Blanchette Brunoy

Acteur

Blanchette Brunoy is acteur.
Er zijn 46 films gevonden.

...comme elle respire

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Pierre Salvadori. Met o.a. Marie Trintignant, Guillaume Depardieu, Jean-François Stévenin, Serge Riaboukine en Blanchette Brunoy.

Jeanne (Marie Trintignant) is een pathetische leugenaar, ze liegt zoals ze ademhaalt (elle ment ...comme elle respire). Jeanne ontvlucht haar verloofde en vertrekt naar Parijs waar ze dankzij een van haar fantastische verhalen - dat ze uit een puissant rijke familie komt - een baantje als au pair vindt. Antoine (Guillaume Depardieu) is een kleine crimineel, die het plan opvat de 'rijke' Jeanne te ontvoeren voor losgeld. Zijn partners in de misdaad zijn twee klunzen die zich als zware jongens gedragen. Maar er doen zich probleempjes voor. Ten eerste heeft Jeanne natuurlijk helemaal niet veel geld en ten tweede valt Antoine voor haar charmes. Trintignant slaagt er glansrijk in haar leugenachtigheid geloofwaardig te maken en Depardieu weet met succes zijn rol als mislukkeling te vervullen. Pierre Salvadori creëerde een aangename klucht waar ernst doorheen sijpelt, maar deze wordt dankzij Trintignants luchtige spel niet te hevig.

Julie Lescaut : Abus de pouvoir

1997 | Actiefilm, Misdaad

Frankrijk 1997. Actiefilm van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Renaud Marx, Mouss Diouf, Cécile Magnet en Patrice Melennec.

Politie-rechercheur Julie Lescaut (Genest) onderzoekt de dood van loodgietersleerling die vroeger deel uitmaakte van gangsterbende. Zij wordt daarbij op de vingers gekeken door commissaris Val[KA1]erie Koster (Magnet) en twee van haar inspecteurs die een studie maken over de criminaliteit in de voorsteden. Dat betekent dat twee vrouwelijke politie- onderzoekers zich met dezelfde zaak gaan bezighouden en mekaar trachten de loef af te steken. Onze Julie wordt geconfronteerd met 'machtsmisbruik' van de titel en met een andere, karaktersterke dame. Het onderzoek bevat aardig wat verrassingen en opwinding, de acteurs zetten hun beste beentje voor en aan typische Franse humor geen gebrek. Aflevering 2 van het vierde seizoen, nummer van 72. Stereo.

La corruptrice

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Bernard Stora. Met o.a. Catherine Heigel, Samuel Labarthe, Laura Morante, Blanchette Brunoy en Brigitte Chamarande.

Dr. Denys Fortier (Labarthe) heeft, in 1950, de praktijk van zijn vader overgenomen in een klein provinciestadje. Hij huurt de diensten in van verpleegster Marcelle Davois (Hiegel), een geestelijke die uit Parijs overkomt. In haar uniform ziet Marcelle eruit als een streng wezen zonder leeftijd of sekse en ze stoot dan ook op de vijandigheid van veel patiënten die Fortiers zachtmoedigheid gewoon zijn. Maar Marcelle maakt zich al spoedig onmisbaar. Ze reorganiseert het dokterskabinet, schept orde in de administratie en zet Fortier aan tot het aankopen van een röntgenapparaat. Dan stelt hij op een dag kanker vast bij Marcelle. Een visueel erg stijlvol doktersdrama met een driestuiversverhaaltje dat erg oubollig overkomt. De acteurs doen hun best om alles geloofwaardig te maken, maar het zwaar op de hand liggende scenario van Stora, naar de roman van Guy des Cars, kan onmogelijk overtuigen. Fraaie fotografie van Romain Winding.

Roulez jeunesse

1993 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1993. Misdaad van Jacques Fansten. Met o.a. Jean Carmet, Daniel Gélin, Blanchette Brunoy, Grégoire Colin en Youssef Diawara.

De bewoners van een bejaardentehuis worden helemaal van hun stuk gebracht als er een overval bij hen plaatsvindt. Hoewel de twee dieven al snel worden opgepakt, voelen de oudjes sympathie voor hen, en doen er alles aan om ze weer vrij te krijgen. Charmant geacteerd, naar een scenario van de regisseur.

Julie Lescaut : Trafics

1993 | Actiefilm, Misdaad

Duitsland/Frankrijk/Zwitserland 1993. Actiefilm van Josée Dayan. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Blanchette Brunoy, Alexis Desseaux en Jacques Rosny.

