Yves Jacques

Acteur

Yves Jacques is acteur.
Er zijn 23 films gevonden.

Thérèse Desqueyroux

2012 | Drama

Frankrijk 2012. Drama van Claude Miller. Met o.a. Audrey Tautou, Gilles Lellouche, Anaïs Demoustier, Catherine Arditi en Isabelle Sadoyan.

De in 2012 overleden Franse filmmaker Claude Miller wilde een chronologische versie van François Mauriacs beroemde roman Thérèse Desqueyroux uit 1927 maken, omdat 'de flashbackstructuur iets voor televisiefilms op zaterdagavond is'. Het verhaal over een rijke vrouw die zit opgesloten in een totaal geregeld huwelijk kon ook prima lineair verteld worden, vond hij. Maar helaas: in Millers verbeelding van de geschiedenis krijgen we nauwelijks inzicht in de getormenteerde gedachtewereld van de hoofdpersoon. Ongeïnspireerd en kostbaar lopendebandwerk.

Laurence Anyways

2012 | Drama, Romantiek

Canada/Frankrijk 2012. Drama van Xavier Dolan. Met o.a. Melvil Poupaud, Suzanne Clément, Nathalie Baye, Monia Chokri en Susan Almgren.

In de jaren tachtig gesitueerde lovestory over de in de filmwereld werkende Fred en haar literatuur docerende vriend Laurence, die vrouw wil zijn. Geen goedbedoeld drama over transseksualiteit, maar een breder getrokken pleidooi voor het zien van de persoon achter diens verschijningsvorm. Van Canadees wonderkind Xavier Dolan, die eerder furore maakte met Les amours imaginaires. Hoewel Dolan opnieuw zijn virtuoos gevoel demonstreert voor poëtische sequenties, overspeelt hij hier helaas zijn hand door een overdosis pathetiek.

La dernière fugue

2010 | Drama

Luxemburg/Canada 2010. Drama van Léa Pool. Met o.a. Yves Jacques, Jacques Godin, Andrée Lachapelle, Aliocha Schneider en Nicole Max.

Kerst in Québec, de familie Lévesque zit aan de feestdis. Over de verhoopt onbezorgde avond hangt echter een slagschaduw: de pater familias is in vergevorderde staat van Parkinson. De oudste zoon en kleinzoon willen dat pa dan wel opa kan kiezen voor een waardig einde, de anderen willen hem bij zich houden. In deze romanadaptatie naar Une belle mort van Gil Courtemanche (1943-2011) gaat het, kortom, over de dood, liefde en egoïsme. Levendig ensemblespel, amusante 1968-flashbacks. 'Fugue' verwijst hier zowel naar de muziekcompositie als naar vlucht/ontsnapping.

La petite chartreuse

2005 | Drama

Frankrijk 2005. Drama van Jean-Pierre Denis. Met o.a. Olivier Gourmet, Marie-Josée Croze, Bertille Noël-Bruneau, Marysa Borini en Yves Jacques.

Waals acteur Olivier Gourmet, bekend van Dardenne-films als La promesse en Le fils, speelt in dit moderne Franse sprookje een verkoper van tweedehands boeken en alpinist, met een destructieve achtergrond en een fotografisch geheugen. Op een dag rijdt hij de blind overstekende achtjarige Eva (Noël-Bruneau) aan. Artsen raden Eva's moeder Pascale (Croze) aan zo veel mogelijk tegen het comateuze meisje aan te praten. Pascale heeft geen tijd, Etienne wel, en hij kent avonturenboeken van Jack London uit zijn hoofd. Fijnzinnige details in beeld en vertolking maken het eenvoudige verhaal van La petite chartreuse ontroerend.

Les invasions barbares

2003 | Drama, Komedie

Canada/Frankrijk 2003. Drama van Denys Arcand. Met o.a. Rémy Girard, Stéphane Rousseau, Marie-Josée Croze, Marina Hands en Dorothée Berryman.

