Michel Portal

Acteur, Componist

Michel Portal is acteur en componist.
Er zijn 71 films gevonden.

Éliane

2005 | Drama

Frankrijk 2005. Drama van Caroline Huppert. Met o.a. Florence Pernel, Jean-Pierre Lorit, Olivier Marchal en Laurence Cordier.

Regisseuse Huppert wilde van tv-film Éliane naar eigen zeggen een drama maken in de geest van Mildred Pierce, eentje waarin een vrouw haar bestemming volgt. De titelheldin (Pernel) bestiert in de tumultueuze jaren zestig een populair weekblad. Éliane wil de sociale en culturele storm van haar land vertalen naar haar blad. De eigenaar, haar echtgenoot Michel (Lorit), wil dat niet. Het blad wordt de inzet van een huwelijkse en nationale strijd, en ondertussen blijkt de tienerdochter van Éliane en Michel zwanger. Éliane roept met beperkte middelen een tijdperk op waarin thema's als emancipatie en democratie dringend doorklinken naar het heden.

La petite chartreuse

2005 | Drama

Frankrijk 2005. Drama van Jean-Pierre Denis. Met o.a. Olivier Gourmet, Marie-Josée Croze, Bertille Noël-Bruneau, Marysa Borini en Yves Jacques.

Waals acteur Olivier Gourmet, bekend van Dardenne-films als La promesse en Le fils, speelt in dit moderne Franse sprookje een verkoper van tweedehands boeken en alpinist, met een destructieve achtergrond en een fotografisch geheugen. Op een dag rijdt hij de blind overstekende achtjarige Eva (Noël-Bruneau) aan. Artsen raden Eva's moeder Pascale (Croze) aan zo veel mogelijk tegen het comateuze meisje aan te praten. Pascale heeft geen tijd, Etienne wel, en hij kent avonturenboeken van Jack London uit zijn hoofd. Fijnzinnige details in beeld en vertolking maken het eenvoudige verhaal van La petite chartreuse ontroerend.

Un fils de notre temps

2002 |

Frankrijk 2002. Fabrice Cazeneuve. Met o.a. Anne Coesens, Jean-Pierre Lorit, Bernard Le Coq, Quentin Baillot en Manuel Le Lièvre.

Waals acteur Olivier Gourmet, bekend van Dardenne-films als La promesse en Le fils, speelt in dit moderne Franse sprookje een verkoper van tweedehands boeken en alpinist, met een destructieve achtergrond en een fotografisch geheugen. Op een dag rijdt hij de blind overstekende achtjarige Eva (Noël-Bruneau) aan. Artsen raden Eva's moeder Pascale (Croze) aan zo veel mogelijk tegen het comateuze meisje aan te praten. Pascale heeft geen tijd, Etienne wel, en hij kent avonturenboeken van Jack London uit zijn hoofd. Fijnzinnige details in beeld en vertolking maken het eenvoudige verhaal van La petite chartreuse ontroerend.

Passionnément

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Bruno Nuytten. Met o.a. Gérard Lanvin, Charlotte Gainsbourg, Eric Ruf, Liliane Rovère en Tania Da Costa.

Derde film van ex-cameraman Nuytten (LES VALSEUSES) in twaalf jaar. De rolprent begint met een grote knal: twee auto`s klappen bij het ochtendgloren op een landweg tegen elkaar. Daarna vraagt de kijker zich bijna drie kwartier lang af waarom dat was. We hebben inmiddels wel kennis gemaakt met de achttien-jarige Faustine (Bejo) en Lo[KA3]ic (Ruf), die haar vertelt wat er tien jaar geleden is gebeurd rond die fatale gebeurtenis op de veertiende juli met haar vader Bernard (Lanvin). Via flashbacks zien we de vijftien-jarige Alice (Gainsbourg) die op het eilandje Porquerolles neerstrijkt in het hotel van haar moeder en hoort dat Bernard terug is. Het blijkt dat Bernard in Brazilië was. Alice en Bernard worden verliefd op elkaar, maar weten dat het een onmogelijke liefde is. Loïc probeert aan Faustine uit te leggen dat Bernard naar een mysterieuze afspraak is gegaan op de morgen van het ongeluk. In de laatste fragmenten wordt uit de doeken gedaan hoe en waarom het ongeluk is ontstaan, en begrijpen we dat Bernard voor Alice de grote liefde is geweest. Het scenario van regisseur Nuytten en Tatiana Vialle, is wat de eerste helft van de film betreft opzettelijk ondoorzichtig en laat de toeschouwer flink puzzelen totdat die zijn aandacht verliest. Het spel van Lanvin, Gainsbourg, Ruf en Bejo is mooi, maar het maakt helaas geen boeiende film. Alleen romantische zielen dwepen met dit verhaal dat opzettelijk tragisch is gemaakt. De springerige montage maakt de film een tamelijk onrustige kijkervaring. Het camerawerk is van Eric Gautier. Ook bekend als J'AI DANSÉ AVEC L'AMOUR.

La dette

2000 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 2000. Drama van Fabrice Cazeneuve. Met o.a. James Campbell, Damien Dorsaz, André Dussollier en Jacques Mathou.

Eerste Wereldoorlog-docudrama over de duizenden Senegalese frontsoldaten die tijdens de Slag van Chemin des Dames op 16 april 1917 de dood vonden. Gevierd auteur Orsenna schreef het scenario en geeft gestalte aan deze - tot voor kort - officieel vergeten groep in de vorm van een oude Senegalees (een majestueuze Campbell) die zijn gevallen kameraden wil eren tijdens een officiële herdenking. Een moreel dilemma voor de verantwoordelijke functionaris die moet kiezen tussen zijn carrière of de waarheid. Nederlands ondertiteld.

Aïe

2000 | Romantiek, Komedie, Fantasy

Frankrijk 2000. Romantiek van Sophie Fillières. Met o.a. André Dussollier, Hélène Fillières, Emmanuelle Devos, Anne Le Ny en Lucienne Hamon.

Robert (Dussollier) is rond de vijftig. Hij lijdt aan allerlei neuroses en complexen en is daarom nog steeds niet getrouwd. Hij eet liever bij zijn vader (Pascal) en moeder (Casadesus) en blijft dan uit angst voor het donker bij hen slapen. Zijn zus Marie (Le Ny) sleept hem mee naar de kraamafdeling van het ziekenhuis om hem te laten kennismaken met Claire (Devos) die juist bevallen is van een baby. Ze hoopt hem te koppelen, want Marie heeft een verhouding met de vader. Marie wist niet dat Robert en Claire elkaar kenden en dat ze een inmiddels uitgedoofde relatie hadden. In een restaurant trekt Robert de stoute schoenen aan als hij Marie-Pierre (H[KA1]el[KA2]ene Filli[KA2]eres) ziet. Zij is de serveerster, die net aan haar lunchpauze is begonnen. Robert spreekt haar op onhandige wijze aan, maar haar reactie is overrompelend: ze wil hem best gelukkig maken en ze stelt hem voor om een romantische affaire te hebben. Ze heeft de bijnaam A[KA3]ie. Ze kotst regelmatig en ruikt daarna uit haar mond. Dan heeft Robert het wel weer gehad. Ze belanden evenwel onafhankelijk en na elkaar, onaangekondigd in Claire`s woning en moeten zich samen verstoppen in een grote kast als Claire`s vriend thuiskomt. Ze hervatten de afgebroken weg en als zij Robert mee naar huis neemt, stelt ze hem voor aan haar vader (Rimoux) en moeder (Hamon), die even idioot zijn als de ouders van Robert. Ze eindigen samen in bed. A[KA3]ie en haar ouders zijn van buitenaardse afkomst, maar hun planeet lijkt bijna als twee druppels op onze goede oude aarde (de grote vakantie is in juni in plaats van augustus, maar die vlieger gaat eigenlijk alleen maar op voor Frankrijk). Het scenario van regisseuse Sophie Filli[KA2]eres mag beslist origineel genoemd worden. Het bestaat uit grappige, losse dialogen die tot een bepaalde samenhang zijn gebracht. De rollen, met name Dussollier en H[KA1]el[KA2]ene Filli[KA2]eres (de zuster van regisseuse Sophie) zijn aardig en het resultaat is een aparte maar onderhoudende film, die goed is voor menige brede glimlach. Helaas is het einde teleurstellend. De rolprent werd vijf dagen achtereen vertoond in de Screening Room in New York en leverde slechts 660 dollar op - een forse tegenvalller voor een miljoenenstad. Wie in Amerika een film uitbrengt moet hem laten indubben, over een reclamebudget van ettelijke miljoenen dollars beschikken, en hem in veel zalen tegelijk laten uitkomen, hetgeen zeer kostbaar is omdat je een evenredig aantal zeer kostbare kopieën moet laten vervaardigen. Het camerawerk is van Christophe Pollock.

La vérité vraie

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Fabrice Cazeneuve. Met o.a. Béatrice Dalle, Julien Rochefort, Christiane Cohendy, Mathias Labelle en Ariane Séguillon.

Cathy (Dalle) is een alleenstaande moeder van rond de dertig. Ze heeft een hechte band met haar negenjarig zoontje Lucien (Labelle), genaamd Lulu. Cathy is prostituée, maar de jongen lijkt niet te lijden onder de beroepsmatige bedrijvigheden van zijn moeder. Hij weet wat ze doet, maar niemand van de buren is ervan op de hoogte. Maar als dan door een stom toeval de waarheid bekend raakt dreigt Cathy het voogdij over Lulu te verliezen. Ze slaagt erin het kinderwelzijn te overtuigen en Lulu mag bij haar blijven. Dan krijgt Cathy te horen dat ze een tumor heeft en er haar nog slechts een drietal maanden resten. Ze tracht Lulu voor te bereiden op het afscheid. Een drama dat bol staat van de problemen. Je zou er een soap van honderd afleveringen van kunnen maken, maar scenarist Jean-Luc Seigle perst alles in een oversentimentele prent van anderhalf uur. Dalle levert een knappe prestatie, maar kan het verhaaltje toch niet boeiend maken. Weinig opbeurende ontspanning voor een koude winteravond in de reeks 'de ziekte van de week'. Fotografie is van Pierre Novion en Pierre-Laurent Chenieux.

