steun vpro

Funny Face

Stanley Donen 1957, Paramount Home Entertainment

Funny Face

Stanley Donen 1957, Paramount Home Entertainment

Funny face
Audrey Hepburn speelt in de fancy musical ‘Funny Face’ een boekenwurm uit Greenwich Village, die door modefotograaf (een dertig jaar oudere Fred Astaire) wordt omgetoverd tot topmodel. ‘Funny Face’ stelt als film niet zo veel voor (volgens de Harvard Lampoon hoorde het werkje thuis in de rij 'zeperds' van 1957) maar er zijn tal van scènes die de moeite waard blijven: Astaire en Hepburn aan de Seine zijn als liefdespaar onvergetelijk en niemand rende ooit zo gracieus en roekeloos de trappen van het Louvre af als Hepburn. De muziek is van de gebroeders Gershwin. Richard Avedon, die model stond voor het mannelijke personage Dick Avery, trad op als kleuradviseur en maakte een aantal stills van de film. Quality Magazine is gebaseerd op Harper’s Bazaar; het personage Maggie Prescott (gespeeld door Kay Thompson) op moderedacteur Diana Vreelanden op Harper’s hoofdredacteur Carmel Snow. Hepburns outfits zijn van Hubert de Givenchy, die er een Oscarnominatie mee verdiende. Het fragment begint bij de openingstitels (van Richard Avedon) en het nummer ‘Think Pink!’.
(Stanley Donen 1957, Paramount Home Entertainment )

Dit fragment is onderdeel van

Viktor & Rolf

Viktor Horsting (Geldrop, 1969) en Rolf Snoeren (Dongen, 1969) ontmoetten elkaar op de kunstacademie in Arnhem, waar hun samenwerking begon. Na hun afstuderen in 1992 vertrokken ze samen naar Parijs, het epicentrum van de mode. Faam en naam kreeg het duo een jaar later, toen ze tijdens de Salon Européen des Jeunes Stylistes maar liefst drie eerste prijzen in de wacht sleepten. Inmiddels staan ze al jaren aan de top van de internationale modewereld. Viktor & Rolf ontwerpen zowel haute couture als prêt-à-porter kleding. Ze kleedden niet alleen prinsessen – de bruidsjurk van Mabel van Oranje was van hun hand - , maar ook minder gefortuneerde jonge vrouwen. Hun H&M collectie (2006) was wereldwijd binnen korte tijd uitverkocht. Hun spectaculaire shows zijn thematisch en vormen vaak een beeldend commentaar op de wereld van de mode en hun positie daarin. Zo kleedden de ontwerpers voor hun Russian Doll collectie (winter 1999-2000) persoonlijk on stage een model aan met tien opeenvolgende lagen kleding, als een babuschka in tegengestelde volgorde. Deze tegendraadsheid is kenmerkend voor hun werk; zoals het onheilspellende silhouet van een atoomwolk in de bolle kragen van de Atomic Bomb collectie (winter 1998-1999), of The Fashion Show (winter 2007-2008), waar ieder model haar eigen licht- en geluidsinstallatie meedroeg. Buiten de catwalks van de modewereld maakt het duo ook al geruime tijd furore in de kunstwereld. Zo was hun werk te zien in het Museum of Contemporary Art in Tokyo (1999), het Musée de la Mode et du Textile in Parijs (2003), The Museum of Contemporary Art (MOCA) in Los Angeles (2007) en in 2008 in de Barbican Gallery in Londen en het Centraal Museum in Utrecht. Recent werden Viktor & Rolf uitgenodigd de kostuums te ontwerpen voor Der Freischütz, een opera geregisseerd door de Amerikaanse theatermaker Robert Wilson. Hun Zomergastenavond zal onder andere gaan over hun jeugd, hun wens te excelleren, de vroegere en tegenwoordige modewereld en de wijze waarop de Nederlandse reclame volhardt homoseksuelen nog altijd in clichébeelden te laten zien. Met fragmenten uit o.a. Neues vom Kleidermarkt met de onvergetelijke presentatrice Antonia Hilke van de Duitse zender NDR; De vierde man (Paul Verhoeven, 1983); Romy Schneider in de speelfilm Ludwig (Luchino Visconti, 1972); Nicole Kidman en Julianne Moore in The Hours (Stephen Daldry, 2002); een jonge Yves Saint Laurent in de documentaire In and Out of Fashion van William Klein en een fragment uit MTV Made. De keuzefilm van Viktor & Rolf is Maurice (James Ivory, 1987) een kostuumdrama met een twist, naar het gelijknamige boek van E.M. Forster. Een nog zeer jonge Hugh Grant speelt in deze film zijn eerste hoofdrol. De film beschrijft de moeilijke liefde tussen twee jonge mannen in het Engeland van de vroege twintigste eeuw. Maurice ging in wereldpremière tijdens het Filmfestival van Venetië in 1987 en won meteen verschillende prijzen: Beste Acteur voor zowel James Wilby als Hugh Grant, de Zilveren Leeuw (beste regie) voor James Ivory en de Gouden Osella (beste muziek) voor Richard Robbins.