dronecompilatie

China van Boven

dronecompilatie

China van Boven

In deze dronecompilatie nemen we je nog één keer mee Door het hart van China en wel vanuit een bijzonder perspectief: de lucht. Daarnaast vertelt cameraman Joost van Herwijnen hieronder meer over het gebruik van drones in de serie.

Hallo Joost, ik hoorde dat je eigenlijk geen fan bent van drones. Klopt dat?

‘Nou, Maaik [Krijgsman, de regisseur] is voornamelijk de scepticus. Dat komt omdat het vaak alleen een gimmick is. Ik zie best veel dronevervuiling op televisie, het wordt makkelijk gebruikt: je wilt een stukje tekst kwijt, zet er muziek onder, maakt wat luchtshots en dan wordt het heel gedragen. Het is eigenlijk een beetje lui. Daarnaast moet je ook wel een druiloor zijn om een lelijk droneshot te maken; zodra je de lucht ingaat, ziet het er al mooi uit. Dan is het leuker om jezelf uit te dagen, proberen de shots echt in dienst te laten staan van het verhaal.’

Hoe hebben jullie dat dan gedaan?

‘Wat belangrijk is om te onthouden, is dat de drone net zo goed een camerastandpunt is. Op de grond denk je daar altijd over na: waar zullen we gaan staan? Hoe brengen we deze scène in beeld? Ons uitgangspunt is dat we altijd op ooghoogte blijven van Ruben: je kijkt tenslotte mee met de fotograaf. Als wij dus vanaf een hoog standpunt wilden filmen, dan gingen we altijd op zoek naar een berg of een brug.

‘Een voorbeeld daarvan zie je al in de eerste afleveringen, over de mijnen en woestijnen. Dat is een onderwerp waarover je niet kunt vertellen vanaf de grond; de overgang van grasland naar zand, dat zie je pas echt goed vanuit de lucht. Daarom hebben we ervoor gekozen om Ruben een rondje te laten vliegen over het gebied, zodat hij het ook vanuit dat perspectief kon zien. Eigenlijk was dat vliegtuig een alibi om een droneshot gebruiken.

‘Dat je goed over die shots nadenkt, betekent trouwens niet dat je er rigide in moet zijn. Natuurlijk zitten er ook een paar shots tussen, dat zijn gewoon spectaculaire, geile shots. Die maakte ik dan ook om Maaik te pesten, maar uiteindelijk hebben we er ook een stijlvorm van gemaakt: een goed openingsshot om te laten zien waar we zijn en wat we gaan doen.’

Voor de techneuten onder ons: wat voor drone heb je gebruikt?

‘Een DJI Mavic Pro, daarvan voldoet de beeldkwaliteit net. Het is een kleine drone, die makkelijk in een rugzak past. Dat was voor ons natuurlijk ook belangrijk. Tijdens onze eerste reis in China [Langs de oevers van de Yangtze] hadden we ook een drone bij ons, maar die hebben we na de eerste twee afleveringen thuisgelaten. Die was veel te groot, moest in een aparte koffer, het was een heel gedoe. Dat vond ik destijds ook echt jammer, maar sindsdien is er gelukkig wel wat veranderd.’

Heb je in China nog problemen gehad met de drone?

‘Nee, eigenlijk niet. Drones komen natuurlijk uit China, ze hebben daar zelfs dronekunst. Ze vinden het dus alleen maar interessant; ik kon dat ding niet laten opstijgen of er kwam een mannetje met een pet bij staan kijken. En natuurlijk hebben we er rekening mee gehouden waar we vlogen, bijvoorbeeld niet in de buurt van een militaire installatie – voor het weet zit je een maand vast. In de stad hebben we wel stiekem gevlogen, maar dat waren ook te mooie shots om te laten liggen.’