Club Lees las 'Headshot'

Een boek over boksen?

Op het eerste gezicht gaat ‘Headshot’ over boksen, maar is dat wel helemaal waar? In de meet-up bespraken we hoe de poëtische schrijfstijl ervoor zorgde dat het boek over meer voelde te gaan dan alleen boksen. Ook in de kantlijn zagen lezers dit.

Maar zoals Hanneke opmerkte zou het een heel ander boek zou zijn geweest als het over ballet ging. Ten eerste omdat de lichamelijkheid van boksen zich leent voor de intens fysieke, beeldende fragmenten, maar vooral ook omdat het merkbaar was dat de sport voor deze jonge vrouwen niet serieus genomen werd. De boksmeisjes vechten in een aftandse gym, waar toeschouwers, juryleden, scheidsrechters en coaches het toernooi lang niet zo serieus nemen als dat de deelnemers verdienen. We kwamen ook even terug op dat de meiden in hun toekomsten niet meer met boksen bezig waren (op één na), want hoewel het aan de ene kant het belang van het toernooi relativeert, merkte Anne op dat het misschien ook wel is omdat de sport niet serieus werd genomen.

De wedstrijden zijn afgelopen, maar het boksen gaat door. Er zullen nieuwe boksers komen, nieuwe toernooien, nieuwe mensen die op hun eigen manier iets proberen te bewijzen. Voor de wereld buiten de ring was het toernooi een gebeurtenis die weer plaatsmaakt voor de volgende.

De clubleden werden het eens dat wie de wedstrijden en het toernooi won eigenlijk niet zo belangrijk was. Wat ze wel interessant vonden wat het moment van opgeven. In elke wedstrijd leek er voor een van de twee vechters een moment te komen waarop ze haar verlies accepteerde. Het opgeven vond Noah eigenlijk wel heel mooi. Naaz was het daarmee eens en ook in de chat vonden lezers dat opgeven eigenlijk juist rust kan geven en dat het maken van die keuze juist bevestigd dat je je eigen leven in handen hebt.

Alwetende verteller

Opvallend aan 'Headshot' is de alwetende verteller die ons meeneemt in de gedachten van de vechters. Tessa beschrijft het als een soort spookje dat af en toe in iemands hoofd duikt.

We lezen over het heden, verleden en of en toe zelfs de toekomst van de meiden. Alles kwam door elkaar heen, dus Mahat gaf als tip het maar over je heen te laten komen. Zo af en toe krijg je als lezer een beeld van de toekomst van een van de vechters, waarin ze bijna allemaal al lang gestopt zijn met boksen. Op deze manier wordt het toernooi dat in het heden zo belangrijk voelt bijna tenietgedaan door wat we te weten krijgen over de toekomst.

Hanneke vond het vet dat iets dat op het ene moment allesomvattend is, tien jaar later eigenlijk niet meer voor je bestaat. Noah vond dat de auteur het springen in de tijd op een soepele manier deed en dat het goed werkte voor dit verhaal. Toch was niet iedereen alleen positief over de alwetende verteller. Sommigen vonden het wat te herhalend en anderen vonden het jammer dat je de personages niet écht leert kennen, omdat er een soort afstand blijft bestaan.

Elk gevecht valt er iemand af en krijgen we niets meer over haar te weten. Dat gold ook voor een van de meest geliefde personages. Zowel in de meet-up als in de kantlijn bleek dat Andi Taylor een indruk had achtergelaten bij veel lezers. Naaz zei zelfs dat ze graag een apart boek zou willen voor Andi's verhaal. Maar het is wel duidelijk dat je in dit boek niet altijd krijgt wat je wil!

De volgende!

Ons volgende boek is Rouwdouwers van Falun Ellie Koos. Een bijzonder debuutroman over Ada, wie samen met haar broertje Broos opgroeit in de stacaravan van hun vader. Hij voedt hen hard op en ze gaan daar erg verschillend mee om. Waar Ada die hardheid internaliseert, vindt de gevoelige Broos dat een stuk moeilijker. De broer en zus groeien uit elkaar, maar wanneer Ada naar Galicië vertrekt om hout te hakken dringt haar broer zich met elke bijlslag aan haar op. Rouwdouwers staat van 26 oktober t/m 29 november
in de gratis Club Lees app.