Jean-Claude Dauphin

1948 Acteur

Jean-Claude Dauphin (1948) is acteur.
Er zijn 47 films gevonden.

Frère et soeur

2012 | Drama, Komedie

Frankrijk 2012. Drama van Denis Malleval. Met o.a. Bernard Le Coq, Roxane Potereau, Jacques Sereys, Jean-Claude Dauphin en Christiane Millet.

Televisieregisseur Malleval is van vele genremarkten thuis. Voor deze lichtgewicht familiedramedie strikte hij veteraan Le Coq. Deze speelt de behoorlijk eigengereide advocaat Bruno Cellini, die plotsklaps wordt geconfronteerd met de terugkeer van zijn jaren eerder uit beeld verdwenen vader. Tot Bruno's stomme verbazing heeft pa zijn piepjonge dochter uit Polynesië op sleeptouw - een halfzusje van wie de nukkige jurist uiteraard geheel onkundig was. Dit verstrooiende anderhalf uurtje niks-aan-de-hand herinnert wel aan de oubollige tv-films waarmee ARD en ZDF al decennia hun vergrijsde doelgroep bedienen.

Pas tout de suite...

2007 | Romantisch drama

Frankrijk 2007. Romantisch drama van Marianne Lamour. Met o.a. Bernard Le Coq, Dorothée Brière en Jean-Claude Dauphin.

Benjamin, 50 jaar, is ontroostbaar sinds de dood van zijn vrouw, vijf jaar geleden. Totdat hij op een dag de blik van Carole kruist. Het is voor beiden liefde op het eerste gezicht.

Les âmes câlines

2002 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 2002. Romantiek van Thomas Bardinet. Met o.a. François Berléand, Laetitia Coti, Valérie Donzelli, Laure Duthilleuil en Aurore Clément.

De zoveelste film over een hitsige vijftiger die meisjes van in de twintig achterna zit. In dit geval gaat het om Jacques (Berl[KA1]eand), die een vindingrijke, straatarme kunstschilder is en het hartje van studente Claire (Coti) probeert te veroveren, terwijl hij dankbaar misbruik maakt van de vrijgevigheid van zijn buurvrouw H[KA1]el[KA2]ene (Duthilleuil). Niet alleen dat hij bij haar eet, maar zij dekt hem als Jacques` ex Christine (Cl[KA1]ement) komt zeuren en wil weten, waar hun opstandige zoon S[KA1]ebastien (Boidin) kan zijn; Hélène legt dan snel uit dat Claire de vriendin van Sébastien is. Het wordt koddig als Jacques regelmatig in zijn ondergoed op de gang voor de dichte deur van zijn woning staat, omdat hij geen sleutel bij zich heeft. Met geleende kleren, die niet bij elkaar passen, gaat hij op de versiertoer en probeert Claire in de bistro om de hoek over te halen hem bij haar te laten slapen. Het tot op de draad versleten scenario is van regisseur Bardinet en Gilles Marchand naar een anekdote van Daniel Martínez, dat geïnspireerd zou zijn op een song uit de jaren 1960 van Michel Polnaref. De film is te harden dankzij Berléand's spel en de uitstekende rol van de oudere Presle als Juliette met wie Jacques een platonische verhouding heeft. Het camerawerk is van Antoine Roch. Ook bekend als LE FOSSÉ DES GÉNÉRATIONS EST UN LIT DOUILLET.

La Tour Montparnasse infernale

2001 | Actiefilm, Komedie

Frankrijk 2001. Actiefilm van Charles Nemes. Met o.a. Éric Judor, Ramzy Bédia, Marina Foïs, Serge Riaboukine en Michel Puterflam.

De Engelstalige Canadese titel luidt DON`T DIE TOO HARD! en de bijbehorende reclamekreet is: `When Dumb And Dumber meets Die Hard`. Een goed verstaander weet dan in welke richting deze actiefilm moet gaan. Als hij dan ook nog de Amerikaanse titel THE TOWERING MONTPARNASSE INFERNO kent, dan weet hij helemaal wat voor vlees hij in de kuip heeft. Hij mag dan alleen nog maar op een geslaagde parodie hopen. Eric (Judor) en Ramzy (Bedia) zijn de glazenwassers van de hoogste wolkenkrabber van Parijs, de Tour de Montparnasse. Ze lapzwansen met hun werk en flirten achter het glas tegen de dames die ze zien. Eric is hoteldebotel van Marie- Jo[KA3]elle Lanceval (Fo[KA3]is), de nicht van Lanceval (Puterflam), de groot aandeelhouder van de machtige industriële groep met de gelijke naam. Die avond komen ze bij elkaar, de familie en de oom, voor een belangrijke aandeelhouders vergadering, maar Marie-Joëlle heeft het voorzien op de brandkast. Daarvoor heeft ze een legertje ongeregeld ingehuurd dat door onze onnozele glazenwassers aangezien wordt voor terroristen. Eric wil Marie-Joëlle redden en haalt zijn maat Ramzy over om hem als spierbundel te assisteren. Ramzy doet aan bodybuilding. Wie voornoemde films gezien heeft weet wat er gaat gebeuren. Wie daarbij ook nog SPEED kent, begrijpt de opmerking van Marie-Joëlle die tegen het tweetal zegt: smeer hem en laat je tempo niet zakken, want als je minder dan dertig kilometer per uur loopt, ontploffen je schoenen. Weinig eisende kijkers vinden de humor en de actie OK, al zijn sommige grappen wel heel erg Frans. Een ongelijk stel dat je aan het lachen moet brengen, is al zo oud als de weg naar Rome, maar Eric Judor en Ramzy Bedia, die in eigen land populair zijn, kunnen ermee door. De speciale effecten zijn aanvaardbaar, de homo-vijandige bakken zijn minder. Het scenario is van Eric Judor, Ramzy Bedia, Kader Aoun en Xavier Matthieu. Het camerawerk is van Étienne Faudet. In sommige versies heet Marie-Joëlle Stéphanie.