In Le déclin de l'empire américain (1986) schetste regisseur Arcand de dynamiek tussen acht politiek en seksueel geëngageerde Canadese mannen en vrouwen. In Les invasions barbares pakt Arcand de draad op aan het sterfbed van een van hen (Girard), inmiddels een vijftiger. Geflankeerd door al dan niet weerbarstige vrienden en familieleden maakt Rémy de balans op, een exercitie die via sarcasme en agressie uitmondt in ontvankelijkheid en liefde. Een ontroerend, lyrisch en toegankelijk kunststuk. Gouden Palmen voor het scenario en voor Croze, Oscar voor beste buitenlandse film.

Napoléon

2002 | Drama, Avonturenfilm, Oorlogsfilm, Historische film

Duitsland/Italië/Canada/Frankrijk/Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk 2002. Drama van Yves Simoneau. Met o.a. Christian Clavier, Isabella Rossellini, Gérard Depardieu, John Malkovich en Heino Ferch.

Serie over het leven van Napoleon. Voor het eerst wordt hij afgebeeld als een man van vlees en bloed, een soldaat, politicus en idealist tegelijk. Hij plaatste zichzelf boven andere mensen en transfomeerde zichzelf in een mythe. De kijker ziet hoe hij omging met macht, vrouwen en zijn veeleisende Corsicaanse familie.

La chambre des magiciennes

2000 | Komedie, Drama

Frankrijk 2000. Komedie van Claude Miller. Met o.a. Anne Brochet, Mathilde Seigner, Annie Noël, Yves Jacques en Edouard Baer.

Een studente, geplaagd door migraine, laat zich opnemen in een neurologische kliniek, waar ze een kamer deelt met twee medepatiënten. Regisseur Miller, wiens La classe de neige een week geleden werd uitgezonden, maakte dit televisiedrama met behulp van twee digitale camera's, die het geheel een documentaire indruk geven. Naar een hoofdstuk uit het boek 'Les yeux bandés' van Siri Hustvedt, die met echtgenoot Paul Auster het verhaal schreef voor het recente The center of the world. (RdL/VPRO Gids)

Michael Kael contre la World News Company

1998 | Komedie

Frankrijk/Verenigde Staten 1998. Komedie van Christophe Smith. Met o.a. Benoît Delépine, Marine Delterme, Victoria Principal, Mickey Rooney en Elliott Gould.

Een ongetalenteerde journalist wordt door een Amerikaanse nieuwszender naar Katango in Afrika gestuurd om er verslag te doen van een dansfestival. De man weet niet dat de zender een publiciteitsstunt voor de herverkiezing van de zittende Amerikaanse president uitvoert

Trois saisons

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Edwin Baily. Met o.a. Marina Golovine, Guy Marchand, Frédéric Pierrot, Julie-Anne Roth en Fred Bianconi.

Lama, Corsica 1943. Op de avond van zijn huwelijk met Flora (Golovine) verkiest Jeannot (Bianconi) om naar Bastia te trekken om de Amerikanen te steunen die hun invasie begonnen zijn. Een jaar later zijn de Amerikanen in Lama, maar Jeannot heeft de rangen van de partizanen vervoegd in hun strijd tegen het fascisme. Flora ontmoet Frankie (Geczy), een knappe G.I.. Ze begint met hem een relatie ondanks het feit dat ze haar hele familie tegen krijgt. Zelfs haar vriend Batti (Pierrot) kan haar niet op andere gedachten brengen en haar vader, Archange (Marchand), wil Frankie doden. Daarna volgen we haar liefdesperikelen in de jaren 1950 en ten slotte zijn we getuige van haar begrafenis in Bastia in 1996. Drie dramatische periodes uit het leven van een vrouw die steeds op zoek was naar liefde. Golovine beheerst probleemloos de hele film met een doorleefde, emotionele vertolking. De sfeer van de drie uiteenlopende periodes waarin de film zich afspeelt wordt met veel gevoel juist geschilderd. Bernard Renucci en Baily schreven het goed gestructureerde scenario. Cameraman Jean-Bernard Aurouet maakt dankbaar gebruik van het betoverende kader dat Corsica te bieden heeft.

