Manuel De Sica

1949 Componist

Manuel De Sica (1949) is componist.
Er zijn 25 films gevonden.

Sì, ti voglio bene

1994 | Misdaad, Drama

Italië/Monaco 1994. Misdaad van Marcello Fondato. Met o.a. Johnny Dorelli, Barbara De Rossi, Lin Lai, Karl Schönböck en Mario Carboni.

Enrico Morosini (Dorelli) is jeugdrechter in Tri[KA3]este. Hij houdt er revolutionaire idee[KA3]en op na. Voor hem is geen enkele jongere echt slecht en hij plaatst zich dan ook steeds aan de kant van het kind dat voor hem verschijnt. Als vrijgezel heeft hij de kleine Linle (Lai) geadopteerd. Ze wonen recht tegenover Citto (Carboni), even oud als Linle, en diens moeder Luisa, die nog steeds vecht voor het hoederecht over haar zoon. De twee kinderen kunnen het best met elkaar vinden. De dertienjarige Marco (Carluccio) wordt voorgeleid wegens illegaal wapenbezit. De jongen is duidelijk op het verkeerde pad en Enrico onderzoekt zijn familiale toestand. Ook al wil Marco het niet bekennen, toch vermoedt Enrico dat hij door zijn vader mishandeld wordt. Hij neemt de taak op zich om van Marco een ernstige jongen te maken. Ondertussen begint hij zich ook steeds meer te interesseren in Luisa. Een goed vertelde kroniek over een rechter in zijn privé- en beroepsleven. De kijker wordt onwillekeurig meegesleurd in dit verhaal, waarin de kaap van het goedkope sentimentele uitstekend omzeild wordt. Dorelli is een schitterende vaderfiguur voor alle kinderen of deze nu misdadig zijn of niet. Schönböck zorgt voor enkele komische intermezzi als de wat seniele vader van Enrico. Knap opgebouwd scenario van Fondato zelf. Achter de camera nam Giorgio Di Battista plaats. Oorspronkelijk uitgezonden in drie delen.

Dellamorte Dellamore

1994 | Horror, Fantasy

Italië/Frankrijk/Duitsland 1994. Horror van Michele Soavi. Met o.a. Rupert Everett, François Hadji-Lazaro, Anna Falchi, Mickey Knox en Clive Riche.

Francesco Dellamorte (Everett, perfect) is de inwonend beheerder van het kerkhof van Buffalora. De chronische melancholicus heeft een nachttaak aan het termineren van gasten die na zeven dagen grafkistliggen wel een hapje warme mens lusten. In Soavi's barok vormgegeven, surrealistische herfstfantasie gaan aardedonkere humor en bespiegelingen over eenzaamheid, liefde, vriendschap, leven en dood hand in hand. Dellamortes hulpje in de morbide huishouding is de kinderlijke Gnaghi (naar het enige woord in diens vocabulaire: 'Gna'). De zinnelijke Falchi speelt drie verleidsters, daaronder een alruin om middernacht. Naar Tiziano Sclavi's roman.

Volere volare

1991 | Komedie, Animatie

Italië 1991. Komedie van Maurizio Nichetti en Guido Manuli. Met o.a. Maurizio Nichetti, Angela Finocchiaro, Mariella Valentini, Patrizio Roversi en Renato Scarpa.

Een zeer onderhoudende film van de origineelste filmmaker van Itali[KA3]e, een mengeling van animatie en spel. Maurizio (Nichetti) is een verlegen striptekenaar van de oude stempel. Martina (Finocchiaro) zoekt een romance die anders is dan anders. Deze twee zo verschillende karakters worden verliefd op elkaar. Kort na hun eerste ontmoeting wordt Maurizio geconfronteerd met een wrede werkelijkheid: langzaam maar zeker verandert hij in een bewegende stripfiguur. Hoe verder die metamorfose gaat, hoe meer Martina van hem houdt. Tenslotte zocht ze naar iets buitengewoons. Scenario van regisseurs Nichetti en Manuli. Camerawerk van Mario Battistoni.