Julien l'apprenti

2000 | Drama, Oorlogsfilm

België/Frankrijk 2000. Drama van Jacques Otmezguine. Met o.a. Francis Huster, Marianne Basler, François Morel, Benjamin Rolland en Gaspard Ulliel.

Tegen het einde van WO I sneuvelt Charles Chevalier. Zijn vrouw Lucienne (Basler) blijft alleen achter met de kleine Julien. Na de oorlog hertrouwt Lucienne met Doinot (Morel), een weduwnaar met drie kinderen. Julien (Ulliel als puber, later Rolland) voelt zich niet thuis in dit nieuwe gezin. Op jonge leeftijd verlaat hij de school en gaat als leerjongen in dienst in de pelterij van Delhomme (Dauphin) om er het beroep van bontbewerker te leren. Zo komt hij terecht bij bonthandelaar Rosmer (Huster) en wordt verliefd op de knappe Marianne (Prassinos). Deel twee, dat de ondertitel [KL]Tout l`avenir du monde[KLE] meekreeg, begint met het uitbreken van WO II. Julien moet naar het front. Alvorens te vertrekken verneemt hij nog dat Marianne zwanger is en dat ze gaat trouwen. Na de capitulatie keert hij terug om te vernemen dat Rosmer en zijn vrouw (Sébastien) als joden hun zaak moesten sluiten. Een deel van het gezin, w.o. Marianne, werd gedeporteerd. Julien tracht hen terug te vinden. Tevens probeert hij het dochtertje van Marianne op het platteland in veiligheid te brengen. Uitstekende recreatie van de sfeer in het Frankrijk tussen de twee oorlogen en tijdens WO II. In het eerste deel wordt veel aandacht besteed aan de gevaren die uitgaan van extreem rechts, terwijl het tweede deel zich meer concentreert op het lot van de joden onder de nazistische bezetting. De jonge Rolland, die de rol speelt van de volwassen Julien, zet een knap uitgetekend dramatisch personage neer. Ongetwijfeld een van de betere Franse tv-films, geschreven door regisseur Otmezguine en Jean-Claude Grumberg. Fraaie, sfeervolle fotografie van Alain Marcoen. Dolby Surround.

La clef des champs

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Charles Nemes. Met o.a. Christine Boisson, Catherine Rouvel, Thérèse Liotard, Jean-Claude Dauphin en Amandine Chauveau.

Zesdelige familie-sage, gedraaid in gehucht van Aveyron- streek. Gescheiden `Parisienne` Colombe Pag[KA2]es (Boisson) keert na twintig jaar terug naar haar geboortedorp, bij dood van haar vader. Tot ieders verbazing neemt zij diens messen- makerij over. Zij gewent opnieuw aan het leven op het platteland, alleen haar dochter Vanessa (Chauveau) is niet gelukkig met de verhuis. Verder is er de journalist/romancier Antoine Pujol (Yordanoff) die Colombe niet onverschillig laat. Tegenwind komt er van lokale burgemeester en notaris die haar bedrijfje naar faillissement pogen te drijven omdat zij in haar ouderlijk huis een bejaardenhome wilden onderbrengen. Traag gestarte familie- en plattelandskroniek, geschreven door Brigitte Peskine, krijgt soap-allures wanneer Paul (Delarive), het door meestergast van het bedrijfje geadopteerde kind, Colombe`s doodgewaande zoon blijkt te zijn. Ook haar Parijse zoon Laurent (Sauvion) strijkt in Aveyron neer. Alle karikaturen van 'terugkeer naar de roots', 'echte waarden van het leven', de uiteengevallen familie, het verlangen om zijn leven te veranderen, zijn aanwezig naast meer traditionele ingrediënten als liefde, haat en sombere, angstvallig verborgen geheimen. Heerlijk voor wie houdt van dit soort menu, opgediend door goed geïnspireerd spel der acteurs.

Le poids d'un secret

1996 | Drama

België/Frankrijk 1996. Drama van Denis Malleval. Met o.a. Amandine Dewasmes, Laure Duthilleul, Jean-Claude Dauphin, Thiam en Vincent Colombe.

Dewasmes is de veertienjarige dochter van een vroom katholiek echtpaar, Dauphin en Duthilleul. Zoals elke zondag gaat papa bij zijn oude moeder eten, terwijl mama, tussen haar ander werk door, haar dochter in het oog houdt. Deze is smoorverliefd op een zestienjarige jongen die het thuis zeer moeilijk heeft. Ondanks het verbod van haar moeder gaat het meisje toch naar een fuif in de hoop daar de jongen ook te zien. Tijdens de fuif worden haar dromen echter brutaal stukgeslagen. Twee adolescenten staan centraal in dit door-de-weekse generatieconflict, waarbij de ouders ook niet vrijuit gaan. Redelijk goed gespeeld vooral door de jonge Dewasmes. Michèle Letellier schreef het scenario dat sober-realistisch in beeld gebracht werd door Patrice Payen. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

Samson le magnifique

1995 | Drama

Frankrijk/Duitsland 1995. Drama van Etienne Périer. Met o.a. Charlotte Rampling, Roger Hanin, Eléonore Hirt, André Valardy en Corinne Touzet.

