Yves Angelo

Regisseur, Scenarist, Cameraman

Yves Angelo is regisseur, scenarist en cameraman.
Er zijn 21 films gevonden.

Des fleurs pour Algernon

2015 | Drama

Frankrijk 2015. Drama van Yves Angelo.

Charlie heeft een bijzonder laag IQ en neemt deel aan hetzelfde wetenschappelijk experiment als de muis Algernon: een operatie die hun intellectuele capaciteiten zal verhogen. Het is een succes, ze worden allebei hoogbegaafd. Charlie's leven verandert grondig. Dan begint de begaafdheid van Algernon af te nemen.

Au plus près du soleil

2015 | Drama

Frankrijk 2015. Drama van Yves Angelo. Met o.a. Sylvie Testud, Grégory Gadebois, Mathilde Bisson, Zacharie Chasseriaud en John Arnold.

In fictie gaat het verondersteld waarschijnlijke doorgaans boven het onwaarschijnlijk werkelijke. Deze semi-Griekse tragedie à la française, mede geschreven door François Dupeyron (1950-2016), trekt zich van geen plausibiliteitsdogma iets aan. Een echtpaar wordt, bij toeval en verlaat, geconfronteerd met de mannenverslindende moeder van hun adoptiefzoon. Zij (Testud) is advocaat, hij (Gadebois) magistraat. Hun benaderingen van het plotselinge professionele én privégevaar (Bisson) zijn diametraal tegenovergesteld. Er valt in dit drama lichtstreepje noch lachebekje te bespeuren, en juist daarom bezit het een eigenaardige hypnotiserende kwaliteit.

Mon âme par toi guérie

2013 | Drama

Frankrijk 2013. Drama van François Dupeyron. Met o.a. Grégory Gadebois, Céline Sallette, Jean-Pierre Darroussin en Marie Payen.

Introverte Frédi, inwonend bij zijn door het leven getekende vader, hobbelt van baantje naar baantje en houdt emotie op afstand. Van zijn recent heengegane moeder heeft Frédi het genezen door handoplegging geërfd. De gave blijft vooralsnog onbenut, totdat de dolende dertiger onopzettelijk een kind aanrijdt dat in een coma belandt. Wat klinkt als eersteklas zweefkezenmelodrama is de facto een in snippers verteld louteringsverhaal met een soms onbestemde sfeer. Gadebois (de zoon) en Darroussin (de vader) zijn geweldig. Zwanenzang van Dupeyron (1950-2016), stille kracht van het bedachtzame Franse drama-op-de-millimeter.

La bonté des femmes

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Yves Angelo en Marc Dugain. Met o.a. André Dussollier, Caroline Silhol, Annelise Hesme, Amandine Dewasmes en Grégory Gadebois.

Parijse uitgever Paul (Dussolier), een weinig spraakzame zestiger, krijgt via zijn netwerk de waarschuwing dat een gevaarlijke grieppandemie de Franse metropool zal bereiken. Met zijn gezin neemt hij zijn intrek in zijn tweede huis op het platteland. En nodigt daar ook, met een smoes voor echtgenote Hélène (Sihol), zijn maîtresse en haar kindje uit. Romancier Dugain en cameraman Angelo, allebei classicist van nature, co-regisseerden een compact huis clos-drama waarin dialoog en acteurs ouderwetse discretie uitstralen. Al dan niet naderend virusonheil zorgt voor een omineus sfeertje.

Crime d’amour

2010 | Thriller

Frankrijk 2010. Thriller van Alain Corneau. Met o.a. Kristin Scott Thomas, Ludivine Sagnier, Patrick Mille en Gérald Laroche.

Drama van Alain Corneau over de bikkelharde strijd tussen twee meedogenloze carrièrevrouwen.

Les ames grises

2005 | Drama

Frankrijk 2005. Drama van Yves Angelo. Met o.a. Jean-Pierre Marielle en Franck Manzoni.

Drama van Alain Corneau over de bikkelharde strijd tussen twee meedogenloze carrièrevrouwen.

