Philippe Avril

Producer

Philippe Avril is producer.
Er zijn 7 films gevonden.

Teza

2008 | Drama

Ethiopië/Duitsland/Frankrijk 2008. Drama van Haile Gerima. Met o.a. Aaron Arefe, Takelech Beyene en Abiye Tedla.

Fraai portret van een getraumatiseerde man gevangen tussen twee werelden. Anberber groeit op in een klein dorpje in Ethiopië, vertrekt naar Duitsland om medicijnen te studeren, maar keert terug om zijn vaderland tijdens een bloedige burgeroorlog te helpen. Talloze historische gebeurtenissen, beginnend bij de Italiaanse invasie van Ethiopië in 1935, passeren de revue in dromerige flashbacks. Al die terugblikken maken Teza niet altijd even makkelijk om te volgen, maar de geduldige kijker wordt uiteindelijk beloond. Winnaar van de speciale juryprijs op het filmfestival van Venetië.

La fine del mare

2007 | Drama

Duitsland/Italië/Frankrijk 2007. Drama van Nora Hoppe. Met o.a. Miki Manojlovic, Diana Dobreva, Luigi Maria Burruano, Giuseppe Battiston en Rimvydas Leipus.

Wanneer de Servische kleingoedsmokkelaar Todor een bijzonder grote kist te vervoeren krijgt, vertrouwt hij het niet en maakt de kist open. Er blijkt een vrouw in te zitten. Todor besluit, tegen haar wil in, voor haar te zorgen. Langzaam leren de twee beschadigde mensen zich voor elkaar open te stellen. Het debuut van oorspronkelijk Amerikaanse Nora Hoppe (1954) werd op het IFFR van 2007 genomineerd voor een VPRO Tiger Award.

The Forsaken Land

2004 | Drama

Sri Lanka/Frankrijk 2004. Drama van Vimukthi Jayasundara. Met o.a. Mahendra Perera, Kaushalaya Fernando, Nilupili Jayawardena en Pumidika Sapurni Peiris.

De in Parijs woonachtige regisseur Jayasundara maakte een film over zijn geboorteland Sri Lanka in een Bollywoodvrije stijl die uitsluitend westerse filmhuisliefhebbers zal aanspreken. Met mooie lange, moeilijk te doorgronden shots zonder noemenswaardige dialoog toont Jayasundara de wanhoop van een door God verlaten land, balancerend op de grens van oorlog. Een tank kruipt door het hoge gras. Mensen kijken wezenloos voor zich uit, of geven zich over aan vreugdeloze seksuele avontuurtjes. Heel soms blinkt er een sprankje hoop, in een beeld met hemelsblauw water, of in de ogen van een meisje. Gouden Camera in Cannes.

Khamosh Pani: Silent Waters

2003 | Drama

Pakistan/Duitsland/Frankrijk 2003. Drama van Sabiha Sumar. Met o.a. Kirron Kher, Aamir Malik, Arshad Mahmud, Salman Shahid en Shilpa Shukla.

Festivalfavoriet Silent Waters opent knus met familietafereeltjes in een kleurrijk Pakistaans stadje. Maar het is 1979 en de lange arm van generaal Zia ul-Haq krijgt langzaam greep op de gemeenschap. Het pijnlijke verleden van arme weduwe Ayesha (Kiron Kher) speelt op als haar zoon Saleem (Aamir Ali Malik) samen met de (mannelijke) jeugd warmloopt voor de jihad. Eerste speelfilm van de Pakistaanse Sabiha Sumar (1961) die eerder documentaires maakte over beknotte Pakistaanse vrouwen in 1979 (Who Will Cast the First Stone) en in 1999 (Don't Ask Why). Sumar studeerde politicologie, internationale betrekkingen en filmwetenschappen in de Verenigde Staten.

Eureka

2000 | Drama, Experimenteel

Japan 2000. Drama van Shinji Aoyama en Aoyama Shinji. Met o.a. Kôji Yakusho, Aoi Miyazaki, Masaru Miyazaki, Yohichiroh Saitoh en Ken Mitsuishi.

