Delphine Serina

Acteur

Delphine Serina is acteur.
Er zijn 9 films gevonden.

Die Kirschenkönigin

2004 | Drama

Duitsland 2004. Drama van Rainer Kaufmann. Met o.a. Johanna Wokalek, Heike Warmuth, Johannes Zirner, Adele Neuhauser en Richy Müller.

De jongste dochter van de joodse bankier Samuel Goldfisch (August Zirner) uit Berlijn, Ruth (Wokalek), is iemand die verzot is op de natuur. Ze wil later als ze groot is, boerin worden. Ze ploegt het Engelse gazon om van haar vader in de tuin van de villa... In 1914 ontmoet zij op het Pesachbal de verarmde edelman Albert von Roll (Hosemann), de bezitter van een verlopen landgoed in Bleichrode in de Harz. Met hulp van de procuratiehouder van haar vader Kurt St[KA3]ocker (Vogel) krijgt ze toestemming om met de goj Von Roll te trouwen. Ze trekken naar Bleichrode en dankzij Ruth`s tomeloze energie verandert de ru[KA3]ine in een leefbaar hof met bloeiende kersenboomgaarden. Tijdens de eerste wereldoorlog (1914-18) dient Albert in het keizerlijke leger en de ondernemende Ruth zorgt voor het werk in Bleichrode. Ze is niet alleen handig als landbouwster, maar blijkt ook een uitstekend financier. Als de oorlog is afgelopen en Albert is teruggekeerd, wordt ze zwanger. Haar vader is door de oorlog en het verdrag van Versailles, dat onrealistische en onredelijke herstelbetalingen opeiste, geru[KA3]ineerd en pleegt zelfmoord. Ondanks de moeilijke economische toestand verliest Ruth de moed niet en met veel lef gaat ze in de houthandel met de bomen die in hun bossen geveld worden. Op de dag dat Elisabeth (Warmuth) geboren wordt, sterft Von Roll voor haar ogen door een vallende boom. Nu staat Ruth er alleen voor, maar met hulp van haar rentmeester en diens vrouw, slaat zij zich er doorheen en begint een jamfabriek, die uitgroeit tot de grootste marmaladefabriek van Duitsland. Siegfried (Johannes Zirner), de volwassen zoon van de rentmeester is heimelijk verliefd op haar. Ruth krijgt regelmatig bezoek van jonge kunstenaars uit Berlijn, die in het weekend voor het nodige vertier zorgen op haar herenboerderij, waarvan de hele gemeenschap mag meegenieten. Ondertussen komen de nazi`s op en de burgemeester van het plaatsje sympathiseert openlijk met hen. Als deze in een fraudezaak verwikkeld raakt, redt Ruth hem de huid door hem voor de SA in Halle te laten werken. Haar goede kennis, de slager Otto Pfreimel (Tarrach), wordt door haar toedoen burgemeester. Als de nazi`s aan de macht zijn, houdt het bezoek uit Berlijn op en verliest Ruth haar middelste zuster K[KA3]athe (Bou[KA1]e) uit het oog. Gelukkig herinnert zich niemand precies in het dorp dat Ruth een jodin is, totdat St[KA3]ocker opdaagt als hoge nazi. Hij heeft het voorzien op Ruth`s bezit en om haar onder druk te zetten zorgt hij ervoor dat Siegfried, die inmiddels haar minnaar is, in een strafbataljon van de SS geplaatst wordt. Ruth wordt zich plotseling bewust van het gevaar dat de nazi`s voor haar betekenen. Ondertussen is Elisabeth volwassen en heeft kennis gekregen aan de gesoigneerde joodse handelsreiziger Walter Roth (Lichti). Het stel gaat trouwen of Ruth het goed vindt of niet - de geschiedenis herhaalt zich. Pfreimel zorgt voor de ari[KA3]erverklaring en Walter gaat voor de nazi`s werken door de laatste centen van `emigrerende` joden bij hun grensovergang te innen. St[KA3]ockel bestelt Ruth op een nacht in de kerk van Bleichrode en zegt haar niet zonder eigen belang dat ze vluchten moet. Ruth`s oudste zus Gretchen die in de Berlijnse villa was blijven wonen, is weggehaald en vermoord in een concentratiekamp. Elisabeth duikt onder in een klooster en Ruth verstopt zich op haar eigen boerderij. De oorlog wordt verloren en de Amerikanen onder bevel van generaal Patton komen aan dankzij hun snelle opmars; maar niet voor lang: de Russen nemen het gezag over. Siegfried raakt in Amerikaanse gevangenschap als SS-er. Ruth spant zich bijzonder in om een Amerikaanse officier te verleiden en krijgt Siegfried vrij, maar dit is van korte duur omdat de Russen hem dwangarbeid laten verrichten in de ongezonde uraniummijnen. Plotseling staat K[KA3]athe voor de deur - als opstandige dochter was zij links geori[KA3]enteerd en lid geworden van de communistische partij. Tijdig is ze in Moskou beland en werd er opgeleid om in de Russische bezettingszone te werken aan de oprichting van de DDR. Zij zorgt ervoor dat Siegfried weer vrij komt, maar hij sterft kort na zijn bevrijding. Het scenario van Justus Pfaue naar diens familiesage is zeer onderhoudend en heeft beslist niveau dat ver uitstijgt boven de handige werken van Danielle Steel, maar niet de hoogte bereikt van Edgar Reitz` HEIMAT, een meesterlijke trilogie in dertig delen (1984, 1993 en 2004). Helaas bestaan er nogal wat verhalen die sterk lijken op deze miniserie. Niettemin is het prachtig uitgevoerd en wordt het met verve gespeeld, vooral door nieuw talent en hoofdrol Wokalek. Bepaalde invalshoeken over het overleven zullen wellicht de wenkbrauwen doen fronsen, maar ze zijn nooit ver van wat er in werkelijkheid is gebeurd. Wordt meestal in drie delen uitgezonden en wordt warm aanbevolen. Het camerawerk is van Klaus Eichhammer.