Warum Salieri, Signora Bartoli?

2004 | Muziek

Frankrijk 2004. Muziek van Yves Angelo. Met o.a. Gérard Depardieu en Cecilia Bartoli.

Een jonge journalist valt operazangeres Cecilia Bertoli lastig met de vraag waarom ze zo graag aria's zingt van Antonio Salieri, Mozarts in vergetelheid geraakte tijdgenoot. Hij raakt in vervoering door de prachtige muziek die ze hem ten gehore brengt, de begrippen van tijd en ruimte vervagen en hij reist af naar de negentiende eeuw, waar hij kennismaakt met de maestro in eigen persoon

Malabar Princess

2004 | Komedie, Drama

Frankrijk 2004. Komedie van Gilles Legrand. Met o.a. Jacques Villeret, Claude Brasseur, Michèle Laroque en Jules-Angelo Bigarnet.

Komedie en drama gaan huppelend hand in hand in deze fascinerende film waarin de achtjarige Tom (Bigarnet) zoekt naar zijn moeder op en rond de alpengletsjer Bossons, tegen de hellingen van de Mont Blanc. Zijn moeder is waarschijnlijk verdwenen in een scheur in het ijs maar Tom is niet overtuigd van haar dood. Tijdens zijn verblijf bij opa Gaspard (Villeret) komt hij in contact met garagehouder Robert (Brasseur) die - met behulp van dynamiet - speurt naar de vermeende schat aan boord van de 'Malabar Princess', een vliegtuig dat in 1950 werd opgeslokt door de gletsjer na een crash met de Mont Blanc. De crash is non-fictie.

Inguélézi

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van François Dupeyron. Met o.a. Marie Payen, Éric Caravaca, Françoise Lebrun en Mar Sodupe.

Na zijn innemende filmhuishit Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran, waarin Omar Sharif een oude Turk speelt die bevriend raakt met een Franse tiener, verfilmde Dupeyron zijn eigen roman Inguélézi, weer over een multiculturele vriendschap. Jonge weduwe Geneviève (Payen) stuit in haar kofferbak op Kader (Caravaca), een gevluchte Koerd die Engeland probeert te bereiken. Uit medelijden besluit ze hem te brengen. Zo begint een onconventionele roadmovie met twee personages die elkaar niet verstaan, maar zich herkennen in elkaars verdriet. Subtiel gedaan, al maken het trage tempo, bibberige camerawerk en de lange stiltes Inguélézi moeilijker uit te zitten dan Monsieur Ibrahim.

Stupeur et tremblements

2003 | Komedie, Drama

Frankrijk/Japan 2003. Komedie van Alain Corneau. Met o.a. Sylvie Testud, Tsuji Kaori, Suwa Taro en Katayama Bison.

De Belgische Amelie heeft als kind in Japan gewoond en wil na haar studie in Tokyo als vertaalster aan de slag. De cultuurverschillen zijn onoverbrugbaar: elke poging van Amelie om aardig te zijn, wordt als een belediging opgevat. De verfilming van Amelie Nothombs autobiografische roman is niet helemaal geslaagd. De amusante slapstick-regie van Corneau staat in ongemakkelijk contrast met de pretentieuze toon die de regisseur op andere momenten aanslaat.

12 regards sur le racisme: Poitiers, voiture 11

2001 | Korte film

Frankrijk 2001. Korte film van Yves Angelo. Met o.a. Rabah Loucif, Fatiah Cheriguene en Jean-Pierre Darroussin.

De Belgische Amelie heeft als kind in Japan gewoond en wil na haar studie in Tokyo als vertaalster aan de slag. De cultuurverschillen zijn onoverbrugbaar: elke poging van Amelie om aardig te zijn, wordt als een belediging opgevat. De verfilming van Amelie Nothombs autobiografische roman is niet helemaal geslaagd. De amusante slapstick-regie van Corneau staat in ongemakkelijk contrast met de pretentieuze toon die de regisseur op andere momenten aanslaat.