Zakelijk is de zestig-jarige Hanin een kei, die zich door hard werken een aanzienlijk fortuin heeft weten te verwerven. Op het amoureuze gebied heeft hij minder succes. Behalve enkele oppervlakkige relaties, genoeg om zijn ego te strelen, is hij alleen. Tot hij op een dag toevallig de aantrekkelijke Rampling ontmoet, een meisje van goeden huize, die zich bezighoudt met humanitaire hulpverlening. Zij zal zijn leven grondig veranderen. Een drama dat heel wat thema's vluchtig behandelt, van de macht van het geld, over de confrontaties van sociale klassen tot de triomf van alles overheersende liefde. Vrij letterlijk bewerkt door Bertrand Poirot-Delpech naar het toneelstuk Samson van Henry Bernstein. De film vervalt nogal vaak in het theatrale acteren. Mooi in beeld gebracht door Martial Thury.

Navarro : Sentiments mortels

1995 | Misdaad

Frankrijk 1995. Misdaad van Nicolas Ribowski. Met o.a. Roger Hanin, Daniel Rialet, Christian Rauth, Jacques Martial en Jean-Claude Caron.

Wie heeft Genevi[KA2]eve (Jade) vermoord? Zij was twaalf jaar getrouwd met Guillaume Marcillac (Dauphin) en samen stonden zij aan het hoofd van een bloeiend makelaarskantoor. Op het lijstje van verdachten van inspecteur Navarro (Hanin) staan drie namen: echtgenoot Guillaume, zijn ma[KA4]itresse Cl[KA1]emence Larue (Dommartin) en de jonge nietsnut met een strafblad Philippe Andros (Chevrier). De politie arresteert natuurlijk Andros als eerste, die zodra de gelegenheid zich voordoet, Navarro bij de keel grijpt en hem in gijzeling neemt. Alleen Andros` zus Julie (Prune) is overtuigd van zijn onschuld. Navarro begint te piekeren. Deze minder sterke aflevering, geschreven door Frédérique Topin, moet het vooral hebben van het zure sfeertje en de geheimzinnige uitstraling van de helden. Hanin krijgt sterk tegenspel van Dauphin.

Maigret et le port des brumes

1994 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1994. Misdaad van Charles Nemes. Met o.a. Bruno Cremer, Jean-Claude Dauphin, Jeanne Marine, Jean-Marie Cornille en Luc Thuillet.

In Parijs wordt een rondzwervende, gewonde man opgepakt, die aan geheugenverlies lijdt. Commissaire Maigret (Cremer) laat zijn foto in de landelijke pers afdrukken in de hoop dat iemand hem zal herkennen. Een jonge vrouw (Marine) komt spoedig opdagen: zij blijkt de dienstmeid te zijn van de sinds een maand vermiste kapitein (Goodall) met als thuishaven een kustplaatsje in Normandi[KA3]e. Maigret begeleidt de man en zijn meid terug naar hun woonplaats in de hoop ter plekke de mysterieuze zaak te kunnen ontrafelen. De zeevaarder sterft echter de dag na zijn terugkeer als gevolg van een strychnine-vergiftiging. Goede weergave van de sfeer, die ook kenmerkend is in het boek van Georges Simenon [KL]Le port des brumes[KLE] dat in 1932 verscheen en in het Nederlands uitkwam als [KL]Maigret in de mist[KLE]. Typische situaties, die zo kenmerkend zijn voor Simenon: sprekende stiltes, ingewikkelde familierelaties, enz. De rolbezetting, de bijrollen inbegrepen, staan op een hoog niveau. Vooral Dauphin (de zoon van acteur Claude Dauphin en actrice Maria Mauban) is perfect als de bijzonder arrogante burgemeester. Scenario en dialogen van Guy Patrick Sainderichin. Regisseur Nemes speelt de rol van de dokter, maar dat maakt van hem nog geen Hitchcock.

Facteur VIII

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Alain Tasma. Met o.a. Nicole Garcia, Roland Bertin, Bruno Todeschini, Jean-Claude Dauphin en Victor Garrivier.

Parijs 1983. Etienne (Todeschini) is een jonge hemofiliepati[KA3]ent die dank zij het geneesmiddel Facteur VIII een redelijk normaal leven kan leiden. Hij is verloofd met Lise (Schulz), wiens moeder Dr. Martine Bressian (Garcia) werkt in een bloedverdeelcentrum. Daar wordt ontdekt dat enkele stalen van met AIDS besmet bloed door de analyse glipten en bij patiënten terecht kwamen. Zonder nutteloze franjes of ziekelijke sensatie wordt op haast documentaire wijze een waargebeurd drama gereconstrueerd. De acteurs leven zich goed in hun rol in maar Garcia kan moeiteloos de show stelen. Bruno Dega en Stéphane Giusti schreven het goed opgebouwde scenario. Jean-Claude Larrieu stond achter de camera.

Deux justiciers dans la ville

1993 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk/Portugal 1993. Misdaad van Franck Apprédéris. Met o.a. Thierry Lhermitte, Jean-François Stévenin, Jean-Claude Dauphin, Eva Darlan en Vania Vilers.

Lhermitte en Stévenin vormen een alles behalve orthodox politieduo; hun verhoor-praktijken worden alom gevreesd. Ze worden naar een dorpje gezonden om een moordzaak op te lossen. Hun reputatie reist vooruit en de bewoners zijn bang. Ze kunnen iedereen intimideren behalve Dauphin, de locoburgemeester en vriend van het slachtoffer, die de storm moeiteloos doorstaat. Er volgt echter een tweede moord. Politiefilm vol humor, schitterend gespeeld door de hoofdrollen, die zich kunnen uitleven omdat ze verschillende persoonlijkheden kunnen spelen. Gérard Carré en Alain Minier baseerden hun scenario vrijelijk op de roman Les Justiciers van Alexis Lecaye. Pretentieloos amusement, in beeld gebracht door Jacques Loiseleux en Claude Robin.