Donne armate

1991 | Misdaad, Drama

Italië 1991. Misdaad van Sergio Corbucci. Met o.a. Lina Sastri, Cristina Marsillach, Massimo Bonetti, Maria Angela Giordano en Imma Piro.

De laatste film die Corbucci maakte voordat hij in december 1990 stierf, is een televisiefilm over een politieagente en een terroriste. De terroriste Nadia (Sastri) ontsnapt wanneer zij weggevoerd wordt door politieagente Angela (Marsillach). Na haar schorsing besluit Angela om Nadia tot elke prijs te vinden. Zij wordt daarbij geholpen door inspecteur Marco La Valle (Bonetti), die erachter komt dat Nadia erin was geluisd door mensen die haar wilden vermoorden. Later hebben de twee vrouwen een toevallige ontmoeting, waarbij ze ternauwernood aan een aanslag ontsnappen. Door de lens keek Sergio D'Offizi. Naar het scenario van de regisseur, Giovanni Romoli en Stefano Sudriè.

Ladri di saponette

1989 | Komedie

Italië 1989. Komedie van Maurizio Nichetti. Met o.a. Maurizio Nichetti, Caterina Sylos Labini, Federico Rizzo, Matteo Auguardi en Renato Scarpa.

Een spotternij met reclamespots die de kijkbuispopulatie van de V.S. overspoelen. Een gezin kijkt naar een zwart-wit film op de televisie, die steeds wordt onderbroken door commercials in kleur waarin een mooie meid centraal staat. Ze denken dat het een grap is. Een aardige satire waarin Nichetti toont dat de tv een grote reclameplaag geworden is. Meervoudig bekroond in de V.S. en Sovjetunie. Mauro Monti en de regisseur schreven het scenario. Mario Battistoni deed de fotografie.

Una botta di vita

1988 | Komedie

Italië 1988. Komedie van Enrico Oldoini. Met o.a. Alberto Sordi, Bernard Blier, Andréa Ferréol, Elena Falgheri en Vittorio Caprioli.

Een man van middelbare leeftijd met een agressief karakter en een onbeheersbare passie voor eten maakt een tweede jeugd door. Samen met een man met een geheel ander karakter besluit hij naar de Rivièra te gaan om de verveling van de zomervakantie in de provincie te ontsnappen. Sordi's beste rol in tien jaar. Scenario van Ruggero Maccari, Aurelio Chiesa, Enrico Vanzina en Liliana Betti. Camerawerk van Giuseppe Ruzzolini.

Belli freschi

1987 | Komedie

Italië 1987. Komedie van Enrico Oldoini. Met o.a. Lino Banfi, Christian De Sica, Lionel Stander, Marina Viro en Rosanna Banfi.

Rommelige film, voor kijkers met een niveau van onder de vier jaar, opgenomen in Beverly Hills. Twee tweederangs cabaretartiesten gaan naar Hollywood voor een contract met een macho-ster, waarmee Sylvester Stallone bedoeld wordt. Die was echter dronken en niet serieus toen hij in Rome het contract tekende. De twee idioten raken in allerlei moeilijkheden verzeild, o.a. met politie en mafia. Bedoeld als parodie, maar Oldoini en de andere spelers zijn een belachelijke karikatuur van zichzelf. Scenario van de regisseur, Liliana Betti en Paolo Costella. Camerawerk van Giorgio Battista en David Worth.

Lui è peggio di me

1985 | Komedie

Italië 1985. Komedie van Enrico Oldoini. Met o.a. Adriano Celentano, Renato Pozzetto, Kelly Van der Velden en Sergio Renda.