Bob Million

1997 | Komedie

Canada/Frankrijk 1997. Komedie van Michaël Perrotta. Met o.a. Bernadette Lafont, Yves Jacques, Madeleine Barbulée, Catherine Allégret en Lucie Phan.

In een Frans provinciestadje leeft de tachtig-jarige Marie- Louise Lepoust[KA1]e (Barbul[KA1]ee). De oude dame is verslaafd aan tv-spelletjes. Op het ogenblik dat de populaire Canadese presentator Bob Million (Jacques) zich met zijn spelletje Le jack pot de la planète bij haar aanbiedt sterft ze echter. Haar erfgenamen krijgen nu de kans om een miljoen dollar te winnen, maar dan moeten ze wel binnen de twee uur alle familieleden, afgedrukt op een trouwfoto, bijeen zien te brengen. Een bijtende satire op de domme tv-spelletjes waarbij men zelfs geen eerbied kan opbrengen voor een dode. Alles is goed zolang er maar voldoende kijkcijfers zijn en de show verder kan gaan. De film is echter lang niet cynisch genoeg. Hij werd dan ook voor tv geproduceerd en welke tv-zender leeft er niet van idiote spelletjes? Vincent Solignac bedacht het verhaal, en schreef het scenario samen met Perrotta. Paco Wiser stond achter de camera. Stereo.

V'la l'cinéma ou le roman de Charles Pathé

1996 |

1996. Jacques Rouffio. Met o.a. Isabelle Gélinas, Yves Jacques en Didier Bezace.

In een Frans provinciestadje leeft de tachtig-jarige Marie- Louise Lepoust[KA1]e (Barbul[KA1]ee). De oude dame is verslaafd aan tv-spelletjes. Op het ogenblik dat de populaire Canadese presentator Bob Million (Jacques) zich met zijn spelletje Le jack pot de la planète bij haar aanbiedt sterft ze echter. Haar erfgenamen krijgen nu de kans om een miljoen dollar te winnen, maar dan moeten ze wel binnen de twee uur alle familieleden, afgedrukt op een trouwfoto, bijeen zien te brengen. Een bijtende satire op de domme tv-spelletjes waarbij men zelfs geen eerbied kan opbrengen voor een dode. Alles is goed zolang er maar voldoende kijkcijfers zijn en de show verder kan gaan. De film is echter lang niet cynisch genoeg. Hij werd dan ook voor tv geproduceerd en welke tv-zender leeft er niet van idiote spelletjes? Vincent Solignac bedacht het verhaal, en schreef het scenario samen met Perrotta. Paco Wiser stond achter de camera. Stereo.

Les Cordiers, juge et flic : Comité d'accueil

1996 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1996. Drama van Marion Sarraut. Met o.a. Pierre Mondy, Bruno Madinier, Charlotte Valandrey, Alain Doutey en Borris Terral.

Onderzoeksrechter Bruno Cordier (Madinier) vertrouwt zijn vader (Mondy) de zaak toe van een netwerk van clandestiene arbeiders uit het voormalige Oostblok. Hij ontdekt al vlug dat een van de misdadigers, die dood werd aangetroffen, een ex- medewerker was van de politie, afgedankt om disciplinaire redenen. Myriam Cordier (Valandrey) ziet hier een uitstekende reportage in zitten, maar wordt betrapt door Vozzek (Brucher), een van de bendeleiders, bij het nemen van foto's. Ze wordt uit de nood geholpen door een jonge Roemeense schilder, die echter weigert haar te helpen bij haar artikel. De volgende ochtend ontdekt de politie drugs in haar auto en ze wordt gearresteerd. Er is weer heibel bij de familie Cordier. Genoeg om een aflevering van de reeks te vullen met soms spannende, soms plezierige plotwendingen. Toch komt het scenario van Claude Girard, Claude-Michel Rome en Alain Robillard niet boven de middelmaat. Vlot gemaakt seriewerk om een avondje commercièle tv mee te vullen. Fotografie van Roland Bernard. Stereo.

