Antoine de Caunes

1953 Regisseur, Acteur

Antoine de Caunes (1953) is regisseur en acteur.
Er zijn 14 films gevonden.

La folle histoire d'amour de Simon Eskenazy

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Jean-Jacques Zilbermann. Met o.a. Antoine de Caunes, Mehdi Dehbi, Elsa Zylberstein en Judith Magre.

Tien jaar geleden worstelde de Joodse klarinettist Simon Eskenazy in L'homme est une femme comme les autres met homoseksualiteit en verstandshuwelijk. Nu zien we hem in een nieuwe levensfase: na lange tijd duiken zijn ex en zoon weer op. Daarnaast moet hij zijn relatie met zijn bedlegerige moeder en Naïm, een Algerijnse travestiet, zien te onderhouden. Complexe familieverwikkelingen in een lichtvoetig drama, verlevendigd door Simons traditionele muziek. Acteur De Caunes kent men in Frankrijk ook als de stem van Lucky Luke in de gelijknamige animatieserie.

48 heures par jour

2008 | Komedie

Frankrijk 2008. Komedie van Catherine Castel. Met o.a. Aure Atika, Antoine de Caunes, Victoria Abril, Catherine Jacob en Aurore Clément.

Franse farce van beginneling Catherine Castel, een reclamemaakster die haar ervaringen met het combineren van 14-urige werkdagen, jonge kinderen en een relatie verwerkte in een luchtige komedie. Aure Atika speelt een overspannen stadsmoeder die een zakenreis fingeert om haar carrièreman (De Caunes) te confronteren met de zorg voor de kinderen. Dat leidt tot de nodige akkefietjes, met de suggestie van overspel als uitschieter. Volgens het scenario van ervaringsdeskundige Castel worstelen moeders met een eeuwige paradox: verlangen naar hulp van de vader bij de opvoeding én heimelijk wensen dat hij faalt, zodat de macht bij de vrouw blijft. Een grappige vertoning.

Un ami parfait

2006 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 2006. Misdaad van Francis Girod. Met o.a. Antoine de Caunes, Martina Gedeck en Jean-Pierre Lorit.

Franse farce van beginneling Catherine Castel, een reclamemaakster die haar ervaringen met het combineren van 14-urige werkdagen, jonge kinderen en een relatie verwerkte in een luchtige komedie. Aure Atika speelt een overspannen stadsmoeder die een zakenreis fingeert om haar carrièreman (De Caunes) te confronteren met de zorg voor de kinderen. Dat leidt tot de nodige akkefietjes, met de suggestie van overspel als uitschieter. Volgens het scenario van ervaringsdeskundige Castel worstelen moeders met een eeuwige paradox: verlangen naar hulp van de vader bij de opvoeding én heimelijk wensen dat hij faalt, zodat de macht bij de vrouw blijft. Een grappige vertoning.

Les amants du bagne

2004 | Biografie, Drama, Historische film

Frankrijk 2004. Biografie van Thierry Binisti. Met o.a. Antoine de Caunes, Isabelle Renauld, Laurent Malet, Edouard Montoute en Féodor Atkine.

'Ons vak bestaat niet uit behagen of mishagen,' liet de beroemde journalist Albert Londres weten, 'maar uit het dopen van de pen in de wond.' Les amants du bagne gaat over het bezoek dat Londres in 1922 bracht aan het werkdetentiekamp ('bagne') van Frans-Guyana. Mede door Londres' scherpe pen over de onmenselijke toestanden aldaar werden de bagnes later afgeschaft. In de tv-film, die volgens specialisten de geschiedenis zeer accuraat verbeeldt, komt Londres (De Caunes) in gesprek met Claudia Desfeuilles (Renauld), die haar man Camille (Malet) vrij wil krijgen. Een gruwelloze 'Papillon 2'.