Een chauffeur (Aurignac), die internationale transporten rijdt, wordt vermoord aangetroffen in de cabine van zijn trekker. Alles wijst erop dat het om een afrekening tussen chauffeurs gaat. Lescaut (Genest) en haar medewerkers dringen door tot het besloten wereldje van de truckers en houden een verdachte man aan. Hij heeft echter moeite om zijn onschuld te bewijzen, want hij werkt voor de douane en is op het spoor van een belangrijke goudsmokkel uit Oost-Europa, waarbij het vermoorde slachtoffer was betrokken. Routinematig misdaadverhaal, vaardig geregisseerd, en vlekkeloos gespeeld, maar zal uitsluitend de liefhebbers van een doordeweekse politiefilm behagen. Het scenario is van Alexis Lecaye, de geestelijke vader van Julie Lescaut. Het camerawerk is van Jean-Pierre Aliphat. Aflevering nummer 60 van 68. Stereo.

Julie Lescaut : Police des viols

1993 | Misdaad

Duitsland/Zwitserland/Frankrijk 1993. Misdaad van Caroline Huppert. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Blanchette Brunoy en Alexis Desseaux.

De verkrachter-met-het-zwarte-masker slaat voor de vierde maal toe. Deze keer is het slachtoffer een collega van Julie Lescaut (Genest). De vrouwelijke commissaris bijt zich in het onderzoek vast, hoewel haar baas Leturc (Amstutz) haar de zaak wil ontnemen omdat ze er emotioneel teveel bij betrokken zou zijn. De keuze valt op een jonge inspectrice, Isabelle (Denicourt), een arrogante jonge vrouw die flater na flater slaat. Tussen haar en Lescaut botert het helemaal niet. Verder ondekt Lescaut dat zij een spion van de IGPN is die door Pergaud (Babilee) gestuurd is om een oogje in het zeil te houden op de mannelijke leden van het corps. Doordeweekse politiefilm met wat spanning, maar met een voorspelbaar plot, geschreven door Alexis Lecaye. Zoals steeds heeft Lescaut het moeilijk om zichzelf te blijven naast haar mannelijke collega's. Fotografie van Charlie Gaëta.

Julie Lescaut : Harcèlements

1993 | Misdaad

Duitsland/Zwitserland/Frankrijk 1993. Misdaad van Caroline Huppert. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouff, Blanchette Brunoy en Alexis Desseaux.

Een jong verkoopstertje van een grote supermarkt pleegt zelfmoord. Bij justitie is men niet ge[KA3]interesseerd en op het politiebureau wil men het dossier in het archief opbergen. Julie Lescaut (Genest) is er niet gelukkig mee, want volgens haar moet er meer achter zitten. Er vallen nog meer doden: de directeur van het bedrijf wordt met een kogel in het hoofd op de parkeerplaats aangetroffen. Vervolgens vindt men het ontzielde lichaam van de onderdirecteur. Dan dient een medewerkster van hetzelfde bedrijf een klacht in wegens ongewenste intimiteiten op het werk. Lescaut krijgt haar zin. Er wordt een onderzoek ingesteld, maar `niets gehoord, niets gezien en zwijgen` blijkt het motto te zijn van de overige werknemers. De pittige commissaris mag - als vrouw (...) - haar tanden zetten in een zaak die in een tv-film voor het grote publiek eindelijk eens uit de taboesfeer gehaald wordt: vrouwen die op het werk seksueel worden lastig gevallen en geterroriseerd. Het geheel wordt zelfs redelijk interessant uitgewerkt in het scenario van Dominique Lancelot en Alexis Lecaye. Voor de fotografie werd beroep gedaan op Charlie Gaëta.

Julie Lescaut : Ville haute, ville basse

1992 | Misdaad

Frankrijk/Duitsland/Zwitserland 1992. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Blanchette Brunoy en Claire Nebout.

Na een wilde achtervolging door Julie (Genest), Tr[KA1]emois (Anger) en N`Guma (Diouf) wordt een op hol geslagen Porsche tot staan gebracht. De chauffeur blijkt Carole Vermer (Nebout) te zijn, een schoolvriendin van Julie. De vrouw zit in een depressie, ook al is ze gehuwd met Vincent Vermer (Flamand), de rijkste industriëel uit de streek. Liefde is totaal vreemd aan haar huwelijk en ze maakt er geen geheim van dat ze enkel getrouwd is voor het geld. Julie vraagt haar de volgende dag op het commissariaat te verschijnen voor het proces-verbaal. Zover komt het echter niet, want de volgende dag is Carole dood. Is het een ongeval, moord of zelfmoord? De afgezaagde, typische formule van dit soort politiefilms wordt gevolgd zonder veel verrassingen. Het is onderhoudend, naar je hebt doorlopend een 'dénà vu'-gevoel daar het scenario van Alain Schwarzstein en Alexis Lecaye gespeend is van elke vorm van originaliteit. Het einde is dan ook lang op voorhand voorspelbaar. Achter de camera nam Jean-Pierre Aliphat plaats. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut

1991 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1991. Misdaad van Caroline Huppert en Marion Sarraut. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Angier, Blanchette Brunoy, Eric Prat en Mouss Diouf.

