Rainer Rohloff

Componist

Rainer Rohloff is componist.
Er zijn 5 films gevonden.

Nachtgestalten

1999 | Komedie, Drama

Duitsland 1999. Komedie van Andreas Dresen. Met o.a. Meriam Abbas, Dominique Horwitz, Oliver Bäßler, Susanne Bormann en Michael Gwisdek.

Na Dresen`s film STILLES LAND een soort SHORT CUTS (van Robert Altman uit 1993), die in Berlijn speelt op het moment dat de paus de Duitse hoofdstad komt bezoeken. Het zijn een aantal op zichzelf staande gebeurtenissen, die op een of andere manier met elkaar verbonden zijn. Hanna (Abbas) is dakloos en bedelt om geld. Ze vindt in haar hoed een honderd markbiljet. Ze wil met haar vriend Victor (Horwitz) voor een nacht in een hotel slapen, zodat ze voor een keer eens lekker kunnen baden en wassen. Dat blijkt veel moeilijker te zijn dan ze denken en hun voornemen gaat gepaard met allerlei tegenslagen zoals het kwijtraken van Hanna`s identiteitsbewijs en het metrokaartje. Intussen arriveert Jochen (B[KA3]a[KL29]ler), een boerenkinkel, in de stad, omdat hij het niet meer kon uithouden op het land. Hij is op zoek naar genegenheid. Een stel skinheads pikken zijn sporttas, maar gelukkig niet zijn portefeuille. Hij neemt een taxi en belandt in de rosse buurt, waar hij het minderjarige hero[KA3]inehoertje Patty (Bormann) ontmoet en met haar voor vijfhonderd mark het weekend wil doorbrengen. Hij heeft het beste met haar voor, maar Patty is gedoemd door haar verslaving. Ondertussen krijgt taxichauffeur Ricardo (Separa), die op weg is naar de Berlijnse luchthaven een aanrijding. Hierdoor kan hij Feliz (Valentim), een jongen uit Angola, die op familiebezoek komt, niet tijdig afhalen. De wachtende Feliz is ondertussen beschuldigd van diefstal van de portefeuille van Henrik Peschke (Gwisdek), maar Peschke ziet in dat hij het mis had. Uit spijt wil hij Feliz wegbrengen, maar zijn BMW is gestolen door hetzelfde stelletje loeders, dat Jochen beroofde. Peschke erkent voor zichzelf dat hij in zijn leven niets bereikt heeft en gekoeioneerd wordt door zijn baas. De kaalkoppen hebben aan het einde van de nacht het strand bereikt en de BMW in de fik gestoken. Het scenario van de 37-jarige regisseur Dresen, die afkomstig is uit de voormalige DDR, zit hecht in elkaar, al is er geen echt verhaal. Het spel van de hoofdrollen is van grote klasse. Gwisdek kreeg de Zilveren Beer op het Berlijnse filmfestival voor zijn rol. Het beeld van Berlijn in de regen, dat cameraman Andreas Hofer vastgelegd heeft, is misschien wel bleek en beangstigend, maar het is pakkend en blijft je bij. Dresen draaide deze zeer geslaagde film met het ultralage budget van drie miljoen mark (ongeveer anderhalf miljoen euro). Het werk van Ken Loach is nooit veraf. Dolby Stereo.

Polizeiruf 110: Der Tausch

1997 | Misdaad, Thriller

Duitsland 1997. Misdaad van Andreas Dresen. Met o.a. Günter Naumann, Manfred Möck, Ulrike Krumbiegel, Ernst Georg Schwill en Peter Wilczynski.

Commissaris Beck (Naumann) zit met een vreemde zaak. Een jonge vrouw komt op het bureau met een baby van een paar weken oud. Ze beweert dat het haar kind niet is, maar dat zij het hare kwijt is. De zaak vordert niet echt en voor het leven van het verdwenen kind wordt gevreesd. Beck vraagt zich af wat de achtergronden zouden zijn. Als de moeder van het vreemde kind zich op het bureau meldt, komt er nog geen opheldering. Ouderwets gewroet en geneuzel zoals in de voorbij gevlogen DDR-dagen brengen tenslotte het antwoord. Het scenario van Hans-Ulrich Krause bevat een interessante milieuschets, maar als misdaadverhaal ontbreekt er een beetje de pit. Naumann zat regelmatig in de afleveringen die onder het toeziend oog van eerste partijseceretaris Honecker tot stand kwamen in het Oostduitse paradijs van arbeiders en boeren. Het camerawerk is van Andreas Höfer. Aflevering 186.

