Elie Semoun

1963 Acteur

Elie Semoun (1963) is acteur.
Er zijn 18 films gevonden.

Leerling Jodocus

2011 | Komedie

Frankrijk 2011. Komedie van Philippe de Chauveron. Met o.a. Elie Semoun, Joséphine de Meaux, Vincent Claude, Bruno Podalydès en Héléna Noguerra.

De 11-jarige Jodocus is een onverbeterlijke domkop die wederom van school gestuurd is. Zijn vader schrijft hem in op de Saint-Potache school waarbij hij hem waarschuwt dat wanneer zijn cijfers niet verbeteren hij hem naar een kostschool stuurt. Met dit in zijn achterhoofd, en ondanks een sterke tegenstander in de vorm van zijn leraar Latouche, ontwikkelt Jodocus een grenzeloze vindingrijkheid in het bedriegen en spieken bij zijn klasgenoot Leonie, die de beste van de klas is. Nederlands gesproken.

Riviera

2005 | Drama

Frankrijk 2005. Drama van Anne Villacèque. Met o.a. Miou-Miou, Mathieu Simonet, Elie Semoun en Vahina Giocante.

De 11-jarige Jodocus is een onverbeterlijke domkop die wederom van school gestuurd is. Zijn vader schrijft hem in op de Saint-Potache school waarbij hij hem waarschuwt dat wanneer zijn cijfers niet verbeteren hij hem naar een kostschool stuurt. Met dit in zijn achterhoofd, en ondanks een sterke tegenstander in de vorm van zijn leraar Latouche, ontwikkelt Jodocus een grenzeloze vindingrijkheid in het bedriegen en spieken bij zijn klasgenoot Leonie, die de beste van de klas is. Nederlands gesproken.

Aux abois

2005 | Misdaad

Frankrijk 2005. Misdaad van Philippe Collin. Met o.a. Elie Semoun, Ludmila Mikaël en Philippe Uchan.

Een man met financiële problemen berooft in het Parijs van de jaren '50 een rijke kerel en begint onder een valse naam een nieuw leven. Hij wordt echter al snel achtervolgd door een privédetective en de politie.

Si j'étais lui

2002 | Komedie

Frankrijk 2002. Komedie van Philippe Triboit. Met o.a. Elie Semoun, Stéphane Freiss, Cristiana Réali en Omar Sy.

Het begint allemaal als iets waarvoor de Franse cinema beroemd en berucht is: een driehoeksverhouding. Tristan is verliefd op Ariane, de vrouw van zijn beste vriend Léo. Tristan is al gevlucht voor de liefde, heeft eraan toegegeven, maar Ariane ziet hem niet staan en het verscheurende gevoel wijkt niet. Tristans hieropvolgende zelfmoordpoging wordt verijdeld door de mysterieuze Gabriel, en hier krijgt de TV-film Si j'étais lui een interessante twist. Tristan krijgt van Gabriel de mogelijkheid om van lichaam te ruilen met Léo. Zo gezegd zo gedaan, maar of Tristan nu gelukkig is? Naar een novelle van romanticus Théophile Gautier.

Love me

2000 | Drama, Fantasy, Muziek

Frankrijk 2000. Drama van Laetitia Masson. Met o.a. Sandrine Kiberlain, Johnny Hallyday, Julie Depardieu, Anh Duong en Salomé Stévenin.

In deze film worden realistische scènes afgewisseld met een soort dromen en halucinaties. In de realiteit ziet de kijker Gabrielle, een jonge vrouw die aan het strand woont in Frankrijk en in een bar leeft. Ze is fan van de muziekant Lennox. In de andere scènes doolt dezelfde vrouw door de straten van een Amerikaanse stad waar ze Lennox na een concert ontmoet.

Deuxième vie

2000 | Komedie, Fantasy

Frankrijk 2000. Komedie van Patrick Braoudé. Met o.a. Isabelle Candelier, Patrick Braoudé, Daniel Russo, Gad Elmaleh en Elie Semoun.

