Mathilda May

Acteur

Mathilda May is acteur.
Er zijn 30 films gevonden.

Délit de fuite

2013 | Drama

Frankrijk 2013. Drama van Thierry Binisti. Met o.a. Eric Cantona, Jérémie Duvall, Tom Hudson, Isabelle Candelier en Mathilda May.

Een adolescent kan het niet accepteren dat zijn vader, die een voetganger bruusk heeft aangereden, na het ongeval is doorgereden. De vader doet alsof het ongeval nooit gebeurde en legt zijn zoon een zwijgplicht op.

Les infidèles

2012 | Romantiek

Frankrijk 2012. Romantiek van Emmanuelle Bercot, Michel Hazanavicius, Alexandre Courtès, Fred Cavaye en Jean Dujardin. Met o.a. Jean Dujardin, Gilles Lellouche, Lionel Abelanski, Guillaume Canet en Sandrine Kiberlain.

Jean Dujardin en Michel Hazanavicius, ster en regisseur van The Artist, de grote winnaar tijdens de laatste Oscaruitreiking, maakten samen een verzameling komische korte films rondom het thema ontrouw. De verhaaltjes, geregisseerd door verschillende makers, zijn weinig subtiel, en misogynie echoot luid tussen de decors. De humor schiet van flauw naar plat en werkt slechts sporadisch. Er is één grote uitzondering: het filmpje La Bonne Conscience, niet verrassend geregisseerd door Hazanavicius, slaagt er wel in de juiste toon te raken.

Une vie française

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Jean-Pierre Sinapi. Met o.a. Jacques Gamblin, Pauline Etienne, Joffrey Verbruggen, Edith Scob en Bernard Le Coq.

Vijftiger Paul Blick, globetrottend fotograaf, krijgt bij zijn terugkeer uit het buitenland te horen dat dochter Marie in een psychiatrische kliniek is opgenomen. In de schizofrenie van de dochter spiegelt zich gaandeweg de lang onderdrukte tweespalt van de vader. De ooit politiek geëngageerde arbeiderszoon trouwde een welgestelde bourgeoise en liet zijn idealen achter. Sterk gespeeld psychologisch drama is tezelfdertijd een kroniek van veertig Franse welvaartsjaren. Naar de gelijknamige roman van Jean-Paul Dubois. Edith Scob speelt met koele elegantie de vrouw voor wie Paul rechtsaf sloeg.

La fille coupée en deux

2007 | Drama, Thriller

Frankrijk/Duitsland 2007. Drama van Claude Chabrol. Met o.a. Ludivine Sagnier, Benoît Magimel, François Berléand en Mathilda May.

De mooie Gabrielle begint een verhouding met de oudere schrijver Charles. Op een dag laat hij haar echter in de steek. Om hem te vergeten trouwt Gabrielle met de rijke Paul. Dit huwelijk is echter gedoemd te mislukken door Pauls ziekelijke jaloezie.

L'homme pressé

2005 |

Frankrijk 2005. Sébastien Grall. Met o.a. Anthony Delon, Mathilda May, Sarah Grappin, Malcolm Conrath en Gheorghe Dinica.

De mooie Gabrielle begint een verhouding met de oudere schrijver Charles. Op een dag laat hij haar echter in de steek. Om hem te vergeten trouwt Gabrielle met de rijke Paul. Dit huwelijk is echter gedoemd te mislukken door Pauls ziekelijke jaloezie.

Love express

2004 |

Zwitserland 2004. Helena Hazanov. Met o.a. Alexandre Bargman, Vincent Winterhalter en Mathilda May.

De mooie Gabrielle begint een verhouding met de oudere schrijver Charles. Op een dag laat hij haar echter in de steek. Om hem te vergeten trouwt Gabrielle met de rijke Paul. Dit huwelijk is echter gedoemd te mislukken door Pauls ziekelijke jaloezie.

Soraya

2003 | Biografie, Historische film, Drama

Italië/Duitsland 2003. Biografie van Lodovico Gasparini en Lodovico Gasperini. Met o.a. Anna Valle, Erol Sander, Mathilda May, Anja Kruse en Marco Vivio.