Embrassez qui vous voudrez

2002 | Komedie, Romantiek

Italië/Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 2002. Komedie van Michel Blanc. Met o.a. Charlotte Rampling, Jacques Dutronc, Carole Bouquet, Michel Blanc en Karin Viard.

Tijdens een uitgebreide maaltijd bij de snel rijk geworden familie Lannier in Parijs wordt bepaald dat de zomervakantie doorgebracht zal worden in Le Touquet aan de Kanaalkust. Elisabeth Lannier (Rampling), een succesvolle vormgeefster, bespreekt een luxe hotelsuite, maar haar echtgenoot Bertrand (Dutronc), een onroerendgoed makelaar, die wel van een borrel houdt, laat op het laatste moment afweten en stelt voor dat Elisabeths goede vriendin Julie (Courau) met haar baby meegaat. Elisabeth is zich niet bewust dat Julie een van Bertrands talloze minnaressen was. Hun buren V[KA1]eronique (Viard) en Jer[KA4]ome (Podalyd[KA2]es) besluiten [KA1]o[KA1]ok naar Le Touquet te komen. Ze houden verborgen dat Jer[KA4]ome een lening op zijn Volvo moet afsluiten om de reis te bekostigen omdat zijn computerfirma net failliet gegaan is, en dat hun `exclusieve villa`, een stacaravan op een camping is. V[KA1]eronique is aan vakantie toe, haar huwelijk kent problemen sedert ze haar oudste zoon verloor. Emilie (Doillon), de achttien-jarige oversekste dochter van Elisabeth gaat niet mee. In plaats daarvan gaat zij met een `vriendin` - in werkelijkheid Kevin (Bouajila), een medewerker van Bertrand - naar Chicago. In Le Touquet krijgt V[KA1]eronique de gelegenheid zich over Julie`s baby te ontfermen als Julie rokkenjager Maxime (Elbaz) ontmoet en zich gewillig laat verleiden. Elisabeth bouwt een hechte band op met Lulu (Bouquet), een chique maar gestresste juriste met een jaloerse echtgenoot, Jean-Pierre (Blanc), die denkt dat Maxime achter zijn vrouw aan zit. Achtergebleven in Parijs vermaakt Bertrand zich met zijn transseksuele secretaresse Rena (Dolmen), die zich ook Nanou noemt. De vakantie vol misverstanden, verwisselingen en verrassingen wordt voor iedereen onvergetelijk en eindigt met een tuinfeest dat de Lanniers geven. Blanc's vierde film gunt de kijker nauwelijks rust, houdt diverse plots tegelijkertijd aan de gang en wordt gesierd door een uitstekend scenario dat hij schreef naar de roman Summer Things van Joseph Connolly, waaraan hij zich behoorlijk hield op het einde na. Behalve vlotte dialogen maakte Blanc het verhaal vooral toegankelijk voor zijn eigen publiek, de Franse markt. Rampling beleeft als actrice een soort tweede carrière en ze is subliem. Hoewel zij Engelse is, beheerst zij het Frans perfect en als zij een opmerking maakt over Brits massatourisme dat Le Touqet verpest, klinkt dat dubbel zo leuk. De film is een geslaagd ensemblestuk, waarin de verschillende plots naadloos in elkaar overgaan, zelfs die delen die zogenaamd in Amerika spelen. Warm aanbevolen. Het camerawerk is van Sean Bobbitt. Technicolor, Dolby SRD/DTS Digital. Ook bekend als VOYEZ COMME ON DANSE.

