Isabel Otero

Acteur

Isabel Otero is acteur.
Er zijn 24 films gevonden.

Electrochoc

2004 | Thriller

Frankrijk 2004. Thriller van Gérard Marx. Met o.a. Jacques Perrin, Isabel Otero, Sandrine Le Berre, Guillaume Canet en Sylvie Granotier.

Castelain (Mottet), een van de leiders van de Franse neo- nazi`s, verklaart tijdens een grote bijeenkomst van sympatisanten dat de gaskamers een verzinsel zijn. Een groep anti-fascisten valt binnen en begint alles kort en klein te slaan. Fran[KA10]cois Leconte (Perrin) verneemt tot zijn verbazing dat zijn zoon Manu (Canet) tijdens deze rellen gewond werd. Aanvankelijk vermoedt hij dat Manu door een gezonde nieuwsgierigheid is gaan luisteren, maar dan verneemt hij dat de jongen een naaste medewerker is van Castelain. Fran[KA10]cois weet niet hoe hij hierop moet reageren, maar dan vraagt zijn ex- vrouw Sylvie (Granotier) om hun zoon in huis te nemen want hij is in gevaar. Een vader die in het reine moet komen met een zwaar dilemma. Perrin speelt zijn rol schitterend. Zijn vertwijfeling en zijn poging om zijn zoon te begrijpen weet hij zeer gevoelig uit te beelden. Het scenario van Eric Kristy is echter wat te naïef om echt aan te slaan. Er wordt weinig motivatie gegeven en je kan niet begrijpen dat ook maar iemand met een beetje intelligentie in die recht-extremistische slogans kan trappen. De werkelijkheid is veel minder eenvoudig. Fotografie van Jimmy Glasberg.

Du côté de chez Marcel

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Dominique Ladoge. Met o.a. Daniel Russo, Isabel Otero en Maxime Raoust.

Castelain (Mottet), een van de leiders van de Franse neo- nazi`s, verklaart tijdens een grote bijeenkomst van sympatisanten dat de gaskamers een verzinsel zijn. Een groep anti-fascisten valt binnen en begint alles kort en klein te slaan. Fran[KA10]cois Leconte (Perrin) verneemt tot zijn verbazing dat zijn zoon Manu (Canet) tijdens deze rellen gewond werd. Aanvankelijk vermoedt hij dat Manu door een gezonde nieuwsgierigheid is gaan luisteren, maar dan verneemt hij dat de jongen een naaste medewerker is van Castelain. Fran[KA10]cois weet niet hoe hij hierop moet reageren, maar dan vraagt zijn ex- vrouw Sylvie (Granotier) om hun zoon in huis te nemen want hij is in gevaar. Een vader die in het reine moet komen met een zwaar dilemma. Perrin speelt zijn rol schitterend. Zijn vertwijfeling en zijn poging om zijn zoon te begrijpen weet hij zeer gevoelig uit te beelden. Het scenario van Eric Kristy is echter wat te naïef om echt aan te slaan. Er wordt weinig motivatie gegeven en je kan niet begrijpen dat ook maar iemand met een beetje intelligentie in die recht-extremistische slogans kan trappen. De werkelijkheid is veel minder eenvoudig. Fotografie van Jimmy Glasberg.

Un homme à la maison

1999 |

Frankrijk 1999. Michel Favart. Met o.a. Nicole Croisille, Yvon Back en Isabel Otero.

Castelain (Mottet), een van de leiders van de Franse neo- nazi`s, verklaart tijdens een grote bijeenkomst van sympatisanten dat de gaskamers een verzinsel zijn. Een groep anti-fascisten valt binnen en begint alles kort en klein te slaan. Fran[KA10]cois Leconte (Perrin) verneemt tot zijn verbazing dat zijn zoon Manu (Canet) tijdens deze rellen gewond werd. Aanvankelijk vermoedt hij dat Manu door een gezonde nieuwsgierigheid is gaan luisteren, maar dan verneemt hij dat de jongen een naaste medewerker is van Castelain. Fran[KA10]cois weet niet hoe hij hierop moet reageren, maar dan vraagt zijn ex- vrouw Sylvie (Granotier) om hun zoon in huis te nemen want hij is in gevaar. Een vader die in het reine moet komen met een zwaar dilemma. Perrin speelt zijn rol schitterend. Zijn vertwijfeling en zijn poging om zijn zoon te begrijpen weet hij zeer gevoelig uit te beelden. Het scenario van Eric Kristy is echter wat te naïef om echt aan te slaan. Er wordt weinig motivatie gegeven en je kan niet begrijpen dat ook maar iemand met een beetje intelligentie in die recht-extremistische slogans kan trappen. De werkelijkheid is veel minder eenvoudig. Fotografie van Jimmy Glasberg.

