Enzo Porcelli

Producer

Enzo Porcelli is producer.
Er zijn 6 films gevonden.

Le chiavi di casa

2004 | Drama

Italië/Frankrijk/Duitsland 2004. Drama van Gianni Amelio. Met o.a. Kim Rossi Stuart, Andrea Rossi, Charlotte Rampling en Pierfrancesco Favino.

Zwaargehandicapte Paolo reist met Gianni, de vader die hij nooit eerder heeft gezien, vanuit Italië naar Duitsland, om in Berlijn in een geavanceerde kliniek te worden behandeld. Sentimentele vertelling over een yup die zijn vadergevoelens vindt.

Een vrouw van het Noorden

1999 | Drama, Historische film

Nederland/Italië 1999. Drama van Frans Weisz. Met o.a. Johanna ter Steege, Massimo Ghini, Douglas Henshall, Lena Headey en Claudio Amendola.

Emilie van Thuile (Johanna ter Steege) is in 1899 weduwe geworden. Ze is bedroefd en gedeprimeerd. Op doktersadvies reist ze naar Itali[KA3]e, waar haar veel te vroeg gestorven echtgenoot als archeoloog opgravingen deed. Ze wordt in de kuurplaats Bagni di Lucca hoffelijk ontvangen door Hugo Aylva (Ghini), de assistent van haar overleden man. Ze is zich niet bewust dat Hugo haar bewondert en heimelijk op haar verliefd is. Hugo wil de situatie rustig afwachten. In Bagno di Lucca arriveert ook Aldo Ardo (Amendola), een onstuimige officier uit het leger, die het leven in de kazerne even voor gezien houdt. Er ontwikkelt zich een intieme relatie tussen Emilie en Aldo, maar als Aldo hoog en breed zijn verovering gemaakt heeft, kiest hij toch voor het leger. Emilie staat in dubio of zij terug zal keren naar het Noorden. Regisseur Weisz is voorzichtig, subtiel en met precisie te werk gegaan. Zijn hoofdrol Ter Steege is waardig en goed gecast, maar de film is ondanks zijn fraaie aanpak en mooie uitvoering niet opvallend genoeg, vergeleken bij gelijksoortige werken van collega-cineasten uit Engeland, Itali[KA3]e of Frankrijk. Het scenario is van Ger Thijs en Angelo Pasquini naar de novelle [KL]Aan de weg der vreugde[KLE] van Louis Couperus. Het camerawerk van Goert Giltay is beslist indrukwekkend. De film werd geproduceerd met een niet gering budget (naar Nederlandse maatstaven althans) van ongeveer drie miljoen euro en subsidie voor de distributie (maar dat heeft weinig geholpen). Geen bioscoopfilm, maar wie de kans krijgt om hem op de tv te gaan zien, moet die grijpen. Heel wat beter dan de fraai ingepakte kitsch van Rosamunde Pilcher of Danielle Steel. Ook bekend als UNA DONNA DEL NORD.

Adieu, plancher des vaches !

1999 | Komedie

Frankrijk/Italië/Zwitserland 1999. Komedie van Otar Iosseliani. Met o.a. Nico Tarielashvili, Lily Lavina, Otar Iosseliani, Philippe Bas en Stephanie Hainque.

Een nieuwe film van de voormalige Russische dissident (uit Georgi[KA3]e), die sedert de jaren 1970 in Frankrijk leeft en werkt, is voor zijn aanhangers altijd een soort happening. Deze keer is het thema dat buurmans gras altijd groener is: de rijken willen gewoon en arm zijn en de armen willen belangrijk zijn. Nauwelijks een realistisch uitgangspunt. Aan de hand van de belevenissen van Nicolas (Tarielashvili), een telg uit een steenrijke familie, maken we mee hoe dit allemaal in elkaar steekt. Twintig jaar lang beschermde zijn ondernemende moeder (Lavina) hem, die van het ene zakelijke gesprek naar het andere snelt per helicopter, in een ommuurd, ouderlijk herenhuis in Parijs, maar dan gaat Nicolas er van tijd tot tijd toch zelf op uit. Hij wast borden in een caf[KA1]e in een asociale buurt en heeft een oogje op Paulette (Hainque), de dochter van de kastelein, maar zij ziet hem niet. Ze heeft wel oog voor Gaston (Bas), een hochstapler die zich uitgeeft voor de bezitter van een jacht (dat hij zou verhuren) en op een geleende motor rondrijdt. Paulette schijnt verrukt te zijn van het feit dat Gaston haar als oud vuil behandelt en zij lijkt te genieten van zijn hardhandige optreden. De vader van Nicolas (regisseur Iosseliani) wordt weggehouden door moeder en verdoet zijn tijd met de modelspoorbaan en bezat zich overmatig aan dure wijnen. Tenslotte neemt Nicolas een aantal vrienden van laag allooi mee, waarbij zijn vader een drinkebroer treft. Nadat Nicolas in de gevangenis is beland, besluit hij zijn leven te veranderen. Ook zijn vader besluit de vrijheid te kiezen, hoewel het meer een beschikking over het eigen lot is. Het scenario van regisseur Iosseliani is onsamenhangend, waardoor de film het moet hebben van de scène's, maar die zijn meestal veel te lang zijn en slaan dikwijls nergens op. De ironie ligt er soms duimendik bovenop en de humor is des duivels, maar niet kwetsend of storend. De spelprestaties zijn ondergeschikt aan de vertelling, die eigenlijk geen vertelling is. Al met al duurt deze film veel te lang en werkt hij in het laatste half uur op de zenuwen. Het camerawerk is van William Lubtchansky. De titel slaat op een uitdrukking van Franse zeelieden uit de 19e eeuw, die als ze uitvoeren de vaste bodem onder de voeten verloren, maar dan hoopten op nieuwe, betere gronden - wij zouden zeggen: op water kun je niet lopen.