Tanguy

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Étienne Chatiliez. Met o.a. André Dussollier, Eric Berger, Hélène Duc, Aurore Clément en Jean-Paul Rouve.

Hij is achtentwintig, slim en heel vriendelijk, maar toch willen zijn ouders van hem af: Tanguy (Berger) heeft zijn ouderlijk nest in Parijs nog steeds niet verlaten en daar krijgen Edith (Azéma) en Paul (Dussolier) inmiddels behoorlijk genoeg van. Terwijl Tanguy rustig Chinees en Japans studeert broeden zijn ouders op een plan. Komedieschrijver-regisseur Étienne Chatiliez (La vie est un long fleuve tranquille) heeft zijn acteurs goed gekozen, maar blijft wat te gretig aan de amusante premisse hangen. En passant maakt hij een vergelijking met de gangbare gezinssituaties in China.

Boulevard du Palais : La guerre des nerfs

2000 | Misdaad

Frankrijk 2000. Misdaad van Jacques Malaterre. Met o.a. Anne Richard, Jean-François Balmer, Philippe Ambrosini, Marion Game en Valérie Leboutte.

Rondom het personage van inspecteur Rov[KA2]ere (Balmer), een gescheiden vijftiger, die regelmatig zijn ex (Hamon) treft en zijn grote neus soms diep in het glas steekt en zijn entourage, waarvan onderzoeksrechter Nadia Lintz (Richard) de belangrijkste figuur is, heeft men een zoveelste serie tv-films gemaakt. Dit is de pilot, die gaat over de onnatuurlijke dood van de directeur van een marketingbureau, moderne kunst tegen cash en jonge schandknaapjes uit arbeidersgezinnen, op wie de ouders de greep hebben verloren. Moderne rechter Nadia constrasteert hevig met de oude rot in het vak Rov[KA2]ere, zij verwerpen elkaars methodes, maar in de finale doen ze samen om het geval op te lossen. De vele zijplots (een jonge, onuitstaanbare rechter waarop Nadia verliefd is, duikt in haar huis in bed met haar goede vriendin), maken het verhaal redelijk warrig en het scenario van Marie Guilmineau, dat gebaseerd is op de personages van Thierry Jonquet mist de nodige dynamiek om de aandacht vast te houden.

Une pour toutes

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Claude Lelouch. Met o.a. Jean-Pierre Marielle, Anne Parillaud, Alessandra Martines, Marianne Denicourt en Alice Evans.

Op nieuwjaarsdag van het jaar 2000 neemt de strijdbare stewardess van een Concorde, Olivia Colbert (Bonamy), het initiatief om een theatertroep te vormen. De première van het stuk vindt plaats tussen Parijs en New York aan boord van de supersonische straalvliegtuig. Dé gelegenheid voor regisseur Lelouch om veteranen en artiesten op te laten draven en in een afgesloten ruimte te filmen. Het resultaat is statisch en de film duurt te lang. Hij was net zo gedoemd als de onfortuinlijke Concordevlucht, die vlakbij het vliegveld van Parijs een half jaar later neerstortte. Door dit ongelukkige incident raakte de supersnel film in de vergetelheid. Het langdradige scenario voor dit onfortuinlijke gebeuren is van regisseur Lelouch, Pierre Leroux en Pierre Uytterhoeven naar een verhaal van Lelouch. Het camerawerk is van Lelouch en Philippe Vene.

Quand un ange passe...

1998 | Drama

België/Frankrijk 1998. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Alexia Portal, Caroline Tresca d'Indy, Marc Duret, Annie Sinigalia en François Marthouret.