Jeanne, Marie et les autres

1999 |

Frankrijk 1999. Jacques Renard. Met o.a. Julie Brochen, Geraldine Sales en Isabel Otero.

Castelain (Mottet), een van de leiders van de Franse neo- nazi`s, verklaart tijdens een grote bijeenkomst van sympatisanten dat de gaskamers een verzinsel zijn. Een groep anti-fascisten valt binnen en begint alles kort en klein te slaan. Fran[KA10]cois Leconte (Perrin) verneemt tot zijn verbazing dat zijn zoon Manu (Canet) tijdens deze rellen gewond werd. Aanvankelijk vermoedt hij dat Manu door een gezonde nieuwsgierigheid is gaan luisteren, maar dan verneemt hij dat de jongen een naaste medewerker is van Castelain. Fran[KA10]cois weet niet hoe hij hierop moet reageren, maar dan vraagt zijn ex- vrouw Sylvie (Granotier) om hun zoon in huis te nemen want hij is in gevaar. Een vader die in het reine moet komen met een zwaar dilemma. Perrin speelt zijn rol schitterend. Zijn vertwijfeling en zijn poging om zijn zoon te begrijpen weet hij zeer gevoelig uit te beelden. Het scenario van Eric Kristy is echter wat te naïef om echt aan te slaan. Er wordt weinig motivatie gegeven en je kan niet begrijpen dat ook maar iemand met een beetje intelligentie in die recht-extremistische slogans kan trappen. De werkelijkheid is veel minder eenvoudig. Fotografie van Jimmy Glasberg.

Bérénice

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Carole Bouquet, Gérard Depardieu, Jacques Weber, Isabel Otero en Hugues Quester.

Rome, 79 jaar na Christus. Keizer Vespasianus is gestorven en zijn zoon Titus (Depardieu) moet hem opvolgen. Titus is verliefd op B[KA1]er[KA1]enice (Bouquet), de koningin van Palestina. Zijn liefde wordt beantwoord, maar ook zijn beste vriend Antiochus (Weber) begeert Bérénice. Een onmogelijke liefde voor Antiochus, maar ook een erg controversiële relatie voor Titus en Bérénice, want een Romeinse wet verbiedt de keizer om te huwen met een vreemde monarch. Eerste in een reeks prestigieuze tv-bewerkingen van oude Franse klassieke tragedies. Spijtig genoeg werd ze verschrikkelijk theatraal in beeld gebracht, zodat de uitstekende reeks acteurs hun personages filmisch niet tot leven kunnen brengen. Gevolg is dat het geheel erg langdradig overkomt en dit wordt niet verholpen door de archaïsche taal die gesproken wordt. Een mislukte start ondanks de somptueuze decors en rijke kostuums. Jean-Claude Carriére bewerkte de tragedie van Jean Racine samen met regisseur Verhaeghe. Mooie fotografie van Gérard Vigneron. Stereo.

Le choix d'une mère

1998 | Komedie, Drama

België/Frankrijk 1998. Komedie van Jacques Malaterre. Met o.a. Isabel Otero, Ruben Benichou, Roland Magdane, Tara Romer en Yolande Moreau.