Netchaïev est de retour

1991 | Mysterie, Thriller

Frankrijk 1991. Mysterie van Jacques Deray. Met o.a. Yves Montand, Carolina Rosi, Patrick Chesnais, Vincent Lindon en Maxime Leroux.

Montand speelt de directeur van een Franse contraspionagedienst. Zijn zoon Netchaiev (Lindon) is een beruchte terrorist, die terugkeert naar Parijs waar hij zijn levensverhaal wil verkopen aan de hoogste bieder, wat hem ongeliefd maakt bij collegae en wat zijn vader stimuleert om hem levend in handen te krijgen. Het verhaal komt van Jorge Semprun, die eerder de beroemde politieke thriller Z (1969) scriptte, ook met Montand. Netchaiev est de retour is niet zo'n klassieker, maar mag er wel wezen.

Meurtre avec préméditation: Le squale

1990 | Misdaad, Thriller, Romantiek

Frankrijk 1990. Misdaad van Claude Boissol. Met o.a. Grace De Capitani, Jean-Claude Dauphin, Marco Bisson, Lyliane Patrick en André Sanfratello.

Een verfilming, en zonder twijfel de beste tot nu toe, uit de serie Meurtre avec préméditation, van een van de beste Franse detectiveschrijvers die er momenteel zijn. De handeling is verplaatst van het zuiden van Frankrijk naar Bourgondië en, bij wijze van uitzondering, is dat een goed idee want de schoonheid en de droefgeestigheid van het landschap brengt een mysterieuze en angstaanjagende sfeer met zch mee voor deze zwaarmoedige geschiedenis over een tragische liefde. Een vrouw verlaat haar echtgenoot, een integere rechter in een stadje waar een beklemmende atmosfeer heerst, omdat zij zich heeft laten verleiden door een man, die is omgekocht door lieden die de rechter chanteren. Ze willen dat hij zwicht en ontslag van rechtsvervolging uitspreekt, tegen zijn diepe overtuiging in. Bewerking en dialoog van André Brunelin. Boeiende, verleidelike en overtuigende personages. Aan zulk goed werk van deze tv-regisseur waren we nog niet gewend!

Le temps des as

1990 | Avonturenfilm, Historische film

Frankrijk 1990. Avonturenfilm van Claude Boissol. Met o.a. Bruno Pradal, Jean-Claude Dauphin, Jean-Marc Therin, Philippe Brigaud en Suzanne Gabriello.

De avonturen van iemand met een passie voor de luchtvaart en alles daaromheen toen dit nog in de kinderschoenen stond aan het begin van deze eeuw. Een goede reconstructie die weinig geld heeft gekost. De regie is netjes gedaan terwijl de echte sterren ondanks hun onzekere gedrag hoe dan ook de schilderachtige 'oude kistjes' zijn.

Le manteau de saint Martin

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Gilles Béhat. Met o.a. Jean-Claude Dauphin, Corinne Dacla, Robert Dhéry, Colette Brosset en Christian Rauth.

Een bewerking van de roman van Joseph Bialot, verschenen in de bekende misdaadreeks 'série noire' van Gallimard. De handeling speelt zich af in de straatarme en ongure Parijse voorstad Saint-Martin. Deze geschiedenis waarin terroristen centraal staan, moest Gilles Béhat wel liggen. Of het nu om film of televisie gaat, altijd weer geeft hij blijk van zijn bezetenheid van enerzijds racisme en geweld en anderzijds romantische en anarchistische personages. Zo'n stokpaardje kan soms op den duur in een automatisme veranderen. Intelligent spel.

Largo Desolato

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Agnieszka Holland. Met o.a. Pierre Arditi, Dominique Blanc, Eva Darlan en Jean-Claude Dauphin.

De tragische geschiedenis van een dissidente schrijver die blootstaat aan de vervolgingen van het totalitaire regime in zijn land. In werkelijkheid is dit de verhulde autobiografie van de schrijver Vaclav Havel in de vorm van een toneelstuk, dat hier verfilmd is door een cineaste met een hoogontwikkeld gevoel voor ruimte, belichting en ritme. Bovendien weet zij uitstekend een dreigende, sombere en trieste sfeer op te wekken. Een zeldzaam voorbeeld van een geslaagde tv-verfilming van een toneelstuk.

La mort a dit peut-être

1990 | Thriller

Frankrijk 1990. Thriller van Alain Bonnot. Met o.a. Jean-Claude Dauphin, Leslie Malton, Angelo Infanti, Marie-José Nat en Virginie Ledieu.

`Hallo, ik ga zelfmoord plegen!` roept een onbekende vrouw door de telefoon tegen Herv[KA1]e Laube (Dauphin) die onmiddellijk naar haar toe snelt, niet wetende dat hij in een merkwaardig raderwerk, een combinatie van eigenaardigheden en zonderlinge gebeurtenissen, terecht zal komen, terwijl hij ook de grote passie leert kennen! Het scenario is niet erg samenhangend, maar deze tv-maker weet een beklemmende sfeer te creëeren die grenst aan het onirisme en het surrealisme. Eindelijk een origineel geschreven detective die voor de tv werd gemaakt! Ondanks zijn grote gebrek aan verhaalkracht.

