Marie Rousseau

Acteur

Marie Rousseau is acteur.
Er zijn 9 films gevonden.

Merci pour le geste

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Claude Faraldo. Met o.a. Jacques Hansen, Marie Rousseau, Agathe De la Boulaye, Erick Deshors en Françoise Arnoul.

Dit zou een Dogma 95 film kunnen zijn, ware het niet dat de muziek van Sergio Tomassi er dan niet bij mag horen. Het is een uit de hand geschoten rolprent met een digitale camera. Tot op zekere hoogte doet de ge[KA3]improviseerde aanpak denken aan docudrama, maar tegen het afgezaagde einde wordt de film toch te onwerkelijk. De boodschap in het scenario van regisseur Faraldo is duidelijk: een dakloze, de 55-jarige Michel (Hansen) die ooit getrouwd was en een dochter heeft, is ook een mens, maar niemand wil dat inzien. Totdat hij optrekt met een zwerfhond en dan krijgt alles een andere dimensie. Ook de politie begint zich voor hem te interesseren omdat ze het beest naar het asiel willen brengen, maar dan geeft Michel zijn ex-vriendin Betty (Rousseau) op als de eigenaresse. Betty is inmiddels getrouwd met een saaie, Parijse gemeenteambtenaar en is verrukt om Michel weer te zien, maar dit draait uit op een regelrechte ramp. Het camerawerk is van Yves Lafaye. Lang niet ieders kopje thee.

Lise et André

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Denis Dercourt. Met o.a. Isabelle Candelier, Michel Duchaussoy, Aïssa Maïga, Augustin Bartholomé en Jean-Christophe Bouvet.

Lise (Candelier) moet zich handhaven door zich te prostitu[KA1]eren. Ze heeft een zoontje, waardoor ze een doel heeft in haar leven. Het arme kind krijgt door een ongeluk en raakt in coma, zijn leven is in gevaar. Lise gelooft dat alleen een wonder hem nog kan redden. Ze benadert de oude pastoor Andr[KA1]e (Duchaussoy) om haar te begeleiden naar een bedevaartsoord. Pater André is een gefrustreerde man zonder illusies, die een hekel heeft gekregen aan zijn medemens. Hij weigert haar te helpen. Lise is heel koppig en vastberaden om haar kind te redden en berooft hem van zijn vrijheid. Zo gaat dit totaal verschillende tweetal op een bedevaart. Het onvermijdelijke gebeurt: de hoer bekeert de priester. Spitse dialogen, hartverwarmende situaties, die gedreven gebracht worden door een rolverdeling van grote klasse. Regisseur Dercourt die de originele film LES CACHETONNEURS in 1998 draaide, heeft gezorgd voor een vlot tempo en onverwachte incidenten die de vertelling levendig houden. Het scenario vol mystiek en humanisme is van regisseur Dercourt. Het camerawerk is van Jérôme Peyrebrune.

Les passagers

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Jean-Claude Guiguet. Met o.a. Fabienne Babe, Philippe Garziano, Bruno Putzulu, Stéphane Rideau en Gwenaëlle Simon.

Twee voorsteden van Parijs, Saint-Denis en Bobigny, zijn verbonden door een moderne sneltram. Deze verbinding vormt het decor voor een serie schetsen, de een beter dan de ander, over seks, seksualiteit, AIDS, maatschappij, milieu, relaties, fantasie[KA3]en, enz. Iedere gebeurtenis wordt afgewisseld door een monoloog van `de reiziger` (Bouvet). Zijn onderwerpen vari[KA3]eren van mannelijkheid en biseksualiteit tot zelfbevrediging. Wiskundeprof David (Putzulu) geeft student Marco (Rideau) een college statistiek over AIDS, terwijl verpleegster Anna (Babe) speculeert over de afloop van haar relatie met nachtwaker Pierre (Garziano), een verbintenis, die nog niet eens begonnen is. Tegelijkertijd verborgen referenties voor uitsluitend cinefielen over beroemde films als L`ATALANTE van Jean Vigo uit 1934 en vergelijkingen tussen LES NUIT FAUVES (1992) van de jong gestorven Cyril Collard over een seropositieve jongeman en LA MAMAN ET LA PUTAIN, de autobiografische film van Jean Eustace (1973). Guiguet's film, waarin direct in de camera gepaat wordt, is uitsluitend interessant voor kenners van de Franse cinema, terwijl gewone kijkers algauw de indruk hebben dat het geheel ontspoord is. In de originele versie met de stem van Bruno Masure, een voormalige anchorman van de Franse televisie. Het scenario is van regisseur Guiguet en Haydée Caillot. De monoloog is van Gwenaëlle Simon van het toneelstuk C'était bien. Het camerawerk is van Philippe Bottiglione en hij toont de kijker prachtige, sfeervolle beelden.

P.J. : Expulsion

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Gérard Vergez. Met o.a. Bruno Wolkowitch, Lisa Martino, Charles Schneider, Lilah Dadi en Marc Betton.

IIn ondergrondse parking wordt jonge vrouw Marguerite Garnier (Rousseau) verkracht. De speurders van de Parijse wijk Saint- Martin ontdekken dat er een getuige was, die nagelaten heeft tussenbeide te komen. Slachtoffer weigert nadien ook klacht neer te leggen maar luitenant Marie Lopez (Martino) slaagt erin de vrouw te overtuigen van de belangrijkheid van haar klacht. Anderzijds rukken de luitenanten Beckaoui (Dadi) en Leonetti (Schneider) op naar flat in Jonquilles waar echtpaar Leclerc (Lecas en Banlier) al sinds vier jaar weigert huishuur te betalen. De agenten trachten hen te overtuigen hun schulden te betalen opdat zij en hun vijf kinderen niet uit de flat dienen te worden verdreven. Geloofwaardigheid is oppertroef in deze episode, eens te meer geschreven door Frédéric Kivine en Jean-Dominique de la Rochefoucauld.