Na haar doktersstudies heeft Jeanne (Otero) niet de gemakkelijkste weg gekozen. Ze wou geen veilige praktijk in Frankrijk, een huwelijk en het moederschap. Ze be[KA3]oefent haar beroep liever overal ter wereld waar kinderen in nood zijn, door oorlog of natuurlijke rampen. Maar ook aan hen wil ze zich niet hechten. Ze werkt samen met Christian (Magdane) die voor de weeskinderen die Jeanne aanbrengt een geschikt onderkomen zoekt. Nu zou ze zich echter toch in Frankrijk willen vestigen. Ze brengt Domingo (Benichou) mee, een rebels weeskind dat ze tijdens een opdracht in Latijns-Amerika van de dood redde. Ze tracht hem bij een sociale instelling onder te brengen, maar Domingo wil uitsluitend Jeanne als zijn nieuwe moeder aanvaarden. Een vrouw moet een heel nieuwe psychologie in haar leven aanvaarden: van een vrijgevochten avonturierster krijgt ze eensklaps de verantwoordelijkheden van het moederschap opgedrongen. Otero speelt deze moeilijke rol op schitterende wijze, uitstekend bijgestaan door de jonge Benichou, een rotjoch dat niemand als kind zou willen. Het goed gestructureerde scenario van Sylvie Simon-Sfez is gebaseerd op een verhaal van Jean-Claude Baillon. Achter de camera stond Martial Barrault.

La balle au bond

1998 | Drama

Frankrijk/België 1998. Drama van Williams Crepin. Met o.a. Isabel Otero, Jacques Penot, Sophie De la Rochefoucauld, Antoine Cousin en Arthur Pestel.

De tien-jarige Patrice Martin (Cousin) is topscorer van zijn voetbalploeg in Douai. Maar hij heeft een probleem dat hij enkel deelt met het buurmeisje Aur[KA1]elia (Mertens). Sinds de geboorte van een tweeling is zijn moeder (Otero) in een depressie gesukkeld die ze tracht weg te spoelen met alcohol. Zijn vader is reeds meer als een maand weg van huis. Als zijn moeder de tweeling nog eens alleen achterlaat terwijl ze in de kroeg gaat drinken is de maat vol voor Aur[KA1]elia`s ouders. Ze brengen Patrice bij jeugdrechter Dumonteil (De la Rochefoucauld). Deze wordt getroffen door het verdriet van Patrice en besluit de nodige stappen te ondernemen. Knappe psychologische studie van een jongen die erg lijdt onder de drankzucht van zijn moeder van wie hij zielsveel houdt, maar die hij tegen zichzelf wil beschermen. De jonge Cousin speelt een prachtrol en zal moeiteloos elke kijker ontroeren. Toch valt de film nergens in goedkope sentimentaliteit, mede dankzij zijn gevoelig spel. Knap opgebouwd scenario van Alexis Salatko en Crepin, naar de roman L'injustice du destin; un juge des enfants raconte van Yvonne Bouanha, dat tevens de ondertitel is van de film. Achter de camera nam Michel Van Laer plaats. Stereo.

Le pari

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Didier Bourdon en Bernard Campan. Met o.a. Didier Bourdon, Bernard Campan, Isabelle Ferron, Isabel Otero en Hélène Surgère.

Deze satirisch getinte komedie gaat over twee stellen, waarvan de vrouwen zusters zijn. Didier (Bourdon) en Murielle (Ferron) wonen in Neuilly en voeren een prettig, bourgeois bestaan dankzij de apotheek van Didier. Victoria (Otero) en Bernard (Campan) wonen in een lommerrijke wijk in de voorstad; Bernard is leraar aan een beroepsschool. Tijdens een gezamenlijke maaltijd nemen ze het besluit om twee weken achtereen niet meer te roken. Aanvankelijk zijn ze in de wolken van hun initiatief, maar later missen zij de rookwolken op hun longen en de verslavende werking van de extra druk in hun aderen: ze worden agressief en gewelddadig. Opgejut door hun respectievelijke vrouwen worden Didier en Bernard lid van een anti-rook beweging. Verstoken van hun dagelijkse portie nicotine beginnen ze compensatie te zoeken in extra hapjes, nemen daardoor toe in gewicht en eindigen met thalassotherapie. Bernard herovert zijn Victoria, die zich op een gegeven moment van hem had afgewend en gaan op het land wonen, terwijl Didier goeroe wordt bij een yoga- sekte. Beiden lijden echter zwaar onder het feit dat zij de tabak zo node moeten missen. De moraal van dit verhaal zou gesponsord kunnen zijn door een grote tabaksfabrikant. In deze film deden twee van de drie Inconnus mee; bekend om hun bekkentrekkerij met fors effectbejag met grove, soms rake grappen en grollen. Liefhebbers van dit soort humor komen aan hun trekken, vooral omdat het scenario beter in elkaar zit dan de vorige film van het trio LES TROIS FRÈRES. Niet-kenners denken dat men probeert Eddy Murphy te imiteren, en dan geldt dat het origineel altijd beter is dan een kopie.