De onafscheidelijke vrienden Leonardo (Celentano) en Luciano (Pozzetto) hebben samen een garagebedrijf. Practical jokes zijn hun grote kracht. Luciano is sentimenteel en romantisch, Leonardo is meer een flierefluiter. Maar ja, hij is wel de eerste die trouwt en zelfs tijdens de huwelijksreis kan hij zijn vriend niet missen. Dat leidt nogal eens tot problemen. Een leuke, gekke film waar je met plezier naar kijkt. Scenario van de regisseur en Bernardo Zapponi. Camerawerk van Alessandro D'Eva.

L'alcova

1985 | Erotiek

Italië 1985. Erotiek van Joe D' Amato. Met o.a. Lilli Carati, Al Cliver, Laura Gemser, Anna Belle en Robert Caruso.

Een in ieder opzicht verschrikkelijke film. Een man keert met een zwarte slavin terug uit Noord-Afrika naar Italië. Daar ontdekt hij dat zijn levendige vrouw lesbische activiteiten heeft ontplooid met zijn secretaresse terwijl hij weg was; later doet ze met de slavin hetzelfde. De film speelt in de tijd vóór WO II. Scenario van Ugo Moretti. Ook bekend als LA RETAPE.

Colpo di Fulmine

1985 | Komedie, Romantiek

Italië 1985. Komedie van Marco Risi. Met o.a. Jerry Calà, Vanessa Gravina, Ricky Tognazzi, Elisabetta Giovannini en Valeria D' Obici.

Een neurotische man van begin dertig, gescheiden en geheel in beslag genomen door zijn werk als makelaar, loopt door de stad rond om naar de gezichten van mensen te kijken; en laat zich met acupunctuur behandelen. Op een dag besluit hij naar Venetië te gaan om zijn beste vriend te bezoeken, die receptionist is in een hotel en een dochter heeft. Hij wordt verliefd op de dochter, maar het probleem is dat het meisje slechts elf jaar oud is. De film is zowel ontroerend als humoristisch en alle acteurs spelen goed.

Il Momento dell'avventura

1983 | Drama, Avonturenfilm

Italië 1983. Drama van Faliero Rosati. Met o.a. Peter Chatel, Laura Morante, William Berger, Gausto di Bella en Isa Barzizza.

Een restaurateur die stiekem beeldhouwwerken vervalst en de originelen verkoopt aan een Amerikaanse kunsthandelaar, vindt in een antieke mummie een kaart die een archeologisch beeldhouwatelier aanwijst, maar bij zijn zoeken naar de kunstschatten wordt hij bedrogen door de Amerikaan. Het werd niet de avonturenfilm die de titel en de intrige doen verwachten, maar een psychologisch verhaal gefilmd in opmerkelijk gecomponeerde beelden en een traag tempo. De hoofdrol van Chatel als kunstenaar/oplichter past bij de introspectieve benadering.

Il Matrimonio di Caterina

1982 | Drama, Komedie

Italië 1982. Drama van Luigi Comencini. Met o.a. Anna Melato, Stefano Madia, Dino Petilli, Marie-Claude Musso en Clelia Rondinella.

De ouders van een overjarig plattelandsmeisje arrangeren voor haar een huwelijk met een oppervlakkige rokkenjager. Hij wordt betrapt met de dienstbode, waarop de ouders de verloving verbreken, hoewel hun dochter hem mét zijn trouweloosheid graag had willen hebben. Deze simpele en korte film, gesitueerd in de jaren '30, vermijdt vals sentiment en krijgt door de gedetailleerde regie en de genuanceerde spelprestaties een overtuigende authenticiteit.

Sunday Lovers

1980 | Romantiek, Komedie

Italië/Frankrijk/Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk 1980. Romantiek van Bryan Forbes, Edouard Molinaro, Dino Risi, Gene Wilder en Dino Ri. Met o.a. Roger Moore, Denholm Elliot, Priscilla Barnes, Lynn Redgrave en Lino Ventura.