Nadat de Engelsen en de Sovjets Iran hadden bezet in 1941 uit angst voor collaboratie met nazi-Duitsland trad de sjah af en volgde zijn zoon Mohammed Reza Pahlevi (Sander) hem op. Reza ging nog even door als playboy zolang de geallieerden de lakens in het land uitdeelden. Nadat de Russen zich in 1946 als laatsten hadden teruggetrokken begon de sjah met een pro-westers beleid en moest hij nog even met hulp van zijn westelijke beschermers een opstand van zijn premier afslaan. Het werd tijd voor deze begeerde vrijgezel om te trouwen en voor nakomelingen te zorgen. De zuster (May) van de sjah woonde in Berlijn, waar zij Soraya Bakhtiari (Valle), die een Perzische vader en een Duitse moeder had, in 1949 uitnodigde voor een ontvangst, en de boodschap overbracht dat de sjah haar wilde ontmoeten. De in Keulen geboren Soraya wilde toneelspeelster worden en ging aarzelend en pas na hevig aandringen van haar vader naar Iran. Het was liefde op het eerste gezicht tussen haar en de sjah, maar helaas had Soraya een broze gezondheid. Ze werd ernstig ziek, maar trouwde de sjah in 1950 toen ze enigszins hersteld was en het gewaad van zestien kilo kon dragen. Hun geluk zou echter van korte duur zijn, omdat bleek dat Soraya geen kinderen kon krijgen. De sjah liet zich van haar scheiden, Soraya ging in Parijs wonen, kreeg een vorstelijke alimentatie, zette haar eerste schreden op de planken en ging voor de camera staan. Hoewel ze een oogverblindende verschijning was, kwam het niet tot een carrière als actrice. Ze ontmoet de Italiaanse regisseur Franco Indovina, en beleeft een romance met hem, maar helaas sterft hij in een vliegtuigongeluk, vlak voordat zij zouden gaan trouwen. Ze leidde geen onplezierig leven, maar ze ging om met de verkeerde mensen, die tot de steenrijken behoorden. In 2001 stierf ze in Parijs. Hoofdrol Valle is niet slecht, wordt gesteund door adequate bijrollen, maar over de echte Soraya kom je door het gedramatiseerde en sentimentele scenario van Jacqueline Feather en David Seidler naar een idee van Umberto Marino tamelijk weinig te weten. De definitieve biopic moet nog gemaakt worden. Het camerawerk is van Fabio Zamarion. Wordt meestal in twee delen uitgezonden.

Là-bas... mon pays

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Alexandre Arcady. Met o.a. Antoine de Caunes, Nozha Khouadra, Samy Naceri, Saïd Amadis en Mathilda May.

Pierre Nivel (De Caunes), eind veertig, presenteert het nieuws van dertien uur op de tv. In Frankrijk is hij een personality. Niemand weet dat hij in 1962 op zeventien-jarige leeftijd uit Algerije kwam en een z.g. pied-noir is. Dat zijn Fransen, die in allerijl het land verlaten moesten, omdat Algerije onafhankelijk werd. Een oudere Algerijn wacht hem op en geeft hem een boodschap van Le[KA3]ila (in flashbacks Khouadra), zijn sweetheart toen hij op het lyc[KA1]ee in Algiers zat. Ze smeekt hem naar Algerije te komen omdat haar dochter Amina (wederom Khouadra) uitgehuwelijkt dreigt te worden aan een revolutionaire fundamentalist. Zij wil niet dat de geschiedenis zich herhaalt. Zijn baan riskerend vertrekt Pierre naar Algiers, waar hij zich onder een voorwendsel bij de autoriteiten heeft aangekondigd. Hij wordt afgehaald door Nader Mansour (Amadis) van het ministerie. Hij vraagt Mansour te stoppen bij het appartementsgebouw, waar hij vroeger gewoond heeft en waar Le[KA3]ila nog steeds woont. Hij ontsnapt aan het toezicht van Mansour en belooft Le[KA3]ila te helpen. Amina is niet van plan zich te laten dwingen door de zeden en gewoontes van haar land (of in plat Hollands: ze wil zich niet laten naaien). Zo raakt Pierre betrokken in een familievete, een kidnapping en problemen met zijn offici[KA3]ele gastheren. Het onderwerp Algerije is in Frankrijk nog steeds taboe en wie de waarheid spreekt, zoals een eenogige generaal b.d. onlangs deed in een boek over schandelijke folteringen van het Franse leger, verliest zijn rang, ook al loop je tegen de negentig. Verwacht dus geen film, die voor de Fransen een eye-opener is in de stijl van grote drama`s zoals THE DEER HUNTER (1978) van Michael Cimino of APOCALYPSE NOW (1979) van Francis Ford Coppola. Avontuur, romantiek en nostalgie is het beste wat je hopen mag. Toch 'vertelt' Arcady uit eerste hand, want hij verliet zijn geboorteland als dertien-jarige. Het scenario van Antoine Lacomblez, regisseur Arcady en Benjamin Stora naar de roman Grande vacance van René Bonnell wordt boeiend gebracht en het spel van de hoofdrollen is heel goed. In Frankrijk liep het geen storm bij de bioscoop: bijna een kwart miljoen bioscoopbezoekers, maar van een succes is pas sprake als er tien keer zoveel mensen komen kijken. Met de stemmen van Nadia Samir, Kahina Aït Younes, Daniel Saint- Hamont en Richard Berry. Het camerawerk is van Robert Alazraki.

