Michèle Moretti

1940 Acteur

Michèle Moretti (1940) is acteur.
Er zijn 35 films gevonden.

Ma vie au grand air

2013 | Drama

Frankrijk 2013. Drama van Nicolas Herdt. Met o.a. Armelle Deutsch, Constance Dollé, Michèle Moretti, Stéphane De Groodt en Éva Darlan.

Ze zijn al járen bevriend, Colombe (Deutsch) en Jo (Dollé). Allebei zitten ze in een levensfase met flinke hobbels. Colombe is weduwe en alleenstaande moeder van een twaalfjarige zoon, Jo worstelt met geldgebrek. In een open Volkswagen Kever denken ze, als een soort Franse Thelma & Louise, een nieuwe toekomst tegemoet te rijden in een huisje aan zee. Maar het verleden reist mee. Televisiedrama met een lach en een traan heeft een aardig scenario, maar het zijn vooral de twee sympathieke actrices die er iets moois van maken.

La guerre est déclarée

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Valérie Donzelli. Met o.a. Valérie Donzelli, Jérémie Elkaïm, Brigitte Sy, Elina Löwensohn en Michèle Moretti.

Levendige, lichtvoetige tragikomedie over Romeo (Jérémie Elkaïm) en Juliette (Valérie Donzelli) die vechten voor hun relatie nadat blijkt dat hun anderhalf jaar oude zoontje een hersentumor heeft. Hoofdrolspelers en coscenaristen Donzelli en Elkaïm vinden humor in hun autobiografische ellende zonder aan de ernst van de situatie af te doen. De sfeervolle, met muziek doorspekte film is vanwege zijn speelse camerawerk, jumpcuts, voice-overs en romantische verhaallijn wel vergeleken met het beste werk uit de Nouvelle Vague, maar dat is te veel eer.

La conquête

2011 | Biografie

Frankrijk 2011. Biografie van Xavier Durringer. Met o.a. Denis Podalydès, Florence Pernel, Bernard Le Coq, Michèle Moretti en Samuel Labarthe.

Drama van Xavier Durringer over de opkomst van de Franse premier Nicolas Sarkozy.

Le nom des gens

2010 | Komedie

Frankrijk 2010. Komedie van Michel Leclerc. Met o.a. Sara Forestier, Jacques Gamblin, Zinedine Soualem, Carole Franck en Michèle Moretti.

Linkse superhippie van Algerijnse afkomst Baya (Forestier) duikt het bed in met iedere rechtse bal om hem van maatschappelijke inzichten en politieke kleur te doen veranderen. Dan ontmoet ze op haar onbaatzuchtige missie de aantrekkelijke rechts-Joodse Arthur (Gamblin). Liefdeskriebels, kan dat? Regisseur Leclerc kwam op festivals en bij de filmpers goed weg met zijn navrant politiek correcte komedie. Wie zich over de interreligieuze pseudoverbroedering heen kan zetten of gewoon graag gluurt naar Forestier in allerhande oh la la-situaties, biedt dit nogal simplistische werkje anderhalf uur vertier.

Qui a tué Bambi?

2003 | Thriller

Frankrijk 2003. Thriller van Gilles Marchand. Met o.a. Sophie Quinton, Laurent Lucas, Catherine Jacob, Yasmine Belmadi en Michèle Moretti.

Er gebeuren vreemde dingen in een ziekenhuis in Frankrijk, medicijnen verdwijnen en patiënten overlijden onverwachts. Leerling-verpleegster Isabelle, bijgenaamd Bambi, denkt dat een van de chirurgen, dr Philipp, de schuldige is en besluit op zoek te gaan naar bewijzen. Ze brengt hierdoor echter haar eigen leven in gevaar.

Le Détour

1999 | Misdaad

Frankrijk 1999. Misdaad van Pierre Salvatori en Pierre Salvadori. Met o.a. Serge Riaboukine, Marina Golovine, Patrick Lizana, Mathieu Demy en Guillaume Depardieu.

