Guillaume Beaufort

Acteur

Guillaume Beaufort is acteur.
Er zijn 3 films gevonden.

Rembrandt

1999 | Biografie, Historische film, Drama

Nederland/Frankrijk/Duitsland 1999. Biografie van Charles Matton. Met o.a. Klaus Maria Brandauer, Romane Bohringer, Jean Rochefort, Johanna ter Steege en Caroline van Houten.

Rembrandt Harmensz van Rijn (Brandauer) leefde van 1609 tot 1669. Hij stierf in grote armoede nadat hij in 1656 insolvent verklaard was. Hij heeft vrijwel tot zijn dood kunnen doorwerken en heeft meer dan zevenhonderd schilderijen, w.o. een honderdtal zelfportretten, driehonderd etsen en 1.600 tekeningen nagelaten. Hij kwam als 21-jarige van Leiden naar Amsterdam en werd algauw een geliefd kunstenaar die veel opdrachten kreeg, waardoor hij rijk werd. Hij trouwde in 1634 met Saskia van Uylenborch (Johanna ter Steege) en ze kregen drie kinderen, waarvan alleen Titus overleefde (Titus werd achtereenvolgens gespeeld door Hanna ter Steege, Jules Matton en L[KA1]eonard Matton). In 1642 overlijdt Saskia en Rembrandt kan niet hertrouwen - doet hij dit wel dan verliest hij het fortuin dat Saskia hem heeft nagelaten. Hij leeft samen met dienstmaagd Geertje Dircx (Van Houten), hetgeen hem in het Calvinistische Holland niet in dank wordt afgenomen. In 1645 hertrouwt hij toch met Hendrickje Stoffels (Romane Bohringer). Het stel krijgt een dochter maar dan beginnen de problemen met de machtige burgerij, die Rembrandts opdrachtgevers zijn. Ze willen meer inspraak in de door hun betaalde schilderijen en Rembrandt wenst het tegendeel en gaat -zeker voor die tijd - steeds vrijer werken. Tenslotte verraadt Jan Six ([KA1]Ecoffey) hem, zodat Rembrandt nog maar nauwelijks opdrachten krijgt (De familie Six bezit sedert die tijd menig zeventiende-eeuws kunstwerk en vormen een onaangename clan, die vierhonderd jaar later geen haar beter is en nog altijd evenveel moeite heeft om woord te houden). Het scenario van Sylvie Meyer (die in werkelijkheid Matton heet) en regisseur Matton is heel schools en nekt voor een groot deel de film. Anderzijds zijn de beelden van het camerawerk van Pierre Dupouey zeer geslaagd, temeer omdat regisseur Matton van huis uit schilder en beeldhouwer is. Brandauer is grandioos, en Johanna ter Steege laat in haar korte rol zien dat ze een goede actrice is, maar de film heeft meer aan zijn uiterlijk dan aan zijn innerlijk gedaan, waardoor het een kille bedoeling is gebleven. In 1936 draaide Alexander Korda met Charles Laughton ook een biopic en hij kampte met vergelijkbare problemen: Rembrandt was te complex voor een film van minder dan anderhalf uur en de talentvolle Laughton slaagde er niet in een bezielende Rembrandt op het doek te zetten; ook toen werden kosten nog moeite gespaard om Rembrandts spel met licht en donker in een film te vangen. Matton heeft te veel een familie-onderonsje gebouwd, zelfs de enigszins overheersende muziek is van zijn zoon Nicolas. De buitenopnames werden grotendeels in Duitsland gedraaid! De definitieve film moet nog gemaakt worden.

Quai N[KA15]o 1 : Jeu de massacre

1998 | Misdaad

België/Frankrijk 1998. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Sophie Duez, Olivier Marchal, Raoul Billerey, François-Régis Marchasson en Ann-Gisel Glass.

In ondergondse gangen van het Gare du Nord wordt spoorwegbeambte vermoord met het wapen van commissaris Marie Saint Georges (Duez). Onderzoek wordt uitgevoerd door politie- van-de-politie, het IGPN, onder leiding van commissaris Mich[KA2]ele Harris (Glass), die het echt gemunt heeft op Marie. Zij stapelt verdenkingen tegen Marie op. Marie heeft meteen in de smiezen dat zij zelf haar onschuld moet kunnen bewijzen. En dat doet ze uiteraard, zij het met veel moeite. Alles heeft te maken met diefstal van een Van Gogh in Amsterdam en de internationale crimineel Kali (Tribes) die met TGV vanuit Amsterdam in Parijs arriveert. Scenario van Francis Nief, Fabien Suarez en Didier Cohen. Vertrouwde spoorweg-politietoestanden, langzaam, drentelig opgebouwd. Ondermaats, mede door overdosering ongeloofwaardige elementen.

Le premier qui dit non

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Lyès Salem en Fatiha Chériguene. Met o.a. Mohamed Damraoui, Nouria Moussaoui, Karen Oubraham, Georges Trillat en Tara Romer.

Na afloop van een wedstrijd hoort Momo (Salem), een beloftevolle jonge voetbalspeler, dat een van zijn jongere broers overleden is. Bij zijn aankomst in zijn geboortestad, die hij jaren geleden verliet, blijkt dat zijn broer gestorven is aan een overdosis drugs. Tot zijn grote ontsteltenis merkt hij dat de buurt waarin hij opgroeide drastisch veranderd is: een angstwekkend groot aantal jongeren is aan de drugs en niemand durft acties te ondernemen tegen de dealers. Hij gebruikt zijn populariteit als sportvedette om de jongeren op een goed spoor te zetten, maar de dealers slaan terug en ze gebruiken zijn jeugdvriendin Marion (Oubraham) om een valstrik te spannen. Goedbedoeld, maar erg naïef pamflet tegen het gebruik van drugs. Door de sport voor te stellen als het gezonde leven en drugs als een zekere dood, zonder dieper op het probleem in te gaan, schiet de film zijn doel voorbij. Het oppervlakkige scenario is van Didier Daeninckx en Failevic. Fotografie van Charlie Gaëta. Stereo.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Guillaume Beaufort op televisie komt.

Reageer