Patrick Raynal

Acteur

Patrick Raynal is acteur.
Er zijn 45 films gevonden.

Comme un jeu d'enfants

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Daniel Janneau. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Kerian Mayan en Yves Verhoeven.

In de Haute Provence wil Fanny van de hereboerderij die ze heeft geërfd een kinderopvang maken. Eerste gast: Léo, een twaalfjarige weesjongen. Al snel komt de knaap, die al een langer cv van pleeggezinnen heeft, erachter dat Fanny's echtgenoot Jacques haar en zoon Thomas terroriseert. De titel van deze inhoudelijk helaas pijnlijk relevante maar zoals vaak vormtechnisch oninteressante tv-film ('Net kinderspel') geeft al aan dat onrecht reacties uitlokt. Raynal heeft, o ironie, als brute pa de enige rol met tanden.

La surface de réparation

2001 | Drama

Frankrijk 2001. Drama van Bernard Favre. Met o.a. Patrick Raynal, Remo Girone, Marie Payen en Jovanka Sopalovic.

In de Haute Provence wil Fanny van de hereboerderij die ze heeft geërfd een kinderopvang maken. Eerste gast: Léo, een twaalfjarige weesjongen. Al snel komt de knaap, die al een langer cv van pleeggezinnen heeft, erachter dat Fanny's echtgenoot Jacques haar en zoon Thomas terroriseert. De titel van deze inhoudelijk helaas pijnlijk relevante maar zoals vaak vormtechnisch oninteressante tv-film ('Net kinderspel') geeft al aan dat onrecht reacties uitlokt. Raynal heeft, o ironie, als brute pa de enige rol met tanden.

L'héritier

2001 | Drama

Zwitserland 2001. Drama van Christian Karcher. Met o.a. Jean-Baptiste Anoumon, Patrick Raynal en Laurent Sandoz.

In de Haute Provence wil Fanny van de hereboerderij die ze heeft geërfd een kinderopvang maken. Eerste gast: Léo, een twaalfjarige weesjongen. Al snel komt de knaap, die al een langer cv van pleeggezinnen heeft, erachter dat Fanny's echtgenoot Jacques haar en zoon Thomas terroriseert. De titel van deze inhoudelijk helaas pijnlijk relevante maar zoals vaak vormtechnisch oninteressante tv-film ('Net kinderspel') geeft al aan dat onrecht reacties uitlokt. Raynal heeft, o ironie, als brute pa de enige rol met tanden.

Roule routier

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Marion Sarraut. Met o.a. Line Renaud, Bernard Fresson, Patrick Raynal, Julie Dumas en Jean-Philippe Ker.

Sinds ze gescheiden is van transportondernemer Emile Juliani is Florence (Renaud) actief als vrijwilligster in een opvangcentrum voor kinderen uit ontwrichte gezinnen. Op een dag verneemt Florence dat haar ex-man spoorloos verdwenen is. Zou Emile, die hertrouwd is met de veel jongere Nadine (Dumas) met wie hij een zoontje heeft, met de noorderzon verdwenen zijn omdat zijn bedrijf voor het bankroet staat? Florence, die nog steeds haar weg kent in het complexe wereldje van de truckers, is bereid om met Nadine samen te werken om het bedrijf te redden. Een onverbloemde hulde aan het moeilijke beroep van vrachtwagenchauffeurs, die de speelbal zijn van de onvoorspelbare natuur en gelijktijdig het slachtoffer van doorlopende stress door de timing van hun bazen. Renaud zet een vastberaden, sterk personage neer dat de kijker van begin tot einde fascineert. Het scenario, geschreven door Daniel Saint Hamont, is niet steeds even goed opgebouwd en bevat heel wat lacunes, maar Renaud weet deze uitstekend op te vangen. Een aanrader voor liefhebbers van acteurfilms. De fotografie is van Bernard Malaisy. Dolby Surround.

Les hirondelles d'hiver

1999 | Drama, Historische film

Zwitserland 1999. Drama van André Chandelle. Met o.a. Patrick Raynal, Samuel Dupuy, Julie-Marie Parmentier, Charles Pestel en Max Boublil.

Eind 19de eeuw. Zoals elk jaar bij het begin van de winter trekt meester-schoorsteenveger Rattenfänger (Raynal) de dorpjes van de Alpen in op zoek naar kinderen die schoorsteenveger willen worden. Hij rekruteert een dozijn jongens, onder wie Gervais (Dupuy), die enkel een kort briefje achterlaat voor zijn moeder (Courvoisier). Deze wil namelijk niet dat haar zonen dit beroep aanleren, omdat haar man ook schoorsteenveger was en tijdens zijn werk verongelukte. Aangrijpend sociaal drama dat toont dat amper honderd jaar geleden kinderarbeid nog dagelijkse kost was. En wat ze moesten doen was zware en soms zelfs gevaarlijke arbeid en dat voor enkele francs per dag. De kleine Dupuy speelt schitterend. Hij zorgt er in z'n eentje voor dat je de film (of tenminste toch de arme Gervais) niet gauw vergeet.

La tresse d'Aminata

1999 | Komedie

Frankrijk/België 1999. Komedie van Dominique Baron. Met o.a. Virginie Lemoine, Olivier Marchal, Johanna Coco, Aurélie Lebarbé en Pascale Arbillot.

