David Lang, Brad Mehldau, Sekou Kouyate, Debademba, Jameszoo, Carla Pires

opmerkelijke nieuwe releases

CD Blues and Ballads (Nonesuch) - Brad Mehldau Trio
Begin juni kwam de eerste nieuwe plaat sinds 2012 uit van het Brad Mehldau Trio, erkend een van de belangrijkste en invloedrijkste jazzpianisten van dit moment. OP de CD covers van stukken van onder meer Cole Porter, Charlie Parker, en Lennon & McCartney. Brad Mehldau en zijn companen Larry Grenadier op de bas en Jeff Ballard op drums laten echter zelfs een ouwetje van The Beatles (And I love her) klinken als ze het thema, de melodie, de harmonieën, het hele idee van het nummer persoonlijk hebben uitgevonden. En dat hebben deze giganten misschien ook wel, of in geval hebben ze de stukken die ze hier hebben opgenomen domweg van a tot z hèruitgevonden. Subtiel. Gevoelig. Onnavolgbaar goeie timing. Fijne plaat. AvN

CD David Lang: The nationale anthems &  the little match girl passion (Cantaloupe) - Los Angeles Master Chorale, Calder Quartet e.a.
De muziek van de New Yorkse componist David Lang is eigenlijk altijd tegelijk conceptueel, een béétje high brow, op een bepaalde manier sober, transparant, en doortrokken van een integer soort triestheid die niets te maken heeft met wat we kennen als de ‘tearjerker’. Op deze nieuwe CD horen we fragmenten uit de teksten van alle volksliederen van alle landen die zijn aangesloten bij de Verenigde Naties, en die fragmenten worden door het koor in een soort Sprechgesang in korte, afgemeten blokjes gedeclameerd, terwijl het strijkkwartet er lange, vaak unisono lijnen doorheen vlecht. Het procédé lijkt op wat Lang deed met alle tekstfragmenten uit het oeuvre van Schubert waar de dood als sprekend personage wordt opgevoerd, in Death Speaks. Het klinkend resultaat is in beide gevallen net zo betoverend als een tikje griezelig. Op de CD ook een koorversie van het ook al zo mooie Little Match Girl Passion. AvN

CD Live in Hertme (VOJ Records) - Sekou Kouyate & Debademba
Altijd fijn als een groep of festival besluit een legendarisch concert op cd uit te geven. En dus zijn we blij met de cd ‘Live in Hertme’. Op de plaat twee recente concerten van het altijd leuke Afrika Festival in Hertme. Het festival koos - heel verstandig - voor een overzichtelijke playlist op de cd. Dus niet vele, oude en complete concerten, maar juist twee recente optredens - en daar dan ook nog eens de beste stukken van. Het eerste deel gaat op aan de fantastische muziek van koraspeler en zanger Sekou Kouyate uit Guinee: als een jonge god rockt hij op die Afrikaanse luit (opname 2015). De tweede helft is bestemd voor Debademba: een groep rond de vingervlugge gitarist Abdoulaye Traoré uit Burkino Faso en zanger Mohamed Diaby uit Ivoorkust, gezegend met een hemels mooie stem (opname 2014). Komend weekend overigens een nieuwe editie van Afrikafestival Hertme. MvH

CD Fool (Brainfeeder) - Jameszoo
Jameszoo is de muzieknaam van de Bossche producer Mitchel van Dinther. Jaren geleden volgden we hem nog als kansrijk talent op ons themakanaal JazzJong. Zijn belofte maakt hij nu helemaal waar met het album Fool, dat vol staat met elektronische muziek met invloeden uit dance, soul en jazz. Dat laatste is niet raar: Jameszoo is een jazzfan en luistert naar de behoorlijke piepknorplaten van Albert Ayler en Peter Brötzmann. Die invloeden zijn ook zeker te horen op Fool, dat is uitgekomen op het Brainfeeder, een gezaghebbend label voor elektronische muziek. À la de echte freejazz zijn de nummers op Fool geen songs, maar eerder structuren van geluiden. Dit jaar is Jameszoo op North Sea Jazz te zien met een heus kwintet, met naast hem op elektronica en knoppen ook André Roligheten op sax, Niels Broos op toetsen, Frans Petter Eldh op bas en Richard Spaven op drums. MvH

CD Aqui (Ocarina) - Carla Pires
Sommige nieuwe muziek heeft een opmerkelijk verhaal. Sommige artiesten willen per se iets nieuws toevoegen aan de muziek toevoegen. Sommige musici zijn gewoon goed. Zo iemand is de Portugese fadozangeres Carla Pires. Over haar is eigenlijk weinig te vertellen. Ze maakt fado zoals we die kennen. Levensliederen met veel smart, onder begeleiding van verschillende soorten gitaren. Maar zij zingt haar fado op een werkelijk wonderschone manier. Een stem die je in het hart raakt, met een emotie die overkomt zonder iets van Portugees te begrijpen. Ook haar derde album Aqui is niet vernieuwend, noch hemelbestormend, maar gewoon mooi en ontroerend. Alle liedjes gaan over de stad Lissabon, waar Pires woont. Qaui staat dus voor ‘hier’, oftewel: thuis. MvH