Les morsures de l'aube

2001 | Misdaad, Komedie, Film noir, Horror

Frankrijk 2001. Misdaad van Antoine de Caunes. Met o.a. Guillaume Canet, Gérard Lanvin, Asia Argento, Gilbert Melki en Jean-Marie Winling.

Het regiedebuut van tv-personality De Caunes. Antoine (Canet) bewaart zijn schamele bezittingen in de kast in het kleedhok van een exclusieve sportclub en mag er slapen in een ligstoel bij het zwembad. [KA1]Etienne (Lanvin), zijn vriend, geeft hem de tip dat de party bij de excentrieke miljonair Abraham von Bulow (Winling) de moeite waard is om zonder uitnodiging binnen te dringen. Met de smoes dat hij door een zekere Jordan Charlier (Massaro) werd uitgenodigd, kan hij binnenkomen. Von Bulow zegt hem dat hij Jordan graag wil ontmoeten, maar Antoine kent hem niet. Terwijl Antoine een nieuwe smoes probeert te verzinnen, biedt Von Bulow hem honderdduizend francs (ruim vijftienduizend euro) als hij hem voorstelt aan Jordan. De helft krijgt hij vooruit. De verleiding is te groot en Antoine gaat op zoek naar de onbekende Jordan, die uitsluitend bij nacht leeft. Antoine treft eerst zijn sexy zuster Violaine (Argento) aan, die hem naar Jordan kan voeren. Dan wordt het geleidelijk duidelijk aan de kijker dat Von Bulow vampierenjager is en dat Jordan en Violaine vampieren zijn. Het eerste uur van de film is nogal verrassend, vooral omdat je niet goed weet wat de bedoeling is. In het laatste half uur vallen de stukjes van de griezelige puzzel akelig precies op hun plaats, maar dan is de lol er vanaf. Je vraagt je tenslotte af of de soms verwarrende vermenging van de genres wel zo'n goed idee was. Wie niet echt op een strak omlijnd verhaal met een sterke climax uit is, kan zich evenwel laten vermaken door het behoorlijke spel en de soms te gekke ideeën. De techno soundtrack completeert het geheel, maar zal niet naar ieders smaak zijn. Het scenario is van Laurent Chalumeau naar de roman van Tonino Benacquista. Het camerawerk van Pierre Aïm past uitstekend bij het geheel. Widescreen, Dolby.

Là-bas... mon pays

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Alexandre Arcady. Met o.a. Antoine de Caunes, Nozha Khouadra, Samy Naceri, Saïd Amadis en Mathilda May.