Alain (Riaboukine) is een tevreden en gelukkig mens. Zijn caf[KA1]e Le D[KA1]etour is echter dringend aan een opknapbeurt toe. De klanten blijven gelukkig komen, dus hoeft Alain zich niet te haasten. Aan de overkant wordt een nieuwe kroeg geopend, La Rotonde. De eigenaar, Damien (Castel) is afkomstig uit Corsica. Hij stelt Alain voor om hem te helpen bij de renovatie. Als op een ochtend Marie (Golovina) Alains zaak binnenkomt, blijkt zij op zoek te zijn naar haar broer Antoine (Demy). Alain begint te vermoeden dat Damien zijn bedrijfje wil gebruiken om de drugshandel uit te breiden. Voor hij het beseft, zit hij verstrikt in duistere zaakjes van zijn concurrent. Wat begint als een alledaagse, kleine gebeurtenis evolueert tot een overtuigende psychothriller. Het geheel wordt verteld in een flash-back, nadat Le Détour uitgebrand is en Alain met zware brandwonden zich bij de politie meldt met de woorden: 'Ik heb een man gedood'. Nicolas Saada en regisseur Salvadori schreven het scenario. Fotografie is van Gilles Henry.

Trois ponts sur la rivière

1998 | Komedie, Drama, Romantiek

Portugal/Frankrijk 1998. Komedie van Jean-Claude Biette. Met o.a. Jeanne Balibar, Thomas Badek, André Baptista, Sara Paz en Michèle Moretti.

VV.

...comme elle respire

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Pierre Salvadori. Met o.a. Marie Trintignant, Guillaume Depardieu, Jean-François Stévenin, Serge Riaboukine en Blanchette Brunoy.

Jeanne (Marie Trintignant) is een pathetische leugenaar, ze liegt zoals ze ademhaalt (elle ment ...comme elle respire). Jeanne ontvlucht haar verloofde en vertrekt naar Parijs waar ze dankzij een van haar fantastische verhalen - dat ze uit een puissant rijke familie komt - een baantje als au pair vindt. Antoine (Guillaume Depardieu) is een kleine crimineel, die het plan opvat de 'rijke' Jeanne te ontvoeren voor losgeld. Zijn partners in de misdaad zijn twee klunzen die zich als zware jongens gedragen. Maar er doen zich probleempjes voor. Ten eerste heeft Jeanne natuurlijk helemaal niet veel geld en ten tweede valt Antoine voor haar charmes. Trintignant slaagt er glansrijk in haar leugenachtigheid geloofwaardig te maken en Depardieu weet met succes zijn rol als mislukkeling te vervullen. Pierre Salvadori creëerde een aangename klucht waar ernst doorheen sijpelt, maar deze wordt dankzij Trintignants luchtige spel niet te hevig.

Trois saisons

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Edwin Baily. Met o.a. Marina Golovine, Guy Marchand, Frédéric Pierrot, Julie-Anne Roth en Fred Bianconi.

Lama, Corsica 1943. Op de avond van zijn huwelijk met Flora (Golovine) verkiest Jeannot (Bianconi) om naar Bastia te trekken om de Amerikanen te steunen die hun invasie begonnen zijn. Een jaar later zijn de Amerikanen in Lama, maar Jeannot heeft de rangen van de partizanen vervoegd in hun strijd tegen het fascisme. Flora ontmoet Frankie (Geczy), een knappe G.I.. Ze begint met hem een relatie ondanks het feit dat ze haar hele familie tegen krijgt. Zelfs haar vriend Batti (Pierrot) kan haar niet op andere gedachten brengen en haar vader, Archange (Marchand), wil Frankie doden. Daarna volgen we haar liefdesperikelen in de jaren 1950 en ten slotte zijn we getuige van haar begrafenis in Bastia in 1996. Drie dramatische periodes uit het leven van een vrouw die steeds op zoek was naar liefde. Golovine beheerst probleemloos de hele film met een doorleefde, emotionele vertolking. De sfeer van de drie uiteenlopende periodes waarin de film zich afspeelt wordt met veel gevoel juist geschilderd. Bernard Renucci en Baily schreven het goed gestructureerde scenario. Cameraman Jean-Bernard Aurouet maakt dankbaar gebruik van het betoverende kader dat Corsica te bieden heeft.

L'Eveil Hebdo: La sauvageonne

1997 | Actiefilm

Frankrijk 1997. Actiefilm van Stéphane Bertin. Met o.a. Dominique Guillo, Sandrine Caron, Bernard Fresson, Philippe Du Janerand en Michèle Moretti.

