Claire Devers

Regisseur, Scenarist

Claire Devers is regisseur en scenarist.
Er zijn 9 films gevonden.

Le pendu

2007 | Komedie, Horror

Frankrijk 2007. Komedie van Claire Devers. Met o.a. Dominique Blanc, Dominique Reymond, Eric Ruf en Denis Podalydès.

In dit voor regisseur Claire Devers (Noir et blanc, Chimère) wat ongewone genre-uitstapje voor Arte erven de twee nichten Suzanne (Reymond) en Alma (Blanc), die elkaar nog nooit hebben ontmoet, een huis op een eiland. Het testament bepaalt dat ze het moeten verkopen of er allebei moeten gaan wonen. Omdat ze niet meteen kunnen besluiten, kiezen ze voor de tweede optie, niet wetende dat de 18de-eeuwse geest van een wegens smokkel opgehangen voorvader regelmatig op visite komt. Naar het verhaal The Third Person (1900) van de Amerikaanse auteur Henry James en met een komische inslag.

Les marins perdus

2003 |

Frankrijk 2003. Claire Devers. Met o.a. Sergio Peris-Mencheta, Miki Manojlovic en Bernard Giraudeau.

In dit voor regisseur Claire Devers (Noir et blanc, Chimère) wat ongewone genre-uitstapje voor Arte erven de twee nichten Suzanne (Reymond) en Alma (Blanc), die elkaar nog nooit hebben ontmoet, een huis op een eiland. Het testament bepaalt dat ze het moeten verkopen of er allebei moeten gaan wonen. Omdat ze niet meteen kunnen besluiten, kiezen ze voor de tweede optie, niet wetende dat de 18de-eeuwse geest van een wegens smokkel opgehangen voorvader regelmatig op visite komt. Naar het verhaal The Third Person (1900) van de Amerikaanse auteur Henry James en met een komische inslag.

La voleuse de Saint Lubin

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Claire Devers. Met o.a. Dominique Blanc, Denis Podalydès, Michelle Goddet, Maryline Even en Chantal Neuwirth.

Fran[KA10]coise Barnier (Blanc) is alleenstaand en werkloos. Ze tracht haar twee dochtertjes zo goed mogelijk op te voeden, en met de geringe uitkering van 682 euro per maand rond te komen. Op een gegeven moment wil ze de kinderen wat beters voorschotelen dan de eeuwige pasta en ze steelt vlees in drie supermarkten. Ze wordt betrapt en de zaak komt voor de rechter. Zij krijgt een pro deo advocaat (Podalyd[KA2]es), die haar toestand maar al te zeer begrijpt. Hij probeert de rechter de uitzichtsloze situatie te laten inzien. Hiermee zou de zaak geseponeerd kunnen worden, maar een journalist van het chique dagblad [KL]Le Monde[KLE] dat zich links van het midden bevindt, blaast het bagatel op tot een grote zaak en veroorzaakt een discussie over recht en gerechtigheid, waarbij Fran[KA10]coise aan het kortste eind trekt. Een schitterend pleidooi dat de onmacht aantoont van de minder bedeelden in de maatschappij voor een rechtbank met wereldvreemde rechters, die niet begrijpen wat de problemen zijn van iemand die tekort komt. Blanc is subliem in haar rol als moeder die te trots is om schulden te maken, maar haar kinderen toch ook iets wil gunnen dan alleen maar armoede. Devers en Jean- Louis Beno[KA4]it baseerden hun scenario op een ware gebeurtenis in Frankrijk die destijds heel wat opzien baarde (de zaak liep tenslotte na heel wat geharrewar toch goed af). De film werd op een spontaan applaus onthaald bij zijn wereldpremière op het Festival van Venetië in 1999. Fotografie is van Hélène Louvart.