C'est quoi la vie?

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van François Dupeyron. Met o.a. Éric Caravaca, Jacques Dufilho, Jean-Pierre Darroussin, Isabelle Renauld en Michelle Goddet.

Tja, wat is het leven eigenlijk? Dat vraagt de twintiger Nicolas zich af, die zich niet goed raad weet met zijn bestaan. Ondertussen werkt hij mee op het boerenbedrijf van zijn vader. Wanneer dat op de fles gaat, wordt het tijd dat Nicolas een aantal beslissingen neemt. De vraag uit de titel beantwoorden kan hij aan het eind natuurlijk nog niet, maar hij is wel iets wijzer. Fraai gefotografeerd (door de Japanse cameraman Tetsuo Nagata) coming of age-verhaal leverde Caravaca een César op voor zijn hoofdrol.

Reflections : New York - Paris

1998 | Documentaire, Muziek

Frankrijk 1998. Documentaire van Jérôme De Missolz en Eric Sandrin. Met o.a. Max Roach, André Hodeir, Johnny Griffin, Kenny Barron en Steve Lacy.

De negers zijn de vaderlandslozen van Amerika. Hun gemeenschappelijk verleden ligt in de muziek. Muziek studeren lag buiten hun mogelijkheden, dus waren ze verplicht zelf instrumenten te ontdekken, ze te leren bespelen en een eigen stijl te ontwikkelen. Begin 20e eeuw lieten ze zich opmerken met een geheel eigen muzikale expressie: de jazz. Gospel, blues, ragtime, be-bop, verschillende namen, maar onmiskenbaar hun eigen sound. In de jaren 1930 brachten de Amerikaanse negers de jazz naar Parijs. Hier vonden ze de mensen die hun muziek begrepen. Musici als Sidney Bechet en Josephine Baker werden de vertegenwoordigers van de jazz in Europa. De film onderzoekt de wisselwerking tussen New York en Parijs en de invloed van deze migratie op de muziek. De gidsen zijn de Amerikaanse percussionist Max Roach en de Franse pianist André Hodeir. Vooral jazz-liefhebbers zullen enorm geboeid worden door deze verhelderende documentaire, geschreven door De Missolz en Sandrin. Deze laatste stond in voor de montage, terwijl De Missolz tevens de fotografie voor zijn rekening nam.

Mes enfants étrangers

1998 | Drama

Frankrijk/België 1998. Drama van Olivier Langlois. Met o.a. Philippine Leroy-Beaulieu, Patrick Catalifo, Joao Anjos, Mara Fernandes en Nadia Barentin.

Parijse tuinarchitecte Pat (Leroy-Beaulieu) verneemt dat haar beide kinderen, die vijf jaar eerder door hun Portugese vader naar Portugal werden ontvoerd, haar terugbezorgd zullen worden. De kinderen, de negen-jarige Paulo (Anjos) en de zes-jarige Elena (Fernandes), praten uitsluitend Portugees en herinneren zich nauwelijks hun moeder. Dat leidt tot melodramatische toestanden want Pat moet haar leven gaan reorganiseren, zoals dat heet. Hamvraag in deze sentimentele draak, geschreven door Karine Mazloumian, is of Pat erin zal slagen de liefde van haar kinderen te herwinnen. Drie keer raden.

Le serpent a mangé la grenouille

1998 |

Frankrijk 1998. Alain Guesnier. Met o.a. Jean Rochefort, Marisa Paredes, Alex Descas, Ariane Ascaride en Bernard Fresson.

Yvon (Rochefort) en B[KA1]eatrice Moreau (Paredes) hebben de dood van hun zoon nog steeds niet kunnen verwerken. Als ze nog in de rouwperiode zijn, verschijnt klusjesman Yves Le Guen (Descas), een zwarte Breton. Hij wordt met argwaan bekeken en arrogant behandeld, maar Yves met zijn charisma en charme verovert probleemloos de harten van Yvon, B[KA1]eatrice en hun doofstomme meid Martha (Ascaride). Deze kennismaking zal het leven van allemaal grondig veranderen. Hoewel de banale, satirische rolprent best vlot in elkaar zit, heeft hij uiteindelijk weinig te bieden. De spelprestaties zijn niet slecht, maar veel te toneelmatig. Regisseur Guesnier en Valérie Duval bewerkten het toneelstuk Le mur aux tessons van Jean-Pierre Ostende tot scenario. Het camerawerk van Pierre Novion is erg statisch en komt waarschijnlijk beter tot zijn recht op het televisiescherm.

Jazz Collection: Martial Solal

1998 | Documentaire, Biografie, Muziek

Frankrijk 1998. Documentaire van Jean-Paul Fargier. Met o.a. Martial Solal, André Hodeir, Daniel Humair, Michel Portal en Claudia Solal.

Martial Solal werd in 1927 geboren in Algiers. In het koloniale Algerije trad hij op in diverse bigbands waar hij de improvisatie leerde beheersen. Hij werd een virtuoze jazz-pianist die in 1950 door Don Byas naar Parijs gehaald werd waar hij de pianist werd van de Club Saint-Germain. Hier begeleidde hij de grootste jazz-namen uit de geschiedenis. Zijn eerste studio opname was als begeleider van Django Reinhard in diens laatste sessie. Toen de nouvelle vague-cineasten hun voorkeur te kennen gaven voor jazz als muzikale begeleiding, begon hij tevens filmmuziek te schrijven voor o.a. À BOUT DE SOUFFLE, ÉCHAPPEMENT LIBRE en LEON MORIN, PRÊTRE. Ook in Amerika werd hij een graag geziene gast op de jazz-scène. De documentaire is opgebouwd rond een openluchtoptreden van Solal in 1998 in het Parc Floral de Paris. Een aantal collega's getuigen over zijn talent en we zien hem aan het werk in archiefmateriaal met enkele topnamen uit de jazz-wereld en met zijn dochter Claudia die een prachtige interpretatie weggeeft van 'Round About Twelve'. Een must voor de liefhebbers. Gérald Arnaud schreef het scenario. Commentaar werd ingesproken door Diane Niederman. Voor de montage werd beroep gedaan op Sandra Paugam. Fotografie is van Jean-Michel Gautreau en Jean-Philippe Bouyer.

De gré ou de force

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Fabrice Cazeneuve. Met o.a. Julien Boisselier, Philippe Duclos, Laurent Arnal, Marie Desgranges en Philippe Faure.

Er heerst onrust onder de werknemers van Medic-Hall, een filiaal van de G[KA1]en[KA1]erale Financi[KA2]ere d`Investissement. Daar werken een tiental mensen die gespecialiseerd zijn in de verkoop van medisch materiaal. In het kader van herstructurering wil de directie van G.F.I. deze tak afstoten, maar ze voelen er niets voor om enorme ontslagpremies te betalen. Ze hebben een welomlijnd plan voor ogen: `mobbying`: door morele intimidatie de bedienden dwingen zelf ontslag te nemen. Via doorgedreven controle, voortdurende vernederingen, het opleggen van ondankbare taken en andere pesterijen wordt het leven voor deze mensen een hel. De man die de hele operatie in handen heeft is S[KA1]ebastien Jalabier (Duclos). Een les voor werkgevers om van hun personeel af te geraken zonder dat ze zich zorgen hoeven te maken over vakbondsacties. Ook al is dit fictie, toch is de kans dat dit zich in de realiteit afspeelt alles behalve denkbeeldig. Een pakkende film die sterk vertolkt wordt door een grotendeels onbekende reeks acteurs waardoor het realisme nog sterker benadrukt wordt. Knap scenario van Laurent Chouchan en Sarah Lévy. Fotografie is van Pierre Novion.

Le comédien

1997 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1997. Komedie van Christian de Chalonge. Met o.a. Michel Serrault, Charles Aznavour, Daniel Prévost, Maria de Medeiros en Nathalie Serrault.

Op het toneel zien we een stel (Serrault als de komediespeler en De Medeiros als Antoinette Vervier). Ze maken ruzie en besluiten uit elkaar te gaan. Het is hun laatste voorstelling. Dan herhaalt een dergelijke sc[KA2]ene zich in de werkelijkheid: hij vindt plaats tussen de coulissen in een aantal twistgesprekken tussen een oude vriend, Maillard (Aznavour), en een voormalige rivaal (Prévost). Later zal blijken dat deze ruzie zonder einde is, hen uit elkaar gedreven heeft, maar hen al heel lang helpt de tijd te doden en tenslotte een onderdeel van het stuk is. Deze komedie naar een briljant, gelijknamig blijspel van Sacha Guitry, lijkt op de ruïne van het leven te rusten en is verpakt in de prachtige beelden van cameraman Patrick Blossier. Hij lokt de kijker echter in een fuik. Het verhaal blijft zorgvuldig dubbelzinnig dankzij het doorlopende dialoog, waarvan de fraaie zinnen de oren van de kijker strelen. Een bekwame rolverdeling ondersteunt deze intelligente overpeinzing, die een brug slaat tussen de werkelijkheid en de fantasie en in het onderhavige geval de verbinding tussen film en theater symboliseert.

