Dit Zijn De Namen: Tom Kraanen

pakken beschilderen voor vogue, bijklussen als barista

, Door Fabienne Meijer

De talenten van nu zijn de gevestigde namen van morgen. Maar wie zijn die jonge kunstenaars die de sprong nog moeten maken? In onze nieuwe online-rubriek Dit Zijn De Namen lichten we onze favorieten uit.

We beginnen met beeldend kunstenaar Tom Kraanen (26). Zijn start in de kunstwereld ging makkelijk: de opdrachten bleven maar komen. Maar nu merkt hij dat succes niet vanzelf gaat. Hoe ziet hij zijn toekomst?

Ook mensen die beeldend kunstenaar Tom Kraanen (26) niet kennen, kunnen zijn werk wel eens gezien hebben. Een paar wapenfeiten: hij mocht vorig jaar veertig jasjes customizen voor modemerk Diesel, hield meer dan zes exposities in Amsterdam en beschilderde een heel pak voor een modeshoot van Vogue Man. Ook maakt hij af en toe prachtige muurschilderingen op plekken waar hij graag komt. Koffiezaak Rum Baba in Amsterdam Oost is zo’n plek. In 2014 maakte Kraanen hier een meer dan levenshoge muurschildering van een lang, dun mannetje, dat zijn handen vol heeft met barista-gereedschap. Het is zijn typische stijl: hoekige gezichten die je vaag bekend voorkomen, maar tegelijkertijd vreemd aandoen.

‘Gezichten zijn voor mij een eindeloze bron van inspiratie,’ zegt hij. ‘Ik maak  gezichten die zijn gebaseerd op echte portretten. Het hoeft helemaal niet te lijken: gezichten blijven altijd een eigen identiteit uitstralen.’ Vroeger gebruikte hij tijdschriftenfoto’s van modellen, tegenwoordig ontkomt hij niet aan het internet. ‘Ik heb een Tumblr-pagina met plaatjes en maak screenshots van mijn Instagramfeed. Ooit kon ik uit één foto een heel schilderij halen. Nu probeer ik meer invloeden bij elkaar te laten komen.’

Zijn stijl, herkenbaar vanwege de grote, gedetailleerde ogen, lange neuzen en vierkante hoofden, is volgens Kraanen per toeval ontstaan: dankzij de dop van een verfstift die hij ooit ’s nachts op tafel had laten staan. ‘Ik balen, want mijn stift was uitgedroogd. Maar de dop had een cirkeltje achtergelaten op het werkblad, met wat veegjes erin. Het leek net op een gezichtje.’ Een gezicht met wijd uiteengezette ogen, een lange neus en een klein mondje onderin. Aanvankelijk probeerde hij het tafereel na te schilderen. Hij besloot dat het hem wel beviel, die bijzondere verhoudingen, en maakte er zijn handelsmerk van.

Hij laat zich graag inspireren door street-art kunstenaars, hoewel hij een hekel heeft aan die term. ‘Aryz is een Spaanse kunstenaar die ik heel tof vind. Hij maakt heel verfijnd, karakter-gebaseerd werk.’ De kunstenaars die hij bewondert, werken met kleuren op een manier die hij niet logisch vindt, maar daardoor juist interessant.

Kraanen kan nog niet leven van zijn werk, hoewel hij daar wel naar streeft. ‘In het begin ging alles voor mij vanzelf. Ik zette mijn werk op Facebook, en kort daarna mocht ik exposeren in de oude Canvas aan de Wibautstraat. De opdrachten bleven daarna in eerste instantie maar komen.’ Deze eerste ervaring met het kunstenaarsbestaan maakte hem, zoals hij zelf zegt, een beetje lui. ‘Ik hoefde niet na te denken over waar ik met mijn werk heen wilde, of wat ik ermee wilde zeggen.’

Pas nu hij twee jaar volledig bezig is met zijn kunst en het werk minder vanzelf komt – om rond te komen werkt hij drie dagen in de week als barista – begint hij serieus na te denken over een plan. ‘Ik merk nu dat ik toch een creatieve opleiding mis. In plaats daarvan heb ik biomedische wetenschappen en geneeskunde gestudeerd. Lange tijd heb ik niet kritisch naar mijn eigen kunst gekeken. Tegelijkertijd maakt me dat heel vrij in wat ik wil maken. Mijn werk berust nu vooral op een gevoel. Al mijn figuren drukken een bepaalde rust uit, ze staan stil bij hun omgeving. Dat is iets wat ik zelf nog te weinig doe.’

Bekijk meer werk van Tom op tomkraanen.nl en volg hem op Instagram.