Genest (Julie Lescaut) wordt eindelijk bevorderd tot commissaris van politie in een voorstad, waar veel fabrieken staan en dat voornamelijk bewoond wordt door migranten. Nog voordat ze aan de mensen heeft kunnen wennen, krijgt ze een belangrijke zaak in de schoot geworpen: de ontvoering van een kind. Omdat ze zelf moeder is, is ze vastbesloten de zaak op te lossen. Routineuze politiefilm die echter opvalt omdat hij aandacht besteedt aan de moeilijkheden die de politie ondervindt in een wijk met verschillende culturen. Erg veel schokkends heeft het scenario van Alexis Lecaye en Michèle Letellier, naar een roman van Lecaye niet te bieden. Film uit blik voor massaconsumptie, gefotografeerd door Jean Monsigny.

Scoop: Le stagiaire

1990 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1990. Misdaad van Jacques Rouffio. Met o.a. Bernard Fresson, Roland Blanche, Blanchette Brunoy, Renaud Danner en Michel Duchaussoy.

Uit de serie [KL]Scoop[KLE], waarvan we vaak vinden dat ze te `modebewust` en te oppervlakkig is. In deze film gaat een Parijs` dagblad zijn ondergang tegemoet (dat is toch een zeer actueel uitgangspunt!) en midden in dat sociale crisisklimaat komt Lo[KA3]is M[KA1]etral (Danner), een jonge doctorandus, terecht voor een stage bij de 'algemene nieuwsafdeling'. Daar houden ze hem in spanning met de verdwijning van een paar schoolmeisjes in het departement Hauts-de-Seine. Bij wijze van test wordt hij opzettelijk op een dwaalspoor gezet, maar hij ontdekt uiteindelijk toch de list. Hij krijgt de aanmoediging zo door te gaan, want een 'scoop' zou per slot van rekening de krant kunnen redden. Stereotiep beeld van de wereld van de journalistiek. Een even produktieve als eclectische en wispelturige regisseur heeft zijn handtekening onder deze klus gezet, maar het feit dat hij het er deze keer heel aardig van af brengt is voornamelijk te danken aan de uitstekende karakterrol van Danner.

Les filles d'Adam

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Eric Le Hung. Met o.a. Daniel Gélin, Xavier Gélin, Sophie Deschamps, Véronique Rivière en Blanchette Brunoy.

De voor- en tegenspoed van een gezinshoofd die, hoewel goed bedoeld, wordt achtervolgd door zijn drie dochters. Geen structuur, geen scenario maar een opeenvolging van chaotische en zogenaamd grappige sc[KA2]enes. In deze slecht afgewerkte film bewijst Le Hung dat hij op tv net zo middelmatig is als op het bioscoopscherm. G[KA1]elin (Daniel) is ook wel eens beter in vorm geweest, maar het zal beslist moeilijk geweest zijn iets van de al even onbeduidende dialogen te maken.

La Voglia di vincere

1987 | Actiefilm, Romantiek

Italië 1987. Actiefilm van Vittorio Sindoni. Met o.a. Gianni Morandi, Catherine Spaak, Milly Carlucci, Federic Andrei en Gabriele Ferzetti.

De beste rallycoureur ter wereld wil op veertigjarige leeftijd nog een keer winnen. Hij doet samen met zijn veel jongere broer mee in een snelle Lancia Delta S4. Zijn vrouw en twee kinderen lopen ook in de film rond. Een voorspelbaar verhaal met aardige figuren; een echte televisiefilm voor het hele gezin, goed geproduceerd.

L'amour en douce

1984 | Komedie, Drama

Frankrijk 1984. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Daniel Auteuil, Jean-Pierre Marielle, Emmanuelle Béart, Sophie Barjac en Daniel Ceccaldi.

In deze klassieke komedie passeren tal van amoureuze perikelen in een keurige samenleving de revue. Een meesterwerk van de oude rot Edouard Molinaro, die er altijd in slaagt een succes van dit soort films te maken zonder te vervallen in vulgariteit. Met uitzondering van Mathieu Carrière zijn alle acteurs voortreffelijk. Dit scherpzinnige portret van de Franse jan-modaal mag misschien oppervlakkig lijken, maar een goede komedie in deze tijd van sombere films, is nooit weg. Scenario van Jean Sagols en Christine Watton.

Les cinq dernières minutes : L'avoine et l'oseille

1968 | Misdaad

Frankrijk 1968. Misdaad van Claude Loursais. Met o.a. Raymond Souplex, Jean Daurand, Roger Dutoit en Blanchette Brunoy.

Inspecteurs Bourrel (Souplex) en Dupuy (Daurand) zijn op onderzoek rondom de (in films altijd verdachte) renbanen van Vincennes en de trainingsstallen van Joinville. Deze keer is het slachtoffer niemand anders dan de crack Nicolo, de hoop van de trainer. Enigszins onderhoudend, hoewel de film verouderd overkomt door de onpersoonlijke regie en Souplex (1901-1972) niet in de schaduw kan staan van Jean Richard uit de Maigret- serie.