Big Bang

1990 | Thriller

Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten 1990. Thriller van Paolo Barzman. Met o.a. Simon Dutton, Morgan Brittany, Jerry Di Giacomo, Jean-Claude Dauphin en Serge Geuillard.

Simon Templar is in Parijs om de geheimzinnige dood van een mooie zakenvrouw te ontraadselen. Opnieuw geeft Simon Dutton een matte vertolking van The Saint, het beroemde personage van Leslie Charteris, dat in het verleden al heel wat beter is neergezet.

Adieu la vie

1990 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1990. Drama van Maurice Dugowson. Met o.a. Jean-Claude Dauphin, Fabrice Luchini, Benoît Régent, Jean-Pierre Bisson en Laure Killing.

Een ambulancebestuurder leidt een karig bestaantje en hij wordt bovendien bedrogen door zijn vrouw met de man, waarvan hij denkt dat het zijn beste kameraad is. Bij toeval ziet hij de kans schoon om zich door een uit de hand gelopen juwelenroof te verrijken en van zijn niet al te geliefde familie en ega af te raken. Vaardig werk van een tv-regisseur, die zijn vak beheerst.

Sentiments

1989 | Drama

Frankrijk 1989. Drama van Peter Dufell. Met o.a. Jean-Claude Dauphin, Jenny Seagrove en Dinsdales Landen.

Een onduidelijke, sentimentele geschiedenis over de ontvoering van een kind door zijn gescheiden moeder, die is vertrokken om zich bij haar geliefde te voegen, een perscorrespondent maar ook de broer van haar ex-echtgenoot. De kijker reist mee van Engeland naar Istanboel en van de mogelijkheid om mooie plaatjes te schieten, is beslist volop gebruik gemaakt. Een Franse producent, internationale acteurs en een Engelse regisseur, kortom, een kosmopolitisch geheel maar weinig nieuws onder de zon.

O.P.A. sauvage

1989 | Misdaad, Mysterie

Frankrijk 1989. Misdaad van Paolo Barzman. Met o.a. Simon Dutton, Morgan Brittany, Jean-Claude Dauphin, Serge Feuillard en Jerry Di Giacomo.

Duistere samenzweringen en moordaanslagen rond een begeerde Franse industri[KA3]ele onderneming. Simon Templar (bijgenaamd `The Saint`) dwarsboomt deze complotten. Het opnieuw tot leven wekken van deze ongeloofwaardige figuur, beroemd van de misdaadfilms van weleer, had niet gehoeven. Dit internationale, nostalgische, achterlijke en suffe is ge[KA3]inspireerd(?) op een modieus thema en werkt zo mee aan de legendevorming van onze tijd.

Champagne Charlie

1989 | Romantiek, Oorlogsfilm

Canada/Frankrijk 1989. Romantiek van Allen Eastman. Met o.a. Hugh Grant, Magan Gallagher, Megan Follows, Stéphane Audran en R.H. Thomson.

Weelderig romantisch drama over de man die Amerika liet kennismaken met de geneugten vam champagne in de tijd van Abe Lincoln. Als er al iets aan bruiste, is dat doodgeslagen door de lengte van de film. Oorspronkelijk werd hij in twee delen vertoond. Het scenario is van Jacqueline Lefèvre. Het camerawerk is van Michel Genet.

Ricochets

1988 | Misdaad

Frankrijk 1988. Misdaad van Alain Dhenaut. Met o.a. Yves Rénier, Guy Montagné, Jean-Claude Dauphin, Nelly Benedetti en Jean Amos.

Een zaak van commissaris Moulin. De directeur van een modehuis is in zijn kantoor vermoord. Te lang, met overbodige scènes, maar toch wel vermakelijk en goed gespeeld.

Les scénaristes

1988 | Komedie, Avonturenfilm

Frankrijk 1988. Komedie van Nino Monti. Met o.a. Jean-Pierre Darras, Bernard Haller, Jean-Claude Dauphin en Geneviève Fontanel.

Twee scenarioschrijvers, onbekend bij het grote publiek, werken als paarden om een held te creëren die hen beroemd zal maken. Aangenaam, pretentieloos vermaak.

Nuit d'ivresse

1986 | Komedie

Frankrijk 1986. Komedie van Bernard Nauer. Met o.a. Josiane Balasko, France Roche, Dadzy, Jean-Claude Dauphin en Jacques Delaporte.

De eerste lange speelfilm van Bernard Nauer naar een toneelstuk. Loodzwaar en vreselijk saai. De filmmaker, wiens vorige (korte) speelfilm DIALOGUE DE SOURDS wel sprankelend was, is hier minder verantwoordelijk voor dan de beide hoofdrolspelers. Wat te denken van een avondje dronken worden ('nuit d'ivresse') zonder een druppel alcohol?

Spécial police

1985 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1985. Thriller van Michel Vianney. Met o.a. Richard Berry, Carole Bouquet, Fanny Cottençon, Jean-Pierre Malo en Benoît Régent.

Politieman Berry, verzot op electronica, verslaat uiteindelijk een bende professionele moordenaars dankzij zijn hobby. Goed opgebouwd, met prachtig camerawerk (Claude Agostini), sterk gespeeld en vol kanttekeningen bij de alledaagse werkelijkheid. Deze politiefilm bevat desondanks niets nieuws; we hebben het allemaal al eens eerder gezien. Een aardig serieproduct dat de aandacht weet vast te houden dankzij een personage dat weinig overeenkomst vertoont met de traditionele smeris: hij heeft een baard en een bril. Scenario van Michel Vianey.

L'amour propre

1985 | Muziek, Komedie

Frankrijk 1985. Muziek van Martin Veyron. Met o.a. Jean-Claude Dauphin, Nathalie Nell, Marianne Basler, Jean-Luc Bideau en Béatrice Houplain.

