurouet. Aflevering nummer 79 van de serie 'Les cinq dernières minutes'. Er zouden er nog twee volgen. Daarna was het afgelopen met deze serie, die in 1975 was begonnen. Mono.

Julie Lescaut : Trafics

1993 | Actiefilm, Misdaad

Duitsland/Frankrijk/Zwitserland 1993. Actiefilm van Josée Dayan. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Blanchette Brunoy, Alexis Desseaux en Jacques Rosny.

Een chauffeur (Aurignac), die internationale transporten rijdt, wordt vermoord aangetroffen in de cabine van zijn trekker. Alles wijst erop dat het om een afrekening tussen chauffeurs gaat. Lescaut (Genest) en haar medewerkers dringen door tot het besloten wereldje van de truckers en houden een verdachte man aan. Hij heeft echter moeite om zijn onschuld te bewijzen, want hij werkt voor de douane en is op het spoor van een belangrijke goudsmokkel uit Oost-Europa, waarbij het vermoorde slachtoffer was betrokken. Routinematig misdaadverhaal, vaardig geregisseerd, en vlekkeloos gespeeld, maar zal uitsluitend de liefhebbers van een doordeweekse politiefilm behagen. Het scenario is van Alexis Lecaye, de geestelijke vader van Julie Lescaut. Het camerawerk is van Jean-Pierre Aliphat. Aflevering nummer 60 van 68. Stereo.

Julie Lescaut : Rapt

1993 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland/Duitsland 1993. Misdaad van Elisabeth Rappeneau. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en François Marthouret.

Julie Lescaut (Genest) krijgt een heel vreemd telefoontje. Een babysitter meldt de verdwijning van het kind waarop ze moest passen. Het wordt nog vreemder als de ouders, de familie Beaudoin (Bujeau en Seyrig), onbewogen blijven en verklaren dat het om een misverstand gaat. Het kind is namelijk voor enkele dagen naar een tante in de bergen. Commissaire Julie die het zaakje niet vertrouwt, geeft haar assistent N`Guma (Diouf) opdracht de gangen van de babysitter na te gaan. Een van de betere afleveringen uit de serie die over de illegale handel in babies gaat en die opvalt door de mysterieuze sfeer met een handige spanningsopbouw. Het spel van de bijrollen is echter - zoals gewoonlijk - heel oppervlakkig. Alexis Lecaye schreef het scenario. Het camerawerk is van Flore Thulliez.

Hot Chocolate

1992 | Romantiek, Komedie, Experimenteel

Frankrijk/Verenigde Staten 1992. Romantiek van Josée Dayan. Met o.a. Bo Derek, Robert Hays, François Marthouret, Patricia Millardet en Vincent Cassel.

Doorzichtige romantische klucht over Texaanse zakenvrouw Derek die in Frankrijk een fabriek wil kopen, waar chocolade truffels gemaakt worden. De eigenaar Marthouret is een vriendelijke maar excentrieke vent en zijn chauffeur Hays een vrouwenjager, die in Derek een nieuwe prooi ziet. Het scenario van Ginny Cerrella en Maryedith Burrell is flauw en heeft slechts sporadisch een komische inval. Het enige personage dat belangstelling kan wekken is Hesseman, die een kostelijke John Huston-persiflage ten beste geeft als Derek's vader. Derek zelf bewijst nogmaals van alle acteertalent gespeend te zijn. Gemaakt voor de bioscoop; verdwenen na enkele voorstellingen wegens begrijpelijk gebrek aan belangstelling en verbannen naar tv- en videocircuit. Scenario van Ginny Cerella en Maryedith Burrell. Fotografie van Jean- Pierre Aliphat.

Fils d'un autre

1992 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1992. Drama van Michel Lang. Met o.a. Sophie Barjac, François Marthouret, Massimo Wetmüller, Valeria D'Obici en Jan Vancoillie.