La Vie conjugale

1963 | Drama

Frankrijk 1963. Drama van André Cayatte. Met o.a. Jacques Charrier, Marie-José Nat, Michel Subor, Macha Méril en Gianni Esposito.

Het verhaal van een mislukkend huwelijk in twee afzonderlijke films, vanuit de visie van de man Jean-Marc en vanuit de vrouw Françoise. De op papier interessante opzet faalt door de eenzijdigheid per deel. De vrouw is materialistisch ingesteld en heeft langs die weg een en ander bereikt en bedriegt hem uit armzalige oppervlakkigheid met mondaine heren, ofwel; de man is een verwende slappeling die zich niet door de vrouw laat stimuleren en een ongerechtvaardigd ziekelijke jaloezie ontwikkelt. De wisselwerking tussen beide visies functioneert niet door gebrek aan de èchte raakvlakken en de echtelieden hebben zo weinig zelfkritiek dat de interesse voor hen snel verslapt. Het Jean-Marc-deel is het boeiendst van de twee.

Bébert et l'omnibus

1963 | Familiefilm, Avonturenfilm, Komedie

Frankrijk 1963. Familiefilm van Yves Robert. Met o.a. Petit Gibus, Jean Richard, Blanchette Brunoy, Pierre Mondy en Michel Serrault.

Tijdens vakantievoorbereidingen van de familie trekt een lastig jongetje er alleen op uit. Zowel hijzelf als de gezinsleden die hem zoeken beleven allerhande avonturen. Aardige en verfrissende komedie voor alle leeftijden, al is Petit Gibus (uit Roberts GUERRE DES BOUTONS) soms een nogal irritant kinder- acteurtje.

Les Veinards

1962 | Komedie

Frankrijk 1962. Komedie van Philippe de Broca, Jean Girault en Jack Pinoteau. Met o.a. France Anglade, Francis Blanche, Blanchette Brunoy, Daniel Ceccaldi en Geneviève Cluny.

Een vijfluik waarin de personages respectievelijk een nertsmantel, een gastronomisch maal, een nacht met een filmster, een luxe-jacht en de loterij winnen, met onverwachte en tegenvallende gevolgen. Een sterke rolbezetting in deze episodenfilm die niet meer is dan een reeks zonder veel surprises uitgebouwde moppen. De anders geestrijker De Broca onderscheidt zich hier in niets van zijn in deze ongein gespecialiseerde collega's.

Le baron de l'écluse

1960 | Komedie

Frankrijk/Italië 1960. Komedie van Jean Delannoy. Met o.a. Jean Gabin, Micheline Presle, Jean Desailly, Jacques Castelot en Blanchette Brunoy.

De berooide baron Jérôme Antoine (Gabin) probeert zijn luxueuze leventje van weleer voort te zetten met leningen en winsten aan de goktafels. Op een dag wint hij 11 miljoen francs en krijgt als aanbetaling een jacht, waarmee hij samen met zijn vroegere geliefde Perle (Presle) naar Monte Carlo vaart. In de buurt van een sluis krijgen ze pech. Perle leert intussen de rijke Maurice (Desailly) kennen en wil wel trouwen. Baron Jérôme staat er alleen voor en zit voorlopig nog zonder geld. Pittig geschreven komedie dankt meer aan de acteurs dan aan de regie die zich beperkt tot vlakke registratie.

Il suffit d'aimer

1960 | Biografie, Historische film

Frankrijk 1960. Biografie van Robert Darène. Met o.a. Daniéle Ajoret, Madeleine Sologne, Robert Arnoux, Grégoire Aslain en Blanchette Brunoy.

De film is een biografie van het boerenmeisje Bernadette Soubirous aan wie in 1858 in Lourdes de Heilige Maagd verscheen en die, ondanks de weerstand bij de dorpelingen en kerkautoriteiten, in het klooster trad. De religieuze biografie ontspoort niet in traktaten of kitsch, maar is met verdienstelijke soberheid en realistische aandacht zowel qua vorm als qua acteren nogal toneelmatig gebleven. Niettemin te verkiezen boven THE SONG OF BERNADETTE.

Circuit de minuit

1956 | Sportfilm, Drama, Romantiek

België 1956. Sportfilm van Yvan Govar. Met o.a. Blanchette Brunoy, Yves Vincent, Albert Préjean, Raoul de Manez en Georges Randax.

Een weinig bekende, Belgische romantische visie op het leven van autocoureur Gordini met de 12 uur van Francorchamps van 1956 als decor. Vincent is race-autocontructeur die zijn laatste centen investeert in een nieuw prototype waarmee hij eerst faalt maar tenslotte triomfeert. Hij verlaat daarop zijn vrouw en trekt bij zijn knappe secretaresse Bruney in Brussel in. Gedraaid met voor die tijd indrukwekkende middelen op en rond het circuit van Francorchamps.

