Dagmar Biener

Acteur

Dagmar Biener is acteur.
Er zijn 22 films gevonden.

Endstation: Tanke

2001 | Komedie, Romantiek

Duitsland 2001. Komedie van Nathalie Steinbart. Met o.a. Tamara Simunovic, Florian Panzner, Oliver Bröcker, Vadim Glowna en Horst-Günter Marx.

De jonge Poolse gauwdief Marek (Panzner) zit in een jeugdgevangenis in de voormalige DDR. Tijdens een brandalarm ziet hij de kans om hem te drossen. Hij is van plan ver te komen (Australi[KA3]e) en de kans laat niet lang op zich wachten. Hij kan langs een oude Mercedes S-klasse Diesel pikken door de deur van een toilethuisje, waarin de eigenaar zit, van buiten op slot te doen. Hij trekt diens maatpak aan en zet de snelle zonnebril van het slachtoffer op. Helaas komt hij niet ver, want de motor loopt warm en de wagen blijft staan. Twee welwillend glimlachende dames (een moeder en dochter?) in een peperdure sportwagen slepen hem af naar een benzinestation vlak buiten een onooglijk dorp dat in the middel of nowhere ligt en waar de jonge en niet onknappe Margot (Simunovic) de pomp bedient, achter de kassa kruiswoordraadsels invult en dagdroomt over hazen in een grazige weide, terwijl ze naar Duitse country music in de stijl van Ry Cooder luistert. De bullebakkerige garagehouder wil de auto niet repareren (geen onderdelen zegt hij), maar hij wil Marek evenmin een tweedehands wagen die op zijn terrein staat, verkopen, hoewel Marek bereid is dik te betalen. Marek pakt `zijn` bagage en gaat naar de bushalte middenin het dorp. De bus vertrekt pas de volgende dag. In het wirtshaus tegenover de halte geeft hij zich uit voor zijn slachtoffer, die financieel adviseur is en zegt dat hij naar Frankfurt (aan de Oder?) wil. Niemand is bereid hem weg te brengen uit het dorp weg te brengen ondanks de geboden bedragen. Dan gaat de kastelein een licht op: een aalgladde oplichter met dezelfde naam had hen mooie beleggingsverhalen op de mouw had gespeld en de spaarcenten afgetroggeld. Helaas zien ze Marek aan voor de dader en willen hem in vierendelen. De onfortuinlijke Marek ziet nog net de kans om het vege lijf te redden door het gasthof via het toilet te verlaten. Hij vlucht naar de pomp, waar Margot hem onder de teek verbergt. Later moeten ze de deur barricaderen als de opgewonden dorpelingen voor een tweede keer terugkomen. Margot valt op de aantrekkelijke Marek en ze is bereid hem een Ford Fiesta te verkopen. Marek schrijft een eurocheque met een valse handtekening uit. Ondanks de belegering van de beschonken en boze dorpsbewoners kunnen zij hem smeren: het doel van de reis is down-under. De film is het eindexamenwerk van Steinbart die met Peter D'Ambrosio het scenario schreef. Hoewel er wat plotgaten in het tragikomische verhaal zitten, is het allemaal best te verteren. De sfeer is ons-kent-ons is raak getroffen en het tempo is vlot. De jonge hoofdrollen zijn heel geloofwaardig en aantrekkelijk, terwijl de bijrollen ingevuld zijn door heerlijke karakterspelers. Als grapje in de film heist een auto van 'rijkswaterstaat' het schijthuisje met het slachtoffer erin op en plaatst een ander dat nog leeg is en rijdt dan weg naar zijn bestemming. Steinbart die zo te zien sterk beïnvloed is door Amerikaanse films, mag best trots zijn op haar eerste werk. Het camerawerk is van Carl Friedrich Koschnik en Sebastian Edschmid. Exporttitel THE MIDDLE OF NOWHERE.

