Patrick Bruel

Acteur

Patrick Bruel is acteur.
Er zijn 33 films gevonden.

Un sac de billes

2017 | Drama

Frankrijk 2017. Drama van Christian Duguay. Met o.a. Dorian Le Clech, Batyste Fleurial, Patrick Bruel, Elsa Zylberstein en Bernard Campan.

De jonge Joodse Joseph ontvlucht samen met zijn oudere broer Maurice het door de nazi’s bezette Parijs om het vrije deel van Frankrijk (Vichy-Frankrijk) te bereiken. De jongens zijn op zichzelf aangewezen en weten dankzij een ongelofelijke dosis moed en vindingrijkheid te ontsnappen naar Nice. De Duitsers trekken echter verder op en de veiligheid blijkt van korte duur.

Ange et Gabrielle

2015 | Romantische komedie

Frankrijk 2015. Romantische komedie van Anne Giafferi. Met o.a. Isabelle Carré, Patrick Bruel, Alice de Lencquesaing, Thomas Solivérès en Laurent Stocker.

Wanneer veertiger Gabrielle (Carré) ontdekt dat haar tienerdochter zwanger is en de aanstaande vader z'n neus drukt, zoekt ze contact met de toekomstige grootvader. Laat dat nou net de charmante vijftiger Ange (Bruel) zijn, een man met een druk vrijgezellenleven. Franse romantische komedie volgt keurig een voorspelbaar script. Niks mis mee, jammer is wel dat de leuke acteurs nogal clichématige personages neerzetten. Carré speelt de druk pratende, licht hysterische Parisienne, en Franse mannen weten zich anno 2015 nog steeds geen raad met een baby.

Le prénom

2012 | Komedie

Frankrijk/België 2012. Komedie van Alexandre de La Patellière en Matthieu Delaporte. Met o.a. Patrick Bruel, Valérie Benguigui, Charles Berling, Guillaume De Tonquedec en Judith El Zein.

Élisabeth en Pierre organiseren een etentje voor Élisabeths broer Vincent en wederhelft Anna, plus gezamenlijke oude vriend Claude. De onthulling dat de nog ongeboren baby van Vincent en Anna Adolphe zal heten, is het startschot voor een horroravond met echtelieden overlopend van oud zeer. Men dient enigszins leedvermakelijk te zijn aangelegd om zich met de implosie van kijvende Parijse middenklassers te amuseren. Met haar furieuze spel in deze kassakrakende komedie oogstte Benguigui een César. Bernard Murat, regisseur van het oorspronkelijke theaterstuk van De la Patellière en Delaporte, komt even langs als verloskundige.

Un secret

2007 | Drama

Frankrijk 2007. Drama van Claude Miller. Met o.a. Cécile de France, Patrick Bruel, Ludivine Sagnier, Julie Depardieu en Mathieu Amalric.

Drama van Claude Miller over de geheimen van Frans-joodse familie.

L'ivresse du pouvoir

2006 | Drama, Thriller

Frankrijk/Duitsland 2006. Drama van Claude Chabrol. Met o.a. Isabelle Huppert, François Berléand, Patrick Bruel, Thomas Chabrol en Robin Renucci.

Op een dag wordt de machtige directeur van een multinationale onderneming gearresteerd en naar het politiebureau afgevoerd. Daar wordt hij gedwongen zich tot z'n ondergoed uit te kleden. Onderzoeksrechter Charmant-Killman (een voortreffelijke Huppert) geniet aanvankelijk van haar vermogen om de man op z'n nummer te zetten, maar gaat later de keerzijde van die macht inzien. Gebaseerd op het corruptieschandaal rond oliemaatschappij Elf, oorspronkelijk bedoeld als politieke thriller, uiteindelijk vooral een karakterschets van de onderzoeksrechter.

El Lobo

2004 | Drama, Thriller

Spanje 2004. Drama van Miguel Courtois. Met o.a. Eduardo Noriega, José Coronado, Mélanie Doutey, Silvia Abascal en Santiago Ramos.