Tourments

1954 | Drama

Frankrijk 1954. Drama van Jacques Daniel-Norman. Met o.a. Tino Rossi, Blanchette Brunoy, Claudy Chapeland, Jacqueline Porel en Louis de Funès.

Het gezin van een zanger adopteert een jongetje, maar zijn boosaardige moeder probeert hem weer terug te krijgen. Een sentimenteel en zeer geijkt plot, opgebouwd rond de liederen van Tino Rossi. Een sentimentele en zeer conventionele film met een onpersoonlijke regie. Eén opmerkelijk feit: De Funès in zijn tweede rol, in een tijd dat hij nog niet zo bekend was.

Coiffeur pour dames

1952 | Komedie

Frankrijk 1952. Komedie van Jean Boyer. Met o.a. Fernandel, Blanchette Brunoy, Renée Devillers, Arlette Poirier en Georges Lannes.

Schapenscheerder werkt zich op tot trimmer van schoothonden en vat moed om zich in Parijs te installeren als dameskapper. Het succes stijgt hem naar het hoofd en een rijke dame die hij een jeugdig uiterlijk heeft bezorgd probeert hem aan haar dochter te koppelen. Toch al voor de hand liggende satire op de haute coiffure mist nu werking door alle veranderingen in de haarmode, al resulteren die ook in toen niet bedoelde komische effecten. Fernandel speelt zijn rol met meer animo dan film verdient.

Vient de paraître

1949 | Komedie

Frankrijk 1949. Komedie van Jacques Houssin. Met o.a. Blanchette Brunoy, Hélène Petit, Marguerite de Morlaye, Pierre Fresnay en Frank Villard.

Een wrede satire op de uitgeverswereld naar het stuk van Edouard Bourdet oftewel hoe een na[KA3]ieve schrijver, neem Zola, een geduchte carri[KA2]erejager kan worden. Met wrede baas, succesvol maar zich belachelijk gedragend schrijver en haatdragende mislukkeling. Bittere, geniepige, hypocriete personages en het is allemaal niet zo slecht gezien. Perfect spel van de acteurs. De regisseur, die als voorbeeld Bernard Grasset heeft genomen, weet het beste uit hen te halen. Dit zou tot op heden de laatste film van Houssin (geboren in 1902) worden. Hij is de moeite waard om opnieuw te ontdekken.

La maternelle

1949 | Familiefilm, Romantiek

Frankrijk 1949. Familiefilm van Henri Diamant-Berger. Met o.a. Blanchette Brunoy, Marie Déa, Annette Poivre, Louise Fouquet en Denise Kerny.

Een plichtmatige en weinig persoonlijke verfilming van de roman, die Léon Frapier ervoor behoedde helemaal in de vergetelheid te raken. De film straalt iets verwelkts uit maar ook iets betoverends, te danken aan het spel van jonge en minder jonge acteurs. Kenmerkend voor de kwaliteitsfilm van die tijd.

La Marie du port

1949 | Drama

Frankrijk 1949. Drama van Marcel Carné. Met o.a. Jean Gabin, Nicole Courcel, Blanchette Brunoy, Claude Romain en Julien Carette.

Een ambitieus weesmeisje weet een welgestelde bioscoopeigenaar van zijn vriendin - haar eigen zuster - te vervreemden en hem tot een huwelijk met haar zelf te brengen. Deze bekwame maar weinig bevlogen Simenon-verfilming was Carné's definitieve breuk met het poëtisch universum van scenario-schrijver Jacques Prévert én van Gabin met zijn personage als tragische marginale held, die een gezeten burger speelt die zich illusieloos laat inpakken door het zakelijke raffinement van Courcel. Overigens schreef Prévert, zonder daarvoor te worden vermeld, nog een aantal dialogen voor de film, die officieel worden toegeschreven aan Georges Ribemont-Dessaignes, terwijl het scenario aan Louis Chavance en Carné is gecrediteerd. Henri Alekan hanteerde de camera.

L'homme aux mains d'argile

1949 | Biografie, Sportfilm

Frankrijk 1949. Biografie van Léon Mathot. Met o.a. Marcel Cerdan, Blanchette Brunoy, Simone Michels, Mary Thierry en Colette Georges.

Het (geromantiseerde!) levensverhaal van de beroemde bokskampioen Cerdan, die zichzelf speelt. Vele trainings-uren, wedstrijden, overwinningen, reizen plus wat romantiek; zeer gedateerd. Films als deze worden niet meer gemaakt. Gelukkig verstond Mathot zijn vak.

Les souvenirs ne sont pas à vendre

1948 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1948. Komedie van Robert Hennion. Met o.a. Blanchette Brunoy, Sophie Desmarrets, Martine Carol, Colette Darfeuil en Frank Villard.