Als resp. journalist en fotograaf bij het regionaal weekblad [KL]L`Eveil Hebdo[KLE] leiden Marc (Guillo) en Caro (Caron) een boeiend, afwisselend leven. Op een dag wordt een meisje in shocktoestand aangetroffen op straat. Niemand blijkt het meisje te kennen. Marc blijft niet bij de pakken zitten en gaat uit op onderzoek. Pilootaflevering van een reeks over het reilen en zeilen op de redactie van een plaatselijk weekblad. De film brengt een boeiend verhaal over een ernstig journalist met juist dat tikkeltje bloed van de paparazzi in zich om een gezonde nieuwsgierigheid te tonen voor het vergaren van nieuws. Niet bepaald origineel, de gelijkenis met de BRTN-reeks NIET VOOR PUBLICATIE is opvallend, maar goed gebracht. Pierre Fabre en Thierry Bourcy schreven het scenario. Voor de fotografie tekende Gérard De Vigneron.

Autre chose à foutre qu'aimer

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Carole Giacobbi. Met o.a. Hélène de Saint-Père, Michèle Moretti, Luca Vellani, Frédéric Quiring en Samy Naceri.

Het bestaan van een klein restaurantje in Montmartre, opengehouden door een charmante jonge dame die het niet al te zwaar neemt met de zeden, wordt bedreigd door de komst van een pizzeria. Het meisje staat op het punt van een zenuwinzinking. Haar toestand wordt niet bepaald geholpen door haar vijfjarig kleptomaan dochtertje, haar luie broer en haar moeder, die aan de ziekte van Alzheimer lijdt. Maar de exploitant van de pizzeria is een warmbloedige Italiaan en dat zorgt voor wat leven in de brouwerij. Een vervelend vertelde geschiedenis die veel langer lijkt te duren dan de korte speelduur. De acteurs schmieren er op los en denken dat dit het is dat de film plezierig maakt. Het verschrikkelijk saaie scenario van regisseur Giacobbi moet een hulde voorstellen aan de liefde, maar lijkt meer op een toeristische promotiefilm. Een niemendalletje dat best zo vlug mogelijk vergeten wordt. Het camerawerk is van Yves Chahuneau.

Loin des yeux

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Christian Faure. Met o.a. Véronique Jannot, Christian Brendel, Nicole Croisille, Nicole Jamet en Michèle Moretti.

Jannot is een bekende oogchirurge die ingaat op het verzoek van haar ex-prof en ex-minnaar om op hemzelf een ingewikkelde en gevaarlijke operatie uit te voeren. De ingreep zelf lukt, maar de man bezwijkt aan een hartstilstand. Jannots collega Métayer, een afgewezen minnaar en een concurrent voor de vrijgekomen functie van diensthoofd in het grote Parijse ziekenhuis, ziet zijn kans om wraak te nemen. Hij zorgt ervoor dat de onderzoekscommissie de schuld voor het overlijden van de patiënt bij Jannot legt. Verbitterd en ontgoocheld vertrekt Jannot naar Afrika, waar zij haar diensten aanbiedt bij Brendel, een ouwe kennis, die uiteraard een goeie chirurg best kan gebruiken. De verstandhouding tussen beiden is aanvankelijk gespannen. Brendel ergert zich aan de zelfzekerheid van Jannot die niets afweet van Afrika. Maar hij moet toegeven dat zij zich snel weet aan te passen en het duurt niet lang voor hij verliefd wordt op haar. Een mooi vrouwenportret, geschreven door Nicole Jamet, Sylvie Dervin en Alain Krief, met - vooral in het eerste deel - een raak weergeven van het hospitaalmilieu waar de persoonlijke ambities van de chirurgen wel eens de bovenhand nemen op de belangen van de patiënten. Het tweede, Afrikaanse deel, biedt een cocktail van liefdesintriges, jaloersheid en ambities. Jannot en Brenner schitteren in tweedelige tv-film.

Antoine

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Jérôme Foulon. Met o.a. Zabou Breitman, Arélien Recoing, Firmine Richard, Marie Caries en Benoît Le Pat Than.