La voleuse de Saint-Lubin

1998 |

1998. Claire Devers. Met o.a. Michelle Goddet, Denis Polalydès en Dominique Blanc.

Fran[KA10]coise Barnier (Blanc) is alleenstaand en werkloos. Ze tracht haar twee dochtertjes zo goed mogelijk op te voeden, en met de geringe uitkering van 682 euro per maand rond te komen. Op een gegeven moment wil ze de kinderen wat beters voorschotelen dan de eeuwige pasta en ze steelt vlees in drie supermarkten. Ze wordt betrapt en de zaak komt voor de rechter. Zij krijgt een pro deo advocaat (Podalyd[KA2]es), die haar toestand maar al te zeer begrijpt. Hij probeert de rechter de uitzichtsloze situatie te laten inzien. Hiermee zou de zaak geseponeerd kunnen worden, maar een journalist van het chique dagblad [KL]Le Monde[KLE] dat zich links van het midden bevindt, blaast het bagatel op tot een grote zaak en veroorzaakt een discussie over recht en gerechtigheid, waarbij Fran[KA10]coise aan het kortste eind trekt. Een schitterend pleidooi dat de onmacht aantoont van de minder bedeelden in de maatschappij voor een rechtbank met wereldvreemde rechters, die niet begrijpen wat de problemen zijn van iemand die tekort komt. Blanc is subliem in haar rol als moeder die te trots is om schulden te maken, maar haar kinderen toch ook iets wil gunnen dan alleen maar armoede. Devers en Jean- Louis Beno[KA4]it baseerden hun scenario op een ware gebeurtenis in Frankrijk die destijds heel wat opzien baarde (de zaak liep tenslotte na heel wat geharrewar toch goed af). De film werd op een spontaan applaus onthaald bij zijn wereldpremière op het Festival van Venetië in 1999. Fotografie is van Hélène Louvart.

Simenon des tropiques

1997 |

Frankrijk 1997. Stephen Whittaker, Alain Tasma, Edouard Niermans, Claire Devers en Agusti Villaronga. Met o.a. Donald Sumpter, Joe Shaw, Élodie Navarre, Manuel de Blas en Hélène de Fougerolles.

Fran[KA10]coise Barnier (Blanc) is alleenstaand en werkloos. Ze tracht haar twee dochtertjes zo goed mogelijk op te voeden, en met de geringe uitkering van 682 euro per maand rond te komen. Op een gegeven moment wil ze de kinderen wat beters voorschotelen dan de eeuwige pasta en ze steelt vlees in drie supermarkten. Ze wordt betrapt en de zaak komt voor de rechter. Zij krijgt een pro deo advocaat (Podalyd[KA2]es), die haar toestand maar al te zeer begrijpt. Hij probeert de rechter de uitzichtsloze situatie te laten inzien. Hiermee zou de zaak geseponeerd kunnen worden, maar een journalist van het chique dagblad [KL]Le Monde[KLE] dat zich links van het midden bevindt, blaast het bagatel op tot een grote zaak en veroorzaakt een discussie over recht en gerechtigheid, waarbij Fran[KA10]coise aan het kortste eind trekt. Een schitterend pleidooi dat de onmacht aantoont van de minder bedeelden in de maatschappij voor een rechtbank met wereldvreemde rechters, die niet begrijpen wat de problemen zijn van iemand die tekort komt. Blanc is subliem in haar rol als moeder die te trots is om schulden te maken, maar haar kinderen toch ook iets wil gunnen dan alleen maar armoede. Devers en Jean- Louis Beno[KA4]it baseerden hun scenario op een ware gebeurtenis in Frankrijk die destijds heel wat opzien baarde (de zaak liep tenslotte na heel wat geharrewar toch goed af). De film werd op een spontaan applaus onthaald bij zijn wereldpremière op het Festival van Venetië in 1999. Fotografie is van Hélène Louvart.

Le crime de Monsieur Stil

1995 | Drama, Thriller

Zuid-Afrika/Frankrijk 1995. Drama van Claire Devers. Met o.a. Bernard Verley, Jeanne Balibar, Jean-Michel Martial, Michael Richard en Peter Se Puma.