Op een dag wordt de machtige directeur van een multinationale onderneming gearresteerd en naar het politiebureau afgevoerd. Daar wordt hij gedwongen zich tot z'n ondergoed uit te kleden. Onderzoeksrechter Charmant-Killman (een voortreffelijke Huppert) geniet aanvankelijk van haar vermogen om de man op z'n nummer te zetten, maar gaat later de keerzijde van die macht inzien. Gebaseerd op het corruptieschandaal rond oliemaatschappij Elf, oorspronkelijk bedoeld als politieke thriller, uiteindelijk vooral een karakterschets van de onderzoeksrechter.

Les jolies choses

2001 | Drama

Frankrijk 2001. Drama van Gilles Paquet-Brenner. Met o.a. Marion Cotillard, Stomy Bugsy, Patrick Bruel en Titoff.

Tweelingzussen Marie en Lucie (beiden Cotillard) leven respectievelijk kalm en onbeheerst. Als de extraverte Lucie een zangcarrière krijgt voorgeschoteld, neemt hobbyzangeres Marie stiekem haar plaats in. De gedaantewisseling wordt permanent na een tragisch ongeval en dwingt Marie om haar zus werkelijk te leren kennen. Les jolies choses is gebaseerd op het gelijknamige boek van Virginie Despentes. De Franse schrijfster baarde wereldwijd opzien met haar (ook verfilmde) roman Baise-moi vanwege de rauwe en expliciete seks- en geweldscènes waarin vrouwen optreden als wrekers. In Les jolies choses etaleert de hoofdpersoon een soortgelijke intensiteit door actief met de onverwachte stroom mee te roeien.

Le lait de la tendresse humaine

2001 | Drama

België/Frankrijk 2001. Drama van Dominique Cabrera. Met o.a. Patrick Bruel, Marilyne Canto, Dominique Blanc, Bruno Salvador en Sergi López.

Een zomerse dag in de Jura. Jonge moeder Christelle (Maryline Canto) doet haar baby in bad. Plotseling staat ze op en rent het huis uit. De camera blijft achter en registreert hoe het water onder de badkamerdeur uitloopt. De openingsscène van Le lait de la tendresse humaine grijpt direct naar de strot. Net zoals het leven Christelle naar de strot grijpt. Haar echtgenoot (Patrick Bruel) kan zich nauwelijks verplaatsen in haar somberte. Samen met familie en vrienden gaat hij op zoek naar Christelle die ondertussen haar heil heeft gezocht bij de buurvrouw. Cineast Dominique Cabrera maakte eerder een documentaire over depressie (Demain et encore demain) en laat in deze speelfilm zien dat zij het onderwerp en het filmmedium tot in de puntjes beheerst. Haar uitgelezen personages bewegen zich in een scherp contrasterende wereld van zonlicht en warmte, blindelings op zoek naar liefde en naar elkaar. Een hartverwarmende film over 'het onstuitbare leven dat ons begeleidt en soms alleen achterlaat', aldus de maker.

Lost and Found

1999 | Romantiek

Verenigde Staten 1999. Romantiek van Jeff Pollack. Met o.a. David Spade, Ever Carradine, Stephanie Chang, Neal MacMillan en Mitchell Whitfield.

Franse sterren Marceau en Bruel duiken op in deze flauwe lachfilm, waarin de sarcastische Amerikaanse tv-komiek Spade de centrale figuur is. Hij is Dylan, de eigenaar van een restaurant in L.A. Hij valt op zijn muzikale buurvrouw, fran[KA10]caise Lila Dubois (Marceau) - ze speelt op de cello. Om bij haar in de gunst te komen ontvoert hij haar loslopende hond 'Jack' met de bedoeling de held te spelen als hij het vermiste dier komt terugbrengen. De film is een misser, die des te pijnlijker is door de capriolen van Lange als de dikke Wally, omdat hij geen enkele rol in het verhaal speelt. Het is droevig gesteld, want Spade probeert vorige 'successen', BLACK SHEEP, TOMMY BOY te evenaren, waarin hij met zijn goedmoedige makker van het kleine scherm Chris Farley optrad; Chris was een veel te dikke clown, die overleed aan te grote toegeeflijkheid voordat deze film gedraaid werd. Bruel is het type dat Rene heet. Het scenario is van J.B. Cook, Marc Meeks en Spade. Het camerawerk is van Paul Elliott. Panavision.