Martin Veyron, die een nogal overschat striptekenaar is omdat hij saai is, geobsedeerd door seks is en in herhalingen valt, regisseert hier zijn eerste film. Zoals bijna altijd laten stripfiguren zich moeilijk tot mensen van vlees en bloed omtoveren. Alles draait om Lauzier, een wrede, grimmige en sombere satire - enkele amusante scènes uitgezonderd - vaardig maar karikaturaal gemaakt soms systematisch en oppervlakkig.

Souvenirs, souvenirs

1984 | Komedie, Musical, Muziek

Frankrijk 1984. Komedie van Ariel Zaïtoun. Met o.a. Christophe Malavoy, Pierre-Loup Rajot, Gabriel Lazure, Claude Brasseur en Marlène Jobert.

Rego (Malavoy) een popster, probeert naam te maken in die wereld en dat lukt hem, ondanks wat moeilijkheden en vijandelijkheden. Het verhaal is niet het meest interessant. Deze film beweert een Franse AMERICAN GRAFFITI te zijn, die de sfeer van de `dolle dwaze` (?) jaren 1960-70 generatie moet doen herleven. Muziek aan alle kanten dus en dat zal alle Rock 'n Roll fanaten en twintigers van die tijd wel bevallen. Een sympathieke maar naïeve film, voor deze generatie die nog steeds op haar eigen Jacques Becker wacht. Scenario van Daniel Saint-Hamont en regisseur Zeitoun.

Sarah

1983 | Actiefilm, Drama, Komedie

Frankrijk 1983. Actiefilm van Maurice Dugowson. Met o.a. Jacques Dutronc, Lea Massari, Jean-Claude Brialy, Heinz Bennent en Gabrielle Lazure.

Een verzekeringsagent moet een onderzoek instellen bij een filmproduktie in Spanje die is vastgelopen door de verdwijning van de hoofdrolspeelster (die hij zonder dat te weten onderweg al heeft ontmoet). Zijn fascinatie voor het verdwenen meisje leidt tot een steeds grotere betrokkenheid bij de filmfauna waardoor fictie en realiteit door elkaar gaan lopen. Hoewel de film is geïnspireerd op ware gebeurtenissen, zijn de meeste personages - regisseur, diva, grimeuse - overbekende clichés gebleven: alleen de hoofdrol van Dutronc wekt interesse. De fraaie fotografie is daarnaast een liefdesverklaring aan Lazure in de - vermiste - titelrol.

Une Jeunesse

1982 | Komedie

Frankrijk 1982. Komedie van Moshé Mizrahi. Met o.a. Ariane Lartéguy, Patrick Norbert, Jacques Dutronc, Charles Aznavour en Michael Lonsdale.

Een film naar de gelijknamige roman van Patrick Modiano. Het boek is zo nauwgezet gevolgd dat elke spontaniteit verdwijnt. Er gebeurt al weinig in de roman en de regisseur slaagt er niet in de sfeer over te brengen. Slechts saaie zwerftochten en eindeloze dialogen blijven over. De enige kostelijke momenten zijn te danken aan de prestaties van Dutronc, Aznavour en Lonsdale. Wat doen die beproefde acteurs trouwens in deze slechte film?

Le choix des armes

1981 | Misdaad, Drama, Thriller

Frankrijk 1981. Misdaad van Alain Corneau. Met o.a. Yves Montand, Gérard Depardieu, Catherine Deneuve, Michel Galabru en Gérard Lanvin.

Klassieke policier van de veelzijdige Corneau (1943-2010). Waarin vervroegd uitgetreden gangster Noël Durieux (Montand) op zijn paardenfokkerij nabij Parijs ongenode gasten krijgt: zwaargewonde Serge en dolle hond Mickey, ontsnapte bandieten op de vlucht. Meteen is de fatalistische toon gezet, zoals in Série noire en Police Python 357, de andere Corneau-hoogvliegers uit deze periode. Scenario van de regisseur en journalist/romanauteur Michel Grisolia snijdt en passant zaken aan als ouder worden, loyaliteit en liefde. Muziek van Philippe Sarde en cameravoering van Pierre-William Glenn lijken welhaast in symbiose.

Madame le juge: le feu

1978 | Mysterie, Misdaad

Frankrijk 1978. Mysterie van Philippe Condroyer. Met o.a. Simone Signoret, Maurice Garel, Jean-Claude Dauphin, Didier Haudepin en François Perrot.

Het immense provinciale landgoed van Paul Barne (Garel) is verwoest door een brand. In de ogen van `Mevrouw de rechter van instructie` (Signoret), die het onderzoek leidt, is het zeer verdacht. In het dorp wordt Pierre Miaille (Leroux) ervan beschuldigd. Barne dient echter geen klacht in, en dat is vreemd. Kennis en bekwaam vakmanschap van regisseur Condroyer. Goed acteerwerk en een onopvallend scenario van Mariette Condroyer.

Madame le juge: le dossier Françoise Muller

1978 | Mysterie, Misdaad

Frankrijk/Duitsland 1978. Mysterie van Edouard Molinaro. Met o.a. Simone Signoret, Nathalie Delon, Gilles Segal, Jean-Pierre Darras en Jean-Claude Dauphin.

Veelbelovende econoom Rousselet valt voor gangstermeisje Delon, waarop hij bij een mislukte afrekening door ex-minnaar Segal wordt neergeknald en omgelegd. Delon bekent schuld, maar onderzoeksrechter Signoret gelooft er geen barst van en wroet net zolang in het misdaadmilieu rond totdat zij de ware schuldige gevat heeft. De eerste film in een serie van zes, rondom Signoret met een voor haar op maat gemaakt scenario van Alphonsé Boudard naar de karakters van Raymond Thevenin. Literaire tv- persoonlijkheid Pivot is te zien in een klein rolletje. Krimi à la française.