La buena vida

1997 | Drama, Komedie

Frankrijk/Spanje 1997. Drama van David Trueba. Met o.a. Fernando Ramallo, Isabel Otero, Luis Cuenca, Joel Joan en Vicky Peña.

Tristan (Ramallo) is net veertien geworden. Hij zit op de Franse school in Madrid, speelt piano en dweept met Voltaire. Om in diens voetsporen te treden is hij begonnen aan zijn autobiografie, want hij is ervan overtuigd dat hij een begenadigd schrijver zal worden. Hij sluit zich op in zijn kamer en werkt onophoudelijk op een oude schrijfmachine, zeer tot ongenoegen van zijn vader die zijn brood verdient met de verkoop van computers en geruisloze laserprinters. Zijn knappe lerares Frans Isabel (Otero) stimuleert zijn schrijversambities. In zijn autobiografie mist hij echter nog een hoofdstuk: een zwoele liefdesnacht in de armen van een vrouw. Dan komen zijn ouders om bij een verkeersongeluk. Tristan gaat bij zijn grootvader wonen, maar droomt steeds van twee vrouwen: Isabel en Arena (Rosa), de werkster die er alles voor over heeft om op de tv te komen. Beide vrouwen beschouwen hem nog als een kind. Dan is er Lucia (Jimenez), zijn nichtje, maar die vraagt hem of haar vriendje bij hem mag logeren... Sympathieke, soms wat sentimentele film over de traumatische weg van een puber naar de volwassenheid. De stijl doet denken aan de Antoine Doinel-films van de in 1984 overleden Fran[KA10]cois Truffaut (wat nog benadrukt wordt door de medewerking van cameraman William Lubtchansky en componist Antoine Duhamel, beiden Truffaut-mensen), maar heeft Trueba in zijn filmdebuut zijn eigen persoonlijkheid doorgedrukt. Het verhaal over de zoete pijn van het volwassen worden is met lichte humor en verteerbare ernst verteld naar een scenario van regisseur Trueba zelve. Zijn broer Fernando (van o.a. BELLE ÉPOQUE en TOO MUCH) was producent. Dolby Stereo.

Passeur d'enfants : L'enfant de Soweto

1996 | Drama

Frankrijk/Zuid-Afrika 1996. Drama van Franck Apprédéris. Met o.a. Pierre Arditi, Isabel Otero, John Indi, Sammy Sachet en Anton Decker.

Toen ze twintig was had Otero in Johannesburg een verhouding met de zwarte Zuidafrikaan Indi, een activist tegen het apartheidsregime. In die tijd was een relatie tussen blank en zwart nog strafbaar en Indi werd aangehouden, terwijl Otero het land werd uitgezet. Terug in Frankrijk ontdekte ze dat ze zwanger was en schonk het leven aan Sachet. Acht jaar later is hij een moeilijk kind, triest en apathisch. Een arts raadt haar aan de jongen voor een tijdje naar zijn vader te sturen. Sachet keert echter niet terug. Hij voelt zich thuis in Zuid-Afrika en wil bij zijn vader blijven. Een bewogen drama met een kind als inzet doet het altijd wel bij een zeker publiek en wanneer dan nog de gevoelens gemanipuleerd worden speelt men helemaal op safe. Het stroperige, op patroon uitgesneden scenario is van de hand van Alexandra Deman en Appr[KA1]ed[KA1]eris en is gebaseerd op een hoofdstuk uit het boek [KL]Passeur d`enfants[KLE] van Josef Melnik en Paul Coudret. Opgenomen onder moeilijke omstandigheden (de crew moest doorlopend gewapend bewaakt worden en zonder de persoonlijke tussenkomst van Nelson Mandela zou de film nooit afgeraakt zijn) door Mario Barroso. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

Malena es un nombre de tango

1996 | Drama

Frankrijk/Spanje/Duitsland 1996. Drama van Gerardo Herrero. Met o.a. Ariadna Gil, Marta Belaustegui, Carlos López, Jesus Ryman en Luis Fernando Alvés.