The Misadventures of Margaret

1998 | Romantiek, Komedie

Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten/Frankrijk 1998. Romantiek van Brian Skeet. Met o.a. Parker Posey, Jeremy Northam, Craig Chester, Elizabeth McGovern en Brooke Shields.

Margaret (Posey) uit New York is francofiel. In Parijs wil zij zich laten ontmaagden door een Fransman. Ze glijdt tussen de lakens met Edward Nathan (Northam) en ontdekt de volgende morgen dat hij een Brit is en professor in de literatuur aan een universiteit. Margaret is een net meisje, vind Edward eigenlijk heel aardig en het stel trouwt. Zeven jaar later is Margaret de succesvolle schrijfster van damesromans. Hun huwelijk kabbelt rustig voort, maar Margaret verdenkt Edward ervan te flirten met een van zijn studentes, en misschien nog wel veel meer. De tijd is aangebroken om eens iets pittigs te schrijven en Margaret besteedt al haar tijd aan een historische roman, die in Frankrijk in de ondeugende tijd van de verlichting speelt. Ook is ze heimelijk hevig verliefd op haar tandarts, over wie ze de stoutste fantasie[KA3]en heeft. Ze besluit Edward te laten gaan en haar ergste verdenkingen in het boek te verwerken. Om inspiratie op te doen gaat ze naar Frankrijk, om een kasteel te bezoeken, waar haar roman zich afspeelt. Het kasteel dat ze op het oog heeft, is inmiddels een nonnenklooster geworden, waar Martin (Bruel) opnames maakt van de zingende nonnen. Ze vindt Martin heel aardig, zou best wel wat willen, maar alles wat hij doet is haar in bed onstoppen... De verliefde Margaret wil nu scheiden van Edward en vraagt haar echtscheiding aan. Dan komt Edward over om de zaak te bespreken. Het regiedebuut van Skeet is een screwball comedy van de jaren 1990, die in tegenstelling tot zwaargewichten als Katherine Hepburn en Spencer Tracy, vertolkt wordt door lichtgewichten. De film is curieus door de koddige erotische fantasie[KA3]en in de droomsequenties van Posey, (de tandarts, naakte honkballers op het speelveld, mmm...) die gedurende dertig seconden met blote borsten te zien is. Eigenlijk had zij na PARTY GIRL een betere film verdiend. Het weinig subtiele scenario met wonderlijke dialogen is van regisseur Skeet naar de roman Rameau's Niece van Cathleen Schine. Het camerawerk is van Romain Winding.

Hors jeu

1998 | Romantiek

Frankrijk 1998. Romantiek van Karim Dridi. Met o.a. Philippe Ambrosini, Rossy de Palma, Patrick Bruel, Clotilde Courau en Arielle Dombasle.

Concepci[KA1]on (De Palma) is een onfortuinlijke actrice die heel blij is als ze in een reclamefilmpje de `hoofdrol` mag spelen. Het is zelfs de rol van Cleopatra! Ze weigert echter zich topless te tonen en komt daardoor in aanvaring met de regisseur. Ze wordt gesteund door haar medespeler Ange (Ambrosini) en enkele ogenblikken later staan ze allebei op straat. Het kan ze niets schelen, want ze hebben elkaar gevonden en ze willen meer dan reclamefilmpjes. Ze besluiten enkele bekende acteurs en actrices (Bruel, Galabru, Miou-Miou en Coureau) te gijzelen om hun eisen kracht bij te zetten. Een merkwaardige film die begint met een ontluikende romance om dan te veranderen in een huis clos- geschiedenis over twee mensen die door de situatie buitenspel gezet werden en dan tot het uiterste gaan om hun doel te bereiken. Deze stijlbreuk is overigens schitterend opgevangen, vooral dankzij de twee hoofdrollen die een opvallende prestatie leveren, terwijl de bekende acteurs niet voor een bepaalde zelfspot terugdeinzen. Een verdienstelijke film die niet steeds even origineel is, maar die toch tot het einde kan boeien. Dridi schreef zelf het scenario. Voor de fotografie deed hij beroep op Patrick Blossier.