Dr. Francis Blancvillain (Marthouret) en zijn vrouw Brigitte (Barjac) hebben zich na het overlijden van hun dienstbode ontfermd over haar zoontje Johan (Vancoillie). Ze hebben hem als hun eigen kind opgevoed. Johans vader Ralph (Wetmüller), een Portugees, werd destijds na een gevangenisstraf Frankrijk uitgezet. Hij heeft echter nooit afstand gedaan van zijn rechten als vader. Nu verschijnt hij weer ten tonele met een eenvoudig chantageplan. Als Dr. Blancvillain hem niet snel een flink bedrag betaalt, zal hij de jongen opeisen. Prangend drama over ouderlijke en adoptie-rechten. Erg overtuigend werd het niet uitgewerkt en de kleine Vancoillie is nog het geloofwaardigst. Houd de zakdoek maar binnen handbereik. Het scenario is van Carlos Sasoga naar een origineel verhaal van Claude d'Anna en Laure Bonin. Het camerawerk is van Mário Barosso.

Le jeu du roi

1991 | Biografie, Historische film, Avonturenfilm

Frankrijk 1991. Biografie van Jean Raspail. Met o.a. Pierre Dux, François Marthouret, Grégoire Colin, Régis Royer en Florence Thomassin.

De koning van Patagoni[KA3]e, een grijsaard, woont alleen in een vervallen fort aan de kust van Ponant, met uitzicht op de oceaan, in afwachting van een erfgenaam die zijn droom en tegelijkertijd het (onbeduidende) koningschap krijgt. Hij kiest een kind waaraan hij dit Vuurland, een luchtspiegeling, schenkt waar hij waarschijnlijk nooit een voet heeft gezet. Raspail, die alleen af en toe voor de tv werkt, heeft zich slechts in de verte gebaseerd op zijn eigen succesvolle roman over Antoine Tounens, oftewel een echt bestaand persoon uit de XIXe eeuw, die dit avontuur meemaakte. Deze behoorlijke film bezit niet de opmerkelijke kwaliteiten van de stijl van zijn boeken, en de allesoverheersende aanwezigheid van een technisch adviseur is merkbaar, maar het gaat ook en vooral om een eerbetoon aan Dux die - dit is geen woordspeling - zijn lange carri[KA2]ere, die in 1932 (!) begon, bekroont met het neerzetten van dit personage. En dankzij hem

Le grand beau

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Bernard Choquet. Met o.a. François Marthouret, Véronique Ataly, Jacques Spiesser, Serge Reggiani en Emmanuelle Riva.

Na jaren van afwezigheid keert Marthouret terug naar zijn geliefde geboortestreek in de bergen. Hij houdt nog steeds van de mooie Ataly, maar kan niet verkroppen dat zij haar medewerking verleent aan de vernietiging van het natuurschoon in zijn wereld. Ze is namelijk directrice van een splinternieuw, mondain ski- oord. Een film die het opneemt voor het behoud van de natuur. Zoveel mooie streken zijn reeds geofferd enkel voor het plezier van de rijken. Dat is het nobele standpunt dat Choquet inneemt in dit scenario, dat echter bijzonder vlak in beeld gebracht is. De relatie Marthouret/Ataly komt evenmin uit de verf. Het gebied is prachtig gefilmd door Robert Joffray. Maar ook al zitten er heel wat bekende namen in de rolverdeling, ze kunnen geen leven brengen in de film.

Eaux troubles

1991 | Avonturenfilm

Frankrijk 1991. Avonturenfilm van Alain Bonnot. Met o.a. Claude Brasseur, Michel Vitold, Christine Dejoux, Jean-Laurent Cochet en Jean-Paul Tribout.

Bewerking van een roman van Bernard Alliot door Michel Leviant. Deze tv-film buit op haastige, schematische en primaire wijze de Perestrojka uit met deze niet te pruimen geschiedenis over verschillende met elkaar botsende partijen inclusief de KGB rond een elektronica-ingenieur die zich aan vage en duistere activiteiten wijdt! Er wordt een helicopter neergehaald met een raket en iemand beschikt over honderdduizend dollar aan Judaspenningen. Het ergste is nog dat men zich nooit in de U.R.S.S waant met al die Franse acteurs. En dan te bedenken dat deze ex-cineast (nog een...) debuteerde met een film (UNE SALE AFFAIRE) die heel veel beloofde! Slechter dan

Blanval

1991 | Romantiek, Drama

België/Frankrijk 1991. Romantiek van Michel Mees. Met o.a. Zabou Breitman, Wladimir Yordanoff, Michel Feller, Catherine Aymerie en Serge Demoulin.