De dertig-jarige Vincent (Braoudé) is in 1982 een overjarige hippie, die ondanks zijn idealen en grote woorden, nooit iets doet, bang is voor zijn eigen schaduw en ademhalen een grote inspanning vindt. Hij krijgt een verkeersongeluk en wordt zestien jaar verder in de toekomst gekatapulteerd. Hij slaat om als een blad aan een boom en ontpopt zich als een slagvaardige, kapitalistisch ingestelde ondernemer zonder scrupules. Hij belandt aan de top op het moment dat Frankrijk in 1998 wereldkampioen voetballen wordt. Je krijgt de indruk dat de rollen niet goed weten wat ze moeten doen, inclusief hoofdrol- regisseur Braoudé, die samen met Francis Palluau het scenario pleegde. De Medeiros is een capabele actrice, maar haar rol is veel te klein en Lhermitte doet duidelijk mee voor het geld en niet voor zijn carrière. Wie de film leuk vindt, mag opstaan en het zeggen. Het camerawerk is van Philippe Pavans de Ceccatty. Ook bekend als LE 11ÈME COMMANDEMENT en MON FUTUR ET MOI.

Stringer

1999 | Thriller, Actiefilm

Frankrijk/Duitsland 1999. Thriller van Klaus Biedermann. Met o.a. Burt Reynolds, Elie Semoun, Christina Perry, Jean-Michel Martial en Edie Falco.

Filo (Semoun) is afgestudeerd aan de filmacademie in Oklahoma. Samen met zijn vriendin Marie (Perry) gaat hij naar New York, beiden dromen van een grote, voorspoedige carri[KA2]ere. De realiteit is anders. Ze hebben moeite om werk te vinden en Marie moet halfnaakt dansen om een paar dollar te verdienen. Filo komt terecht bij Wolko (Reynolds), die een persbureau heeft. Wolko`s medewerkers zijn fotoreporters en nieuwsjagers met een camera, die met scanners luisteren naar de politieberichten. Ze snellen naar de plaats des onheils om voor de anderen sensationele opnames van de afgrijselijkste gebeurtenissen te maken (ongelukken, schietpartijen, branden, verkrachtingen, stervende slachtoffers). Wolko verkoopt zijn realistische reportages voor goed geld aan de plaatselijke tv-zenders en andere nieuwsmedia. Aanvankelijk heeft Filo, die best wel wat in zijn mars heeft als regisseur/cameraman/schrijver, grote moeite met deze laag gelooide journalistiek. Hij raakt echter verslaafd aan het werk en gelooft nog steeds in Wolko`s beloftes om hem groot te maken in Hollywood. Marie merkt dat het tussen hen niet meer gaat. Het komt tot een scheiding en als ze het weer willen bijleggen is Filo doorgedraaid na zijn laatste onverkwikkelijke zelfmoordreportage, waarvan hij deels getuige was. Hij maakt Marie tot zijn slachtoffer en wil haar nu filmen voor zijn grootste reportage. Het klinkt allemaal heel intrigerend, maar het is helaas niet groots uitgewerkt en daarom weinig interessant. De film had wellicht de pretentie een soort TAXI DRIVER (1976 van Martin Scorcese met Robert De Niro) te worden. Als genadeloze afrekening met de riooljournalistiek niet scherp en gemeen genoeg. Het scenario is van Jean-Paul Jody bewerkt door TATORT regisseur Biedermann, Jean-Paul Jody, Alain Le Henry en Dominique Roulet. Het camerawerk is van John C. Newby.

Les Parasites

1999 | Komedie

Frankrijk/Italië 1999. Komedie van Philippe de Chauveron. Met o.a. Oulage Abour, Estelle Skornik, Atmen Khelif, Elie Semoun en Lionel Abelanski.

Oulage (Abour) denkt dat hij de oudejaarsavond alleen kan doorbrengen met Brigitte (Skornik) in het chique appartement van haar ouders. Hij hoopt dat hij zijn verovering voor het eerst mag kussen en als hij een beetje geluk heeft zit er nog meer in voordat het nieuwe jaar is begonnen. Hij is onkundig van het feit dat Brigitte een verkleedpartij heeft georganiseerd, waardoor zijn voorgenomen plezier definitief bedorven wordt. Erger nog, ook Brigitte`s beste bedoelingen vallen in het water door de partycrashers uit de titel. Deze banale klucht is een excuus om allerlei stereotiepe buitenbeentjes met boertige leut de revue te laten passeren en iedereen zijn nummertje te laten opvoeren. Zij vari[KA3]eren van een kleverig meisje (Bail), een gedrepimeerde smeris (Semoun), een hasjverslaafde zonder stuff (Kelif), een psychopaat (Abelanski), een Cubaanse (Varela) die naarstig op zoek is naar een verblijfsvergunning, enz. De grappen zijn vulgair, het spel is ongeïnpsireerd en lijkt op een slechte tv-show die al decennia achtereen de zaterdagavond van de tv- kijker in Frankrijk vergalt. Het scenario is van Oulage Abour en Philippe de Chauveron. Het camerawerk is van Wilfrid Sempé. Uitsluitend voor Frankrijk en ongeschikt voor de export.