Voleur de vie

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Yves Angelo. Met o.a. Emmanuelle Béart, Sandrine Bonnaire, André Dussollier, Vahina Giocante en Eric Ruf.

In een verlaten, oud klooster nabij de zee wonen drie jonge vrouwen. Het zijn de oppervlakkige Alda (B[KA1]eart), die voortdurend seksavonturen beleeft en uitsluitend in haar lichaam is ge[KA3]interesseerd, haar oudere zus Olga (Bonnaire), een contactarme, in zichzelf gekeerde vrouw die het huishouden doet, en Olga`s dochter Sigga (Giocante), een tiener die op zoek is naar haar eigen identiteit. Beide zusters delen een geheim waarover ze nooit praten. Woorden schieten tekort om de bitterheid te uiten, die ze opgekropt hebben. Een heel pretentieus psychologisch drama vol symboliek die ongewild doet denken aan de films van Ingmar Bergman. Alle dramatische elementen zijn trouwens verwant aan Bergman: de psychologische kloof die tussen de twee vrouwen bestaat, het sluimeren van de dood door bijna ieder beeld, de kracht van de natuur en de sombere sfeer. Regisseur Angelo is echter geen Bergman en hij schiet dan ook veel tekort in het overbrengen van zijn boodschap. Dat de film toch blijft boeien is uitsluitend te danken aan Béart en Bonnaire die hun personages oersterke karakters meegeven. Angelo en Nancy Huston baseerden het scenario op de roman van Steinunn Sigurdardottir. Prachtige fotografie van Pierre Lhomme. Op kleine festivals meervoudig bekroond. Dolby Stereo.

Un air si pur

1997 | Oorlogsfilm, Komedie

Frankrijk/Polen 1997. Oorlogsfilm van Yves Angelo. Met o.a. Fabrice Luchini, André Dussollier, Marie Gillain, Jerzy Radziwilowicz en Yolande Moreau.

Tijdens WO I (1914-18) slaan Magnus (Luchini), een advocaat, en dokter Boyer (Dussollier), de handen ineen om een oud gebouw hoog in de bergen te kopen. Ze restaureren het tot een rusthuis annex luxe hotel dat gelijktijdig kan dienen ter ontspanning en ter genezing. De oorlog is slechts merkbaar omdat er veel gewonden te zien zijn. De gasten hebben alle mogelijke nationaliteiten. Zieken en rustzoekers hebben zich aangemeld onder een valse naam, omdat ze niet willen weten wie ze in werkelijkheid zijn. Achter de luxueuze fa[KA10]cade van de fraai gedecoreerde instelling en de prachtige landschappen gaan echter menselijke drama`s van wanhoop en eenzaamheid schuil. Een redelijk geslaagde satire die zich afspeelt binnen de muren van een herstellingsoord dat een wereldje op zich vormt binnen de grote buitenwereld met kanonnengebulder, dood en verderf. De personages werden raak getypeerd en de situaties zijn uit het leven van toen gegrepen. Regisseur Angelo (LE COLONEL CHABERT) baseerde zich voor zijn scenario op de roman Het laatste hoofdstuk van Knut Hamsun, maar slaagt er niet in diens bittere cynisme dat zich tussen de regels bevindt, in de film om te zetten. Niettemin onderhoudend. Edward Klosinski stond achter de camera.

Level Five

1997 | Experimenteel, Oorlogsfilm

Frankrijk 1997. Experimenteel van Chris Marker. Met o.a. Catherine Beikhodja, Nagisa Ôshima, Kenji Tokitsu, Ju'nishi Ushiyama en Shigeaki Kinjo.