Les Cordier, juge et flic : Comité d'accueil

1996 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1996. Drama van Marion Sarraut. Met o.a. Pierre Mondy, Bruno Madinier, Charlotte Valandrey, Alain Doutey en Boris Terral.

Bij overval op politiewagen maakt gangsterbende materiaal voor aanmaak van valse identiteitskaarten buit. Een bendelid wordt dood aangetroffen en commissaris Cordier (Mondy) achterhaalt dat het om een ex-flik gaat die om disciplinaire redenen werd weggestuurd. Dochter-journaliste Myriam Cordier (Valandrey) stelt intussen onderzoek in naar netwerk dat illegale arbeiders uit Oost-Europa tewerkstelt. Zij wordt betrapt tijdens het fotograferen van clandestien atelier maar kan ontsnappen met de hulp van jonge Roemeense schilder Dorian (Terral) die de familie Cordier op het spoor zal zetten van het netwerk. Scenario van Claude Girard bevat aardig wat onwaarschijnlijkheden en de ontknoping wordt te snel duidelijk. Sterk spel, vleugjes humor, o.m. in de dialogen van Claude-Michel Rome en Alain Robillard. Het thema van clandestiene immigratie is intussen ook alles behalve baanbrekend.

V'la l'cinéma, ou le roman de Charles Pathé

1995 | Biografie

België/Canada/Frankrijk/Oostenrijk 1995. Biografie van Jacques Rouffio. Met o.a. Didier Bezace, Yves Jacques, Isabelle Gélinas, Ronny Coutteure en Bernard Alane.

Geromantiseerde biografie van Charles Pathé een de filmindustrie. Hij werd in 1862 te Vincennes geboren en had een miserabele jeugd. Als kind moest hij klusjes doen voor zijn hardvochtige vader, een slager. Het ouderlijke milieu werkt vestikkend op Charles en op zijn twintigste trekt hij naar Zuid- Amerika. Bij zijn terugkeer is de ziekelijke, onzekere jongeman veranderd in een intelligent zakenman, met een uitzonderlijk talent voor organiseren en het nemen van initiatieven. Op de handelsbeurs van Vincennes ontdekt hij de fonograaf en die geeft zijn leven een andere wending. De kijker ziet hoe hij op kermissen succes heeft en dat geldt steekt in het bewegende beeld. En verder: hoe hij zijn eerste studio creëert, een bioscoopprojector ontwikkeld en de degens kruist met George Eastman, die een monopolie heeft op de markt voor het lichtgevoelige celluloïod. Gemaakt ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van de film volgt deze prent getrouw de carière een man die symbolisch werd voor de cinema in Europa. De rol van Charles Pathé wordt vertolkt door Bezace. Rouffio schreef het scenario samen met Jean Gruault, naar een origineel verhaal van Jacqueline Lefèvre. Volledig in België opgenomen door Raymond Fromont.

Belle époque

1995 | Drama

Frankrijk/Hongarije/Spanje/Duitsland/Verenigd Koninkrijk/Italië/België/Canada 1995. Drama van Gavin Millar. Met o.a. André Dussollier, Kristin Scott Thomas, Benno Fürmann, Isabelle Carré en Yves Jacques.