K

1997 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1997. Thriller van Alexandre Arcady. Met o.a. Patrick Bruel, Isabella Ferrari, Marthe Keller, Pinkas Braun en Jean-François Stévenin.

Parijs, 1990. Politie-inspecteur Sam Bellamy is geschokt dat zijn oude vriend, de joodse kunsthandelaar Joseph Katz, een van zijn klanten heeft neergeschoten. Het slachtoffer was een voormalige SS'er, die de moord van Katz' familie in WO II op zijn geweten had. Sam helpt Katz te ontsnappen, maar even later komt de kunsthandelaar om tijdens een explosie in zijn winkel. Daarop gaat Sam op zoek naar de daders

Le jaguar

1996 | Komedie, Avonturenfilm

Frankrijk 1996. Komedie van Francis Veber. Met o.a. Jean Reno, Patrick Bruel, Harrison Lowe, Patricia Velasquez en Danny Trejo.

Komedieregisseur Veber vertelt een snel maar absurd verhaal over een gokker die met een mysterieuze opdracht in de jungle terechtkomt. Op een dag bevindt Perrin zich in een hotellift met een etnoloog en een Indiaan uit de Amazone. Voordat hij het weet is er een bijzondere band ontstaan tussen hem en de bijzondere Zuid-Amerikaanse gast en wordt hij de jungle ingestuurd op zoek naar de ziel die de Indiaan zou hebben verloren.

Les cent et une nuits de Simon Cinéma

1994 |

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1994. Agnès Varda. Met o.a. Michel Piccoli, Marcello Mastroianni, Henri Garcin, Julie Gayet en Mathieu Demy.

Ter gelegenheid van Honderd Jaar Film maakte Varda een compilatie in combinatie met een filmverhaal met gastoptredens. Piccoli is de honderd jaar oude monsieur Simon Cin[KA1]ema, die een eenzaam bestaan voert in zijn kasteel. Hij is aan zijn rolstoel gekluisterd. Jonge schoonheid Gayet, studente aan de filmacademie wordt door hem ingehuurd om gedurende 101 dagen, telkens een dagje te besteden aan zijn herinneringen en bespiegelingen. Ze wordt overrompeld door alles wat met film te maken heeft: posters, memorabilia, (korte en lange) filmfragmenten (w.o. L`AGE D`OR, LADRI DI BICICLETTI, THE THIEF OF BAGDAD, ORPH[KA1]EE, UN CHIEN ANDALOU, THE WIND uit 1928, etc. etc.). Zijn vriend is Mastroianni, Garcin is zijn butler, Demy (de zoon van Varda en Jacques Demy) een produktie-assistent, die een romance beleeft met Gayet. Tot en met de naam op de credits van Schygulla langere optredens van de `acteur of actrice van de dag` en erna (vanaf Azema tot en met Toscan Du Plantier) cameo's, de z.g. 'steelse en stralende verschijningen'. Muziek van o.a. Max Steiner, Bernard Herrmann, Maurice Jarre, Michel Legrand, George Delarue, Francis Lai en Henri Mancini. Varda heeft in de prent al haar passie voor- en al haar ervaring met het filmvak gestopt van de laatste veertig jaar. Haar keuze is typisch continentaal Europees en zal bij haar eigen landgenoten de hartstochten het meeste doen oplaaien, al kan geen enkele cinefiel om dit eerbetoon aan de Tiende Muze heen. Camerawerk van Eric Gautier.

Profil bas

1993 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1993. Misdaad van Claude Zidi. Met o.a. Patrick Bruel, Sandra Speichert, Didier Bezace, Jean Yanne en Jacques Rosny.

