Nicola Piovani

1946 Componist, Geluidsman

Nicola Piovani (1946) is componist en geluidsman.
Er zijn 86 films gevonden.

Le confessioni

2016 | Thriller, Drama

Italië/Frankrijk 2016. Thriller van Roberto Andò. Met o.a. Toni Servillo, Daniel Auteuil, Pierfrancesco Favino, Moritz Bleibtreu en Connie Nielsen.

In een luxueus hotel in Duitsland komen de ministers van Financiën van de G8 samen voor een topconferentie. De dag nadat voorzitter van het Internationaal Monetair Fonds Daniel Roché te biecht is gegaan bij de monnik Roberto Salus, wordt hij dood gevonden in zijn kamer.

Hungry Hearts

2014 | Drama, Thriller

Italië 2014. Drama van Saverio Costanzo. Met o.a. Adam Driver, Alba Rohrwacher en Roberta Maxwell.

Psychologisch drama over de kloof die ontstaat tussen twee jonge ouders na de geboorte van hun eerste kind.

Comme un chef

2012 |

Frankrijk 2012. Daniel Cohen. Met o.a. Jean Reno, Michaël Youn en Raphaëlle Agogué.

Jean Reno verslikt zich met zijn rol als getroebleerde chefkok in deze Franse klucht. Niet alleen is het algehele niveau van de humor onder het flauw-peil, Reno is simpelweg niet de acteur voor de overdreven rol die hij moet spelen. Technisch zit de film degelijk in elkaar, maar het verhaal is tenenkrommend voorspelbaar en clichématig en de personages zijn plat en irritant. Waar de film wel goed voor is? Duidelijk maken wat een onwaarschijnlijk fijne film Ratatouille eigenlijk is.

La conquête

2011 | Biografie

Frankrijk 2011. Biografie van Xavier Durringer. Met o.a. Denis Podalydès, Florence Pernel, Bernard Le Coq, Michèle Moretti en Samuel Labarthe.

Drama van Xavier Durringer over de opkomst van de Franse premier Nicolas Sarkozy.

Welcome

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Philippe Lioret. Met o.a. Vincent Lindon, Firat Ayverdi, Audrey Dana, Thierry Godard en Olivier Rabourdin.

De jonge Koerd Bilal komt na een lange reis aan in Calais, vanwaar hij denkt over te steken naar Engeland. Hij wil naar Londen, waar zijn vriendinnetje woont. Een eerste poging mislukt en is bijna zijn dood. Dan besluit hij het zwemmend te proberen. Hij krijgt hulp van een lokale zwemleraar. Regisseur Lioret bracht, voorafgaand aan de opnames, acht maanden door in een verzamelplaats voor vluchtelingen in Calais en was daar getuige van het onbarmhartige optreden van de Franse overheid. Hij wilde daarom de mensen achter de nieuwsfeiten laten zien.

Il grande sogno

2009 | Drama

Italië/Frankrijk 2009. Drama van Michele Placido. Met o.a. Riccardo Scamarcio, Jasmine Trinca, Massimo Popolizio, Alessandra Acciai en Laura Morante.

Drama van Michele Placido (‘De Oktopus’) over jonge politieman die tijdens de studentenprotesten van 1968 verliefd wordt op een van de demonstrerende studentes.

Elle s'appelle Sabine

2007 | Documentaire

Frankrijk 2007. Documentaire van Sandrine Bonnaire.

Regiedebuut van actrice Sandrine Bonnaire over haar nu 38-jarige autistische zusje Sabine

L'équipier

2004 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2004. Drama van Philippe Lioret. Met o.a. Philippe Torreton, Grégori Derangère, Sandrine Bonnaire en Anne Consigny.

Meeslepende raamvertelling waarin Camille (Anne Consigny), voor even teruggekeerd naar haar Bretonse geboorte-eiland Ouessant om het familiehuis te verkopen, een geheim ontdekt. In 1963 vormden haar vader, vuurtorenwachter Yvon Le Guen, moeder en conservenfabrieksarbeidster Mabé en de jonge co-vuurtorenwachter Antoine het middelpunt van een verzwegen geschiedenis. Algerije-veteraan Antoine is als vastelander allesbehalve welkom in het dorp, dat hem zijn toegewezen post op de Jument-vuurtoren misgunt. In stilte vonkt het echter tussen de buitenstaander en Mabé. Geweldige stormscènes, met Torreton op zijn intense best als de stuurse maar integere Yvon.

Pinocchio

2002 | Fantasy, Familiefilm, Komedie

Italië/Frankrijk/Duitsland 2002. Fantasy van Roberto Benigni. Met o.a. Roberto Benigni, Nicoletta Braschi, Carlo Giuffrè, Kim Rossi Stuart en Alessandro Bergonzoni.

Getalenteerde komiek Roberto Benigni kan wat potjes breken maar met zijn versie van Pinocchio stelde hij zelfs zijn meest fervente aanhangers teleur. Het verhaal over de aanpassingsproblemen van een leugenachtig houten knaapje transformeert niet naar de aanpassingsproblemen van een infantiele houten vijftiger gekleed in een afdankertje van een Fellinifilm. Benigni is geen acteur; hij is een personage. En een poppenkind is qua leeftijd en kunnen te ver van hem verwijderd. Enige pluspunt is het bonte uiterlijk van de film. Pinocchio is verontrustend, als een goedhartige maar beschonken clown op een kinderfeestje.

Sproet

2001 | Komedie, Familiefilm, Fantasy

Duitsland 2001. Komedie van Ben Verbong. Met o.a. Ulrich Noethen, Christine Urspruch, Aglaia Szyszkowitz, Armin Rohde en Eva Mattes.

Bruno Taschenbier (Noethen) is technisch ingenieur. Hij houdt zich bezig met het bedenken van nieuwe constructies voor paraplu's. Zijn baas Oliver Oberstein junior (Zirner) geeft hem de onmogelijkste en onredelijkste opdrachten en zijn hospita Annemarie Rotkohl (Mattes) speelt altijd de baas over hem. Margarete März (Szyszkowitz) is een nieuwe medewerkster op kantoor en Bruno wordt verliefd op haar, maar zij ziet hem niet staan. Bij het inkopen op de groentemarkt dringt zich plotseling een vreemd schepsel op aan Bruno, met een grote neus en rood haar. Het zegt dat het zijn zoon is en Bruno raakt Sams (Urspruch) niet meer kwijt. Het blijkt een pestkop te zijn, die iedereen in de maling neemt. Maar het zegt tegen Bruno dat de sproeten op zijn gezicht wensknopjes zijn. Bruno gaat het uitproberen en zijn doel is natuurlijk Margarete März. Naar de succesvolle kinderboeken uit 1973 van Paul Maar, die met producent Ulrich Limmer het scenario schreef. Auteur Maar heeft lang geaarzeld zijn werk te laten verfilmen en tot nu toe mocht alleen de bekende Augsburger Puppenkiste het kluchtwerk rond Sams opvoeren. Hij had eveneens toestemming verleend om hoorspelen te brengen. Inmiddels was er een hele generatie met Sams opgegroeid. Nederlandse regisseur Verbong mocht het verfilmen in Bamberg, de enige stad die in WO II niet gebombardeerd werd en wat tevens Maars woonplaats is. Met het nodige gooi- en smijtwerk ontstond er een ouderwetse komedie voor kijkers van acht tot tachtig (in Duitsland wel te verstaan), die uitstekend bezet is met Urspruch in de niet al te gemakkelijke hoofdrol en solide werk van Noethen, die de Beierse filmprijs als Beste Acteur kreeg, en verder Rohde en Mattes. De enigszins moralistische toon wordt gezet door de overigens, aantrekkelijke Szyszkowitz. Behalve de geslaagde make-up voor Urspruch geen speciale effecten zoals in de Amerikaanse jeugdfilms. Misschien is dit anachronistisch, maar met ruim 1,4 miljoen bezoekers in Duitsland (de absolute top voor een jeugdfilm - meer bezoekers krijg je niet) een groot succes en werd het productiebudget van 5,5 miljoen euro zondermeer terugverdiend.

Resurrezione

2001 | Drama, Historische film

Duitsland/Italië/Frankrijk 2001. Drama van Paolo Taviani en Vittorio Taviani. Met o.a. Timothy Peach, Stefania Rocca, Marie Bäumer, Eva Christian en Marina Vlady.

Fraaie verfilming van Tolstois boek 'Opstanding', zijn artistieke testament waarin hij de 'verschrikkelijke vasthoudendheid van het beest in de mens' tracht te doorbreken om in het reine te komen met zichzelf. Hoofdpersoon Nekhludov is jurylid in de zaak tegen Katusha Maslova die wordt beschuldigd van prostitutie en moord. Jaren eerder had Nekhludov een affaire met het toen onschuldige boerenmeisje. Hij voelt zich verantwoordelijk voor haar neergang en neemt zich voor zijn leven te veranderen.

La stanza del figlio

2001 | Drama

Italië/Frankrijk 2001. Drama van Nanni Moretti. Met o.a. Nanni Moretti, Laura Morante, Jasmine Trinca, Giuseppe Sanfelice en Sofia Vigliar.

Nanni Moretti biedt een intiem kijkje in het bestaan van een familie die wordt geconfronteerd met de dood van een kind. Moretti zelf speelt psychiater Giovanni die een hecht, warm privéleven deelt met zijn vrouw en twee tienerkinderen. Dan komt zijn zoon om bij een duikongeluk en alle gezinsleden trekken zich terug in hun eigen rouw. Met grote precisie, in zachte tinten, volgt Moretti het drietal tijdens de grootste turbulentie van hun leven. Bijzonder, dat de filmmaker die juist bekend is om luchtiger werk als Caro diario en Aprile, in deze film zo'n beetje alle denkbare emoties van het ouderschap laat passeren zonder dat hij nadrukkelijk sentimenteel wordt. Winnaar van De Gouden Palm in Cannes.

In Love and War

2001 | Romantisch drama, Oorlogsfilm

Verenigde Staten 2001. Romantisch drama van John Kent Harrison. Met o.a. Callum Blue, Barbora Bobulova, Peter Bowles en Maurizio Donadoni.

'All's fair in love and war' is de uitdrukking in het Engels. Dus ook dat een Britse soldaat (Blue), net ontsnapt aan krijgsgevangenschap, het tijdens WO II aanlegt met een Italiaanse (Bobulova). Gevaar dreigt voor zowel hem als haar. In love and war kabbelt aangenaam voort in de 'traditie' van The English Patient (1996) en blijft luchtig. De verfilming van de memoires van Eric Newby beklijft echter niet, omdat de spanningsopbouw krakkemikkig is en de regisseur nergens lef toont door iets aparts uit te proberen.

