Ebrahim Ghafori

Cameraman

Ebrahim Ghafori is cameraman.
Er zijn 8 films gevonden.

Stray Dogs

2004 | Drama

Iran/Frankrijk 2004. Drama van Marzieh Makhmalbaf. Met o.a. Gol-Ghotai, Zahed en Agheleh Rezaie.

Een typische Makhmalbaf-productie over de kinderen Gol-Ghotai en Zahed, die op elkaar zijn aangewezen in Kaboel. Hun moeder zit gevangen en dreigt geëxecuteerd te worden. Hun vader, een Talibanstrijder, wordt door de Amerikanen gevangen gehouden. Voor een groot deel gebaseerd op waargebeurde verhalen, en opgenomen op bestaande locaties.

Osama

2003 | Drama

Afghanistan/Nederland/Japan/Ierland/Iran 2003. Drama van Siddiq Barmak. Met o.a. Marina Golbahari, Arif Herati, Zubaida Sahar, Mohamad Nader Khadjeh en Mohamad Haref Harati.

Eerste Afghaanse film na de val van het Talibanbewind toont de verschrikkingen van dit regime. Een gezin komt in moeilijkheden als vrouwen niet meer zonder begeleiding van een man de straat op mogen. Sinds het overlijden van de vader bestaat het gezin namelijk nog enkel uit vrouwen. Hierop wordt de jongste dochter verkleed als jongetje, maar dit wordt problematisch als ze net als alle andere jongens naar een trainingskamp van de Taliban wordt gestuurd. Kleurrijke beelden (van cameraman Ebrahim Ghafori, die eerder oa Kandahar van Mohsen Makhmalbaf draaide) kunnen de grimmige sfeer niet verhullen in dit indrukwekkende debuut.

At Five in the Afternoon

2003 | Drama

Iran/Frankrijk 2003. Drama van Samira Makhmalbaf. Met o.a. Agheleh Rezaie, Abdolgani Yousefrazi, Marzieh Amiri en Razi Mohebi.

Noqreh, een intelligente jonge vrouw, droomt ervan de eerste vrouwelijke president van Afghanistan te worden. Ze durft niet zonder sluier de straat op, maar bereidt in gedachten haar campagnetoespraak voor. In haar derde speelfilm schetst de jonge Iraanse Samira Makhmalbaf een somber beeld van Afghanistan, dat er twee jaar na de Amerikaanse interventie in 2001 nauwelijks beter voor stond dan onder het brute Taliban-bewind. Vader Mohsen schreef het scenario, monteerde en produceerde, stiefmoeder deed de regie-assistentie, broer maakte foto's en Samira's veertienjarige zusje maakte een documentaire over het draaien van de film die te zien was op het IFFR.

11'09''01 - September 11

2002 | Drama, Documentaire

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Israël/Japan/Verenigde Staten/Ethiopië/Mexico/Iran 2002. Drama van Youssef Chahine, Alejandro González Iñárritu, Shohei Imamura, Claude Lelouch en Ken Loach. Met o.a. Maryam Karimi, Emmanuelle Laborit, Jérôme Horry, Nour El-Sherif en Ahmed Seif Eldine.

Elf regisseurs uit verschillende landen en culturen, onder wie Ken Loach, Sean Penn, Samira Makhmalbaf, Alejandro Gonzálex Iñárritu en Danis Tanovic, geven hun visie op de aanslagen in New York. Ze hadden volledige artistieke vrijheid; alleen de symbolische lengte van elke bijdrage stond vast: elf minuten, negen seconden en één frame (11''09''01). Niet alle bijdragen zijn even sterk, maar dat doet er eigenlijk niet toe. Samen laten de elf filmpjes zien op hoeveel verschillende manieren filmmakers kunnen reageren en reflecteren op de wereld om hen heen.

Safar e Ghandehar

2001 | Drama

Iran/Frankrijk 2001. Drama van Mohsen Makhmalbaf. Met o.a. Nelofer Pazira, Hassan Tantai, Sadou Teymouri, Hoyatala Hakimi en Zahra Shafahi.

In semidocumentaire stijl volgt regisseur Makhmalbaf de naar Canada geëmigreerde Afghaanse journaliste Nafas (Pazira), die clandestien naar haar geboorteland terugkeert om haar zus van zelfmoord af te houden. Tijdens de reis van de Iraans-Afghaanse grens richting Kandahar ziet ze een land van ongekende schoonheid door de mazen van haar verplichte boerka, maar Nafas wordt ook geconfronteerd met honger, ziekte en geweld. Een belangrijk document over Afghanistan onder de Taliban. Na voltooiing van de film gaf de Iraanse regisseur Makhmalbaf twee jaar in Afghanistan leiding aan verscheidene humanitaire projecten.

Takhté siah

2000 | Drama

Italië/Iran/Japan 2000. Drama van Samira Makhmalbaf. Met o.a. Said Mohamadi, Behnaz Jafari, Mohamad Karim Rahmati, Rafat Moradi en Mayas Rostami.

