Philippe Capelle

Acteur

Philippe Capelle is acteur.
Er zijn 8 films gevonden.

Papa est monté au ciel

1998 | Komedie, Fantasy, Familiefilm

Frankrijk/België 1998. Komedie van Jacques Renard. Met o.a. Luce Mouchel, Aurélia Petit, Madeleine Marion, Elisabeth Legillon en Sylviane Goudal.

Papa is overleden. Het leven van zijn drie dochters, Roseline (Cl[KA1]ement), Francine (Mouchel) en Corinne (Petit), verandert hierdoor grondig. Om hun verdriet te verwerken trachten ze elk een droom te verwezenlijken. De een tracht de verschillende vaders van haar kinderen bijeen te brengen, de ander trakteert zich op een vorstelijk snoepreisje, terwijl de derde op zoek gaat naar een knappe kerel. Hun omgeving kijkt met verbaasde ogen toe. Maar dan, op een dag nadat ze zich hebben laten gaan in hun geheime passies, krijgen ze een teken uit de hemel. Een ongewone dramatische komedie die handelt over de persoonlijke verwerking van rouw. Ondanks het trieste gegeven werd het een luchtige film waarin drie jonge vrouwen op een heel persoonlijke manier reageren op deze breuk in hun dagelijkse sleur. De drie actrices spelen het spel op ludieke wijze en slagen erin de kijker met een goed gevoel achter te laten. Met spijt in het hart dat ze uit zijn leven verdwijnen na het zien van de film, want zij zijn personen die durven te realiseren waar anderen enkel van dromen. Regisseur Renard en Philippe Minyana schreven het geestige, maar toch ernstige, scenario. Jacques Bouquin stond achter de camera. Stereo.

Docteur Sylvestre : Lycée en crise

1998 | Drama

Frankrijk/België 1998. Drama van David Delrieux. Met o.a. Jérôme Anger, Marthe Villalonga, Stéphanie Pasterkamp, Sophie Bouilloux en Alexandra Winisky.

Dr. Sylvestre (Anger) werd aangesteld om het medisch onderzoek te leiden in de tweede klas van een lyceum in Noord- Frankrijk. Zo onderzoekt hij Cl[KA1]ementine (Pasterkamp) en stelt vast dat haar slankheid niet normaal is. Het meisje lijdt aan anorexia. Haar ouders weigeren dit te geloven. Met de hulp van een klasgenote, Maeva (Winisky), tracht hij Clémentine tot andere gedachten te brengen, maar dit leidt enkel tot leugens. Clémentine blijft alles uitbraken wat ze eet. Ondertussen is Maeva verkikkerd geworden op Sylvestre en tracht hem in haar bed te krijgen. Gelukkig komt de schoolverpleegster Hélène Danton hem ter hulp. De een lijdt aan magerzucht, de ander is een nymfomane. Heel wat werk aan de winkel voor Dr. Sylvestre en voor zijn fans is het weer genieten geblazen. Ons kon dit ver gezocht verhaaltje weinig boeien en lijkt het wel een gemakkelijk vluggertje in deze eindeloze reeks die steeds meer op de even oeverloze L'INSTIT gaat lijken. Uitsluitend voor de liefhebbers. Chantal Pelletier en Yann Le Nivet schreven het scenario dat in beelden werd omgezet door Anne Khripounoff.

Chacun pour soi

1998 | Drama

België/Frankrijk 1998. Drama van Bruno Bontzolakis. Met o.a. Alexandre Carrière, Nicolas Ducron, Florence Masure, Dominique Baeyens en Manon Gillard.