De dertienjarige Aminata Porsmoguer (Coco) werd geboren in Dakar, maar onmiddellijk na haar geboorte geadopteerd door Mireille (Lemoine) en Jean-Marc (Marchal), een kinderloos bourgeois koppel uit Bretagne. Per toeval hoort Aminata dat haar pleegmoeder zwanger is. Op dat ogenblik stort haar wereld in elkaar. Omdat ze vreest dat haar blanke ouders haar zullen verstoten stelt ze zich verschrikkelijk agressief t.o.v. hen op. Ze wil op zoek gaan naar haar Afrikaanse roots. Een terugkeer naar Dakar om haar fysieke moeder te vinden wordt een obsessie voor het meisje. Een puber op zoek naar haar ware identiteit. Het verhaal van Aminata wordt zeer gevoelig gebracht, erg emotioneel, maar zonder overdreven sentimentaliteit. Dit is mede te danken aan de schitterende prestatie van de jonge Coco als Aminata, die probleemloos de hele film domineert. Dodine Herry-Grimaldi baseerde het scenario op een roman van Alison Bernard. Mooie fotografie van Jean-Marie Dreujou. Stereo.

Anne Le Guen : Un poids lourd sur la conscience

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Alain Wermus. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Maxime Mansion, Nathalie Krebs en Paul Allio.

Na verkeersongeval waarbij scholier het leven laat wordt stadsbestuur van Mareuil-en-Artois verweten niets ondernomen te hebben om verkeersveiligheid in stadscentrum te bevorderen. Moeilijke momenten voor gemeenteraadslid Le Guen (Cottençon) die door oppositie wordt aangevallen omdat zij een half jaar eerder belast werd verkeer van zware vrachtwagens in stadscentrum te reglmenteren. Karikaturale voorstelling van de feiten. Léa Drucker, die rolletje speelt van meisje Louise, is niet de dochter maar het nichtje van tv-superster Michel Drucker...

Les pédiatres

1998 | Drama, Familiefilm

Frankrijk 1998. Drama van Daniel Losset. Met o.a. Bernard Yerlès, Pierre Martot, Pascale Roberts, Patrick Raynal en Christine Reinhart.

Pilootaflevering van doktersserie met vier geplande afleveringen. Zieke kinderen, hun ouders en kinderartsen: dat moet waarborg staan voor melodramatische toestanden. Fr[KA1]ed[KA1]eric Jarry (Yerles) is kinderarts. Op spoedafdeling worden in eerste instantie twee kinderen binnengebracht die werden aangereden door voortvluchtige chauffeur. Hiermee begint de miserie pas want dader blijkt daderes te zijn: warempel het liefje van Dr. Jarry! Allemaal ver gezocht maar milieutekening van pediatrie-afdeling wordt goed weergegeven. Geschreven door Claire Alexandrakis.

Le record

1998 | Komedie, Drama

Frankrijk/Roemenië 1998. Komedie van Edwin Baily. Met o.a. Patrick Raynal, Antoine Basler, Charlie Nelson, Daniel Krellenstein en Djemel Barek.

1997, het kolenbekken van Lotharingen. Zes mannen, Roman (Raynal), de ploegleider, Fr[KA1]ed[KA1]eric (Lef[KA2]ebvre), zijn oudste zoon, Luigi (Basler), bijgenaamd Bang-Bang, de springtuigspecialist, Bachir (Barek), een hardwerkende Marokkaan, D.J. (Nelson), een mythomaan en de in zichzelf teruggetrokken Arizona (Krellenstein), vormen een hechte groep, die samen het overal aanwezige gevaar in de koolmijn trotseren. Op een ochtend verschijnt een zekere Tissier (Lelièvre), die hun toekomst onmiddellijk op losse schroeven zet. De onderneming kan niet meer optornen tegen de concurrentie van de veel goedkopere Chinese steenkool en de directie is van plan de mijnen te sluiten. Ondanks het dramatische - en realistische - gegeven wordt de film toch met veel humor doorspekt, zonder dat echter de sociale kritiek wordt ontweken. Het vreemde zootje aan acteurs werkt wonderwel als ensemble. Baily liet zich inspireren door persoonlijke ervaringen voor het scenario dat hij samen schreef met Alain Robillard, Gabriel Weber, Jean-Louis Sonzogni en Stéphane Kurc. Gefilmd in Roemenië door Vivi Dragan Vasile en Jean-Jacques Bouhon.

Bonnes vacances

1998 | Komedie, Drama, Familiefilm

Frankrijk 1998. Komedie van Pierre Badel. Met o.a. Rosy Varte, Gérard Hernandez, Valérie Vogt, Alexia Portal en Patrick Raynal.

Voor Blanche Dumont-Farel (Varte) kan er geen sprake van zijn om de jaarlijkse zomervakantie te annuleren. Zelfs niet nu het haar gezin financieel minder goed gaat. Blanche wil geen gezichtsverlies lijden tegenover haar buren. Dus besluit zij met het hele gezin gedurende de hele maand juli hun intrek te nemen in hun kelder. Door scenaristen Chantal Rémy en regisseur Badel geïnspireerd op een waar gebeurd Luxemburgs fait divers. Hoewel in de vorm van een tragi-komedie met financiële en sociale achtergronden primeren de gekke kelderverdieping-toestanden en de slagvaardigheid van Varte.

Anne Le Guen : Le mystère de la crypte

1998 | Mysterie, Drama

Frankrijk 1998. Mysterie van Alain Wermus. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Véronique Silver, Claude Aufaure en Hugues Biucher.

Tijdens bouw van kindercr[KA2]eche in Mareuil-en-Artois worden overblijfselen van crypte uit twaalfde eeuw blootgelegd. Bij nader onderzoek van de crypte wordt er een lijk gevonden dat volgens de wetsdokter dateert uit 1943. Dit alles leidt tot aardig wat gehakketak tussen plaatselijke politici met Anne Le Guen (Cotten[KA10]con), voorstander van op te richten kindercr[KA2]eche, en opposanten. Met enige charme schuiven een aantal verhalen in elkaar over verleden en heden, liefde en zaken, en een zekere tederheid tussen de burgemeester, Charles (Raynal), en Anne Le Guen.