L'inventaire

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Caroline Huppert. Met o.a. Ludmila Mikaël, Didier Bozace, Caroline Trousselard, Jean-Yves Gautier en Florence Hautier.

Na de dood van haar vader erft Melanie (Mika[KA3]el) het familiehuis dat reeds sinds vier generaties in hun bezit is. Haar jongere zus, Viviane (M[KA1]eril), is jaloers op de band die steeds bestaan heeft tussen Melanie en hun vader. Beide zussen hebben een totaal verschillend karakter. Melanie is een romanticus, gescheiden, maar ze heeft een verhouding met de gehuwde Georges (Bezace). Viviane daarentegen is een nuchtere zakenvrouw die, samen met haar dochter Hermine (Trousselard) een theesalon openhoudt. Deze laatste staat erop dat er zo vlug mogelijk een inventaris opgemaakt wordt van alles wat zich in het huis bevindt. De aanvankelijk gespannen verhouding tussen de zussen wordt alsmaar meer uitgesproken, tot het hatelijke toe. Een boeiend psychologisch drama dat vooral steunt op de sterke vertolkingen van beide protagonisten. Het uitgangspunt lijkt vervelend te zijn en werd bovendien erg literair uitgewerkt, maar toch blijf je er geboeid naar kijken. Huguette Desbaisieux baseerde haar scenario op de roman van Madeleine Chapsal.

L'homme que j'aime

1997 | Romantiek, Drama

Frankrijk/Italië 1997. Romantiek van Stéphane Giusti. Met o.a. Jean-Michel Portal, Marcial Di Fonzo Bo, Mathilde Seigner, Vittorio Scognamiglio en Jacques Hansen.

De 28-jarige Martin (Di Fonzo Bo) is homo en werkt als badmeester in Marseille in een zwembad. Hij wordt verliefd op zweminstructeur Lucas (Portal), maar deze is hetero en woont samen met Lise (Seigner). Dus weigert hij op de toenaderingspogingen van Martin in te gaan. De homo irriteert hem zelfs in hoge mate. Op een dag verneemt Lucas echter van zijn vader, die arts is, dat Martin seropositief is en weigert zich te laten behandelen. Vanaf dat ogenblik bekijkt hij Martin met andere ogen. Hij trekt zich het lot van zijn collega aan en gaat zelfs op diens avances in. Het soms diepdramatische portret van twee mannen die niet in elkaars levenswereld thuis horen, maar die toch meer dan een gewone vriendschap voor elkaar gaan koesteren. Niet naar ieders smaak, maar het wedervaren van deze mannen zal toch weinigen onberoerd laten. Het gevoelige scenario is van de hand van regisseur Giusta en Bruno Dega. Achter de camera nam Jacques Bouquin plaats.

Buud Yam

1997 | Drama

Burkina Faso 1997. Drama van Gaston Kaboré. Met o.a. Serge Yanogo, Amssatou Maïga, Sévérine Oueddouda, Augustine Yameogo en Colette Kaboré.

Vervolg op de Afrikaanse klassieker Wend Kuuni (1982) waarin Kaboré met grote fijngevoeligheid het verdere leven volgt van Wend Kuuni (= gift van God) begin 19de eeuw. Twaalf jaar nadat zijn pleegouders hem vonden naast het gestenigde lijk van zijn moeder gaat de inmiddels volwassen man op zoek naar de 'genezer met het leeuwendrankje' die als enige zijn zus kan genezen. Zijn gedreven zoektocht die hem naar verre oorden voert is een gebaar naar de gemeenschap die hem adopteerde maar ook een mystieke zoektocht naar zichzelf en zijn roots.

Pêcheurs d'Islande

1996 |

Frankrijk 1996. Daniel Vigne. Met o.a. Stéphane Freiss, Mathilde Seigner en Anthony Delon.

Vervolg op de Afrikaanse klassieker Wend Kuuni (1982) waarin Kaboré met grote fijngevoeligheid het verdere leven volgt van Wend Kuuni (= gift van God) begin 19de eeuw. Twaalf jaar nadat zijn pleegouders hem vonden naast het gestenigde lijk van zijn moeder gaat de inmiddels volwassen man op zoek naar de 'genezer met het leeuwendrankje' die als enige zijn zus kan genezen. Zijn gedreven zoektocht die hem naar verre oorden voert is een gebaar naar de gemeenschap die hem adopteerde maar ook een mystieke zoektocht naar zichzelf en zijn roots.

Pêcheur d'Islande

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Daniel Vigne. Met o.a. Anthony Delon, Mathilde Seigner, Stéphane Freiss, Annick Alane en Roland Amstutz.

Het leven op een IJslandvaarder in het begin van de 20e eeuw is geen lachertje. Hard werken, maandenlang van huis, doorlopend gevaar, striemende kou, karig loon en een eeuwige strijd tegen de onvoorspelbare natuurkrachten. Als Yann (Delon) weer aankomt in zijn thuishaven Paimpol in Bretagne is het dan ook feest. Bij het huwelijk van een vriend ontmoet hij Gaud (Seigner), dochter van Mevel (Amstutz), eigenaar van het schip waarop hij vaart. Tussen beiden groeit een hechte liefde, maar het meisje onderschat de invloed van haar rivale: de zee, een minnares die reeds het leven van zoveel Bretoense vissers eistte. Knappe reconstructie van het vissersleven in een tijd toen er nog niet gerekend kon worden op een moderne techniek. Het geheel wordt bekeken door Pierre Loti (Freiss), die als gast verblijft bij zijn vriend Mevel. De film is erg literair, maar dat mag een liefhebber van dit genre zeker niet afschrikken. De acteurs presteren naar behoren. Emmanuel Carrère baseerde zijn scenario op de autobiografische roman die Loti over deze periode schreef. Kontrastloze kleurenfotografie die soms zwart/wit lijkt van Flore Thulliez.

Mélanie

1996 | Drama

Frankrijk/België 1996. Drama van Emmanuel Finkiel. Met o.a. Michel Duchaussoy, Pascale Roberts, Marie Matheron, Marion Ducamp en Alexis Tomassian.

M[KA1]elanie (Ducamp) is dertien. Ze woont met haar zeventien-jarige broer Patrick (Tomassian) bij haar alleenstaande moeder Florence (Matheron) die een antiekwinkeltje heeft. Ze is een teer, maar vrolijk meisje dat erg aan haar moeder gehecht is. Ze is een redelijke leerling op school. Op een dag komt mamma haar niet van school halen en thuis is ze ook niet. Haar grootouders (Duchaussoy en Roberts) zeggen dat ze in het ziekenhuis ligt, maar later komt Mélanie achter de waarheid als haar broer zich verspreekt en die is hard: haar moeder is aangehouden en zit in de gevangenis. Alles, waarin ze geloofde, is nu kapot. Een integer drama over de gevolgen van de arrestatie van een moeder op een gevoelig kind dat groot wordt. Mélanie, schitterend gespeeld door de jonge Ducamp maakt een veranderingsproces door in enkele uren, waarover ze onder normale omstandigheden jaren gedaan zou hebben. Bij gevolg is ze totaal uit het lood geslagen. Knap uitgewerkt scenario van Paul Irrtum. Sombere fotografie van Hans Meier.

Le premier qui dit non

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Lyès Salem en Fatiha Chériguene. Met o.a. Mohamed Damraoui, Nouria Moussaoui, Karen Oubraham, Georges Trillat en Tara Romer.

Na afloop van een wedstrijd hoort Momo (Salem), een beloftevolle jonge voetbalspeler, dat een van zijn jongere broers overleden is. Bij zijn aankomst in zijn geboortestad, die hij jaren geleden verliet, blijkt dat zijn broer gestorven is aan een overdosis drugs. Tot zijn grote ontsteltenis merkt hij dat de buurt waarin hij opgroeide drastisch veranderd is: een angstwekkend groot aantal jongeren is aan de drugs en niemand durft acties te ondernemen tegen de dealers. Hij gebruikt zijn populariteit als sportvedette om de jongeren op een goed spoor te zetten, maar de dealers slaan terug en ze gebruiken zijn jeugdvriendin Marion (Oubraham) om een valstrik te spannen. Goedbedoeld, maar erg naïef pamflet tegen het gebruik van drugs. Door de sport voor te stellen als het gezonde leven en drugs als een zekere dood, zonder dieper op het probleem in te gaan, schiet de film zijn doel voorbij. Het oppervlakkige scenario is van Didier Daeninckx en Failevic. Fotografie van Charlie Gaëta. Stereo.

Le bel été 1914

1996 | Historische film

Frankrijk 1996. Historische film van Christian de Chalonge. Met o.a. Claude Rich, Maria Pacôme, Hippolyte Girardot, Judith Henry en Marianne Denicourt.

Regisseur De Chalonge heeft een deel van de roman van Louis Aragon [KL]Les voyageurs de l`imp[KA1]eriale[KLE] verfilmd en wel de laatste vakantie van de familie Mercadier, vader Pierre (Girardot), moeder Paulette (Henry) en hun zoon Gabriel (Stevenin) op het kasteel van hun oom, de Graaf de Sainteville (Rich). Ze ontdekken dat hun berooide familielid een deel van het verblijf verhuurd heeft aan een bourgeoisie gezin uit Lyon dat bestaat uit vader Ernest (Torreton), moeder Blanche (Denicourt) en hun twee dochters Suzanne (Maraval) en Yvonne (De Boever). Tijdens die vakantie vlak voor het uitbreken van WO II (1914-18) bespieden de gezinnen elkaar, doen elkaar na en zijn soms naijverig. De kinderen zien het door hun eigen bril en beginnen aarzelend aan de eerste ervaringen, die hen naar de volwassenheid zal voeren. Traag, landerig drama en de zoveelste film die lijkt op [KL]Oom Wanja[KLE] van Anton Tsjechov. Rich is natuurlijk een uitstekend acteur, maar bijna twee uur is wel veel. Dominique Garnier schreef samen met regisseur De Chalonge het scenario en de fotografie voor deze nogal conventionele film (de Fransen noemen de aanpak 'classique') is van Patrick Blossier. Voor liefhebbers.