Een vrouw, Laura (Beikhodja), een computer en een onzichtbare gesprekspartner. Na de dood van haar man moet Laura het programma van een computerspel, waaraan haar echtgenoot begonnen was, voltooien. Het gaat over de slag om Okinawa, die de Amerikanen tegen de Japanners op 30 juni 1945 (nog tijdens WO II!) leverden. Het spel bestaat uit verschillende niveaus. Laura en haar onzichtbare partner gaan totaal op in het werk. Het eindresultaat is een soort digitale metafoor van het leven, want dat bestaat ook uit verschillende niveaus. Zullen zij erin slagen om Level Five te bereiken? Een zeer vreemde film, waarin slechts [KA1]e[KA1]en actrice verschijnt. De steeds politiek ge[KA3]engageerde Marker trekt natuurlijk een parallel tussen een der zeer bloedige veldslagen uit WO II (110.000 Japanse soldaten, 12.000 Amerikanen en 150.000 burgers lieten het leven) en de hedendaagse samenleving. Hij vatte zijn film op als een semi- documentaire (computerbeelden van een parallel internet vermengd met echte opnames o.a. van Oshima, die de slag meemaakte), waarin hij het bewijs levert dat het onmogelijk is om de geschiedenis geweld aan te doen. Als Laura vraagt hoe het met de gebeurtenissen staat, die het verloop van de geschiedenis bepalen, komt de melding 'Access denied' in beeld en als ze de veldslag wil reconstrueren komt de melding 'Request denied'. Wie vertrouwd is met het cerebrale œuvre van Marker zal probleemloos de dubbele bodems begrijpen. De toevallige toeschouwer zal zeer veel moeite hebben om door te dringen tot Marker's onpeilbare universum. Binnen dit kader mag Belkhodja's spelprestatie best een krachttoer genoemd worden. Marker schreef zelf het scenario en tekende eveneens voor de fotografie, die hij samen met Yves Angelo en Gérard De Battista verrichtte.

Le colonel Chabert

1994 | Drama, Romantiek, Oorlogsfilm

Frankrijk 1994. Drama van Yves Angelo. Met o.a. Gérard Depardieu, Fanny Ardent, Fabrice Luchini, André Dussollier en Daniel Prévost.

Gesitueerd begin 1800. De titelpersonage komt uit een tehuis voor vondelingen in Parijs, neemt dienst in het leger van de Republiek, huwt met een jonge vrouw, verdient zijn strepen aan het front, wordt kolonel en blijft voor dood liggen tijdens de slag van Eylau. Hij ontwaakt tussen de lijken, is zijn geheugen kwijt, wordt door boeren opgevangen en door een arts verzorgd, en krijgt langzamerhand zijn geheugen terug.

Germinal

1993 | Drama

Frankrijk/België/Italië 1993. Drama van Claude Berri. Met o.a. Gérard Depardieu, Jean Carmet, Renaud, Judith Henry en Jean-Roger Milo.

Na Albert Capellani (1913) en Yves Allégret (1963) waagde ook Claude Berri zich aan de verfilming van Zola's gelijknamige roman over de kommervolle arbeidsomstandigheden van mijnwerkers in het laat negentiende-eeuwse Frankrijk. De nuances uit Zola’s verhaal zijn in Berri's peperdure productie ver te zoeken. De meeste personages zijn weinig meer dan karikaturen waaraan de solide spelende acteurs te weinig eer konden behalen. Depardieu speelt een tekortgedane mijnwerker voor wie de maat nu echt vol is. Cameraman en inmiddels ook regisseur Yves Angelo deed vooral z'n best bij het in beeld brengen van de frequent langsmarcherende 'verworpenen der aarde'.

Un coeur en hiver

1992 | Romantisch drama

Frankrijk 1992. Romantisch drama van Claude Sautet. Met o.a. Daniel Auteuil, Emmanuelle Béart, André Dussollier en Myriam Boyer.

Meester-vioolbouwer Stéphane (Auteuil) kan niet met mensen omgaan, zijn compagnon Maxime (Dussolier) is sociaal veel vaardiger. Dan verschijnt op een dag de getalenteerde en beeldschone violiste Camille (Béart) in hun winkel. Ze krijgt eerst een relatie met Maxime, wordt dan verliefd op de vioolbouwer. Maar het is winter in Stéphanes hart. Sautet legt in zijn prachtige film nauwkeurig de onuitgesproken, verwarde gevoelens van zijn opmerkelijke acteurs vast. Auteuil kreeg de European Film Award, Dussolier en Sautet kregen allebei een César.

