Gad Elmaleh

Acteur, Scenarist

Gad Elmaleh is acteur en scenarist.
Er zijn 13 films gevonden.

L'écume des jours

2013 | Drama, Fantasy

Frankrijk/België 2013. Drama van Michel Gondry. Met o.a. Romain Duris, Audrey Tautou, Gad Elmaleh, Omar Sy en Aïssa Maïga.

Alsof het geschapen is om ooit door Michel Gondry (Human Nature) te worden verfilmd, zo leest het wonderlijke, bizarre universum uit Boris Vians magisch-realistische roman L'écume des jours (1947). Maar ook een droomhuwelijk kan stranden in bittere teleurstelling. Vians prachtige liefdestragedie, waarin de jonge Chloé ernstig ziek wordt als een waterlelie zich in haar longen nestelt, komt in de slotakte nog wel tot leven, maar de overdaad aan stop-motion en geknutselde trucages heeft de kijker dan al lang afgestompt.

La rafle

2010 | Drama, Historische film, Oorlogsfilm

Frankrijk/Duitsland/Hongarije 2010. Drama van Rose Bosch. Met o.a. Hugo Leverdez, Jean Reno, Mélanie Laurent, Gad Elmaleh en Thomas Darchinger.

Frankrijk worstelt nog altijd met een beruchte episode uit de Tweede Wereldoorlog, die ook in films als Monsieur Klein en Haar naam was Sarah aan bod kwam: in 1942 werden duizenden Joden onder miserabele omstandigheden bijeengebracht in het Parijse Vélodrome d'Hiver, en vervolgens gedeporteerd naar kampen. Dit degelijke, wat schematische drama biedt meerdere perspectieven op het gebeurde: van de elfjarige jongen Joseph (Leverdez) en zijn familie, en een arts (Reno) en een verpleegster (Laurent) die onder de omstandigheden doen wat ze kunnen.

Hors de prix

2006 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 2006. Romantiek van Pierre Salvadori. Met o.a. Audrey Tautou, Gad Elmaleh en Marie-Christine Adam.

Een serie misverstanden leidt ertoe dat een vrouw denkt dat een zachtaardige barman een gigantisch fortuin bezit. Ze probeert hem om haar vinger te winden.

Chouchou

2002 | Komedie

Frankrijk 2002. Komedie van Merzak Allouache. Met o.a. Merzak Allouache, Gad Elmaleh, Alain Chabat, Roschdy Zem en Claude Brasseur.

Travestietenkluchten vergen een speciaal gevoel voor humor; zowel van maker als publiek. Conférencier/filmacteur Elmaleh en regisseur Allouache (Bab El-Oued City) wisten blijkbaar waar ze met Chouchou ('Lievelingetje') aan begonnen, want de film kraakte in Frankrijk de kassa's. Elmaleh is de even Marokkaans-joodse als homoseksuele titelfiguur die in Parijs naar zijn neef gaat zoeken en zich aanvankelijk uitgeeft voor een politiek vluchteling uit Chili. Het gestuntel, de verkleedpartijtjes, innuendi en stroom van voornamelijk flauwe woordgrappen vormen het kruidenbuiltje in deze stevig doorgekookte soep van sketch-achtige scènes. Logisch, want Elmaleh speelde het personage Chouchou met groot succes in zijn one-man shows.

A+ Pollux

2002 | Komedie

Frankrijk 2002. Komedie van Luc Pagès. Met o.a. Nathalie Boutefeu, Cécile de France en Gad Elmaleh.

Travestietenkluchten vergen een speciaal gevoel voor humor; zowel van maker als publiek. Conférencier/filmacteur Elmaleh en regisseur Allouache (Bab El-Oued City) wisten blijkbaar waar ze met Chouchou ('Lievelingetje') aan begonnen, want de film kraakte in Frankrijk de kassa's. Elmaleh is de even Marokkaans-joodse als homoseksuele titelfiguur die in Parijs naar zijn neef gaat zoeken en zich aanvankelijk uitgeeft voor een politiek vluchteling uit Chili. Het gestuntel, de verkleedpartijtjes, innuendi en stroom van voornamelijk flauwe woordgrappen vormen het kruidenbuiltje in deze stevig doorgekookte soep van sketch-achtige scènes. Logisch, want Elmaleh speelde het personage Chouchou met groot succes in zijn one-man shows.