Natascha

1999 | Romantiek

Duitsland 1999. Romantiek van Susanne Zanke. Met o.a. Martin Benrath, Oliver Stritzel, Jennipher Antoni, Peter Matic en Martin Armknecht.

De `Baron` (Benrath), een beruchte oplichter, wordt zeventig en wil schoon schip maken met zijn twijfelachtige bestaan. Hij besluit op zoek te gaan naar Natascha, die hij in 1945 kort na de verovering van Berlijn als lid van de Russische krijgsmacht had leren kennen. Ze hielp hem toen uit een benarde situatie ontsnappen. Hij is haar door een speling van het lot uit het oog verloren. Hij wil haar ten koste van alles terug zien, maar moet daarvoor zijn laatste huzarenstukje uithalen: de verkoop van een kapitale villa, die hem niet toebehoort. Zuipschuit Alfred (Stritzel) vergezelt hem op zijn zoektocht - Natascha zou in Frankfurt/Oder wonen. Onderweg krijgen ze ook nog gezelschap van de Poolse Ewa (Antoni), een serveerster die haar werk bij een wegrestaurant meer dan zat is. Ondertussen zit de bedrogen onroerendgoed makelaar Dr. Schwartz (Armknecht) met priv[KA1]edetective Sch[KA3]u[KL29]ler hem op de hielen. Zal hij haar vinden en, zo ja, hoe zal ze op hem reageren? Een leuke romantische komedie die vooral overeind blijft dankzij de prestatie van Benrath, die onbetaalbaar is. De flash-backs (met Mathias Kahler als de jonge Baron en Katja Studt als Natascha) werden gefilmd in zwart-wit en werden gedompeld in de typische sfeer van Berlijn in de puinhopen. Het thema van de ouwe baas op zoek naar zijn jeugdliefde werd met veel gevoel voor humor tot een levendig scenario verwerkt door Dieter Reifarth. Fotografie is van Werner en Peter Hoffmann. Stereo.

Mädchen aus der Torte, Das

1999 | Romantiek

Duitsland 1999. Romantiek van Peter Weck. Met o.a. Rainhard Fendrich, Heio von Stetten, Max Tidof, Marion Mitterhammer en Friedrich von Thun.

Christian Zeiler (Fendrich) gaat het niet voor de wind: als beleggingsadviseur geeft hij de verkeerde adviezen en zit zelf veelvuldig in financi[KA3]ele moeilijkheden en heeft allerlei schuldeisers achter zich aan. Om zijn moeilijkheden op te lossen wil hij gaan trouwen met Katharina Buchheim (Mitterhammer), de dochter van een bankier, maar haar vader Karl (Von Thun), die wel aan zijn theewater aanvoelt dat Christian een klaploper is, stelt alles in het werk om een huwelijk te voorkomen. Christians vrienden Paul (Tidof) en Victor (Von Stetten) organiseren een laatste vrijgezellenparty, waarbij Christian valt voor Miriam, het aantrekkelijke ding uit de titel. Het wordt tussen beiden een one-night-stand, maar ze kunnen elkaar niet vergeten. Voor het altaar neemt Christian de benen, maar ontdekt te laat dat Miriam de maintenee is van rijke (a.s.) schoonvader Karl. Duitse boulevardkomedie die gedragen wordt door de aantrekkelijke spelers, de mooie vormgeving en het goede camerawerk van Fabian Eder. Regisseur Weck laat je even al je zorgen vergeten bij deze heerlijke onzin. Het scenario inclusief de obligate subplots, is van Rolf-René Schneider. De muziek is van hoofdrol Fendrich.

Downhill City

1999 | Komedie, Drama

Finland/Duitsland 1999. Komedie van Hannu Salonen. Met o.a. Franka Potente, Teemu Aromaa, Andreas Brucker, Michaela Rosen en Sebastian Rudolph.