De tweede film van regisseur Bontzolakis na FAMILLES JE VOUS HAIS uit 1997 is gedeeltelijk gebaseerd op zijn korte film VACANCES [KA2]A BL[KA1]ERIOT. Enkele personages komen in deze film terug en worden gespeeld door dezelfde personen. Nicolas (Carri[KA2]ere) en Thierry (Ducron) moesten voor hun nummer opkomen, bereikten de rang van korporaal en zouden willen bijtekenen, maar overal in Europa wordt de dienstplicht afgeschaft en beperkt men het leger tot beroepsmilitairen, die op een of andere manier specialisten zijn. Vanwege het gebrek aan diploma`s worden Nicolas en Thierry met groot verlof gestuurd. Ze zijn afkomstig uit arbeidersmilieus en weten maar al te goed wat werkloosheid betekent. Nog voordat ze aan een carri[KA2]ere in de burgermaatschappij kunnen beginnen, beseffen ze dat ze in hun land met een werkloosheidspercentage van elf procent kansloos zijn. Om met hun afgang thuis niet meteen te koop te lopen besluiten ze te gaan kamperen op een camping aan de Noordzeekust, niet ver van de Belgische grens. Twee leuke meiden die weliswaar wat ouder zijn, slaan hun tentje naast hen op. Tussen Fran[KA10]coise (Masure) en Nicolas wordt het meteen wat en het eindigt ermee dat dat ze gaan hokken en enige tijd later de trotse ongetrouwde ouders van een dochtertje zijn. Tot zijn grote vernedering is Nicolas afhankelijk van de inkomsten uit het baantje van Fran[KA10]coise. Annie (Baeyens) doet verwoede pogingen om Thierry in te palmen, maar hij heeft alleen oog voor de kameraadschap met Nicolas. Later vindt hij een baantje in een naburig stadje als nachtwaker om in de buurt van zijn vriend te zijn. Hij haalt Nicolas over een kleine kraak te zetten en als Nicolas een paar extra centen van de buit heeft, krijgt hij mot met Françoise, die dit terecht afkeurt. Regisseur Bontzolakis, die samen met Mélina Jochum het scenario schreef, is zorgvuldig te werk gegaan en heeft zijn personages mooi uitgebalanceerd. Terwijl hij hen goed in de hand hield, gaven zij hem het uiterste van hun kunnen met hun geloofwaardige spel en tracteren de kijker op een aannemelijke transformatie van loltrappers tot serieuze kerels, die daarbij niet altijd even verstandige keuzes maken omdat zij van zichzelf nog te weinig begrijpen. Fraaie sociaal getinte cinema in de trant van LA PROMESSE van Luc en Jean-Pierre Dardenne uit 1996 en LA VIE DE JÉSUS van Bruno Dumont uit 1997. Gelukkig zijn de economische omstandigheden in Frankrijk sedert het uitkomen van deze film sterk aan het veranderen, waardoor deze rolprent enigszins zal verbleken door zijn verlies van zijn actualiteit, maar regisseur Bontzolakis beschikt over voldoende talent om de kijker later weer een andere spiegel van de maatschappij voor te houden. Het camerawerk is van Miguel Sanchez Martin.

Louis la brocante : Louis et les mômes

1997 | Thriller, Drama, Misdaad, Familiefilm

Frankrijk 1997. Thriller van Pierre Sisser. Met o.a. Victor Lanoux, Evelyne Buyle, Betty Bomonde, Yoann Denaive en Rainer Guldener.

Louis Romand (Lanoux) is een allesopkoper die de markten van Noord-Frankrijk afrijdt. Op een dag wordt hem door Alain (Denaive), een tien-jarige jongen, een schilderij aangeboden. Het is een kopie van een Manet, maar Louis betrouwt het zaakje niet. Hij verneemt dat Alain in het weeshuis van een plaatselijke kloostergemeenschap verblijft. Hij brengt de jongen terug naar het klooster, waar Alain de schilderij gevonden heeft op de rommelzolder. Hij wou dit verkopen om geld bijeen te krijgen om zijn broertje in Amerika te laten opereren. Om de jongens te helpen koopt Louis het schilderij van moeder-overste. Zijn dochter Isabelle (Bomonde) ontdekt echter dat het een authentieke Manet is, die destijds door de nazis gestolen werd. Ondertussen is een internationale gangsterbende via een Oostduitse ex-nazi op het spoor gekomen van het schilderij en wil het stelen. De eerste film in deze nieuwe reeks is een spannende thriller, die het menselijk aspect koppelt aan een goed opgebouwde suspense. Lanoux is een schitterende Louis, terwijl Buyle als zijn ex-vrouw zich niet onbetuigd laat. Goede ontspanning voor een winteravond, geschreven door Sisser en André Nevers. De fotografie is van Jean-Claude Hugon.

Anne Le Guen : Du fil à retordre

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Dominique Sarrazin, Olivier Granier en Léa Drucker.

Anne Le Guen (Cotten[KA10]con) is schepen en eerste adjoint van de burgemeester in een provinciestadje in het departement Nord. Wanneer een lokale weefspinnerij bedreigd wordt met sluiting breekt er een spontane staking los. Zij onderzoekt het dossier. Zo ontdekt ze dat de zaakvoerder, die beschuldigd wordt van wanbeheer, een jeugdvriend is van de burgemeester (Raynal) en vanuit de prefectuur wordt druk uitgeoefend om de fabriek zo vlug mogelijk te ontzetten. Gelijktijdig breekt er in een nabijgelegen rusthuis een hongerstaking uit, daar het eten van een minderwaardige kwaliteit is. Eerste aflevering van een reeks met sociale inslag of hoe een schepen zich inzet om de bevolking te helpen, in plaats van de politiek te laten primeren. Cottençon speelt haar rol ontwapenend. Marie Guilmineau, Philippe Le Dem en Frédéric Krivine schreven het scenario. Achter de camera stond Roberto Venturi. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

Gaffe Loulou !

