Nu in de Club Lees-app: Ik die nooit een man heb gekend van Jacqueline Harpman (#25)
Lees ‘Ik die nooit een man heb gekend’ mee met VPRO Club Lees. We duiken in de wereld van de feministische science-fiction. Volgens Hanneke is het grote voordeel daarvan: ‘als je feminisme eng vindt, het is ook science-fiction! En als je science-fiction eng vindt, het is ook feminisme!’ Clublid Hanneke van der Paardt heeft de kantlijn volgegooid met observaties, content en vragen die je houvast geven. Het boek is van 16 februari t/m 22 maart gratis beschikbaar in de Club Lees-app. De meet-up is op dinsdag 17 maart om 20.00.
‘Ik die nooit een man heb gekend’ (Uitgeverij Orlando, 1998) is een beklemmende, hartverscheurende post-apocalyptische roman over vrouwelijke vriendschap en intimiteit. Een ouder boek dat weer helemaal herontdekt is. Het was de afgelopen maand zelfs een BookTok-hit.
It’s really something new', ik denk dat je nog nooit zoiets als dit hebt gelezen.
Het boek gaat over een jonge vrouw die met 39 andere vrouwen gevangen zit in een kooi onder de grond. Ze mogen elkaar niet aanraken, praten gedempt en krijgen sobere maaltijden van hun mannelijke bewakers. Wie in opstand probeert te komen, krijgt de zweep. Intussen heeft niemand een idee hoe ze in deze situatie terecht zijn gekomen. De verteller van het verhaal al helemaal niet. We kijken mee in haar hoofd en zien de wereld door haar ogen. Ogen die alleen de kooi kennen en de rest nog moeten ontdekken.
De achterflap
Diep onder de grond leven negenendertig vrouwen gevangen in een kooi. De vrouwen worden in de gaten gehouden door ongenaakbare bewakers en kunnen zich niet herinneren hoe ze daar terecht zijn gekomen, ze hebben geen besef van tijd en herinneren zich slechts vaag hoe hun leven ooit is geweest.
Terwijl het continu brandende licht de dag in de nacht doet overgaan en er ontelbare jaren verstrijken, zit een jong meisje – de veertigste gevangene – alleen en verstoten in de hoek. Al snel zal blijken dat zij de sleutel is tot de ontsnapping van de anderen en hun kans op overleving in de vreemde wereld die boven de grond op hen wacht.
Ik die nooit een man heb gekend is een beklemmende, hartverscheurende post-apocalyptische roman over vrouwelijke vriendschap en intimiteit, en over de moeite die mensen doen om hun menselijkheid te behouden in het aangezicht van verwoesting.
Over Jacqueline Harpman
Jacqueline Harpman (1929-2012) werd geboren in Etterbeek, België, en vluchtte tijdens de Tweede Wereldoorlog met haar familie naar Casablanca. Ze debuteerde in 1959 met de roman Brève Arcadie, werkte als psychoanalytica en schreef meerdere romans, waaronder Het strand van Oostende en Orlanda. 'Ik die nooit een man heb gekend' werd oorspronkelijk in het Nederlands vertaald door Peggy van der Leeuw.
Credits
© 1995 Editions Stock
Oorspronkelijke titel Moi qui n’ais pas connu les hommes
Oorspronkelijke uitgever Editions Stock, Parijs, 1995
© 2024 Nederlandse vertaling Uitgeverij Orlando bv, Amsterdam en Peggy van der Leeuw
De oorspronkelijke Nederlandse vertaling van Peggy van der Leeuw verscheen in 1998 bij Uitgeverij Thôth.
In 2024 herzag Rokus Hofstede deze vertaling voor Uitgeverij Orlando.
© Nawoord Margot Dijkgraaf
Omslagontwerp Mariska Cock
Omslagbeeld Helene Schjerfbeck, Self-Portrait, 1915
Zetwerk Pre Press Media Groep
ISBN 9789083440958
NUR 302