Christine Brücher

Acteur

Christine Brücher is acteur.
Er zijn 9 films gevonden.

Les châteaux de sable

2015 |

Frankrijk 2015. Olivier Jahan. Met o.a. Emma de Caunes, Yannick Renier, Jeanne Rosa, Christine Brücher en Alain Chamfort.

Na het overlijden van haar vader ziet armlastige fotografe Éléonore zich genoodzaakt om het huis in Bretagne dat hij haar heeft nagelaten te verkopen. Om het beladen bezichtigingsweekeinde niet alleen te hoeven doorstaan vraagt ze haar ex Samuel mee naar de Côtes d'Armor. Invoelend geschreven en geënsceneerde geschiedenis over terugkeren en loslaten, niet per se in die volgorde. In deze vierde samenwerking met Jahan is De Caunes, met altijd dat schalkse tikje Jeanne Moreau in haar oogopslag en spel, een ware traktatie. Onder de fijne bijrollers: zanger Alain 'Bambou' Chamfort.

La Princesse de Montpensier

2010 |

Frankrijk/Duitsland 2010. Bertrand Tavernier. Met o.a. Christine Brücher, Nathalie Krebs, Olivier Loustau, Philippe Magnan en Lambert Wilson.

Na het overlijden van haar vader ziet armlastige fotografe Éléonore zich genoodzaakt om het huis in Bretagne dat hij haar heeft nagelaten te verkopen. Om het beladen bezichtigingsweekeinde niet alleen te hoeven doorstaan vraagt ze haar ex Samuel mee naar de Côtes d'Armor. Invoelend geschreven en geënsceneerde geschiedenis over terugkeren en loslaten, niet per se in die volgorde. In deze vierde samenwerking met Jahan is De Caunes, met altijd dat schalkse tikje Jeanne Moreau in haar oogopslag en spel, een ware traktatie. Onder de fijne bijrollers: zanger Alain 'Bambou' Chamfort.

À L'attaque !

2000 | Drama, Komedie

Frankrijk 2000. Drama van Robert Guédiguian. Met o.a. Ariane Ascaride, Pierre Banderet, Frédérique Bonnal, Patrick Bonnel en Jacques Boudet.

Scenarioschrijvers Yvan (Podalyd[KA2]es) en Xavier (Pieiller) willen een sociale komedie schijven over de moderne klassenstrijd. Ze debatteren en argumenteren met elkaar, voegen sc[KA2]ene`s toe, halen sc[KA2]ene`s weg en ongemerkt beleven we de geschiedenis van het garagebedrijf Moliterno & Cie. Lola (Ascaride) is weduwe en probeert het autobedrijf van haar schoonvader (Boudet) overeind te houden met twee monteurs, Jean- Do (Darroussin) die een oogje op haar heeft en Gigi (Meylan), wiens vrouw Marthe (Bonnal), de boekhouding verzorgt. Lola heeft geen belangstelling voor Jean-Do, maar voor Neils (Lenglet), de directeur van de bank, die hen een krediet op het pand heeft verschaft. Een grote klant, die in containers doet, moet zonder al te veel kosten op een nieuwe locatie terechtkomen en wil dat via een faillissement bereiken. Daardoor komt de firma Moliterno in de problemen, want Neils wil het krediet intrekken. Dan nemen ze allemaal het heft in handen om te strijden tegen het kapitalisme en de globalisatie. Nodeloos om op te merken dat Lola het dan met Neils gehad heeft. Met MARIUS ET JEANETTE (ook met Meylan en Ascaride) bewees Guédiguian de nieuwe Marcel Pagnol te zijn en ook aan deze film kunnen liefhebbers hun hart ophalen. De aanpak, die soms hilarisch en dan weer vol onverwachte wendingen zit, is origineel. Het spel staat op een even hoog peil als voornoemde film, die vooral in eigen land met 2,6 miljoen bezoekers een groot succes was. Buiten Frankrijk minder gemakkelijk te doorgronden als je niet op de hoogte bent van de toestanden, maar er valt voor buitenstaanders evenveel plezier te beleven als aan vergelijkbare Britse komedies. Het scenario is van regisseur Guédiguian en Jean Louis Milesi. Het camerawerk is van Bernard Cavaliè.