Pierre Nivel (De Caunes), eind veertig, presenteert het nieuws van dertien uur op de tv. In Frankrijk is hij een personality. Niemand weet dat hij in 1962 op zeventien-jarige leeftijd uit Algerije kwam en een z.g. pied-noir is. Dat zijn Fransen, die in allerijl het land verlaten moesten, omdat Algerije onafhankelijk werd. Een oudere Algerijn wacht hem op en geeft hem een boodschap van Le[KA3]ila (in flashbacks Khouadra), zijn sweetheart toen hij op het lyc[KA1]ee in Algiers zat. Ze smeekt hem naar Algerije te komen omdat haar dochter Amina (wederom Khouadra) uitgehuwelijkt dreigt te worden aan een revolutionaire fundamentalist. Zij wil niet dat de geschiedenis zich herhaalt. Zijn baan riskerend vertrekt Pierre naar Algiers, waar hij zich onder een voorwendsel bij de autoriteiten heeft aangekondigd. Hij wordt afgehaald door Nader Mansour (Amadis) van het ministerie. Hij vraagt Mansour te stoppen bij het appartementsgebouw, waar hij vroeger gewoond heeft en waar Le[KA3]ila nog steeds woont. Hij ontsnapt aan het toezicht van Mansour en belooft Le[KA3]ila te helpen. Amina is niet van plan zich te laten dwingen door de zeden en gewoontes van haar land (of in plat Hollands: ze wil zich niet laten naaien). Zo raakt Pierre betrokken in een familievete, een kidnapping en problemen met zijn offici[KA3]ele gastheren. Het onderwerp Algerije is in Frankrijk nog steeds taboe en wie de waarheid spreekt, zoals een eenogige generaal b.d. onlangs deed in een boek over schandelijke folteringen van het Franse leger, verliest zijn rang, ook al loop je tegen de negentig. Verwacht dus geen film, die voor de Fransen een eye-opener is in de stijl van grote drama`s zoals THE DEER HUNTER (1978) van Michael Cimino of APOCALYPSE NOW (1979) van Francis Ford Coppola. Avontuur, romantiek en nostalgie is het beste wat je hopen mag. Toch 'vertelt' Arcady uit eerste hand, want hij verliet zijn geboorteland als dertien-jarige. Het scenario van Antoine Lacomblez, regisseur Arcady en Benjamin Stora naar de roman Grande vacance van René Bonnell wordt boeiend gebracht en het spel van de hoofdrollen is heel goed. In Frankrijk liep het geen storm bij de bioscoop: bijna een kwart miljoen bioscoopbezoekers, maar van een succes is pas sprake als er tien keer zoveel mensen komen kijken. Met de stemmen van Nadia Samir, Kahina Aït Younes, Daniel Saint- Hamont en Richard Berry. Het camerawerk is van Robert Alazraki.

Chili con carne

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Thomas Gilou. Met o.a. Antoine de Caunes, Valentina Vargas, Gilbert Melki, Jean-Yves Lafesse en Tara Romer.

Stijve Fransman Claude (De Caunes) werkt voor een Amerikaanse multinational. Hij is een saaie vent, die niet alleen zijn werk tot in de puntjes geregeld heeft, maar ook zijn priv[KA1]eleven, inclusief zijn beleggingen. In[KA2]es (Vargas), afkomstig uit Chili, is 35 jaar, driemaal getrouwd geweest, met resp. Pierre (Lafesse), Yannick (Romer) en Gabriel (Melki). Ze heeft van ieder een kind en zorgt ook nog voor haar grootmoeder. Twee persoonlijkheden die absoluut elkaars tegenpolen zijn. Hun paden kruisen... In het scenario van Florence Gilardo en regisseur Gilou zit een happy end, maar deze comedy bevat flauwe grappen. Gilou die de bioscoopganger op aardige films zoals BLACK MIC MAC en LA VERIT[KA1]E SI JE MENS (1 en 2) heeft getracteerd gaat teveel op herhaling en mist zijn doel - het kan niet altijd raak zijn. Hoofdrollen De Caunes en Vargas (THE NAME OF THE ROSE) zijn eigenlijk te goed voor deze flauwe bedoening. Het camerawerk is van Jean-Claude Larrieu. Dolby Digital/Dolby SR.

Au cœur du mensonge

1999 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1999. Misdaad van Claude Chabrol. Met o.a. Jacques Gamblin, Sandrine Bonnaire, Valeria Bruni Tedeschi, Antoine de Caunes en Bernard Verley.

In een dorpje in Bretagne wordt een tienjarig meisje dood aangetroffen. Haar tekenleraar (Gamblin) is de laatste die haar heeft gesproken en is even later de hoofdverdachte. Zijn dorpsgenoten keren zich massaal tegen hem. Alleen zijn vrouw (Bonnaire) blijft loyaal. Net als in films als La femme infidèle, Le boucher en Violette Nozière is Chabrol, soms wel 'de Franse Hitchcock' genoemd, minder geïnteresseerd in het whodunit-verhaal dan in onderliggende thema's als huwelijk en ontrouw. Ditmaal staat hij vooral stil, zoals de titel al aangeeft, bij leugens die niemand vreemd zijn. Prima rollen van Gamblin en de immer fascinerende Bonnaire.