L'enfant sage

1996 | Drama

Portugal/België/Frankrijk 1996. Drama van Fabrice Cazeneuve. Met o.a. Patrick Chesnais, Erwan Baynaud, Assumpta Serna, Martine Sarcey en Philippe Morier-Genoud.

De elf-jarige Baynaud woont bij zijn vader. Zijn ouders zijn gescheiden toen hij twee was en nu ziet hij zijn moeder eens per week, op woensdagnamiddag. Tussen zijn vader en moeder is een hemelsbreed verschil. Zijn vader, Chesnais, is streng, perfectionistisch en afstandelijk, terwijl zijn moeder, Serna, een vermaarde fotografe, rebels, teder en extravagant is. Chesnais koestert een enorme wrok tegenover zijn ex-vrouw en wanneer hij verneemt dat deze het hoederecht over de jongen wil opeisen wordt hij razend. Een kind als slachtoffer van de haat tussen zijn gescheiden ouders. Geen nieuw thema dat hier emotioneel en met veel pathos over het scherm wordt uitgesmeerd. Cazeneuve schreef het scenario samen met Pierre Schoeller, zich baserend op de roman van Jean-Denis Bredin. Mooie fotografie van Pierre William Glenn. Formaat 16/9.

Histoires d'hommes

1996 | Komedie

België/Frankrijk 1996. Komedie van Olivier Langlois. Met o.a. Yves Robert, Bernadette Lafont, Christian Charmetant, Julien Lannoy en Bérénice Béjo.

Sinds de scheiding van zijn ouders wordt de vijftienjarige Beno[KA4]it (Lannoy) opgevoed door zijn moeder. Wanneer deze voor een tijdje naar het buitenland moet wordt de jongen opgevangen door zijn opa Henri (Robert), een reder van plezierboten. Van een feestje wil Henri gebruik maken om zijn nieuwe vriendin Juliette (Laffont) aan de familie voor te stellen. Dan duikt eensklaps Henri`s zoon Paul (Charmetant) op, die jarenlang niets van zich heeft laten horen. Hij is seropositief en hij verwijt de familie dat ze zijn homoseksualiteit nooit hebben aanvaard. Sterk familieportret dat handelt over ouderliefde, het ouder worden, homoseksualiteit en het generatieconflict. De film wordt vooral rechtgehouden door Robert die schittert in zijn rol. Langlois, Philippe Dussau en Emmanuelle Sardou schreven het scenario dat treffend werd ingeblikt door Dominique Brenguier.

Un orage immobile

1995 | Historische film, Romantiek

Frankrijk/België 1995. Historische film van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Robin Renucci, Laura Morante, Christopher Thompson, Anaïs Jeanneret en Claudine Auger.

Rond 1830 wordt een rustig klein provinciestadje opgeschrikt door de terugkeer uit Engeland van Morante, een jonge weduwe die tijdens de revolutie vluchtte. De gemoederen raken verhit wanneer de jonge vrouw Renucci het hof maakt, die op zijn beurt door Auger, de vrouw van de burgemeester, openlijk wordt versierd. Dan gaat Morante achter Thompson aan, in wie ze een dichterlijke ziel vermoedt. Bakvis-romantiek met schitterende decors en prachtige kostuums, maar met weinig geestdrift. Het scenario van Robert Valey naar een roman van Françoise Sagan sleurt zich met moeite voort en de acteurs raken niet geïnspireerd. Zelfs een stille storm zou een welkome afwisseling geweest zijn. Leuke verpakking zonder inhoud, mooi in beeld gebracht door Roland Dantigny.

Le charme brumeux du crime : Les brumes de Manchester

1995 | Mysterie, Misdaad

België/Frankrijk 1995. Mysterie van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Bernard Fresson, Laure Duthilleul, Pascal Elso, Bernard Verley en Alexandra London.

Alan Collins (Fresson) is verlamd en zit aan een rolstoel gekluisterd. Hij besluit het mistige Manchester te verruilen voor het zonnige Frankrijk. Hij heeft zijn keuze laten vallen op een prachtige villa, waarop echter een vloek rust. Vijftien jaar ervoor vond zijn eerste vrouw er de dood. Komt daar nog bij dat zijn zoon wordt vermoord in het stationstoilet van het Franse provinciestadje, waar hij zich ge[KA3]installeerd heeft. Werk aan de winkel voor inspectuer Garreau (Verley). In de machiavellistische plot blijkt elk personage verdacht. Het scenario is van Maurice Frydland en regisseur Verhaeghe naar het toneelstuk van Frédéric Dard.

Docteur Semmelweis

1995 | Biografie, Drama

Frankrijk/Polen 1995. Biografie van Roger Andrieux. Met o.a. Philippe Volter, Fanny Bastien, Marc de Jonge, Maria Pakulnis en Piotr Gasowski.

Wenen tijdens de strenge winter van 1846. De briljante arts Ignaz Philipp Semmelweis (Volter), een Hongaar, verricht baanbrekend werk op het gebied van de onvruchtbaarheid. Door zijn afgunstige collega`s wordt hij met de nek bekeken. Hij heeft het vooral moeilijk met dokter Klein (De Jonge), die zijn experimenten als onzinnig van tafel veegt. Semmelweis vindt steun bij Katia (Bastien) een jonge weduwe met wie hij een hartstochtelijke relatie krijgt. Gedramatiseerde biografie van de grondlegger van de moderne chirurgie met een schitterende rol van Volter. De film schetst een aangrijpend beeld van de medische wereld rond 1850. Vooral de openingssc[KA2]enes (een vrouw die sterft na een bevalling) zijn niet geschikt voor gevoelige kijkers. Het scenario is van Robert Valey en Jean-Vincent Fournier. Het camerawerk van Tomasz Wert is effectief, maar flatteert niet altijd. 16/9.

La machine

1994 | Sciencefiction, Thriller

Frankrijk/Duitsland 1994. Sciencefiction van François Dupeyron. Met o.a. Gérard Depardieu, Nathalie Baye, Didier Bourdon, Natalie Woerner en Erwan Baynaud.

Psychiater Depardieu heeft een fantastische machine uitgedokterd, waarmee hij delen van het brein van twee personen kan verwisselen. Hij wil in de geest van een psychopaat dringen om uit te zoeken hoe de hersenen van een maniakale moordenaar werken. Zijn keuze valt op Bourdon, een man met een moedercomplex die al drie vrouwen heeft gedood. Mislukt als SF, mislukt als thriller en mislukt als analyse van de psyche van een seriemoordenaar. De acteurs presteren ver beneden de middelmaat, en deze film is hun talent niet waardig. Dupeyron schreef zelf het voorspelbare, onbenullige en stroeve scenario, dat onaf lijkt. Dietrich Lochmann stond achter de camera. Dolby Stereo.

Un pull par-dessus l'autre

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Caroline Huppert. Met o.a. Annie Girardot, Félicité Chaton, Raoul Billerey, Philippe Torreton en Marie Matheron.

Drie turven hoog en maar net tien. Chaton weet al waar Abraham de mosterd haalt. Ze woont in een armoedige buurt waar je moet vechten om te overleven. Ze zorgt in haar eentje voor 'haar' gezin: vader en haar vijf-jarige, doofstomme broertje. Op een dag raakt vader betrokken in een vechtpartijtje en hij belandt in de bak. De kinderen gaan er vandoor, maar worden al gauw opgepakt door de politie. Chaton komt in het pleeggezin van Cordy en Billerey, terwijl de jongen in een weeshuis wordt geplaatst. Chaton lijkt door haar zelfstandigheid opstandig en compromisloos. Ze weigert Cordy te gehoorzamen. Een tedere, intimistische variatie op het thema van het gezin dat uiteengevallen is. Dankzij het sterke spel van Cordy en vooral de jonge Chaton vervalt de film niet in goedkope sentimentaliteit. Colo Tavernier O'Hagan schreef het scenario, dat door Roberto Venturi in beelden omgezet werd.

Pour demain

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Fabrice Cazeneuve. Met o.a. Michel Bouquet, Coraly Zahonero, Philippe Clévenot en Jean-Paul Comart.

Ergens in een afgezonderd vissersdorpje komt op een dag Bouquet zich installeren. Hij wacht op de terugkeer van zijn zoon die reeds vijftien jaar verdwenen is, maar Bouquet is ervan overtuigd dat hij 'morgen' terugkomt. Zijn buurmeisje, Zahonero, luistert geboeid naar zijn verhalen en zonder dat ze het beseft wordt ze op hem verliefd. Op een dag staat er een jongeman voor de deur die beweert dat hij de zoon is, maar Bouquet gelooft hem niet. Aangrijpende fabel over jong en oud. Of de kerel zijn zoon is of niet staat eigenlijk op het tweede plan. De film gaat over de vriendschap tussen de oude Bouquet en de jonge Zahonero. Cazeneuve en Dominique Fabre bewerkten het verhaal van zee-auteur Joseph Conrad en ze worden schitterend gediend door de twee hoofdvertolkers. Sobere maar mooie fotografie van Pierre Novion.

Le retour de Casanova

1992 | Drama, Komedie, Romantiek

Frankrijk 1992. Drama van Edouard Niermans. Met o.a. Alain Delon, Fabrice Luchini, Elsa Lunghini en Wadeck Stanczak.