1917, WO I. Zabou is een wasvrouwtje, dat het duistere geheim kent van rentmeester Yordanoff: moord; tegelijkertijd is het hun bindmiddel. Feller is een Canadese oorlogsvlieger, waarop de Duitse bezetter o.l.v. luitenant Burke jacht maakt. Deze laatste probeert ook Zabou in zijn netten te verstrikken. Ze probeert Feller te redden tussen de jaloezie en hartstocht van vriend en vijand. Mees` speelfilmdebuut (voor de bioscoop), gefinancierd met o.a. fondsen van de Belgische tv. De handeling voltrekt zich binnen 36 uur in een vervlogen tijdperk, waarmee de hedendaagse kijker geen al te grote binding meer heeft. Scenario van Pierre de Clercq. Camerawerk van Patrice Payen.

Annabelle partagée

1991 | Romantiek, Drama

Frankrijk 1991. Romantiek van Francesca Comencini. Met o.a. Delphine Zingg, François Marthouret, Jean-Claude Adelin, Florence Thomassin en Dominique Régnier.

De 25-jarige Annabelle (Zingg in haar eerste filmrol) is naar Parijs gekomen om ballet te studeren. Zij heeft een relatie met de vijftig-jarige Richard (Marthouret), een vriend van haar vader. Haar sterke seksuele verlangen naar deze afstandelijke man frustreert haar. Als ze de jonge Luca (Adelin) ontmoet hoopt ze bij hem eindelijk zichzelf te vinden. Hij straalt gevoel uit en geeft haar de illusie van echte liefde. Maar hij kan nooit de juiste woorden vinden, de juiste snaar treffen. Op een dag begrijpt Annabelle dat achter de waarheid van haar lichaam de waarheid van haar hart schuilgaat. Dit alles tegen de achtergrond van de grote stad, die haar overweldigt en opslokt, zoals ze wordt overweldigd door Richard. Een eerlijke film van schrijfster/regisseuse Francesca Comencini (dochter van Luigi), die haar eigen scenario schreef. Het camerawerk is van Michel Abramowicz. Werktitel: SI JE POUVAIS T'AIMER.

Navarro : Salade russe

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. Roger Hanin, Sam Karmann, Jacques Martial, Christian Rauth en Daniel Rialet.

Navarro (Hanin) krijgt in deze film opdracht om een prostituée te beschermen die met de dood bedreigd wordt. Deze dame heeft het onzalige idee om 's avonds haar regenjas uit te lenen aan een vriendin van haar, waarna er een stortvloed van dramatische verwikkelingen volgt. Het is nog steeds het klassieke politieverhaal uit de Zwarte Beertjes-reeks van Bruna. Een onderhoudende tv-film dank zij het degelijke talent van de cineaste en de hoofdrolspeler.

Le gang des tractions: L'Homme au chien

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. François Rossini, François Marthouret en Bernie Bonvoisin.

We bevinden ons in 1945 tijdens de opgewonden en troebele dagen van de Bevrijding. Nadat hij voor dood achtergelaten is door leden van de Franse Gestapo, die hem flink afgeranseld hebben, heeft inspecteur Rocordeau (Marthouret) een jaar in een ziekenhuis doorgebracht. Nu heeft hij nog maar [KA1]e[KA1]en (zeer vastbesloten) wens: wraak nemen op zijn beulen. Eerlijk gezegd geeft de regie van deze film blijk van een veel grotere subtiliteit dan het grove western-stramien zou doen vermoeden. Naast de actiescenes (daar heeft Dayan wel verstand van!) biedt de film ook een zeer interessante beschrijving van de personages en van de aparte sfeer van die tijd. Eerste deel van de serie Le gang des tractions. Zeker

Crimes passionnels: Antoinette

1990 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1990. Misdaad van Bernard Queysanne. Met o.a. Jacqueline Parent, Laurent Ternois, Grégor Clavreul en François Marthouret.