Les gens en maillot de bain ne sont pas (forc[KA1]emant) superficiels

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Eric Assous. Met o.a. Isabelle Gélinas, Serge Hazanavicius, Agnès Soral, Véronique Boulanger en Gad Elmaleh.

Het regiedebuut van Assous, die meer dan tachtig scenario`s schreef, is een plezierige relatiekomedie die speelt tijdens de vakantie op de Antillen op het Frans-Nederlandse eiland Sint Maarten. Assous geeft minzame portretjes van uiteenlopende types, die heel aardig worden ingevuld door de rolverdeling. Zo hoopt secretaresse Laurette (Gelinas) een minnaar te vinden, omdat ze haar eenzame leventje meer dan zat is. Pauline (Boulanger) is lesbisch; haar vriendin Anita (Soral) is zwanger en raakt in alle staten als Pauline`s ex-vriend plotseling opduikt. Philippe (Hazanavicius) is met zijn vrouw en twee kinderen op vakantie, maar trekt bleek weg als hij Camille (Le Berre) ziet, zijn ma[KA4]itresse, die zeer beslist met hem tussen de lakens wil duiken. Als hij het niet doet, zal zij hun relatie onthullen aan zijn vrouw. Jimmy (Elmaleh), die namens het hotel de gasten moet bezighouden, telt zijn veroveringen; Aziz (Kamoun) en Rafik (Belmadi), twee broers, die van hun baas een ticket hebben gekregen om een voor hen vreemde wereld binnen te stappen. Het luchtige scenario van regisseur Assous is niet zo plat als LES BRONZÉS van Patrice Lecomte uit 1978, maar het heeft Assous wel geïnspireerd. Het camerawerk van Gilles Henry geeft je zin om ook zelf met vakantie te gaan. Ook bekend als LES COCOTIERS.

La vérité si je mens! 2

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Thomas Gilou. Met o.a. Richard Anconina, José Garcia, Bruno Solo, Aure Atika en Gilbert Melki.

Gezworen kameraden Eddie, Dov en Yvan zijn textielentrepreneurs in Sentier, roemruchte confectiewijk in het tweede arrondissement van Parijs. Nadat ze serieus zijn geflest moet er snel een lucratief businessplan komen, maar ze krijgen door fielterige winkelketeninkoper Vierhouten (krokante rol van veteraan Daniel Prévost) opnieuw met bedrog te maken. Ondertussen werkt zich schlemiel Serge (ster José Garcia) in de witwas- en liefdesnesten. Kortom: komische verwikkelingen te over in dit dialoogtechnisch razendsnelle, kleurrijk-volkse, onvermoeibaar optimistische vervolg op het eerste kassucces. 7.7 miljoen Franse bioscoopbezoekers, oftewel drie miljoen meer dan deel een.

Deuxième vie

2000 | Komedie, Fantasy

Frankrijk 2000. Komedie van Patrick Braoudé. Met o.a. Isabelle Candelier, Patrick Braoudé, Daniel Russo, Gad Elmaleh en Elie Semoun.

De dertig-jarige Vincent (Braoudé) is in 1982 een overjarige hippie, die ondanks zijn idealen en grote woorden, nooit iets doet, bang is voor zijn eigen schaduw en ademhalen een grote inspanning vindt. Hij krijgt een verkeersongeluk en wordt zestien jaar verder in de toekomst gekatapulteerd. Hij slaat om als een blad aan een boom en ontpopt zich als een slagvaardige, kapitalistisch ingestelde ondernemer zonder scrupules. Hij belandt aan de top op het moment dat Frankrijk in 1998 wereldkampioen voetballen wordt. Je krijgt de indruk dat de rollen niet goed weten wat ze moeten doen, inclusief hoofdrol- regisseur Braoudé, die samen met Francis Palluau het scenario pleegde. De Medeiros is een capabele actrice, maar haar rol is veel te klein en Lhermitte doet duidelijk mee voor het geld en niet voor zijn carrière. Wie de film leuk vindt, mag opstaan en het zeggen. Het camerawerk is van Philippe Pavans de Ceccatty. Ook bekend als LE 11ÈME COMMANDEMENT en MON FUTUR ET MOI.