Charité biz'ness

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Thierry Barthes en Pierre Jamin. Met o.a. Smaïn, Elie Semoun, Marina Tomé, Princess érica en Pierre Meyrand.

VV.

Que la lumière soit !

1997 | Komedie, Fantasy

Frankrijk 1997. Komedie van Arthur Joffé. Met o.a. Hélène de Fougerolles, Tchéky Karyo, Ticky Holgado, Pierre Arditi en Sergio Castellitto.

In deze fantastische vertelling treedt god hoogst persoonlijk op, vermomd als een beschermengel, die nadat hij zijn scenario voltooid heeft, afdaalt naar de aarde om de ideale regisseur te vinden. Regelmatig van gedaante verwisselend ontmoet god een zekere Jeanne (De Fougerolles), aan wie hij zijn project voorlegt. Zij geeft het aan haar baas Harper (Karyo), die het aanvaardt op voorwaarde dat zij een aantal veranderingen doorvoert. Als god er achter komt, is het te laat. Hij voelt zich verraden en ontmaskert in Harper de duivel. Hij ziet er vanaf en legt de opnames stil. Jeanne is wanhopig, gaat op zoek naar de almachtige, dwaalt door de straten en laat zich insluiten in een psychiatrische inrichting. Ze ontsnapt met de hulp van een aantal geestelijke gehandicapte patiënten. Met de camera aan de schouder legt ze haar dromen vast op de gevoelige laag. De film wordt op deze manier voltooid en gaat in een kathedraal in première. De reacties zijn laaiend enthousiast. Op lichte toon behandelt het scenario van regisseur Joffé het thema van een film die nog gemaakt moet worden en een film die gedraaid wordt. Hij wisselt steeds van zijde om een ongrijpbaar onderdeel van de film uit te bannen: de succesfactor. De rolprent bevat cameo's van talloze coryfeeën uit de film- en glitterwereld, die de kijker vrolijke knipoogjes geven. Meesterfotograaf Philippe Welt heeft zijn taak heel inventief verricht, waardoor de enscènering uitblinkt, maar hij overtreft het eenmalige succes van god bij diens première uiteraard niet.

Le clone

1997 | Sciencefiction, Komedie

Frankrijk 1997. Sciencefiction van Fabio Conversi. Met o.a. Elie Semoun, Dieudonné Mbala, Smadi Wolfmann, Axelle Abbadie en Pierre Vernier.

Thomas (Semoun) heeft alle redenen om gelukkig te zijn. Hij is getrouwd met de oogverblindende Victoria (Wolfmann) en ze hebben een schat van een dochtertje. Victoria heeft echter een rivaal: het werk van haar man. Thomas wordt helemaal in beslag genomen door de ontwikkeling van een revolutionair computerprogramma dat de verlegenheid wegneemt. Op een avond ontdekt hij een virtueel personage: L[KA1]eo (Mbala), zijn alter- ego, die een volmaakt mens blijkt te zijn. Thomas zou nooit hebben kunnen bevroeden dat een fictieve mens eigen initiatief zou kunnen ontwikkelen, want Léo wil ten koste van alles aan het beeldscherm ontsnappen. De eerste speelfilm van Semoun en Mbala, specialisten in absurde sketches. De film is inderdaad ook te gek en deelt knipoogjes uit naar allerlei bekende genres en films. De rolprent mist echter het juitste ritme. Het duo heeft teveel verschillende vondsten uitgeprobeerd, waardoor het resultaat onsamenhangend is geworden en opgedeeld is in geslaagde en minder geslaagde grappen. Het scenario is van regisseur Conversi, Michel Hazanavicius en Alexandre Pesle. Fotografie is van Bruno de Keyser. De film duurt te lang.