De oude en verarmde Casanova wordt samen met zijn dienaar uit de stad Venetië gejaagd en zoekt zijn toevlucht op een kasteel van een bekende die nog bij hem in het krijt staat. Daar wordt hij verliefd op Marcolina, de knappe en intelligente nicht van de kasteelheer. De jonge vrouw keert de beruchte rokkenjager echter de rug toe waardoor deze zich in zijn eer ziet aangetast.

La peur

1992 | Drama

Frankrijk/Italië 1992. Drama van Daniel Vigne. Met o.a. Marianne Basler, Hanns Zischler, Cinzia De Ponti, Nicola Farron en Maurice Baquet.

Overspelige Basler, moeder van twee kinderen en de vrouw van de bekende Weense advocaat Zischler, bedriegt haar echtgenoot met de jonge concertpianist Farron, die haar les geeft. Als ze zich voorgenomen heeft niet meer stout te zijn, wordt ze geconfronteerd met De Ponti, die zegt de ma[KA4]itresse van haar leraar te zijn en zij begint Basler te chanteren. Basler vreest een schandaal en staat doodsangsten uit. Victor Ha[KA3]im bewerkte voor de tv-verfilming het korte verhaal [KL]Angst[KLE] van Stefan Zweig tot scenario. De sfeer van het tijdperk (1933) en de fraaie produktiewaarden verheffen dit supersentimentele drama enigszins. De mooie fotografie is van Vladimir Smutny. Onder dezelfde titel reeds eerder verfilmd door Robert Rosselini in 1954.

Au Sud du Sud

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Laurent Chevalier. Met o.a. Jean-Louis Etienne, Will Steger, Victor Boyarsky, Geoff Somers en Keizo Funatsu.

Zes mannen van verschillende nationaliteiten vormen een team op de Zuidpool en maakten van eind juli 1989 tot begin maart 1990 een tocht van bijna 7.000 km door Antarctica. In het gezelschap bevinden zich een Franse sportarts, een Engelsman, een Rus, een Chinese ingenieur, een Japanner, een Amerikaanse hondentrainer en 32 huskies. De film laat zien hoe het leven van de mannen is, die onder extreme omstandigheden in pais en vree met elkaar samenwerken en zelfs iemand weten te redden. Het is prachtig opgenomen door regisseur Chevalier en buitengewoon levendig gemonteerd door Ange-Marie Revel. De echte helden zijn de honden die bij vele graden onder nul de sneeuwstorm trotseren. Een boeiende film over een weinig bekend gebied.

Veraz

1991 | Romantiek

Spanje/Italië/Frankrijk 1991. Romantiek van Xavier Gastano en Xavier Castaño. Met o.a. Kirk Douglas, Richard Bohringer, Jean-Michel Portal, Marie Fugain en Immanol Arias.

Het verhaal over de simpele vriendschap tussen een oude zonderling en een jonge wegloper. Dat verklaart de zwakte van de film: een te dun plot dat de aanleiding vormt tot een aantal sc[KA2]enes zonder zichtbaar verband in plaats van tot een degelijk in elkaar gezet scenario (No[KA3]el Sisinni, Fran[KA10]cois Delaroyere, Xavier Castano). Te afgezaagd en nauwelijks verrassend. Dit gebrek wordt echter grotendeels goedgemaakt door de zorg die men aan de opnamen (Dominique Chapuis) en aan de kleuren besteed heeft en door de beschrijving van de boeiende personages, hoewel de film veel te danken heeft aan het enorme talent van Douglas!

Trois années

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Fabrice Cazeneuve. Met o.a. Jacques Villeret, Sabine Azéma, Lucas Belvaux, Philippe Volter en Zouc.

Een nauwgezette en toegewijde verfilming van een werk van Anton Tsjechov. Het kostte een vrouw drie jaar, om van de man te houden waarmee zij is getrouwd, maar na verloop van tijd houdt hij niet meer van haar. Een traag verhaal dat het trieste en beklemmende leven van deze personages als centraal thema heeft. De film is eveneens ontzettend traag, want de wereld van de roman- en toneelschrijver is veeleer schools overgenomen dan opnieuw vormgegeven, en het grote talent van Villeret en Az[KA1]ema (Volter is onmogelijk) voorkomt niet dat de kijker zich gaat vervelen. Een te moeilijk onderwerp voor een jonge cineast (LE ROI DE LA CHINE)? Dit is meer de liefde in het tempo van de slak. Jacques Tournier en regisseur Cazeneuve schreven het scenario. De fotografie was in handen van Pierre-Laurent Chenieux.

Mafia rouge

1990 |

Frankrijk 1990. Michel Sibra. Met o.a. Fanny Bastien, Jacques Perrin, Féodor Atkine, Boris Bergman en Eric Marion.

Bij voorbaat origineel omdat het de eerste fictiefilm is die een vervolg vormt op een documentaire met dezelfde naam. De film werpt licht op een nauwkeurig onderzoek naar de reportage van een Franse journaliste van Russische afkomst (Bastien) over de mafia in de Sovjet-Unie. Behalve de mafia van de onderwereld ontdekt ze de economische mafia op plaatselijk niveau en de politiek- economische mafia die in de hele Sovjet-Unie opereert. Ze krijgt hulp van drie personages: een duistere zakenman (Atkine), een komische en aandoenlijke taxichauffeur (Bergman) en een zeer goed ingelichte rechter (Ianakiev). Uitstekend acteerwerk.

Les anges

1990 | Thriller

Zwitserland/Frankrijk/Spanje/België 1990. Thriller van Jacob Berger. Met o.a. Steven Weber, Belinda Becker, Féodor Atkine, Christina Hoyas en Ángela Molina.

Rickie komt uit New York naar Barcelona om het lijk van zijn moeder te identificeren. Kort daarna ontmoet hij een jongen die analfabeet is en die hem meeneemt naar een bordeel waar hij verliefd wordt op een van de prostituées. Een zwarte vrouw met allures van een prinses en een sensueel lichaam. Een thriller die een aantal gebreken heeft, maar wel enkele interessante denkbeelden naar voren brengt en een eigen cinematografisch karakter heeft. Eerste film van deze regisseur die tevens het script schreef. Camerawerk van Emmanuel Machuel.

L'echo

1990 | Romantiek

Frankrijk 1990. Romantiek van Maurice Failevic. Met o.a. Serge Reggiani, Annick Brard, Claudio Remondi, Luciano Bartoli en Sandro Daneri.

De trouwe bewerking van een novelle van John Berger. Gefilosofeer over een levensavond terwijl de liefde wordt ontdekt. Centraal staat de persoon van een herder - een bewonderenswaardig rol van Reggiani - die al vele jaren helemaal alleen in de alpenweiden, zo'n beetje het einde van de wereld, woont. Aangrijpend, sober en een bevredigende regie die de ruige lokaties, waarin zich een groep houthakkers hoe dan ook in leven moet zien te houden, goed weet te benutten. Lijkt erg op Jean Giono.

Ivan Ivanovitch Kossiakoff

1990 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 1990. Oorlogsfilm van Fabrice Cazeneuve. Met o.a. Jacques Bonaffé, Piotr Shivak, Alexandre Arbatt, Bruno Glorel en André Marcon.

Een adaptatie van een autobiografische novelle van Jean Giono. De handeling voltrekt zich in het fort van Pompelle gedurende de oorlog van 1914 tot 1918 toen Giono een missie vervulde en bevriend raakte met de Russen. Met een vreselijke afloop. De al met vele prijzen overladen Fabrice, zoon van Maurice Cazeneuve, brengt weinig alledaagse kwaliteiten op het scherm: natuurgetrouwe karakters, fijnzinnigheid, menselijkheid, een strakke montage en een grote zuinigheid met gebaren en woorden. Bonnafé is geloofwaardig als het subtiele personage van Giono en Shivak is opmerkelijk in de rol van Ivan.

Docteur Petiot

1990 | Oorlogsfilm, Misdaad

Frankrijk 1990. Oorlogsfilm van Christian de Chalonge. Met o.a. Michel Serrault, Pierre Romans, Zbigniew Horoks, Bérangère Bonvoisin en Aurore Prieto.

Deze film is eigenlijk geen echte biografie over de notoire (oorlogs)misdadiger die zich ten koste van zijn medemens verrijkte en joden verried, want de prent isoleert uit zijn leven enige dagen en nachten van de jaren 1942 tot 1944.

Bouvard et Pècuchet

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Jean Carmet, Jean-Pierre Marielle, Pierre Étaix, Catherine Ferran en Yvan Dautun.

Naar een bewerking van het nergens bij in te delen werk van Gustave Flaubert door Jean-Claude Carrière. Het gaat hier om zowel een komedie als een satire terwijl het in feite een ontroerende speurtocht naar het Bewustzijn is. Geen eenvoudig verhaal dus, maar het is juist weergegeven - en niet onjuist zoals te vrezen viel - dankzij een intelligent scenario, een aandachtige regie en een rake typering van de karakters en de mentaliteit van destijds. Schitterend spel en opmerkelijke, speciaal voor de film gecomponeerde muziek. Verhaeghe hoort thuis bij die zeldzame groep van cineasten die met echt iets origineels en bizonders op televisie komen.

Les enfants du désordre

1989 | Drama

Frankrijk 1989. Drama van Yannick Bellon. Met o.a. Emmanuelle Béart, Robert Hossein, Patrick Catalifo, Mona Bausson en Pierre Bergez.