Fran[KA10]cois is zes jaar oud en verafgoodt zijn moeder Antoinette (Parent). Er zijn nog andere mensen in het leven van zijn moeder, maar hij wil haar voor hem alleen. Als we daar aan toevoegen dat de film deel uitmaakt van de serie [KL]Crimes passionnels[KLE] laat de rest zich wel raden! De zoveelste variatie op het thema van het monsterkind. Queysanne daalde ooit van het witte doek naar het tv-scherm af nadat hij twee even grote flops geproduceerd had en heeft nog geen fractie van het talent van een man als Jack Clayton (THE INNOCENTS, 1961). Hij behandelt het verhaal op een plompe manier en vervalt in goedkope griezelscenes. De acteurs hebben wel enig talent maar kunnen ook niets beginnen met zulke nietszeggende personages.

Raid contre la Mafia

1989 | Misdaad

Frankrijk/Italië/Duitsland 1989. Misdaad van Luigi Perelli. Met o.a. Patricia Millardet, Michele Placido, François Marthouret, Remo Girone en Mario Adorf.

Dure Europese produktie die verhaalt van de talrijke verwikkelingen in de strijd van een politiecommissaris tegen de kwalijke praktijken van een machtige mafia. Meerdere scenaristen, waaronder Ennio de Concini hebben deze pittige kost bereid, die het midden houdt tussen een amusementsfilm en een documentaire.

Una Vittoria

1988 | Drama

Duitsland/Italië 1988. Drama van Luigi Perelli. Met o.a. Marthe Keller, Remo Girone, Corinne Clery, François Marthouret en Simona Cavallari.

Keller geeft een schitterende vertolking van een kunsthistorica die verneemt dat zij kanker heeft. De Italiaanse schatten op het gebied van kunst en architectuur bieden een prachtige achtergrond voor het fraaie camerawerk van Marcello Gatti. De echtgenoot van de heldin is verliefd op haar beste vriendin, waarop ze hem verlaat en terug gaat naar Normandië. Daar ontmoet zij haar dochter en een vroegere liefde. Een goede dramatische tv-film, zonder sentimentaliteit. Ook bekend als A VICTORY.

L'eterna giovinezza

1988 | Drama

Frankrijk/Italië 1988. Drama van Vittorio De Sisti. Met o.a. Barbara De Rossi, François Marthouret, Marino Masé en Serge Reggiani.

Soap die zich in de hogere kringen afspeelt. Het plot gunt de kijker een kijkje achter de schermen van de kosmetische industrie. Plichtmatig spel en slecht camerawerk. Het verhaal gaat over een bioloog die een chemisch antiverouderingsmiddel ontdekt, dat hij verkoopt aan een kosmetische multinational. Het produkt wordt een commercieel succes, maar na verloop van tijd vertoont het middel een gevaarlijke bijwerking.

L'adieu aux enfants

1988 | Biografie

Frankrijk 1988. Biografie van Claude Couderc. Met o.a. François Marthouret, Hélène Vallier, Béatrice Champanier, Yan Le Bonniec en Sylvie Fennec.

Een getrouwe biografie van de Poolse psychiater die het weeshuis De Kinderrepubliek stichtte, waar de bewoners het voor het zeggen hadden. Janusz Korczak koos er in 1942 voor te sterven in de gaskamer met de joodse kinderen uit zijn weeshuis.

Passions de Céline

1987 |

Frankrijk 1987. Josée Dayan. Met o.a. Cécile Paoli, Hugues Quester, François Marthouret, Clémentine Amoureux en Richard Fontana.

Een rommelige, slechte film over de gecompliceerde amoureuze avonturen van Cécile en de mensen om haar heen. Oppervlakkig en op een zoetsappige manier verfilmd.

Je tue à la campagne

1985 | Drama

Frankrijk 1985. Drama van Josée Dayan. Met o.a. Gérard Desarthe, Roger Dumas, Corinne Lepoulain, Sylvie Fennec en François Marthouret.

Anneau is bij een auto-ongeluk aan één kant van zijn gezicht verminkt geraakt. Nadat hij uit het ziekenhuis is ontslagen gaat hij op zoek naar de dader, die na het ongeluk was doorgereden, om wraak te nemen. Bewerking van de roman van Paul Clément.

Liste noire

1984 | Thriller, Actiefilm, Misdaad

Frankrijk 1984. Thriller van Alain Bonnot. Met o.a. Annie Girardot, Paul Crauchet, Jean-Claude Dreyfus, François Marthouret en Bernard Brieux.