L'homme est une femme comme les autres

1998 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1998. Komedie van Jean-Jacques Zilbermann. Met o.a. Antoine de Caunes, Elsa Zylberstein, Gad Elmaleh, Michel Aumont en Maurice Bénichou.

Simon (De Caunes) is gelukkig; hij verdient weliswaar nauwelijks het zout in de pap als barpianist, maar hij bepaalt zijn eigen lot. Hij is homo en is er gelukkig mee. Dat geldt niet voor zijn moeder (Magre), die graag een stamhoudertje zou willen hebben. De mogelijkheid om met de orthodoxe joodse muurbloem Rosalie (Zylberstein), een zangeres van jiddische liederen uit New York, te trouwen, wijst hij hooghartig van de hand. Als hij zijn woning niet meer in kan, omdat zijn huisbaas vanwege huurschuld de sloten veranderd heeft, gaat hij in op een aanbieding van oom Salomon (Aumont), die in bankzaken zit en steenrijk is: trouwen, tien miljoen Francs (1,5 miljoen euro) en een schitterende woning - dat is pas een start. Dus Simon begint met de verovering van Rosalie die het uiterlijk heeft van een gasser, al is ze best sympathiek. Ze neemt Simon mee naar New York, waar ze hem voorstelt aan haar vrome chassidische familie - zo vroom zijn ze niet allemaal, want haar broertje draagt valse lokken, die hij op- en af kan doen. Het eindigt ermee dat het onwaarschijnlijke stel gaat trouwen. De film, die zowel Frans als Engels en jiddisch dialoog heeft, is buitengewoon grappig en satirisch. Hij wordt gesierd door schitterend spel van De Caunes en Zylberstein, die voortreffelijk worden ondersteund door de bijrollen. Het humoristische scenario van Gilles Taurand en regisseur Zilbermann is gebaseerd op een idee van Zilbermann en Jo[KA3]elle Van Effenterre; helaas is het laatste half uur aardig rommelig en onoverzichtelijk; het onwaarschijnlijke slot is een behoorlijke domper op de zorgvuldige, opgebouwde sfeertekening van het begin. Dat is echt jammer, want anders zou de film veel hoger gescoord hebben. Het camerawerk is van Pierre Aim en de (overigens bijna uitstervende) klezmermuziek op de klarinet wordt gespeeld door Giora Feidman en Zylberstein's liederen worden in werkelijkheid gezongen door Rosalie Becker. Dolby Digital.

C'est pour la bonne cause

1997 | Komedie

Frankrijk/België 1997. Komedie van Jacques Fansten. Met o.a. Dominique Blanc, Antoine de Caunes, Loïc Freynet, Laurie Lefret en Gaspart Jassef.

De weg naar de hel is geplaveid met goede voornemens en helaas is het net zo gesteld met deze als vrolijk bedoelde film over racisme en vooroordelen. De twaalf-jarige Tonin (Freynet) zegt op school dat zijn ouders een Afrikaanse wees een maand lang onderdak zullen verschaffen tijdens de vakantie, maar als hij zijn overwerkte vader (De Caunes) die keukens ontwerpt, om toestemming vraagt, zegt hij vierkant nee, ondanks het ridderlijke initiatief. Tonin wil niet afgaan op school en neemt Moussa (Jassef) op sleeptouw. Op hun tocht als illegalen langs heg en steg ontmoeten ze nog veel meer huichelarij en ongegronde meningen. De film is veel te lang, heeft geen humor en vervalt algauw in een platte klucht met een schmierende rolverdeling. Dit ligt aan het magere scenario van regisseur Fansten, die zijn eigen verhaal bewerkte. Het camerawerk is van Laura Machuel.

Les 2 papas et la maman

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Jean-Marc Longval. Met o.a. Arielle Dombasle, Smaïn, Antoine de Caunes, Julie Gayet en El Kébir.

