steun vpro

Buitenhof 4 november 2007

Ferdinand Grapperhaus, René Paas, Wim Kuijken, Henk te Velde

Buitenhof 4 november 2007

Ferdinand Grapperhaus, René Paas, Wim Kuijken, Henk te Velde

Buitenhof 4 november 2007:

*Het CDA aan zet
De plannen van minister Donner over de hervorming van het ontslagrecht moeten worden aangepast, vindt nu ook fractievoorzitter Pieter van Geel van het CDA. Een akkoord met coalitiegenoten PvdA en ChristenUnie blijkt nog altijd niet te lukken. Welke politieke ruimte heeft de minister van Sociale Zaken nog voor echte hervormingen op dit gevoelige dossier van het ontslagrecht, nu ook zijn eigen CDA-fractie lijkt in te binden. Is er nog een uitkomst zonder gezichtsverlies voor personen en partijen in het conflict? In Buitenhof gaat Ferdinand Grapperhaus, kroonlid van de SER en hoogleraar Arbeidsrecht met CNV-voorzitter René Paas in debat.

*Dé topambtenaar van Nederland
Bij de overheid staan 12.800 banen op de tocht. In Buitenhof te gast Wim Kuijken, voorzitter van het College van Secretarissen-Generaal, het hoogste ambtelijke overleg binnen de Rijksoverheid. Kuijken gaat in op de vraag hoe de grootscheepse reorganisatie bij de Rijksoverheid te realiseren valt zonder de kwaliteit van het overheidsapparaat aan te tasten. Binnenkort debatteert de Tweede Kamer over het rapport 'Vernieuwing Rijksdienst'. Ook spreekt de hoogste ambtenaar over het idee om net als in de VS na een kabinetsformatie politieke topambtenaren te benoemen. Kuijken is voormalig secretaris-generaal van het ministerie van Algemene Zaken (de rechterhand van premier Balkenende) en sinds april dit jaar secretaris-generaal van het ministerie van Verkeer en Waterstaat.

*Polarisatie in de Polder
Henk te Velde, hoogleraar Vaderlandse Geschiedenis in Leiden, gaat in op de historische achtergrond van het poldermodel in de Nederlandse politiek. Ook geeft hij zijn visie op de levensvatbaarheid van het poldermodel in de toekomst nu een aantal nieuwe partijen zich juist van het Haagse politieke bedrijf afkeren.

Columnist: Jos de Beus

Fragmenten

Klik hier voor alle fragmenten van deze uitzending

Wim Kuijken over de reorganisatie bij de Rijksoverheid

vanaf 23:01:41

René Paas en Ferdinand Grapperhaus over ontslagrecht

vanaf 23:21:56

De Europese Unie krijgt een president

vanaf 23:35:34

Henk te Velde over het Nederlandse Poldermodel

vanaf 23:39:08

De Europese Unie krijgt een president

vanaf 00:35:34

De Europese Unie krijgt een president! Gaat alles volgens plan, dan begint de eerste voorzitter van de raad van regeringsleiders in januari 2009. Zij of hij bepaalt uiterlijk 5 jaar de agenda, is aanspreekpunt voor wereldleiders, en wordt boegbeeld voor een miljoenenpubliek. Men zoekt een ervaren politicus met allure van de Oeral tot de Algarve. Wie moet het worden? De Franse president Sarkozy noemde Tony Blair als “meest pro-Europese Brit”. Blair is inderdaad een lachende wereldburger die vakantie viert ten huize van Berlusconi. Blair zou zijn land in de monetaire unie loodsen. In plaats daarvan begon hij een ondoordachte bezetting van Irak die Europa verscheurde. Hij hield een visionaire rede in het Europees Parlement, maar was slap en zelfzuchtig toen het aankwam op herziening van landbouwbeleid en de grondwet. Blairs missie gaat steeds weer hand in hand met macht om te misleiden. Tony misleidde zijn diplomaten, soldaten en Europese collega’s, en werkt nu als onderhandelaar aan misleiding van Palestijnen. Nederland moet het verzet tegen deze cynische kandidatuur aanvoeren. Maar het probleem is dat ons land geen eigen kandidaat heeft. Balkenende kan door het CDA nog niet worden gemist en moet zich als premier nog steeds bewijzen. Rinnooy Kan en Wijffels zijn nooit in de politiek gegaan. Kok verschanst zich in commissies en commissariaten. Bolkestein en Lubbers nemen wél deel aan de brede maatschappelijke discussie, maar de liberaal is oud en de christen-democraat verliet de VN oneervol. Nederland moet dus investeren in een buitenlandse kandidaat tegenover Blair. We kunnen de oude band met de machtigste lidstaat herstellen. Zolang Duitsland niet met iemand als Joschka Fischer komt, valt die optie echter af. We kunnen een leider uit de oostelijke lidstaten steunen, zeg de Pool Kwasniewski. Maar voor bestrijding van Euroscepsis en versteviging van wij-gevoel, is het beter iemand uit een oude lidstaat voor te dragen. Dan resteren kleine landen. De Benelux valt meteen af. De Luxemburger Juncker is technocraat. Brekend België is zo afhankelijk geworden van de Europese Unie, dat het enkel federalisten voortbrengt als Verhofstadt. Die gaan volgens Den Haag veel te ver en te snel. Zo kom ik uit bij namen die een Europees succesverhaal uitdragen en verwantschap belichamen met de Nederlandse manier van openheid en internationale verantwoordelijkheid. Ik denk aan de Ierse premier Bertie Ahern die vorm gaf aan het Ierse wonder en de vrede van Ulster. Maar ik denk vooral aan de Deense premier Anders Fogh Rasmussen. Hij deelt Nederlandse opvattingen over inburgering van migranten en inperking van een Brusselse superstaat. Hij voert sociale vernieuwing door, blijft onverzettelijk in de spotprenthetze en durft nee te zeggen tegen Amerikanen. Het wordt tijd dat kleine landen hun vrees voor het presidentschap overwinnen. Tijd voor hoog Nederlands bezoek aan Kopenhagen en de rest van Skandinavië.