In laconieke en dromerig treurige verteltrant lijkt het debuut van de Fin Salonen veel op het werk van landgenoot Aki Kaurismäki. Een aantal zeer van elkaar verschillende jonge mensen vindt elkaar in een Berlijns hotel genaamd Downhill City. De film is een eigentijds kaleidoscopisch drama dat zichzelf soms iets te gewichtig vindt, maar dat wel slaagt in het verbeelden van grootstedelijke eenzaamheid. (IdH/VPRO Gids)

Das Mädchen aus der Torte

1999 | Romantiek

Duitsland 1999. Romantiek van Peter Weck. Met o.a. Rainhard Fendrich, Heio von Stetten, Max Tidof, Marion Mitterhammer en Friedrich von Thun.

Charmante beleggingsadviseur Christian Zeiler (Fendrich) maakt het geld van zijn klanten op en wordt daarna consequent door hen achterna gezeten, in het bijzonder door slager Rolli Baumann (St[KA3]ubner). Christian hoopt zijn problemen op te lossen door met bankiersdochter Katharina Buchheim (Mitterhammer) te trouwen. Haar vader Karl (Von Thun) heeft natuurlijk perfect door dat hij met een profiteur te maken heeft en probeert van alles en nog wat om een huwelijk te voorkomen. Het toeval zal hem een handje helpen, al is dat misschien niet precies wat hij gewild had... De vrienden van Christian, succesvolle gynaecoloog Victor Stolze (Von Stetten) die af en toe tussen de lakens duikt met Katharina`s moeder Marie-Louise (Landgrebe), en Paul (Tidof) organiseren voor hem een vrijgezellenfeest met een surprise: het meisje uit de titel, Miriam (Buschhorn). Christian vergeet prompt zijn schulden en zijn huwelijk als hij verliefd wordt op Miriam, maar zij is de maîtresse van zijn a.s. schoonvader! Er gebeuren heel wat verwikkelingen en er ontstaan de nodige misverstanden voordat alles op zijn pootjes terecht komt. Het scenario van Rolf-René Schneider is een ouderwetse klucht die gedragen wordt door uitstekende spelers onder de vaardige regie van de uit Wenen afkomstige Weck, die eventjes te zien is als een feestneus, die van Miriam een hartaanval krijgt als zij uit de taart komt. Heel aardig in zijn soort en Mitterhammer heeft een mooie derrière... De muziek is van hoofdrol Fendrich en het camerawerk is van Fabian Eder.

Sperling und die Tote aus Vilnius

1997 | Misdaad

Duitsland 1997. Misdaad van Kai Wessel. Met o.a. Dieter Pfaff, Benno Fürmann, Petra Kleinert, Nicolette Krebitz en Achim Grubel.

Commissaris Sperling (Pfaff) brengt een bezoek aan een verdacht huis. Het is compleet verlaten. Eensklaps wordt hij brutaal overvallen en bewusteloos geslagen. Een getuige beweert dat hij een zekere Lili Spiegel (Krebitz) het huis zag uitvluchten. Van een vroegere huurder van het appartement verneemt hij dat de betrokken Lili een balletlerares is uit Vilnius en in Berlijn leeft onder de naam van een vermoorde vrouw. De man is er tevens van overtuigd dat Lili zijn dochter ontvoerd heeft. Kleine, onderhoudende Krimi met de omvangrijke Pfaff als Hans Sperling, een politieman die je niet direct in Sylvester Stallone-toestanden hoeft te verwachten. Hij lost zijn zaken op door begrip te tonen voor slachtoffer en dader. Niet bepaald origineel, maar zeker niet vervelend of al te voorspelbaar. Burt Weinshanker schreef het scenario, terwijl Rudolf Blahacek tekende voor de fotografie. Stereo.

Hundert Jahre Brecht

1997 | Documentaire, Experimenteel

Duitsland 1997. Documentaire van Ottokar Runze. Met o.a. Udo Samel, Jürgen Hentsch, Christian Redl, Meret Becker en Hanne Hiob.

