Carlo Cecchi

1939 Acteur

Carlo Cecchi (1939) is acteur.
Er zijn 12 films gevonden.

Miele

2013 | Drama

Italië/Frankrijk 2013. Drama van Valeria Golino. Met o.a. Jasmine Trinca, Carlo Cecchi, Libero De Rienzo, Iaia Forte en Roberto De Francesco.

Als een ideologisch gemotiveerde doodsengel reist Irene - werknaam Miele (Honing) - door Italië om doodzieke mensen te helpen een eind aan hun leven te maken. Problemen ontstaan wanneer haar laatste klant lichamelijk gezond blijkt. De opzet van dit verhaal over het morele moeras van de doe-het-zelf-euthanasie is veelbelovend, maar de film verliest helaas snel vaart. En de prikkelende morele dilemma's die de bestaansreden voor de film zijn, worden te gemakkelijk losgelaten. Regiedebuut van actrice Valeria Golino (bekend uit onder andere Rain Man en Caos calmo).

Silk

2007 | Drama, Romantiek, Historische film

Canada/Frankrijk/Italië/Verenigd Koninkrijk/Japan 2007. Drama van François Girard. Met o.a. Michael Pitt, Keira Knightley, Kôji Yakusho, Sei Ashina en Kenneth Welsh.

Visueel indrukwekkende boekverfilming van Alessandro Baricco's gelijknamige boek (Zijde, 1997) met Prada-model Michael Pitt als een getrouwde Franse zijderupskoper die in de negentiende eeuw op smokkelreis naar Japan verliefd wordt op een onbereikbare concubine. Silk werd gemaakt door het Frans-Canadese regie, cinematografie en vormgevings-trio dat ook verantwoordelijk was voor het artistieke hoogstandje Le violon rouge (1998). Silk is eveneens een kunststuk, een serie kundig gekadreerde tableaus geschoten op locatie in Italië, Japan, Egypte en Siberië. Helaas ondermijnen een voice-over in mineur en krampachtig samenspel de zeggingskracht.

Il papa buono

2003 | Biografie, Drama

Italië 2003. Biografie van Ricky Tognazzi. Met o.a. Bob Hoskins, Roberto Citran, Carlo Cecchi, Fabrizio Vidale en John Light.

Deze miniserie, die meestal in twee delen wordt uitgezonden, begint als paus Johannes de drie[KA3]entwintigste (Hoskins), bekend als de glimlachende paus, in 1963 op zijn sterfbed ligt en de menigte op het Sint Pietersplein voor hem bidt. Hij kijkt terug op zijn jeugd in Sotto il Monte, waar hij in 1881 als Angelo Roncalli werd geboren als zoon van eenvoudige boeren. In de plaats Bergamo, in het Italiaanse Tirol vlakbij de grens met Oostenrijk, studeerde hij theologie en daarna maakte hij carri[KA3]ere in de rooms-katholieke kerk. Toen hij patriarch en kardinaal van Veneti[KA3]e was, werd hij na de dood van Pius de twaalfde in 1958 tot paus gekozen. Het waren turbulente tijden, de Koude Oorlog woedde hevig (twee jaar voor zijn dood werd de Berlijnse Muur opgericht) en de Sovjet-Unie probeerde bij het Vaticaan invloed te krijgen. Paus Johannes spande zich in voor de saamhorigheid der christelijke kerken en verhoogde het aantal kardinalen van zeventig naar 75 - veertig jaar later zou dit aantal bijna verdubbeld zijn. Deze gemoedelijke dikkerd reisde naar Bulgarije en Frankrijk en hield er een bijzondere relatie op na met monseigneur Radini Tedeschi (gespeeld door regisseur Tognazzi). Deze paus onderscheidde zich door zijn bezoeken aan gevangenen en zieken; hij sprak vertroostende woorden tot een zwaar ziek meisje; en had geprobeerd toen hij nog geen paus was in gesprekken met Franz von Papen (Josephson), de man die Adolf Hitler op het paard had geholpen, joden te redden van de vervolging door de nazi`s. Hij distantieerde zich openlijk van de kwalijke houding van zijn voorganger Pius de twaalfde, die de bestrijding van het communisme belangrijker vond dan de zes miljoen joden die in de concentratiekampen werden vermoord. Hoewel hij slechts vijf jaar aan het hoofd van de kerk stond, heeft Johannes een diepe indruk achtergelaten. Hoskins is geknipt voor de rol van Johannes. Wie ge[KA3]interesseerd is in een biopic over deze paus krijgt met deze rolprent een gedetailleerd verhaal voorgeschoteld, dat van vergelijkbaar kaliber is als PAPA GIOVANNI - IOANNES XXIII (2002) van de in Parijs geboren Giorgio Capitani. Het scenario is van regisseur Tognazzi, Marco Roncalli, Simona Izzo en Fabrizio Bettelli.