Polizeiruf 110: Grawes letzter Fall

1995 | Misdaad, Thriller

Duitsland 1995. Misdaad van Christian Steinke. Met o.a. Andreas Schmidt-Schaller, Matthias Ponnier, Annett Kruschke, Joachim Zschocke en Ulrike Mai.

Oberkommissar Grawe (Schmidt-Schaller) probeert de raadselachtige moord op te lossen die heeft plaatsgevonden voor de huisdeur van zijn nicht Iris Karsube (Kruschke). Het slachtoffer was haar ex-man en de vader van haar twee kinderen. Ze zegt tegen haar neef Grawe dat haar ex voor de deur stond en geld eiste, maar dat hij door twee ongure types werd achtervolgd en dat er een fataal knokpartijtje was ontstaan. Rainer Asch (Ponnier), de nieuwe vriend van Iris, was toevallig in de woning aanwezig en kan haar verhaal bevestigen. Grawe besluit het doen en laten van zijn nicht eens na te gaan en ontdekt dat ze overdag de zorgzame moeder speelt en 's nachts de liefhebbende vrouw is voor wie dat maar wil, op voorwaarde dat hij haar goed betaalt. Wilde de ex-man van Iris aan haar losbollige gedrag een einde maken en is Rainer soms een profiteur en beschermer, die zijn kip met gouden eieren niet wilde laten slachten? Het voorspelbare scenario van Wolfgang Brenner is in de traditie van de oude Oostduitse afleveringen geschreven. Schmidt-Schaller, die als Oberleutnant in de DDR in de serie begonnen was, stapte er met deze definitief uit en kwam enige tijd later in een succesvolle reeks van vijftig minuten SOKO Leipzig terug. Bijna tien jaar later dook hij eventjes op in een POLIZEIRUF 110 als de succesvolle privédetective, die zijn collega's van toen tipt. Het camerawerk is van Jürgen Heimlich. Aflevering 176.

Mein unbekannter Ehemann

1994 | Romantiek, Komedie

Duitsland 1994. Romantiek van Andreas Dresen. Met o.a. Sabine Urig, Ade Sapara, Jeannette Arndt, Dirk Glodde en Rade Radovic.

Blonde, levenslustige Claudia (Arndt) is jong, mooi, gehuwd en allesbehalve trouw. Haar zwarte, Afrikaanse minnaar Farouk (Sapara) wordt bedreigd met uitwijzing. Ze bedenkt een list: ze kletst haar hartsvriendin om, de stijve, vierkante donkerharige Britta (Urig) die haar tegenpool is, om een schijnhuwelijk met Farouk aan te gaan. Farouk is een vrijbuiter en zet het geordende leventje van mannenhaatster Britta aardig op zijn kop en veroorzaakt de nodige chaos. Claudia kijkt behoorlijk op haar neus als ze erachter komt dat Britta en Farouk het uiteindelijk heel goed met elkaar kunnen vinden. De bedriegster bedrogen! Sympathieke komedie in het genre van Peter Weirs GREEN CARD. Dresen brengt echter een multi-raciaal aspect in beeld dat zuiver formeel langzaam maar zeker overgaat in vriendschap en zelfs liefde. Leuk scenario, met ernstige ondertoon, van Laila Stieler. Achter de camera stond Andreas Höfer. Gedraaid in de zomer van 1994 in de omgeving van Baden-Baden en de stad zelf.

Stilles Land

1992 | Komedie

Duitsland 1992. Komedie van Andreas Dresen. Met o.a. Thorsten Merten, Jeanette Arndt, Kurt Böwe, Petra Kelling en Horst Westphal.

DDR, herfst 1989. In het theater van de noordelijke provinciestad Anklam staat de jonge idealist Kai Finke voor de edele taak Wachten op Godot te ensceneren. De ware uitdaging blijkt echter het motiveren van de gedesillusioneerde troupe. In Dresens warme regiedebuut, nog niet in zijn latere semi-docustijl gedraaid, schetst de zoon van een Oost-Duitse theaterregisseur en een actrice het gevoel van DDR-burgers vlak voor die Wende. Becketts Godot is hier metafoor voor succes dat nooit zal komen. Onder alle tragikomedie en alledagchagrijn ligt de melancholie: het einde van het gedroomde gelijkheidsparadijs is nabij.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Rainer Rohloff op televisie komt.

Reageer