Aan de hand van autobiografische teksten, gedichten, liederen en fragmenten uit het toneelstuk Furcht und Elend des Dritten Reich wordt een eigenzinnige hulde gebracht aan het Duitse literaire fenomeen Bertolt Brecht, ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van zijn geboorte. Wat aanvankelijk een mozaïek lijkt te zijn van zijn geschriften, vloeit zodanig in elkaar dat het tot een geheel samensmelt. Vooral het thema verbanning en emigratie komt aan bod, verpersoonlijkt door twee reizende en converserende vluchtelingen, gespeeld door Samel en Hentsch, die op spontane en speelse wijze stukken brengen uit Flüchtlingsgesprächen. Hierbij komen Brechts filosofieën over bureaucratie, vrijheid, leven en macht en zijn haat jegens het nazisme overvloedig aan bod. Liedjes worden gezongen door Redl, in de rol van Baal en Becker als Jenny. Hiob leest voor uit zijn dagboeken. De acteurs spelen prima, tot in de kleinste rolletjes. Een boeiende hommage aan een van de grootste auteurs van de twintigste eeuw, geschreven door Runze en Hiob. Achter de camera werd plaatsgenomen door Michael Epp.

Sperling und die verlorenen Steine

1996 | Mysterie

Duitsland 1996. Mysterie van Guido Pieters. Met o.a. Dieter Pfaff, Benno Fürmann, Petra Kleinert, Hans-Joachim Grubel en Florian Schön.

Hauptkommissar Sperling heeft vliegangst. Hij besluit niet naar een zonnige vakantiebestemming te vertrekken en in plaats daarvan wordt hij geconfronteerd met de moord op een oude baas in een kroeg. Hij vindt diamanten in de zoom van de jas van de vermoorde, die wijzen op een slijpmethode die dateert van rond 1940 en dat leidt weer naar gestolen joods bezit uit WO II.

Spreebogen

1995 | Drama

Duitsland 1995. Drama van Konrad Sabrautzky. Met o.a. Hannelore Elsner, Rolf Hoppe, Dagmar Biener, Traugotte Buhre en Jaecki Schwarz.

Achterhaalde film over kuiperijen van hoge ambtenaren en een minister, die allen om persoonlijke redenen de verhuizing van de regeringszetel van Bonn naar Berlijn willen vertragen. De voorwerp van hun gekonkel is het lapje grond uit de titel, waar de ambtswoning van de bondskanselier gebouwd moet worden. Uitgerekend blijken de 1.830 vierkante meter terrein toe te behoren aan de gemeente J[KA3]uterbog. Burgemeester Struvitz (Schwarz) wil het ruilen voor werkgelegenheid in zijn stadje. Ambtenaar Gudrun Bendler (Biener) probeert op een geheel andere manier Struvitz af te wimpelen dan staatssecretaris Dr. Monika Segler-Ippenstedt (Elsner). Het scenario van deze film, die buiten het eigen land op een niet al te grote kijkersgunst kan rekenen, is van Wolfgang Menge. Elsner siert met haar goede spel deze bescheiden film. Camerawerk van Frank Brühe.

Durchreise

1995 | Drama

Duitsland 1995. Drama van Peter Weck. Met o.a. Udo Samel, Simone Thomalla, Patrick Elias, Wolfgang Bahro en Burkhard Heyl.