Appassionate

1999 |

Italië 1999. Tonino De Bernardi. Met o.a. Carlo Cecchi, Salvatore Cantalupo, Isabel Ruth, Galatea Ranzi en Iaia Forte.

Deze miniserie, die meestal in twee delen wordt uitgezonden, begint als paus Johannes de drie[KA3]entwintigste (Hoskins), bekend als de glimlachende paus, in 1963 op zijn sterfbed ligt en de menigte op het Sint Pietersplein voor hem bidt. Hij kijkt terug op zijn jeugd in Sotto il Monte, waar hij in 1881 als Angelo Roncalli werd geboren als zoon van eenvoudige boeren. In de plaats Bergamo, in het Italiaanse Tirol vlakbij de grens met Oostenrijk, studeerde hij theologie en daarna maakte hij carri[KA3]ere in de rooms-katholieke kerk. Toen hij patriarch en kardinaal van Veneti[KA3]e was, werd hij na de dood van Pius de twaalfde in 1958 tot paus gekozen. Het waren turbulente tijden, de Koude Oorlog woedde hevig (twee jaar voor zijn dood werd de Berlijnse Muur opgericht) en de Sovjet-Unie probeerde bij het Vaticaan invloed te krijgen. Paus Johannes spande zich in voor de saamhorigheid der christelijke kerken en verhoogde het aantal kardinalen van zeventig naar 75 - veertig jaar later zou dit aantal bijna verdubbeld zijn. Deze gemoedelijke dikkerd reisde naar Bulgarije en Frankrijk en hield er een bijzondere relatie op na met monseigneur Radini Tedeschi (gespeeld door regisseur Tognazzi). Deze paus onderscheidde zich door zijn bezoeken aan gevangenen en zieken; hij sprak vertroostende woorden tot een zwaar ziek meisje; en had geprobeerd toen hij nog geen paus was in gesprekken met Franz von Papen (Josephson), de man die Adolf Hitler op het paard had geholpen, joden te redden van de vervolging door de nazi`s. Hij distantieerde zich openlijk van de kwalijke houding van zijn voorganger Pius de twaalfde, die de bestrijding van het communisme belangrijker vond dan de zes miljoen joden die in de concentratiekampen werden vermoord. Hoewel hij slechts vijf jaar aan het hoofd van de kerk stond, heeft Johannes een diepe indruk achtergelaten. Hoskins is geknipt voor de rol van Johannes. Wie ge[KA3]interesseerd is in een biopic over deze paus krijgt met deze rolprent een gedetailleerd verhaal voorgeschoteld, dat van vergelijkbaar kaliber is als PAPA GIOVANNI - IOANNES XXIII (2002) van de in Parijs geboren Giorgio Capitani. Het scenario is van regisseur Tognazzi, Marco Roncalli, Simona Izzo en Fabrizio Bettelli.

Le violon rouge

1998 | Drama, Romantiek, Muziek

Canada/Italië/Verenigd Koninkrijk 1998. Drama van François Girard. Met o.a. Samuel L. Jackson, Carlo Cecchi, Irene Grazioli, Silvia Chang en Don McKellar.