Een realistisch en meedogenloos portret van een bepaald deel van de hedendaagse jeugd, dat zich toespitst rond de centrale figuur Marie Béart. Na met de gevangeniswereld te hebben kennisgemaakt, overwint zij uiteindelijk de drugs, criminaliteit en prostitutie en wordt toneelspeelster. De werkelijkheid is als uitgangspunt genomen. Het gezelschap van het Théatre du Fil bestaat echt en werd in 1975 in Parijs opgericht en onder meer voormalige jonge gedetineerden maken deel uit van dit gezelschap. Toch is alles wat deze film tot een documentaire zou maken weggevaagd. Ervoor in de plaats kwam een zeldzaam intens verhaal dat van begin tot eind authentiek aandoet en waaraan het bijzondere spel van Béart bijdraagt. Scenario van Y. Bellon en Loleh Bellon.

Le train de Vienne

1989 | Misdaad, Mysterie

Zwitserland/Frankrijk/Duitsland 1989. Misdaad van Caroline Huppert. Met o.a. Roland Blanche, Thérèse Liotard, Christophe Odent, Jean-Yves Berthelot en Marie Matheron.

Een man, die het onderwijs heeft verlaten, moet zijn wintersportvakantie onderbreken en terugkeren naar Parijs, waarvoor hij opstapt in de trein die uit Wenen afkomstig is. Daarin ontmoet hij een nare ex-leerling, de zoon van een Franse diplomaat uit Venetië, die destijds de aanleiding vormde de school te verlaten, en die hem opzadelt met een grote hoeveelheid geld, waardoor hij in opspraak dreigt te komen en een internationaal schandaal dreigt. Gebaseerd op het boek Le train de Venise van Georges Simenon, maar omwille van de coproductie komt de trein uit Wenen. Het scenario en de dialogen werden geschreven door Jean-Pierre Sinapi, Daniel Tonachella en regisseur Huppert.

Prisonnières

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Charlotte Silvera. Met o.a. Marie-Christine Barrault, Fanny Bastien, Annie Girardot, Bernadette Lafont en Agnès Soral.

Na LOUISE L'INSOUMISE komt Silvera terug op het thema van de opstand, dit keer in de wereld van een vrouwengevangenis, waar de gevangenen zich verzetten. Psychologische en anderssoortige conflicten in een klimaat dat bol staat van het brute, huichelachtige geweld, wanhoop en onverschilligheid maar waar ook liefde voorkomt. De film is een beschrijving van het moeilijke evenwicht in de verhoudingen tussen gevangenen en ook van de rol die de hoofdbewaarster inneemt. Zoals in veel te veel films van dit genre bevat ook deze geen enkele vriendelijkheid, slechts strengheid en soberheid met onnodige uitweidingen, saaie momenten maar ook de aandachtige observatie van het alledaagse leven en de vaste gewoonten in deze microkosmos.

Natalia

1988 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 1988. Oorlogsfilm van Bernard Cohn. Met o.a. Philippine Leroy-Beaulieu, Pierre Arditi, Ludmila Mikaël, Dominique Blanc en Gérard Blain.

Frankrijk onder de bezetting van de nazi`s. Natalia, dochter van ge[KA3]immigreerde Poolse joden, wordt de ma[KA4]itresse van een filmregisseur die haar valse papieren en een rol in zijn film bezorgt. Maar zij wordt herkend, aangegeven en naar een kamp gedeporteerd, waaruit zij na de oorlog weerkeert om te vernemen dat haar ouders en haar vriend dood zijn. Daarna is zij niet meer dan een menselijk wrak dat zich aan het leven vastklampt. Cohn, ex-filmrecensent en assistent van Bresson, heeft zonder twijfel veel van zichzelf en zijn herinneringen in zijn eerste speelfilm gestopt. De film is niet overal even sterk, omdat hij met details overladen is en een vaag scenario bevat (Cohn schrijft zijn eigen scenario's). Maar hij is wel boeiend en de mentaliteit van sommigen in deze periode wordt aan het licht gebracht en er wordt met veel overtuiging gespeeld.

Milan noir

1988 | Avonturenfilm, Misdaad, Film noir

Frankrijk/Zwitserland 1988. Avonturenfilm van Ronald Chammah. Met o.a. Isabelle Huppert, Joaquim de Almeida, David Warrilow, Jean Benguigui en Hans Zischler.

Het bizondere aan deze Frans-Zwitserse film is dat hij zich in Milaan afspeelt. Een verlaten, roetkleurig en vreemd Milaan, zoals de titel al aangeeft. Om het allemaal wat ingewikkelder te maken is aan het misdaadplot het volgende toegevoegd: enige onmogelijke liefdes, een terrorist en een wraakzuchtige commissaris, die heel erg vaag blijft. Dit alles in een ambitieuze, intelligente en kille film. De dromerige sfeer die in deze begoochelende stad heerst, die een beetje aan het Wenen van Carol Reed in THE THIRD MAN doet denken, is knap gedaan. Eveneens opmerkelijk acteerwerk.

Les dossiers de l'inspecteur Lavardin: Le diable en ville

1988 | Mysterie

Frankrijk 1988. Mysterie van Christian de Chalonge. Met o.a. Jean Poiret, Bruno Cremer, Bulle Ogier, Nathalie Nell en Michel Berto.

De tweede INSPECTEUR LAVARDIN-film betreft een moordgeval in de fraaie omgeving van de baai van Arcachon, waar een stakende arbeider is omgebracht. De uit Parijs afgereisde smeris (Poiret) begint een onderzoek en hij concentreert zich algauw op de fabrieksdirecteur Cremer. Diens broer, de Prefect van Gironde, laat hem weten dat hij het onderzoek moet staken, maar de onverschrokken, koele Lavardin laat zich niet meer tegenhouden, als een getuige vermoord wordt. De cynische speurder klaart de zaak op, die een onverwachte ontknoping heeft. Klassieke aanpak van een onderhoudende krimi naar een idee van Claude Chabrol, die samen met Dominique Roulet het scenario schreef. Pascal Marti schoot de plaatjes.

En toute innocence

1988 | Drama, Film noir, Thriller

Frankrijk 1988. Drama van Alain Jessua. Met o.a. Michel Serrault, Nathalie Baye, François Dunoyer, Suzanne Flon en Philippe Caroit.

Deze bewerking van de roman [KL]Suicide [KA2]a l`aimable[KLE] van Andr[KA1]e Lay verschaft de satiricus en moralist Jessua de gelegenheid een milieuschildering te maken van een familie uit de bourgeoisie. Het gaat om echt addergebroed, dat doet denken aan Chabrol`s DOCTEUR POPAUL. Serrault past niet in zijn rol en het scenario (van Dominique Roulet, Luc Beraud en Jessua) stagneert langdurig voordat er weer eens wat schot in komt; onherstelbare zwakke plekken in een dergelijk Hitchcock-thema.

Yeelen

1987 | Romantiek

Mali 1987. Romantiek van Souleymane Cissé. Met o.a. Issiaka Kane, Aoua Sangare, Niamanto Sanogo, Balla Moussa Keita en Soumba Traore.

Betoverend magisch-realistisch epos, doordrenkt met West-Afrikaanse folklore rond geboorte, verval en herrijzenis. Niankoro (Kane) is een jonge Bambara in Mali die zijn moeder verlaat op de vlucht voor een dodelijke vloek van zijn vader, een gevreesd magiër (Sanogo). Onderweg naar zijn oom en opgejaagd door zijn vader, ontwaken Niankoro's eigen spirituele krachten. De internationaal gerenommeerde cineast Cissé (1940) maakte van Yeelen een intens Afrikaanse film die internationaal resoneerde dankzij universele thema's als de bevrijding van knellende religieuze en ouderlijke banden. Yeelen kreeg de juryprijs in Cannes en werd tevens genomineerd voor een Gouden Palm. Internationaal uitgebracht als Brightness.

Le Moine et la sorcière

1987 | Drama

Frankrijk 1987. Drama van Suzanne Schiffman en Suzanne Schiffmann. Met o.a. Christine Boisson, Jean Carmet, Raoul Billerey, Catherine Frot en Feodor Atkins.

De verhandeling [KL]De l`Adoration du chien Guinefort[KLE] is de inspiratiebron voor deze film. Het verhaal wordt toegeschreven aan Etienne de Bourbon (XIIe eeuw), terwijl de historica Pam[KA1]ela Berger het scenario heeft geschreven: een monnik die alles in het werk stelt om een heks op de brandstapel te krijgen, maar daar niet in slaagt dankzij het gezonde verstand van de dorpspastoor, prachtig vertolkt door Carmet. Hij wordt beetje bij beetje de spil van de film, ondanks zijn optreden in het begin. De sfeer in een dorp van toen is zeer authentiek weergegeven: een soort open plek omringd door bos, hetgeen het heidense bijgeloof uit die jaren gevaarlijk dichtbij haalt. De belichting is opvallend, evenals het zowel realistische als po[KA3]etische kleurgebruik (van cameraman Patrick Blossier). Ten slotte moet gewezen worden op de bijzondere muziek, die eraan herinnert dat de Middeleeuwse muziek van oosterse oorsprong is en wordt gespeeld met zulke ongewone instrumenten, als de zarb of de kamantché. Een sterke film die ook op levendige wijze het conflict tussen intuïtie en de abstracte theologische wetenschap aankaart. De handeling vindt plaats in de XIIIe eeuw.

Champ d'honneur

1987 | Familiefilm, Oorlogsfilm

Frankrijk 1987. Familiefilm van Jean-Pierre Denis. Met o.a. Chris Campion, Pascale Rocard, Eric Wapler en Frederic Mayer.

De dienstplichtige Pierre Naboulet ontsnapt aan een massale slachting in de Elzas tijdens de oorlog van 1870. Tijdens een lange eenzame zwerftocht door het bos ontmoet hij een klein jongetje uit de Elzas die hij mee naar huis neemt. Zonder veel financiële middelen en grote sterren gaat de regisseur rustig zijn weg zonder modieuze clichés. Het is meer een esthetische keuze dan een gebrek aan financiële middelen. Het lijkt qua kwaliteit van de ingevingen soms op Robert Bresson, de intensiteit waarmee hij de gezichten en de bewegingen aftast. Hij maakt een intens persoonlijk werk met een vertolking die zich totaal in dienst stelt van de personages.