Running Free

2000 | Jeugdfilm

Verenigde Staten 2000. Jeugdfilm van Sergey Bodrov. Met o.a. Chase Moore, Maria Geelbooi, Jan Decleir en Arie Verveen.

Superieure jeugdfilm van Sergei Bodrov (Prisoner of the Mountains), verteld vanuit het perspectief van een veulen dat wordt geboren in 1914 op een vrachtschip dat onderweg is naar de Duitse kolonie Namibië. Bij het lossen raakt hij zijn moeder kwijt maar weesje Richard (Moore), een stalknecht van de lokale mijnbaas (Decleir), is zo goed om het veulen op te vangen. Door de komst van de Eerste Wereldoorlog verliest het veulen ook Richard uit het oog en moet hij alleen de woestijn in 'om zijn plek in de wereld te vinden'. Een spiesbok en een lokaal meisje helpen hem op zijn inspirerende zoektocht.

No Trains No Planes

1999 | Drama, Komedie

Nederland/België 1999. Drama van Jos Stelling. Met o.a. Dirk van Dijck, Gene Bervoets, Kees Prins, Katja Schuurman en Henri Garcin.

Regisseur Jos Stelling liet zich inspireren door de roman 'Broederweelde' van Jean Paul Franssens (wiens 'De Wisselwachter' hij eerder verfilmde) voor dit ensemblewerk dat zich afspeelt in een café aan een Nederlands stationsplein. Een van de stamgasten die zich dagelijks aan de toog van kroegbaas Joop (Garcin) verzamelen, is Gerard (Van Dijck) die vandaag afscheid neemt. Voorgoed. De cast is aardig (let op Peer Mascini met een hondje), maar kan niet verhinderen dat deze lauwe film lang niet zo geestig wordt als ie vast bedoeld was.

Dolce farniente

1999 | Drama, Avonturenfilm, Historische film

Roemenië/Frankrijk/België/Italië 1999. Drama van Nicolae Caranfil. Met o.a. François Cluzet, Isabella Ferrari, Margherita Buy, Giancarlo Giannini en Pierfrancesco Favino.

De Franse schrijver Stendahl (Cluzet), die in werkelijkheid Marie Henri Beyle heet, reist door het uit onafhankelijke koninkrijkjes, stadsstaten en kerkelijke domeinen bestaande Itali[KA3]e dat sedert 1815 in oorlogen verwikkeld is om de nationale vrijheid en eenheid. De rijkjes vallen om, maar de strijd zal pas in 1870 voorbij zijn. Stendahl wordt verliefd op de mooie Jos[KA1]ephina (Ferrari) met wie hij per diligence onderweg is. Vlakbij de grens van het koninkrijk Napels gaan ze logeren bij haar getrouwde nicht Gabriella (Buy), die later in het gezelschap van de componist Gioacchino Rossini (Favino) met hen meegaat. Rossini en Stendahl kunnen goed met elkaar overweg en zij geven voorstellingen, waarbij de een declameert en de ander musiceert. Ondertussen woedt de strijd in alle hevigheid, maar het tweetal interesseert zich meer voor het veroveren van mooie vrouwen dan met politieke ideeën en geweerschoten. De romanticus Stendahl wordt gearresteerd wegens het voorlezen van 'ondermijnende' lectuur, terwijl Rossini zich nog net uit de voeten kon maken met Gabriella. Het scenario van regisseur Caranfil naar de roman La Comédie de Terracina van Frédéric Vitoux rammelt historisch behoorlijk, maar de film ziet er als kostuumstuk gelikt uit en wie van de avontuurlijke romantiek houdt, komt aan zijn trekken. Het spel dat rijk aan dialoog is, is genietbaar. Om kosten te besparen werd er gefilmd in Roemenië. Het camerawerk is van Cristian Comeaga. Bekroond op het filmfestival van Namen.

Tu ridi

1998 |

Italië 1998. Vittorio Taviani en Paolo Taviani. Met o.a. Steve Spedicato, Lello Arena, Turi Ferro, Sabrina Ferilli en Antonio Albanese.

De Franse schrijver Stendahl (Cluzet), die in werkelijkheid Marie Henri Beyle heet, reist door het uit onafhankelijke koninkrijkjes, stadsstaten en kerkelijke domeinen bestaande Itali[KA3]e dat sedert 1815 in oorlogen verwikkeld is om de nationale vrijheid en eenheid. De rijkjes vallen om, maar de strijd zal pas in 1870 voorbij zijn. Stendahl wordt verliefd op de mooie Jos[KA1]ephina (Ferrari) met wie hij per diligence onderweg is. Vlakbij de grens van het koninkrijk Napels gaan ze logeren bij haar getrouwde nicht Gabriella (Buy), die later in het gezelschap van de componist Gioacchino Rossini (Favino) met hen meegaat. Rossini en Stendahl kunnen goed met elkaar overweg en zij geven voorstellingen, waarbij de een declameert en de ander musiceert. Ondertussen woedt de strijd in alle hevigheid, maar het tweetal interesseert zich meer voor het veroveren van mooie vrouwen dan met politieke ideeën en geweerschoten. De romanticus Stendahl wordt gearresteerd wegens het voorlezen van 'ondermijnende' lectuur, terwijl Rossini zich nog net uit de voeten kon maken met Gabriella. Het scenario van regisseur Caranfil naar de roman La Comédie de Terracina van Frédéric Vitoux rammelt historisch behoorlijk, maar de film ziet er als kostuumstuk gelikt uit en wie van de avontuurlijke romantiek houdt, komt aan zijn trekken. Het spel dat rijk aan dialoog is, is genietbaar. Om kosten te besparen werd er gefilmd in Roemenië. Het camerawerk is van Cristian Comeaga. Bekroond op het filmfestival van Namen.

Amico mio II : Vivrà' ancora

1998 | Drama

Duitsland/Italië 1998. Drama van Paolo Poeti. Met o.a. Massimo Dapporto, Désirée Nosbusch, Billie Zöckler, Andriano Pantaleo en Michael Lesch.

De elf-jarige Michele (Venturiero) heeft een donorhart nodig. Zijn problemen kwamen aan het licht toen hij om zijn conditie te verbeteren onderworpen werd aan een genadeloze tennistraining door zijn vader (Lesch). Nu maakt Michele`s moeder (Neubauer) haar man de grootste verwijten. Terwijl Dr. Paolo Magri (Dapporto) en Dr. Angela Mancinelli (Nosbusch) naargeestig naar een donor zoeken, hebben ze zelf ook problemen. De vader (Natoli) van de jongen, Spillo (Pantaleo), die onder hun hoede stond, komt de voogdij van zijn zoon opeisen. Al deze smartelijke gebeurtenissen lopen natuurlijk goed af in de pilotfilm voor de tweede serie van de soap rond een kinderziekenhuis. Het meest saillante detail: doktoren Magri en Mancinelli leven samen in zonde! Het scenario dat nog meer van hetzelfde biedt, is van een trio 'deskundigen' Massimo De Rita, Simone De Rita en Maurizio Cohen. Het camerawerk is van Sergio Salvati. Bijna niet om aan te zien, maar dat kan soapminnaressen niets schelen.

Amico mio II : Segreti

1998 | Drama

Italië/Duitsland 1998. Drama van Paolo Poeti. Met o.a. Massimo Dapporto, Désirée Nosbusch, Billie Zöckler, Andriano Pantaleo en Inka Victoria Groetschel.

Terwijl Angela (Nosbusch) in deze aflevering niet veel te doen heeft omdat ze met Spillo (Pantaleo) in Siena is voor zijn operatie, buigt Paolo (Dapporto) zich over moeizame en moeilijke gevallen en wordt daarbij verschrikkelijk in de nek geblazen door de nieuwe geneesheerdirecteur Montebovi (Scalondro). Gelukkig heeft Paolo een hele steun aan de nieuwe dokter Stefania Morriconi (Groetschel). Na de operatie wil Angela niet naar Rome terugkeren en wij vragen ons zeer ongerust af of het soms uit is met Paolo. Zou het misschien wat worden met Stefania? Het scenario voor deze onzin, die niet meer of minder is dan vorige afleveringen, werd dit keer geschreven door Roberta Colombo en ze heeft geprobeerd iedere gevoelige snaar bij de kijker te raken. Het camerawerk is van Sergio Salvati.

Amico mio II : Ricordi del passato

1998 | Drama

Duitsland/Italië 1998. Drama van Paolo Poeti. Met o.a. Massimo Dapporto, Désirée Nosbusch, Billie Zöckler, Adriano Pantaleo en Inka Victoria Groetschel.

Deze aflevering is opgebouwd uit een aantal kleine, maar turbulente gebeurtenissen, die zelfs kijkers met stenen harten niet onberoerd kunnen laten. Om te beginnen legt een harteloos popzangeresje om haar carri[KA2]ere niet in gevaar te brengen haar baby die een lelijke longontsteking heeft, te vondeling bij de kliniek van Dr. Paolo Magri (Dapporto) en Dr. Angela Mancinelli (Nosbusch). Alleen de goedhartige zuster Platania kent de identiteit van de moeder. Vervolgens moet Spillo (Pantaleo) in Siena worden geopereerd als gevolg van het verschrikkelijke ongeluk dat hij kreeg in de werkplaats van zijn keiharde vader (Natoli). Ondanks dit alarmerende voorval worden de kansen van Spillo`s vader steeds groter om de voogdij definitief te krijgen. De hartelijke geneesheer directeur (Garrone) gaat met pensioen en zijn opvolger is de ambitieuze streber Dr. Montebovi (Scalondro). Het wordt Angela teveel en zij neemt vakantie voor eigen rekening, maar Paolo aan wie zij haar hartje verpand heeft, hoort dit niet van haar zelf. De liefhebsters kunnen hun hartjes ophalen en zich groen en geel ergeren over zoveel onrechtvaardigheid. Hoewel ze over de exacte afloop van een aantal zaken in het ongewisse worden gehouden, is het voor hen dik genieten en vol ongeduld wachten op een volgende aflevering. Het scenario is van Simone De Rita. Het camerawerk is van Sergio Salvati. Minder erg dan gewoonlijk.

Amico mio II : Il sogno de Lavinia

1998 | Drama

Duitsland/Italië 1998. Drama van Paolo Poeti. Met o.a. Massimo Dapporto, Désirée Nosbusch, Billie Zöckler, Andriano Pantaleo en Inka Victoria Groetschel.