De toute urgence

2000 |

Frankrijk 2000. Philippe Triboit. Met o.a. Eva Darlan, Nils Tavernier en Mathilda May.

Pierre Nivel (De Caunes), eind veertig, presenteert het nieuws van dertien uur op de tv. In Frankrijk is hij een personality. Niemand weet dat hij in 1962 op zeventien-jarige leeftijd uit Algerije kwam en een z.g. pied-noir is. Dat zijn Fransen, die in allerijl het land verlaten moesten, omdat Algerije onafhankelijk werd. Een oudere Algerijn wacht hem op en geeft hem een boodschap van Le[KA3]ila (in flashbacks Khouadra), zijn sweetheart toen hij op het lyc[KA1]ee in Algiers zat. Ze smeekt hem naar Algerije te komen omdat haar dochter Amina (wederom Khouadra) uitgehuwelijkt dreigt te worden aan een revolutionaire fundamentalist. Zij wil niet dat de geschiedenis zich herhaalt. Zijn baan riskerend vertrekt Pierre naar Algiers, waar hij zich onder een voorwendsel bij de autoriteiten heeft aangekondigd. Hij wordt afgehaald door Nader Mansour (Amadis) van het ministerie. Hij vraagt Mansour te stoppen bij het appartementsgebouw, waar hij vroeger gewoond heeft en waar Le[KA3]ila nog steeds woont. Hij ontsnapt aan het toezicht van Mansour en belooft Le[KA3]ila te helpen. Amina is niet van plan zich te laten dwingen door de zeden en gewoontes van haar land (of in plat Hollands: ze wil zich niet laten naaien). Zo raakt Pierre betrokken in een familievete, een kidnapping en problemen met zijn offici[KA3]ele gastheren. Het onderwerp Algerije is in Frankrijk nog steeds taboe en wie de waarheid spreekt, zoals een eenogige generaal b.d. onlangs deed in een boek over schandelijke folteringen van het Franse leger, verliest zijn rang, ook al loop je tegen de negentig. Verwacht dus geen film, die voor de Fransen een eye-opener is in de stijl van grote drama`s zoals THE DEER HUNTER (1978) van Michael Cimino of APOCALYPSE NOW (1979) van Francis Ford Coppola. Avontuur, romantiek en nostalgie is het beste wat je hopen mag. Toch 'vertelt' Arcady uit eerste hand, want hij verliet zijn geboorteland als dertien-jarige. Het scenario van Antoine Lacomblez, regisseur Arcady en Benjamin Stora naar de roman Grande vacance van René Bonnell wordt boeiend gebracht en het spel van de hoofdrollen is heel goed. In Frankrijk liep het geen storm bij de bioscoop: bijna een kwart miljoen bioscoopbezoekers, maar van een succes is pas sprake als er tien keer zoveel mensen komen kijken. Met de stemmen van Nadia Samir, Kahina Aït Younes, Daniel Saint- Hamont en Richard Berry. Het camerawerk is van Robert Alazraki.

Only Love

1998 | Romantiek

Verenigde Staten 1998. Romantiek van John Erman. Met o.a. Marisa Tomei, Rob Morrow, Mathilda May, Jeroen Krabbé en Paul Freeman.