De in Cannes met de juryprijs bekroonde Blackboards is de tweede film van de dochter van een van Irans bekendste regisseurs, Mohsen Makhmalbaf. Op 18-jarige leeftijd was zij ook al in Cannes vertegenwoordigd met De Appel. Blackboards speelt zich af in het Koerdische gedeelte van Iran, waar een groepje leraren, met schoolborden op de rug, op zoek is naar werk. Maar in het barre landschap, waar de bewoners kampen met de voortdurende dreiging van militair geweld, is weinig interesse. Een leraar sluit zich aan bij een groep nomaden, een ander bij een aantal jonge smokkelaars. Makhmalbaf maakte een humanistische, ontroerende maar ook geestige bespiegeling over de waarde van kennisoverdracht in een wereld waar mensen nauwelijks bestaansrecht hebben. Inmiddels vormen de Makhmalbafs een heuse filmdynastie: Hana (15), de jongste dochter van pa Makhmalbaf en zijn echtgenote Marzieh Mashkini (The day I became a woman), presenteerde vorige maand in Rotterdam haar film The Joy of Madness.

The Apple

1998 | Drama

Frankrijk/Iran 1998. Drama van Samira Makhmalbaf. Met o.a. Zahra Saghrisaz, Zahra Naderi, Massoumeh Naderi, Azizeh Mohamadi en Ghorban Ali Naderi.

De zeventienjarige Samira Makhmalbaf en haar vader Mohsen Makhmalbaf (de toonaangevend Iraanse regisseur van oa Gabbeh) kwamen op het idee van Sib door een artikel in een Teheraanse krant. Daarin stond dat twee meisjes twaalf jaar lang van de buitenwereld afgesloten werden door hun vader. De Makhmalbafs zochten de gezinsleden op en wisten hen over te halen hun drama min of meer over te spelen. Met het script van Mohsen en onder regie van Samira ontstond een ontroerend, menselijk en symbolisch docudrama. Met een handcamera vulden de Makhmalbafs fijntjes de achtergronden in die krantenstukjes altijd aan de fantasie overlaten. De film won prijzen in Buenos Aires, Locarno, Valladolid, München, Londen en Thessaloniki. (IdH/VPRO Gids)

Sokhout

1998 | Drama

Iran/Frankrijk 1998. Drama van Mohsen Makhmalbaf. Met o.a. Tahmineh Normatova, Nadereh Abdelahyeva, Goibibi Ziadolahyeva, Araz M. Mohamadli en Golbibi Ziadalah Yeva.

De vader van de blinde Khorsid (Normatova) is vertrokken naar Rusland en heeft sedertdien niets meer van zich laten horen. Khorsid zorgt nu voor zijn arme moeder met wie hij in een bouwvallig huisje woont. Khorsid verdient de kost met het stemmen van muziekinstrumenten, maar zijn baas vindt dat hij het niet goed doet en zo dreigt Khorsids ontslag, waardoor de omstandigheden voor hem en zijn moeder (Ziadolahyeva) nog moeilijker zullen worden. Khorsid gaat met de bus naar zijn werk, waar Nadereh (Abdelahyeva), de dochter van zijn baas hem afhaalt en weer terugbrengt na het werk zodat hij de weg niet kwijtraakt. De jonge vrouw vervult zo de functie die zijn ogen zouden moeten doen. Op een grote markt bij de rivier raakt hij evenwel zijn orientatie kwijt, maar er zijn genoeg aardige vrouwen om hem te helpen. Inmiddels weten we dat Khorsid gefascineerd is van de beginmaten van de Vijfde Symfonie van Ludwig van Beethoven - de overbekende muziekklanken die de Engelse regering tijdens WO II (1939-45) gebruikte om een radiouitzending door de BBC voor bezet Europa aan te kondigen. Het eerste wat je bij film deze opvalt, is dat hij in tegenstelling tot de titel juist over veel geluid en geluiden gaat (waarvoor zijn moeder hem waarschuwt om zijn gehoor zo zuiver mogelijk te houden). Nadat je een tijdje getracteerd bent geweest op beelden die zichzelf herhalen, realiseer je je dat de film nauwelijks een verhaal heeft en dat een kind wederom in het middelpunt staat - inmiddels een bekend thema van regisseur Makhmalbaf, die het scenario schreef. De verveling slaat dan toch toe ondanks de mythische po[KA3]ezie, maar gelukkig is de speelduur redelijk kort. Bekroond met enkele mindere prijzen van het filmfestival van Veneti[KA3]e, waarvan het algemeen bekend is dat de publieksfilm er vrijwel nooit favoriet is. Gefilmd in Tadzjikistan, een voormalige sovjetrepubliek in Centraal Azi[KA3]e (ten Noorden van Afghanistan).

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Ebrahim Ghafori op televisie komt.

Reageer