In de laatste aflevering van de tweede serie leren wij dat het verzorgen van brandwonden een fluitje van een cent is en dat onsympathieke geneesheerdirecteur Montebovi (Scalondro) een foute diagnose stelt en een storing van de schildklier verwart met traagheid van begrip en beweging. Lopend pati[KA3]entje Lavinia (Russo) zorgt voor de nodige opwinding door uit de kliniek te verdwijnen als er een donornier klaar ligt. Angela (Nosbusch) wordt definitief uit de serie geschreven: ze verlaat Paolo (Dapporto), zodat hij zich aan Spillo kan wijden. Zou het dan wat kunnen worden met dokter Stefania (Groetschel), die bijna wonderen verricht of komt Angela misschien toch nog terug? Hun lot is in handen van de omroepen RAI en ARD, want alleen zij kunnen besluiten of er een vervolgserie komt. Ook van deze aflevering is het episodische scenario afkomstig van Roberta Colombo - dat is niet meer dan logisch. Het camerawerk is van Sergio Salvati. Het spel is van onveranderde kwaliteit.

Amico mio II : Casa... casa...

1998 | Drama

Italië/Duitsland 1998. Drama van Paolo Poeti. Met o.a. Massimo Dapporto, Désirée Nosbusch, Billie Zöckler, Andriano Pantaleo en Roswitha Schreiner.

Dr. Paolo Magri (Dapporto) en zijn collega-concubine Angela Mancinelli (Nosbusch) moeten bij de acht-jarige Ercole (Ascani) een goedaardige tumor die het ruggemerg bedreigt, verwijderen. Vervolgens moeten zij de kleine Fiorella (Leone) van een bijzondere allergie afhelpen, die haar moeder (Schreiner) doodsangsten bezorgt. Omdat het kinderartsenduo het nog steeds zo druk heeft, ziet de vader (Natoli) van Spillo (Pantaleo) zijn kans schoon om bij de rechter erop aan te dringen om nu toch de twee doktoren de voogdij over Spillo te ontnemen. Het scenario van Massimo De Rita, Simone De Rita en Maurizio Cohen biedt nog veel van hetzelfde en lijkt verschrikkelijk veel op de voorgaande film. Vaste fans zullen hierover verrukt zijn, maar gewone kijkers die per ongeluk in deze soap verdwaald zijn geraakt, menen dat ze met een herhaling te doen hebben en schakelen onmiddellijk naar een andere zender over. Ook in deze film voor de anders zo pittige Schreiner een rolletje als bezorgde moeder. Het camerawerk is van Sergio Salvati.

Amico mio II : Atto d'amore

1998 | Drama

Duitsland/Italië 1998. Drama van Paolo Poeti. Met o.a. Massimo Dapporto, Billie Zöckler, Adriano Pantaleo, Karl Michael Vogler en Pierfrancesco Favino.

Andreas (Galante) krijgt een ongeval aan de draaibank van zijn grootvader (Vogler), waardoor de zenuwen in zijn arm zijn beschadigd. Hij wordt met afschuwelijke pijnen afgeleverd in het kinderziekenhuis van Dr. Paolo Magri (Dapporto) en Dr. Angela Mancinelli (Nosbusch). Hij heeft zo`n pijn dat zijn opa ter plekke een hartinfarct krijgt en in de kliniek behandeld moet worden. Vervolgens moet het kindersterretje Romina (Mura) behandeld worden voor een allergie, waarin zij lijkt te blijven, maar algauw blijkt dat ze de reactie zelf oproept met muskaatnoot, omdat zij de druk niet meer aan kan. Angela begint Paolo te verwijten dat hij zich niet voldoende verdiept heeft in het proces om de voogdij van Spillo (Pantaleo) en zij wil diens vader Tony (Natoli) afkopen, maar Paolo houdt haar op het laatste moment tegen. Spillo beschadigt zijn rug in de werkplaats van zijn vader en kan uitsluitend geopereerd worden in Siena. Iedere kijkster, die nu hoopt dat Spillo's vader zijn kansen door het ongeluk verkeken heeft en dat Angela en Paolo dichter bij elkaar zijn gekomen, wordt met klem aangeraden om naar het vervolg te gaan kijken. Zouden Paolo en Angela naar het altaar gaan? Het scenario is van Massimo De Rita en Simone De Rita. Het camerawerk is van Sergio Salvati.

La vita è bella

1997 | Oorlogsfilm, Drama

Italië 1997. Oorlogsfilm van Roberto Benigni. Met o.a. Roberto Benigni, Nicoletta Braschi, Giorgio Cantarini, Giustino Durano en Sergio Bini Bustric.

Benigni laat zijn met een Oscar bekroonde in aanzet romantische komedie - over de joodse man Guido in het Italië van de jaren dertig en de vrouw naar wie hij verlangt - steeds pijnlijker worden naarmate WO II onontkoombaar meer een stempel op het koppel drukt. In het tweede deel van La vita è bella is Guido opgesloten in een concentratiekamp, samen met zijn zoontje Giosue, die zijn droomvrouw inmiddels vijf jaar eerder gebaard heeft. Om Giosue te beschermen doet Guido net alsof het kamp en de nazi's en de misère onderdeel uitmaken van een spel. Een komedie over de holocaust? Veel mensen waren ondanks Benigni's goede bedoelingen regelrecht gechoqueerd.

La mia generazione

1996 | Drama

Italië 1996. Drama van Wilma Labate. Met o.a. Silvio Orlando, Claudio Amendola, Francesca Neri, Vincenzo Peluso en Francesa Neri.

Italië 1983: politiek gevangene Braccio, die tot dertig jaar cel is veroordeeld wegens terrorisme, wordt overgebracht naar een andere gevangenis waar een ontmoeting met zijn geliefde in het vooruitzicht is gesteld. Met hem in de gepantserde auto bevinden zich een harde crimineel en een vriendelijke bewaker, die Braccio ertoe beweegt over zijn verleden te praten. Te laat ontdekt Braccio dat de reis slechts is bedoeld om hem tot bekentenissen en het verraad van zijn maten te dwingen. Regisseur Wilma Labate maakte gebruik van de ervaringen van twee voormalig terroristen, wat haar speelfilmdebuut geloofwaardigheid verleent. Het door uitstekende acteurs gedragen verhaal speelt zich afwisselend af in de claustrofobische omgeving van de auto en bij Braccio's vriendinnetje, dat verward en vol verlangen uitziet naar zijn komst. Daardoor ontwikkelt La mia generazione zich tot een intense karakterstudie verpakt in een drama dat langzaam maar zeker tot zijn bitter einde komt.

De Vliegende Hollander

1995 | Drama, Fantasy

Nederland/België/Duitsland 1995. Drama van Jos Stelling. Met o.a. René Groothof, Nino Manfredi, Gerard Thoolen, Michiel Groothof en Veerle Dobbelaere.

Van de bekende spooklegende is weinig overgebleven in dit theatrale epos rond een lijfeigene die tijdens de Tachtigjarige Oorlog van Vlaanderen naar Holland vlucht om zijn vader op te sporen. De dure, moeizaam tot stand gekomen productie moet het vooral van de beelden hebben; Stellings Middeleeuwen zijn grauw en smerig en worden bevolkt door archetypische minstrelen, dwergen, beeldenstormers, geuzen en Spanjaarden. Het verhaal dobbert als een stuurloos schip door de bagger, om het maar toepasselijk te verwoorden, maar de barokke sfeer heeft wel iets betoverends.

Charlotte Sophie Bentinck

1995 | Drama, Biografie

Nederland 1995. Drama van Ben Verbong. Met o.a. Tom Jansen, Hiske van der Linden, Dick van Diem, Nanette Kuijper en Nanette Kuijpers.

Op basis van de briefroman Mevrouw Bentinck of Onverenigbaarheid van Karakter van Hella S. Haasse werd een vijfdelige tv-serie gemaakt. Die werd nu weer omgemonteerd tot een speelfilm over het leven van de adellijke Charlotte Sophie von Aldenburg, getrouwd met Baron Bentinck. Charlotte kon zich niet conformeren aan de eisen van haar stand. Ze deed wat haar gevoel haar ingaf en kreeg daardoor steeds meer problemen met haar naaste omgeving. De decors en de kostuums zijn, zoals gebruikelijk bij dit soort films, goed verzorgd, en ook het scenario is zorgvuldig opgebouwd. Een aantal sprongen in de tijd worden gemaakt aan de hand van voorgelezen brieven en zijn nergens hinderlijk, met uitzondering van de typische tv-film finale, wanneer nog even wordt verteld hoe het haar in het laatste deel van haar leven verging. In aanmerking genomen dat zes tv-afleveringen in één film moesten worden samengeperst, verdienen de scenaristen en de cutter een complimentje.

A Month by the Lake

1995 | Komedie, Drama

Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk 1995. Komedie van John Irvin. Met o.a. Vanessa Redgrave, Edward Fox, Uma Thurman, Alida Valli en Alessandro Gassman.

Rijpere, Britse miss Bentley brengt de milde, zonnige voorzomer (mei) van 1937 door in een hotel aan het prachtige Comomeer. Zij wordt verliefd op een Britse hotelgast, Major Wilshaw, maar die ziet veel meer in het jonge, flirtende, Amerikaanse kindermeisje Beaumont.

La teta y la luna

1994 | Komedie, Romantiek

Spanje/Frankrijk 1994. Komedie van Bigas Luna. Met o.a. Biel Durán, Mathilda May, Gérard Darmon, Miguel Poveda en Javier Bardem.

'Ik heb een borst nodig voor mijzelf,' mijmert de tienjarige Catalaan Tete (Durán) wanneer hij zijn nieuwe broertje aan de borst van zijn moeder ziet. Het object van zijn verlangen wordt danseres Estrellita (May), een teerhartige Franse schone die rondreist met haar circuscollega en minnaar Maurice (Darmon). Regisseur en coscenarist Bigas Luna (Jamón, jamón) treft de onschuld van het jongetje met kinderlijk aseksuele observaties van volwassen handelingen. Het resultaat is een intelligente opgroeifilm gedrenkt in Catalaans machismo en gelardeerd met aangenaam surrealistische details. La teta i la lluna won goud voor Beste Scenario op het filmfestival van Venetië.

Amico mio : Una profonda ferita

1994 | Drama

Duitsland/Italië 1994. Drama van Paolo Poeti. Met o.a. Katharina Böhm, Massimo Dapporto, Salvatore Marino, Billie Zöckler en Paolo Maria Scalondro.