Op zijn dertigste is Bruel zijn baan als inspecteur in de voorstad beu. Vooruitzichten op een verdere carrière zijn er niet en zijn ambitie is hij kwijt. Zijn baas geeft hem de opdracht om de gangen na te gaan van een kleine van drugshandel verdachte straatmisdadiger. Hij gaat zonder veel enthousiasme aan de slag. Een vermoeide politieman moet in actie komen. Spanning en romantiek vormen de hoofdingrediënten van deze detective van Zidi, die duidelijk van zijn imago als kluchtenmaker af wil. Geen al te denderend scenario van Zidi, Didier Kaminka en Simon Michael. Fotografie van François Catonné.

Les Liens de sang

1992 | Drama

Marokko/Frankrijk 1992. Drama van Ridha Behi. Met o.a. Patrick Bruel, Julie Christie, Ben Gazzara, Ben Carmet en Jean Amidou.

Deze film werd opgenomen in 1985 maar kwam pas begin jaren 1990 in de bioscopen, in de tijd van de Bruel-rage onder de jongeren. Hoewel Bruel nog een goede bastaardzoon van een koloniaal neerzet, zorgt de slappe en onbeholpen regie ervoor dat de beschreven neergang van de voormalige grondbezitters in Marokko (dat eruit ziet als in een toeristische folder) geen moment geloofwaardig wordt. De buitenlandse acteurs (Christie en Gazzara) worden belachelijk gemaakt door een idiote nasynchronisatie. Was deze slechte film tot in het oneindige op de plank blijven liggen, dan had niemand er schade van ondervonden. Bijkomend ongemak is dat de titel zorgt voor verwarring met het gelijknamige LES LIENS DE SANG van Claude Chabrol (1977).

Toutes peines confondues

1991 | Thriller

Frankrijk 1991. Thriller van Michel Deville. Met o.a. Jacques Dutronc, Patrick Bruel, Mathilda May, Vernon Dobtcheff en Bruce Myers.

Klassieke suspense, vakkundig en precies uitgewerkt: `zakenman` in Zurich Dutronc (drugs, witwasserij, moord en chantage) is de gejaagde; ambitieuze politieman Bruel, gestuurd door zijn baas Dobtcheff, is de jager. May is de begerenswaardige vrouw van Dutronc. Naar het verhaal Sweetheart van Andrew Coburn, door Deville's echtgenote Rosalinda bewerkt tot scenario. Camerawerk van Bernard Lutic.

Mariage blues

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Patrick Jamain. Met o.a. Valérie Rojan, Florent Pagny, Patrick Bruel, Dominique Frot en Jacques Richard.

Zij is twintig jaar en trekt als stuntvrouw langs de kleine provinciesteden om daar haar kunsten met auto's te laten zien. Hij is even oud en verbouwt in zijn atelier auto's uit de jaren 1960-1970. Tussen hen in hangt de belofte van een baby. Waar ze ook wat aan gaan doen. Goed verpakt, knetterend, sympatiek en zo oppervlakkig dat men zich er een uur na het zien van deze televisiefilm al niets meer van herinnert.

La mort en sautoir

1989 | Misdaad

Frankrijk 1989. Misdaad van Pierre Goutas. Met o.a. Danielle Darrieux, Bernard Dumaine, Louise Colpeyn, Frédérique Tirmont en Patrick Guillemin.

Het zeer geregelde leven van een vrouw van in de veertig die al jarenlang getrouwd is met een toneelacteur, die op dat moment net op tournee is, wordt overhoop gegooid, wanneer ze een telefoontje krijgt van een meisje dat zegt dat ze zwanger is van haar man. Daarna volgen de gebeurtenissen elkaar in hoog tempo op in dit futloze verhaal, dat geschreven werd door een onbekende en met veel moeite geregisseerd werd door een andere onbekende. Alleen de acteerprestaties van Darrieux in de hoofdrol en Dumaine als politie-inspecteur beletten dat de kijker zich stierlijk verveelt.