Tieners Tamura, broer Kozue (Aoi Miyazaki) en zus Naoki (Masaru Miyazaki), nemen dagelijks de bus naar school en worden uitgezwaaid door hun moeder. Deze keer is de rit anders dan anders. Een passagier (G[KA4]o) trekt een pistool en schiet enkele inzittenden dood en kaapt de bus. Algauw zijn ze omsingeld door de politie en er beginnen onderhandelingen. Als de hijacker uit de bus komt en hij de chauffeur Makoto Sawai (Yakusho) als schild gebruikt, zakt Makoto van emotie in elkaar en dit moment wordt benut om de kidnapper om te leggen. Twee jaar gaan voorbij; Kozue en Naoki zijn door hun moeder aan hun lot overgelaten na de dood van hun vader, maar ze bewonen het grote huis en hebben geen financi[KA3]ele zorgen dankzij de uitkering van de levensverzekering. Makoto heeft zijn beroep als buschauffeur vaarwel gezegd en werkt nu bij een bouwonderneming. De lijken van vermoorde vrouwen komen boven drijven in de naburige rivier. Makoto`s broer begint hem te verdenken en ontzegt hem de toegang tot het huis. Makoto zoekt Kozue en Naoki op en trekt bij hen in. Hij vervult de ontbrekende vaderrol en het trio leeft in harmonie, die verstoord wordt door Akihiko (Saitoh), de neuzige neef van Kozue en Naoki. Dan wordt de administrateur op het bouwwerk vermoord. Makoto wordt ingerekend en gehoord, maar bij gebrek aan bewijs vrijgelaten. Hij koopt een bestelwagen die hij ombouwt tot een camper en het viertal begeeft zich op weg naar de kust om te herstellen van al het leed - de kern van het verhaal. In essentie gaat deze film met spaarzame dialogen naar een scenario van regisseur Aoyama, over het verwerken van een trauma. Aoyama had wellicht het geheel in een uur minder kunnen vertellen, maar hij koos ervoor om het met indrukwekkende beelden van cameraman Masaki Tamra in zijn eigen tempo te doen. De spelprestaties passen goed bij Aoyama's aanpak. Oorspronkelijk in kleur opgenomen, maar naderhand afgedrukt in sepia en in die tint doelbewust uitgebracht. Deze minimalistische film is buitengewoon rijk aan emoties, tragiek en krachtig drama. Het verwerken van het verdriet kan gemakkelijk slaan op de atoombommen die in 1945 op Nagasaki en Hirosjima gegooid werden. Deze film refereert in dat opzicht aan HIROSHIMA MON AMOUR, het meesterwerk van Alain Resnais uit 1959. De indrukwekkende landschappen zijn puur John Ford, de grootste maker van westerns. Uitsluitend geschikt voor kijkers die zich willen openstellen en zich de tijd kunnnen veroorloven.

Luna Papa

1999 | Drama, Komedie

Rusland/Tadzjikistan/Duitsland/Japan/Oostenrijk/Zwitserland/Frankrijk 1999. Drama van Bakhtyar Khudojnazarov. Met o.a. Chulpan Khamatova, Moritz Bleibtreu, Ato Mukhamedshanov, Merab Ninidze en Nikolai Fomenko.

Veel ongewoons in Luna papa. Naast een foetus als commentator verrast de Tadzjikistaanse regisseur Khudojnazarov zijn publiek met vliegende stieren, zwevende daken en pratende groenten. 'Fantastisch realisme', noemt hij het. Mamlakat (Khamatova) is een dromerig meisje in een schilderachtig kustdorpje dat constant baadt in de bonte kleuren van het mooiste ochtendgloren. Ze wil actrice worden maar eerst moet ze met haar vader en licht gestoorde broer (Moritz Bleibtreu) de vader van haar ongeboren kind opsporen. Ze kent alleen zijn stem en ze weet dat hij acteur is. Wat volgt is een geweldige roadmovie langs theatergezelschappen, losgeslagen maffioso en vervelende kinderen met waterpistolen.

Kiemas

1999 | Experimenteel

Frankrijk/Litouwen 1999. Experimenteel van Valdas Navasaitas en Valdas Navasaitis. Met o.a. Donatas Banionis, Richardas Vitkaitas, Albinas Keleris, Tatjana Liutajeva en Rasa Samuolyte.

Het speelfilmdebuut van scenarioschijver-regisseur Navasaitas is teleurstellend en saai. Dat is heel jammer, want er komen heel weinig speelfilms uit de voormalige Baltische Sovjetrepubliek Litauen. Er is nauwelijks sprake van een verhaal. Regisseur Navasaitas laat zijn cameraman Rimvydas Leipus het binnenhof van een flatgebouw observeren, waar we een drinkebroer, zijn gefrustreerde vrouw en een werkloze arbeider, die ook aan de drank is, waarnemen. Verder zien we spelende kinderen in het hof en de dertien-jarige dochter van het echtpaar. De oudere man vertelt aan zijn jongere kameraad dat hij wil emigreren en de jongeman leent hem geld. Dan zien we het levenloze lichaam van de jongeman in een verlaten gebouw hangen. Kennelijk heeft hij zelfmoord gepleegd. De wederopbouw na 84 jaar communisme is pijnlijk en langdurig, maar deze film is deprimerend en inspiratieloos. Het camerawerk is vlekkeloos.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Philippe Avril op televisie komt.

Reageer