In 1931 is het Max Salomon (Samel) gelukt om een florerend confectieatelier te laten draaien in Berlijn. Zijn trouwe medewerkers zijn: coupeur-ontwerper Helmut Naumann, bijgenaamd Naum[KA3]annchen (Bahro), eerste verkoper Ernst Fiedler (Heyl) en coupeuse Monika Helmholtz (Thomalla), een slagersdochter die als leerling begonnen was. Ook Siegfried Fraenkel (Elias), de neef van Richard Fraenkel, de steenrijke eigenaar van een keten van klokkenwinkels, hoort erbij. Siegfried begint als leerling, maar klimt snel op, al had hij liever willen studeren. Siegfried heeft het echter best naar zijn zin en merkt niet dat Monika een oogje op hem heeft. De zaken gaan goed, maar in 1933 komt er een grote donkere wolk boven de Solomons en de Fraenkels: de N[KA3]urnberger wetten maakt hen, omdat ze joods zijn, het normale leven geleidelijk onmogelijk, en de SA maakt, als die de kans krijgt, alles kapot met grove straatterreur. Max besluit naar zijn zwager in Holland te verhuizen en de firma over te doen aan Helmut, Monika, Siegfried en G[KA3]utschow (Rennhack). Siegfried hoopt van zijn oom het benodigde geld te kunnen lenen; dat lukt. Hij is ondertussen verliefd geworden op Dagmar (Riemann) met wie hij trouwt en negeert de avances van Monika. Algauw is Max terug uit Holland, want hij kon het er niet uithouden en ontdekt dat Monika geen medefirmante is. Hij haalt de anderen over dit alsnog te doen en voortaan heet de zaak: Naumann, Fraenkel & Helmholtz. Ondertussen worden de nazi`s steeds machtiger en Ernst Fiedler bereidt een coup voor om het bedrijf in handen te krijgen, maar de firmanten zijn hem te vlug af door Siegfried, die halfjoods is, officieel uit te sluiten van de directie. Max` vrouw Selma (MacDonald) overlijdt en Max laat zijn plannen om naar Amerika te emigreren varen. Naumann die homo is een vriend bij de SA heeft, wordt nerveus over Siegfried; de zaken van Richard Fraenkel worden onteigend, waarop hij zelfmoord pleegt. Met de hulp van voormalige leerling Werner B[KA3]ohm (Freihof), een neefje van Fiedler, kan Siegfried (het is dan al oorlog) nog tijdig het land verlaten voordat hij in een concentratiekamp terecht komt. Bij het afscheid van Monika dat bijna een nacht lang duurt, bekent zij haar onvoorwaardelijke liefde en als Siegfried het land uit is, blijkt zij zwanger. Max raadt haar aan te trouwen met haar hunkerende achterneef Fritz Wagner (Baasner) om zich in te dekken tegen de nazi`s. Siegfrieds vrouw, de koele Dagmar (en een echt rotwijf) heeft zich allang van hem laten scheiden en heeft verklaard dat hij niet de vader is van hun dochter. Monika bezorgt Max nieuwe papieren onder de naam Werner Baumann uit Keulen dat al bezet is door de geallieerden. Fiedler probeert Max en Monika te laten arresteren, maar dat mislukt omdat hij bij het oversteken van de straat tegen een auto van de Wehrmacht oploopt. Na de oorlog komt Siegfried uit Engeland terug, terwijl Max die als Baumann bij een nazi was ondergedoken, door de Russen op grond van een misverstand wordt gearresteerd. Hij ontsnapt aan gevangeneming door een welwillende Russische kolonel, die zelf joods is. De firma wordt door Monika`s initiatieven weer opgebouwd en komt snel tot bloei (1950-60), Max krijgt (later) een orde van verdienste van de (kersverse) bondsrepubliek en Siegfried hoort uitgerekend van Fiedler (die dezelfde orde ontvangen heeft, oh, ironie) dat hij een zoon heeft bij Monika. Siegfried sterft op kantoor aan een hartaanval als zijn dochter hem komt bezoeken; zijn zoon, die als leerling begonnen was, weet (nog) niet dat hij een zuster heeft. Een stuk Duitse geschiedenis ten tijde van het Duizendjarige Rijk (dat gelukkig maar twaalf jaar heeft geduurd, maar dat was nog veel te lang) en het Wirtschaftswunder tot en met het vallen van de Muur van Berlijn in de vorm van een pakkend drama met goede spelprestaties. Het overigens uitstekende scenario van de 75- jarige toneeldramaturg Curth Flatow die de modebranche goed gekend heeft, bevat raak dialoog, maar heeft net iets teveel goede Duitsers en te weinig schoften; de nazitijd is iets te rose voorgesteld (concentratiekampen worden eigenlijk niet vermeld) en verraadt zonder dat het hinderlijk is, iets teveel van zijn toneelachtergrond. Het camerawerk van Hartwig Strobel is goed. Wordt meestal in drie delen uitgezonden, waarbij deel 1 gaat over de periode 1931-33, deel 2 over 1934-44, en deel 3 1944-91. Het laatste deel had minder gehoeven en is nodeloos dramatisch, bij het sentimentele af. Ondanks de lengte - vijf uur - blijft er nogal wat aan de oppervlakte en worden bepaalde figuren te kort belicht, maar de hoofdpersonages komen goed uit de verf. Thomalla komt warm en sympathiek over. De titel slaat op een uitspraak van Max, dat iedereen slechts op doorreis is - helaas wel (misschien). Samel's rol is zeer indrukwekkend en bijna vijf jaar later speelde hij een vergelijkbare rol in de lange tv-film STURMZEIT, waarin hij minder sterk naar voren kwam en de kijker het merkwaardige gevoel gaf niet helemaal te passen.