L'accompagnatrice

1992 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1992. Drama van Claude Miller. Met o.a. Romane Bohringer, Richard Bohringer, Elena Safonova, Claude Rich en Samuel Labarthe.

Miller heeft de gebeurtenissen in de roman van Nina Berberova verplaatst naar het bezette Parijs van 1942. Centraal staat de aantrekkingskracht die een mooie, jonge zangeres op een adolescente uit een bescheiden milieu uitoefent. Als talentvol pianiste wordt zij de begeleidster van eerstgenoemde. Hoewel Miller laat merken niet wezenlijk geraakt te zijn door het onderwerp, herkent de kijker zijn muziek en vakmanschap, als het gaat om het vastleggen van een blik, een traan of een gebaar, niet onder woorden te brengen gevoelens en de ingehouden confrontaties tussen de personages. De uitstekende acteursregie dwingt bewondering af. Een opmerkzame vertolking van Richard Bohringer en Safonova. Romane Bohringer is een ware ontdekking. Scenario van Miller en Luc Beraud. Camerawerk van Yves Angelo.

Tous les matins du monde

1991 | Biografie, Drama, Romantiek

Frankrijk 1991. Biografie van Alain Corneau. Met o.a. Gérard Depardieu, Jean-Pierre Marielle, Anne Brochet, Guillaume Depardieu en Caroline Silhol.

Fictief historisch drama naar de gelijknamige roman van Pascal Quignard met Gérard Depardieu als basse de viole Marin Marais, die aan het hof van Lodewijk XIV als hofmuzikant op Versailles werkte. In flashbacks vertelt een vergrijsde Depardieu over zijn jeugdjaren en zijn rivaliteiten. Dit juweeltje over barokke muziek is indrukwekkend in beeld gebracht met een spel van licht en schaduw in de stijl van de toenmalige schilder Georges de la Tour. De beeldvoering, de taal en de muziek zorgen voor een meeslepend melancholische sfeer. Bekroond met drie Césars.

Netchaïev est de retour

1991 | Mysterie, Thriller

Frankrijk 1991. Mysterie van Jacques Deray. Met o.a. Yves Montand, Carolina Rosi, Patrick Chesnais, Vincent Lindon en Maxime Leroux.

Montand speelt de directeur van een Franse contraspionagedienst. Zijn zoon Netchaiev (Lindon) is een beruchte terrorist, die terugkeert naar Parijs waar hij zijn levensverhaal wil verkopen aan de hoogste bieder, wat hem ongeliefd maakt bij collegae en wat zijn vader stimuleert om hem levend in handen te krijgen. Het verhaal komt van Jorge Semprun, die eerder de beroemde politieke thriller Z (1969) scriptte, ook met Montand. Netchaiev est de retour is niet zo'n klassieker, maar mag er wel wezen.

Nocturne indien

1989 | Drama

Frankrijk 1989. Drama van Alain Corneau. Met o.a. Jean-Hugues Anglade, Otto Tausig, Clémentine Célarié, Luis Santos en T.P. Jain.

Een bewerking van de roman van Antonio Tabucchi. Een Fransman gaat naar India op zoek naar een vriend die hij uit het oog is verloren. In werkelijkheid weet hij nog niet dat hij vooral naar zichzelf op zoek gaat en hij ontdekt zodoende een heel ander India dan dat van de toeristen. Een humane en spirituele speurtocht, beschreven op een wijze waar een zekere fascinerende kracht vanuit gaat, nog geaccentueerd door de dialogen die het tegendeel van de gebruikelijke clichés laten horen en de betoverende opnamen van Yves Angelo. Met deze film betreedt Alain Corneau nieuwe paden en sluit zich aan bij het gevolg van Jean Renoir van de film LE FLEUVE uit 1951.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Yves Angelo op televisie komt.

Reageer