Train de vie

1998 | Oorlogsfilm, Drama, Komedie, Romantiek

Frankrijk/Hongarije/België/Israël/Nederland 1998. Oorlogsfilm van Radu Mihaileanu. Met o.a. Lionel Abelanski, Rufus, Clément Harari, Michel Muller en Johan Leysen.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog verzinnen de leden van een kleine joodse gemeenschap een plan om aan de naderende nazi's te ontkomen: met een oude trein doen ze alsof ze op transport zijn gezet, terwijl ze ondertussen via Rusland naar Palestina willen reizen. Dat betekent dat sommigen van hen zich moeten verkleden als Duitse militairen. Maf gegeven tegen een wrange achtergrond wordt lichtvoetig gebracht door de van oorsprong Roemeense regisseur Mihaileanu, die zelf zijn vaderland ten tijde van het Ceausescu regime ontvluchtte. Let op een rol van de Vlaamse Johan Leysen, die eerder met Mihaileanu Trahir maakte.

L'homme est une femme comme les autres

1998 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1998. Komedie van Jean-Jacques Zilbermann. Met o.a. Antoine de Caunes, Elsa Zylberstein, Gad Elmaleh, Michel Aumont en Maurice Bénichou.

Simon (De Caunes) is gelukkig; hij verdient weliswaar nauwelijks het zout in de pap als barpianist, maar hij bepaalt zijn eigen lot. Hij is homo en is er gelukkig mee. Dat geldt niet voor zijn moeder (Magre), die graag een stamhoudertje zou willen hebben. De mogelijkheid om met de orthodoxe joodse muurbloem Rosalie (Zylberstein), een zangeres van jiddische liederen uit New York, te trouwen, wijst hij hooghartig van de hand. Als hij zijn woning niet meer in kan, omdat zijn huisbaas vanwege huurschuld de sloten veranderd heeft, gaat hij in op een aanbieding van oom Salomon (Aumont), die in bankzaken zit en steenrijk is: trouwen, tien miljoen Francs (1,5 miljoen euro) en een schitterende woning - dat is pas een start. Dus Simon begint met de verovering van Rosalie die het uiterlijk heeft van een gasser, al is ze best sympathiek. Ze neemt Simon mee naar New York, waar ze hem voorstelt aan haar vrome chassidische familie - zo vroom zijn ze niet allemaal, want haar broertje draagt valse lokken, die hij op- en af kan doen. Het eindigt ermee dat het onwaarschijnlijke stel gaat trouwen. De film, die zowel Frans als Engels en jiddisch dialoog heeft, is buitengewoon grappig en satirisch. Hij wordt gesierd door schitterend spel van De Caunes en Zylberstein, die voortreffelijk worden ondersteund door de bijrollen. Het humoristische scenario van Gilles Taurand en regisseur Zilbermann is gebaseerd op een idee van Zilbermann en Jo[KA3]elle Van Effenterre; helaas is het laatste half uur aardig rommelig en onoverzichtelijk; het onwaarschijnlijke slot is een behoorlijke domper op de zorgvuldige, opgebouwde sfeertekening van het begin. Dat is echt jammer, want anders zou de film veel hoger gescoord hebben. Het camerawerk is van Pierre Aim en de (overigens bijna uitstervende) klezmermuziek op de klarinet wordt gespeeld door Giora Feidman en Zylberstein's liederen worden in werkelijkheid gezongen door Rosalie Becker. Dolby Digital.

XXL

1997 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1997. Romantiek van Ariel Zeitoun. Met o.a. Michel Boujenah, Gérard Depardieu, Elsa Zylberstein, Catherine Jacob en Gina Lollobrigida.

De ondertitel van XXL luidt: 'Een film met grote ideeën', waarop een Franse criticus schreef 'Ja, maar welke ideeën?' Wat precies groot is aan de film en waar de warrige, kluchtige verwikkelingen op slaan, is onduidelijk. Alain denkt geramd te zitten met zijn modewinkel en verloofde in Parijs. De poppen gaan echter aan het dansen vanaf het moment dat de dood van een oude vent allerlei mensen aantrekt, onder wie Jean die er met Alains verloofde vandoor gaat.