Anne Le Guen : L'excursion

1998 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1998. Drama van Daniel Janneau. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Dominique Sarrazin, Paul Allio en Léa Drucker.

Tijdens een schoolreisje wordt een bus met leerlingen gekaapt. In stadhuis wordt crisiscentrum opgericht. Terwijl de politie haar werk doet, proberen de burgemeester (Raynal) en Anne Le Guen (Cottençon) de ouders van de vermiste kinderen op te vangen. Simpele plot met gelukkig een Le Guen die zich meer vastberaden toont dan meestal het geval is. Het reilen en zeilen van het stadje Mareuil-en-Artois in beklemmende situatie wordt overtuigend weergegeven.

Un taxi dans la nuit

1997 | Thriller

Frankrijk/Italië 1997. Thriller van Alain-Michel Blanc. Met o.a. Fabienne Babe, Remo Girone, Jean-Yves Berteloot, Jean-Pierre Malo en Patrick Raynal.

Herv[KA1]e Lambert (Berteloot) baat een kleine garage uit. Sinds er in het stadje een mega-garage geopend werd gaan de zaken slecht en zitten er spanningen in zijn huwelijk met Anne (Babe), die als nachtelijke taxi-chauffeur het gezinsbudget in evenwicht houdt. Op een avond rijdt hij kwaad weg. Wat later staat de politie voor de deur. Hervé werd bij een ongeval gedood. Anne hecht geen geloof aan de vaststelling dat het ongeval veroorzaakt werd door drank en vermoeidheid en gaat zelf op onderzoek uit. Zo komt ze op het spoor van een bende die handelt in nagemaakte hulpstukken van slechte kwaliteit. Een boeiend bezoekje aan de auto-mafia die handelt in levensgevaarlijke auto- onderdelen. Deze toestand is spijtig genoeg geënt op de werkelijkheid en de film wil een waarschuwing zijn tegen deze onfrisse praktijken. De acteurs zijn uitstekend en het scenario van Alain Page, naar een verhaal van Blanc, zit goed in elkaar. Achter de camera stond Jean-Claude Saillier.

Un et un font six

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Franck Apprédéris. Met o.a. Pierre Arditi, Brigitte Fossey, Gilles Gaston-Dreyfuss, Vincent Lecoeur en Ludwig Briand.

Paul (Arditi) en Laurence (Fossey), beiden in de middelbare leeftijd, houden van elkaar en willen gaan samenwonen. Dat ligt niet eenvoudig omdat Paul uit een vorig huwelijk twee tienerdochters heeft, Sophie en Julie (B[KA1]ejo en Castro) en Laurence van haar kant twee tienerzonen, Gr[KA1]egoire en Rapha[KA3]el (Lecoeur en Briand). Een brand op flat van Laurence leidt tot een soort voorbarige en geforceerde co-habitation ten huize van Paul. Binnen het 'nieuwe' gezin loopt vervolgens een en ander in het honderd. Uiteindelijk zijn het de kinderen die met succes besluiten in te grijpen. Scenario van Nicole Jamet en P.-J. Rey is niet origineel noch geloofwaardig. Meestal in twee delen uitgezonden.

P.J. : Piège

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Gérard Vergez. Met o.a. Bruno Wolkovitch, Lisa Martino, Charles Schneider, Lilah Dadi en Christine Citti.

Politiespeurders Fournier (Wolkowitch) en Lopez (Martino) arresteren drugdealer Vignal (Loustau) die even later, in volle straat en niet ver van het commissariaat, wordt neergekogeld. Drug-peetvader blijkt advocaat Moliterni (Raynal) te zijn. De Police Judiciaire is razend op de Stups (drugzaken politie- eenheid) omdat die Fournier te snel hebben vrijgelaten. Maar met hulp van substituut (Paradis) van de procureur trapt Moliterni in door de P.J. gespannen hinderlaag. Eens te meer authentiek overkomend wereldje van politie-eenheid in Parijse wijk, bevolkt door sympathieke figuren en met gebeurtenissen die geloofwaardig, haast als in een documentaire, overkomen.

Anne Le Guen : Fatalité

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Wojtek Pszoniak, Dominique Sarrazin en Bruno Slagmulder.

Onder de oogluikende toelating van Burgemeester Charles Dubois (Raynal) wordt een circustent opgebouwd op het marktplein. Schepen Anne Le Guen (Cotten[KA10]con) weigert echter de autorisatie te tekenen daar ze haar twijfels heeft over het naleven van de veiligheidsvoorschriften. Een ruzie binnen een schepencollege is blijkbaar ook al voldoende stof om een film rond op te bouwen. Deze is dan ook even vlot en even boeiend als de door-de-weekse vergaderingen van dit college, waarbij zowat de helft van de aanwezigen met de ogen dicht (en snurkend) de debatten volgt. Geen opmerkingen over de acteerprestaties. De acteurs maken, ondanks de levenloze regie, nog het beste van wat er te maken is van het zwakke scenario van Isabel Sebastian. Het camerawerk is van Gérard Vigneron.

Le R.I.F. : L'île des loups

1996 | Thriller, Misdaad

Frankrijk/België 1996. Thriller van Michel Andrieu. Met o.a. Patrick Raynal, Aude Briant, Yves Afonso, Roch Leibovici en Pierre-Quentin Faesch.