Dokter Angela Mancinelli (B[KA3]ohm) is met een dikke buik teruggekeerd naar de kliniek. Dokter Magri (Dapporto) hoopt haar voor zich te kunnen winnen, maar haar standpunt is onwrikbaar: ze wil trouwen met Filippo (Pagliai), de vader haar kind. Ondertussen hebben ze natuurlijk ook het nodige te stellen met een aantal pati[KA3]entjes, want ze werken immers in een ziekenhuis. Het hoogtepunt van deze aflevering wordt geleverd door het vaste zorgenkindje Spillo (Pantaleo). De jonge wees kan eindelijk als genezen ontslagen worden, maar hij is zo aan de kliniek gehecht dat hij alles in het werk stelt er te mogen blijven. Wie nog steeds hoopt op een verrassing of iets nieuws, komt met deze zesde aflevering wederom bedrogen uit. Lekkere soap, maar wie een heel klein beetje kritisch is, vindt er niets aan. Deze keer waren Massimo De Rita, Maurizio Cohen en Paolo Poeti verantwoordelijk voor het scenario, gebaseerd op de roman van Enzo Martinelli. Emilio Loffredo stond trouw achter de camera.

Amico mio : Sotto shock

1994 | Drama

Italië/Duitsland 1994. Drama van Paolo Poeti. Met o.a. Katharina Böhm, Massimo Dapporto, Salvatore Marino, Billie Zöckler en Paolo Maria Scalondro.

Het is voor dr. Paolo Magri (Dapporto) duidelijk dat de kleine Luca (Naldi) die op een nacht binnengebracht wordt, onder de valium zit. Samen met dr. Angela Mancinelli (B[KA3]ohm) probeert hij het kind weer op verhaal te brengen. Ze weigeren Luca terug te sturen naar zijn verslaafde moeder Marisa (Garello) als ze niet eerst een ontwenningskuur volgt.

Amico mio : Ritrovarsi

1994 | Drama

Duitsland/Italië 1994. Drama van Paolo Poeti. Met o.a. Katharina Böhm, Massimo Dapporto, Billie Zöckler, Paolo Maria Scalondro en Riccardo Garrone.

Dokter Magri (Dapporto) heeft ontslag genomen, want hij is chefarts geworden in Genua. Dokter Angela Mancinelli (B[KA3]ohm) voelt zich in de steek gelaten. De kleine Giulio (Marsala) binnen gebracht en hij klaagt over hevige krampen. Nadat Dr. Angela en haar baas het geval afwisselend bestudeerd hebben, komen ze tot de diagnose van epilepsie die een psychisch oorzaak heeft.

Amico mio : Non te ne andare

1994 | Drama, Familiefilm

Italië/Duitsland 1994. Drama van Paolo Poeti. Met o.a. Katharina Böhm, Massimo Dapporto, Salvatore Marino, Billie Zöckler en Paolo Maria Scalondro.

De 10-jarige Hellen (Capotiondi) komt zelf onder de wielen van een auto terecht als ze probeert te voorkomen dat haar broertje de drukke rijweg oploopt. Ze wordt met hersenletsel de kliniek binnengebracht. Na de operatie ligt ze in een diep coma. Zal ze gered worden?

Amico mio : Lieto evento

1994 | Drama

Italië/Duitsland 1994. Drama van Paolo Poeti. Met o.a. Katharina Böhm, Massimo Dapporto, Salvatore Marino, Billie Zöckler en Paolo Maria Scalondro.

Luisa (Gabriel) is bevallen van een baby. Ze krijgt van dokter Magri (Dapporto) te horen dat het aan het syndroom van Down lijdt en dat het (daarom) een mongooltje is. Luisa en haar echtgenoot Aldo (Bianchi) willen het ter adoptie afstaan. Magri brengt hen - met succes - op andere gedachten. Onderussen heeft dokter Angela Mancinelli (B[KA3]ohm) een miskraam gehad en probeert ze aan het idee te wennen dat ze nooit meer kinderen zal kunnen krijgen. Zevende en voorlaatste aflevering van de ziekenhuisserie waarvan de populariteit (in Italië) omgekeerd evenredig staat met de kwaliteit. De regisseur noemt zijn tv-films een 'sentimentele komedie', maar wat er zo leuk aan zou moeten zijn, valt ver te zoeken. Deze keer werden soap- cliché's voor het scenario op een rijtje gezet door Massimo De Rita, Marina Garroni, Giovanni Lombardo Radice en regisseur Poeti. Emilio Loffredo deed wederom de fotografie.

Amico mio : Il piccolo Cesare

1994 | Drama, Familiefilm

Duitsland/Italië 1994. Drama van Paolo Poeti. Met o.a. Katharina Böhm, Massimo Dapporto, Salvatore Marino, Billie Zöckler en Paolo Maria Scalondro.

De kleine Cesare (Melis) is getuige van een brutale overval op een winkel. Als de daders hem zien, schieten ze deze potenti[KA3]ele getuige neer, maar de jongen komt er met een schotwond vanaf. Hij komt heftig bloedend in de kliniek aan. Ondanks de vriendelijke bemoeienissen van Dr. Paolo Magri (Dapporto) weigert Cesare ook maar één woord over het gebeuren te zeggen uit angst om later toch nog gedood te worden, maar dokter Paolo wint desondanks zijn vertrouwen en voorkomt erger.

Amico mio : Fratelli

1994 | Drama

Italië/Duitsland 1994. Drama van Paolo Poeti. Met o.a. Katharina Böhm, Massimo Dapporto, Salvatore Marino, Billie Zöckler en Paolo Maria Scalandro.

Dr. Angela Mancinelli (B[KA3]ohm) probeert dr. Paolo Magri (Dapporto) de loef af te steken. Ze hebben beiden gesolliciteerd naar de functie van chefarts. De strijdbijl wordt tijdelijk begraven als de 6-jarige Leo (Dondi) wordt binnengebracht die zo te zien een leukemie-patientje is.

Huevos de oro

1993 | Komedie, Drama, Erotiek

Italië/Frankrijk/Spanje 1993. Komedie van Bigas Luna. Met o.a. Javier Bardem, Maria de Medeiros, Maribel Verdú, Elisa Touati en Rachel Bianca.

Tijdens zijn dienstplicht wordt bouwvakker Benito (Bardem) bedrogen door zijn vriendin Rita (Touati) die aanpapt met zijn beste vriend. Gek van jaloezie wordt hij cynisch en eerzuchtig. Hij zweert zich te wreken door het grootste en hoogste gebouw van Benidorm te bouwen. Maar dan moet hij eerst nog de belangrijkste bouwondernemer worden. Om dit doel te bereiken besluit hij de vrouwen te versieren die hem hogerop kunnen helpen. Dat begint bij Marta (De Medeiros), de dochter van een machtige bankier. Ten slotte smijt zij hem eruit en dat wordt toch zijn ondergang. Bijtend cynische satire over een kerel die zonder schroom vrouwen gebruikt om zijn doel te bereiken. De humor is niet steeds even fijnzinnig en komt soms zelfs over als een regelrechte vuistslag. Bardem is schitterend in zijn rol van macho. Spitsvondig scenario van Luna en Cuca Canals. Achter de camera stond José Luis Alcaine.

Fiorile

1993 | Fantasy, Historische film, Drama, Experimenteel

Duitsland/Italië/Frankrijk 1993. Fantasy van Paolo Taviani en Vittorio Taviani. Met o.a. Claudio Bigagli, Galatea Ranzi, Michael Vartan, Lino Capolicchio en Costanze Engelbrecht.

De familie Benedetti maakt in het heden een reis van Parijs naar Toscane om een grootvader te bezoeken, die de kinderen nooit gezien hebben. De vader (Capolicchio) vertelt de familielegende, die verklaart waarom de mensen uit de streek hen Maledetti (vervloekten) in plaats van Benedetti (gezegenden) noemen. Hun auto wordt een tijdmachine met tal van flashbacks, die beginnen tijdens de Franse Revolutie en een kist vol goud en het leger van Napoleon dat Itali[KA3]e binnenvalt. De Franse soldaat Jean (Vartan) wordt verliefd op het boerenmeisje Elisabetta (Ranzi) en geeft haar de bijnaam Fiorile, Italiaans voor Floréal, de naam van de maand mei op de kalender van de Franse Revolutie. De broer en de ouders van het meisje stelen het goud, dat Jean moest bewaken. Hij wordt geëxecuteerd en Elisabetta sterft in het kraambed. Haar boerenfamilie wordt rijk maar de afstammelingen worden vervloekt. Een aardig, fantasierijk epos, dat twee decennia Italiaanse geschiedenis bestrijkt. Scenario van de regisseurs en Sandro Petraglia. Camerawerk van Giuseppe Lanci. Kwam op het festival van Cannes terecht in de officiële selectie.

Di questo non si parla

1993 | Drama

Argentinië/Italië 1993. Drama van Maria Luisa Bemberg. Met o.a. Marcello Mastroianni, Luisina Brando, Alejandra Podesta, Betiana Blum en Roberto Carnaghi.

Een hartstochtelijk, excentriek en ongeloofwaardig liefdesverhaal, dat zich afspeelt in een kleine Argentijnse stad in de jaren 1920-30. Charlotte (Brando) is intelligent en gecultiveerd maar ze heeft een groeistoornis. Haar moeder is een weduwe die weigert de realiteit van het lichamelijke gebrek van haar dochter te aanvaarden. Ze voedt haar op in een ogenschijnlijk normale omgeving. Als anderen Charlotte's lengte aankaarten, snoert ze hen de mond met haar vastbesloten houding en dreigende toon. In deze beschermde sfeer kan Charlotte ongestoord volwassen worden. Ze wordt zelfs verliefd op een rijpere man van Italiaans-Argentijnse komaf, een gaucho met een geheimzinnig verleden. Hun romance is evenmin bespreekbaar; rond deze oprechte liefde houdt de bourgeois-hypocrisie stand. Een lief verhaaltje, voorzien van een slecht scenario en ondermaats geregisseerd. Naar een verhaal van Julio Llinas door Bemberg en Jorge Goldenberg tot scenario bewerkt. Camerawerk van Felix Monti.

Caro diario

1993 | Komedie, Experimenteel

Italië/Frankrijk 1993. Komedie van Nanni Moretti. Met o.a. Nanni Moretti, Renato Carpentieri, Antonio Neiwiller, Moni Ovadia en Valerio Magrelli.

Nanni Moretti (die zichzelf speelt) houdt een dagboek bij, waaruit hij drie hoofdstukken voorleest. Frisse en lichte komedie die op bedekte wijze bittere kritiek levert op de Italiaanse samenleving.

Amico mio: Lieto evento

1993 |

Italië/Duitsland 1993. Paolo Poeti. Met o.a. Billie Zöckler, Massimo Dapporto en Katharina Böhm.

Paolo's vrienden Aldo en Luisa zien eindelijk hun wens vervuld met de geboorte van hun zoon. Maar dan wacht hun een schok: de baby heeft het syndroom van Down. Paolo en Angela praten met de vertwijfelde moeder, maar hebben zelf ook zo hun problemen

Amico mio : Per troppo amore

1993 | Drama

Italië/Duitsland 1993. Drama van Paolo Poeti. Met o.a. Massimo Dapporto, Katharina Böhm, Elisa Giani, Adriano Pantaleo en Ugo Paglia.