Vive la République !

1997 | Komedie, Drama

Frankrijk 1997. Komedie van Eric Rochant. Met o.a. Aure Atika, Antoine Chappey, Gad Elmaleh, Hippolyte Girardot en Atmen Kelif.

Drie werklozen besluiten een politieke partij op te richten. Het trio wordt gevormd door: gescheiden vader Henri (Giradot), Emile (Kelif) die joods is, en Victor (Chappey), een gezinshoofd. Ze willen dat hun partij een afspiegeling van de maatschappij is door leden uit alle lagen van de bevolking op te nemen. Algauw komen Solange (Pernel) en Yannick (Elmaleh) erbij. Yannick is een ondernemer (en dus rechts); hij doet echter uitsluitend mee om dichtbij Solange te zijn, die verouderde communistische denkbeelden koestert. Ze praten oeverloos over de meest uiteenlopende onderwerpen om hun politieke doelstellingen te formuleren. Yannick maakt hen wijs dat zij dankzij een onbekend gebleven mecenas een vergaderruimte kunnen betrekken. Yannick biecht echter de waarheid aan Solange op, maar die walgt er zo van dat het niks tussen hen wordt. De vrouw van Victor laat haar man in de steek. Tenslotte komt Henri met het `gouden idee`, waardoor iedere werkloze aan de slag kan: een opleiding voor iedereen. Deze gemeenschappelijke speurtocht getuigt van twijfel die er heerst: is de politiek een optelsom van grote en kleine vraagstukken, waarvoor we ons iedere dag steeds weer geplaatst zien? Deze poging om de twijfel over de politieke malaise (in Frankrijk) weg te nemen onder het motto van 'een opleiding voor ons allemaal', is best grappig, zelfs als blijkt dat de doelstellingen tamelijk naïef zijn en zeker wat deze luchthartige film betreft. Helaas zijn de personages die regisseur Rochant bedacht heeft, allemaal uit hetzelfde hout met hetzelfde profiel gesneden: ze hebben het beste voor met alles en iedereen, waaraan hun onderlinge verschillen van mening zijn aangepast. Jammer dat deze aardige film tegen het einde onder al die goede bedoelingen bezwijkt. Ook bekend als LA POLITIQUE.

Salut cousin !

1996 | Komedie, Drama

Algerije/België/Luxemburg/Frankrijk 1996. Komedie van Merzak Allouache. Met o.a. Gad Elmaleh, Messaoud Hattau, Magaly Berdy, Ann-Gisel Glass en Jean Benguigui.

De jonge, na[KA3]ieve Algerijn Alilo (Elmaleh) komt voor het eerst van zijn leven in Parijs. Hij vindt onderdak bij zijn neef Mok (Hattou), een rapper en een beur (een Algerijn die na de onafhankelijkheid van Algerije met de Fransen zijn land verlaten moest, te vergelijken met de Ambonezen in Nederland) van de tweede generatie. Deze kijkt neer op de zachtmoedige, gemakkelijk te overbluffen bezoeker uit Noord-Afrika. De ontmoeting van de twee neven is meer dan een confrontatie tussen twee culturen. Het zijn twee werelden, die door meer feiten gescheiden zijn dan de Middellandse Zee. Hieraan wordt een smokkelzaak toegevoegd: Alilo moet een koffer met vervalste designerkleding oppikken en afleveren bij zijn opdrachtgevers in Algiers. Hij raakt echter het adres kwijt, waar hij de koffer moet opvissen en samen met Mok gaat hij op zoek in de Lichtstad. Een komedie met een lach en (soms meer) een traan. Op een luchtige toon heeft Allouache, die het scenario samen met Caroline Thivel schreef, zijn verhaal doorspekt met kleine verwijzingen naar de betreurenswaardige, levensgevaarlijke situatie in Algerije. Een fabel met een meer dan ernstige ondergrond. Het camerawerk is van Pierre Aïm en Georges Diane.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Gad Elmaleh op televisie komt.

Reageer