Yael Fogiel

Producer

Yael Fogiel is producer.
Er zijn 7 films gevonden.

La terre outragée

2011 | Drama

Frankrijk/Oekraïne/Polen/Duitsland 2011. Drama van Michale Boganim. Met o.a. Olga Kurylenko, Andrzej Chyra, Nikita Emshanov, Vyacheslav Slanko en Sergey Strelnikov.

Op een mooie lentedag in het stadje Pripyat in Oekraïne, halverwege de jaren tachtig, trouwen brandweerman Piotr en zijn geliefde Anya. Maar Piotr wordt van de bruiloft weggeroepen: er is brand uitgebroken in de kerncentrale van het nabijgelegen Tsjernobyl. Indrukwekkend drama over de nasleep van de catastrofe, waarin de bewoners geen informatie krijgen en veel te traag worden geëvacueerd. Velen willen trouwens niet weg: dit is de plek waar ze geworteld zijn. Speelfilmdebuut van de Frans/Israëlische Boganim deed het goed op diverse filmfestivals.

Beautiful Valley

2011 | Drama

Frankrijk/Israël 2011. Drama van Hadar Friedlich. Met o.a. Batia Bar, Gili Ben-Ozilio, Hadar Avigad en Ruth Geller.

Hannah (Bar) is mede-oprichter en jarenlang actief lid van een kibboets, maar nu de boel wordt geprivatiseerd verliest ze een beetje haar rol binnen de gemeenschap. Van drukbezette, graag geziene tuinier wordt ze een overbodig, bejaard aanhangsel binnen de groep. De tachtigjarige probeert een nieuwe rol in de samenleving te vinden. Gevoelig, hoewel niet altijd even handig uitgewerkt drama rond thema's als 'groep vs individu', is de eerste lange speelfilm van filmmaakster Friedlich, die eerder korte films maakte.

Tournée

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Mathieu Amalric. Met o.a. Mathieu Amalric, Miranda Colclasure, Suzanne Ramsey, Julie Ferrier en Damien Odoul.

Franse televisieproducent Joachim (regisseur Amalric) keert met een Amerikaans neo-burlesque striptease-ensemble terug uit de VS voor een tournee door Frankrijk. Maar het project ontspoort vanwege de schulden, vijanden en gezinsverantwoordelijkheden die Joachim ooit naar de VS verdreven. Amalric zet Joachim haarfijn neer als een sympathiek kwetsbare gladjakker, die zijn geluk onmogelijk kan bestendigen. Hij kreeg voor zijn losse regie en zijn ontwapenende spel (waaronder de charmantste benzinepompflirt aller tijden) de regisseursprijs en de juryprijs in Cannes.

Jellyfish

2007 | Drama

Israël/Frankrijk 2007. Drama van Shira Geffen en Etgar Keret. Met o.a. Sarah Adler, Nikol Leidman en Noa Knoller.

Onafhankelijk geschoten Israëlische familiefilm - de makers zijn met elkaar getrouwd - over wonderlijke gebeurtenissen in de subtiel verweven levens van drie vrouwen in Tel Aviv. De eerste vrouw is een Einzelgänger die raakt opgezadeld met een verdwaald meisje op het strand. De tweede is een weemoedige immigrant die zorgt voor een opvliegende oude vrouw. Nummer drie is een pasgetrouwde vrouw die vanwege een gebroken been een tropische huwelijksreis moet afzeggen. Jellyfish kijkt gemakkelijk weg dankzij een ontwapenende sfeer die koketteert met magisch realisme zonder te vervallen in sentimenteel gehannes. Winnaar van de Gouden Camera op het filmfestival in Cannes.

La chose publique

2003 | Komedie, Drama

Frankrijk 2003. Komedie van Mathieu Amalric. Met o.a. Jean-Quentin Châtelain, Anne Alvaro, Michèle Laroque, Bernard Menez en Claude Régy.

Een regisseur moet een film maken over de gelijkheid tussen mannen en vrouwen. En dat valt niet mee, omdat zijn vrouw hem tijdens die klus verlaat en zijn gevoelens daarover zijn werk beïnvloeden.

Depuis qu'Otar est parti...