Piloot-film van een ziekenhuis-(tv-)serie in 8 delen, waarin kinderen centraal staan in de kinderafdeling van een Romeinse kliniek. Het gaat over Elisabetta (Troncone), een meisje dat op school bewusteloos werd en aan anorexia blijkt te lijden. De oorzaak is psychisch.

A che punto e la notte

1993 | Thriller, Drama

Frankrijk/Duitsland/Oostenrijk/Verenigd Koninkrijk/Italië/Zwitserland 1993. Thriller van Nanni Loy. Met o.a. Marcello Mastroianni, Angela Finocchiaro, Marie Laforêt, Emmanuelle Riva en Max von Sydow.

Een priester sterft bij de explosie van een kaars in Turijn. Commissaris Mastroianni moet onderzoeken wie baat had bij de dood van deze radicale priester. Velen hadden een motief, want heel wat mensen hadden redenen te over om de man te vrezen. Een aanslag van de maffia kan echter ook niet uitgesloten worden, zeker niet wanneer wat later een politieman vermoord wordt. In zijn doodstrijd kon hij nog het woord TOPOS op het windscherm van de auto schrijven. Wat is de betekenis van dat woord en zijn beide moorden met elkaar verbonden? Redelijk goed uitgewerkte thriller die zich zowel in de maffiawereld als in religieuze kringen beweegt. Mits een serieuze inkorting had het zelfs een uitstekende politiefilm kunnen worden. Loy, Franco Marotta en Laura Toscano baseerden hun scenario op een boek van het duo Fruttero/Lucentini, in Duitsland verschenen als Wie weit ist der Nacht. Fotografie van Claudio Cirillo. Wordt vertoond in twee delen.

Vento di mare

1992 | Drama

Italië 1992. Drama van Gianfranco Mingozzi. Met o.a. Gianni Garafalo, Jean Hebert, Ilaria Borelli, Giulia Fossà en Luigi Di Fiore.

Drie-delige Italiaanse mafia-soap met Hebert, die afgestudeerd is als scheepsbouwkundig ingenieur, Filuccio Pepe. Hij hoopt in het Noorden van Itali[KA3]e werk te vinden. Zijn beste vriend Fabrizio De Meglio (Garafalo), playboy en zoon van een chique, maar verarmde familie, denkt er echter niet aan Napels te verlaten. Om zijn speelschulden te kunnen betalen heeft hij geld moeten lenen bij de Camorra, de Napolitaanse onderwereld. Lucietta (Borelli) verschijnt op het toneel: zij heeft jarenlang in Marseille gewoond maar keert naar Napels terug om zich te wreken op de gangster-baas Cocuzza (Mauriello). Ze probeert te infiltreren in de Camorra en krijgt al snel een opdracht, een koerierszending van enkele miljoenen naar Zwitserland te onderscheppen. Het zijn meer de toeristische plaatjes en de vriendschap tussen de twee hoofdrollen, die het hem doen in deze film dan dat er actie is. Er wordt meer over gangsterpraktijken gesproken dan dat de kijker ze te zien krijgt. Scenario van Achille Pisanti en Gianfranco Mingozzi. Camerawerk van Luigi Verga.

Utz

1992 | Drama, Experimenteel

Duitsland/Verenigd Koninkrijk/Italië 1992. Drama van George Sluizer. Met o.a. Armin Mueller-Stahl, Peter Riegert, Paul Scofield, Gaye Brown en Miriam Karlin.

Een rijke edelman woont, daartoe gedwongen door het communistische regime, in een klein flatje in Praag. Hij heeft een verzameling Meissner porselein van onschatbare waarde. Een karakterspel dat maar niet kan boeien, ondanks de fantastische internationale rolbezetting. Van een plot is nauwelijks sprake en we krijgen niet genoeg inzicht in de persoonlijkheid van de verzamelaar. Desondanks toch een opmerkelijke poging tot verfilming van Bruce Chatwin's beroemde boek door Hugh Whitemore tot scenario bewerkt. Camerawerk van Gerard Vandenberg.

Le amiche del cuore

1992 | Drama

Italië 1992. Drama van Michele Placido. Met o.a. Asia Argento, Carlotta Natoli, Claudia Pandolfi, Michele Placido en Enrico Lo Verso.

Tweede film van acteur/regisseur Placido, na zijn veelgeprezen debuut PUMMAR[KA2]O. Placido is een gevoelige regisseur en als co-auteur een sociaal bewogen schrijver. Drie vriendinnen, Morena (Natoli), Claudia (Pandolfi) en Sabrina (Argento). Morena is verpleegster en woont samen met haar moeder, die vroeger verslaafd was, en haar grootmoeder. Claudia komt uit een doorsneegezin, droomt ervan actrice te worden, maar durft daar bij haar ouders niet mee aan te komen. Sabrina woont bij haar gescheiden vader, die haar als zijn bezit beschouwt en daarbij incest niet uit de weg gaat. Placido en Argento zijn schitterend als vader en dochter. De film werkt niet altijd maar is in zijn totaliteit wel geslaagd. Scenario van Angelo Pasquini, Roberto Nobile en regisseur Placido. Camerawerk van Guiseppe Lanci. Ook bekend als CLOSE FRIENDS.

Jamón, jamón

1992 | Romantiek, Komedie, Erotiek

Spanje 1992. Romantiek van Bigas Luna. Met o.a. Stefania Sandrelli, Penélope Cruz, Javier Bardem, Anna Galiena en Jordi Mollà.

In een Spaans provinciestadje loopt de temperatuur hoog op wanneer de echtgenote van een fabriekseigenaar wil beletten dat haar zoon met een meisje van laag allooi trouwt. Deze rijke Conchita (Sandrelli) huurt de lokale hengst, tevens onderbroekenmodel (Bardem), in om de jonge Silvia (Cruz), dochter van de plaatselijke bordeelhoudster, van haar geliefde los te weken. Dat gaat fout wanneer Conchita zelf voor hem valt en haar zoon niet zo keurig blijkt als hij lijkt. Geestig-grimmige verwikkelingen worden met flair verbeeld door de Spaanse regisseur Bigas Luna, die met deze film de carrières van Penélope Cruz en Javier Bardem een stevige duw gaf.

Una questione privata

1991 | Romantiek, Oorlogsfilm

Duitsland/Oostenrijk/Verenigd Koninkrijk/Spanje/Frankrijk/Zwitserland/Italië 1991. Romantiek van Alberto Negrin. Met o.a. Rupert Graves, Celine Beauvallet, Pina Cei, Alessandro Stefanelli en Rodolfo Corsato.

De klassieke driehoeksverhouding tegen de achtergrond van het Italiaanse verzet tijdens WO II. Student en partizanenstrijder Graves verdenkt zijn vriend Mazzenga ervan een verhouding te hebben met Beauvalet, die zij beiden tijdens een verlof een jaar geleden hadden leren kennen. Hij is verliefd op haar en jaloezie drijft hem tot een boze tweestrijd, als Mazzenga in de handen van een fascistische patrouille gevallen is. Een lege huls, die heel vaardig geproduceerd en geregisseerd is. Scenario van Raffaele La Capria, Paolo Virzi en Alberto Negrin.

Hors la vie

1991 | Oorlogsfilm

Frankrijk/België/Italië 1991. Oorlogsfilm van Maroun Bagdadi. Met o.a. Hippolyte Girardot, Rafic Ali Ahmad, Hussein Sbeity, Habib Hammoud en Magdi Machmouchi.

Verhaal naar het gelijknamige boek (1991) van Roger Auque over een freelance journalist die in Libanon ontvoerd wordt en daar een even intens als wanhopig stemmend drama meemaakt, want terwijl hij vanaf het begin van de film zegt 'Ik begrijp niets van deze oorlog', begrijpt hij er aan het einde nog steeds niet van.

De onfatsoenlijke vrouw

1991 | Drama, Erotiek, Thriller

Nederland 1991. Drama van Ben Verbong. Met o.a. José Way, Huub Stapel, Marieke van Leeuwen, Theo de Groot en Peter Bolhuis.

Debutante Way is violiste en gehuwd met de deftige Van Vrijberghe de Coningh; samen hebben ze een dochtertje. Zij wordt - in de stijl van Marlon Brando-Maria Schneider in ULTIMO TANGO A PARIGI - versierd door geheimzinnige verleider Stapel en spoedig laten beiden hun erotische fantasieën de vrije loop. Nederlandse variant op NINE ½ WEEKS maar minder erotisch, minder stijlvol en met minder emoties. Wel transpirerende lichamen, kreunend gezucht en mooie fotografie van Lex Wertwijn. Way moet nog leren spreken en acteren. Het scenario is van Verbong, Marianne Dikker en Jean van de Velde.

Caccia alla vedova

1991 | Drama, Historische film

SU/Italië/Frankrijk 1991. Drama van Giorgio Ferrara. Met o.a. Isabella Rosellini, Tom Conti, Zouc, Michel Duchaussoy en James Wilby.

Veneti[KA3]e omstreeks 1750. De stad wordt belegerd. De beeldschone Rosanna (Rossellini) trouwt met de oude, steenrijke Stefano, die na het ja-woord de geest geeft. Nu is Rosanna een verlokkelijke partij, die het hof gemaakt wordt door bizarre buitenlandse edelen: een Engelsman die meer oog heeft voor de jonge dienaren, een Fransman die een fetisjist is en een Rus die masochist is. Ondertussen maken de vroede vaderen zich zorgen: als Rosanna met een van hen vertrekt, gaat de stad failliet. Ze willen haar in de armen duwen van haar voormalige minnaar, de graaf Angelo de Bascenero (Conti) en verkleden Antonietta (Zouc) tot kamerdienaar Antonio - dan valt Rosanna op Antonio... Een schelmenroman naar het blijspel van Carlo Goldoni, door Jean- Pierre Bardos, Enrico Medioli en regisseur Ferrara tot scenario bewerkt. De film heeft weelderige decors en werd voor een groot deel opgenomen in Rusland dat zich aan het losmaken was van het communisme. In de mindere rollen zijn Russische karakterspelers ingedubd. De film is een fraaie verpakking om een lege huls, maar de jonge Rossellini is adembenemend als vrouw en niet zozeer als actrice. Het camerawerk is van Franco di Giacomo.

La voce della luna

1990 | Fantasy, Drama, Experimenteel, Komedie

Italië/Frankrijk 1990. Fantasy van Federico Fellini. Met o.a. Roberto Benigni, Paolo Villaggio, Nadia Ottaviani, Marisa Tomasi en Susy Blady.