Madame le juge: autopsie d'un témoignage

1978 | Misdaad, Mysterie

Frankrijk 1978. Misdaad van Philippe Condroyer. Met o.a. Simone Signoret, Jean-Claude Dauphin, Didier Haudepin, François Perrot en Michel Vitold.

In de laatste, zesde aflevering van MADAME LE JUGE, is onderzoeksrechter Signoret zelf een getuige, die een aanvullend bewijs levert. Ze is net verhuisd, en ziet een man over het dak van een belendend perceel vluchten; de volgende morgen wordt een jonge vrouw vermoord in haar appartement aangetroffen. Onder haar leiding wordt er een getekend portret van de verdachte gemaakt, dat door een andere getuige, de op sensatie beluste buurvrouw Robin onmiddellijk herkend wordt. Onderzoeksrechter Signoret vindt haar veel te gedecideerd en verdiept zich in haar achtergronden. Een waardig slot van de serie met een scenario van Mariette Condroyer naar een idee en de personages van Raymond Thevenin.

Madame le juge: Monsieur Bais

1978 | Mysterie, Misdaad

Frankrijk 1978. Mysterie van Claude Barna. Met o.a. Simone Signoret, Anna Karina, Maurice Ronet, Georges Wilson en Jean-Claude Dauphin.

De 32-jarige Madame Bais is een rustige persoon. Ze heeft slechts één passie: de harp. Waarom doodt zij zichzelf plotseling met een revolverschot? Madame le Juge Signoret voelt echtgenoot Ronet aan de tand. Hij blijkt acht dagen ervoor de revolver gekocht hebben; bovendien is Karina zijn maîtresse, maar is nog een derde figuur in het spel. Het blijkt uiteindelijk een geval te zijn van een gespleten persoonlijkheid, hunkerend naar liefde en erkenning. Film- en tv-regisseur Barma beschikt over heel wat vakmanschap en over het talent om 'gematigde spanning' te creëeren. Het spel is overtuigend. Gebaseerd op de figuren van Raymond Thevenin door Pierre Dumayet tot scenario bewerkt.

Madame le juge: 2 + 2 = 4

1978 | Misdaad, Mysterie

Frankrijk 1978. Misdaad van Claude Chabrol. Met o.a. Simone Signoret, Jean-Claude Dauphin, Didier Haudepin, François Perrot en Michel Vitold.

In deze aflevering krijgt Signoret de gelegenheid een rol te spelen van de onderzoeksrechter met een warm moedergevoel. Als de achttien-jarige Ferreux beschuldigd wordt van de dubbele moord op zijn ouders, twijfelt zij eraan of hij schuldig is. Ze bouwt buiten de rechtbank-sfeer een vertrouwensrelatie op met de wees, die de indruk wekt een ongelukkige jeugd te hebben gehad. Finaal bekent hij haar de dader te zijn en uit verveling gehandeld te hebben. Een puik scenario van de regisseur naar de figuren van Raymond Thevenin en sterk spel van de hoofdrollen. De titel slaat op het feit dat een plus een geen twee hoeft te zijn.

Dernière sortie avant Roissy

1977 | Drama

Frankrijk 1977. Drama van Bernard Paul. Met o.a. Pierre Mondy, Anne Jousset, Hervé Bellon, Roseline Villaume en Jacques Zanetti.

Een vrij geslaagd sociaal-psychologisch drama over een jong koppel dat dreigt weg te zinken in de middelmatigheid van een saai bestaan in een troosteloze voorstad van Parijs. Als de man zijn werk verliest en steeds depressiever wordt, komt het tot een geweldadige uitbarsting. Ook al is het thema niet bijster origineel en de intrige soms nodeloos vertakt, toch slaagt regisseur Paul erin levensechte personages neer te zetten waar je in kan geloven. Regie, fotografie en muziek zijn sober en functioneel en staan in dienst van het verhaal, dat daardoor aan stootkracht wint. Geen grote film, maar beslist verdienstelijk en onderhoudend.

Crazy American Girl

1977 | Komedie, Romantiek, Drama

Frankrijk 1977. Komedie van David Newman. Met o.a. Patti D'Arbanville, Daniel Cauchy, Brigitte Fossey, Robert Manuel en Jean-Claude Dauphin.

Modieuze, onbenullige film over de belevenissen van een meisje uit Texas in het mondaine artiestenwereldje van Parijs en Saint-Tropez. Wat de bekende Amerikaanse scenarioschrijver David Newman (BONNIE AND CLYDE, SUPERMAN) bezield heeft om dit onding niet alleen te schrijven, maar ook nog te regisseren blijft één van de Grote Raadsels uit de Filmgeschiedenis. Ook bekend als LA FILLE D'AMERIQUE.

Claudine à l'école

1977 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1977. Romantiek van Edouard Molinaro. Met o.a. Marie-Hélène Breillat, Catherine Samie, Jean-Claude Dauphin, Jean Desailly en Dominique Basquin.

Verfilming van de roman van Colette. Een beschaafde regie van een oude rot in het vak. De aanpak mag kundig en klassiek heten, hij haalt het toch net niet bij de bewerking van Serge de Poligny uit 1937. Levendig en spontaan spel.

Les Suspects

1974 | Mysterie

Italië/Frankrijk 1974. Mysterie van Michel Wyn. Met o.a. Mimsy Farmer, Paul Meurisse, Bruno Cremer, Michel Bouquet en Michael Lonsdale.