Na vijf jaar huwelijk krijgen Jerome en Delphine te horen dat Jerome steriel is. Een spermabank zien ze niet zo zitten, dus vragen ze Jerome's beste vriend Salim om zaad te doneren. Voor de buitenwereld probeert het drietal hun geheim verborgen te houden, maar hoe lang dat goed kan gaan...?

La divine poursuite

1996 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 1996. Komedie van Michel Deville. Met o.a. Antoine de Caunes, Emmanuelle Seigner, Élodie Bouchez, Denis Podalydès en Richard Gotainer.

Op Mali in de Hoorn van Afrika wordt een beeldje gestolen, dat een dansende god voorstelt en waarvan de waarde geschat wordt op een miljoen dollar. Er zijn ook negen kopieën gegoten, die waardeloos zijn. Ze worden allen, inclusief het origineel, met grote omzichtigheid verstuurd naar Lyon in Frankrijk, maar door een ongelukkige samenloop van omstandigheden worden de verpakkingskistjes onderling verwisseld, waardoor een der leden van het Comité Squash Pour Tous zonder dat hij het beseft, in het bezit komt van het echte beeld. Niemand weet wie het echte beeldje heeft, maar er onstaat een hectische speurtocht naar het origineel dat, zonder dat de flater bekend wordt, zo snel mogelijk teruggevonden moet worden. Inspiratieloze variatie op het thema van de vermaarde film met Heinz Rühmann 13 STŸHLE van E.W. Emo uit 1938, dat ook door Mel Brooks in 1970 als THE TWELVE CHAIRS wellicht nog hilarischer verfilmd werd. In deze zeer vrije bewerking zit slechts sporadisch een goede grap. De rolverdeling schittert beslist niet door hun uitbundigheid en de regie was ook niet bepaald vindingrijk. Het scenario is van de veteraan-van-het-witte-doek Michel Deville en zijn echtgenote Rosalinde. Het is evenwel gebaseerd op het humoristische boek Dancing Aztecs van Donald Westlake, dat veel beter is dan de film. Het camerawerk is van Raymonde Guyot. Dolby Stereo.

Rock

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Michel Treguer. Met o.a. Jean-Pierre Kalfon, Anne Gautier, Lene Lovich, Tim Ricketts en Antoine de Caunes.

Een zonderling en armoedig jong stel wil beslist een avontuurlijk leven blijven leiden. Hij zoekt de moeilijkheden op door het toeval te tarten. Ze krijgen meer dan ze durfden hopen wanneer ze te maken krijgen met een rockzangeres, een kwelgeest, een stelende portier, een acrobaat annex rockzanger en een moorddadige tweeling. Karikaturale personages, een weinig persoonlijke maar doeltreffende, snelle regie, en schaamteloos slecht toneelspel van Kalfon (Serge, de echtgenoot), die het geheel uit balans haalt. Vooral de moeite waard om de niet te evenaren galgehumor uit de gelijknamige roman van Delacorta, en daarom bijna

Pentimento

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Tonie Marshall. Met o.a. Patricia Dinev, Antoine de Caunes, Laurence César, Etienne Bierry en Jean-Pierre Jorris.

Een onstuimige komedie die zich gedeeltelijk op een begraafplaats afspeelt! De toneelspeelster en veelzijdig schrijfster Tonie Marshall heeft voor haar eerste lange speelfilm een `begrafenisklucht` geschreven, enigszins in de stijl van Hitchcock in de tijd van THE TROUBLE WITH HARRY (1966). Een levendig gebracht allegaartje van misverstanden en identiteitsverwarring met meerdere overlijdensgevallen, dat aan absurdisme en onzinnigheid grenst. Zeker, het geheel komt een beetje onevenwichtig over maar het is dan ook niet eenvoudig om galgehumor op het witte doek te brengen. Uitstekend spel.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Antoine de Caunes op televisie komt.

Reageer