In Kongo eind jaren 1950 is de oudere Monsieur Stil (Verley) van plan naar Frankrijk te gaan om een vrouw die in Lotharingen op hem wacht, te trouwen. Het loopt echter anders dan gepland. Onderweg ontmoet hij de beeldschone en jongere Charlotte (Balibar) die wel oor heeft naar zijn enigszins merkwaardige voorstel: materi[KA3]ele zekerheid in ruil voor het ophouden van de schijn van een goed huwelijk. De cynische en vastberaden Charlotte gaat erop in, past zich snel aan het leven in de tropen en begint heel geleidelijk de baas te spelen over de oude Stil. Bevrediging in de liefde zoekt ze bij Dialo (Martial), een Afrikaan. Waarop Charlotte niet gerekend heeft, is dat Stil jaloers wordt. Gebaseerd op de in 1944 verschenen korte verhaal Un crime au Gabon van Georges Simenon. De cineaste Devers zette dit om in een bescheiden politiek pamflet door het verhaal rond 1960 te situeren op het moment van de dekolonisatie met een blanke koloniaal die de zwarten nog steeds uitbuit, terwijl zijn 'echtgenote' een zwarte minnaar heeft. In het oorsponkelijke verhaal krijgt de jonge vrouw de liefde van een blanke arts, in deze tv-film is hij een geciviliseerde, enigszins ontwortelde zwarte. Gelukkig is de sfeer van Simenon gebleven met de favoriete anti-helden van deze misdaadauteur. Het boek werd geadapteerd werd door regisseuse Devers, Alain Adijes en Jean- Louis Benoit. Het camerawerk is van Buster Reynolds. 16:9.

Max et Jérémie

1992 | Thriller

Frankrijk 1992. Thriller van Claire Devers. Met o.a. Philippe Noiret, Jean-Pierre Marielle, Christophe Odent, Feodor Chaliapin jr en Thierry Gimenez.

Devers pakt met dit verhaal over een gepensioneerde huurmoordenaar de misdaadfilm van de jaren 1950-60 weer op. De beroepskiller gaat zorgen voor een naïeve, kinderlijke en aan videospelletjes verslaafde jongeling die hij later moet doden. Een confrontatie tussen twee generaties en een mooie vertelling over vriendschap. De twee rollen worden respectievelijk gespeeld door Noiret en Lambert, die het heel goed doen. Hoewel de actiescènes een staaltje van prachtig vakwerk laten zien, geeft Devers de psychologie van zijn personages voorrang, uitgewerkt tot in details als kleding en kleuren. De film verkrijgt hierdoor een zeer Franse oorspronkelijkheid. Het scenario is van regisseuse Devers en Bernard Stora. Het camerawerk is van Bruno de Keyzer.

Chimère

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Claire Devers. Met o.a. Béatrice Dalle, Wadeck Stanczak, Francis Frappat, Julie Bataille en Adriana Asti.

Alice verwacht een kind van Leo, die maar niet kan besluiten of hij het zal erkennen of niet. Onverwachts verlaat zij hem, zonder enige aankondiging vooraf. Zij zal het kind alleen krijgen. Na NOIR ET BLANC bevestigt Claire Devers met haar tweede lange speelfilm haar opmerkelijke talent. Deze nauwkeurige psychologische analyse is sober verfilmd. Met sterke, veelzeggende tegenstellingen in decor en belichting, duistere en gecompliceerde figuren en een beklemmende atmosfeer.

Noir et Blanc

1986 | Drama

Frankrijk 1986. Drama van Claire Devers. Met o.a. Francis Frappat, Jaques Martial, Joséphine Fresson, Marc Berman en Benoît Régent.

De boekhouder Antoine (Frappat) komt tijdelijk werken in een fitness-centrum. Het spreekt vanzelf dat hij van de faciliteiten gebruik kan maken. Na een massage van de grote, zwarte Dominique (Martial) die hem stevig aanpakt, ontdekt hij zijn masochistische verlangens en in latere sessies gaat de masseur steeds verder. Antoine haalt hem over tot het uiterste te gaan. Een buitengewoon debuut van Devers die hiervoor de Gouden Camera in Cannes ontving. Scenario van Claire Devers naar twee novelles van Tennessee Williams. Camerawerk van Daniel Desbois, Christopher Doyle, Alain Lasfargues en Jean-Paul Da Costa.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Claire Devers op televisie komt.

Reageer