Een Amerikaanse toeriste wordt vermoord in Zuid-Frankrijk. Uit onderzoek blijkt er een hele reeks van verdachten die tijdens haar verblijf en reis contact met haar heeft gehad. Afzonderlijke situaties en personages zijn - dankzij reeks voortreffelijke acteurs - boeiender dan de feitelijke oplossing van het mysterie.

Le hasard et la violence

1974 | Drama

Italië/Frankrijk 1974. Drama van Philippe Labro. Met o.a. Yves Montand, Katharine Ross, Jean-Claude Dauphin, Antonio Casagrande en Ricardo Mangano.

Criminoloog wil aan Côte d'Azur een essay over geweld schrijven en wordt verliefd op vrouwelijke arts. Onvoorziene en onverklaarbare gewelderupties in buitenwereld beïnvloeden direct en indirect verloop van hun liefde op fatale wijze. Bedoelde bespiegeling over toenemend geweld in samenleving en angst en wantrouwen die daar het gevolg van zijn, blijft in aanmatigende onduidelijkheid steken, waarbij zelfs het sterduo geen soelaas biedt. (In Franse versie is Ross bedroevend nagesynchroniseerd, in Engelse versie Montand nòg slechter.)

La Mandarine

1972 | Komedie

Frankrijk 1972. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Annie Girardot, Philippe Noiret, Madeleine Renaud, Murray Head en Marie-Hélène Breillat.

Een familiehotel, eigendom van een oude matriarche, wordt geëxploiteerd door de echtgenoot van de oudste kleindochter. De komst van een hippe Engelsman verstoort de familieharmonie doordat hij de minnaar van beide kleindochters wordt. De jongste blijkt zwanger; haar zuster verlaat met haar opgeluchte man het hotel, maar kan ten slotte haar familie toch niet missen. De roman van Christine de Rivoyre was opgewekt-amoreel; de film blijft meer in de traditie van het boulevardtoneel en is zelfs conservatief in de hulde aan de familieband. Niettemin aanstekelijk geacteerd door de actrices; Noiret kan van zijn rol als stereotiep-sullige echtgenoot niets bijzonders maken.

Beau masque

1972 | Drama

Italië/Frankrijk 1972. Drama van Bernard Paul. Met o.a. Dominique Labourier, Luigi Diberti, Gaby Sylvia, Jean-Claude Dauphin en Evelyne Dress.

Een fabrieksarbeidster en tevens militant vakbondslid woont samen met een Italiaanse melkboer die het activisme van zijn vriendin met moeite accepteert. Bij een staking en protestdemonstratie neemt hij toch deel en wordt door de politie gedood. De roman van Roger Vailland uit jaren vijftig kreeg actuelere filmbewerking die in al te simplistische propaganda voor de Communistische Partij vervalt en daarnaast nogal overbodige idyllische scènes heeft. Labourier is opmerkelijk in de film een die breed publiek dat hij wil bereiken, te zeer onderschat, maar toch innemende en oprechte kwaliteiten heeft.

Les Amis

1971 | Drama

Frankrijk 1971. Drama van Gérard Blain. Met o.a. Philippe March, Yann Favre, Jean-Claude Dauphin en Nathalie Fontaine.

Een jongeman, Paul, kind van gescheiden ouders, vindt steun en vriendschap bij Philippe, een rijke industrieel. Een gevoelige, subtiele film waarin de relatie tussen deze twee, ieder op hun manier eenzame en contactarme mensen, centraal staat. Hoewel de totale tegenstelling tussen de twee (leeftijd, milieu, belangstellingssferen) ietwat geforceerd overkomt en de regie van Blain al te angstvallig controverses vermijdt, is dit toch een tedere, respect afdwingende debuutfilm.

Au bon beurre

1971 | Komedie, Oorlogsfilm

Italië/Frankrijk 1971. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Roger Hanin, Andréa Ferréol, Jean-Claude Dauphin, Christine Pascal en Paul Guers.

Parijse melkboer en zijn vrouw komen tijdens WO II tot welstand en aanzien door zonder politiek benul of stellingname op het juiste moment de passende stap te ondernemen: een gevluchte krijgsgevangene aangeven, met verse eieren maarschalk Pétain paaien, een Duitse soldaat tot huisvriend maken en afstoten wanneer de geallieerden oprukken, nog net vóór bevrijding een joodse onderduiker opnemen en zich bij het verzet aansluiten. Quasi gemoedelijke toon van film en acteren maken gedachteloos opportunisme des te schrijnender, hoewel verhaalopbouw en buurtbewoners ook andere kanten laten zien. In homogene rolbezetting springt Dauphin eruit als de jonge soldaat. TV-werk van Molinaro is aanzienlijk interessanter dan zijn bioscoopfilms.

Adolphe

1967 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1967. Romantiek van Bernard Michel. Met o.a. Jean-Claude Dauphin, Ulla Jacobson, Philippe Noiret, Claude Giraud en Nathalie Nell.

Jonge amateurfilmer wil roman ADOLPHE van Benjamin Constant - over liefde van jongen voor rijpere vrouw - met zichzelf in titelrol verfilmen en vraagt Poolse buurvrouw als tegenspeelster, waarna ook buiten camerabereik romance zich herhaalt. Oorspronkelijk idee voor literatuurverfilming blijft steken in na[KA3]ieve uitwerking, ondanks frisheid van jonge Dauphin wiens vader en moeder (Mauban) ook zijn filmouders spelen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-Claude Dauphin op televisie komt.

Reageer