Al zes maanden heeft Jeanne (Girardot) haar dochter niet gezien. Dan hoort ze dat ze met wat sukkelige vrienden heeft deelgenomen aan een bankoverval, die in een tragedie is geëindigd. De overval was door gangsters opgezet als afleidingsmanoeuvre. Woest gaat Jeanne op pad om wraak te nemen. Halverwege de jaren tachtig was de carrière van Girardot nogal in het slop geraakt - om pas na Les Misérables (1995) weer een hoge vlucht te nemen - maar de actrice is best stoer, in deze niet onaardige, vlot gemonteerde thriller.

L'homme qui amait deux femmes

1983 | Erotiek

Frankrijk 1983. Erotiek van Philippe Defrance. Met o.a. François Marthouret, Anna Prucnal, Denise Chalem, Louis Samier en Robin Renucci.

De liefdesavonturen van een man die op drie vrouwen tegelijk verliefd is, en niet kan en zelfs niet wil kiezen, want hij zou niet weten wie. Met alle bijbehorende moeilijkheden en tragikomische situaties, maar het loopt goed af want 'Laten we met z'n drieën een appartement delen!' Geen scenario en net zoveel dialogen als in de films van Eric Rohmer, maar met een minder constante trefzekerheid. De kijker aarzelt erover met wie van de sympathieke en zonderlinge personages zich te identificeren, die min of meer consequent zijn neergezet. Gedeeltelijk geslaagd.

Kleine Bende, De

1983 | Avonturenfilm

1983. Avonturenfilm van Michel Deville. Met o.a. François Marthouret en Roland Amstutz.

Zeven Engelse kinderen vervelen zich en besluiten daarom op een tocht vol kattekwaad te gaan.

La Petite Bande

1982 | Familiefilm, Avonturenfilm, Mysterie

Frankrijk 1982. Familiefilm van Michel Deville. Met o.a. François Marthouret, Roland Amstutz, Nathalie Bécue, Françoise Lugagne en Georges Carmier.

Deville en zijn handlanger Perrault (DOSSIER 51) hebben zich laten inspireren door een authentieke gebeurtenis uit 1979: het zeer onverstandige uitstapje van zeven heel jonge Engelsen in Frankrijk hebben zij met een hele menigte bizarre personen en wonderlijke gebeurtenissen in verband gebracht. De film is een allegorie die een veelal bekrompen houding van volwassenen benadrukt. Andere bijzonderheid: de film bevat geen enkel geluid! Slim gedaan, met als enige fout het naast elkaar plaatsen van niet bij elkaar passende beelden en het mislukken van enkele komische scènes. Ook bekend als LES PETITS ANGLAIS.

Antonietta

1982 | Biografie, Drama

Mexico/Frankrijk/Spanje 1982. Biografie van Carlos Saura. Met o.a. Isabelle Adjani, Hanna Schygulla, Carlos Bracho, Ignacio Lopez Tarso en Gonzalo Vega.

Een journalist werkt aan een boek over zelfmoord door vrouwen en komt zo op het spoor van een dweperige Mexicaanse idealiste, die aan het begin van deze eeuw haar volk intellectueel en cultureel probeerde te verheffen en na het politiek failliet van haar minnaar zich in de Parijse Notra Dame door het hart schoot. Zowel door het potentiële talent van de medewerkers als door het fascinerende feitenmateriaal een zeer teleurstellende, ongeïnspireerde film, die een saaie ondramatische geschiedenisles-met-lichtbeelden werd. Documentaire archiefopnamen benadrukken de lusteloosheid van de ensceneringen. Adjani geeft de titelrol nog enig romantisch elan, maar Schygulla is als de journaliste zó onverschillig, dat haar research geen enkele motivatie krijgt.

Bobo la tête

1980 | Komedie

Frankrijk 1980. Komedie van Gilles Katz. Met o.a. Gilles Segal, Jean-Pierre Moulin, Michel Robin, Paul Crauchet en Pascal Aubier.