L'union sacrée

1989 | Misdaad

Frankrijk 1989. Misdaad van Alexandre Arcady. Met o.a. Richard Berry, Patrick Bruel, Bruno Cremer, Claude Brasseur en Marthe Villalonga.

Twee politieagenten (Berry en Bruel) die een onderzoek moeten leiden, verschillen in alles van elkaar. Met name het feit, dat de een joods is en de ander van Arabische afkomst, speelt hen parten. Hun onderlinge verhouding ligt moeilijk, maar zij slagen erin het religieuze fanatisme te bestrijden. Enige kritiek op het uitgangspunt, het tegenover elkaar plaatsen van deze twee personen omdat ze aan eenzelfde onderzoek werken, is misschien terecht. Er is sprake van een goed uitgedacht script en prachtige rollen voor de uitstekende acteurs. Scenario van regisseur Arcady, Daniel Saint-Hamont en Pierre Aknine. Het camerawerk is van Robert Alazraky.

L' Union Sacre

1989 |

Frankrijk 1989. Alexandre Arcady. Met o.a. Patrick Bruel en Richard Berry.

Twee politieagenten (Berry en Bruel) die een onderzoek moeten leiden, verschillen in alles van elkaar. Met name het feit, dat de een joods is en de ander van Arabische afkomst, speelt hen parten. Hun onderlinge verhouding ligt moeilijk, maar zij slagen erin het religieuze fanatisme te bestrijden. Enige kritiek op het uitgangspunt, het tegenover elkaar plaatsen van deze twee personen omdat ze aan eenzelfde onderzoek werken, is misschien terecht. Er is sprake van een goed uitgedacht script en prachtige rollen voor de uitstekende acteurs. Scenario van regisseur Arcady, Daniel Saint-Hamont en Pierre Aknine. Het camerawerk is van Robert Alazraky.

Force Majeure

1989 | Drama, Thriller

Frankrijk 1989. Drama van Pierre Jolivet. Met o.a. Patrick Bruel, François Cluzet, Kristin Scott Thomas, Alan Bates en Sabine Haudepin.

Drie jongemannen ontmoeten elkaar tijdens een vakantie in Azië en raken bevriend. Alvorens naar Frankrijk terug te keren geven twee van hen aan Hans, die achterblijft, de rest van de hashies die zij als toeristen hebben gekocht. Enige maanden later laat een advocaat van Amnesty hen weten dat Hans ter dood is veroordeeld wegens drugshandel, tenzij ze voor hun aandeel in de zaak uitkomen. Rond dit serieuze thema heeft Jolivet een harde, heldere, wrange en compromisloze film gemaakt. Soms wat eentonig maar het boeiende spel weet dit ingehouden werk niettemin een behoorlijke dosis gevoeligheid mee te geven.

La maison assassinée

1988 | Mysterie, Thriller, Drama

Frankrijk 1988. Mysterie van Georges Lautner. Met o.a. Patrick Bruel, Anne Brochet, Ingrid Held, Agnès Blanchot en Sophie Brochet.

Deze duistere en intrigerende verfilming van het gelijknamige boek van Pierre Magnan verhaalt van een jongeman (gespeeld door de populaire zanger-acteur Patrick Bruel) die na WO I terugkeert naar zijn geboorteplaats. Daar komt deze wees erachter dat zijn hele familie is vermoord toen hij nog maar een baby was. Vastbesloten de daders te vinden gaat hij op onderzoek uit. Al doende leert hij een paar charmante jonge vrouwen kennen die hem zijn zoekwerk bemoeilijken. Ingrid Held speelt een van de jonge vrouwen en werd als 'veelbelovende jonge actrice' genomineerd voor een César.

Attention Bandits

1987 | Komedie

Frankrijk 1987. Komedie van Claude Lelouch. Met o.a. Jean Yanne, Marie-Sophie L., Patrick Bruel, Charles Gérard en Corinne Marchand.

