Claude Perron

Acteur

Claude Perron is acteur.
Er zijn 6 films gevonden.

L'annonce

2015 | Drama

Frankrijk 2015. Drama van Julie Lopes-Curval. Met o.a. Alice Taglioni, Éric Caravaca, Emilien Mathey, Cédric Appietto en Claude Perron.

Noord-Franse Annette, moeder van zoontje Éric, ontmoet via een contactadvertentie veehouder Paul uit de Auvergne. Hartje winter trekt ze met Éric bij Paul in, op de boerderij waar hij woont met zijn zus en oom. Wat Paul niet weet: Annette is gevlucht voordat haar ex, een agressieve alcoholist, vrijkomt. Tussen holderdebolderbegin en haastje-repje-slotakte is deze televisiefilm toch weer fijn onthaaste acteurscinema van Lopes-Curval (Bord de mer, Mères et filles). Taglioni maakt van haar personage, soms geluidloos in zichzelf pratend, een complexe karaktercompositie. De sneeuwlandfotografie van Céline Bozon is desolaatheidspoëzie.

Mon ange

2004 | Drama

Frankrijk/België 2004. Drama van Serge Frydman. Met o.a. Vanessa Paradis, Vincent Rottiers, Eduardo Noriega en Claude Perron.

Prostituee Colette (Paradis) pikt voor een collega haar tienerzoon Billy (Rottiers) op uit een tehuis. Maar dan wordt die collega door een pooier vermoord en slaan Colette en haar beschermeling op de vlucht. Aardige roadmovie waarin langzaam maar zeker een band ontstaat tussen de twee. Regisseur Frydman kreeg ooit een César-nominatie voor zijn scenario van Patrice Lecontes La fille sur le pont, ook met Paradis in de hoofdrol. Deze debuutfilm is niet helemaal geslaagd, daarvoor weet Paradis net te weinig empathie op te wekken. Speelt deels in Amsterdam.

Le conte du ventre plein

2000 | Drama

Frankrijk/Nederland 2000. Drama van Melvin Van Peebles. Met o.a. Andréa Ferréol, Jacques Boudet, Meiji U Tum'si, Claude Perron en Franck Delhaye.

Ergens in de Franse Midi in een kleine provincieplaats in de jaren 1960 runnen Loretta (Ferr[KA1]eol) en Henri (Boudet) de bistro Le Ventre Plein. Hun dochter die meehelpt in de zaak, is voor onbepaalde tijd naar Toulouse om een zieke tante te verzorgen. Henri en Loretta kloppen aan bij het weeshuis en zeggen dat zij een hulp zoeken om de plaats van hun dochter in te nemen. Behalve een goed loon, kost en inwoning, zal ze behandeld worden als een lid van het gezin. Diamantine (Tum`si), is een zwart meisje van rond de achttien. Ze heeft haar hele leven in het weeshuis gewoond en lijkt de geschikte kandidate. Ze begint enthousiast aan haar nieuwe baantje. Na een tijdje vragen Loretta en Henri of ze mee wil doen aan een goede grap. Ze moet een kussen onder haar kleren stoppen en doen alsof ze in verwachting is. Diamantine wil wel, al vindt ze het een beetje vreemd. En dan komt Jan (Van Veen), een Vlaamse vriend, die met open armen wordt ontvangen. Jan heeft zeven jaar gezeten wegens smokkel, zo leren we. Als Jan informeert naar de dochter, krijgt hij te horen dat ze een famielid verzorgt. Tegen de finale begrijpen we allemaal inclusief Diamantine, waarom die maskerade nu nodig was. In zijn scenario heeft regisseur Van Peebles naar zijn eigen verhaal laten zien wat vooroordeel en racisme betekenen in een achtergebleven dorpje. De hoofdrollen passen heel goed in de vertelling en de jonge Tum'si laat zien dat zij een groot brok talent heeft. Het camerawerk van Philippe Pavans de Ceccaty, die digitaal filmde, ziet er goed uit. Later opgeblazen naar 35 mm.

Le Créateur

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Albert Dupontel. Met o.a. Albert Dupontel, Claude Perron, Philippe Uchan, Michel Vuillermoz en Nicolas Marié.

Toneelschrijver Darius (Dupontel) heeft succes met zijn eerste stuk. Dan krijgt hij last van het bekende gebrek aan inspiratie voor het tweede stuk, terwijl zijn producent de hoofdrol al heeft uitgekozen, de affiches laten drukken en de datum van de première al heeft aangekondigd. Darius grijpt naar de fles, terwijl de inleverdatum met rasse schreden nadert. Per ongeluk doodt hij de kat van de buren en de volgende morgen ontdekt hij op zijn computerscherm het begin van een nieuw stuk. Darius gelooft nu dat een volgende moord hem kan helpen aan verdere inspiratie en het ontstaan van zijn nieuwe blijspel trekt een spoor van dood en verderf. Hoofdrol/regisseur Dupontel, die met Gilles Laurent het scenario schreef, behandelt het thema van de persoonlijke beperking tegenover de prestatiedrang die de maatschappij verwacht. Hij heeft dat met bijzonder zwarte humor gedaan waardoor het resultaat gedurfd is. Bovendien is de film visueel sterk. De bijrollen zijn heel goed en MONTY PYTHON Jones speelt een verschrikkelijk aardige cameo als god. Waarschijnlijk niet ieders kopje thee, maar wel erg leuk. Het camerawerk is van Jean-Claude Thibault.

Du bleu jusqu'en Amérique

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Sarah Lévy. Met o.a. Samuel Jouy, Marion Cotillard, Albert Dupontel, Claude Perron en Zabou Breitman.

Na een duikongeluk ontwaakt Camille (Jouy) verlamd in een ziekenhuisbed. Vanaf dat ogenblik moet hij zich handhaven op de wrakkenafdeling van het enorme hospitaal, waar de onorthodoxe arts Helpos (Dupontel) en zijn ploeg middels allerhande therapieën trachten om kapotte levens tenminste enigszins te repareren. De vaak hopeloze patiënten maken echter hun eigen wetten. Na veel korte films en tv-scenario's debuteert Lévy verlaat met deze bioscoopfilmregie waarin frustratie, woede en treurnis de sfeer bepalen. Lichtpuntje in alle misère is de romance tussen Camille en ex-comateuze Solange (Cotillard).

Bernie

1996 | Komedie, Drama

Frankrijk 1996. Komedie van Albert Dupontel. Met o.a. Albert Dupontel, Claude Perron, Roland Blanche, Hélène Vincent en Catherine Samie.

Als Bernie (Dupontel) op dertigjarige leeftijd uit het kindertehuis komt wil hij maar een ding: zijn ouders vinden. Medewerking van de autoriteiten krijgt hij niet. Gelukkig krijgt hij hulp van een aan heroïne verslaafde jongedame, die met haar zuipende vader samenwoont. Erg subtiel is deze komedie niet, maar sommige scènes zijn hilarisch. De snoeiharde grappen van Dupontel, in Frankrijk behalve gewaardeerd acteur ook een populaire komiek, zullen zeker niet door iedereen gewaardeerd worden. Collega-regisseur Terry Gilliam verklaarde bijvoorbeeld bepaalde scènes ondanks het extreme geweld toch grappig te vinden, en vond dat 'very disturbing'. Wees gewaarschuwd.

op televisie
1 uitzending

Du bleu jusqu'en Amérique (1999) is deze week eenmaal op televisie. Log in om een abonnement aan te maken

Datum
Zender
Tijd
maandag 20 november
TV 5 Monde Europe
23:24 - 00:58

Reageer