Fabrice Coat

Producer

Fabrice Coat is producer.
Er zijn 5 films gevonden.

La malédiction d'Edgar

2013 | Drama

Frankrijk 2013. Drama van Marc Dugain. Met o.a. Brian Cox, Anthony Higgins, Finlay Robertson, Michael J. Reynolds en Dorin Andone.

Voor de Franse televisie geproduceerd docudrama over J. Edgar Hoover, de gevreesde en verafschuwde baas van de FBI. Maar liefst 48 jaar zwaaide hij de scepter over de Amerikaanse overheidsdienst, maar de film - een eigenaardige maar fascinerende mix van archiefmateriaal en nagespeelde scènes - richt zich vooral op zijn machtsstrijd met de Kennedy's. Verteld door de ogen van Clyde Tolson, Hoover's rechterhand en geheime minnaar. Regisseur is de Franse romanschrijver Dugain, die de film baseerde op zijn gelijknamige bestseller. Het production design werd bekroond op het Internationale Filmfestival van Milaan.

J'aimerais pas crever un dimanche

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Didier Le Pêcheur. Met o.a. Élodie Bouchez, Jean-Marc Barr, Martin Petitguyot, Patrick Catalifo en Gérard Loussine.

Het lijkenhuis van de stad fungeert als bordeel en een debatingclub. De levenloze, voor dood verklaarde, T[KA1]er[KA1]esa (Bouchez) wordt binnengebracht na een overdosis aan ecstasy op een rave party. Ben (Barr), een der employees met vreemde seksuele voorkeuren, is weg van haar prachtige naakte lichaam, waardoor hij aan zijn drang om de liefde te bedrijven moet toegeven en het ongelooflijke gebeurt: T[KA1]er[KA1]esa wordt tot leven gewekt. Ze is zo dankbaar hiervoor, dat ze er niet over piekert om een aanklacht wegens verkrachting tegen Ben in te dienen. Ze wil meer van Ben weten en hem leren kennen, maar hij is niet gemakkelijk te benaderen, want hij zit erg in over het lot van zijn vriend Nico (F[KA4]ete), AIDS-pati[KA3]ent, die zijn laatste dagen op aarde in een huisje aan een idyllisch meer wil slijten. Om Ben te benaderen moet ze hem volgen naar SM-clubs en meedoen met de subcultuur van het sekswereldje (latex, tepelklemmen, vernederingen, enz.). Het scenario van regisseur Le Pêcheur dat hij met hulp van Arnold Arcandes, Lou Inglebert en Artus de Penguern schreef, is ongemotiveerd hoogdravend, nietszeggend en dodelijk vervelend. De film is onerotisch en het spel van Barr is afstotend. Bouchez die over talent beschikt, is hier verspild. Het camerawerk van Denis Rouden is OK en de technische uitvoering is goed. CineStereo/Dolby Digital.

Jazz Collection: Lady Day

1997 | Documentaire, Muziek

Frankrijk 1997. Documentaire van Philippe Koechlin. Met o.a. Dee Dee Bridgewater, Herman Leonard, Marc-Edouard Nabe en Michel Gaudry.

Een portret van de legendarische jazz en blueszangeres Billie Holiday, geboren in Brooklyn in 1915 als Eleanor Holiday. Ze veranderde haar voornaam uit liefde voor haar filmidool Billy Dove. Op haar achttiende kreeg ze haar eerste grote kans van Benny Goodman. Na een harde jeugd in [KL]Hell`s Kitchen[KLE] kende ze een ongelukkig leven, maar een schitterende carri[KA2]ere. Ze belandde meermaals in de gevangenis wegens drugsgebruik, maar ze deelde de affiche met namen als Count Basie, Artie Shaw, Ella Fitzgerald, Lester Young en Duke Ellington, om er slechts enkele te noemen. De documentaire toont zelden of nooit getoonde beelden van [KL]Lady Day[KLE] in diverse stadia van haar loopbaan. Ze zingt bekende nummers als `Fine And Mellow`, `You Go to My Head`, `When You`re Smiling`, `He`s Funny That Way, Saddest Tale`, `Strange Fruit`, `I`ll Be Seeing You`, `God Bless The Child`, `Do You Know What It Means to Miss New Orleans`, `The Blues Are Brewin`, Ghost of Yesterday, The Man I Love, A Yidische Momme`, `Lover Come Back to Me` en `Don`t Explain`. We zien fragmenten uit haar films SYMPHONY IN BLACK (1935) met Ellington en NEW ORLEANS (1946) met Louis Armstrong. Ze stierf in 1959 aan de drugs en drank. Getuigenissen van haar fotograaf Herman Leonard, haar vriendin Dee Dee Bridgewater, haar contrabassist Michel Gaudry en schrijver Marc-Edouard Nabe. Scenario en commentaar zijn van Koechlin en de tekst wordt ingesproken door Brenda Jackson. Montage van Anika Mattei. Fotografie van Philippe Bigot en Antoine Heberle.