Herv[KA1]e Lespert (Martin) wordt door zijn vrouw Maryse (Boyer) als vermist opgegeven. Keller (Raynal) en zijn team van de opsporingsbrigade R.I.F. (Recherche dans l'Intérêt des Familles) laten alle mogelijkheden de revue passeren: moord, zelfmoord, vrijwillige verdwijning, verdrinking. Voor iedere theorie valt wat te zeggen. Het complexe, zigzaggende plot legt de nadruk op deductie en psychologie. Het scenario is van Francis Palluau en Michel Andrieu. Derde episode van een viertal.

Anne Le Guen : Du fil à retordre

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Dominique Sarrazin, Olivier Granier en Léa Drucker.

Anne Le Guen (Cotten[KA10]con) is schepen en eerste adjoint van de burgemeester in een provinciestadje in het departement Nord. Wanneer een lokale weefspinnerij bedreigd wordt met sluiting breekt er een spontane staking los. Zij onderzoekt het dossier. Zo ontdekt ze dat de zaakvoerder, die beschuldigd wordt van wanbeheer, een jeugdvriend is van de burgemeester (Raynal) en vanuit de prefectuur wordt druk uitgeoefend om de fabriek zo vlug mogelijk te ontzetten. Gelijktijdig breekt er in een nabijgelegen rusthuis een hongerstaking uit, daar het eten van een minderwaardige kwaliteit is. Eerste aflevering van een reeks met sociale inslag of hoe een schepen zich inzet om de bevolking te helpen, in plaats van de politiek te laten primeren. Cottençon speelt haar rol ontwapenend. Marie Guilmineau, Philippe Le Dem en Frédéric Krivine schreven het scenario. Achter de camera stond Roberto Venturi. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

R.I.F.: Piège pour enfants seuls

1995 | Misdaad

België/Frankrijk 1995. Misdaad van Teff Erhat. Met o.a. Patrick Raynal, Aude Briant, Yves Afonso, Roch Leibovich en Manuela Servais.

Op een nacht loopt Merlet weg uit het internaat in een Parijse voorstad. Hij vervoegt zijn zus, Bruneau, die hem in de regen opwacht. Hun vader, St[KA1]ephane, kan zich geen reden bedenken waarom de kinderen hun milieu ontvlucht hebben en doet beroep op de afdeling R.I.F. (Recherches dans L'Intérêt des Familles) van de Franse politie om hen terug te vinden. De zaak wordt internationaal wanneer de Brusselse jeugdpolitie melding maakt van het feit dat beide jongeren gearresteerd werden tijdens een routine-controle in het station van Schaarbeek. Spannende policier die zich afspeeld in de kringen van de Brusselse pornografische onderwereld, specialisatie-tak pedofilie. Scenaristen Luc Jabon en Erhat bewijzen dat dit zich in ieders buurt kan afspelen zonder dat er ook maar iemand achterdochtig is. De personages op zich zijn oppervlakkig, maar het gangsterwereldje wordt indrukwekkend in beeld gebracht. Fotografie van Jean-Claude Neckelbrouck. Formaat 16/9. Stereo.

Anne Le Guen : Urgences

1995 | Komedie, Drama

Frankrijk 1995. Komedie van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Dominique Sarrazin, Paul Allio en Olivier Granier.

Eerste deel van vierdelige reeks over Anne Le Guen (Cotten[KA10]con), charmante raadgeefster van burgemeester Charles Dubois (Raynal) in Frans provinciestadje. Samen proberen ze een oplossing te vinden voor een aantal problemen. Weduwnaar Dubois heeft bovendien zijn lodderoog laten vallen op zijn bevallige assistente. Hier dient afgerekend met ontevreden lui die uit hun huizen werden gedreven voor de aanleg van een stuk autostrade en met dreigende sluiting van afdeling spoedgevallen. Anne ontdekt dat complot gesmeed wordt tegen de burgemeester. Scenario van Frédérique Krivine naar een idee van Jean- Pierre Guérin. Veel gescheer maar weinig wol.

Anne Le Guen : Les raisons de la colère

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Dominique Sarrazin, Bruno Slagmulder en Paul Allio.

Cottençon speelt de titelpersonage, Anne Le Guen. Zij is locoburgermeester van een Franse stad. In een bepaalde wijk, waar veel werklozen en immigranten wonen, heerst grote sociale spanning. Anne heeft zich zeer ingespannen om er een cultureel jongeren centrum gevestigd te krijgen, ondanks de lankmoedige houding van de gemeenteraadsleden, die de politieke meerderheid vormen. Op de dag van de officiële opening loopt een eenvoudige tasjesroof uit de hand. Daarop verbiedt de prefect de opening. Anne maakt zich sterk op het centrum toch te laten opengaan omdat een geweldsexplosie onder de sociaal achtergestelde jongeren op ieder moment kan uitbreken. Ze ontdekt daarbij en passant ook nog even dat de burgermeester gesjoemeld heeft met de funderingen van het gebouw. Eigentijdse Franse tv- film, waarvoor je sociale problematiek in dat land wel wel moet kennen, hoewel dergelijke problemen zich in andere vormen ook in zich op eigen boedem voordoen. Het scenario is van Marie- Françoise Sepulchre en de fotgrafie werd verzorgd door Roberto Venturi.

Anne Le Guen

1995 |

Frankrijk 1995. Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Dominique Sarrazin en Patrick Raynal.