Parijs rond 1900. Uitvinder/zakenman Dussollier redt, op de trein, Scott-Thomas die door haar geesteszieke man met de dood bedreigd wordt. Hij wordt op haar verliefd maar zij weigert haar zieke man te verlaten. Fürmann, een anarchist, krijgt de opdracht Dussollier te vermoorden. Zijn aanslag mislukt echter en Dussollier vraagt de jongeman voor hem te werken. Enkele maanden later stelt Dussollier zijn nieuwe uitvinding voor: een roltrap, ontworpen door Fürmann, naar een idee van hemzelf. Deze laatste ontmoet Carré, het nichtje van een kunsthandelaar. Nadat hij haar zijn liefde bekend heeft verdwijnt het meisje. De echtgenoot van Scott-Thomas sterft in het hospitaal in een brand die hijzelf veroorzaakt heeft. De weduwe wil echter niet onmiddellijk een nieuwe relatie beginnen. Fürmann verneemt dat de aandeelhouders Dussollier uit de zaak willen zetten en hij raadt hem aan naar Oostende te gaan voor een conferentie. Hier ontmoet hij Carré en vraagt haar ten huwelijk. Ze accepteert. Hiermee drijft hij een wig tussen zichzelf en zowel Scott-Thomas als Fürmann. Romantische avonturen in de hogere klasse begin twintigste eeuw. De tijdssfeer werd uitstekend gerecreëerd en de overvloedige cast werd met zorg geselecteerd. Een 'Euro-pudding' van grote klasse gemaakt naar een nooit verwezenlijkt scenario dat François Truffaut begin jaren 1980, kort voor zijn dood, schreef samen met Jean Gruault. De verbindende teksten worden gesproken door Jeanne Moreau. Prachtige fotografie van William Lubtchansky. Uitgezonden in drie delen. Formaat 16/9. Stereo.

Meurtre en musique

1994 | Thriller, Romantiek

Canada/Zwitserland/Frankrijk/Spanje 1994. Thriller van Gabriel Pelletier. Met o.a. Joe Bocan, Serge Dupire, Claude Léveillée, Marcel Sabourin en Yves Jacques.

Zangeres Eve (Bocan) is getrouwd met haar songwriter/componist Alex Fugeres (L[KA1]eveill[KA1]ee). Alex drinkt te veel en heeft losse knuisten, waardoor het leven van Eve een hel is. Eve valt daarom gemakkelijk voor de knappe, jongere pianist Jean Leprat (Dupire) en ze ligt binnen de kortste keren met hem in bed. Als Alex en Jean tegenover elkaar komen te staan, komt het tot een heftige woordenwiseling, die danig uit de hand loopt. Jean doodt daarbij geheel per ongeluk Alex. Bang om voor de waarheid uit te komen omdat niemand hen zal geloven, camoufleren zij de dood van Alex als een verkeersongeval. Nadat het eruit ziet dat dit `goed` is afgelopen, krijgt het stel een videocassette met een boodschap van Alex, net alsof hij een voorgevoel had van wat hem te wachten stond. Typische suspense van het schrijversduo Pierre Boileau en Thomas Narcejac, die wereldberoemd werden door LES DIABOLIQUES (1954) van Henri- Georges Louzot met Simone Signoret, Vera Clouzot en Paul Meurisse; het verhaal bevat de nodige verrassende wendingen en verandering van karakter van de personages. Wie het werk van deze auteurs kent, ontdekt weinig nieuws onder de zon, maar deze rolprent is spannend genoeg om toch te blijven kijken. Het scenario is van Suzanne Aubry, die de roman van Boileau en Narcejac A cœur perdu bewerkte. Het camerawerk is Sylvain Brault. Kodak color.

La voyageuse du soir

1994 | Komedie, Familiefilm, Drama

Frankrijk/Italië/Zwitserland 1994. Komedie van Igaal Niddam. Met o.a. Sophie Broustal, Andrea Occhipinti, Yves Jacques, Aurore Clément en Maxime Leroux.