Silvia Dalessandro besluit om zich als vrijwillig arts aan te melden bij een internationale medische organisatie. Ze hoopt uitgezonden te worden naar een Afrikaans oorlogsgebied, maar haar rijke vader probeert daar op allerlei manieren een stokje voor te steken. Nog voor haar vertrek ontmoet ze Matthew Hiller en er ontstaat een romance. Matthew is eveneens arts en ze worden beide uitgezonden naar Gambia. Wanneer ze een paar dagen verlof nemen en een uitstapje naar de hoofdstad van Gambia maken, lopen ze in een hinderlaag en de gevolgen zijn dramatisch

The Jackal

1997 | Actiefilm, Thriller, Misdaad

Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk/Frankrijk/Duitsland/Japan 1997. Actiefilm van Michael Caton-Jones. Met o.a. Bruce Willis, Richard Gere, Sidney Poitier, Diane Venora en Mathilda May.

The Jackal is een vrije remake - want losjes gebaseerd op het scenario - van The Day of the Jackal (1973). Maar afgezien van plot & genre hebben de twee films weinig met elkaar te maken. Het grootste verschil zit hem in de kwaliteit. Fred Zinnemann leverde een meesterlijk gestileerde politieke thriller af. Michael Caton-Jones bracht het niet verder dan een barokke gangsterfilm bevolkt met karikaturale thriller-types. De titelheld wordt gespeeld door Bruce Willis, met Richard Gere als zijn grote tegenstander, die de moord op een FBI-kopstuk moet zien te voorkomen.

La Ferme du Crocodile

1996 | Avonturenfilm

Frankrijk 1996. Avonturenfilm van Didier Albert. Met o.a. Mathilda May, Gérard Darmon, Bernadette Lafont, Christian Vadim en Raymond Gér[KA5]ome.

Sandrine Gossier (May) moet, tot groot ongenoegen van haar zoontje, voor haar werk naar Afrika, waar ze in opdracht van haar makelaarskantoor een lap grond moet kopen om er een hotel-casino op te bouwen. Via een plaatselijk contact werd het eigendom van Serge Maillard, de Ferme du Crocodile, getipt als uiterst geschikt. Deze laatste weigert echter halsstarrig te verkopen en bovendien is hij erg charmant en een goede vriend van de president. De kansen van Sandrine om te lukken zijn bijzonder klein. Een romantisch avontuur in het exotische kader van een Afrikaans land. Niet veel zaaks in zichzelf, maar lekker ontspannend. De acteurs spelen allen hun rolletje met plezier. Het scenario is van de hand van Daniel Saint Hamont, naar een idee van Henri de Turenne en Akli Tadjer. Mooie fotografie van Serge Palatsi en Rod Stewart. Nicam Stereo.

La teta y la luna

1994 | Komedie, Romantiek

Spanje/Frankrijk 1994. Komedie van Bigas Luna. Met o.a. Biel Durán, Mathilda May, Gérard Darmon, Miguel Poveda en Javier Bardem.

'Ik heb een borst nodig voor mijzelf,' mijmert de tienjarige Catalaan Tete (Durán) wanneer hij zijn nieuwe broertje aan de borst van zijn moeder ziet. Het object van zijn verlangen wordt danseres Estrellita (May), een teerhartige Franse schone die rondreist met haar circuscollega en minnaar Maurice (Darmon). Regisseur en coscenarist Bigas Luna (Jamón, jamón) treft de onschuld van het jongetje met kinderlijk aseksuele observaties van volwassen handelingen. Het resultaat is een intelligente opgroeifilm gedrenkt in Catalaans machismo en gelardeerd met aangenaam surrealistische details. La teta i la lluna won goud voor Beste Scenario op het filmfestival van Venetië.

Le voleur et le menteuse

1993 | Romantiek

Frankrijk 1993. Romantiek van Paul Boujenah. Met o.a. Mathilda May, Gérard Darmon, Philippe Léotard, Nathalie Cerda en Jacques Bonnot.