Der Mann auf der Bettkante

1995 | Komedie, Erotiek

Duitsland 1995. Komedie van Christoph Eichhorn. Met o.a. Götz George, Constanze Engelbrecht, Roland Renner, Dieter Montag en Michael Gwisdeck.

Souteneur George kent sensatiejournalist Gwisdek. Zij ontmoeten Gwisdek`s collega Engelbrecht in een restaurant, die getrouwd is met saaie arts Renner. George is onder de indruk van Engelbrecht. Hij belooft Gwisdek DM 100.000 als hij een ontmoeting met haar arrangeert zodat hij met haar tussen de lakens kan duiken; bovendien krijgt Engelbrecht ook nog eens DM 100.000 van hem. Gwisdeck bedenkt een serie reportages over seks en stelt voor dat Engelbrecht die moet gaan schrijven. Hij geeft haar de raad te beginnen met een interview met pooier George. De list slaagt en George betaalt de niets vermoedende Engelbrecht na de nacht de honderdduizend. Aanvankelijk weigert zij het geld, maar kan het tenslotte gebruiken voor een nieuw medisch apparaat in de praktijk van haar man. Onderwijl schrijft zij de serie artikelen die een groot succes zijn bij de lezers. George helpt haar en van het een komt het ander. Vrolijke klucht, vlot bewerkt voor de tv; de 56-jarige G[KA3]otz is lekker ordinair, wellicht wat oud voor zijn rol, maar de 43-jarige Engelbrecht zit goed in haar (naakte) huid. Naar de gelijknamige roman van Evelyn Holst, die ook het scenario schreef.

Pappa ante Portas

1991 | Komedie

Duitsland 1991. Komedie van Vicco von Bülow. Met o.a. Vicco von Bülow, Evelyn Hamann, Irm Hermann, Gerrit Schmidt-Foss en Dagmar Biener.

Decennialang hield Duitslands fijnzinnigste humorist-van-adel Vicco von Bülow alias Loriot het bij tekenen, animatiefilmpjes en sketches op tv. Zijn twee figuurtjes Wum (hond met basstem) en Wendelin (olifant met piepstem) werden beroemder dan het ZDF-staatsloterijprogramma waarvoor ze de mascottes waren. Aanzienlijke artistieke en financiële successen behaalde hij ook in de cinema. In 'Pappa voor de deur' moet Loriot zich als de vers gepensioneerde heer Lohsen in zijn nieuwe ledigheid schikken. Vanaf de eerste minuut serveert Pappa ante Portas de absurde sketchscènes en bijna Britse droogklotenhumor per strekkende meter. Loriots onvervangbare sketchpartner Evelyn Hamann (1942-2007) speelt de echtgenote.