Verrukkelijke surrealistische reis waar mensen gek tegenaan zullen hikken, maar die bij Fellini-liefhebbers erg in de smaak zal vallen. Voor het eerst is de film gemaakt naar een roman, Il poema dei lunatici van Ermanno Cavazzoni. Het gaat over de avonturen van demente dromers in een Emilliaanse stad, te beginnen met Salvini die praat tegen de natuur en die gehypnotiseerd wordt door de maan. Hij houdt van Aldina, maar wordt afgewezen. De film is één lange droom van gedachten en poëzie, die oplost in moderne chaos. Prachtige rolbezetting vol verrukkelijke types. Technisch uitstekend. Tonio Delli Colli stond achter de camera. Fellini, Tullio Pinelli en voornoemde Cavazzoni schreven het scenario. De decors zijn van Dante Ferretti en de montage was in handen van Nino Baragli.

Il sole anche di notte

1990 | Drama, Historische film

Frankrijk/Duitsland/Italië 1990. Drama van Paolo Taviani en Vittorio Taviani. Met o.a. Julian Sands, Nastassja Kinski, Patricia Millardet, Charlotte Gainsbourg en Massimo Bonetti.

Sterk script van Tonio Guerra, naar een kort verhaal van Tolstoi, [KL]Vader Sergius[KLE]. De Taviani`s hebben er een meeslepende film van gemaakt. Sergio, een landedelman - gespeeld door Sands - wordt door koning Karel III aangewezen als zijn persoonlijke aide-de-camp. Als Sergio er achter komt dat hij zal worden uitgehuwelijkt aan de ma[KA4]itresse van de koning (Kinski) verkiest hij een leven als kluizenaar. Hij bekeert een weduwe (Millardet) met nogal vrije opvattingen en hij maakt naam. Hij valt voor een door de duivel bezeten meisje, vlucht en trekt als bedelaar rond. Prachtig gefilmd door Giuseppe Lanci in fraaie decors. Scenario van regisseurs Taviani en Tonino Guerra.

Il male oscuro

1990 | Drama

Italië 1990. Drama van Mario Monicelli. Met o.a. Giancarlo Giannini, Emmanuelle Seigner, Stefania Sandrelli en Vittorio Caprioli.

Naar een roman van Giuseppe Berto en voor het witte doek bewerkt door Suso Cecchi d'Amico en de zeer gewaardeerde Tonino Guerra. Een schrijver lijdt aan een kwaal, die hem noodzaakt regelmatig artsen te raadplegen en tenslotte om weer gezond te worden onder het mes moet. Maar het wordt alras duidelijk dat zijn ziekte psychologisch is en veroorzaakt door een onopgelost conflict dat hij had met zijn onlangs overleden vader. Het spel van Giannini als de ziekelijke schrijver is overtuigend en de film is vaardig gerigisseerd door Monicelli. Het camerawerk is van Carlo Tafani.

Der Berg

1990 | Drama, Misdaad

Duitsland/Oostenrijk/Zwitserland 1990. Drama van Markus Imhoof. Met o.a. Susanne Lothar, Mathias Gnädinger, Peter Simonischek, Anges Fink en Jürgen Cziesla.

Meteoroloog Gnädiger en zijn vrouw Lothar bemannen een weerstation in de Alpen en zijn tijdens de winter afgesneden van de buitenwereld. Simonischek, een voormalig officier, had graag de positie van Gnädiger bekleed, maar is destijds gepasseerd. Hij onderneemt een klimtocht naar het weerstation, die door iedereen voor onmogelijk wordt gehouden, om zo te bewijzen dat hij alsnog de juiste man is. Eenmaal daar aangekomen blijkt hij niet alleen de rivaal voor de baan te zijn, maar ook Gnädigers vrouw, Lothar. Een gewelddadig einde is onvermijdelijk. Deze wat droefgeestige, claustrofobische film is wellicht niet naar ieders smaak, maar het is verduiveld goed gespeeld, strak geregisseerd en knap gefotografeerd door Lukas Strebel. Vrij geïnterpreteerd naar een ware gebeurtenis, die in 1922 plaatsvond.

Palombella rossa

1989 | Komedie, Sportfilm

Italië 1989. Komedie van Nanni Moretti. Met o.a. Nanni Moretti, Mariella Valentini, Silvio Orlando, Asia Argento en Alfonso Santagata.

De titel slaat op een techniek voor het maken van doelpunten bij waterpolo. De hele film speelt in een zwembad tijdens een waterpolowedstrijd, door Moretti gebruikt voor bespiegelingen over de Italiaanse communistische partij en de impasse rond 1990. Moretti speelt een belangrijk jong politicus, vertegenwoordiger van de communistische partij, bij een verkiezingsuitzending voor tv, die na een auto-ongeluk zijn geheugen verliest. Het eerste wat hij zich weer herinnert is dat hij communist is. Knap mengsel van komedie, politiek, sport en journalistiek. Scenario van hoofdrolspeler-regisseur Moretti en camerawerk van Giuseppi Lanci.

La soule

1989 | Oorlogsfilm, Historische film

Frankrijk 1989. Oorlogsfilm van Michel Sibra. Met o.a. Christophe Malavoy, Richard Bohringer, Marianne Basler, Jean-François Stévenin en Jean-Pierre Sentier.

Spanje 1813. De paarden van een Frans regiment worden gestolen door een deserteur. De officier wordt vastgezet op een gevangenisschip onder afschuwelijke omstandigheden. Hij overleeft dit en vindt de dief in de Dordogne. Hij daagt hem uit voor een spel, een oudere en veel ruwere versie van rugby, waarbij het toegestaan is elkaar te doden. De eerste speelfilm van Sibra die zich onderscheidde in de documentaire sector. De film komt hard aan als gevolg van de zeer wrede scènes.

Disamistade inimicizia

1989 | Drama, Actiefilm, Avonturenfilm

Italië 1989. Drama van Gianfranco Cabiddu. Met o.a. Joaquim de Almeida, Laura del Sol, Massimo Dapporto en Maria Carta.

De film gaat over de plaatselijke gebruiken in Sardinië in de jaren 1950-60. De zoon van een herder heeft tot taak de moord op zijn vader te wreken. Eerst vlucht hij in ballingschap, maar hij komt toch terug. Dan begint het oude spel: hij steelt schapen bij elkaar, tot hij een eigen kudde heeft, dan volgt de eerste moord. Fraai opgenomen debuut van regisseur Cabiddu. Goede spelers. Camerawerk van Carlo Tafani.

Australia

1989 | Drama

Zwitserland/België/Frankrijk 1989. Drama van Jean-Jacques Andrien. Met o.a. Fanny Ardant, Jeremy Irons, Tchéky Karyo, Agnès Soral en Hélène Surgère.

België omstreeks 1955. De gegoede burgerij van Verviers dankt zijn macht aan de wol-industrie. Zoals de titel al aangeeft komt de wol uit Australië, waar een verschrikkelijke crisis ontstaat. Tegelijkertijd beleeft een jong paar een hartstochtelijke liefde. Andrien staat bekend als een ambitieus cineast maar hij had misschien beter niet op deze manier een tijdperk kunnen behandelen dat hij niet heeft gekend. Het resultaat is een wat aarzelende film met niet altijd even overtuigende dialogen, als het gaat om het verband waarin ze gezien moeten worden. Wat rest is een werk dat de cineast zich niet eigen heeft kunnen maken en dat niet af is. Maar bij wijze van troost zijn er wel enkele flitsende en poëtische scènes tussengevoegd. Scenario van Jean Gruault, Jacques Audiard en J.J. Andrien. Camerawerk van Yorgos Arvanitis.

Strana la vita

1988 | Drama

Italië 1988. Drama van Giuseppe Bertolucci. Met o.a. Diego Abatantuono, Monica Guerritore, Amanda Sandrelli, Lina Sastri en Domiziana Giordano.

Een luie, nonchalante psycholoog heeft een eeuwige vriendin en een mooie, gestoorde patiënte. De vrouwen ontmoeten elkaar als één van hun vrienden sterft en een mooie vrouw en een jonge, zwangere geliefde achterlaat. Heel gezellig samen, maar wel ingewikkeld. De film probeert de wisselvalligheid van het leven tot uitdrukking brengen, maar heeft weinig om het lijf. Het scenario is van Giovanni Pascutto en Bertolucci. Cmaerawerk van Renato Tafuri.

Manifesto

1988 |

Verenigde Staten 1988. Dusan Makavejev. Met o.a. Camilla Søeberg, Alfred Molina, Simon Callow, Eric Stoltz en Lindsay Duncan.

Na jaren van omzwervingen maakte Makavejev weer eens een film in zijn geboorteland Joegoslavië. In een dorpje ergens in Midden-Europa wordt een aanslag op de koning beraamd, die een bezoek zal brengen. Makavejev schetst de micro-kosmos van het dorpje met zijn satirische blik. De mooie Søeberg brengt alle mannen het hoofd op hol. Zoals vaak in zijn films is de belangrijkste preoccupatie van de personages het lichamelijke en cameraman Tomislav Pinter brengt het vele bloot fraai in beeld, wat echter nog geen garantie is voor een goede film. Naar een boek van Emil Zola.

Drôle d'endroit pour une rencontre

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van François Dupeyron en Francois Dupron. Met o.a. Nathalie Cardone, Jean-Pierre Santier, Alain Rimoux, André Wilms en Catherine Deneuve.

Tijdens een weekend buiten op een sinistere picknickplaats langs de snelweg, komen een man en een vrouw elkaar toevallig tegen. Ze brengen 48 uur samen door. Ze kwetsen elkaar en proberen elkaar uit, totdat ze elkaar accepteren. Deze `huis clos`-situatie vindt paradoxaal genoeg in de open lucht plaats. Het decor (of eigenlijk anti-decor) wordt gevormd door de velden. Dit psychologisch drama over eenzaamheid doet denken aan de films van Marguerite Duras. De dialogen zijn ook erg literair en door de aanwezigheid van Depardieu doet de film sterk denken aan de film LE CAMION. Ook andere vergelijkingen dringen zich op, zoals die met VIAGGIO IN ITALIA van Rossellini. Een veelbelovend debuut van Dupeyron. Het scenario is van de regisseur en Dominique Faysse. Het camerawerk is van Charlie Van Damme.

Domani accadrà

1988 | Drama, Avonturenfilm

Italië 1988. Drama van Daniele Luchetti. Met o.a. Paolo Hendel, Giovanni Guidelli, Margherita Buy, Claudio Bigagli en Quinto Parmeggiani.