1995 | Komedie, Drama, Misdaad

Frankrijk 1995. Komedie van Philippe Niang. Met o.a. Patrick Catalifo, Chick Ortega, Michel Jonasz, Yvon Back en Thiam.

Als kind werd Loulou (Ortega) blind toen hij samen met zijn broer G[KA1]erard (Catalifo) een zelf in elkaar geknutselde raket wou afvuren. Twintig jaar later bevinden beide broers, die nog steeds onafscheidelijk zijn, zich in de marginaliteit. Ze wonen in een oude caravan en komen aan de kost met de verkoop van illegaal geschoten eenden. Dan op een dag ontdekt Loulou dat hij een speciale gave heeft: hij kan geld opsporen aan de hand van de geur. G[KA1]erard vat onmiddellijk een plannetje op: Loulou zal als pianostemmer zijn diensten aanbieden in de plaatselijke abdij en er het geld stelen. Wie zou er nu een blinde verdenken? Het plan lukt, maar commissaris Ventura (Jonasz), die zich in de zaak vastbijt, is een intelligente doordrijver. Eindelijk eens een warmmenselijke film waarin een gehandicapte niet als een meelijwekkende sukkel wordt uitgebeeld, maar als een geslepen (en sympathieke) misdadiger. De prestatie die Ortega neerzet is subliem en loont alleen al de moeite om te kijken. Een ontroerend beeld van twee niet alledaagse broers, gebracht met een groot gevoel voor humor. Niang bedacht het verhaal en schreef het scenario samen met Claude Bonin. Fotografie is van Dominique Bouilleret.

De père inconnu

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Pierre Joassin. Met o.a. Marina Golovine, Jean-Pierre Bouvier, Sylvie Granotier, Vanessa Vassiliadis en Marc Adjady.

Marie-France (Golovine) wordt in 1944 kort na haar geboorte achtergelaten en als wees ingeschreven bij de burgelijke stand. Ze groeit op in verschillende tehuizen, tot ze in 1961 wordt opgezocht door een vrouw die beweert haar moeder te zijn. De vrouw zou doodziek zijn. Ze wil haar kind zien alvorens te sterven. Dan verdwijnt ze, zonder adres achter te laten. Drie jaar later ontmoet Golovine de vrouw opnieuw, toevallig in een café. Na lang aandringen verneemt ze dat haar vader een rijke industrieel is en nog leeft. Een niet bepaald een origineel gegeven en bovendien nog zeer klassiek verfilmd ook. Golovine is een ontdekking, een jonge actrice die een rol nodig heeft die haar op het lijf is geschreven, en niet de zoete koek die haar werd voorgeschoteld door Joassin, Brigitte Aymard en Sylvie Dervin, die hun scenario haalden uit de autobiografische roman van Marie-France Laganne. Mooie beelden van Roland Dantigny.

Présumé coupable

1991 | Mysterie, Misdaad, Drama

Frankrijk 1991. Mysterie van Pierre Joassin. Met o.a. Jacques Gamblin, Serge Beauvois, Geoffroy Boutan, Philippe Capelle en Gilles Defacque.

In 1987 is Julien (Gamblin) elf jaar getrouwd met Annie (Vandeville). Ze hebben twee kinderen, een grote boerderij en meer dan dertig koeien. Financiële zorgen hebben ze niet. Er is enkel de depressie van Annie die niet over de dood van haar vader, drie jaar voordien, kan komen. Op een nacht wordt Julien opgeschrikt door een schot. Annie heeft zich een kogel door het hoofd geschoten. Allerlei omstandigheden pleiten tegen Julien en hij wordt beschuldigd van moord. Reconstructie en analyse van een reeks ongelooflijke toevalligheden die een doodgewone man bijna drie jaar onschuldig in de gevangenis brengen, verdacht van moord op zijn vrouw. Een waargebeurde zaak en de echte Julien komt op het einde van de film persoonlijk zijn verslag doen. Uitgezonden in de reeks C'est mon histoire. Huguette Debaisieux schreef het scenario. Achter de camera stond Roland Dantigny.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Philippe Capelle op televisie komt.

Reageer