Vier korte sketches opgebouwd rond hetzelfde thema: een man is tijdens het weekend alleen en probeert daar op zijn manier iets van te maken. In de Britse bijdrage van Forbes versiert chauffeur Moore een stewardess, terwijl hij zich voordoet als de kasteelheer. Alles loopt goed tot een vriendin van zijn baas verschijnt. Typisch Brits, vol geslaagde onverstoorbare humor. Scenario van Leslie Bricusse en gefotografeerd door C. Lecompte. Het Franse deel gaat over zakenman Ventura die veel voelt voor een slippertje met de receptioniste van het bedrijf. Hij laat zich het gras voor de voeten wegmaaien door een Amerikaanse collega. Franse frivoliteit met een guitige Ventura en een leuke Webber. Scenario van François Veber en fotografie van Claude Agostini. In de Italiaanse bijdrage zoekt Ugo Tognazzi een jeugdvriendinnetje op, om vast te stellen dat er in twintig jaar veel kan veranderen. Risi gaat meer de vulgaire Italiaanse toer op en levert het zwakste onderdeel van de film. Geschreven door Age & Scarpelli en in beeld gezet door Tonino Delli Colli. Als sluitstuk krijgen we de Amerikaanse inbreng, waarin geesteszieke Wilder met een vroeger vriendinnetje iets standvastigs probeert op te bouwen. Wilder raakt de gevoelige snaar in dit magistraal gefilmd onderdeel. Hij schreef ook het scenario, terwijl John Hirschfeld het filmde. Als geheel is de film heel onevenwichtig en geeft een zwakke indruk door de uiteenlopende stijlen.

Caro papà

1979 | Drama

Frankrijk/Canada/Italië 1979. Drama van Dino Risi. Met o.a. Vittorio Gassman, Aurore Clément, Stefano Madia, Julien Guiomar en Andrée Lachapelle.

Een groot industrieel ontdekt dat zijn zoon bij de stadsguerrilla is aangesloten en kennelijk een moordaanslag voorbereidt op 'P'. Zonder zijn zoon aan te geven, probeert hij alle hem bekende 'P's te waarschuwen. Risi geeft een scherp satirisch beeld van zelfingenomenheid en opportunisme van de heersende klasse in de consumptiemaatschappij, maar houdt zich angstvallig aan de buitenkant bij de tekening van de revolterende jongeren. De fatale, woordeloze liefde tussen vader en zoon is indringend en bijna over-gevoelig. Madia werd op het filmfestival van Cannes gelauwerd voor de Beste Bijrol. Het scenario is van Bernardino Zapponi, Marco Risi en regisseur Risi. Het camerawerk Tonino Delli Colli. Technospes, Stereo.

Folies bourgeoises

1976 | Komedie

Frankrijk/Italië/Duitsland 1976. Komedie van Claude Chabrol. Met o.a. Stéphane Audran, Bruce Dern, Sydne Rome, Jean-Pierre Cassel en Ann-Margret.

Geen moordmysterie of psychologisch drama van nouvelle vague-meester Chabrol, maar nu eens een kolderieke relatiekomedie. De vrouw van een welgestelde schrijver heeft een verhouding met zijn uitgever, terwijl zowel schrijver als uitgever er zelf ook geheime relaties op nahouden. De verwikkelingen zijn op den duur moeilijk te volgen en eigenlijk ook niet bijster interessant. De op zich aantrekkelijke internationale cast lijkt er grotendeels net zo over te denken. Misschien had Chabrol beter de serieuze toon kunnen aanhouden van de roman van Lucie Faure, waarop hij zich baseerde.

La Madama

1975 | Komedie, Misdaad

Italië 1975. Komedie van Duccio Tessari. Met o.a. Christian De Sica, Tom Skeritt, Carole André, Lorella de Luca en Ettore Manni.

'Madama' is bargoens voor politieman-in-burger, in dit geval een jongeman die zich door zijn familieband met zijn superieur zelfstandig op zo aangenaam mogelijke karweien laat sturen, waarbij de niet zo vlotte carabinieri en zijn zelfingenomenheid riskant voor hem zouden kunnen worden, als niet een FBI-agent tussenbeide kwam. Deze komische politiefilm is matig onderhoudend, ook omdat de veronderstelde charme van De Sica jr. niet overtuigend is. De uit Hollywood geïmporteerde Skeritt loopt er wat verloren bij.