Zabou, een jonge moeder, verneemt eerst negen maanden na de geboorte dat haar zoontje, Antoine, motorisch gehandicapt is. De arts had dit voor haar verzwegen om te vermijden dat de noodzakelijke band tussen moeder en kind verstoord zou worden. Tot overmaat van ramp laat haar vriend haar zitten, zodat ze er alleen voor staat. Ze zal alles in het werk stellen om Antoine in de normale wereld te laten functioneren. Gevoelig drama, vertelt zonder overdreven sentiment, over een moeder-zoon relatie. Le Pat Than, die Antoine speelt op tienjarige leeftijd, interpreteert zijn rol met een overweldigende zekerheid. Foulon schreef het scenario samen met Odile Barksi en Sophie Deschamps. Fotografie van Valéry Martinov en Philippe Tabarly. Formaat 16/9.

L'année du certif

1995 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1995. Familiefilm van Jacques Renard. Met o.a. Jacques Bonnafé, Mireille Perrier, Jean Yanne, Felix Briaud en Michèle Moretti.

Cévennes, juli 1934. Naar jaarlijkse traditie zullen twee dorpen uit de streek hun verdienstelijkste leerlingen inzetten voor de prijs der cantons. Ditmaal zijn beiden ervan overtuigd de meest geschikte kandidaat voor de eerste prijs in hun rangen te hebben. Wat normaal een goedmoedige competitie is wordt dit keer een grimmige strijd waarbij niet steeds eerlijk gespeeld wordt. Moraliserende jeugdfilm die wil duidelijk maken dat het niet om de knikkers gaat, maar om het spel. En: eerlijk duurt het langst. Over het algemeen onderhoudend en goed gespeeld, vooral door de jonge Briaud, een schlemiel met een brilletje dat ieders hart zal stelen en Yanne als de grootvader. Geschreven door Philippe Madral, naar een roman van Michel Jeuri. Fotografie van Gérard Vigneron.

Maigret et la vente à la bougie

1994 | Misdaad, Thriller

Frankrijk/België/Zwitserland 1994. Misdaad van Denys Granier-Deferre en Pierre Granier-Deferre. Met o.a. Bruno Cremer, Etienne Chicot, Daniel Gélin, Michèle Moretti en Pierre Forest.

Commissaris Maigret (Cremer) reist naar het departement Vend[KA1]ee om hotelhouder en ex-delinquent Fred (Chicot) aan de tand te voelen in verband met onopgeloste misdaad. Eenmaal ter plaatse wordt Maigret geveld door griepaanval, waardoor hij verplicht is enkele dagen in het hotelletje het bed te houden.

Les roseaux sauvages

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van André Téchiné. Met o.a. Élodie Bouchez, Gaël Morel, Stéphane Rideau, Frédéric Gorny en Michèle Moretti.

Het is 1962 en de Algerijnse oorlog lijkt ver weg op de provincieschool waar vier tieners opgroeien. Maar de oorlog komt dichterbij wanneer de broer van een van hen naar het front moet. Terwijl een communistische onderwijzeres hun politieke bewustzijn voedt hebben de jongeren ook allerlei persoonlijke zaken aan hun hoofd. Zo denkt François dat hij homoseksueel is, en verliefd op Serge. Maar Serge voelt iets voor Maïté (Bouchez), de dochter van de docente. Gevoelig drama van André Téchiné (Ma saison préférée, Les voleurs) werd onderscheiden met vier Césars.

Le R.I.F. : Cécile

1994 | Misdaad

België/Frankrijk 1994. Misdaad van Roger Guillot. Met o.a. Patrick Raynal, Aude Briant, Roch Leibovici, Yves Afonso en Roland Bertin.

Het R.I.F. (Recherches dans l`Int[KA1]eret des Familles) is een speciale onderafdeling van de Franse politie. Aan het hoofd staat Commissaris Raynal die op een dag bezoek krijgt van persbaron Bertin. Deze vraagt hem zijn dochter C[KA1]ecile (Proust) op te sporen. Het meisje werd in een psychiatrische kliniek behandeld voor een zenuwinzinking. Nadat ze het weekend thuis heeft doorgebracht, is ze niet teruggekeerd in de instelling. Pilotfilm voor een reeks waarin het politieteam dat verantwoordelijk is voor het opsporen van vermiste personen, centraal staat. Het scenario voor deze redelijk spannende en soms verrassende aflevering is van Guillot en Fabrice Roger. De camera werd gehanteerd door François Lartigue.

L'instit: Le crime de Valentin

1994 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1994. Komedie van Christian Faure. Met o.a. Gérard Klein, André Julien, Michèle Moretti, Jean-Claude Frissung en Jean-François Dérec.