Verfilming van de internationaal gelauwerde roman uit 1994 van Almudena Grandes. De rebelse Malena weet al op jonge leeftijd dat zij nooit zal lijken op haar in alle opzichten 'perfecte', conformistische zuster. Later ontdekt zij dat een oude vloek die ook andere familieleden heeft getroffen, iets te maken heeft met haar onaangepastheid. Vurig pleidooi voor individuele vrijheid en levensmoed met een mooie titelrol van Gil. (RdL/VPRO Gids)

Le cheval de cœur

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Charlotte Brandstrom. Met o.a. Jean Yanne, Bernard Fresson, Guillaume Canet, Hélène de Fougerolles en Isabel Otero.

De vroegere stalknecht Michel Rousseau (Canet) heeft zich diep in de schulden gestoken door de paardenfokkerij die hij beheert voor de familie Lacari[KA2]ere, die een tijdlang in Zuid- Amerika verblijven, uit te breiden. Vriend des huizes Bakoulian (Yanne) en trainer Jock (Fresson) zoeken een oplossing om de jongen uit de moeilijkheden te helpen. Dan verschijnt een malafide paardenhandelaar die, voor rekening van een Ierse fokker, het beste renpaard uit de stal wil kopen. Dank zij het acteursduel tussen giganten Yanne en Fresson blijft dit een boeiende filmervaring, want het scenario van Sylvie Simon naar een idee van Tito Topin, is erg oppervlakkig en oversentimenteel. Paardenliefhebbers mogen de film niet missen. Knappe fotografie van Willy Kurant. Nicam Stereo.

Je m'appelle Régine

1996 | Biografie, Drama

Frankrijk 1996. Biografie van Pierre Aknine. Met o.a. Victor Lanoux, Claire Keim, Isabel Otero, Brigitte Roüan en Guillaume Canet.

Wanneer het meisje R[KA1]egine (Maison) acht is, verlaat haar moeder de echtelijke woning. Haar vader Lanoux, een bakker, stuurt haar naar een internaat en jarenlang hoort zij niets meer van hem tot hij haar komt ophalen en haar voorstelt aan haar nieuwe `moeder` Otero. Na een moeilijke aanpassingsperiode breekt WO 2 uit, gevolgd door jodenvervolging. Vader Lanoux vreest het ergste, verkoopt zijn bakkerij en plaatst zijn dochter in een bejaardenasiel in de Franse vrije zone, waar R[KA1]egine (nu gespeeld door Keim) kennismaakt met de liefde in de persoon van Canet, de zoon van de asieldirectrice Roüan. Gebaseerd op de roman Appelle-moi par mon prénom van Régine, de 'koningin van de Parijse nachten', over haar kinderjaren tot haar eerste professioneel succes. Ontgoochelende verfilming met banale dialogen en verzorgde, maar emotieloze beelden. Gelukkig is er de aantrrekkelijke Klein, die overtuigend gestalte geeft aan het in Frankrijk 'legendarische' titelpersonage. Scenario van regisseur Aknine en Stéphane Kaminka.

Terrain glissant

1995 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1995. Misdaad van Joyce Buñuel. Met o.a. Bernadette Lafont, Isabel Otero, Jean-Claude Adelin, Niels Dubost en Adélaïde Présas.

Otero gaat samen met haar dochtertje, haar vriendinnetje, haar nieuwe vriend Adelin en enkele vriendinnen op vakantie naar de Normandische kust. Ze wil van deze vakantie gebruik maken om in alle rust aan een project te werken. Adelin ontdekt echter dat de burgemeester van het stadje waar ze vertoeven twee mysterieuze 'ongelukken' in de doofpot tracht te stoppen. Twee tieners werden namelijk verkracht en vermoord, waarschijnlijk door een krankzinnige. Onderhoudende tijdsdoder die zo een beetje het midden houdt tussen een sentimenteel drama en een niet al te spannende thriller. Goed vertolkt door vooral Lafont als Otero's zakenpartner en vriendin en Sagebrecht. Het scenario van Buñuel en Elisabeth Rappeneau, naar een verhaal van Buñuel, is weinig origineel. Mooie fotografie van Martial Thury.

Navarro : Femmes en colère

1995 | Misdaad, Familiefilm

Frankrijk/Zwitserland 1995. Misdaad van Marc Angelo. Met o.a. Roger Hanin, Christian Rauth, Daniel Rialet, Jacques Martial en Jean-Claude Caron.

