Als je zwemmer Nyls Korstanje in de kleedkamer opzoekt, staat hij soms wel een halfuur aan zijn zwembroek te hijsen. Die broek ziet er niet bijzonder uit, maar hij is bijzonder lastig om aan te trekken. Met een vertrokken gezicht sleept hij hem voor een wedstrijd langzaam over zijn heupen, centimeter voor centimeter.

‘Vooral de eerste keer kost het vreselijk veel moeite,’ zegt Nyls, terwijl hij de broek over zijn knieën worstelt. ‘Daarom zwem ik nooit wedstrijden met een nieuwe.’ Na vijf races lubbert hij een beetje uit, en wordt het makkelijker. Maar Nyls krijgt dan meestal weer een nieuwe, en dan is het weer hard werken om erin te komen.

‘Deze kost volgens mij zo’n 350 euro,’ zegt Nyls. Wat maakt die broeken dan zo speciaal? Het ziet er immers uit als een gewone, strakke zwembroek met een onopvallend ruitpatroon. Maar er zit een hoop technologie in verwerkt die je niet op het eerste oog ziet.

Voor zwemmers valt er natuurlijk niet veel aan het materiaal te sleutelen. Daarom is het niet gek dat ze wel een hypermoderne zwembroek hebben, die water afstoot. ‘Hij zit belachelijk strak zodat je spieren extra worden aangezet,’ legt Nyls uit. En dat ruitpatroon is gemaakt van carbon fiber. ‘Dat is erg sterk. Dus scheurt hij niet als ik er zo aan sta te trekken.’

Nyls' zwembroek is gemaakt van ijzersterk carbon fiber

records aan diggelen

In 2009 mocht je nog in een volledige bodysuit wedstrijden zwemmen. ‘Of zelfs twee over elkaar. Dat was een bizarre periode,’ lacht Nyls. Misschien herinner je je die grote zwarte pakken nog waar iedereen toen ineens in zwom.

In die tijd ging de zwembroekrevolutie snel. Te snel eigenlijk. Er waren nauwelijks regels. Mensen stonden plotseling in een bodysuit van ‘shark skin’-technologie op het startblok. Daarmee had je een oneerlijk voordeel tegenover zwemmers zonder flitsend pak. Dat bleek, want plotseling gingen alle wereldrecords eraan.

Ook kwamen er pakken uit waar rubber in zat. ‘Zwemmers van 130 kilo – van die spierbundels – wonnen van zwemmers die echt goed konden zwemmen,’ vertelt Nyls. ‘Door die rubberen pakken lagen ze eigenlijk gewoon op het water. Hun gewicht maakte niks meer uit.’

QR-code

Uiteindelijk zijn al die pakken afgekeurd, en nu zie je vooral weer zwembroeken van textiel. Zo ook de flitsende zwembroek van Nyls. Op zijn billen prijkt een flinke QR-code. Zo weet je twee dingen: het is een goedgekeurde broek, en hij is bijna onmogelijk om aan te trekken.

 

alle artikelen over Nyls

3 items

Onder het kopje 'dossier' vind je alle verhalen over Nyls Korstanje.

Dossier