Een wel hele doorzichtige aanleiding om maar aan een plot te komen. Alvorens zich definitief terug te trekken loopt een hotelhouder nog eens door zijn zaak. Er komen allerlei herinneringen aan dramatische en doldwaze gebeurtenissen naar boven. Niet minder dan zeven scenarioschrijvers (waaronder Marcel Achard en Michel de Saint-Piere) waren nodig om deze onsamenhangende verzameling goede en minder goede s[KA2]enes, die op goed geluk werden geschoten (wie is dan ook Robert Hennion?), bijeen te krijgen. Wat betreft de acteurs, die komen op en verdwijnen weer. Enkele goede en vooral grappige ideeën maken nog geen film.

La Mannequin assassiné

1947 | Misdaad, Mysterie

Frankrijk 1947. Misdaad van Pierre de Hérain. Met o.a. Gilbert Gil, Blanchette Brunoy, Daniel Gélin, Anne Vernon en Robert Lussac.

Nauwkeurige bewerking van [KA1]e[KA1]en van de beroemdste romans van Stanislas-Andr[KA1]e Steeman, die zich afspeelt in de vreemde en in zichzelf gekeerde sfeer van een afgelegen dorp en vooral ook van een oud huis, waar een onwaarschijnlijke moord op een mannequin zou hebben plaats gevonden. Een roman met een dosis geheimzinningheid en zwarte humor. De regisseur (een schoonzoon van maarschalk P[KA1]etain) had een bliksemcarri[KA2]ere achter de rug (5 films tussen 1943 en 1948). Hij beging echter de vergissing een bewerking te maken van [KL]Monsieur de Lourdines[KLE], een opvallende roman (en film!) van de zeer royalistische, antisemitische en beruchte collaborateur Alphonse de Châteubriand, hetgeen hem niet vergeven werd. De lengte slaat op de bekeken versie.

L'Altra

1947 | Drama

Italië 1947. Drama van Carlo Ludovico Bragaglia. Met o.a. Fosco Giachetti, Maria Michi en Blanchette Brunoy.

Roerende film, die toch niet overdreven sentimenteel is. Een vrouw trouwt en krijgt een kind van een ander. Zij vertrouwt haar geheim toe aan een vriendin en dat leidt geleidelijk tot complicaties. Goede acteurs, maar het gaat vooral om het verhaal.

Solita de Cordoue

1946 | Avonturenfilm, Romantiek

Frankrijk 1946. Avonturenfilm van Willy Rozier. Met o.a. Carmen Torrès, Blanchette Brunoy, Alain Cuny, Édouard Delmont en Roger Bontemps.

Pierre verlaat zijn vrouw om er met een mooie zigeunerin vandoor te gaan. Zijn vrouw probeert zelfmoord te plegen, wordt gered en Pierre komt terug om met haar onder de hemel van Les Landes te leven. Dit doet denken aan de Franse nationalistische stijl van René Bazin om maar niet te spreken van een zekere Maréchal Pétain maar de film komt een beetje laat. En weinig origineel scenario maar deze film met weinig personen is goed gespeeld in mooie landschappen. Volledig afgekraakt door de critici, verdient de van origine Belg Rozier beter dan zo'n reputatie.

Raboliot

1946 | Drama, Film noir

Frankrijk 1946. Drama van Jacques Daroy. Met o.a. Lise Delamare, Blanchette Brunoy, Linette Lemercier, Annie Hémery en Julien Bertheau.

Daroy heeft van de meest bekende roman van Maurice Genevoix (Prix Goncourt 1925) een getrouwe en nauwgezette verfilming gemaakt. De film is echter vlak, weinig overtuigend en bovendien zo slap gespeeld dat het nauwelijks mogelijk is dat men zich er voor kan interesseren aangezien er weinig meer van het boek is overgebleven dan een verhaal over stropers.

Le Café du Cadran

1946 | Drama

Frankrijk 1946. Drama van Jean Gehret. Met o.a. Blanchette Brunoy, Nane Germon, Colette Vepierre, Jane Morlet en France Descaut.

Een drama over jaloezie bij de eigenaars van het café du Cadran in hartje Parijs. Eigenlijk gaat het vooral om een intieme kroniek, omdat het belangrijkste deel de nauwlettende half- grappige, half-tragische schildering van de bezoekers van het café is. Eerste film van Gehret, regisseur van een opmerkelijk oeuvre dat maar vijf films omvat. Hij stierf te vroeg op 56-jarige leeftijd.

La Taverne du poisson couronné

1946 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1946. Misdaad van René Chanas. Met o.a. Michel Simon, Jules Berry, Blanchette Brunoy, Michèle Martin en Yves Vincent.

De zwager van een marinecommandant exploiteert een havenkroeg en heeft een verhouding met de zangeres die voor hem de marinier verliet. Als de marine weer in de haven is, wordt de kroegbaas vermoord. Alleen de keuze van het milieu kan oorspronkelijk worden genoemd, voor de rest is het een doorsnee en mat verfilmd misdaaddrama. Door de ironische dialogen van Henri Jeanson en het spel van de topbezetting wordt het geheel toch nog op smaak gebracht.