Max mon Amour

1986 | Komedie

Frankrijk/Verenigde Staten 1986. Komedie van Nagisa Ôshima. Met o.a. Anthony Higgins, Charlotte Rampling, Bernard-Pierre Donnadieu, Victoria Abril en Anne-Marie Besse.

Deze Franse film is gemaakt door een Japanse regisseur met Engelse hoofdrollen (en Franse bijrollen). Getalenteerde Oshima vertelt met veel zwier het schier onmogelijke verhaal van de aap die verliefd is geworden op zijn bazin (Rampling), terwijl haar man (Higgings), een jonge diplomaat haar verdenkt van overspel, maar niet met het beest - hoewel hij al in de openingssc[KA2]ene zijn geweer oppoetst; het scenario van Jean-Claude Carri[KA2]ere (naar een idee van hemzelf) en de regisseur is echter niet overtuigend. Woest als Buñuel, uitdagend dialoog en camerawerk van Raoul Coutard dat er mag zijn. Een gekke film, die een taboe poogt te doorbreken.

Bras de fer

1985 | Oorlogsfilm, Thriller

Frankrijk 1985. Oorlogsfilm van Gérard Vergez. Met o.a. Bernard Giraudeau, Christophe Malavoy, Ángela Molina, François Lalande en Thierry Ravel.

Pierre Wagnies ontdekt dat zijn chef, Delancourt, niemand minder is dan een oude vriend die met Camille getrouwd is, op wie hij destijds ook verliefd was. Delancourt blijkt overigens te werken voor de Britse geheime dienst. Ondanks hun tegengestelde belangen lijdt hun vriendschap er niet onder. Complexe intrige, verwarrend, de vertolking is niet altijd even gelijkmatig. Mathieu Carrière is bovendien niet overtuigend als Duitse officier. Niet goed afgewerkt, maar grotendeels interessant.

Le Voyage

1984 | Avonturenfilm, Thriller, Film noir

Frankrijk 1984. Avonturenfilm van Michel Andrieu. Met o.a. Victoria Abril, Christophe Malaviy, Victorio Cavallo, Asar el Hakim en Samir Sabri.

Een echtpaar wordt gechanteerd en moet een auto, volgestopt met explosieven, naar Egypte rijden zonder het fijne van de zaak te weten. Aan het einde van hun beproeving wordt hun auto tot ontploffing gebracht terwijl op dat moment een officiële stoet passeert. Ook al heeft Andrieu de onzinnigheid van zo'n situatie willen uitbeelden, het is hem toch niet gelukt de clichés ongebruikt te laten. De acteurs zijn tweederangs psychologen. Een rommeltje met ongewilde karikaturen. De Franse thriller is er inderdaad slecht aan toe.

L'aide mémoire

1984 | Komedie

Frankrijk 1984. Komedie van Pierre Boutron. Met o.a. Hanna Schygulla, André Dussollier en Pierre Étaix.

Een vrouw met koffer, Schygulla, strompelt een appartementsgebouw in Parijs binnen. Ze ziet een openstaande deur en gaat een luxueus appartement binnen. Hier woont Dussollier, een punctueel man met een succesvol vrij beroep. Ze vraagt naar iemand die hij niet kent, maar in plaats van te vertrekken nestelt ze zich in een makkelijke stoel. Dit irriteert Dussollier, die een belangrijke afspraak heeft, maar zij blijft er onbewogen onder. Uiteindelijk tracht ze hem te verleiden. Een bevreemdende film, vertolkt door twee personen, met een leuk gastoptreden van Etaix. De vraag is niet alleen wie de vrouw is, maar vooral wat ze wil. Schygulla is subliem in haar aanvankelijk emotieloze rol, waarin ze stelselmatig meer gevoel legt. Dussollier speelt juist het tegengestelde. Knap scenario van Jean-Claude Carrière, in beeld gebracht door Jean Boffety.

Les cavaliers de l'orage

1983 | Avonturenfilm, Oorlogsfilm, Romantiek

YU/Frankrijk 1983. Avonturenfilm van Gérard Vergez. Met o.a. Marlène Jobert, Gérard Klein, Vittorio Mezzogiorno, Wadeck Stanczak en Hanns Zischler.

Twee broers uit de provincie worden tijdens WO I rivalen in de liefde om een vrouwelijke militaire arts. Als de een gevangen wordt gezet vanwege socialistische sympathieën, helpt de ander hem toch ontsnappen, waarna de vete weer even fel oplaait. Hoewel het budget soms zichtbaar ontoereikend is, doet de film een loffelijke poging tot een romantische en epische spankracht. De tegendraadse rolbezetting is verfrissend, maar de regie is niet steeds sterk genoeg om de onervarenheid van sommige acteurs te compenseren. De onmodieuze stof - naar een roman van Jean Giono door de regisseur tot scenario bewerkt - en de aanpak houden de aandacht niettemin vast.

Balles perdues

1983 | Mysterie

Frankrijk 1983. Mysterie van Jean-Louis Comolli. Met o.a. Serge Valletti, Maria Schneider, Andréa Ferréol, Capucine en Charles Millot.

Een aspirant-detective raakt in een geheimzinnige moordzaak betrokken en moet het vege lijf redden te midden van fatale vrouwen en gevaarlijke Chinezen. Een onverwachte film-noir-parodie van de redacteur van de 'Cahiers du Cinéma', die daarvoor de vakmatige competentie meebrengt, maar weinig flair en een onvoldoende verrassend scenario heeft. De actrices hebben een aanstekelijk plezier in hun rollen, maar het sterkste element is de jazzbegeleiding van Michel Portal.

Le retour de Martin Guerre

1981 | Drama, Historische film

Frankrijk 1981. Drama van Daniel Vigne. Met o.a. Gérard Depardieu, Nathalie Baye, Roger Planchon, Maurice Barrier en Isabelle Sadoyan.

In de 16e eeuw zijn een jongen en een meisje aan elkaar uitgehuwelijkt door hun boerenfamilies. Het huwelijk is geen succes en de echtgenoot verdwijnt om acht jaar later als volwassene zijn erfdeel en gezin weer op te eisen. Ondanks de positieve verklaring van de vrouw ontstaat er twijfel aan zijn identiteit, die tijdens een rechtszaak bewezen moet worden. Dit vernuftig scenario en de overtuigende tijdsreconstructie kregen van de regisseur niet meer dan een bekwame filmvorm, maar het opmerkelijke spel - vooral van Baye en Planchon - houdt de aandacht vast. Het scenario is van regisseur Vigne en Jean-Claude Carrière. Het camerawerk is van André Neau.

L'ombre rouge

1981 | Thriller

Frankrijk 1981. Thriller van Jean-Louis Comolli. Met o.a. Claude Brasseur, Jacques Dutronc, Nathalie Baye, Andréa Ferréol en Maurice Risch.

Een Fransman die verantwoordelijk is voor de wapentoevoer aan de communistische Republikeinen tijdens de Spaanse Burgeroorlog wordt gearresteerd door de Gestapo, maar later geruild tegen een door de Sovjetunie gevangen nazi-agent. Zijn twijfel sindsdien over de exclusieve levering van wapens aan communisten en niet aan andere tegenstanders van Franco maakt hem verdacht in Moskou en resulteert in een persoonlijke tragedie. Het scenario biedt een interessante politiek-historische reconstructie, maar de film blijft aan een stijlvol en sfeervol getekende buitenkant en verwaarloost de complexiteit van de aangestipte conflicten. Het opmerkelijke spel van de hoofdrollen werkt daardoor bijna averechts, omdat het accent nog meer op de particuliere dramatiek komt te liggen.

Écoute voir...

1980 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1980. Misdaad van Hugo Santiago. Met o.a. Catherine Deneuve, Sami Frey, Anne Parillaud, Florence Delay en Antoine Vitez.

Een genrecinefielencuriosum, zowel in de Franse cinema als in Deneuves filmografie, dit fraai gefotografeerde mysterie met surreëel en semi-fantastiek Fantômas-samenzweerdersfeertje. In het onderzoek naar zonderlinge indringers op een groot particulier domein stuit privédetective Claude Alphand (Deneuve) op de sekte Église du Renouveau Final. Haar intelligentie, koelheid, vechtkunst en Smith & Wesson-revolver komen daarbij goed van pas. Het acteericoon beschouwt haar spel in dit avontuur als 'te serieus', maar had de ervaring van 'zo'n mannelijke rol' niet willen missen. Spannende zoenscène met Deneuve en Anne 'Nikita' Parillaud.

La mémoire courte

1979 | Thriller

Frankrijk/België 1979. Thriller van Eduardo de Gregorio. Met o.a. Nathalie Baye, Bulle Ogier, Philippe Léotard, Adrian Brine en Claire Wauthion.

Judith Mesnil (Baye) werkt als tolk voor Unesco. Op een dag wordt haar gevraagd onderzoek te doen naar de schrijver Marcel Jaucourt, om het leven gekomen bij een auto-ongeluk in Argentinië. Ze ontdekt dat hij met een boek bezig was over verborgen nazi's en komt op het spoor van een man die op oorlogsmisdadigers jaagt. Regisseur De Gregorio en scenarist Edgardo Cozarinsky maken het de kijker niet makkelijk door een acteur verschillende personages te laten spelen. Leuk zijn de cameo's van collega-regisseurs Jacques Rivette, Benoît Jacquot, Barbet Schroeder en Frédéric Mitterrand.