Suzanne Henson (May) is costumi[KA2]ere bij de film; ze is op de set ontslagen. Paul Salomon (Darmon) is een dief, die ontsnapt is uit de bak. In een haventje aan Het Kanaal wacht hij op een bootje dat hem zal meenemen. Suzanne mist haar trein. Ze was Paul al eerder op die dag tegen het lijf gelopen. Hij gaat bij haar aan tafel zitten in het restaurant. Ze vindt het goed dat hij aanschuift en ze gaan samen eten. Paul begint te praten en vertelt over zijn leven als schurk - het is te erg om waar te zijn. Suzanne bedenkt een verhaal (uit de film) met haar in de hoofdrol dat zo echt klinkt, dat het wel waar moet zijn. Die twee liggen elkaar wel, vooral als Suzanne ontdekt dat Paul de waarheid sprak. Ze beleven een heerlijke, onstuimige romantische nacht, maar hun geluk is van korte duur, want smeris Jeff (L[KA1]eotard) zit Paul op de hielen. Verhaal zonder al te grote verrassing over man-ontmoet-vrouw, maar de vonk tussen beide hoofdrollen slaat beslist over en sleept de kijker geheel mee. Er is een aardig subplot over serveerster Solange (een schitterende Cerda) die met de plaatselijke commissaris van politie een buitenechtelijke relatie onderhoudt. De film is vlot van tempo (in achttien draaidagen geschoten) en het effectieve scenario is van regisseur Boujenah. De fotografie was in handen van Philippe Pavans De Ceccatty. Geproduceerd door niemand minder dan Claude Lelouche. Dolby-geluid en Widescreen.

Das Haus am Kanal

1992 | Drama

Duitsland 1992. Drama van Joseph Rusnak. Met o.a. Mathilda May, Ralph Grobel, Tobias Hoesl, Christiane Zu Salm Salm en John van Dreelen.

De mooie Edm[KA1]ee (May) lijkt het ongeluk wel aan te trekken. Na de dood van haar ouders neemt zij haar intrek in de paardenfokkerij van haar oom (gespeeld door de Nederlandse acteur-auteur Van Dreelen), maar die sterft kort na haar aankomst. Zijn oudste zoon Hoesl neemt het bedrijf over en bevindt zich weldra op het randje van een faillisement. Met zijn broer Grobel begint hij dan ook te dingen om de hand van May. Het onheil begint pas goed, als Hoesl onopzettelijk een jongetje doodt dat getuige is van een geheime ontmoeting tussen hem en May op het strand. Naar de gelijknamige, in 1933 geschreven roman van Georges Simenon, La maison du canal.

Toutes peines confondues

1991 | Thriller

Frankrijk 1991. Thriller van Michel Deville. Met o.a. Jacques Dutronc, Patrick Bruel, Mathilda May, Vernon Dobtcheff en Bruce Myers.

Klassieke suspense, vakkundig en precies uitgewerkt: `zakenman` in Zurich Dutronc (drugs, witwasserij, moord en chantage) is de gejaagde; ambitieuze politieman Bruel, gestuurd door zijn baas Dobtcheff, is de jager. May is de begerenswaardige vrouw van Dutronc. Naar het verhaal Sweetheart van Andrew Coburn, door Deville's echtgenote Rosalinda bewerkt tot scenario. Camerawerk van Bernard Lutic.

Scream of Stone

1991 | Avonturenfilm, Drama

Duitsland/Frankrijk/Canada 1991. Avonturenfilm van Werner Herzog. Met o.a. Vittorio Mezzogiorno, Stefan Glowacz, Mathilda May, Donald Sutherland en Brad Douriff.

Freeclimber Glowacz, winnaar van een muurklauter-wedstrijd, wordt door een befaamde alpinist (Mezzogiorno) die meent dat hij acrobaat is inplaats van bergbeklimmer, uitgedaagd de Cerro Torre in Patagonië in het Zuiden van Argentinië, een onbeklimbaar geachte berg, te bedwingen. In het basiskamp aarzelt Mezzogiorno, maar Glowacz gaat met een vriend naar boven. De vriend verongelukt, Glowacz zegt dat hij de top heeft bereikt, maar kan dat niet bewijzen. Om elk ongeloof weg te nemen zegt hij nogmaals de top te zullen beklimmen, ditmaal onder het wakend oog van een tv-ploeg. Niet het obscure psychologische verhaal, maar de ijzingwekkende beelden van het Argentijnse gebergte gefotografeerd door Rainer Klausmann maken dit tot een uitzonderlijke film. Sutherland is een journalist. Naar een idee van Reinhold Messner, door Hans-Ulrich Klenner en Walter Saxer tot scenario bewerkt. Grotendeels gefinancierd door Europese omroepen, w.o. ZDF, TF1, Canal Plus, Rai 2 en samen met Téléfilm Canada.