Navarro : Un bon flic

1997 | Misdaad, Familiefilm

Frankrijk/Zwitserland 1997. Misdaad van Jose Pinheiro. Met o.a. Roger Hanin, Jacques Martial, Christian Rauth, Daniel Rialet en Emmanuelle Boidron.

Politie-agente Marie Castillan (Rousseau) raakt gewond bij treffen met gangsterleider Guillot (Brosset). Inspecteur Navarro (Hanin) verneemt in het ziekenhuis dat de agente seropositief is. De collega's komen dit ook aan de weet en tekenen een petitie om de agente uit het commissariaat weg te houden. Navarro is furieus want hij heeft Marie nodig. Zij is de enige die Guillot door en door kent. Slechts met haar hulp zal Navarro hem kunnen inrekenen. Knap verteld, met vleugje AIDS-problematiek, zonder onvergetelijk te zijn. Het scenario is van Tito Topin, die het personage van Navarro bedacht. Aflevering van het seizoen, nummer van 104.

Harcelée

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Nicolas Cuche. Met o.a. Elise Tielrooy, Jean-Michel Noirey, Marie Rousseau, Laurent Olmedo en Rémy Floc'h.

De dertigjarige Christine moet na het faillissement van haar familiebedrijf op zoek naar werk. Ze heeft geld nodig, aanvaardt snel een baan en komt van een koude kermis thuis. Haar nieuwe werkgever openbaart zich namelijk al snel als een door seks geobsedeerde dwingeland. Christine komt voor een lastig dilemma te staan

Passeur d'enfants : L'enfant de Soweto

1996 | Drama

Frankrijk/Zuid-Afrika 1996. Drama van Franck Apprédéris. Met o.a. Pierre Arditi, Isabel Otero, John Indi, Sammy Sachet en Anton Decker.

Toen ze twintig was had Otero in Johannesburg een verhouding met de zwarte Zuidafrikaan Indi, een activist tegen het apartheidsregime. In die tijd was een relatie tussen blank en zwart nog strafbaar en Indi werd aangehouden, terwijl Otero het land werd uitgezet. Terug in Frankrijk ontdekte ze dat ze zwanger was en schonk het leven aan Sachet. Acht jaar later is hij een moeilijk kind, triest en apathisch. Een arts raadt haar aan de jongen voor een tijdje naar zijn vader te sturen. Sachet keert echter niet terug. Hij voelt zich thuis in Zuid-Afrika en wil bij zijn vader blijven. Een bewogen drama met een kind als inzet doet het altijd wel bij een zeker publiek en wanneer dan nog de gevoelens gemanipuleerd worden speelt men helemaal op safe. Het stroperige, op patroon uitgesneden scenario is van de hand van Alexandra Deman en Appr[KA1]ed[KA1]eris en is gebaseerd op een hoofdstuk uit het boek [KL]Passeur d`enfants[KLE] van Josef Melnik en Paul Coudret. Opgenomen onder moeilijke omstandigheden (de crew moest doorlopend gewapend bewaakt worden en zonder de persoonlijke tussenkomst van Nelson Mandela zou de film nooit afgeraakt zijn) door Mario Barroso. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

Le crabe sur la banquette arrière

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Macha Méril, Barbara Schultz, Bernard Dhéran, Alain Mac Moy en Samuel Labarthe.

Op haar vijftigste kan Catherine haar leven als geslaagd beschouwen. Ze heeft een leuke familie en een boeiend beroep. Ze staat trouwens op het punt om redactrice te worden van een reeks buitenlandse boeken bij een grote uitgeverij. Toch rust er een schaduwzijde op haar geluk: ze is al een tijdje in behandeling voor borstkanker en bij een nieuwe controle stelt de specialist vast dat er opnieuw uitzaaiingen zijn. Voor Catherine is dit zoveel als een doodsvonnis. Niet te versmaden melodrama voor liefhebbers van films over ziekten. Alle emoties worden tot in het extreme uitgeperst en de acteurs laten geen kans voorbij gaan om het idealisme van de film te benadrukken. Vergne en Béatrice Shalit bewerkten de autobiografische roman van Elisabeth Gille. Fotografie van Jean-Claude Aumont. Stereo.

Passeur d'enfants: L'enfant de Cuba

1994 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1994. Drama van Franck Apprédéris. Met o.a. Pierre Arditi, Evelyne Bouix, Hervé Arthur Ratto, Carlos Cruz en Gretel Pequeno.

Tijdens de zomervakantie zet Bouix haar zes-jarig zoontje op het vliegtuig naar Cuba. Hij gaat naar zijn vader Cruz. Een maand later wacht ze in Parijs tevergeefs op het kind. Zijn vader heeft besloten dat hij in Havana moet blijven. Na een half jaar hebben alle juridische mogelijkheden om de jongen terug te krijgen niets opgeleverd. In haar vertwijfeling grijpt ze naar illegale middelen. Eerste in een reeks tv-films gemaakt in het kader van de rechten van het kind naar waargebeurde feiten. Door Josef Melnik en Paul Coudret te boek gesteld onder de titel Passeur d'enfants. Apprédéris en Alexandra Deman hebben hieruit de inspiratie geput voor hun strak gestructureerd scenario dat zowel pakkend als spannend overkomt. Goede vertolking. Yves Dahan filmde op locatie in Cuba.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Marie Rousseau op televisie komt.

Reageer