Tout doit disparaître

1996 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1996. Misdaad van Philippe Muyl. Met o.a. Didier Bourdon, Elie Semoun, Yolande Moreau, Ophélie Winter en José Garcia.

Robert Millard (Bourdon) is getrouwd met de bitsige maar schatrijke Ir[KA2]ene (Moreau). Zijn minnares is zijn lekkere secretaresse Eve Latour (Winter). Ir[KA2]ene weet van zijn ontrouw en huurt priv[KA1]e-detective Colle (Garcia) om hem met het harde bewijs van zijn overspel te confronteren. Na een congres over de weldaad van de stilte in Nice te hebben bijgewoond, ontmoet Robert een jonge schrijver van detectiveromans, G[KA1]erard Piche (Semoun), die de volmaakte misdaad als centraal thema hebben. Robert stelt Gérard voor om tegen een vorstelijke beloning een roman voor hem persoonlijk te schrijven. Dan leert Piche Eve kennen; ze staan beiden gelijk in vuur en vlam. Een provocerende misdaadkomedie die doet denken aan de traditie van het café-théâtre en de komedie van de jaren 1960. De nostalgie is gelukt, maar het verhaaltje is te oppervlakkig en ontbeert iedere vorm van spanning. Het scenario werd geschreven door regisseur Muyl en Philippe Le Dem. De camera werd bediend door Luc Drion. Dolby Stereo.

Les démons de Jésus

1996 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 1996. Komedie van Bernie Bonvoisin. Met o.a. Nadia Farès, Patrick Bouchitey, Elie Semoun, Victor Lanoux en Martin Lamotte.

De familie Jacob verhuist voor de zoveelste keer, ditmaal naar een huisje in de voorstad. Jo (Lanoux), de vader, verdrinkt zijn norsheid in de alcohol, terwijl de moeder voor het huishouden zorgt. N[KA1]en[KA1]e en J[KA1]esus, hun twee niet al te werklustige zonen, houden zich bezig met bedrog en kleine diefstallen. Hun zus Marie (Farès) is de enige die werkt, als kassière in een supermarkt. Ze leeft echter in haar eigen universum. Dat is haar manier om te ontsnappen aan de eentonigheid van het bestaan. Ze is vastbesloten haar omgeving te ontvluchten op zoek naar de glamour van het leven. Een Franse familie Flodder, die een treffend beeld geeft van het leven in de voorstad. De acteurs doen hun best maar moeten optornen tegen een oppervlakkig en weinig zeggend scenario, geschreven door Bonvoisin zelf. Achter de camera stond Bernard Cavalié. Het geheel wordt omlijst met periodehits.

Les Bidochon

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Serge Korber. Met o.a. Anémone, Jean-François Stévenin, Annie Girardot, Daniel Gélin en Catherine Lachens.

Robert (St[KA1]evenin) en Raymonde Bidochon (Anémone) hebben elkaar leren kennen via een huwelijksbureau. Madame zorgt voor het huishouden, doet de boodschappen, maakt het eten klaar, strijkt de was, enz. Ze is diep gefrustreerd over haar bestaan als ze de balans opmaakt; ze heeft zelfs geen kinderen en haar man is een vormeloze dikkerd, die ongêneerd winden laat. Waarom heeft het lot van haar een kleinburgerlijke trut gemaakt, terwijl zij een prinses zou moeten zijn? Haar man Robert is niet geïnteresseerd in haar bespiegelingen. Hij bespreekt liever de bouwplannen van het huisje op het land, waarin hij zich zou willen terugtrekken, met een aannemer, als hij maar de juiste weg zou vinden om de sociale dienst hem een uitkering te laten sturen; hij zou subiet de flat verlaten. Als zijn liefhebbende vrouwtje voorstelt om een fortuin te vergaren door deel te nemen aan het tv-spel Les Grands Bonheurs, veegt hij haar suggestie onmiddellijk van de tafel. Deze film is het bewijs, dat een satirische wekelijkse, veelgelezen strip met de beste acteurs nog geen goede film hoeft op te leveren. Christian Binet, Jean- Jacques Tarbes en Christian Watton bewerkten het cynische stripverhaal van Binet tot een oppervlakkige dramatische komedie met ellenlange dialogen die helemaal tot niets leiden. Het paar hoogtepunten, dat de film telt zijn dan nog vooral aan de acteurs te danken. Jean-Jacques Tarbes stond ook nog achter de camera. Dolby Stereo.