De Oscar voor beste muziekscore (van componist John Corigliano, uitgevoerd door violist Joshua Bell en het London Philharmonic Orchestra) ging in 2000 naar dit fraai geconstrueerde verhaal rond een rode viool. Gemaakt in Italië rond 1680, belandt het muziekinstrument onder meer in de handen van ­zigeuners en van Chinese muziekliefhebbers tijdens de Culturele Revolutie, om uiteindelijk op te duiken bij een veiling in hedendaags Canada. De makers verweven passie voor muziek met verschillende historische decors. Visueel uitbundig vormgegeven, thematisch wat minder bevredigend.

Hamam

1997 | Komedie, Romantiek, Drama

Spanje/Italië/Turkije 1997. Komedie van Ferzan Ozpetek. Met o.a. Alessandro Gassman, Francesca D'Aloja, Halil Ergün, Carlo Cecchi en Serif Sezer.

Deze film vloog naar een verrassende vijfde plek onder favorieten bij de Volskrantlezers in 1998. Kennelijk sprak de oude, rustige en weelderige sfeer in Hammam de Hollanders aan. Yuppie Francesco (Gassman) woont met zijn vriendin in Rome als hij een hamam erft in Istanbul. Hij reist af naar Istanbul, wil verkopen, maar besluit - onder de indruk van de magie van de stad - toch het Turkse bad op te knappen. Een goede keuze.

Stealing Beauty

1996 | Drama, Erotiek

Italië/Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1996. Drama van Bernardo Bertolucci. Met o.a. Jeremy Irons, Donal McCann, Ignazio Oliva, Roberto Zibetti en Stefania Sandrelli.

In een groepje uitgedroogde kunstenaars stapt op een zonnige dag de Amerikaanse schone maagd Lucy (Liv Tyler, al eerder zo mooi in Heavy) binnen. Haar moeder heeft zelfmoord gepleegd en ze probeert enige vertroosting te vinden bij die oude vrienden van mams. Lucy hoopt ook weer de jongen te ontmoeten op wie zij vier jaar geleden verliefd werd. Het gegeven had natuurlijk best een spitse, geestige, satirische of gaaf romantische film kunnen opleveren, als Bertolucci niet zo ongelooflijk aan de oppervlakte was blijven hangen. De enige die zijn kans greep was cameraman Darius Khondji, die adembenemende plaatjes maakte van het Toscaanse landschap.

L'arcano incantatore

1996 | Historische film, Komedie

Italië 1996. Historische film van Pupi Avati. Met o.a. Carlo Cecchi, Stefano Dionisi, Andrea Scorzoni, Mario Erpichini en Vittorio Duse.

Bologna 1750. Omdat hij een meisje zwanger maakte moet de jonge monnik Giacomo (Dionisi) de stad uitvluchten om te ontsnappen aan de zware straf van de kerkelijke autoriteiten. Hij wordt geholpen door een oude vrouw. Deze wil hem een vrijgeleide bezorgen op voorwaarde dat hij als secretaris in dienst zal treden van Achille Ropa Sanuti (Cecchi), een geheimzinnige oude man die geïsoleerd woont in een kasteel in de bossen van de Apenijnen. Achille, die bekend staat als de 'arcano encantatore', de mysterieuze tovenaar, die eveneens in de ban geslagen werd van de kerk, experimenteert met het occulte. Aanvankelijk schrikt dit Giacomo af, maar wanneer hij ervan overtuigd raakt dat Achilles onderzoek niets met de duivel te maken heeft, besluit hij met hem samen te werken. Een oppervlakkig, niet steeds logisch, verhaaltje verpakt in een schitterende omlijsting. Het tijdsbeeld werd uitstekend gereconstrueerd, maar een overvloed aan dialogen zit de opbouw van een macabere sfeer sterk in de weg. Een reis in het occulte die naar een niet bevredigend einddoel leidt. Pupi Avati schreef zelf het scenario. Knappe fotografie van Cesare Bastelli. Dolby Stereo.

L'uomo che ho ucciso

1995 | Drama

Frankrijk/Italië 1995. Drama van Giorgio Ferrara en Giorgio Ferrara. Met o.a. Carlo Cecchi, Didier Sandre, Delia Boccardo, Nicola Farron en Patrice Kerbrat.