Navarro (Hanin) is verontwaardigd wanneer hij verneemt dat in twee maanden tijd vijf jonge vrouwen verkracht werden in het park van Buttes-Chaumont. Hij geraakt geen stap verder in zijn onderzoek: slachtoffers weigeren klacht neer te leggen en getuigen doen warrig. Met hulp van psychologie-specialist in de mati[KA2]ere, Catherine B[KA1]enard (Otero) moet het uiteraard wel loslopen... Meer emoties loswekkend dan gebruikelijk blijft deze NAVARRO-aflevering trouw aan zijn succes opleverend mengsel van wat actie, wat humor en wat suspense. Hanin is zichzelf maar Otero is bijzonder overtuigend. Het scenario is van Tito Topin, die het personage van Navarro bedacht. Aflevering van het seizoen, nummer van 112.

Les caprices d'un fleuve

1995 | Drama, Historische film, Avonturenfilm

Frankrijk/Verenigde Staten 1995. Drama van Bernard Giraudeau. Met o.a. Bernard Giraudeau, Richard Bohringer, Anna Galiena, Roland Blanche en Raoul Billerey.

Bescheiden drama speelt zich af aan de Afrikaanse westkust, eind achttiende eeuw, waar de slavenhandel bloeit. Een blanke aristocraat voedt een 10-jarig slavenmeisje op als zijn eigen dochter, maar krijgt, naarmate ze ouder wordt, ook andere gevoelens voor haar. Wanneer zij en enkele andere slaven worden gekidnapt doet hij er alles aan haar terug te vinden. De fraaie, voor een César genomineerde fotografie van Jean-Marie Dreujou vormt een belangrijk pluspunt en verleent de (woestijn)landschappen een goudkleurige grandeur. De film werd deels in Senegal opgenomen. (RdL/VPRO Gids)

Papa et rien d'autre

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Jacques Cortal. Met o.a. Philippe Volter, Isabel Otero, Joséphine Serre, Eléonor Hirt en Roland Bertin.

Na een slepende ziekte sterft de levensgezellin van Volter. Samen met hun acht-jarig dochtertje Serre tracht hij zijn verdriet te verwerken. Een jaar later ontmoet Volter in zijn toneelgezelschap de mooie Otero, die beste maatjes wordt met het meisje. Ze besluiten te gaan samenwonen, maar de grootouders van het meisje, die hun overleden dochter niet kunnen vergeten, stellen alles in het werk om Serre bij haar vader weg te halen, zonder rekening te houden met de wensen van het kind. Alle registers van de goedkope sentimentaliteit worden opengetrokken in dit scenario van regisseur Cortal, dat ware monsters maakt van de grootouders. Inspiratieloze bloemlezing van alle bekende elementen uit dit soort 'tearjerkers'.

Children in The Trees

1994 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 1994. Oorlogsfilm van Pierre Boutron. Met o.a. Robin Renusci, Isabel Otero, Jean-Louis Richard, Constance Engelbert en Robin Renucci.

Een oude boerderij in het ZW van Frankrijk, niet ver van de Spaanse grens, dient tijdens WO II (1939-45) als onderkomen voor joodse vluchtelingetjes om vandaar te ontsnappen aan de klauwen van de racistische nazi`s die een groot deel van Europa bezet houden, naar het land van Franco dat gelukkig niet antisemitisch is. De vriendin van een voormalige oudstrijder (1940) zwaait er de scepter, maar als de plaatselijke militie, die optreden als gewetenloze knechten van de bezetter, erachter komen wat er gaande is op de afgelegen hoeve, moeten er maatregelen genomen worden. De kinderen worden in een boomhut verstopt en weten zo te ontsnappen aan een transport naar de concentratiekampen. Onderwijl heeft de vriendin het met de politie, die heult met de vijand, zwaar te verduren gehad. Naar een waar gebeurd voorval gedraaide tv-film, die niet uitzonderlijk is, maar het onderwerp is schrijnend genoeg.

Les spécialistes: Baie des Anges Connection

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Jean-Pierre Bouvier, Frédéric van den Driessche, Philippe Leroy en Isabel Otero.

