Dominique Faysse

Acteur, Editor

Dominique Faysse is acteur en editor.
Er zijn 10 films gevonden.

Mon âme par toi guérie

2013 | Drama

Frankrijk 2013. Drama van François Dupeyron. Met o.a. Grégory Gadebois, Céline Sallette, Jean-Pierre Darroussin en Marie Payen.

Introverte Frédi, inwonend bij zijn door het leven getekende vader, hobbelt van baantje naar baantje en houdt emotie op afstand. Van zijn recent heengegane moeder heeft Frédi het genezen door handoplegging geërfd. De gave blijft vooralsnog onbenut, totdat de dolende dertiger onopzettelijk een kind aanrijdt dat in een coma belandt. Wat klinkt als eersteklas zweefkezenmelodrama is de facto een in snippers verteld louteringsverhaal met een soms onbestemde sfeer. Gadebois (de zoon) en Darroussin (de vader) zijn geweldig. Zwanenzang van Dupeyron (1950-2016), stille kracht van het bedachtzame Franse drama-op-de-millimeter.

Qu'est-ce qu'on va faire de toi?

2012 | Biografie, Drama

Frankrijk 2012. Biografie van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Simon Abkarian, Françoise Gillard, Jérémie Duvall en Isabelle Renauld.

Sinds generaties is Michel Drucker (1942) een van dé amusementstelevisiepresentatoren van Frankrijk. In 2007 schreef de bezieler van kijkcijfertoppers als Champs-Élysées en Vivement dimanche een eerste autobiografie, bron voor deze tv-film. 'Wat moeten we met jou aan?', dat hoorde de twaalf-ambachten-dertien-ongelukken-Michel vaak van zijn autoritaire vader, een van oorsprong Roemeens-Joodse plattelandsarts. Het antwoord is inmiddels gegeven, maar de tropenjaren en getroebleerde familiegeschiedenis (Michels vader was tijdens WO II chef-arts in het doorvoerkamp Drancy) zijn niet vergeten. Verhaeghe, bijzonder kundig maker van historische tv-films, schetst invoelend Druckers jongere jaren.

Inguélézi

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van François Dupeyron. Met o.a. Marie Payen, Éric Caravaca, Françoise Lebrun en Mar Sodupe.

Na zijn innemende filmhuishit Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran, waarin Omar Sharif een oude Turk speelt die bevriend raakt met een Franse tiener, verfilmde Dupeyron zijn eigen roman Inguélézi, weer over een multiculturele vriendschap. Jonge weduwe Geneviève (Payen) stuit in haar kofferbak op Kader (Caravaca), een gevluchte Koerd die Engeland probeert te bereiken. Uit medelijden besluit ze hem te brengen. Zo begint een onconventionele roadmovie met twee personages die elkaar niet verstaan, maar zich herkennen in elkaars verdriet. Subtiel gedaan, al maken het trage tempo, bibberige camerawerk en de lange stiltes Inguélézi moeilijker uit te zitten dan Monsieur Ibrahim.

Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran

2003 | Komedie, Drama

Frankrijk/Turkije 2003. Komedie van François Dupeyron. Met o.a. Omar Sharif, Pierre Boulanger, Gilbert Melki, Lola Naymark en Anne Suarez.

Zo 'ziek' was grootheid Omar Sharif (Lawrence of Arabia) van zijn goedbetaalde bijrolletje in 'slechte film' 13th Warrior (1999), dat hij stopte met acteren totdat een schitterende film zich zou aandienen. Dat werd Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran. En Sharif speelt gelijk een van zijn beste rollen ooit, als de oude islamitische kruidenier Ibrahim. Meneer Ibrahim raakt bevriend met de jonge jood Momo (Boulanger), die genegeerd wordt door zijn verdrietige vader (Melki). Momo kan de vervang-vader wel gebruiken, die fijne dingen zegt als 'Traagheid, dat is het geheim van het geluk'. En Ibrahim komt weer eens achter zijn toonbank vandaan.

La chambre des officiers

2001 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 2001. Oorlogsfilm van François Dupeyron. Met o.a. Éric Caravaca, Sabine Azéma, André Dussollier, Géraldine Pailhas en Denis Podalydès.

Parijs, augustus 1914. In de officiersvleugel van het militaire Val-de-Grâce-hospitaal zijn spiegels taboe, een sinistere voorzorgsmaatregel. Onder de eerste oorlogsverminkten is Adrien (Caravaca), wiens gezicht gedeeltelijk door shrapnel is weggereten. Vier kruipjaren van pijn, moeizame gelaatsreconstructie en suïcidale gedachten volgen. Voortreffelijk herschept acteursregisseur bij uitstek Dupeyron de stille hel uit Marc Dugains humanistische roman. Azéma sprankelt als Adriens verpleegster, voor zijn vertolking van de ogenschijnlijk laconieke gezichtschirurg ontving Dussollier een César. Ook Tetsuo Nagata kreeg een beeldje voor zijn bijna serene CinemaScope-fotografie in oker en sepia, die de ravages van la Grande Guerre akelig dichtbij brengt.

Irma Vep

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Olivier Assayas. Met o.a. Maggie Cheung, Jean-Pierre Léaud, Nathalie Richard, Antoine Basler en Nathalie Boutefeu.