Fraai verfilmd verhaal dat zich afspeelt in Italië in de 19e eeuw. Twee herders uit Maremma zijn gevlucht na een mislukte overval. Het wordt een 'filosofische tocht' vol ironie en paradoxale situaties, waarop ze vreemde mensen tegenkomen. Uiteindelijk sluiten ze zich aan bij een groep revolutionairen, die bezig zijn aan de historische mars naar Milaan in 1848. Goed, maar ingetogen spel en de schitterende lokaties zijn een lust voor het oog.

Les Exploits d'un jeune Don Juan

1987 | Komedie

Italië/Frankrijk 1987. Komedie van Gianfranco Mingozzi. Met o.a. Claudine Auger, Serena Grandi, Marina Vlady, Fabrice Josso en François Perrot.

Verfilming van de erotische roman van Apollinaire. Een moeilijke en gewaagde onderneming die goed gelukt is: de scenarioschrijvers Carrière en Fleischmann hebben er geen pornofilm van gemaakt. Mingozzi brengt voortdurend de kunst van de suggestie in praktijk, hetgeen enigszins de pit aan het originele werk ontneemt met inbegrip van het vrijgevochten woordgebruik. Wat rest is een eerlijke poging zonder banaliteiten en met enkele venijnige kanttekeningen aan het adres van de burgerij anno 1914.

La Sposa era bellissima

1987 | Drama, Romantiek

Hongarije/Italië 1987. Drama van Pál Gábor. Met o.a. Ángela Molina, Marco Leonardi, Massimo Ghini, Stefania Sandrelli en Simona Cavallari.

Molina speelt een mooie, jonge 'onbestorven weduwe' in Sicilië, wier man na de geboorte van hun zoon is weggelopen om in West-Duitsland te gaan werken en nooit meer is teruggekomen. Haar geval is typisch voor veel vrouwen in het dorpje, maar op een goede dag verschijnt de liefde in de vorm van een jonge arts uit Milaan en voor het eerst overwint ze haar twijfels en de tegenwerking van haar zoon en durft ze te genieten van de vriendschap van een man. Goede spelers en mooie muziek.

Intervista

1987 | Documentaire, Fake documentaire, Komedie

Italië 1987. Documentaire van Federico Fellini. Met o.a. Federico Fellini, Marcello Mastroianni, Sergio Rubini, Maurizio Mein en Lara Wendel.

Deze Fellini-film zal al zijn fans over de hele wereld groot genoegen verschaffen, want het is een grandioze reis langs de persoonlijke herinneringen van de maestro. De film lijkt op een verjaardagsfeest en valt dan ook samen met het 40-jarig jubileum van Cinecittá. Deze documentaire zit vol olifanten en even dikke vrouwen, spectaculaire decors en platvloerse lieden die elkaar schuttingwoorden naar het hoofd slingeren, meestal lief bedoeld. De scène waarin Fellini met Mastroianni op bezoek gaat bij Ekberg is betoverend. Een fascinerende en onderhoudende film. Werd in de V.S. pas in 1992 voor het eerst vertoond. Het camerawerk is van Jean-Claude Giudicelli.

Good Morning Babilonia

1987 | Drama, Experimenteel

Verenigde Staten/Frankrijk/Italië 1987. Drama van Paolo Taviani, Vittorio Taviani en Paolo. Met o.a. Vincent Spano, Greta Scacchi, Désirée Nosbusch, Omero Antonutti en Charles Dance.

De gebroeders Taviani richten de blik op het westen met hun eerste Engelstalige film: een kroniek van de avonturen van twee Toscaanse broers, metselaar van beroep, die voor WO I naar Amerika emigreren, alwaar zij decors ontwerpen voor de spectaculaire Griffith-film INTOLERANCE. Een opwindend uitgangspunt, maar de film mist diepgang en psychologisch inzicht in de twee hoofdfiguren en het spel laat te wensen over. Ondanks prachtig camerawerk van Giuseppe Lanci is de film een teleurstelling. Dance speelt D.W. Griffith. In samenwerking met Tonino Guerra, naar een idee van Lloyd Fonvielle. Ook bekend als GOOD MORNING BABYLON.

Speriamo che sia femmina

1986 | Drama, Komedie

Frankrijk/Italië 1986. Drama van Mario Monicelli en Mario Piovani. Met o.a. Liv Ullmann, Philippe Noiret, Catherine Deneuve, Giuliana de Sio en Bernard Blier.

Een verfrissend onconventionele film met een grote bezetting van spelers in een aantal door elkaar heen lopende verhaaltjes. Ullman speelt de hardvochtige gravin Elena Leonardi die een boerderij in Toscane bezit waar haar echtgenoot, die van haar vervreemd is, haar tevergeefs tracht over te halen zijn excentrieke project te financieren. Andere kleurrijke figuren maken hun opwachting: Deneuve speelt een beroemde filmster Claudia en de zuster van Ullman, er zijn twee ongewone dochters en nog vele anderen. De film gaat over vrouwen die in staat zijn zonder mannen een gelukkig leven te leiden. Scenario van Tullio Pinelli, Suso Cecchi D'Amico, Leo Benvenuti en Piero De Bernardi. Het camerawerk is van Camillo Bazzoni.

Ginger e Fred

1986 | Komedie, Avonturenfilm, Drama, Muziek

Frankrijk/Duitsland/Italië 1986. Komedie van Federico Fellini. Met o.a. Giulietta Masina, Marcello Mastroianni, Toto Mignone, Augusto Poderosi en Friedrich von Ledebur.

In deze Fellini-film wordt de commerciële tv met haar showprogramma's bekritiseerd. De hoofdpersonen zijn twee bejaarde dansers die aan de vergetelheid worden ontrukt voor een show met andere menselijke rariteiten. Het thema dat Fellini tracht over te brengen is de groteske karikatuur van menselijke exploitatie in een op massamedia en consumptie gerichte maatschappij van naar commercie hongerende kijkers. Het bejaarde paar biedt ons in een onvergetelijke finale nog een sprankje hoop. Verbluffende beelden; een gedenkwaardige film. Scenario van regisseur Fellini, Tonino Guerra en Tullio Pinelli. Camerawerk van Tonino Delli Colli et Ennio Guarnieri. Klasse! Ook bekend als GINGER AND FRED.

Kaos

1984 | Drama

Italië/Frankrijk 1984. Drama van Paolo Taviani en Vittorio Taviani. Met o.a. Omero Antonutti, Claudio Bigagli, Margarita Lozano, Franco Franchi en Biagio Barone.

Vier verhalen en een epiloog, losjes gebaseerd op Pirandello, spelen zich af op het negentiende-eeuwse Sicilië. De verhalen - over een moeder die haar zoon zo haat dat ze niet met hem spreekt, of over een vrouw die trouwt met een man die zich met volle maan opsluit en huilt als een wolf - zijn afwisselend hartverscheurend en grappig. Misschien wel het beste werk van de gebroeders Taviani, die eerder prachtfilms als La notte di san Lorenzo en Padre Padrone maakten. Oogverblindend in beeld gebracht, met dank aan het fraaie Siciliaanse (en Toscaanse) landschap.

De Schorpioen

1984 | Drama, Thriller

Nederland 1984. Drama van Ben Verbong. Met o.a. Peter Tuinman, Monique van de Ven, Adrian Brine, Henk van Ulsen en Rima Melati.

Een vrachtrijder besteelt in 1956 zijn baas en slaat op de vlucht met het paspoort van iemand anders. Daardoor raakt hij verstrikt in de netten van een Nederlandse organisatie die tijdens de Indonesische Vrijheidsoorlog wapens geleverd heeft aan de opstandelingen. De poging om het verhaal van een identiteitscrisis te vervlechten met politieke onthullingen, is maar half gelukt. Sfeer, fotografie en acteren staan op hoog peil en doen denken aan de zwarte drama's van Chereau en Zulawski.

La trace

1983 | Historische film

Frankrijk/Zwitserland 1983. Historische film van Bernard Favre. Met o.a. Richard Berry, Bérangère Bonvoisin, Sophie Chemineau, Marc Perrone en Robin Renucci.

Een boer uit de Alpen van Savoyen tracht in de winter de kost te verdienen door als marskramer het dal van de Aosta door te trekken tot aan Milaan, terwijl hij zijn vrouw en kinderen in het hooggelegen dorp achterlaat. Hij vertrekt in het late najaar van 1859 en als hij in het voorjaar van 1860 terugkomt van zijn verre soms barre reis met allerlei ontmoetingen en ervaringen, is Savoyen een deel van Frankrijk geworden en moet hij een hoge tol betalen aan de grens voor zijn onverkochte spullen die hij mee terug naar huis wil nemen. De film is indertijd door de kritiek toegejuicht als innoverend en deze kroniek wordt gesierd door een schitterende fotografie en realistische beelden van Jean- François Gondre. Scenario van regisseur Favre en Bertrand Tavernier.

La notte di San Lorenzo

1982 | Drama, Oorlogsfilm, Experimenteel

Italië 1982. Drama van Paolo Taviani en Vittorio Taviani. Met o.a. Taviani, Omero Antonutti, Margarita Lozano, Claudio Bigagli en Massimo Bonetti.

Een volwassen vrouw herinnert zich hoe ze als zes-jarige getuige was van het optrekken van de geallieerden en het terugtrekken van de fascisten op het platteland van Toscane en van de grote en kleine drama's daaromheen. De uitzonderlijk warm en intens geobserveerde film heeft ondanks zijn kleinschaligheid toch een epische reikwijdte in de ongewone, magische benadering van bijgeloof, religie en kinderlijke fantasie. Talloze expliciet gewelddadige oorlogsdrama's hebben bij elkaar nog geen fractie van de indringendheid van dit lyrische meesterwerk. Bekroond met de Grote Prijs van de Jury in Cannes. Het scenario is van Tonino Guerra, Giuliani G. De Negri, Vittorio Taviani en Paolo Taviani. Het camerawerk is van Franco Di Giacomo. Eastmancolor, Mono.

La Vela incantata

1982 | Drama

Italië 1982. Drama van Gianfranco Mingozzi. Met o.a. Massimo Ranieri, Monica Guerritori, Lina Sastri, Paolo Ricci en William Berger.

Twee broers trekken in de jaren '20 met een mobiele bioscoop door het Italiaanse platteland. De oudste wordt beìnvloed door het opkomend fascisme. De jongste zal zich in de toekomst door zijn contacten met een links-intellectueel wellicht tot een geëngageerd filmregisseur kunnen ontwikkelen. Dit boeiend en door de invalshoek merkwaardig tijdsbeeld valt door de combinatie van uiteenlopende elementen en inlassen van zwijgende-filmfragmenten wat lang en beklemtoond uit, maar heeft formele en spelkwaliteiten die dat compenseren. Een bijzonder debuut van Ricci als het jongere broertje.