Het is winter in het Parijs van 1998. Haast bij toeval ontdekt Martine (Tresca d`Indy) dat haar dochter Julie (Moraly) zwanger is en een abortus overweegt. Door dit voorval denkt ze met weemoed terug aan haar eigen jeugd, dertig jaar geleden, in het tumultueuze jaar 1968. Martine (nu gespeeld door Portal) is de dochter van een hoge stadsambtenaar. Ze loopt school in een privé-instelling voor jonge meisjes. Ze is vastbesloten haar diploma te halen en ze weigert dan ook zich met jongens en liefdesrelaties in te laten. Een tedere kijk op het opgroeiingsproces van meisjes in twee totaal verschillende tijden, met compleet andere zeden en gewoontes. Toch moeten zowel in het verleden als in het heden dezelfde emoties overwonnen worden. De twee actrices die de rol delen van Martine hebben duidelijk naar elkaar gekeken, want soms denk je echt dat de film samengesteld is uit opnamen die met een tussentijd van dertig jaar gefilmd werden. De sfeer van het Parijs van 1968 wordt knap weergegeven. Stéphane Denis, Serge Meynard, Claire Alexandrakis en regisseur Van Effenterre baseerden het scenario op de roman Les événements de 67 van Stéphane Denis. Fotografie is van Robert Alazraki.

La justice de Marion : Les filles de Vincennes

1998 | Drama, Misdaad

België/Frankrijk 1998. Drama van Thierry Binisti. Met o.a. Mireille Darc, Féodor Atkine, François Dunoyer, Emilie Ohana en Loïc Corbery.

In een nachtclub wordt op de toiletten het lijk gevonden van een prostitu[KA1]ee, die stierf aan een overdosis. In de bar zit haar vriendin Charlotte (Serina), die haar de drugs bezorgde. Ze wordt onmiddellijk gearresteerd. Advocate Marion (Darc) is bereid de verdediging van het meisje op zich te nemen, zeker nu ze te weten komt dat Charlotte de zus is van Franck (Quiring), de vriend van haar dochter Zo[KA3]e (Ohana). Charlotte wordt veroordeeld tot een week gevangenisstraf. Indien ze belooft een ontwenningskuur te volgen mag ze dan vrij. Een klassiek verhaaltje dat we al tientallen keren gezien hebben. Darc is uitstekend zoals steeds, maar het materiaal dat ze in handen kreeg voor deze eerste aflevering van een nieuwe reeks, valt wat magertjes uit. De clichés stapelen zich op van scène tot scène. Onderhoudend, maar niet erg memorabel. Gabriel Aghion bedacht het personage en schreef het scenario samen met Renaud Bertrand. Fotografie is van Dominique Bouilleret.

À nous deux la vie!

1997 | Komedie

Frankrijk/België 1997. Komedie van Alain Nahum. Met o.a. Line Renaud, Delphine Rich, Michel Duchaussoy, Naël Marandin en Allison Issamou.

Nadat zij twintig jaar in Afrika verbleef keert zestig-jarige Fanny (Renaud) terug naar Frankrijk. Zij heeft besloten haar tweede echtgenoot David (Sorel) te verlaten die haar met jongere vrouw bedriegt. In Parijs wordt Fanny opgewacht door haar familieleden en meteen blijkt dat die allemaal hun eigen zorgen hebben. Gilbert (Duchaussoy), de eerste echtgenoot van Fanny, komt opnieuw opdagen en blijkt nog steeds even verliefd op zijn ex. Een lach en een traan, een soap op zijn Frans, geschreven door Jacques Nahum en Béatrice Rubinstein, gedragen door Renaud, grand old lady van Franse chanson.

Adorable petite bombe

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Philippe Muyl. Met o.a. Philippe Volter, Olivia Brunaux, Patiaporana Oum, Féodor Atkine en Eliane Boeri.

Om zijn tanend imago als sterreporter wat op te vijzelen vertrekt tv-journalist G[KA1]erard Brunel (Volter) naar Cambodja om er de beruchte generaal Papa te interviewen. Deze staat aan het hoofd van een leger van kind-soldaten. Bij zijn terugkeer brengt hij de achtjarige Ravy (Oum) mee, waardoor hij ongetwijfeld heel wat media-aandacht zal krijgen. Zijn vrouw Alice (Brunaux) is niet akkoord met zijn methodes en ze verlaat het echtelijk dak. Ze trekt in bij haar vriendin Jacqueline (Bernier), een eenzame vrouw die de ideale man hoopt te vinden via annonces. Kritische kijk op de media die steeds meer eisen van de mensen die voor hen werken. Ze willen top-kijkcijfers, zelfs wanneer dit ten koste gaat van een klein meisje. Een interessant gegeven dat mank loopt door een zwakke dramatische opbouw, die niet kan uitmaken of het nu komisch of ernstig bedoeld is. Het scenario is van Muyl, Alain Riondet en Philippe Lopes Curval. Luc Drion hanteerde de camera.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Delphine Serina op televisie komt.

Reageer