Hausmänner

1991 | Komedie

Duitsland 1991. Komedie van Peter Timm. Met o.a. Peter Lohmeyer, Marita Marschall, Dani Levy, Martina Gedeck en Elisabeth Wiedemann.

Twee gefrustreerde, nog jonge huismannen die ooit strandden in hun carrière, beginnen een oppascentrale voor kinderen met 65-plus oma's. Hun onderneming wordt een succes en zij hebben er de allergrootste moeite mee hun bloeiende zaak voor hun dominerende, geldverdienende ega's verborgen te houden en moeten allerlei listen verzinnen. Aardige, luchtige film. Naar een scenario van Thomas Kirdorf. De fotografie is van Michael Teutsch.

Fifty-Fifty

1988 | Komedie, Misdaad

Duitsland 1988. Komedie van Peter Timm. Met o.a. Heinz Hoenig, Dominique Horwitz, Suzanne von Borsody, Siegfried Kernen en Karl Friedrich.

Willy, de zoon van een ondernemer, ziet zijn bankoverval bijna de mist ingaan, maar gelukkig biedt een echtpaar (een vroegere politieman en een prostituée) zich aan als gijzelaars. Zo lukt de overval, maar als de buit verdeeld moet worden ontstaan er nieuwe moeilijkheden. Een nogal middelmatige dievenkomedie, op een paar aardige grappen na. Scenario van Detlef Michel. Camerawerk van Fritz Seemann.

Wenn ich dich nicht hätte

1984 | Drama

Duitsland 1984. Drama van Konrad Sabrautzky. Met o.a. Elisabeth Bergner, Rudolf Platte, Dagmar Biener en Jürgen Morche.

De heroïsche kruistocht van een vrouw over de zeventig die haar even oude man na een hartinfarct de wil om te overleven verschaft. Platte en Bergner zetten fraaie rollen neer. Scenario van Rasi Levinas en fotografie van Michael Steinke.

Was soll bloß aus dir werden

1984 | Drama

Duitsland 1984. Drama van Horst Flick. Met o.a. Michael Karnowsky, Peter Seum, Anita Lochner, Dagmar Biener en Jörg Friedrich.

De twaalf-jarige Karnowsky (vader: verblijfplaats onbekend; moeder: analfabeet en aan de drank) uit de Berlijnse afbraakwijk Kreuzberg wordt door idealistische leraar Seum met veel vallen (kleine misdaad en wangedrag) en opstaan (ongebreideld vertrouwen en optimisme) geholpen naar een beter bestaan. Geen onaardige film in de trant van BLACKBOARD JUNGLE met behoorlijke hoofdrollen en bekwame regie. Jochen Ziem maakte het scenario en Bernd Fiedler stond achter de camera.

Flüchtige Bekanntschaften

1982 | Drama

Duitsland 1982. Drama van Marianne Lüdcke. Met o.a. Angelika Domröse, Günter Lamprecht, Christa Berndl, Dagmar Biener en Hannes Messemer.

Susanne (Domr[KA3]ose) is gescheiden en heeft de zorg voor haar kind. Ze werkt overdag en heeft behoefte aan contacten. Aanvankelijk denkt zij dat vluchtige relaties haar onafhankelijkheid waarborgen, maar als zij tijdens een weekend toch haar langdurige geluk zoekt, dat ze eerder bij Walter (Lamprecht) heeft gekend, loopt alles op een grandioze mislukking uit. Tijdloos thema in een gedateerd jasje vertolkt door een uitstekende rolverdeling. Het scenario dat sterk op dialoog steunt, werd geschreven door Dieter Wellershoff en het camerawerk is van Michael Steinke.