Voor de lessen biologie trekt instit Klein met een aantal kinderen uit de buitenwijken erop uit naar het hartje van Auvergne, waar ze hartelijk ontvangen worden op de boerderij van Michaud. Haar vader (Julien) leeft van de opbrengst van het landgoed sinds hij vijf jaar ervoor uit de gevangenis werd ontslagen, waar hij vijftien jaar moeten brommen voor een misdaad die hij niet gepleegd had. Enkele dagen na de aankomst van de klas wordt een lijk gevonden. Deze wandaad die op een of andere manier met de vroegere verbonden is, geeft Klein de kans om zijn leerlingen te wijzen fouten die door de justitie gemaakt worden. Een iets beter scenario dan we in deze reeks gewoon zijn, geschreven door Didier Cohen en Eric Kristy. Ook al wordt goedkoop sentiment niet helemaal vermeden, al kwam het op de tweede plaats. Mooie fotografie van Dominique Brabant.

Petit

1993 | Komedie, Fantasy

Frankrijk 1993. Komedie van Patrick Volson. Met o.a. Stéphane Audran, Julien Gutierrez, Patrick Pineau, Jan Rouiller en Michel Bompoil.

Na een eerder woelige vrijgezellennacht ontwaakt Leo (Pineau) met de gedachte aan zijn huwelijk met Lucie (Villeneuve) en herinneringen aan zijn jeugdliefde Marianne. Tot zijn verstomming stelt hij vast dat hij terug in het lichaam van een tienjarige (Gutierrez) zit. Hij kan niet anders bedenken dan dat hij behekst werd door het exotische hoertje waarop zijn vrienden hem trakteerden. Terwijl de hele familie en zijn verloofde vergeefs wachten in de kerk tracht hij wanhopig zijn normale ouderdom terug te krijgen. Enkel zijn moeder Fran[KA10]coise (Audran) gelooft hem, evenals zijn beste vriend (Bompoil), die echter van de gelegenheid gebruik maakt om Lucie te versieren. Voorspelbare komedie van een volwassene die terug kind wordt, maar praat met een terminologie van een dertigjarige. Er zitten enkele leuke momenten in (vooral met moeder Audran), maar naar het einde toe worden alle registers van de sentimentaliteit opengetrokken. Corinne Atlas schreef het scenario en Jacques Boumendil stond achter de camera.

Ma saison préférée

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van André Téchiné. Met o.a. Catherine Deneuve, Daniel Auteuil, Marthe Villalonga, Jean-Pierre Bouvier en Chiara Mastroianni.

De afzonderlijke acteurs in Ma saison préférée zijn (zoals vaker bij Téchiné) interessanter om naar te kijken dan hun verknipte en onsympathieke personages. Auteuil en Deneuve spelen een van elkaar vervreemde broer en zus die ter gelegenheid van een kerstdiner met hun alleenwonende moeder (Villalonga) na jaren weer bij elkaar komen. Een feestelijk samenzijn levert dat niet op, wel het omwoelen van het verleden. Aldus krijgen de mooie fotografie van Thierry Arbogast en traditionele mineurtonen van componist Philippe Sarde iets van een vals vernisje. Chiara Mastroianni, de liefdesbaby van Deneuve en Marcello Mastroianni, debuteert in een bijrol.

Le chêne et le roseau

1993 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1993. Familiefilm van André Téchiné. Met o.a. Élodie Bouchez, Gaël Morel, Stéphane Rideau, Frédéric Gorny en Michèle Moretti.

1962. Terwijl Frankrijk moeilijkheden heeft met Algerije, worstelt de zeventien-jarige Morel met zijn gevoelens. Zijn vriendin en vertrouwelinge is Bouchez, maar eigenlijk voelt hij zich meer aangetrokken tot jongens en in het bijzonder tot Rideau. Na een eerste seksuele ervaring is de verwarring in hem enorm. De komst op het lyceum van een jonge, brutale 'pied noir' verstoort de rust in het besloten wereldje van het internaat. Goede schildering van de sfeer in die periode brengt het wankele scenario van Téchiné, Olivier Massart en Gilles Taurand toch nog op een zeker niveau. Dit onbenullige verhaaltje wordt bovendien nog goed geacteerd door voornamelijk jonge acteurs. Jeanne Lefoirie was verantwoordelijk voor de fotografie.