Het verhaal van een mislukte schrijver die zijn best blijft doen, hoewel zijn bekendheid beperkt blijft tot zijn eigen omgeving. Plotseling wordt [KA1]e[KA1]en van zijn onderwerpen voor een film gekozen! Wordt hij nu eindelijk beroemd? Uiteindelijk worden de kleingeestige trucjes en transacties hem fataal, en bij de aanblik van zoveel idealistische na[KA3]iviteit re[KA3]incarneert Dosto[KA3]ievski zelf om hem te hulp te komen. Lijkt een volwaardige autobiografie, gezien de bedroevende carri[KA2]ere van deze begaafde regisseur: twee films in ruim twintig jaar, waarvan de eerste (het bijzondere LETTRES DE STALINGRAD) de bioscopen nooit bereikte, terwijl deze produktie er zo een is die na drie dagen van het programma wordt gehaald. Wisselvallig, omdat de regisseur het moest doen met een bescheiden budget, maar daarom niet minder waarachtig. Een kroniek afgewerkt met een dosis fantasie, die op scherpe, schampere en allesbehalve vriendelijke toon een wereldje van zelfvoldane botteriken beschrijft (ambtenaren, uitgevers, producenten en distributeurs). Naar de 'casting' te oordelen zijn zijn vrienden hem te hulp gekomen. Het gevoelige spel wordt gedomineerd door een zowel potsierlijke als zielige Segal. Ook bekend als A PROPOS DE NEIGE FONDUE.

Le Dossier 51

1978 | Thriller

Frankrijk 1978. Thriller van Michel Deville. Met o.a. François Marthouret, Roger Planchon, Anna Prucnal, Didier Sauvegrain en Françoise Lugagne.

In economisch contact met de Derde Wereld moet de hoge diplomaat Dominique Auphal (Marthouret) door een geheime organisatie gemanipuleerd worden. Systematisch wordt gezocht naar de zwakke plek waarmee hij tot medewerking gechanteerd kan worden. De roman van Gilles Perrault kreeg een opmerkelijke filmvorm, waarin de hoofdpersoon nauwelijks te zien is en zijn portret wordt samengesteld uit getuigenissen van anderen wier ondervragers ook buiten beeld blijven. Een knappe, ongewone thriller. Het scenario is van Gilles Perrault en regisseur Deville. Het camerawerk is van Claude Lecomte. Eastmancolor, Mono.

Milady

1975 | Drama

Frankrijk 1975. Drama van François Leterrier en Francois Leterrier. Met o.a. Jacques Dufilho, Claude Giraud, Jean Martelli, François Marthouret en Pascale de Boysson.

Na een overplaatsing te hebben geweigerd om bij het Cadre Noir van Saumur te kunnen blijven, leeft commandant Gardefort zijn passie voor het paardenras uit met het kopen van de merrie Milady. Over haar leven gaat de film. Weinig personages, een traag tempo in een ontroerend portret van een eenzaamheid en de betrekkingen tussen mens en dier. De zeer mooie opnamen illustreren de over het geheel genomen fijnzinnige en gevoelige beschrijving van een vriendschap. Het scenario is bewerkt door de regisseur naar een novelle van Paul Morand. Het camerawerk is van Georges Leclerc.

Le Voyage de noces

1975 | Drama

Frankrijk 1975. Drama van Nadine Trintignant. Met o.a. Jean-Louis Trintignant, Stefania Sandrelli, François Marthouret, Serge Marquand en Guy Marchand.

Een vrouw krijgt de indruk dat haar man haar ontrouw is en de gevraagde uitleg ontwijkt. Ze zoekt steun bij een andere man en wekt zo de jaloezie van haar echtgenoot die haar meeneemt op een tweede huwelijksreis om onbelemmerd weer nader tot elkaar te komen. Het vaag gehouden scenario wordt voortreffelijk geacteerd maar is in te mooie decors te mooi gefilmd, terwijl de dialoog de gemeenplaatsen aan elkaar rijgt.

Le Retour d'Afrique

1973 | Drama

Zwitserland/Italië 1973. Drama van Alain Tanner. Met o.a. François Marthouret, Josée Destoop, Juliet Berto, Anne Wiazemsky en Roger Ibanez.