Naked Tango

1991 | Drama

Verenigde Staten 1991. Drama van Leonard Schrader. Met o.a. Vincent D'Onofrio, Mathilda May, Esai Morales, Fernando Rey en Cipe Lincovski.

Tegen de achtergrond van de sensuele Tango en Buenos Aires rond 1925 het onwaarschijnlijke en moeilijk te volgen verhaal over de verveelde vrouw van een rechter, die de identiteit aanneemt van een joods postorderbruidje en daardoor verzeild raakt in het prostitutie-milieu. Als de film een strekking heeft, is deze zeer bedenkelijk. Het spel is matig. Scenario van regisseur Schrader naar de roman van Manuel Puig, die beiden ooit naam maakten door BEIJO DA A MULHER ARANHA (KISS OF THE SPIDER WOMAN), resp. als scenarist en romancier.

Isabelle Eberhardt

1991 | Biografie, Avonturenfilm

Frankrijk/Australië 1991. Biografie van Ian Pringle. Met o.a. Mathilda May, Tchéky Karyo, Peter O'Toole, Richard Moir en Arthur Dignam.

Vlak voor 1900 reist het titelpersonage (May) als journaliste van Zwitsers-Russische afkomst door Noord-Afrika, in Frans Algerije in het bijzonder. Ze verzet zich tegen misstanden, die het gevolg zijn van het kolonialisme. Ze kiest de zijde van de Arabische bevolking en beleeft een romance met Slimene (Karyo), een autochtoon (waarover het scenario hinderlijk onduidelijk is). Haar ongebreidelde kritiek op het gezag en breken van wetten is de autoriteiten een doorn in het oog, waarop ze tenslotte Isabelle Eberhardt als persona non grata het land uitzetten. Wat een boeiende film over een feministische avontuurierster had moeten zijn, valt verschrikkelijk tegen. De oorzaken moeten gezocht worden in de miscasting van May in de hoofdrol (er wordt beweerd dat men aanvankelijk Isabelle Huppert had willen nemen), de onwaarschijnlijke combinatie van een Australische regisseur die geen voeling heeft met het Franse koloniale verleden en de arrogante gallische mentaliteit, en een Europese story. De rollen van geroutineerde acteurs als O'Toole en Moir zijn veel te klein om indruk te maken. Zelfs het camerawerk dat o.a. op 'locatie' in Tunesië werd geschoten valt tegen. Dit alles ondanks het naar Europese maatstaven vrij forse budget van ongeveer zeven miljoen Euro. May blijft een adembenemde verschijning!

Becoming Colette

1991 | Biografie, Drama

Verenigde Staten/Duitsland 1991. Biografie van Danny Huston. Met o.a. Klaus Maria Brandauer, Mathilda May, Virginia Madsen, Paul Rhys en Jon van Dreelen.

Onwaarachtige biografie over de voor haar tijd vrij beruchte Franse romanschrijfster Colette (May), die als onnozel gansje uit de provincie uitgever Willy (Brandauer) trouwt. Hij geeft haar sensuele geschriften onder zijn naam uit en haalt haar over een triootje te vormen met hun vriendin Polaire (Madsen). Later krijgt hij een koekje van eigen deeg. Regisseur Huston is de zoon van zijn beroemde vader John. Scenario van Ruth Graham. Camerawerk van Wolfgang Treu.

Trois places pour le 26

1988 | Musical, Komedie, Biografie, Muziek

Frankrijk 1988. Musical van Jacques Demy. Met o.a. Yves Montand, Mathilda May, Françoise Fabian, Patrick Fierry en Catriona Macoll.

'Ivo, monta!' riep mevrouw Livi als het tijd was dat haar zoontje Ivo van de straat kwam. Dat werd al snel Yves Montand toen de boerenfamilie het fascistische Italië de rug toekeerde en neerstreek in Marseilles. De goudomrande quasi biografie Trois places pour le 26 laat zien hoe de geboren Italiaan uitgroeide tot Frankrijks meest geliefde acteur/chansonnier. In 1988, het productiejaar van de film, was Yves Montand al 67 maar desondanks wist de viriele man (zijn toen 28-jarige vriendin schonk hem in hetzelfde jaar een kind) de hoofdrol uitstekend te vervullen. We beginnen in Marseilles waar Montand na jaren afwezigheid de planken opgaat. Terwijl hij een persoonlijke show voorbereidt overdenkt hij zijn rijke leven waarin de hunkering naar jeugdliefde Mylène (Françoise Fabian) een belangrijke rol speelt. Echtgenote Simone Signoret en minnaressen Edith Piaf en Marilyn Monroe passeren ook de revue. Regisseur Demy maakte er een opgewekte film van met af en toe een liedje en een dansje.