Viviane Vermorel (Broustal) groeit op in Marseille. Haar vader is marine-officier en meestal afwezig. Haar moeder, een naaister, weigert in te zien dat haar dochter het talent bezit om een succesrijke mode-ontwerpster te worden. Het komt dan ook dikwijls tot hevige ruzies tussen moeder en dochter. De enige die begrip opbrengt voor het meisje is Jeanne (Cotillon), eigenares van het H[KA4]otel des Voyageurs, waar zeelieden en prostitu[KA1]ees elkaar ontmoeten. Nadat ze door haar vriend bedrogen werd, besluit Viviane naar Parijs te trekken om er een mode-opleiding te volgen. Drie jaar later studeert ze met succes af. Door haar grote zelfzekerheid slaagt ze erin een baan als stagiaire te krijgen in het mode-atelier van J. Boissard. Hier maakt ze kennis met Boissards medewerker Arthur (Jacques), die droomt van een carrière als striptekenaar. Het dramatische relaas van een meisje dat haar milieu wil ontvluchten en er nog in slaagt ook. Het verhaal loopt niet altijd even vlot en Broustal is niet steeds even geloofwaardig in haar rol. Dat sociaal succes steeds een prijs heeft is de moraal van het scenario dat Odile Barsky en Igaal Niddam baseerden op de roman van Annick Geille. Fotografie van Charlie Gaëta.

Das Herz einer Mutter

1994 |

Hongarije/Frankrijk 1994. Michel Lang. Met o.a. Charles Aznavour, Yves Jacques en Annie Cordy.

Viviane Vermorel (Broustal) groeit op in Marseille. Haar vader is marine-officier en meestal afwezig. Haar moeder, een naaister, weigert in te zien dat haar dochter het talent bezit om een succesrijke mode-ontwerpster te worden. Het komt dan ook dikwijls tot hevige ruzies tussen moeder en dochter. De enige die begrip opbrengt voor het meisje is Jeanne (Cotillon), eigenares van het H[KA4]otel des Voyageurs, waar zeelieden en prostitu[KA1]ees elkaar ontmoeten. Nadat ze door haar vriend bedrogen werd, besluit Viviane naar Parijs te trekken om er een mode-opleiding te volgen. Drie jaar later studeert ze met succes af. Door haar grote zelfzekerheid slaagt ze erin een baan als stagiaire te krijgen in het mode-atelier van J. Boissard. Hier maakt ze kennis met Boissards medewerker Arthur (Jacques), die droomt van een carrière als striptekenaar. Het dramatische relaas van een meisje dat haar milieu wil ontvluchten en er nog in slaagt ook. Het verhaal loopt niet altijd even vlot en Broustal is niet steeds even geloofwaardig in haar rol. Dat sociaal succes steeds een prijs heeft is de moraal van het scenario dat Odile Barsky en Igaal Niddam baseerden op de roman van Annick Geille. Fotografie van Charlie Gaëta.

Baldipata

1994 | Komedie

Hongarije/Frankrijk 1994. Komedie van Michel Lang. Met o.a. Charles Aznavour, Annie Cordy, Gottfried John, Yves Jacques en Eszter Nagy-Kalory.

De duidelijk uit betere kringen afkomstige Colette (Cordy) is regelmatig te vinden tussen de daklozen van Parijs, waar ze zoekt naar een man. Vruchteloos - tot ze op een keer de haveloze Baldipata (Aznavour) tegen het lijf loopt. Colette is sinds kort haar despotische echtgenoot kwijt, die niet kon verkroppen dat zijn zoon in de gevangenis zit wegens bizarre smokkelpraktijken. Nu heeft Colette een brief ontvangen die bestemd is voor haar man. Geestige en bewogen ontmoeting van twee 'monstres sacrés' van de Franse film. Het scenario van Claude d'Anna en Laure Bonin is op zich niets speciaals, maar de spontaniteit en het enthousiasme waarmee Aznavour en Cordy hun personages in de verf zetten zorgen voor pure cinematografische ontspanning. Miklós Biró stond in voor de fotografie.

Geliebte Milena

1990 | Biografie

Duitsland/Canada/Frankrijk 1990. Biografie van Véra Belmont. Met o.a. Valérie Kaprisky, Gudrun Landgrebe, Stacy Keach, Philip Anglim en Nick Mancuso.