Een starlet uit Hong Kong Maggie (Cheung) komt op uitnodiging van regisseur Ren[KA1]e Vidal (L[KA1]eaud) naar Frankrijk om de hoofdrol te spelen in een remake van Louis Feuillade`s legendarische serial LES VAMPIRES uit 1915-16. Vidal wordt geobsedeerd door Musidora, die de hoofdrol speelde in de serie en voor hem is Maggie de enige die dezelfde betovering kan oproepen. Het zijn echter de sc[KA2]enes achter de schermen die vooral de aandacht vragen. Hierin wordt de illusie steeds weer doorgeprikt, vooral door Vidal zelf die de Engelse dialogen - de enige taal die Maggie verstaat - met een afschuwelijk accent aanbrengt. Hij staart zich zo blind op het zoeken naar nieuwe filmische vormen dat hij op den duur zijn verstand verliest. Een vreemde film die waarschijnlijk leuker was om te maken dan om naar te kijken. De film ademt een sfeer van improvisatie uit, maar dat werkt lang niet altijd. Er worden heel wat leuke idee[KA3]en gelanceerd die uiteindelijk volledig verzanden. Assayas schreef zelf het scenario (IRMA VEP is een anagram van VAMPIRE). Achter de camera stond Eric Gautier.

La page blanche

1994 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1994. Familiefilm van Olivier Assayas. Met o.a. Virginie Ledoyen, Cyprien Fouquet, László Szabó, Jean-Pierre Darroussin en Dominique Faysse.

Begin 1970. Zowel Fouquet als Ledoyen zijn kinderen van gescheiden ouders. Waar hij nog kan genieten van de affectie van zijn vader, wordt zij heen en weer geslingerd tussen beide ouders. Haar moeder is de voogdij over haar kwijtgeraakt en haar vader heeft haar laten opsluiten in een gesticht, teneinde zijn eigen mentale evenwicht te behouden. Het enige lichtpuntje in het bestaan van Ledoyen is haar liefde voor Fouquet, maar deze laatste is nog teveel kind om de draagwijdte ervan te beseffen. Die nacht echter zal hij moeten beslissen. Een studie over de pijn van het opgroeien, vooral van jonge mensen die het slachtoffer zijn van verscheurde gezinnen. Goed gespeeld door de jonge acteurs. Het gebruik van de muziek van begin 1970 helpt veel in het recreëren van het tijdsbeeld. Vlot scenario van Assayas, in beeld gebracht door Denis Lenoir.

L'eau froide

1994 | Drama, Experimenteel

Frankrijk 1994. Drama van Olivier Assayas. Met o.a. Virginie Ledoyen, Cyprien Fouquet, Jean-Pierre Darroussin, Dominique Faysse en Jackie Berroyer.

Odyssee van een heel jong stel dat zich buiten de maatschappij plaatst en uiteindelijk uit elkaar gaat. Gilles en Christine zijn zestien jaar en dromen van een ander leven. Het is 1972. Gilles verwaarloost zijn studie en doet domme dingen, terwijl Christine afglijdt naar de waanzin.

Un coeur qui bat

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van François Dupeyron. Met o.a. Dominique Faysse, Thierry Fortineau, Jean-Marie Winling, Roland Amstutz en Chirstophe Pichon.

Een banaal thema, dat in twee woorden is samen te vatten. De liefde op het eerste gezicht tussen een vrouw en een onbekende in de Parijse metro. Ze bedrijven de liefde in een hotelkamer. Zij durft het niet te bekennen aan haar man, want ze voelt voor beiden evenveel passie. Er is gefilmd op een wijze, die niets van doen heeft met een klucht, en dat verandert de zaak. Een zeldzame zuinigheid in het gebruik van middelen om blikken, geheimen en gebaren te vangen, en de niet zozeer ontredderde als wel verwarde en gecompliceerde personages neer te zetten. Tweede film van deze cineast, die dezelfde obsessies in zijn opmerkelijke DROLE D`ENDROIT POUR UNE RENCONTRE tot uitdrukking bracht. Let op de goede decors (Carlos Conti) en de heldere beelden van Yves Angelo. Een fascinerende film, die echter ook wat lang is. Is dat te danken aan de zeer beladen dialogen, die deze filmer tot een epigoon van Eric Rohmer maken? Scenario van de regisseur en camerawerk van Yves Angelo.

Circulez y'a rien à voir

1983 | Komedie

Frankrijk 1983. Komedie van Patrice Leconte. Met o.a. Michel Robbe, Gaëlle Legrand, Luis Rego, Dominique Faysse en Jean-Michel Ribes.

Een routineonderzoek brengt een politieman in contact met een aantrekkelijke weduwe die hij met allerlei verzonnen aanleidingen onder zijn permanente toezicht brengt, zonder door te krijgen dat ze betrokken is bij een aantal kunstdiefstallen. De charme van Birkin en Blanc's opvallende gebrek daaraan compenseren een ietwat slordig uitgewerkt scenario en matige grappen. Een tegenvaller na VIENS CHEZ MOI J'HABITE CHEZ UNE COPINE. Scenario van de regisseur en Martin Veyron.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Dominique Faysse op televisie komt.

Reageer