Een `kleine` Lelouch zonder enorme ambities en zonder veel middelen gemaakt, die erg doet denken aan SMIC, SMAC, SMOC, LE VOYOU of LA BONNE ANNEE. Maar dat zijn precies zijn meest verteerbare films. De heldendaden van deze twee ellendelingen brengen zowel een glimlach als (soms) ontroering teweeg, hoewel deze film eerder komisch dan tragisch is. Een vertelling met scènes zonder groot onderling verband. Amusement dat dan ook met het omdraaien van elke cent tot stand kwam. Maar ditmaal is het tenminste niet te mooi gemaakt, waar zijn 'grootse' films verzanden in de stijl van Elle en Paris-Match. Er zijn ook versies van 103m. Het scenario is van Lelouch. Het camerawerk is van Jean-Yves Le Mener.

Suivez mon regard

1986 | Komedie

Frankrijk 1986. Komedie van Jean Curtelin. Met o.a. Richard Berry, Patrick Bruel, Tom Novembre, Dominique Pinon en Zabou Breitman.

Deze film is eigenlijk een unieke onderneming en zou ook EEN DAG IN PARIJS kunnen heten: een opstopping onderweg naar het werk en een opstopping onderweg naar huis. Wel honderd acteurs verschijnen op het scherm, variërend van 15 sekonden tot 2 minuten, hoewel het geen sketches zijn: er is een eenheid van toon en sfeer. Diverse situaties worden kil en afstandelijk bestudeerd. De film doet aan PLAYTIME van Jacques Tati denken. Sommigen zullen het fascinerend vinden, anderen afschuwelijk. Ook bekend als JE HAIS LES ACTEURS.

Champagne amer

1986 | Drama

Tunesië/Frankrijk 1986. Drama van Ridha Behi. Met o.a. Julie Christie, Ben Gazzara, Patrick Bruel, Jean Carmet en Ida de Benedetto.

Bitterzoete film met Bruel die niet weet dat grondbezitter Gazzara zijn vader is. Deze moet vertrekken met het oog op de komende onafhankelijkheid. Gazzara's vrouw Christie gaat met hem in haar fraaie slee, een Buick, een laatste rijtoer maken bij wijze van afscheid. Zijn moeder wil niet trouwen met Carmet, die haar ondanks haar afwijzingen, blijft bijstaan, ook als zij naar de stad trekt, waar Bruel automonteur wordt. Bij het zien van een Buick droomt Bruel van Christie. De hoofdrollen overtuigen niet helemaal. De fotografie was in handen van niemand minder dan Pierre Lhomme.

P.R.O.F.S.

1985 | Komedie

Frankrijk 1985. Komedie van Patrick Schulmann. Met o.a. Patrick Bruel, Fabrice Luchini, Laurent Gamelon, Christophe Bourseiller en Yolande Gilot.

Sinds ET LA TENDRESSE, BORDEL is het niveau van Patrick Schulmann gestaag slechter geworden, getuige ook dit werkje dat voorgeeft een portret van de leraren en leerlingen te zijn. Natuurlijk neemt de verstandige leraar snel de benen, terwijl zijn maffe collega achterblijft. Twee uur hansworsterijen, trivialiteiten en mislukte standjes. Een moeizame film.

La tête dans le sac

1984 |

Frankrijk 1984. Gérard Lauzier. Met o.a. Guy Marchand, Marisa Berenson, Fanny Bastien, Patrick Bruel en Agnès Garreau.

De dynamische, gezonde vijftigjarige zakenman Romain, is tot nog toe succesvol geweest maar gaat door een hel waarin cynische en berekenende vrouwen, een homoseksueel en een boef een rol spelen. Wanneer hij schoon schip maakt, raakt hij verzeild in het net van een avonturierster die op het goede tijdstip wacht. Lauziers eigen stripverhaal, dus sarcastisch, wreed en spannend, maar even haatdragend als menslievend jegens vrouwen. Geforceerd en pathetisch. De intrige is wat meer solide en dat zal wel het resultaat zijn van de medewerking van Molinaro, de co-bewerker en een vakman.

Le grand carnaval

1983 | Drama, Komedie, Oorlogsfilm

Frankrijk 1983. Drama van Alexandre Arcady. Met o.a. Philippe Noiret, Roger Hanin, Peter Riegert, Gérard Darmon en Macha Méril.