Piazza Navona

1988 | Drama

Frankrijk/Italië 1988. Drama van Francesco Lazotti, Roberto Giannarelli en Fabrizio Giordani. Met o.a. Marcello Mastroianni, Fanny Ardant, Alessandro Haber, Mariangela Melato en Vendela Maria Kirsebom.

Deze film, geproduceerd door Ettore Scola, bestaat uit zes hedendaagse verhalen. Elke regisseur heeft zijn eigen episode; naast de genoemde regisseurs zijn dat Daniele Costantini, Ricky Tognazzi en Roger Guillot. De verhalen komen op het volgende neer: ontmoeting na jaren met een vriend; een uit elkaar gegaan echtpaar komt elkaar weer tegen en verder bitterheid, strijd en liefde.

La passerelle

1988 | Thriller

Frankrijk 1988. Thriller van Jean-Claude Sussfeld. Met o.a. Pierre Arditi, Mathilda May, Jany Holt, Aurelle Doazan en Jean-Marie Marion.

Bewerking door Paul Berthier en regisseur Sussfeld van de roman Savage Holiday van Richard Wright die een magere structuur bevat en waarin uitsluitend de psychologie interessant is. Een totaal overbodig scenario, dat voornamelijk uit vulling bestaat, is het gevolg. Een tamelijk mat geheel maar in elk geval is de regisseur erin geslaagd vluchtige personages in een afgesloten ruimte neer te zetten, hetgeen dramatisch interessant is, en gelukkig worden ze door goede vertolkers gespeeld. Dit redt zijn film voor een deel. Het verhaal: een jonge vrouw probeert haar buurman zover te krijgen dat hij toegeeft het ongeluk van haar zoontje dat in coma ligt, te hebben veroorzaakt. Camerawerk van Robert Fraisse.

Le cri du hibou

1987 | Thriller, Romantiek, Misdaad

Frankrijk/Italië 1987. Thriller van Claude Chabrol. Met o.a. Christophe Malavoy, Mathilda May, Virginie Thévenet, Jacques Penot en Jean-Pierre Kalfon.

Onopgesmukte verfilming van de psychologische misdaadroman The Cry of the Owl van Patricia Highsmith (Strangers on a Train). Mensenkenner Chabrol (La femme infidèle) verplaatste de Amerikaanse actie naar ruraal Frankrijk waar antiheld Robert (Malavoy) een relatie krijgt met een jonge vrouw (May) die hij lange tijd bespiedde. De echtelieden van de amants laten het er niet bij zitten en verzinnen een helse list. Chabrols vermaarde terughoudendheid neigt ditmaal naar ledigheid. Maar zijn aandacht voor karakterontwikkeling en esthetiek verheft de film ver boven de middelmaat in het genre.

La vie dissolue de Gérard Floque

1987 | Komedie

Frankrijk 1987. Komedie van Georges Lautner. Met o.a. Roland Giraud, Marie-Anne Chazel, Clémentine Célarie, Jacqueline Maillan en Jacques François.

De propvolle week van een reclame-ontwerper, gezien door de zéér kortzichtige blik van Lautner: de reclame, de tv- presentator, dealende middelbare scholiere, punktrio, lesbisch duo, afgestompte smerissen, dialogen in de stijl van Aap-Noot- Mies, etc. Van een zeldzame stompzinnigheid en een belediging voor de Franse film. Scenario van Jean-Jacques Tarbes en Christian Watton.

Nemo

1985 | Familiefilm, Avonturenfilm, Mysterie

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1985. Familiefilm van Arnaud Sélignac en Arnaud Sélignac. Met o.a. Seth Kibel, Jason Connery, Mathilda May, Nipsey Russel en Harvey Keitel.