Een jong echtpaar in Genêve wil een nieuw leven beginnen door naar Algerije te emigreren. Vlak voor het vertrek telegrafeert een vriend aldaar, die hun werk beloofde, de reis uit te stellen en stuurt vervolgens een brief met de mededeling dat hij zelf weer naar Zwitserland komt. Om tegenover de buitenwereld die ze met avontuurlijkheid hebben overtroefd de schijn op te houden duiken ze onder in een leeg appartement. In isolement leren ze hun bestaan betrekkelijk te stellen en daardoor gesterkt opnieuw te beginnen. Bewuste voorspelbaarheid van het scenario en het afzien van de dramatische of spectaculair filmische effecten, dwingen de toeschouwers om het denkproces van personages te volgen, die in opgeslotenheid het land dat ze wilden ontvluchten, pas echt leren kennen.

Les misérables

1972 | Drama, Historische film

Frankrijk 1972. Drama van Marcel Bluwal. Met o.a. Georges Géret, Nicole Jamet, François Marthouret, Gilles Maidon en Bernard Fresson.

Een getrouwe tv-bewerking van het beroemde werk van Victor Hugo, dat speelt in het 19e eeuwse Parijs tijdens de barricaden. Een ontsnapte gevangene houdt zich schuil, samen met zijn aangenomen dochter, in een onaangenaam pension, waar het pensionhoudersechtpaar ooit zijn pleegdochter beestachtig hebben behandeld, en nu hèm willen vermoorden. Een verliefde student verijdelt de dreigende doodslag, waardoor de naargeestige kamerverhuurders in de bak belanden. De pleegdochter en haar stiefvader nemen de benen, en de dochter van het gevangen echtpaar zwerft door de kommervolle lichtstad naar de verdwenen student, terwijl haar jongere broer twee ondervoede straatarme kinderen onderdak verleent in zijn huis bij de Bastille. Wordt in twee of in vier delen uitgezonden. Het scenario is van regisseur Bluwal naar de roman van Victor Hugo. Het camerawerk is van André Bac.

Nous n'irons plus au bois

1970 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1970. Drama van Georges Dumoulin. Met o.a. Marie-France Pisier, Siegfried Rauch, Richard Leduc, Jacques Higelin en Sylvain Joubert.

Een verzetsgroep van Franse jongeren neemt vier Duitse soldaten gevangen die uit het leger gedeserteerd blijken. In hun schuilplaats in de bossen groeit de verbroedering tussen de leeftijdsgenoten totdat een meisje uit groep en een Duitser verliefd op elkaar worden. Jaloezie leidt tot een beschuldiging van verraad. Deze debuutfilm over de invloed van de oorlog op vriendschap overtuigt niet volledig qua strekking, maar de inzet en frisheid van de jonge acteurs (die sindsdien aanzienlijk bekender werden) houden de interesse voor de personages vast.

Les Camisards

1970 | Drama, Historische film

Frankrijk 1970. Drama van René Allio. Met o.a. Jean Bouise, Jacques Debary, Gérard Desarthe, Dominique Labourier en François Marthouret.

Na het Edict van Nantes wordt de Franse protestanten opgedragen van hun geloof afstand te doen, waarna ze zich formeren in kleine verzetsgroepen die na een strijd van drie jaar tegen de koninklijke dragonders worden geëlimineerd. Sobere historische reconstructie ziet af van spektakel en legt accent op ideologische dialogen. Opmerkelijke fotografie maakt film meer dan geïllustreerde geschiedenisles.

Les enfants du mensonge

1966 | Drama

Frankrijk 1966. Drama van Frédéric Krivine. Met o.a. Emmanuel Salinger, Christine Citti, François Marthouret, Danièle Lebrun en Claude Evrard.

Op vooravond van zijn huwelijk met Christine (Citti) verneemt David (Salinger) dat zijn vader Louis (Marthouret) nooit van zijn moeder gehouden heeft en dat hij zijn minnares Marianne (Liotard), op het huwelijksfeest heeft uitgenodigd. De genodigden stromen toe maar de feestvreugde bekoelt en de wijn krijgt azijnsmaak met de verschijning van Marianne. Psychologisch drama is een metafoor op verloren gegane politieke en relatie-illusies. Jammer dat verhaal versnippert in duistere misverstanden en betekenisloze onzinnigheden.

Recours en grâce

1959 |

Italië/Frankrijk 1959. Joyce Buñuel. Met o.a. Jérôme Anger, François Marthouret en Véronique Genest.