Una breve vacanza

1973 | Drama, Experimenteel

Italië/Spanje 1973. Drama van Vittorio De Sica. Met o.a. Florinda Bolkan, Renato Salvatori, Daniel Quenaud, José María Prada en Teresa Gimpera.

Een Siciliaanse huismoeder moet als arbeidster aan de lopende band in Milaan brood voor echtgenoot en gezin verdienen. Als ze ziek wordt, krijgt ze betaald verlof voor een verblijf in een sanatorium, waar ze voor het eerst in aanraking komt met cultuur en romantiek. Haar genezing betekent de onvermijdelijke terugkeer naar haar keiharde, arbeidzame bestaan. Deze gevoelige en net niet sentimentele film maakt het gezegde dat 'ziekte de vakantie van de armen is' waar. Una breve vacanza is de voorlaatste film van De Sica. Twee jaar later stierf de regisseur aan longkanker.

Il viaggio

1973 | Drama, Romantiek

Italië 1973. Drama van Vittorio De Sica. Met o.a. Sophia Loren, Richard Burton, Ian Bannen, Barbara Pilavin en Annabella Incontrera.

Een Siciliaanse graaf volgt de testamentaire wens van zijn vader om voor zijn jongere broer de hand te vragen van de vrouw op wie hij zelf verliefd is. Ook als zij weduwe wordt, eist de traditie dat ze alleen blijft. De satirische roman van Pirandello werd een melodramatische film - met onwaarschijnlijke rollen van Burton en Bannen als Italianen - in de laatste film van regisseur De Sica. Scenario van Diego Fabbri, Massimo Franciosa en Luisa Montagnana. Camerawerk van Ennio Guarnieri.

Lo chiameremo Andrea

1972 | Komedie

Italië 1972. Komedie van Vittorio De Sica. Met o.a. Nino Manfredi, Mariangela Melato, Antonino Faa Di Bruno, Maria Pia Casilio en Guido Cerniglia.

Een met een collega getrouwde onderwijzeres slaagt er na jaren huwelijk niet in om zwanger te worden. Terwijl de echtgenoot de mogelijkheid van steriliteit niet onder ogen wenst te zien, raakt de vrouw schijnzwanger, maar ondanks deze teleurstelling geven ze de moed niet op. De komedie hangt meer op traditie en bijgeloof dan op vorderingen in de medische kennis en doet op een innemende manier ouderwets aan. Een goed getroffen eerste helft en een knappe rol van Melato, tussen intelligentie en irrationaliteit in, gaan tegen het eind verloren in een voorspelbare kluchtigheid.

Lo chiamavano Verità

1972 | Western, Komedie

Italië 1972. Western van Luigi Perelli. Met o.a. Mark Damon, Pietro Ceccarelli, Franco Garofalo, Maria d' Incoronato en Luigi Bonos.

Vier deserteurs krijgen door de beëindiging van de Amerikaanse Burgeroorlog net vóór hun executie gratie. Ze zijn geheel berooid. Als ze van een geplande overval op een goudtransport horen, besluiten ze de bandieten op hun beurt te beroven. Dit gegeven is een simpel plagiaat van de TRINITA-formule, met als voornaamste verschillen dat het aantal goed bedoelende nietsnutten verdubbeld is, terwijl de regisseur een duidelijk gebrek aan fantasie vertoont.

Io non vedo, tu non parli, lui non sente

1972 | Komedie, Misdaad

Italië 1972. Komedie van Mario Camerini. Met o.a. Alighiero Noghese, Enrico Montesano, Gastone Moschin, Francesca Romana Coluzzi en Janet Agren.