Cottençon speelt de titelpersonage, Anne Le Guen. Zij is locoburgermeester van een Franse stad. In een bepaalde wijk, waar veel werklozen en immigranten wonen, heerst grote sociale spanning. Anne heeft zich zeer ingespannen om er een cultureel jongeren centrum gevestigd te krijgen, ondanks de lankmoedige houding van de gemeenteraadsleden, die de politieke meerderheid vormen. Op de dag van de officiële opening loopt een eenvoudige tasjesroof uit de hand. Daarop verbiedt de prefect de opening. Anne maakt zich sterk op het centrum toch te laten opengaan omdat een geweldsexplosie onder de sociaal achtergestelde jongeren op ieder moment kan uitbreken. Ze ontdekt daarbij en passant ook nog even dat de burgermeester gesjoemeld heeft met de funderingen van het gebouw. Eigentijdse Franse tv- film, waarvoor je sociale problematiek in dat land wel wel moet kennen, hoewel dergelijke problemen zich in andere vormen ook in zich op eigen boedem voordoen. Het scenario is van Marie- Françoise Sepulchre en de fotgrafie werd verzorgd door Roberto Venturi.

Le R.I.F. : L'air d'une fugue

1994 | Misdaad

Frankrijk/België 1994. Misdaad van Marco Pico. Met o.a. Patrick Raynal, Aude Briant, Roch Leibovici, Yves Afonso en Jean-Marie Winling.

Jean-Louis Barnier (Winling) komt de verdwijning opgeven van zijn dertien-jarige zoon G[KA1]erald. De dienst opsporing van minderjarigen stuurt hem door naar het R.I.F. (Recherche dans l`int[KA1]eret des familles). Inspecteur Keller (Raynal) en zijn team sluiten ongeval en ontvoering uit. Keller is ervan overtuigd dat de jongen iets dom heeft uitgehaald en de benen genomen heeft, maar het is even goed mogelijk dat een maniak de jongen heeft misbruikt. In school was Gérald een voorbeeldige en intelligente student. Dan ontdekken ze dat Jean-Louis niet de vader is van de jongen. Bovendien verbergt de familie nog heel wat andere geheimen. Doordeweekse politiefilm met veel gepraat en weinig actie. Na een half uur interesseert het lot van de jongen de kijker niet meer en schakelt hij waarschijnlijk over op een andere zender. Bijzonder zwak scenario van Pascal Bancou, Pierre Fabre en regisseur Pico. Fotografie is van François Lartigue.

Le R.I.F. : Cécile

1994 | Misdaad

België/Frankrijk 1994. Misdaad van Roger Guillot. Met o.a. Patrick Raynal, Aude Briant, Roch Leibovici, Yves Afonso en Roland Bertin.

Het R.I.F. (Recherches dans l`Int[KA1]eret des Familles) is een speciale onderafdeling van de Franse politie. Aan het hoofd staat Commissaris Raynal die op een dag bezoek krijgt van persbaron Bertin. Deze vraagt hem zijn dochter C[KA1]ecile (Proust) op te sporen. Het meisje werd in een psychiatrische kliniek behandeld voor een zenuwinzinking. Nadat ze het weekend thuis heeft doorgebracht, is ze niet teruggekeerd in de instelling. Pilotfilm voor een reeks waarin het politieteam dat verantwoordelijk is voor het opsporen van vermiste personen, centraal staat. Het scenario voor deze redelijk spannende en soms verrassende aflevering is van Guillot en Fabrice Roger. De camera werd gehanteerd door François Lartigue.

La colline aux mille enfants

1994 | Oorlogsfilm

Frankrijk/Nederland/Zwitserland 1994. Oorlogsfilm van Jean-Louis Lorenzi. Met o.a. Manfred Andrae, Dora Doll, François Gamard, Jean-François Garreaud en Ghislaine Gil.

Herfst 1941. Jonge joodse vluchtelingen proberen in het dorpje Les Cévennes onder te duiken en zo te ontkomen aan deportatie door de nazi's naar een concentratiekamp, waarvan ze weten dat ze nimmer zullen terugkeren.

Euroflics : Ligne d'enfer

1991 | Misdaad

Frankrijk 1991. Misdaad van Gérard Gozlan. Met o.a. Bertrand Lacy, Patrick Raynal en Philippe Lemaire.

De zogenaamde Zorro`s voeren een onderzoek uit in het kraakmilieu op zoek naar randverschijnselen als criminaliteit, drugs, etc ... Conventioneel scenario. Vooral interessant door de realistische, zo niet veristische en naturalistische schildering van de zogenaamde `vierde wereld` (alsof die niet altijd bestaan heeft!!). Een serie van zeer gespierde on-psychologische 'thrillers'. Het geweld ontbreekt ook deze keer niet, hetgeen een uur van vertraagde beelden verklaart. Niet voor gevoelige zielen.

Euroflics : Les malfaisants

1991 | Misdaad

Frankrijk 1991. Misdaad van Franck Apprédéris. Met o.a. Patrick Raynal, Bernard Lacy, François Perrot, Roland Blanche en Guillemette Chavant.

De leden van de extreem rechtse organisatie `Kaos 93`, die strijdt tegen de multiraciale samenleving en rassenvermenging, plegen in een aantal Europese hoofdsteden moorden. Hun volgende slachtoffer is al uitgekozen, en om deze moord te voorkomen besluit geheim agent Nicolas (Raynal) te infiltreren in deze sinistere groepering. Na de nodige obstakels slaagt hij er natuurlijk in de grote baas te ontmaskeren. Kortom, de gebruikelijke actuele clichés van een scenarioschrijver die van iets ouds iets nieuws wil maken. De regisseur is op de beeldbuis nauwelijks origineler dan op het witte doek. Alleen geschikt voor welpen en padvinders die van bloed houden.

Euroflics : Bleu privé

1991 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1991. Misdaad van Joannick Desclercs. Met o.a. Patrick Raynal, Bertrand Lacy, Jean-Michel Dupuis en Roland Bertin.