Een bewerking van de detectiveroman van Bruno Tardon Les spécialistes over heroïnesmokkel voor de mafia. Het idee is misschien interessant maar er moet een tv-regisseur met meer persoonlijkheid worden gezocht. Het thema lijkt op dat van de FRENCH CONNECTION, weinig origineel dus, en bovendien wordt het niveau van die film bij lange niet gehaald. De schitterende landschappen van de Baai van Anges vormen een troost.

L'amant magnifique

1986 | Romantiek

Frankrijk 1986. Romantiek van Aline Issermann. Met o.a. Isabel Otero, Hippolyte Girardot, Robin Renucci en Didier Agostini.

Een vrouw verlaat haar man om zich in een hartstochtelijke verhouding te storten. Gefilmd in de trant van DIABLE AU CORPS van Claude Autant-Lara. Het is echter minder cynisch en ironisch, terwijl het accent meer op het lichamelijke ligt: dat wordt heel sensueel in de verstikkende hitte van de Camargue. De vertolkers kun je bijna voelen. De film heeft iets van Buñuel, en daardoor raken enige zwakheden zoals de symbolisch bedoelde paarden en de nutteloze nachtmerrie-opnames op de achtergrond.

Derborence

1985 | Drama

Zwitserland 1985. Drama van Francis Reusser. Met o.a. Isabel Otero, Jacques Penot, Jean-Marc Bory, Bruno Cremer en Isabelle Otéro.

Trouwe adaptatie van het meesterwerk van Charles Ferdinand Ramuz (1934). De gelijkenis is echter te ver gedreven en leidt tot een starre verfilming van Reusser die veel minder revolutionair is dan in 1968. Afgezien van het verhaal wordt in het boek met veel lyrisme ingegaan op de metafysica die de man en bergen aan elkaar bindt, maar dat is helaas niet terug te vinden in de film. Weinig subtiliteit over het door de bergen geregeerde noodlot van de inwoners van het dal. De beelden zijn té nauwkeurig gemaakt om de kijker te kunnen vermaken.

Des enfants dans les arbres

1969 |

Frankrijk 1969. Pierre Boutron. Met o.a. Jean-Louis Richard, Isabel Otero en Robin Renucci.

Trouwe adaptatie van het meesterwerk van Charles Ferdinand Ramuz (1934). De gelijkenis is echter te ver gedreven en leidt tot een starre verfilming van Reusser die veel minder revolutionair is dan in 1968. Afgezien van het verhaal wordt in het boek met veel lyrisme ingegaan op de metafysica die de man en bergen aan elkaar bindt, maar dat is helaas niet terug te vinden in de film. Weinig subtiliteit over het door de bergen geregeerde noodlot van de inwoners van het dal. De beelden zijn té nauwkeurig gemaakt om de kijker te kunnen vermaken.

La juge Beaulieu

-1 |

. Joyce Buñuel. Met o.a. Bruno Todeschini, Jean Benguigui en Isabel Otero.

Trouwe adaptatie van het meesterwerk van Charles Ferdinand Ramuz (1934). De gelijkenis is echter te ver gedreven en leidt tot een starre verfilming van Reusser die veel minder revolutionair is dan in 1968. Afgezien van het verhaal wordt in het boek met veel lyrisme ingegaan op de metafysica die de man en bergen aan elkaar bindt, maar dat is helaas niet terug te vinden in de film. Weinig subtiliteit over het door de bergen geregeerde noodlot van de inwoners van het dal. De beelden zijn té nauwkeurig gemaakt om de kijker te kunnen vermaken.

L'ecran témoin: La balle au bond

-1 |

Frankrijk. Williams Crépin. Met o.a. Isabel Otero, Sophie De la Rochefoucauld en Jacques Penot.

Trouwe adaptatie van het meesterwerk van Charles Ferdinand Ramuz (1934). De gelijkenis is echter te ver gedreven en leidt tot een starre verfilming van Reusser die veel minder revolutionair is dan in 1968. Afgezien van het verhaal wordt in het boek met veel lyrisme ingegaan op de metafysica die de man en bergen aan elkaar bindt, maar dat is helaas niet terug te vinden in de film. Weinig subtiliteit over het door de bergen geregeerde noodlot van de inwoners van het dal. De beelden zijn té nauwkeurig gemaakt om de kijker te kunnen vermaken.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Isabel Otero op televisie komt.

Reageer