Navarro : La mariée est en rouge

1991 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1991. Misdaad van Gérard Marx. Met o.a. Roger Hanin, Sam Karmann, Christian Rauth, Daniel Rialet en Maurice Vaudoux.

De titel ruikt op een kilometer afstand al naar plagiaat (LA MARIÉE ÉTAIT EN NOIR van François Truffaut!). Het scenario van Alain Henry is dat van een klassieke misdaadroman: in plaats van een jonge en gelukkige bruid vindt het kamermeisje op de ochtend van de huwelijksplechtigheid een lijk. Navarro- Hanin gaat op onderzoek uit en ontdekt na verloop van tijd dat achter de ene killer een andere moordenaar schuil kan gaan. Regie zonder opvallende plus- of minpunten. Aangename ontspanning, en dat was ook de bedoeling.

Julie Lescaut

1991 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1991. Misdaad van Caroline Huppert en Marion Sarraut. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Angier, Blanchette Brunoy, Eric Prat en Mouss Diouf.

Genest (Julie Lescaut) wordt eindelijk bevorderd tot commissaris van politie in een voorstad, waar veel fabrieken staan en dat voornamelijk bewoond wordt door migranten. Nog voordat ze aan de mensen heeft kunnen wennen, krijgt ze een belangrijke zaak in de schoot geworpen: de ontvoering van een kind. Omdat ze zelf moeder is, is ze vastbesloten de zaak op te lossen. Routineuze politiefilm die echter opvalt omdat hij aandacht besteedt aan de moeilijkheden die de politie ondervindt in een wijk met verschillende culturen. Erg veel schokkends heeft het scenario van Alexis Lecaye en Michèle Letellier, naar een roman van Lecaye niet te bieden. Film uit blik voor massaconsumptie, gefotografeerd door Jean Monsigny.

J'embrasse pas

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van André Téchiné. Met o.a. Manuel Blanc, Philippe Noiret, Emmanuelle Béart, Hélène Vincent en Yvan Desni.

Pierre (Blanc) is een jongeman uit de provincie, die zijn geluk wil beproeven in Parijs. De realiteit van het dagelijkse bestaan blijkt keihard te zijn en om zich in leven te houden, moet hij zich prostitueren. Hierdoor heeft hij talloze ontmoetingen met de meest uiteenlopende mensen. De vergelijking met MIDNIGHT COWBOY dringt zich op, maar Téchiné is geen Schlesinger en deze film is ook geen meesterwerk. Het onderwerp is ongenuanceerd behandeld, de personages zijn vaag en de film is nauwelijks geloofwaardig. De som van het totaal is onaangenaam. Jammer. Scenario van Jacques Nolot, Michel Grisolia en de regisseur. Camerawerk van Thierry Arbogast.

Le mariage du siècle

1985 | Komedie

Frankrijk 1985. Komedie van Philippe Galland. Met o.a. Thierry Lhermitte, Jean-Claude Brialy, Anémone, Michel Aumont en Dominique Lavanant.

Een zeer toepasselijke titel voor een met veel bombarie aangekondigde maar teleurstellende film. Geld is ook niet alles en compenseert niet in het minst het gebrek aan scenario, grappen, overtuigingskracht en tempo, zoals dat vereist is bij komedies. Helaas heeft de film meer van een film van Gérard Oury. De acteurs doen niettemin hun best. Scenario van de regisseur, Jean-Luc Voulfow en Anémone.

Le quart d'heure américain

1982 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1982. Romantiek van Philippe Galland. Met o.a. Gérard Jugnot, Anémone, Jean-François Balmer, Jean-Pierre Bisson en Michèle Moretti.

Ferdinand heeft verschillende tegenslagen, maar zonder die tegenslagen zou hij nooit de liefde hebben leren kennen. Een flauwe komedie, volkomen pretentieloos en met een zwakke regie. Toch nog genietbaar door het goede acteren.

Boulevard des assassins

1982 | Thriller

Frankrijk 1982. Thriller van Bouramy Tioulong en Boramy Tiouling. Met o.a. Victor Lanoux, Jean-Louis Trintignant, Marie-France Pisier, Stéphane Audran en Serge Marquand.