Raymond (Dupuis) steelt in een dure winkel een superplatte transistorradio en verstopt hem in zijn regenjas. Dan gaat hij naar het ziekenhuis, waar hij hem cadeau doet aan zijn vrouw, die op het punt staat te bevallen. Hij heeft gestolen uit geldgebrek en natuurlijk wordt hij gearresteerd. Maar waarom houden de Euroflics zich met zo'n onbenullig zaakje bezig? Ze hadden beter thuis kunnen blijven: voorspelbare intrige, onwaarschijnlijk scenario, stereotiepe personages, geen enkele psychologische diepgang - om maar eens wat te noemen.

La petite Fadette

1990 | Romantiek, Historische film

Frankrijk 1990. Romantiek van Lazare Iglesis. Met o.a. François Dorner, Patrick Raynal en Jean-Michel Dupuis.

Nauwgezette en oprechte schildering (maar nooit herschepping) van [KA1]e[KA1]en van de bekendste romans van George Sand die zich in de landstreek Berry afspelen. Toont op zijn minst aan hoe tijdloos dit werk is, ondanks de historische afstand (1847). Een interessant portret van het dagelijks leven op het platteland in die tijd. Het landelijke karakter van deze regio wordt goed in beeld gebracht.

Irina impair et passe

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Abder Isker. Met o.a. Danièle Evenou, Yolande Folliot, Jean-Christophe Lebert en Patrick Raynal.

Deze gediplomeerde verpleegster doet haar werk volgens haar superieuren al tien jaar lang op voorbeeldige wijze. In werkelijkheid is zij vooral een expert in euthanasie en, natuurlijk, komen er uiteindelijk verdenkingen tegen haar op. Een gevoelig en geen gemakkelijk onderwerp, dat een talent vereist, waarover de dienstdoende knoeier, de regisseur dus, zeker niet beschikt, die op nonchalante en banale wijze deze klus klaart. Bovendien komt de uitdagende charme van Evenou in de hoofdrol niet goed tot zijn recht in een rol die niet bij haar past.

Constance et Vichy

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Jean-Pierre Prévost. Met o.a. Marie-Josée Nat, Sonia Vollereaux, Jean Barney, Stéphane Bouy en Jean-François Garreaud.

Een serie, die vanwege de lengte nauwelijks is na te vertellen, waarin sprake is van een Amerikaanse die aan een ongeneeslijke ziekte lijdt. Ze is naar Frankrijk teruggegaan om haar twee dochters die zij na hun geboorte heeft afgestaan, te zoeken. De rest is van hetzelfde laken een pak, oftewel een indianenverhaal uit de 20e eeuw. Doorspekt met wat mysterie en misdaad en mooi verpakt. Een oersaaie serie, waarin het grote talent van Nat niet thuishoort.

Une femme innocente

1989 | Mysterie

Frankrijk 1989. Mysterie van Pierre Boutron. Met o.a. Jacques Dufilho, Catherine Wilkening, Pierre Clémenti, Patrick Raynal en Bertrand Lacy.

Een origineel scenario, dat een subtiele aanpak vergt. Een actrice leest een scenario dat vier verhalen bevat, die de kijker met haar mee beleeft: [KL]Histoire d`un fou[KLE] (Emile Zola), [KLE]Le matelot d`Amsterdam [KLE] (Guillaume Apollinaire), [KLE]Le Louis d`or [KLE] (Fran[KA10]cois Copp[KA1]ee en [KLE]Omphale[KLE] (Th[KA1]eophile Gautier). Vervolgens komt de actrice thuis en wordt werkelijk aangevallen door een jongeman. Maar deze werkelijkheid is weer een bewerking van het verhaal [KLE]Un viol[KLE] van Jean Cau. Gefilosofeer over wat nu werkelijkheid is en wat fantasie, en over de bedrieglijke wereld van verschijningen. Deze televisiefilm borduurt voort op verrassende variaties rond deze thema`s en, Boutron, aan wie onderwerpen die iets bovennatuurlijks hebben wel zijn toevertrouwd, weet zijn creatieve verkenningstochten voor het bioscoopdoek (THE PORTRAIT OF DORIAN GRAY) prima over te brengen op het televisiescherm.

Richelieu ou la journée des dupes

1989 | Biografie, Historische film

Frankrijk 1989. Biografie van Jean-Dominique De La Rochefoucauld. Met o.a. Didier Sandre, Patrick Raynal, Dominique Blanchar en Robin Renucci.

Welke dag in de Franse geschiedenis is er nu bekender dan 10 november 1630! Doordat hij met het protestantse Zweden een bondgenootschap is aangegaan tegen het zeer katholieke Spanje, heeft Richelieu zich de haat van de partij der `devoten` op de hals gehaald, die zich van hem willen ontdoen met behulp van een zeer geducht personage: Maria van het huis der Medici, oftewel de moeder van koning Lodewijk de Dertiende! Aan het einde van een fraaie opeenvolging van zeer slinkse intriges gaat zij echter in ballingschap. Dit alles wordt zeer nauwkeurig en minutieus beschreven door een regisseur die hier wel op zijn plaats is omdat hij in rechte lijn van De La Rochefoucauld uit [KL]Maximes[KLE] (1630-1680) afstamt, hoewel hij niet de harde diepgang van Roberto Rossellini in LA PRISE DU POUVOIR PAR LOUIS XIV (1966) heeft. Schitterend camerawerk.

Euroflics

1989 | Misdaad

Frankrijk 1989. Misdaad van Roger Pigaut. Met o.a. Jean-Pierre Bouvier, Etienne Chicot, Didier Sandre, Patrick Raynal en Yves Beneyton.