L'adoption

1979 | Drama, Actiefilm

Frankrijk 1979. Drama van Marc Grunebaum. Met o.a. Geraldine Chaplin, Jacques Perrin, Patrick Norbert, Gérard Lorin en Monique Delaroche.

Een jonge epilepticus wordt geadopteerd door het echtpaar Chaplin-Perrin dat hem alleen gebruikt om hun eigen frustraties op te vullen. Als de jongen zich dat bewust wordt, neemt hij gewelddadig wraak. De psychologie van het scenario overtuigt lang niet altijd, maar de debuterende acteur Norbert heeft als de jongeman de vereiste gekwelde en bedreigende aanwezigheid.

Les chiens

1978 | Thriller, Drama

Frankrijk 1978. Thriller van Alain Jessua. Met o.a. Gérard Depardieu, Victor Lanoux, Nicole Calfan, Pierre Vernier en Gérard Séty.

De eigenaar van een kennel traint bloeddorstige, agressieve honden die hij verkoopt aan mensen die bang zijn voor gewelddelicten. De terreur van de honden wordt erger dan het te bestrijden euvel, zodat een nieuw geïnstalleerde huisarts geleidelijk aan steeds meer in verzet tegen de trainer komt. De film begint als sociale thriller, maar wordt dan een symbolische griezelfilm met steeds onduidelijker strekking. Ondanks individueel sterke scènes en rollen is de totaal-indruk onbevredigend en niet overtuigend. Scenario van André Ruellan naar een idee van regisseur Jessua. Camerawerk van Etienne Becker.

Sérail

1976 | Mysterie, Komedie

Frankrijk 1976. Mysterie van Eduardo de Gregorio. Met o.a. Leslie Caron, Bulle Ogier, Marie-France Pisier en Corin Redgrave.

Een Britse schrijver koopt een onttakeld landhuis in Frankrijk dat behalve door een kordate huishoudster bewoond blijkt door twee contrasterende jonge vrouwen die aanvankelijk ieder voor zich volhouden dat ze de enige bewoonster zijn. Ge[KA3]intrigeerd en op zoek naar romanstof laat hij zich door middel van erotische kat-en-muis spelletjes steeds verder inspinnen totdat ze hem offeren aan het huis dat zich definitief afsluit. De Ironische [KL]Spielerei[KLE] geeft de actrices alle gelegenheid tot ironisch en prikkelend spel dat het labyrintachtig scenariostramien (De Argentijnse regisseur is Borgès-specialist) invult met dwarse komediescènes.

Les Conquistadores

1976 | Drama, Experimenteel

Frankrijk 1976. Drama van Marco Pauly. Met o.a. Gérard Desarthe, Dominique Labourier, Yves Alfonso, Féodor Atkine en Richard Boringer.

Een mislukte musicus en componist stelt zijn vrouw verantwoordelijk voor het stuklopen van hun huwelijk. Hij vlucht in zijn fantasie om een opera over de conquistadoren te kunnen schrijven. Zijn vrouw verlaat hem. Een ambitieuze beschrijving van hoe een eenzame man met claustrofobische angsten langzamerhand gek wordt. Daarnaast heeft de maker ook nog een fantasie-droomwereld geschapen. Helaas doet de film onbeholpen aan, vervalt hij in herhalingen en zijn er voortdurend stijlwisselingen. Tot op heden was dit de eerste en laatste film van Marco Pauly. Verder is het vermelden waard dat talrijke medespelers die toen nog jong en praktisch onbekend waren later carrière hebben gemaakt.

La Cecilia

1975 | Drama, Historische film

Frankrijk/Italië 1975. Drama van Jean-Louis Comolli. Met o.a. Massimo Foschi, Maria Carta, Vittorio Mezzogiorno, Biaggio Pelligria en Giancarlo Pannese.

Geschiedenis van anarchistische commune onder leiding van Italiaanse intellectueel in Zuid-Brazilië van vorige eeuw. Experiment op basis van gelijkheid zonder wetten of gezag loopt ondanks steun van keizer stuk op economische afhankelijkheid en afweer van omgeving. Opmerkelijke fotografie en boeiend thema kunnen al te theoretische benadering van ex-criticus Comolli in Italiaans gesproken speelfilmdebuut niet altijd behoeden voor zekere dorheid. Vooral politiek interessant.

France société anonyme

1974 | Drama, Sciencefiction

Frankrijk 1974. Drama van Alain Corneau. Met o.a. Michel Bouquet, Allyn Ann McLerie, Roland Dubillard, Joël Barcellos en Michel Vitold.

Het hoofd van clandestiene Franse handel in drugs ziet zijn imperium bedreigd als de Verenigde Staten drugs willen legaliseren om de enorme illegale opbrengsten te kunnen herinvesteren in multinationals. Hij ziet zich genoodzaakt om oppositie te gaan voeren, maar verliest de strijd nu iedereen van overheidswege tot verslaafde wordt gemaakt. Corneau heeft in dit debuut al veel van de virtuoze vormbeheersing van zijn latere genrefilms, maar combineert dit met bizarre humor en ongebreidelde satire die doet betreuren dat hij hierin niet is doorgegaan. (De film speelt in 2222 als de hoofdpersoon uit diepvries-coma ontwaakt en wordt geïnterviewd over de jaren 1970-1980). Scenario van Jean-Claude Carrière en regisseur Corneau. Achter de camera stond Pierre William Glenn.

Money, Money

1969 | Komedie

Frankrijk 1969. Komedie van José Varela. Met o.a. Jacques Charrier, Adriana Bogdan en Nella Bielsky.

Raoul werkt voor een architect die hem niet goed betaalt. Hij en zijn vrouw zitten ermee dat ze niet het leven kunnen leiden dat ze willen. Zodoende kopen ze flink op krediet en schrijven ze ongedekte cheques uit. De teloorgang zet zich voort met steeds twijfelachtigere trucs, wat uiteraard slecht afloopt. Een wrange zedenkomedie en een kritische schets van de consumptiemaatschappij. Schitterend spel van Charrier als Raoul. Helaas waren de twee volgende films van deze regisseur zulke fiasco`s (de tweede kwam niet eens in roulatie) dat hij in 1971 al zijn ambities liet varen en onder het pseudoniem Billy Friedmaker in de porno dook: alweer zo'n zelfmoordenaar!

Hoa-Binh

1969 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1969. Drama van Raoul Coutard. Met o.a. Phi Lan, Huynh Cazenas, Le Quynh, Lan Phunang en Bui Thi Thanh.

Een Vietnamees gaat bij de Vietcong vechten en laat zijn vrouw met twee kinderen achter. Moeder wordt ziek en sterft, zodat het jongetje met zijn klein zusje alleen in de oorlog achterblijft. Cameraman Coutard die met het Franse Leger in Indo- China was, geeft een overtuigend en vaak gruwelijk beeld van de verschrikkingen van de oorlog zoals ze gezien en beleefd worden door kinderen, maar onthoudt zich van politieke stellingname (wat past bij de onwetendheid van de personages, maar in de ontstaans- periode toch ietwat halfhartig overkwam).

Le Viol

1967 | Drama, Mysterie, Erotiek

Zweden/Frankrijk 1967. Drama van Jacques Doniol-Valcroze. Met o.a. Bibi Andersson, Bruno Cremer, Frédéric de Pasquale en Katerina Larsson.

Als haar man op zondag aan het jagen is, wordt een vrouw bezocht door een bezorger die haar vastbindt - in opdracht, zegt hij - maar aan wie ze zich vrijwillig geeft. Op een party waar ze die avond met haar echtgenoot heen gaat is de 'aanrander' ook aanwezig en hij blijkt een gewone bekende te zijn rond wie de vrouw haar gefrustreerde fantasieën heeft geweven. Deze subtiele en prikkelende - en soms irritante - psychologische fantasie werd als coproduktie met Zweedse technici in Zweden opgenomen, wat resulteerde in een combinatie van formele koelheid en verfijnde esprit. Andersson is opmerkelijk als het mentaal dominerende 'slachtoffer'.

Le Capitaine Fracasse

1929 | Romantiek, Avonturenfilm, Historische film

Frankrijk 1929. Romantiek van Alberto Calvacanti. Met o.a. Pierre Blanchar, Lien Deyers, Charles Boyer, Daniel Mendaille en Marguerite Moreno.

De berooide baron de Sigognac (Blanchar) ontvangt op zijn vervallen manoir in Gascogne (in de Dordogne in het Zuid-Westen van Frankrijk) een theatergroep. Verliefd op het jonge talent Isabelle (Deyers) besluit hij het reizende toneelgezelschap te volgen. Onderweg kan hij bewijzen wat hij waard is als ze worden overvallen door roverhoofdman Agostin (Mendaille) en zijn bende. Als de snel schermende edelman slaat hij de gehele bende van zich af en gaat voortaan door het leven als de onverschrokken held, de legendarische Capitaine Fracasse; in die hoedanigheid was de weg open voor nog veel meer avonturen. Deze zwijgende film kwam uit vlak voordat de geluidsfilm in Europa zijn intrede deed en zo raakte dit werk algauw in het vergeetboek. In 2000 restaureerde Lobster Films in opdracht van de Frans-Duitse cultuurzender ARTE met steun van het Conseil régional d'Aquitaine de film en Michel Portal componeerde er een score bij. Het scenario is van regisseur Cavalcanti en Henry Wulschleger naar een roman van Théophile Gautier. Het camerawerk is van Pierre Benoît en Paul Portier. Een voor cinefielen niet te versmaden werk. Talloze keren herverfilmd. Oorspronkelijke lengte: 2.900 meter.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Michel Portal op televisie komt.

Reageer