Een schrijver ontvlucht een creatieve impasse en een mislukt huwelijk door zich aan de Côte d'Azur te vestigen in een appartement waar kort tevoren een misdaad is gepleegd. Een telefoontje, bestemd voor de vorige bewoner, maakt de journalist in hem wakker en brengt hem op het spoor van een plaatselijk politiek schandaal. Het opmerkelijke spel van Trintignant en Pisier is verspild aan een thriller die duidelijke referenties aan de ondernemerscorruptie in Nice omzichtig vermijdt, maar evenmin spanning of suspense weet te wekken. De debuterende tv-regisseur heeft zo weinig vat op zijn film dat veel commentaartekst nodig was om de gebeurtenissen te verklaren.

Tout le monde peut se tromper

1981 | Komedie, Drama

Frankrijk 1981. Komedie van Jean Couturier. Met o.a. Fanny Cottençon, Francis Perrin, Bernard Le Coq, Christophe Bourseiller en Daniel Desmars.

In deze zwarte komedie volgt de ene begrafenis op de andere, want iedereen is het mikpunt van vergissingen. Enkele innemende scènes verdrinken in groots effectbejag. Afgezaagde grappen en een uitzonderlijk klungelige enscenering. De acteurs doen erg hun best, maar Cottençon in de hoofdrol is onvoorstelbaar beroerd. Onbeduidend. Scenario van Marianne Lewis-Schreiber.

Elle voit des nains partout

1981 | Komedie, Fantasy

Frankrijk 1981. Komedie van Jean-Claude Sussfeld. Met o.a. Philippe Bruneau, Marilyne Canto, Christian Clavier, Agnès Daems en Roland Giraud.

Een veelbelovend debuut naar een succesvol toneelstuk, dat nauwelijks terug te herkennen is. Opvallende buitenopnamen, mooie decors, aardig tempo, veel vindingrijkheid en de juiste toon. Een onmogelijk verhaal, komisch verteld. In een kasteel bevinden zich zowel Roodkapje als Sneeuwwitje, de koningen van Frankrijk en Engeland, Tarzan en vele anderen. Het klassieke sprookje uit onze jeugd moet het ontgelden. Een van de weinige goede Franse komedies van de laatste tien jaar.

L' Exercice du pouvoir

1976 |

Frankrijk 1976. Philipe Galland. Met o.a. Michel Aumont, Raymond Gérôme, Michèle Moretti, Henri Virlojeux en Ginette Garcin.

Een ambitieuze jonge vrouw huwt uit berekening de minister van posterijen terwijl ze ook geregeld het bed deelt van andere politieke topfiguren. Als de minister daar lucht van krijgt maakt hij van zijn positie misbruik om alle post bestemd voor zijn echtgenote te onderscheppen. Eén en ander lekt uit en er ontstaat zowaar een regeringscrisis. Een relatief originele Franse komedie met een goede hoofdrol van Aumont. De mogelijkheden van het thema worden door de ongeïnspireerde en slordige regie echter onvoldoende benut en de nadruk ligt al te vaak op platte, voorspelbare grollen.

Souvenirs d'en France

1975 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 1975. Oorlogsfilm van André Téchiné. Met o.a. Jeanne Moreau, Michel Auclair, Marie-France Pisier, Claude Mann en Orane Demazis.

Hector (Auclair), de oudste zoon van een familie-onderneming in het Z.W. van Frankrijk (dat bekend staat als de Grand Sud Ouest of denigrerend behoort bij het `basse France`) trouwt tegen de wil van zijn verwanten in met Berthe (Moreau), die een eenvoudige wasvrouw is. Deze buitenstaanster zal tijdens de oorlog en de economische veranderingen erna het bedrijf draaiende weten te houden totdat ook zij niet meer tegen de moderne tijd is opgewassen. Deze familiekroniek gedurende veertig jaar wordt gebracht in een reeks ironisch gestileerde tableaux die Téchiné als opmerkelijk talent deden kennen. Veel aandacht voor de vrouwelijke personages, naast de kordate Moreau is Pisier verrukkelijk als de frivole schoonzuster Régina die zich op háár manier subversief in de familie werkt. Het scenario is van Marylin Goldin en regisseur Téchiné. Het camerawerk is van Bruno Nuytten. Eastmancolor, Mono.

Andréa

1975 | Erotiek, Komedie

Frankrijk 1975. Erotiek van Henri Glaeser. Met o.a. Odette Laurent, Marie-Christine Descouard, Jacques Zolty, Jean-Marc Dupuich en Michèle Moretti.