De mooie Isabella (Mika[KA3]el) is gehuwd met kapitein ter zee Daveria (Sandre). Ze wordt beschuldigd van moord op een ondergeschikte van Daveria. Tijdens het proces hebben de openbare aanklager en de verdediger twee lezingen van de zaak. De officier van justitie stelt dat het om moord met voorbedachte rade gaat omdat Isabella een liefdesrelatie wilde beëindigen. De advocaat zegt dat het om zelfverdediging gaat omdat het slachtoffer Isabella wilde verkrachten. Uit deze tegengestelde pleidooien moet de jury kiezen tussen schuld en onschuld. De eindeloze dialogen maken het de kijker behoorlijk lastig om continu de aandacht vast te houden. Bovendien heb je snel in de gaten hoe de afloop zal zijn met een finale, die aan een misdaadverhaal van Agatha Christie doet denken. Het scenario is van Pierre Dumayet, Mimmo Rafele en regisseur Ferrara naar de roman 1912 + 1 van Leonardo Sciascia. Het camerawerk is van Riccardo Grassetti. Nicam Stereo.

La scorta

1993 | Misdaad, Thriller

Italië 1993. Misdaad van Ricky Tognazzi. Met o.a. Claudio Amendola, Enrico Lo Verso, Carlo Cecchi, Ricky Memphis en Tony Sperandeo.

Een film vol opwinding en spanning, waarin zeer goed wordt gespeeld. Het verhaal gaat over de dagelijkse beslommeringen van agenten. Ze moeten bescherming geven aan een rechter (Cecchi) die door de maffia wordt bedreigd. Deze jonge carabieri leven voortdurend onder grote spanning. Ze moeten bedacht zijn op ieder gevaar als zijn de magistraat begeleiden. De rechter strijdt tegen alles en iedereen: de maffia, corrupte politici, zijn eigen collega's en het kantoor van de openbare aanklager, dat hem bij zijn onderzoek probeert te hinderen en te boycotten. Slechts vier jonge, toegewijde politiemannen staan aan zijn kant. Deze rollen worden gespeeld door Amendola, Lo Verso, Memphis en Sperandeo. De film werd opgenomen in Trapani op Sicilië. Het scenario is van Graziano Diana en Simona Izzo. Het camerawerk is van Alessio Gelsini.

La fine è nota

1993 | Mysterie

Italië/Frankrijk 1993. Mysterie van Cristina Comencini. Met o.a. Fabrizio Bentivoglio, Valerie Kapriski, Carlo Cecchi, Mariangela Melato en Corso Salani.

Een man pleegt zelfmoord door uit het raam van het appartement van de beroemde advocaat Bernardo (Bentivoglio) te springen. Hij komt er daarna achter dat het onbekende zelfmoordslachtoffer hem nodig moest spreken, en dat alleen hij hem kon helpen. Bernardo, in de war van het incident, start een onderzoek en ontdekt dat het gebeurde te maken heeft met op de vlucht zijnde Italiaanse terroristen en hun aanhang. Tenslotte verwoest het onderzoek zijn leven. De grootste tekortkoming van de film, gebaseerd op Geoffrey Holiday Hall's detectiveroman, is dat de kijker halverwege praktisch al weet hoe het gaat aflopen. Plichtmatig spel.

Morte di un matematico napoletano

1992 | Biografie

Italië 1992. Biografie van Mario Martone. Met o.a. Carlo Cecchi, Anna Bonaiuto, Renato Carpentieri, Toni Servillo en Antonio Neiwiller.

Het leven van Renato Caccioppoli (Cecchi), een van de meest briljante en excentrieke figuren uit de wetenschappelijke wereld in Italië in de eerste helft van de 20e eeuw. Deels biografisch, deels fictief. Hij verzet zich tegen iedere sociaal, politiek of academisch voorschrift. Vanuit conventionele hoek wordt hij daarom te vuur en te zwaard bestreden, en zo raakt hij aan de drank. Zijn grote intellectuele gaven lossen op in de alcohol. Tenslotte pleegt deze tragische, begaafde geleerde zelfmoord. De wetenschappelijke wereld heeft een grote geest verloren door vooroordelen en intolerantie. Prachtig spel van de gehele bezetting.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Carlo Cecchi op televisie komt.

Reageer