Irina Lubtchansky is cameraman.
Er zijn 8 films gevonden.

Claire Darling

2018 | Drama

Frankrijk 2018. Drama van Julie Bertuccelli. Met o.a. Catherine Deneuve, Chiara Mastroianni, Alice Taglioni, Laure Calamy en Samir Guesmi.

Op een mooie zomerdag besluit Claire haar complete inboedel te verkopen in haar voortuin. Haar spullen herinneren haar aan haar tragische en flamboyante verleden. Dan keert haar dochter Mary, die ze twintig jaar niet heeft gezien, terug om haar moeders impulsieve beslissing te stoppen.

L'homme fidèle

2018 | Komedie, Drama, Romantiek

Frankrijk 2018. Komedie van Louis Garrel. Met o.a. Louis Garrel, Laetitia Casta en Lily-Rose Depp.

Als Abel (Garrel) op een ochtend vertrekt naar zijn werk, verrast zijn vriendin Marianne (Casta) hem met het nieuws dat ze zwanger is. Maar niet van hem. Exit Abel. Maar als ze elkaar negen jaar later terugzien krijgt Abel een tweede kans. En weer gaat het mis. Nu komt Marianne's door moordmysteries geobsedeerde zoontje met een onthulling. Zo dobbert Abel door zijn romantische, Parijse leven in deze licht surrealistische, droogkomische romcom in de stijl van de nouvelle vague. Met niemand minder dan de hoogbejaarde Jean-Claude Carrière als coscenarist.

Les fantômes d'Ismaël

2017 | Drama

Frankrijk 2017. Drama van Arnaud Desplechin. Met o.a. Mathieu Amalric, Marion Cotillard, Charlotte Gainsbourg, Louis Garrel en Alba Rohrwacher.

Het leven van filmmaker Ismaël (Amalric, voor de zoveelste keer als regisseur Desplechins alter ego) komt danig op zijn kop te staan als doodgewaande ex (Cotillard) na jaren voor zijn deur staat. Een deur die hij inmiddels deelt met Sylvia (Gainsbourg), een nogal in zichzelf gekeerd type, dat ineens zal moeten vechten voor haar man. Tikje hysterisch romantisch drama zit vol aardige momenten - waaronder een leuk dansje van Cotillard op Bob Dylans 'It Ain't Me Babe’ - maar die vormen nooit een geheel.

Moka

2016 | Drama, Thriller

Zwitserland/Frankrijk 2016. Drama van Frédéric Mermoud. Met o.a. Emmanuelle Devos, Nathalie Baye, David Clavel, Diane Rouxel en Olivier Chantreau.

De Zwitserse Diane Roy heeft een missie: degene vinden die haar enige kind, tienerzoon Luc, heeft doodgereden en ervandoor is gegaan. Het spoor leidt, via een mokkakleurige sportwagen, naar Évian aan de Franse overkant van het Meer van Genêve. Aldus begint dit donkere verhaal met louter verliezers, een soort rouwkaart in psychothrillerenveloppe. Waarvan het zo enorm spijtig is dat, na een uitmuntend aangehouden spanningsboog van subtiliteiten, de slotakte zo ongeloofwaardig en afgeraffeld aandoet. Weergaloos: Devos, die iedere minuut in beeld is en Dianes onvoorstelbare verdriet voelbaar maakt. Naar de roman van Tatiana de Rosnay.

Trois souvenirs de ma jeunesse

2015 | Drama

Frankrijk 2015. Drama van Arnaud Desplechin. Met o.a. Quentin Dolmaire, Lou Roy-Lecollinet en Mathieu Amalric.

Arnaud Desplechins melancholische hommage aan de jeugd, met de onvermijdelijke seks, sigaretten en Mathieu Amalric, is een fascinerende zwerftocht langs drie herinneringen die het leven van hoofdpersoon Paul Dedaleus bepaalden (die ook centraal stond in Comment je me suis disputé... (ma vie sexuelle) uit 1996). Helaas kan Desplechins voortreffelijke verteltechniek niet voorkomen dat Trois souvenirs in het erg lange derde deel vaart verliest en als een herhaling van zetten gaat voelen. Jeugdliefdes, de mist van duizend Gauloises en de vraag wat onze identiteit bepaalt, we hebben het al vaker gezien. Zeker op z’n Frans.

La forêt

2014 | Drama

Frankrijk 2014. Drama van Arnaud Desplechin. Met o.a. Denis Podalydès, Martine Chevallier en Michel Vuillermoz.

Rusland, medio negentiende eeuw. Welgestelde weduwe Raisa Goermyjskaja neemt, niet louter uit mededogen, de berooide jongeling Aleksej op. In het drama dat zich vervolgens ontrolt, verkoopt zij stukje bij beetje de bospercelen van het landgoed dat toekomt aan spoorloze neef Gennadi. Die, verrassing, ineens aanklopt. Fameus theaterstuk van Aleksandr Ostrowski (1823-1886), over het verval van de adel, werd door Desplechin (Trois souvenirs de ma jeunesse) in zijn eerste tv-film vernuftig geënsceneerd als een prikkelende melange van toneel en cinema. De cast van deze Arte-productie in de Théatre-reeks bestaat uit acteurs van de Comédie Française.

Inferno

2009 | Documentaire

Frankrijk 2009. Documentaire van Serge Bromberg en Ruxandra Medrea.

Documentaire over het Romy Schneider-vehikel L’enfer van de Franse cineast Henri-Georges Clouzot, een film waarvan de opnamen begin jaren zestig plaatsvonden, maar die nooit werd afgemaakt.

Dernier maquis

2008 | Drama

Frankrijk/Algerije 2008. Drama van Rabah Ameur-Zaïmeche. Met o.a. Rabah Ameur-Zaïmeche, Salim Ameur-Zaïmeche, Abel Jafri en Sylvain Roume.

Tegelijkertijd archaïsch en hyperactueel zijn: kan een film dat? Ziehier bewijsstuk één. Op een troosteloos industrieterrein in de Parijse banlieue heeft de Algerijnse Mao (Ameur-Zaïmeche) een gammele vrachtwagengarage annex palletbedrijf. Met dubieuze motieven richt hij in een nabij leegstaand pand een geïmproviseerde moskee in en stelt ook maar meteen de bijbehorende imam aan. Dat valt niet bij alle werknemers goed en al snel broeit er iets. Visueel opvallend rood gekleurd filmpamflet legt de onverbloemd linkse linker vinger op diverse zere plekken: islam, arbeidersexploitatie en illegalen.