Mark Riesthuis

over het belang van relativeren

, Door Jan van Tienen

De redactie van Nooit Meer Slapen krijgt wekelijks meer kunst en cultuur te zien dan in ons radioprogramma past. Daarom delen we online onze persoonlijke culturele fascinaties. Deze keer: Mark Riesthuis. Hij studeert journalistiek, is 21 jaar oud en is webredacteur bij Nooit Meer Slapen.

Mark is een consciëntieuze man met een buslading humor. Onlangs bezocht hij Theo Maassens show Vankwaadtoterger. “Maassens stelling was dat humor door de culturele elite niet als kunst wordt gezien. Terwijl niets mensen zo snel of goed verbindt als humor. Je kunt met elkaar naar een schilderij kijken en zeggen: ‘da’s mooi’. Maar bij humor deel je de lach. Op die manier is kunst een manier om mensen te verbinden. Misschien zouden er ook wat meer cabaretiers in Nooit Meer Slapen kunnen”, zegt hij lachend (recente gasten als Tim Fransen en Wim Helsen daarmee voor het gemak maar even negerend).

Ondanks zijn voorkeur voor humor studeert Mark journalistiek. Waarom is hij dat gaan studeren? “Het is fijn om te schrijven over dingen die vanzelfsprekend lijken, maar het onderwerp toch op een andere manier te belichten. Dat je door te schrijven tegen mensen zegt: dit is bijzonder, kijk ernaar. Een bejaardentehuis bijvoorbeeld. Mensen nemen zo’n plek voor lief, maar staan er niet bij stil dat daar mensen werken, hoe het is om daar te wonen. En juist dat interesseert mij.”

De stap naar een stage bij een cultuurprogramma als Nooit Meer Slapen is volgens hem vanuit die redenering helemaal niet zo groot. “We zitten hier veel minder op het nieuws dan andere media. Ik heb het niet zo op nieuws. ‘Hé, dit is anders!’, zegt het nieuws keer op keer. Het is juist interessanter om het non-nieuws een keer uit te lichten. Bij Nooit Meer Slapen zie je dat: dan komt iemand vertellen over zijn of haar werk. Dat vind ik mooi.''

Wat vindt hij van cabaretiers en hun kunst? Heeft dat ook met journalistiek te maken? Mark: “Goede cabaretiers doen aan relativering op het niveau van de samenleving. Ik vind het belangrijk dat je jezelf en de samenleving belachelijk kunt maken met grapjes. Om het te relativeren. Omdat in feite niets echt belangrijk is. Dat kun je alleen maar aantonen door grapjes te maken.”

Waarom is niets echt belangrijk? “We zijn allemaal maar stof. Het is goed om een stapje terug te doen en te vragen: waar zijn we mee bezig? Er wordt misschien eerder naar cabaretiers geluisterd als ze iets zeggen, omdat ze het met humor brengen. In de journalistiek is een mening maar een mening. En zo’n mening wordt vaak cynisch, terwijl ergens een grap van maken dat juist vaak niet is. Humor is een niet-cynische manier van relativeren. En dat is nodig in dit land.”