Tegen de achtergrond van de invasie in Noord-Afrika door de geallieerden wordt het leven in een Algerijns stadje getoond en de vriendschap tussen de Algerijnse kroegbaas en de koloniale burgemeester, die tenslotte ontdekken halfbroers te zijn. De combinatie van sentimentele komedie en epische historische reconstructie (de invasie en de andere spectaculaire scènes werden geregisseerd door Luc Besson) werkt niet door de zwakke dramaturgie. De kleurrijk gespeelde rollen en de verzorgde vormgeving houden, ondanks de overmatige lengte, de aandacht vast.

Les diplômés du dernier rang

1982 | Komedie

Frankrijk 1982. Komedie van Christian Gion. Met o.a. Michel Galabru, Marie Laforêt, Patrick Bruel, Philippe Manesse en Patrice Minet.

Deze film gaat over de fratsen die de studenten van een priv[KA1]e-instituut voor management in Oxford uithalen. Films over scholen doen het van tijd tot tijd, maar de meeste regisseurs bezondigen zich aan clich[KA1]es en karikaturen. Het is demagogisch en hypocriet: de studenten hekelen hun studie maar ze halen hun examens zonder problemen terwijl d[KA1]e (enige!) docent een complete domkop is. Kortom, de denkwijze uit de tijden van minachting, terwijl de werkelijkheid heel anders is.

Le Bâtard

1982 | Avonturenfilm, Film noir, Komedie

Frankrijk 1982. Avonturenfilm van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Gérard Klein, Julie Jézéquel, Brigitte Fossey, Mylène Demongeot en Didier Flamand.

De roman van Erskine Caldwell is een gevaarlijk onderwerp voor het hedendaagse Frankrijk. De regisseur is bekwaam maar er blijven talloze intellectuele clichés over die geen inzicht geven in de gevoelens van de personages. Voor de rest een interessant verhaal over het ronddolen van een moordenaar, ook al is de mengeling van spot, zottigheden en tragische elementen onevenwichtig verdeeld.

Ma femme s'appelle Reviens

1981 | Komedie

Frankrijk 1981. Komedie van Patrice Leconte. Met o.a. Michel Blanc, Anémone, Xavier Saint-Macary, Catherine Gandois en Pascale Rocard.

De door zijn vrouw verlaten arts en een fotografe, die ook door haar minnaar in de steek is gelaten, wonen in hetzelfde flatgebouw en zoeken - na kortstondige affaires die weinig soelaas bieden - steun bij elkaar in een verhouding zonder verliefdheid, maar gebaseerd op de solidere basis van vriendschap. De uit het café-theater voortgekomen acteurs en regisseur veranderen ietwat van genre door de uitbundige vrolijkheid te vervangen door melancholieke zelfspot, maar het resultaat is nogal halfzacht en bovendien toneelmatig. Het lef van de fysiek weinig aantrekkelijke hoofdrollen is onvoldoende om de film te redden. Scenario van Joseph Morhaim.

Le coup de sirocco

1979 | Drama

Frankrijk 1979. Drama van Alexandre Arcady. Met o.a. Roger Hanin, Marthe Villalonga, Jacques Duby, Michel Auclair en Patrick Bruel.

Albert Narboni is gelukkig met zijn bestaan in Oran, waar hij met vrouw en zoon woont en waar hij zijn kruidenierszaak bestiert. Maar dan breekt in 1954 de Algerijnse Onafhankelijkheidsoorlog uit, en gaat deze pied-noir met zijn gezin terug naar het land van zijn voorouders, eerst naar Marseille, later naar Parijs. Ze zullen dus moeten inburgeren. Redelijk interessant drama met grappige momenten over een stuk geschiedenis waar in Frankrijk niet graag aan teruggedacht wordt. Verteld vanuit het perspectief van de zoon. Filmdebuut van zanger/hartenbreker Patrick Bruel.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Patrick Bruel op televisie komt.

Reageer