Les enfants du printemps : Les feuilles mortes

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Marco Pico. Met o.a. Pierre Arditi, Dominique Labourier, Michel Aumont, François Cluzet en Jean-Claude Dreyfus.

Na de beurscrash van 1987 wordt Jean (Arditi) verraden door zijn vennoot Fr[KA1]ed[KA1]eric Jiminez (Chatelais), die verliefd is op Virginie (Labourier), maar door haar werd afgewezen. Jean wordt beschuldigd van corruptie en belandt in de gevangenis. Ondertussen heeft ook het koor van Virginie te kampen met problemen te wijten aan ideologische meningsverschillen. Philippe (Simonet), het enige kind van Jean en Virginie, kan zijn draai niet meer vinden in de maatschappij die rond hem lijkt af te brokkelen. Al zijn zekerheden verdwijnen een voor een. Het derde en laatste deel van een schitterende trilogie die gelijktijdig een balans opmaakt van het culturele en financiële milieu in Frankrijk in de jaren 1980. De bekende componist van filmmuziek Jean-Marie Sénia speelt in deze mini-reeks de rol van de dirigent van het koor van 'de Lentekinderen'. Een serie die het verdient om er rustig bij neer te zitten en van te genieten. Naast de uitstekende vertolkingen zijn er het intelligent in elkaar gestoken scenario van Jean-Michel Gaillard en Jacques Kirshner en de prachtige decors en kostuums waar je in weg kan dromen. François Lartigue stond ook ditmaal achter de camera. Stereo.

Les enfants du printemps : Les copains d'abord

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Marco Pico. Met o.a. Pierre Arditi, Dominique Labourier, Michel Aumont, François Cluzet en Jean-Claude Dreyfus.

1989. De twintigjarige Philippe (Simonet) wordt naar het ziekenhuis gebracht. De jongeman heeft zelfmoord gepleegd. Het gaat om de zoon van Jean Charlet (Arditi), een bankier die wegens corruptie achter de tralies zit en Virginie (Labourier), de stuwende kracht achter een zangkoor in Evry. Arlette Brissac (Br[KA3]ucher), een journaliste wiens dochter de vriendin was van Philippe, tracht diens motieven te achterhalen. Ze neemt contact op met Commissaris Francis Gluckstein (Coutteure) en samen verdiepen ze zich in de geschiedenis van de Charlets en het koor. Dit voert hen terug naar het jaar 1981. Het eerste deel van een drieluik over de mannen en de vrouwen van uiteenlopende standen en rassen die verbonden zijn door een grote liefde voor het lied. In flashback zijn we getuige van de oprichting van het koor en hun eerste repetities. Dit gegeven is doorweven met het dramatische thema van menselijke relaties. De schitterende vertolkingen maken de film een lust voor oog en oor. Jean-Michel Gaillard en Jacques Kirshner schreven het scenario. Fotografie is van François Lartigue. Het tweede deel heeft als ondertitel EN HAUT DE L'AFFICHE. Stereo.

Les enfants du printemps : En haut de l'affiche

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Marco Pico. Met o.a. Pierre Arditi, Dominique Labourier, Michel Aumont, François Cluzet en Jean-Claude Dreyfus.

Arlette Brissac (Br[KA3]ucher) verdiept zich, samen met Commissaris Gluckstein (Coutteure), verder in de geschiedenis van de familie Charlet in de jaren 1980. Vader Jean (Arditi) heeft een nieuwe vennootschap opgericht en is opgeklommen tot een vooraanstaande, machtige zakenleider in de financi[KA3]ele sector. Zijn vrouw Virginie (Labourier) wordt volledig opgeslorpt door de activiteiten van haar koor. Geen van beiden bekommert zich om hun zoon Philippe (Simonet) en ze beseffen niet dat hij een kwetsbare, labiele persoonlijkheid ontwikkelt. Het tweede deel van de trilogie over de financiële en culturele werelden van het Frankrijk in de jaren 1980. Een strakke regie en schitterende acteerprestaties zorgen ervoor dat de film blijft boeien en dat de personages steeds weer verrassend uit de hoek komen. Vooral de Vlaming Coutteure, in zijn laatste rol, is aangrijpend goed. Ook nu weer werd het scenario geschreven door Jean-Michel Gaillard en Jacques Kirshner. Fotografie is van François Lartigue. Het derde deel kreeg als ondertitel LES FEUILLES MORTES. Stereo.