Vier bevriende briljante zakenlieden zetten met behulp van de kas van de bank van de vader van een van hen een frauduleuze beursoperatie op touw. De zaak loopt echter uit op een drama. De Franse golden boys in deze film zijn nauwelijks sympathiek te noemen en komen psychologisch niet behoorlijk uit de verf. De film is nogal summier: er was genoeg materiaal geweest voor een heuse speelfilm. Hoewel er voldoende spanning in zit en de muziek voor de verandering van aanvaardbare kwaliteit is, zijn we van deze regisseur meer gewend.

Bille en tête

1989 |

Frankrijk 1989. Carlo Cotti. Met o.a. Thomas Langmann, Kristin Scott Thomas, Danielle Darrieux, Patrick Raynal en Michel Albertini.

Een zestien-jarige adolescent gaat behalve met zijn vader en zijn grootmoeder ook om met een iets oudere vrouw op wie hij verliefd wordt. Hoewel de personages op gevoelige wijze worden neergezet en het hen aan levendigheid niet ontbreekt, hangt het scenario als los zand aan elkaar. De scènes zijn onsamenhangend en vertonen ook onderling weinig verband. Iets meer zorgvuldigheid zou bij de uitwerking en opbouw van dit verhaal wenselijk zijn geweest. Deze veelbelovende debuutfilm is een bewerking van de roman van Alexandre Jardin, die ook bijdroeg aan scenario en dialogen.

Le Café des Jules

1988 | Film noir, Erotiek

Frankrijk 1988. Film noir van Paul Vecchiali en Jacques Nolot. Met o.a. Jacques Nolot, Brigitte Rouan en Patrick Raynal.

Een sinister caf[KA1]e zoals zovele waar de stamgasten veel drinken en op Christiane, een vriendin, wachten. Dan duikt David plotseling op die wel bij Christiane in de smaak valt, tot grote woede van de vaste bezoekers. David moet `s nachts vluchten om te voorkomen dat hij afgetuigd wordt, terwijl de stamgasten Christiane verkrachten. Net zo sinister als het decor. Is het omdat er twee regisseurs zijn - waaronder Nolot van wie niemand tot nu toe ooit gehoord had en die ook het scenario schreef en een van de hoofdrollen speelt (en duidelijk teveel hooi op zijn vork heft genomen) - dat de film zo innerlijk verdeeld overkomt wat betreft de zwarte humor en het keiharde naturalisme? Deze keer is Vecchiali aan zijn doel voorbij geschoten.

La vie en panne

1988 | Avonturenfilm, Komedie

Frankrijk 1988. Avonturenfilm van Agnès Delarive. Met o.a. Claudine Ancelot, André Gille, Patachou, Patrick Raynal en Van Doude.

De voor- en tegenspoed van een jonge tapijtwerker uit een arbeidersfamilie die de 'vergissing' heeft begaan om te trouwen met een charmant meisje uit een beter milieu dan het zijne. Een oppervlakkige satire op de bourgeoisie. De banale mise en scène wordt gedeeltelijk gecompenseerd door de uitstekende acteerprestaties, maar het geheel is veel te langdradig.

Encore/Once More

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Paul Vecchiali. Met o.a. Jean-Louis Rolland, Florence Giorgetti, Pascale Rocard, Nicolas Silberg en Patrick Raynal.

Een man ontdekt op middelbare leeftijd dat hij homofiel is. Hij verlaat zijn vrouw en beleeft een stormachtige romance. Hij ontdekt dan dat hij AIDS heeft en zal sterven. Genadeloos en zakelijk verfilmd. De film is onderverdeeld in tien stukken, afgebakend door de verjaardagen van Louis tussen 1978 en 1987. Opnamen met vaste camera-opstelling, de opzettelijk theaterachtige behandeling en de komische intermezzi zorgen er voor dat de tragiek niet pathetisch wordt. Toont uitstekend hoe scherp de waarneming is van de nuchtere humanist Vecchiali.

La triche

1984 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1984. Drama van Yannick Bellon. Met o.a. Victor Lanoux, Anny Duperey, Valérie Mairesse, Xavier Deluc en Michel Galabru.

Tijdens een onderzoek naar de moord op een bekende homoseksueel in een grote provinciestad, wordt de commissaris verliefd op een jonge man, Bernard, en het gevoel blijkt wederzijds. De moordenaar profiteert van deze situatie door Bernard te chanteren, maar wordt door laatstgenoemde vermoord. Bernard probeert te vluchten maar wordt neergeschoten door een politieman. Deze intrige verbergt eigenlijk het ware onderwerp van de film, namelijk homoseksualiteit in het algemeen en de reacties daarop in een stad waar iedereen alles van elkaar weet. Ook al is de uitbeelding van de karaktertypes en hun gedrag schematisch en heeft de film veel weg van de André Cayatte films, toch houdt hij de aandacht op zich gevestigd door zijn ernst en door de ernst van het onderwerp op zich. Regisseur Bellon schreef zelf het scenario.

Recherches dans l'intérêt des familles (R.I.F.): Cécile

-1 |

. Roger Guillot. Met o.a. Ives Afonso, Aude Briant en Patrick Raynal.

Tijdens een onderzoek naar de moord op een bekende homoseksueel in een grote provinciestad, wordt de commissaris verliefd op een jonge man, Bernard, en het gevoel blijkt wederzijds. De moordenaar profiteert van deze situatie door Bernard te chanteren, maar wordt door laatstgenoemde vermoord. Bernard probeert te vluchten maar wordt neergeschoten door een politieman. Deze intrige verbergt eigenlijk het ware onderwerp van de film, namelijk homoseksualiteit in het algemeen en de reacties daarop in een stad waar iedereen alles van elkaar weet. Ook al is de uitbeelding van de karaktertypes en hun gedrag schematisch en heeft de film veel weg van de André Cayatte films, toch houdt hij de aandacht op zich gevestigd door zijn ernst en door de ernst van het onderwerp op zich. Regisseur Bellon schreef zelf het scenario.