L' Invité de la onzième heure

1945 | Sciencefiction, Thriller

Frankrijk 1945. Sciencefiction van Maurice Cloche. Met o.a. Roger Pigaut, Blanchette Brunoy, Jean Tissier, René Génin en Junie Astor.

Een jonge uitvinder ontdekt een geheimzinnige straal die zowel gedachten kan doorgronden als een dodelijke werking heeft. Omdat hij het fatale nut daarvan voor de militaire strategie beseft, wil hij zijn vinding geheim houden, maar een doortastende journalist komt achter de waarheid met noodlottige gevolgen voor zichzelf. Deze bescheiden, maar boeiende SF-film heeft de voor de ontstaansperiode kenmerkende pacifistische strekking die hem van het genre-gemiddelde onderscheidt. Het decor van een oude villa zonder enig modern comfort geeft een werkzaam contrast.

Le voyageur sans bagage

1943 | Komedie

Frankrijk 1943. Komedie van Jean Anouilh. Met o.a. Pierre Fresnay, Blanchette Brunoy, Marguerite Deval, Jean Brochard en Louis Salou.

Een van de twee films die Anouilh maakte. Deze bewerking van zijn befaamde toneelstuk werd volledig afgekraakt door de critici. Inderdaad maakt het toneelaspect de film erg zwaar. De beklemmende atmosfeer, het pessimisme en de somberheid van het stuk zijn ook hier aanwezig. Alleen al om Fresnay in de hoofdrol is het de moeite waard deze film te bekijken. Het camerawerk van Christian Matras is weliswaar te statisch maar toch opmerkelijk. Goede muziek van Francis Poulenc en fraaie decors van Jacques Krauss.

Goupi mains rouges

1943 | Komedie

Frankrijk 1943. Komedie van Jacques Becker. Met o.a. Fernand Ledoux, Blanchette Brunoy, Georges Rollin, Line Noro en Arthur Devère.

Na 25 jaar afwezigheid keert een man uit Parijs terug naar zijn wortels op het platteland. Wat hij aantreft is een gehucht vol argwanende zwendelaars die allemaal familie van hem en van elkaar lijken te zijn. Een moord haalt het slechtste in de reeds verdorven types boven. Verheerlijking van het platteland was het Franse devies anno 1943, maar filmmaker Becker slipte door de mazen van de wet met een zwartgallig werk waarin stad en platteland beide worden afgeserveerd. Een subtiel speelse onderlaag houdt de heisa toegankelijk. Met Nederlandse ondertiteling.

Au bonheur des dames

1943 | Drama, Historische film

Frankrijk 1943. Drama van André Cayatte. Met o.a. Albert Préjean, Michel Simon, Blanchette Brunoy, Juliette Faber en Suzy Prim.

Oprichting van warenhuis voor damesconfectie in midden vorige eeuw leidt tot ondergang van kleine modewinkels. Nichtje van geruïneerde winkelier gaat als verkoopster in warenhuis werken en wordt verliefd op directeur, wat jaloezie van diens geldschietster tot gevolg heeft. Aan roman van Zola ontleend verhaal en acteursprestaties blijven boeiend, al heeft regisseur Cayatte in vroege film nog veel te leren.

Les Cadets de l'Océan

1942 | Drama

Frankrijk 1942. Drama van Jean Dréville. Met o.a. Blanchette Brunoy, Isabelle Baud, Jean Pâqui, Marcel Mouloudji en Jean Claudio.

Het leven aan boord en op de wal van de kadetten van het opleidingsschip Océan in Toulon. Met romantische verwikkelingen, vriendschap, plagerijen enz. Zonder de gebruikelijke platheid van dit genre films is het een aardig werk zonder pretenties. Niet de beste film van Dréville, hoewel hij een cineast is om opnieuw te ontdekken. Deze film was destijds verboden in het bezette deel van Frankrijk en heeft ook nog wat moeilijkheden met de censuur gehad ná de bevrijding.

Le Camion blanc

1942 | Drama

Frankrijk 1942. Drama van Léo Joannon. Met o.a. Jules Berry, Marguerite Moreno, François Périer, Blanchette Brunoy en Fernand Charpin.

Zoals de traditie dat eist wordt het stoffelijk overschot van een zigeunerkoning per vrachtwagen door heel Frankrijk gereden: allerlei moeilijkheden doen zich op de route van 12.000 km voor. Door het oorspronkelijke onderwerp wordt de aandacht vastgehouden, ondanks de soms al te oppervlakkige zigeunerfolklore en een aantal sentimentele ontsporingen. De weerstanden die de zigeuners op hun weg ondervinden zijn echter nog steeds - helaas - actueel. Een sterke rolbezetting.

Vingt-quatre heures de perm'

1940 | Komedie

Frankrijk 1940. Komedie van Maurice Cloche. Met o.a. Blanchette Brunoy, Mona Goya, Georges Rigaud, Julien Carette en Jean Brochard.