À la place du cœur

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Robert Guédiguian. Met o.a. Laure Raoust, Alexandre Ogou, Ariane Ascaride, Jean-Pierre Darrousin en Gérard Meylan.

Zolang ze zich kan herinneren is Cl[KA1]ementine (Raoust), bijgenaamd Clim, verliefd geweest op Fran[KA10]cois (Ogou), alias Bébé. Ze is net zestien en hij pas achttien. Ze willen beslist trouwen. Voordat het zover komt, wordt Bébé gearresteerd wegens verkrachting van een jonge vrouw. Bébé werd ooit geadopteerd en heeft een zwarte huid. Hij had de pech om het pad te kruisen van een racistische smeris. Door diens beschuldigingen belandt Bébé in de gevangenis. Door de plaats van de handeling in Marseille te situeren wordt deze felle aanklacht tegen racisme ongeloofwaardig en bijna karikaturaal. De rolprent is gebaseerd op de roman van James Baldwin If Beale Street Could Talk die veel realistischer en heel wat pijnlijker is. De maker van het knappe werk MARIUS ET JEANETTE gaat nu minder subtiel te werk en tracht het publiek met een mokerslag te raken. Jammer, want het is een misslag. Guédiguian en Jean Louis Milesi bewerkten de roman. Fotografie is van Bernard Cavalie.

Un amour inachevé

1996 | Romantiek, Drama, Muziek, Historische film

Frankrijk/Duitsland 1996. Romantiek van Fabrice Cazeneuve. Met o.a. François Loriquet, Amira Casar, Lara Guirao, Karin Baal en Peter Ketnath.

Begin 1800. De adellijke jonge Minona von Stakelberg (Thomas) werd met strenge hand opgevoed door haar vader. Als ze twintig is sterft haar moeder. Ze neemt haar intrek bij haar vroegere gouvernante Gabrielle (Br[KA3]ucher), waar ze als kind dol op was maar waarmee ze, door tussenkomst van haar vader, sinds haar vierde geen contact meer had. Minona`s moeder liet het meisje een pakje liefdesbrieven na van niemand minder dan Ludwig van Beethoven (Loriquet). Ze raakt er meer en meer van overtuigd dat de beroemde pianist haar natuurlijke vader is. Gabrielle vertelt haar hoe Minona's moeder en zijzelf destijds Beethoven hebben leren kennen. Een poëtische romantische fantasie rond vrouwenloper Beethoven. Een film vol levenslust en tragedie, die je gewoon over je heen moet laten komen zonder je af te vragen wat er nu eigenlijk realiteit is en wat fictie. De acteurs leveren schitterend werk af en lopen rond in sprookjesachtige decors. Bovendien kan je genieten van prachtige muziek op de soundtrack. Jean-Luc Seigle baseerde het scenario op het kort verhaal La musique de l'amour van Jacques Otmezguine. Gefilmd in echte lokaties rond St. Petersburg door Sergeï Astakhov.

Une nana pas comme les autres

1994 | Komedie

Frankrijk/Zwitserland 1994. Komedie van Eric Civanyan. Met o.a. Mimie Mathy, Thierry Heckendorn, Micheline Dax, Lucille Boulanger en Renan Mazeas.

Mathy is klein: ze is slechts 1.32m. De z.g. grapjes over haar postuur is ze zo langzamerhand spuugzat en ze verruilt Parijs voor een provinciegat. Ze wordt er gouvernante van de twee kinderen van weduwnaar Heckendorn. Hij begint haar zeer te waarderen en van haar te houden. Heckendorn vraagt haar ten huwelijk. Mathy is in de wolken. Heckendorn is advocaat en geleidelijk aan begint hij te beseffen dat zijn ambitie om deken van de orde der advocaten te worden niet verenigbaar is met zijn liefde voor Mathy. Vervolg op het succesrijke NOUNOU PAS COMME LES AUTRES, waarin Mathy voor de eerste maal in de huid kroop van Julie Toronto. De film is onderhoudend maar nogal saai en zeer voorspelbaar. Laurent Chouchan schreef het niet al te diepgravende scenario naar een oorspronkelijk idee van Mathy. In beeld gebracht door Norbert Marfaing-Sintes.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Christine Brücher op televisie komt.

Reageer