Boeiende film over het bewogen leven van Milena Jesenska (Kaprisky), die tegen de wil in van haar vader, de pen ter hand neemt om van te leven. Ze trouwt in Wenen met de joodse, avantgardistische criticus Polak (Gallagher). Door de rassenwetten van Neurenberg kan Polak niet meer de kost verdienen. Jesenska verdient voor beiden. Polaks trots raakt gekrenkt en hun huwelijk loopt stuk. Ze verkeert in de kringen van Max Brod (Jacques), Franz Werfel en Willy Haas en ze krijgt een bijzondere relatie met Franz Kafka (Anglim) wiens werk zij in het Tsjechisch vertaalt. Ze trouwt met een linkse architect, die als de druk van de nazi's steeds groter wordt, naar Moskou vlucht, terwijl Jesenska verkiest achter te blijven. Geleidelijk wordt ze het slachtoffer van depressies en drugs. Ze werd door de nazi's om haar uit de gratie geraakte geschriften gedeporteerd naar het concentratiekamp voor vrouwen in Ravensbruck. Naar de gelijknamige roman van Jana Cerna, door Belmont tot scenario bewerkt, die de film op vaardige en waardige wijze regisseerde. Ook bekend als LOVER.

Duplex

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Michel Lang. Met o.a. Alain Doutey, Elisa Servier, Yves Jacques, Laure Sabardin en Fernand Guiot.

Uit onwetendheid (een eigenschap die de rest van de film de boventoon blijft voeren) neemt een jonge archeologe een precolombiaans beeld met een hoogte van twee meter veertig mee naar Frankrijk, waar ze met een tv-reporter in de gevangenis terecht komt. Het duo wordt verbannen en zij laat, onbetrouwbaar als ze is, het beeld onderbrengen boven het appartement van de genoemde journalist, die het dan weer tegenkomt omdat het een ton weegt en door zijn plafond zakt! Uiteindelijk leidt hun onbeholpenheid ertoe dat ze de regering destabiliseren en tevens de kijkcijfers van het station waar de journalist voor werkt omhoog jagen. Christian Watton en Annick Lepage schreven het originele en onderhoudende scenario waaraan de slappe regie van een Lange die niet Fritz heet en die alle beschikbare clichés gebruikt heeft alleen maar afbreuk doet. Gelukkig wordt er wel aardig geacteerd.

Jésus de Montréal

1989 | Drama

Canada/Frankrijk 1989. Drama van Denys Arcand. Met o.a. Lothaire Bluteau, Catherine Wilkening, Johanne-Marie Tremblay, Yves Jacques en Rémy Girard.

Quebecse regisseur Arcand (Love & Human Remains) probeert met Jésus de Montréal een idee te geven van wat er zou gebeuren als een Jezus-figuur zou verschijnen in de hedendaagse materialistische wereld. Het verhaal begint met Daniel (Bluteau), die een nieuwe toneelversie van de bijbelse gebeurtenissen rond Pasen op poten zet. Hij groeit zodanig in zijn rol dat hij werkelijk gaat lijken op Jezus. De film - hoewel wat sloom en theatraal - werd zeer hartelijk ontvangen in filmland (onder andere Juryprijs Cannes en Oscarnominatie).

Le déclin de l'empire américain

1986 | Komedie, Drama

Canada 1986. Komedie van Denys Arcand. Met o.a. Dominique Michel, Dorothée Berryman, Louise Portal, Pierre Curzi en Rémy Girard.

Vier universiteitsdocenten praten voorafgaand aan een gezamenlijk etentje over hun seksuele ervaringen en hun vrouwen doen elders hetzelfde. Een verdere gast zorgt vervolgens tijdens dat gezamenlijke etentje voor een pijnlijke situatie.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Yves Jacques op televisie komt.

Reageer