Der Pfingstausflug

1979 | Komedie

Duitsland 1979. Komedie van Michael Günther. Met o.a. Elisabeth Bergner, Martin Held, Gaby Gasser, Edda Seipel en Dagmar Biener.

Een fijne rol van de inmiddels eenentachtigjarige Bergner als bewoonster van een bejaardenoord die er met Held tussenuit knijpt om een afspraakje voor de pinksterdagen na te komen, waarna beiden door de politie worden opgepakt en teruggebracht voordat ze hun bestemming bereiken.

Familienglück

1975 | Drama

Duitsland 1975. Drama van Marianne Lüdcke. Met o.a. Ingo Kratisch, Tilo Prückner, Ursula Diestel, Dagmar Biener en Hildegard Wensch.

Nadat er kinderen komen, zijn er problemen in het arbeidershuwelijk, waarin de vrouw vooruit wil komen, een cursus typen volgt en ook wel eens bij een vriend de koffer induikt omdat haar man haar niet begrijpt. Kortom, een film over emancipatie met enkele valse ondertonen, maar voor het overige vrij eerlijk verfilmd.

Lohn und Liebe

1974 | Drama

Duitsland 1974. Drama van Marianne Lüdcke en Ingo Kratisch. Met o.a. Erika Skrotzki, Evelyn Meyka, Nicolas Brieger, Hans Peter Hallwachs en Dagmar Biener.

Een lopende band-arbeidster is verliefd op de bedrijfsleider, maar ontdekt wat hij waard is als zij met collega's gaat staken tegen loonsvermindering. Een gave film in het arbeidersgenre.

Bambule

1970 | Drama

Duitsland 1970. Drama van Eberhard Itzenplitz. Met o.a. Dagmar Biener, Petra Redinger, Antje Hagen, Christine Diersch en Barbara Schöne.

Vier minderjarige meisjes zitten in de jaren zestig in een gesloten jeugdinrichting, waar ze niet bijster prettig behandeld worden. Ze proberen te ontsnappen en rebelleren uiteindelijk tegen de leiding van de inrichting. Geëngageerde tv-film, naar een scenario van Ulrike Meinhof, die later een kopstuk van de links-radicale terreurgroep Rote Armee Fraktion zou worden. Vlak voor de geplande eerste uitzending nam Meinhof deel aan een geweldddadige actie. De film verdween prompt in een la en beleefde zijn première pas in 1994, toen Meinhof al overleden was in haar cel in de Stammheim gevangenis.

Selbstbedienung

1968 | Misdaad

Duitsland 1968. Misdaad van Eberhard Fechner. Met o.a. Wolfgang Condrus, Jürgen Draeger, Wolfgang Giese, Dagmar Biener en Katharina Tüschen.

Het verhaal is niet zo boeiend, maar de manier waarop Fechner zijn fictie met documentaire nauwkeurigheid in elkaar zette, is meer dan een kwart eeuw later nog steeds interessant. De inhoud is snel opgesomd: een trio would-be inbrekers lukt het in januari (1965) niet om de kluis te kraken van een groot warenhuis in Berlijn. Een dag later lezen zij in de krant dat ze een half miljoen mark (voor die tijd een reuzenfortuin) gemist hebben. Ze besluiten op Hemelvaartsdag aan de herkansing te doen omdat de omstandigheden dan ideaal zijn: bezoek van de Engelse koningin, de politie wordt daarvoor ingezet en ze hebben 36 uur de tijd. Ze beginnen lang van te voren met de voorbereidingen die gepaard gaan met veel tegenslagen, die ieder normaal mens ontmoedigd zouden hebben. Ze slaan uiteindelijk hun slag: DM 470.000. Enkele dagen later worden ze gepakt en veroordeeld, maar de buit wordt nooit teruggevonden.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Dagmar Biener op televisie komt.

Reageer