Twee vrienden, samen gemobiliseerd en werkloos, sturen hun foto's aan twee jonge arbeidsters en dit leidt tot verschillende sentimentele verwikkelingen met, natuurlijk een gelukkige ontknoping. Een 'grappige' soldatenfilm, maar behoorlijk vulgair. Gedraaid tijdens 'de oorlogsgekte', maar deze film is niet eerder dan in 1945 op het witte doek verschenen: dat is het enige excuus! Enkele acteurs proberen nog de film boven het platte niveau uit te tillen. Met Meurisse debuterend in een klein rolletje.

La famille Duraton

1939 | Komedie

Frankrijk 1939. Komedie van Christian Stengel. Met o.a. Marcelle Praince, Marguerite Deval, Blanchette Brunoy, Pierrette Michel en Annie France.

De tafelgesprekken van een stel gepensioneerden zijn opgenomen zonder dat ze het wisten. Door deze opnamen worden ze radiosterren. Een kolderieke komedie met een onwaarschijnlijke plot, maar te genieten dankzij de spitse dialogen en de acteurs.

La bête humaine

1938 | Drama, Experimenteel

Frankrijk 1938. Drama van Jean Renoir. Met o.a. Jean Gabin, Simone Simon, Fernand Ledoux, Julien Carette en Blanchette Brunoy.

In deze adaptatie van de roman uit 1890 in Émile Zola's Rougon-Macquart-cyclus gaat van het gedoemde koppel Gabin-Simon iets hypnotisch uit. Jacques Lantier, stoomtreinmachinist op het traject Parijs-Le Havre, wordt getourmenteerd door erfelijke psychoseaanvallen. Séverine, echtgenote van de tweede Le Havre-stationschef en manipulatief loeder bij uitstek, betrekt hem bij de passiemoord op een sadistische rijkaard. Vanaf dat moment dendert de Renoir-loc op zijn tragische terminus toe. Noodlotsverhaal met prachtige spoorwegfotografie mengt negentiende-eeuws literair naturalisme en pre-WO II-cineromantiek. Geweldige bijrol van Julien Carette als Lantiers kettingrokende co-machinist.

Altitude 3200

1938 | Familiefilm, Avonturenfilm

Frankrijk 1938. Familiefilm van Jean Benoît-Lévy. Met o.a. Jean-Louis Barrault, Fabien Loris, Odette Joyeux, Dolly Mollinger en Blanchette Brunoy.

Idealistische adolescenten ontvluchten de grote stad om een 'republiek' in de bergen te stichten. Liefdesverwikkelingen en ruzies blijven natuurlijk niet uit. Dan worden zij ook nog bedolven onder een lawine. Hoewel het grappig is dat de film vooruit lijkt te lopen op 1968, is het toch meer een produkt om meewarig bij te glimlachen. Zeker als je bedenkt dat de film door Lucien Luchaire is geschreven die zelf tijdens de Duitse bezetting een 'ideologische buiging' voor de nazi's zou maken.

La Chaste Suzanne

1937 | Komedie, Muziek

Frankrijk 1937. Komedie van André Berthomieu. Met o.a. Raimu, Meg Lemonnier, Henri Garat, Blanchette Brunoy en Charles Deschamps.

Een kokette jonge vrouw heeft door misverstanden een deugdzaamheidsprijs gekregen. In gezelschap van lieden die allemaal een dubbele moraal prediken, belandt ze in situaties die met braafheid niets uitstaande hebben. Deze al vaker verfilmde komische operette is zonder veel verve geregisseerd, maar heeft een sterke rolbezetting met al die excentrieke typetjes waarop de Franse cinema van de jaren dertig het patent leek te hebben.

Claudine à l'école

1937 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1937. Familiefilm van Serge de Poligny. Met o.a. Blanchette Brunoy, Jeanne Fusier-Gir, Suzet Maïs, Pierre Brasseur en Max Dearly.

Aardige bewerking van de roman van Willy en Colette, vooral vanwege de frisse jonge acteurs en een bitterzoete toon, die dicht bij de Italiaanse komedies uit dezelfde tijd komt. Een van de minst persoonlijke werken van de Poligny, maar in elk geval een film van goede makelij, die de tand des tijds uitstekend heeft doorstaan.

Vous n'avez rien à declarer?

1936 | Komedie

Frankrijk 1936. Komedie van Léo Joannon. Met o.a. Raimu, Sylvia Bataille, Pierre Brasseur, André Alerme en Saturnin Fabre.

De dochter van een geleerde wordt uitgehuwelijkt aan diens assistent, maar tijdens de huwelijksreis per trein slaagt een andere aanbidder, vermomd als controleur, erin de bruidegom impotent te maken. De befaamde toneelvaudeville kreeg een spitsvondige scenariobewerking - van o.a. Jean Aurenche en Jean Anouilh - en een briljante vertolking door de vooroorlogse topbezetting. Opnieuw verfilmd in 1959.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Blanchette Brunoy op televisie komt.

Reageer