Een aantal echtparen op huwelijksreis in Venetië raakt betrokken bij een moord op een oude, rijke gravin. Hoewel ze onschuldig zijn, hebben ze ieder voor zich zoveel te verbergen dat ze zich tegenover de politie uiterst verdacht gedragen. Deze herhaling van Camerini's eigen CRIMEN, met andere locaties en proletarischer personages, mist de satire en de verrassing van het origineel, terwijl de vermoeide regie de volkskomieken met ongeremde uitbundigheid hun gang laat gaan.

Camorra

1972 | Misdaad

Frankrijk/Italië 1972. Misdaad van Pasquale Squitieri. Met o.a. Fabio Testi, Jean Seberg, Charles Vanel, Raymond Pellegrin en Lilla Brignone.

Camorra, de Napolitaanse mafia, beheerst het proletariaat. Omdat zijn ouders schulden hebben wordt een jongeman na gevangenisstraf tot medewerking gedwongen. Hij klimt geleidelijk op in de hi[KA3]erarchie van de Camorra, ondanks de pogingen van zijn verloofde om hem op het rechte pad te krijgen. De film biedt boeiende informatie over het syndicaat, maar de Napolitaanse regisseur (die dit onderwerp tot specialisme zou maken) moet nog veel leren over scenario-opbouw en acteursleiding.

Cose di Cosa Nostra

1971 | Komedie, Misdaad

Frankrijk/Italië 1971. Komedie van Steno. Met o.a. Carlo Giuffré, Pamela Tiffin, Jean-Claude Brialy, Vittorio De Sica en Aldo Fabrizi.

Een Italiaanse bewoner van New York wordt met zijn gezin naar Sicilië gezonden om een uitgeweken mafioso te doden vóór deze kan getuigen voor een Amerikaanse onderzoekscommissie. Als hij faalt, zal hij zelf gedood worden. Hij trekt met zijn vrouw door heel Italië om in de onderwereld een killer te vinden die de klus voor hem wil opknappen. De sterke rolbezetting en de vlottere regie dan meestal het geval is bij routinier Steno maken deze komische mafia-film onderhoudender dan de meeste andere.

Il giardino dei Finzi-Contini

1970 | Drama, Oorlogsfilm

Italië/Duitsland 1970. Drama van Vittorio De Sica. Met o.a. Lino Capolicchio, Dominique Sanda, Fabio Testi, Romolo Valli en Helmut Berger.

Na een mindere periode oogstte neorealist De Sica (Ladri di biciclette) een paar jaar voor zijn dood weer groot succes met deze kritische liefdesgeschiedenis, die onder meer de Gouden Beer, een Oscar en een Bafta won. De tuin uit de titel staat in het Ferrara van de late jaren dertig en behoort toe aan de rijke joodse familie Finzi-Contini, waarvan de volwassen kinderen de dagen doorbrengen met feestjes en tenniswedstrijden, zich onbewust van de ernst van het gevaar dat buiten dreigt. In deze setting is de romance van geheimzinnige dochter Micòl en haar minder fortuinlijke jeugdvriend Giorgio gedoemd te mislukken.

Amanti

1968 | Drama, Experimenteel

Italië 1968. Drama van Vittorio De Sica. Met o.a. Marcello Mastroianni, Faye Dunaway, Esmeralda Ruspoli, Enrico Simonetti en Karin Eugh.

Een rijke Amerikaanse die leukemie heeft gaat voor haar laatste vakantie naar Italië waar ze verliefd wordt op een ingenieur, voor wie ze haar ziekte verzwijgt. Als hij achter de waarheid komt, wil ze zelfmoord plegen. Pretentie van de film om méér te zijn dan een smartlap heeft een ridicuul en averechts resultaat. Dunaway lijdt decoratief in stilte tegen de achtergrond van Venetië en Cortina d'Ampezzo totdat haar uitbarstingen van smart even onbeheerst als onoprecht zijn.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Manuel De Sica op televisie komt.

Reageer