Op vooravond van zijn huwelijk met Christine (Citti) verneemt David (Salinger) dat zijn vader Louis (Marthouret) nooit van zijn moeder gehouden heeft en dat hij zijn minnares Marianne (Liotard), op het huwelijksfeest heeft uitgenodigd. De genodigden stromen toe maar de feestvreugde bekoelt en de wijn krijgt azijnsmaak met de verschijning van Marianne. Psychologisch drama is een metafoor op verloren gegane politieke en relatie-illusies. Jammer dat verhaal versnippert in duistere misverstanden en betekenisloze onzinnigheden.

Les misérables

1957 |

1957. Marcel Bluwal. Met o.a. François Marthouret, Nicole Jamet en Georges Géret.

Op vooravond van zijn huwelijk met Christine (Citti) verneemt David (Salinger) dat zijn vader Louis (Marthouret) nooit van zijn moeder gehouden heeft en dat hij zijn minnares Marianne (Liotard), op het huwelijksfeest heeft uitgenodigd. De genodigden stromen toe maar de feestvreugde bekoelt en de wijn krijgt azijnsmaak met de verschijning van Marianne. Psychologisch drama is een metafoor op verloren gegane politieke en relatie-illusies. Jammer dat verhaal versnippert in duistere misverstanden en betekenisloze onzinnigheden.

Que reste-t-il...

-1 |

. Etienne Périer. Met o.a. François Marthouret, Edson Sidonie en Danielle Darrieux.

Op vooravond van zijn huwelijk met Christine (Citti) verneemt David (Salinger) dat zijn vader Louis (Marthouret) nooit van zijn moeder gehouden heeft en dat hij zijn minnares Marianne (Liotard), op het huwelijksfeest heeft uitgenodigd. De genodigden stromen toe maar de feestvreugde bekoelt en de wijn krijgt azijnsmaak met de verschijning van Marianne. Psychologisch drama is een metafoor op verloren gegane politieke en relatie-illusies. Jammer dat verhaal versnippert in duistere misverstanden en betekenisloze onzinnigheden.

La musique de l'amour: Debussy

-1 |

. James Cellan Jones. Met o.a. Sergueï Zamorev, Pascale Rocard en François Marthouret.

Op vooravond van zijn huwelijk met Christine (Citti) verneemt David (Salinger) dat zijn vader Louis (Marthouret) nooit van zijn moeder gehouden heeft en dat hij zijn minnares Marianne (Liotard), op het huwelijksfeest heeft uitgenodigd. De genodigden stromen toe maar de feestvreugde bekoelt en de wijn krijgt azijnsmaak met de verschijning van Marianne. Psychologisch drama is een metafoor op verloren gegane politieke en relatie-illusies. Jammer dat verhaal versnippert in duistere misverstanden en betekenisloze onzinnigheden.

La musique de l'amour

-1 |

. Jacques Cortal. Met o.a. Sergueï Zamorev, Pascale Rocard en François Marthouret.

Op vooravond van zijn huwelijk met Christine (Citti) verneemt David (Salinger) dat zijn vader Louis (Marthouret) nooit van zijn moeder gehouden heeft en dat hij zijn minnares Marianne (Liotard), op het huwelijksfeest heeft uitgenodigd. De genodigden stromen toe maar de feestvreugde bekoelt en de wijn krijgt azijnsmaak met de verschijning van Marianne. Psychologisch drama is een metafoor op verloren gegane politieke en relatie-illusies. Jammer dat verhaal versnippert in duistere misverstanden en betekenisloze onzinnigheden.

Baby sitter blues

-1 |

Frankrijk. François Marthouret. Met o.a. Erwan Bayaud, Valérie Mairesse en Johanna Carvais.

Op vooravond van zijn huwelijk met Christine (Citti) verneemt David (Salinger) dat zijn vader Louis (Marthouret) nooit van zijn moeder gehouden heeft en dat hij zijn minnares Marianne (Liotard), op het huwelijksfeest heeft uitgenodigd. De genodigden stromen toe maar de feestvreugde bekoelt en de wijn krijgt azijnsmaak met de verschijning van Marianne. Psychologisch drama is een metafoor op verloren gegane politieke en relatie-illusies. Jammer dat verhaal versnippert in duistere misverstanden en betekenisloze onzinnigheden.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer François Marthouret op televisie komt.

Reageer