Jazz Collection: Sidney Bechet

1996 | Documentaire, Muziek

Frankrijk 1996. Documentaire van Philippe Koechlin.

Een reus onder de jazz-klarinetisten is ongetwijfeld Sidney Bechet (1897-1959). Geboren in New Orleans was hij reeds als kind betoverd door de jazz. In 1925 trok hij voor de eerste maal, met Josephine Baker naar Europa, maar na het beruchte revolverduel in 1928 in de Rue Fontaine werd hij uit Frankrijk verbannen. In 1947 keerde hij echter terug en beleefde een triomf op het Jazz- Festival van Parijs. Hij vestigde zich in de lichtstad waar hij een idool van de jongeren werd. Naast zeldzame priv[KA1]e-opnamen en filmfragmenten horen en zien we hem met uitvoeringen van o.a. `Premier bal`, `Viper Mad`, `Jungle Dreams`, `Noble Sissle`, `Les ognons` (samen met Claude Luther en Moustache), `Sobbin` And Cryin`, `Dans les rues d`Antibes`, `Sweet Georgia Brown`, `St. Louis Blues`, `Royal Garden Blues` en natuurlijk het onsterfelijke `Petite fleur`. Getuigenissen van o.a. Roland Hippenmeyer, Fabrice Zammarchi, Steve Lacy, Daniel Bechet (zijn zoon), Claude Luther en zijn levensgezellin Jacqueline Peraldi. Scenario van Koechlin en commentaar gesproken door Igor Persan. Montage is van Frédéric Pichon en Anika Mattei. De originele filmopnamen zijn van Jean-Luc Piro.

Des nouvelles du bon Dieu

1996 | Komedie

Portugal/Zwitserland/Frankrijk 1996. Komedie van Didier Le Pêcheur. Met o.a. Marie Trintignant, Maria De Meideros, Jean Yanne, Michel Vuillermoz en Christian Charmetant.

Schrijver Alessandro Battavia is trouw aan de tragische held van zijn laatste roman en rijdt zich te pletter tegen een muur. Zijn lezers, zijn fans en het grote publiek zijn geschokt. De mening begint post te vatten dat hij de opstandige romanfiguur was in de reeks van een ander. Zijn weduwe Karenina (De Medeiros) is ontroostbaar en doet talloze zelfmoordpogingen, maar wordt bijna altijd gered door dezelfde brandweerman (Brillant). Taxichauffeuse Evangile (Trintignant) en haar broer Nord (Charmentant) horen van het nieuws en beginnen te denken dat ook zij romanfiguren zijn, die gemanipuleerd worden. Ze menen dat ze onkwetsbaar zijn en ongestraft hun gang kunnen gaan. Ze doen dat ook: ze rijden opzettelijk iemand aan en plegen een overval. Zij komen ook in opstand - net zoals Battavia - tegen hun schepper; ze denken dat die niemand minder is dan onze lieve heer, en wensen met hem in contact te komen. En waar kun je dit niet beter doen dan op een brug met zelfmoordenaars? Zo ontmoeten ze Karenina. Het debuut van Le Pêcheur, die 37 jaar is, is zeer beslist origineel. Het is de verfilming van zijn eigen roman, waarvoor hij met Artus De Penguern het scenario schreef. De rolprent, die eigenlijk heel bizar is, heeft een buitengewoon vlot tempo en wordt gesierd door uitstekende spelprestaties, vooral van Trintignant. Het camerawerk is van Gérard Simon. Een aanrader voor kijkers, die eens iets anders willen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Fabrice Coat op televisie komt.

Reageer