Elvjs e merilijn

1998 | Drama

Italië 1998. Drama van Armando Manni. Met o.a. Edyta Olszowka, Goran Navojec, Giorgio Faletti, Toni Bertorelli en Julietta Koleva.

Elvis Presley en Marilyn Monroe begeesteren hun tienerpubliek in de ijskoude straten van Boekarest. Maar Elvis is een Bulgaar die Nicolai (Navojec) heet en Marilyn is een blonde stoot uit Boekarest die Ileana (Olszowka) heet. Zij zijn de winnaars van een soundmix-show, georganiseerd door een louche Italiaanse impresario. De eerste prijs is een reeks optredens in Riccione, een toeristische trekpleister aan de Adriatische zee. Dit is dé kans van hun leven. Ileana is net haar vader verloren en woont in bij haar zieke moeder. Nicolai is arbeider in een cementfabriek in Sofia. In debuutfilm van Manni, die het scenario schreef met Massimo Torre, is uiteraard niet alles zoals het lijkt. Wanneer beide 'look-alikes' klaar staan om te vertrekken zijn er niet alleen problemen met hun paspoorten. Dit is slechts het begin van een ontroerende lijdensweg van Roemenië naar Italië. Een juweeltje van een debuutfilm.

Compagna di viaggio

1996 | Drama

Italië 1996. Drama van Peter Del Monte. Met o.a. Michel Piccoli, Asia Argento, Silvia Cohen, Lino Capolicchio en Max Malatesta.

Twintigjarige Cora leeft in haar eentje in Rome zonder vast adres. Af en toe heeft ze een baantje en om de haverklap wisselt ze van vriendje. Op een dag vraagt de vrouw voor wie Cora de hond uitlaat of zij haar vader (Piccoli) in de gaten wil houden. De man lijdt aan geheugenverlies en vindt na ´t wandelen de weg naar huis niet meer terug. Cora accepteert de job en volgt hem als hij de trein neemt. Het is begin van een odyssey door Italië. Met deze `roadmovie´ verhaalt Del Monte, evenals in veel van zijn voorgaande films (Julia and Julia, 1987, Etoile 1988, Tracce di Vita Amorosa, 1990) over de eenzaamheid in het leven van alledag. Mooie zwijgzame rol van Michel Piccoli. (RdL/VPRO Gids)

Enrico IV

1984 | Drama

Italië 1984. Drama van Marco Bellocchio. Met o.a. Marcello Mastroianni, Claudia Cardinale, Latou Chardons en Luciano Bartoli.

De titel mag dan hetzelfde zijn als die van Shakespeare's klassieker, deze film is een betrekkelijk eigentijds drama over een gek, die ervan overtuigd is dat hij een Duitse keizer uit de 11de eeuw is. Luigi Pirandello schreef het toneelstuk in 1922 en deze vrij bewerkte filmversie is een Pirandelli-achtig raadsel dat de aard van de waarheid, de waanzin, de logica en de werkelijkheid ter discussie stelt. De charismatische Mastroianni speelt de hoofdrol met als tegenspeelster de altijd even voortreffelijke Cardinale, een aristocratische schoonheid die hij liefheeft en verliest. De opmerkelijke muziek van Astor Piazzolla vormt de achtergrond voor de langere passages van deze mooie film, die bedoeld is voor bioscoopbezoekers met geduld. Prachtige decors, oogverblindende kostuums en een nauwgezette regie door Bellocchio maken deze film bijna klassiek. Alleen het tempo ligt wat laag, maar in deze omstandigheden is dat noodzakelijk. Engelse titel Henry IV.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Enzo Porcelli op televisie komt.

Reageer