Een betoverende film met personages geïnspireerd door het werk van Jules Verne. Een gevarieerde produktie; een Frans- Engelse samenwerking met een Amerikaanse produktieleider. Een film over het wonderbare, bestemd voor kinderen, maar zonder verrassingen. Ook bekend als DREAM ONE.

Lifeforce

1985 | Sciencefiction, Horror

Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk 1985. Sciencefiction van Tobe Hooper. Met o.a. Steve Railsback, Peter Firth, Frank Finlay, Mathilda May en Patrick Stewart.

Een volslagen krankzinnige sf-film die begint als een ruimte- avontuur, dan een vampier-film wordt om ten slotte het einde van de wereld te behandelen! Belachelijk om het vriendelijk te zeggen, maar zo bizar dat het weer fascinerend wordt: mensen vallen uit elkaar, Londen wordt overspoeld met zombies, en achter dit alles zit een mooie, naakte, vrouwelijke ruimte-vampier. Beweer nimmer, dat we niet gewaarschuwd hebben. Naar het boek van Colin Wilson Space Vampiress door Don Jakoby en Dan O'Bannon tot scenario bewerkt.

Letters to an Unknown Lover

1985 | Drama, Romantiek, Oorlogsfilm

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 1985. Drama van Peter Duffell. Met o.a. Cherie Lunghi, Mathilda May, Yves Beneyton, Ralph Bates en Andréa Ferréol.

Een niet erg overtuigend maar niet oninteressant drama over de ontsnapte onderofficier Gervais (Beneyton) en zijn relatie tot de zusters Helene (Lungi) en Julia (May). Strak geregisseerd, een intrigerend beeld van het leven in Frankrijk tijdens de Duitse bezetting, maar de karaktertekening is inconsistent. Er werd tegelijkertijd een Engelse en een Franse versie gedraaid. Het scenario is van Pierre Boileau. Het camerawerk is van Claude Robin.

Les rois du gag

1985 | Komedie

Frankrijk 1985. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Michel Serrault, Gérard Jugnot, Thierry Lhermitte, Macha Méril en Mathilda May.

Ondanks zijn succes als tv-komiek, is Ga[KA1]etan (Serrault) niet erg gelukkig met zijn reputatie van populaire kluchtspeler, dat in tegenstelling tot zijn collega's. Hij doet dan ook zaken met een zogenaamd 'intellectuele' en pretentieuze cineast die bovendien middelmatig is. Het gevolg is een algehele mislukking en het scheelt weinig of Gaétan pleegt zelfmoord, maar hij wordt gered door zijn vroegere collega's en besluit weer als komiek te gaan werken. Zidi leek veelbelovend met LES RIPOUX maar hier vervalt hij weer in zijn gewoonlijke moeilijk verteerbare hansworsterijen. Verre van het niveau van Monty Python! Scenario van regisseur Zidi, Michel Fabre en Didier Kaminka. Camerawerk van Jean-Jacques Tarbes.

Les Louves

1985 | Oorlogsfilm, Thriller

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 1985. Oorlogsfilm van Peter Duffell. Met o.a. Yves Beneyton, Sherie Lunghi, Mathilda May, Andréa Ferréol en Ralf Bates.

Een duivelse bewerking van een verhaal van het duo Boileau en Narcejac, door een tweederangs film- en tv-regisseur. De krijgsgevangenen Bernard (Bates) en zijn vriend Gervais (Beneyton) ontvluchten om zich bij Gervais` peettante, haar nicht en zijn moeder in Lyon te voegen. Dan wordt Gervais neergeschoten op het station van Lyon. Bernard weet zijn papieren te machtigen en begeeft zich naar `zijn` peetmoeder (Lunghi) met de identiteit van Gervais waar hij in een afschuwelijke valstrik loopt, die de drie vrouwen hebben gezet. Een fantasierijk scenario en een grijsgroene sfeer van opgesloten zitten en duistere personages. Een van de meest sombere werken van deze romanschrijvers, die zich nauwelijks illusies gunnen over de menselijke aard in hun psychologische 'detectives'. Redelijke regie voorzien van een goede acteerprestatie. Vrij

op televisie
1 uitzending

The Jackal (1997) is deze week eenmaal op televisie. Log in om een abonnement aan te maken

Datum
Zender
Tijd
zaterdag 02 december
Veronica
22:10 - 00:45

Reageer