Il Marchese del Grillo

1981 | Komedie, Historische film

Frankrijk/Italië 1981. Komedie van Mario Monicelli. Met o.a. Alberto Sordi, Caroline Berg, Paolo Stoppa, Flavio Bucci en Marc Porel.

Begin 1800 vult de libertijnse markies Onofrio Del Grillo (Sordi) in Rome vult zijn dagen met practical jokes, waarvan paus Pius VII (Stoppa) het voornaamste mikpunt is. Collaboratie met de Franse bezetters biedt hem daartoe extra kansen, maar na het vertrek van Napoleon slaat Pius terug en laat de markies vervangen door een dubbelganger. Deze uitbundige Italiaanse komedie geeft een vitale vanzelfsprekendheid aan de wrede humor en aan de poep-en-piesgrappen, terwijl Sordi in zijn dubbelrol - Onofrio en Gasperino - zowel de ijdeltuiterij als (in een ander historisch jasje) het laf opportunisme kan uitspelen. Het scenario is van Bernardino Zapponi, Leonardo Benvenuti, Tullio Pinelli, Piero De Bernardi en regisseur Monicelli. Het camerawerk is van Sergio D'Offizi. Eastmancolor, Mono.

Het meisje met het rode haar

1981 | Drama, Biografie, Oorlogsfilm

Nederland 1981. Drama van Ben Verbong. Met o.a. Renée Soutendijk, Peter Tuinman, Adrian Brine, Loes Luca en Truus Dekker.

Een goede onder de Nederlandse verzetsfilms. Renée Soutendijk speelt Hannie Schaft in deze verfilming van een boek van Theun de Vries. Nazikiller Schaft sterft al voordat de film goed op weg is. Via de gedachtes van haar beste vriend worden haar leven, liefdes en dromen gereconstrueerd. Volgens Theun de Vries was Schaft hartstikke communistisch, regisseur Ben Verbong (De Kassière) laat haar ideologie in het midden en ontneemt haar hiermee helaas een aannemelijke drijfveer voor haar daden. Het sterkste punt van Het meisje met het rode haar is de naar Hollandse begrippen hoge production value, met fraai naargeestig camerawerk van Theo van de Sande (De aanslag, Blade).

Salto nel vuoto

1980 | Drama

Frankrijk/Italië 1980. Drama van Marco Bellocchio. Met o.a. Michel Piccoli, Anouk Aimée, Gisella Burinato, Antonio Piovanelli en Michele Placido.

Een rechter van middelbare leeftijd woont samen met zijn zuster die hij vanwege mogelijk erfelijke krankzinnigheid (hun broer is gek gestorven) geïsoleerd houdt, maar die toch aan zijn controle lijkt te ontsnappen. Hij schakelt een jonge acteur in die al eerder een vrouw tot zelfmoord bracht om haar de dood in te drijven vóór de chaos definitief zal doorbreken. Dit symbolische psychodrama heeft politieke bijbetekenissen: repressie is zelf zieker dan de vrijheid die ze vreest. De spanning van acteren en handeling in één huis worden soms ondermijnd door droomscènes en onnodig buitengebeuren.

Il Minestrone

1980 | Drama, Komedie

Italië 1980. Drama van Sergio Citti. Met o.a. Roberto Benigni, Franco Citti, Ninetto Davoli, Olimpia Carlisi en Daria Nicolodi.

Twee uitgehongerde zwervers die elkaar bij het leegschrapen van vuilnisbakken leren kennen, komen in de gevangenis in contact met een lotgenoot die in een sjiek kostuum in restaurants dineert zonder te betalen. Deze vijfde film van Pasolini's assistent slaagt waar zijn eerdere pogingen faalden. Hij bouwt met kluchtelementen een sociale parabel op, waarin de harde en tragische kern niet verloren gaat. BRUTTI, SPORCHI E CATTIVI wordt bijna geëvenaard in een gemoedelijk tempo dat de uitgelezen acteurs alle kansen geeft. De lange, gedroomde diner-scène aan het slot had gemist kunnen worden.

Soleil des hyènes

1978 |

Tunesië/Nederland 1978. Ridha Behi. Met o.a. Larbi Doyhmi, Mahmoud Morsi, Habechi, Ahmed Snoussi en El Omari.

Buitenlandse projectontwikkelaars veranderen een Noordafrikaans vissersdorpje in een modern toeristencentrum zonder rekening te houden met de plaatselijke bevolking. Het is gedaan met het vredige bestaan en de armen zijn de eerste slachtoffers. Alleen een kleine bovenlaag, zoals winkeliers, vaart er wel bij. Een matig regiedebuut met steun van Ontwikkelingssamenwerking.

Marcia trionfale

1976 | Drama

Frankrijk/Italië/Duitsland 1976. Drama van Marco Bellocchio. Met o.a. Franco Nero, Miou-Miou, Michele Placido, Patrick Dewaere en Ekkehardt Belle.

Een jonge intellectuele dienstplichtige wordt door de mangel gehaald door een sadistische kapitein en volgzame medesoldaten. Hij wordt de vertrouweling van een andere buitenstaander in de kazerne - de kapiteinsvrouw - maar het 'onvermijdelijk' drama wordt afgewend als de kapitein het slachtoffer wordt van zijn eigen drilmethoden. De commerciëlere Bellocchio-film gebruikt het verhaal om de afstompende en tot excessen leidende hiërarchie binnen het leger aan te vallen.

La Vita in gioco

1973 | Drama

Italië 1973. Drama van Gianfranco Mingozzi. Met o.a. Mimsy Farmer, Giulio Brogi, William Berger en Paolo Turco.

Een cineast van geëngageerde films beraamt samen met zijn geliefde binnen enkele dagen zelfmoord te plegen. Een werkstudent verwijt hem gebrek aan echte betrokkenheid bij mensen en gebeurtenissen, maar is zelf niet in staat de liefde van een homoseksuele professor te beantwoorden. De mannen kunnen hun dood even slecht leiden als hun leven, alleen de vrouw maakt er ècht een eind aan. Interessante thematiek in een al te gekunstelde scenario-opzet. Typisch een film uit het tijdperk na 1968.

L' Invenzione di Morel

1973 | Mysterie, Experimenteel

Italië 1973. Mysterie van Emidio Greco. Met o.a. Giulio Brogi, Anna Karina, John Steiner, Anna Maria Gherardi en Ezio Marano.

Een schipbreukeling komt op een onbewoond eiland. Een verlaten hotel blijkt plotseling bewoond te zijn door geheimzinnige personen die een uitbundig leven leiden. Het blijken projecties te zijn van een geleerde die zijn kennissen heeft geregistreerd om ze eeuwig fysiek te kunnen reproduceren. De hoofdpersoon wordt verliefd op een vrouwelijke projectie en laat zich ook registreren, waardoor hij het leven verliest. De ambitieuze verfilming van de roman van Adolfo Bioy Casarès is door het schimmige, rituele gedrag van de personages niet dramatisch geworden. De objectieve en dialectische filmvorm ondermijnt het mysterie en de motivatie van de in de eerste persoon geschreven vertelling.

Sbatti il mostro in prima pagina

1972 | Drama, Thriller

Italië/Frankrijk 1972. Drama van Marco Bellocchio. Met o.a. Gian Maria Volonté, Laura Betti, Fabrio Garriba, Carla Tatò en Jacques Herlin.

Een rechtse krant maakt grote ophef over de moord op een bourgeoise, waarvan een militante linkse minnaar wordt verdacht, om daarmee de aanstaande verkiezingen te be[KA3]invloeden. Een hoofdredacteur ontdekte de ware schuldige, maar houdt dit geheim tot na de verkiezingen. Deze scherpe aanklacht tegen manipulatie door een aan de machthebbers gebonden pers, verliest aan effectiviteit door de aandacht voor slechts [KA1]e[KA1]en `schurk`: de door Volont[KA1]e gespeelde hoofdredacteur. Dat maakt de film wel tot een sterk drama, maar een met een zwak betoog. (Bellocchio nam de regie over na begin van opnamen van debuterende scenario-schrijver Sergio Donati).

N.P. il secreto

1972 | Sciencefiction

Italië 1972. Sciencefiction van Silvano Agosti. Met o.a. Francisco Rabal, Ingrid Thulin, Irene Papas, Takis Emmanuel en Edy Biagetti.

Een industrieel die met de staat een verdrag heeft gesloten voor de ontwikkeling van een machine die tot massale werkeloosheid zal leiden, wordt ontvoerd en gehersenspoeld. Zonder spraak of geheugen keert hij terug in de gereorganiseerde maatschappij waar werkelozen één voor één worden opgeroepen en verdwijnen. Omdat hij geen identiteit heeft, blijft hij gespaard. Deze politiek-filosofische SF-film geeft een toekomstvisie zonder trucages of decors, zodat de herkenbaarheid van het eigentijds maatschappijbeeld een beklemmende werking krijgt. De presentatie is echter wat erg vlak en langdradig.

Nel nome del padre

1971 | Drama, Biografie

Italië 1971. Drama van Marco Bellocchio. Met o.a. Yves Beneyton, Aldo Sassi, Renato Scarpa, Laura Betti en Piero Vida.

Leerlingen van een jezuïeten-internaat verzetten zich tegen de paternalistische onderdrukking. Eén alleen met de mond, de ander saboteert religieuze feesten en zet het lekenpersoneel tot een staking aan. De autobiografische, in 1958 spelende film geeft een beeld van de religieuze overgangsperiode - de installatie van de vernieuwende Paus Johannes XXIII - die verdeeldheid onder de priesters veroorzaakt en laat zien hoe leerlingen die zelf uit de heersende klasse komen het subproletariaat tot verzet aanzetten, alleen uit eigen onlust. De door Beneyton fascinerend geacteerde rebel groeit benauwend toe naar fascisme.

La Ragazza di latta

1970 | Sciencefiction

Italië 1970. Sciencefiction van Marcello Aliprandi. Met o.a. Sydne Rome, Roberto Antonelli, Elena Persiani, Umberto d' Orsi en Adriano Amidei Mogliano.

In een steriele toekomststaat weet de held alleen in zijn fantasieën aan indoctrinatie te ontsnappen. Zijn fantasieën concentreren zich steeds meer rond een toevallig gezien meisje, tot ze een robot blijkt te zijn. Zijn rebellie tegen het systeem blijkt dan voor datzelfde systeem nuttig te kunnen worden gemaakt. Deze pretentieuze sf-film heeft een verward scenario, waar de regisseur onvoldoende greep op krijgt, zodat de opmerkelijke fotografie de voornaamste kwaliteit is van deze filmische brij, waarin ook de geslaagde ideeën en scènes pruttelend verzinken.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Nicola Piovani op televisie komt.

Reageer