Vivian Vrolijk

over haar liefde voor filmmuziek

, Door Anne Moraal

De redactie van Nooit Meer Slapen krijgt wekelijks meer kunst en cultuur te zien dan in ons radioprogramma past. Daarom delen we online onze persoonlijke culturele fascinaties. Deze keer: Vivian Vrolijk (1991). Zij studeerde Film & Televisiewetenschappen. Bij Nooit Meer Slapen is ze assistent-producer en regisseur.

Het is niet alsof Vivian nooit in aanraking kwam met cultuur voordat ze bij Nooit Meer Slapen kwam werken. “Ik kom uit zo’n verplicht cultureel gezin. Elke zondag was het weer raak; dan moest ik weer naar het museum of het theater. Soms zag ik daar behoorlijk tegenop.” Toch is de liefde voor cultuur blijven hangen; ze is nu zelfs de enige uit het gezin met een cultureel beroep.

Maar ook in cultuur heeft ze een duidelijke smaak. Een van de dingen waar ze eigenlijk niet van houdt? Animatiefilms. Toch zag ze The Red Turtle van Michael Dudok de Wit: “Animatie spreekt me meestal niet zo aan, maar ik hoorde van iedereen dat ik hier écht heen moest”, zegt Vivian.

En, was het wat? “Ja, dat was janken natuurlijk. Ik was verbaasd dat ik me zo verbonden kon voelen met een getekende figuur.”

Vooral de muziek maakte grote indruk. In The Red Turtle wordt namelijk helemaal niet gesproken, dus is er een belangrijke rol weggelegd voor muziek en geluid. En laat filmmuziek nou net Vivians ding zijn: “Ik heb iets met filmmuziek. Bij zowel mijn bachelor-, als master-opleiding richtte ik me op filmmuziek en nog steeds houd ik het allemaal bij. Zo heb ik de soundtrack voor Brimstone (de zojuist verschenen westernfilm van Martin Koolhoven) al binnen voordat ik de film heb gezien.”

Wat is er dan zo bijzonder aan filmmuziek? “Het kan heel beeldend zijn en het versterkt emoties. Ik kan een soundtrack luisteren zonder de film te hebben gezien en dan echt nieuwsgierig worden naar de beelden die erbij horen.”

En dan ging Vivian deze week ook nog naar Rufus Wainwright, die optrad samen met het Amsterdam Simfonietta. En niet geheel toevallig heeft Rufus behoorlijk wat filmmuziek op zijn naam staan. Zo maakte hij muziek voor films als Brokeback Mountain en Bridget Jones én zijn versie van Leonard Cohen’s Hallelujah voor de film Shrek werd een wereldwijde hit. (tekst gaat verder onder video)

Vivian: “Ik had hem nog nooit live gezien en mijn verwachtingen waren heel hoog, maar die heeft hij zeker waargemaakt. Het was prachtig, de opstelling alleen al. Het publiek zat in 360 graden om het podium heen.”

Maar het werd nog beter, want bij de allerlaatste toegift werd het Franse nummer La Complainte de la Butte ingezet: “Dit nummer werd oorspronkelijk voor de Franse muziekfilm French Cancan uit 1955 geschreven. In 2001 staken Rufus en Martha Wainwright het in een nieuw jasje voor de film Moulin Rouge. In mijn studietijd heb ik een analyse geschreven over de historie en rol van de muziek in Moulin Rouge dus ik kan die plaat wel dromen. Voor Rufus was het duidelijk wel lang geleden, maar charmant als hij is, stoorde het niemand. Ik heb genoten!”

Het hele concert van Rufus Wainwright en het Amsterdam Simfonietta is hier te beluisteren.