Anne le Guen: Urgences

-1 |

Frankrijk. Stéphane Kurc. Met o.a. Dominique Sarrazin, Patrick Raynal en Fanny Cottençon.

Tijdens een onderzoek naar de moord op een bekende homoseksueel in een grote provinciestad, wordt de commissaris verliefd op een jonge man, Bernard, en het gevoel blijkt wederzijds. De moordenaar profiteert van deze situatie door Bernard te chanteren, maar wordt door laatstgenoemde vermoord. Bernard probeert te vluchten maar wordt neergeschoten door een politieman. Deze intrige verbergt eigenlijk het ware onderwerp van de film, namelijk homoseksualiteit in het algemeen en de reacties daarop in een stad waar iedereen alles van elkaar weet. Ook al is de uitbeelding van de karaktertypes en hun gedrag schematisch en heeft de film veel weg van de André Cayatte films, toch houdt hij de aandacht op zich gevestigd door zijn ernst en door de ernst van het onderwerp op zich. Regisseur Bellon schreef zelf het scenario.

Anne le Guen: Les raisons de la colère

-1 |

Frankrijk. Stéphane Kurc. Met o.a. Dominique Sarrazin, Patrick Raynal en Fanny Cottençon.

Tijdens een onderzoek naar de moord op een bekende homoseksueel in een grote provinciestad, wordt de commissaris verliefd op een jonge man, Bernard, en het gevoel blijkt wederzijds. De moordenaar profiteert van deze situatie door Bernard te chanteren, maar wordt door laatstgenoemde vermoord. Bernard probeert te vluchten maar wordt neergeschoten door een politieman. Deze intrige verbergt eigenlijk het ware onderwerp van de film, namelijk homoseksualiteit in het algemeen en de reacties daarop in een stad waar iedereen alles van elkaar weet. Ook al is de uitbeelding van de karaktertypes en hun gedrag schematisch en heeft de film veel weg van de André Cayatte films, toch houdt hij de aandacht op zich gevestigd door zijn ernst en door de ernst van het onderwerp op zich. Regisseur Bellon schreef zelf het scenario.

Anne le Guen: Fatalité

-1 |

Frankrijk. Stéphane Kurc. Met o.a. Dominique Sarrazin, Patrick Raynal en Fanny Cottençon.

Tijdens een onderzoek naar de moord op een bekende homoseksueel in een grote provinciestad, wordt de commissaris verliefd op een jonge man, Bernard, en het gevoel blijkt wederzijds. De moordenaar profiteert van deze situatie door Bernard te chanteren, maar wordt door laatstgenoemde vermoord. Bernard probeert te vluchten maar wordt neergeschoten door een politieman. Deze intrige verbergt eigenlijk het ware onderwerp van de film, namelijk homoseksualiteit in het algemeen en de reacties daarop in een stad waar iedereen alles van elkaar weet. Ook al is de uitbeelding van de karaktertypes en hun gedrag schematisch en heeft de film veel weg van de André Cayatte films, toch houdt hij de aandacht op zich gevestigd door zijn ernst en door de ernst van het onderwerp op zich. Regisseur Bellon schreef zelf het scenario.

Anne le Guen: Du fil à retordre

-1 |

Frankrijk. Stéphane Kurc. Met o.a. Patrick Raynal, Fanny Cottençon en Dominique Sarrazin.

Tijdens een onderzoek naar de moord op een bekende homoseksueel in een grote provinciestad, wordt de commissaris verliefd op een jonge man, Bernard, en het gevoel blijkt wederzijds. De moordenaar profiteert van deze situatie door Bernard te chanteren, maar wordt door laatstgenoemde vermoord. Bernard probeert te vluchten maar wordt neergeschoten door een politieman. Deze intrige verbergt eigenlijk het ware onderwerp van de film, namelijk homoseksualiteit in het algemeen en de reacties daarop in een stad waar iedereen alles van elkaar weet. Ook al is de uitbeelding van de karaktertypes en hun gedrag schematisch en heeft de film veel weg van de André Cayatte films, toch houdt hij de aandacht op zich gevestigd door zijn ernst en door de ernst van het onderwerp op zich. Regisseur Bellon schreef zelf het scenario.

Anne le Guen, madame la conseillère

-1 |

. Stéphane Kurc. Met o.a. Léa Drucker, Patrick Raynal en Fanny Cottençon.

Tijdens een onderzoek naar de moord op een bekende homoseksueel in een grote provinciestad, wordt de commissaris verliefd op een jonge man, Bernard, en het gevoel blijkt wederzijds. De moordenaar profiteert van deze situatie door Bernard te chanteren, maar wordt door laatstgenoemde vermoord. Bernard probeert te vluchten maar wordt neergeschoten door een politieman. Deze intrige verbergt eigenlijk het ware onderwerp van de film, namelijk homoseksualiteit in het algemeen en de reacties daarop in een stad waar iedereen alles van elkaar weet. Ook al is de uitbeelding van de karaktertypes en hun gedrag schematisch en heeft de film veel weg van de André Cayatte films, toch houdt hij de aandacht op zich gevestigd door zijn ernst en door de ernst van het onderwerp op zich. Regisseur Bellon schreef zelf het scenario.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Patrick Raynal op televisie komt.

Reageer