Een ongeloofwaardige geschiedenis waarin een Parijse psychopate, die aan hallucinaties lijdt, van haar echtgenoot het advies krijgt op huwelijksreis te gaan en dan lichamelijk contact met andere partners te hebben teneinde te genezen!!! Zij geeft zich inderdaad over aan deze bezigheden, in het Turkse Anatoli[KA3]e. Deze humoristische `porno` (?) is in feite een weinig verhullende toeristische reis met partners die nauwelijks kunnen geloven dat ze het allemaal echt meemaken maar het best leuk vinden om zo op kosten van de prinses mee te gaan. Een vreemde regisseur die in staat is tot het allerergste (ANDREA, LA MAIN) en het hele goede (UNE LARME DANS L'OCÉAN). Ook bekend als TOUS À POIL.

Out one: Spectre

1973 | Experimenteel, Mysterie

Frankrijk 1973. Experimenteel van Jacques Rivette en Suzanne Schiffman. Met o.a. Juliet Berto, Jean Bouise, Françoise Fabian, Bernadette Lafont en Jean-Pierre Léaud.

De speurtocht van L[KA1]eaud naar een geheimzinnig complot, waarbij dertien mensen betrokken zouden zijn in een machtsstrijd binnen de Vijfde Republiek, is niet meer dan een rode draad om een reeks acteurs contrasterend bij elkaar te brengen of onafhankelijk van elkaar te tekenen in uiteenlopende spelstijlen. De repetities van Griekse tragedies onder een autoritaire regisseur en in een democratische interpretatie vanuit de acteurs zelf nemen een belangrijke plaats in binnen deze film die na voltooiing in 1971, 820 minuten duurde en bekend staat als OUT ONE, maar in de bekorte versie een opmerkelijke eenheid blijkt te hebben, ook door de fotografie die met simpele middelen van het herkenbare Parijs een vervreemde fantasiewereld maakt als theaterdecor waar binnen alles mogelijk is. De oorspronkelijke versie van twaalf uur en veertig minuten werd in 1990 ingedeeld in acht opeenvolgende episoden die op tv werden vertoond met het predicaat OUT 1 - Noli me tangere. Rivette, die bekend staat om zijn minachting voor het publiek, heeft maar [KA1]e[KA1]en succesfilm gemaakt (de aanvankelijk verboden LA RÉLIGIEUSE) en wordt gerekend tot de nouvelle-vague regisseurs, maar het grootste deel van zijn tijd heeft hij doorgebracht als redacteur van het filmtijdschrift Cahiers du Cinéma.

L' Amour fou

1969 | Experimenteel

Frankrijk 1969. Experimenteel van Jacques Rivette. Met o.a. Jean-Pierre Kalfon, Bulle Ogier, Michèle Moretti, Josée Destoop en Françoise Godde.

Al het werk van Jacques Rivette getuigt van grondige bespiegelingen over macht, beperkingen en dubbelzinnigheden van visuele taal. Gedurende meer dan vier uur bevindt een paartje zich in twee afgesloten ruimten vanwege de mise en scène van het toneelstuk Andromaque. Samengevat, de 35 mm camera kijkt televisie, die op haar beurt naar toneel kijkt. Dit resulteert in uitermate subtiele variaties, zo subtiel dat ze verloren raken in een labyrint van signalen die op hun beurt weer slaan op een tweede filmlaag over de betrekkingen die het paar er zelf innerlijk op nahoudt. Deze even ambitieuze als gewaagde poging gaat uiteindelijk onder in een zee van verveling.

Le crime de Valentin

-1 |

. Christian Faure. Met o.a. Michèle Moretti, André Julien en Gérard Klein.

Al het werk van Jacques Rivette getuigt van grondige bespiegelingen over macht, beperkingen en dubbelzinnigheden van visuele taal. Gedurende meer dan vier uur bevindt een paartje zich in twee afgesloten ruimten vanwege de mise en scène van het toneelstuk Andromaque. Samengevat, de 35 mm camera kijkt televisie, die op haar beurt naar toneel kijkt. Dit resulteert in uitermate subtiele variaties, zo subtiel dat ze verloren raken in een labyrint van signalen die op hun beurt weer slaan op een tweede filmlaag over de betrekkingen die het paar er zelf innerlijk op nahoudt. Deze even ambitieuze als gewaagde poging gaat uiteindelijk onder in een zee van verveling.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Michèle Moretti op televisie komt.

Reageer