2003 | Drama

Frankrijk/België 2003. Drama van Julie Bertucelli. Met o.a. Esther Gorintin, Nino Khomasuridze, Dinara Drukarova en Temur Kalandadze.

Subtiele en boeiende tragikomedie over een stokoude Georgische vrouw, die haar zoon in Parijs komt bezoeken. Maar de zoon, opgeleid als arts, is omgekomen bij een ongeluk. Hij werkte in Frankrijk als illegaal in de bouw en is van een steiger gevallen. De vitaliteit van de 91-jarige Poolse actrice Esther Gorintin met haar ondeugende blik maakt Depuis qu'Otar est parti... lichter van toon dan de plot doet vermoeden. Bertucelli's debuutfilm gaat weliswaar over grote thema's - rijk (het Westen) en arm (Oost-Europa), de teloorgang van tradities en idealen - maar zonder dat echt uit te venten.

Voyages

1999 | Oorlogsfilm

Polen/Frankrijk 1999. Oorlogsfilm van Emmanuel Finkiel. Met o.a. Shulamit Adar, Liliane Rovère, Esther Gorintin, Nathan Cogan en Moscu Alcalay.

Debuterend regisseur Finkiel die ook het scenario schreef, leerde het vak o.a. als assistent-regisseur van Krzysztof Kie[KA1]slowski. Hij heeft een drieluik gemaakt die over overlevenden van de holocaust gaat. Verwacht geen drama in de trant van SCHINDLER`S LIST van Steven Spielberg of LA VITA [KA2]E BELLA van Roberto Benigni of een documentair werk in de trant van SHOAH van Claude Lanzmann of LE CHAGRIN ET LA PITI[KA1]E van Marcel Oph[KA3]uls. Het zijn drie gebeurtenissen, die aan het einde min of meer in elkaar overvloeien. De film begint met een bus die bejaarde joodse toeristen vervoert in Polen op een soort bedevaart met als einddoel een bezoek aan het concentratiekamp Auschwitz. Voordat de bus zijn bestemming bereikt krijgt hij pech en hebben we kennis gemaakt met Rivka (Adar), een vrouw die kibbelt met haar man. Het gaat niet om huwelijksproblemen, maar het is de confrontatie met het verleden die ze moeilijk aankan. Het tweede deel speelt in Parijs, waar Regine (Rovere) opgebeld wordt door een man die uit Litauen afkomstig is en zegt dat hij haar vader is. Regine heeft altijd gedacht dat hij in een kamp om het leven gekomen was, maar na de bevrijding in 1945 is hij vast komen te zitten achter het IJzeren Gordijn, hertrouwd en na de verdwijning van het communisme eindelijk terugegaan naar Parijs. Regine beseft dat vijftig jaar een bijna onoverbrugbare verwijdering heeft veroorzaakt en twijfelt of de voor haar onbekende wel haar vader is. Ze haalt hem evenwel naar binnen. In het laatste deel, dat het sterkste is, zien we Vera (Gorintin), een bejaarde, alleenstaande joodse vrouw, die met haar buren uit Rusland naar Isra[KA3]el is ge[KA3]emigreerd, en in Tel Aviv een nicht zoekt. Die vindt zij tenslotte in een bejaardentehuis. Ze kan natuurlijk niet blijven en verdwaalt in de stad, waar vrijwel niemand jiddisch spreekt. Rivka (uit de eerste episode) ziet haar en haalt haar naar binnen om tot rust te komen. Het kenmerkende van deze film, die bezet is met een lovenswaardige rolverdeling amateurspelers, is het gevoelige drama, dat inzicht geeft in wat er moet omgaan in de hoofden van de mensen die op een of andere manier proberen vrede te sluiten met de holocaust. Het getuigt van groot psychologisch inzicht en is absoluut vrij van vals sentiment of aangezet spel. Het camerawerk is van Hans Meier die in Polen en Frankrijk draaide en Jean-Claude Larrieu die in Israël draaide. Een van de belangrijkere films over het onderwerp. Bekroond met veel prijzen, o.a. de Prix de la Jeunesse op het festival van Cannes.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Yael Fogiel op televisie komt.

Reageer