Maigret tend un piège

1995 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1995. Misdaad van Juraj Herz. Met o.a. Bruno Cremer, Bruno Todeschini, Hélène Sergère, Laurence Masliah en Pascale Vignal.

Derde verfilming op rij van het gelijknamige boek van Simenon uit 1955, hier met Cremer in de rol van Maigret die het onderzoek leidt naar een seriemoordenaar die al vijf keer toesloeg in het Parijse 20st arrondissement. Maigret besluit een val op te zetten en verzamelt daartoe niet minder dan vijftig (!) vrouwelijke politie-agentes die allen wat lijken op de vijf eerdere slachtoffers. Onder hen valt vooral Marthe (Vignal) op, een jonge stagiaire die net in dienst is in de ploeg van Maigret. Het scenario van Bernard Marie legt de nadruk op het feit dat Maigret geconfronteerd wordt met een bijzonder sluwe psychopaat.

Les trois frères

1995 | Drama, Komedie, Thriller

Frankrijk 1995. Drama van Didier Bourdon en Bernard Campan. Met o.a. Bernard Campan, Didier Bourdon, Pascal Légitimus, Antoine Du Merle en Anne Jacquemin.

Sedert 1987 nadat ze elkaar al in 1982 ontmoet hadden, vormen Bourdon, Campan en L[KA1]egitimus het komisch-satirische gezelschap Les Inconnus. Ze werden overladen met toneelprijzen en hadden in 1990 een satirisch programma met sketches op de Franse zender FRANCE 2. Nu hebben ze een film - het is overigens niet de eerste keer dat ze in een rolprent zitten: in 1984 zaten ze in LE T[KA1]EL[KA1]EPHONE SONNE TOUJOURS DEUX FOIS van Jean-Pierre Vergne. Deze film die vol sociale kritiek op de Franse maatschappij zit, is heel erg grappig voor wie die toestanden begrijpt en aanvoelt, maar ook buitenstaanders beleven er genoeg lol aan. Het verhaal is eigenlijk krankzinnig, maar tegelijkertijd onzinnig en eenvoudig. Didier Latour (Bourdon) is bewaker van een supermarkt en staat op het punt om te trouwen. Bernard Latour (Campan) is een soft-porno filmster, die inwoont bij vrienden. Pascal Latour (L[KA1]egitimus) is een head-hunter met een duur kantoor. De drie kennen elkaar niet. Ze ontvangen een oproep om bij de notaris te komen, en ontdekken dat ze halfbroers zijn en dat hun moeder hun een fortuin heeft nagelaten. Hoewel het geld nog niet op hun respectievelijke rekeningen is gestort, zetten ze de bloemetjes flink buiten en gaan ze op de pof dingen kopen. Kort erop moeten ze weer bij de notaris komen, die hen op de hoogte stelt dat de wettelijke termijn, waarin zij recht hadden op de erfenis al verstreken was en dat het vermogen naar een weeshuis gaat. Ze zitten tot over hun oren in de schuld, ze zijn zonder werk geraakt en bovendien blijkt Didier ook nog de vader te zijn van een kind, Michael (Du Merle). Ze moeten zich (met het kind) uit de Franse hoofdstad voor hun schuldeisers in veiligheid brengen en vluchten naar het Zuiden. Ze houden zich in leven met kleine vergrijpen, die variëren van het stelen van een auto tot frauderen met loterijbriefjes. Het is echt heel leuk en het wordt met verve gespeeld. Het camerawerk van Alain Choquart past heel goed bij de film. Het scenario is van regisseurs-acteurs Bourdon en Campan en Michel Lengliney. De volgende film van het trio LE PARI is veel minder geslaagd. De film werd bekroond met een César.

François Kléber : L'embrouilleur

1995 | Misdaad

Frankrijk 1995. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Gérard Lanvin, Elisabeth Vitali, Elie Semoun, Steve Kalfa en Yves Afonso.

Inspecteur Kléber wordt belast met het onderzoek van een aantal bankovervallen die telkens een gemeen punt hebben: de onderhoudsfirma Technet. Hij weet niet dat de man die de bende informeert Semoun is, een kleine misdadiger die hij enkele jaren geleden uit de gevangenis gered heeft. Semoun wil echter een punt zetten achter zijn misdadig leven, maar in ruil gijzelen de andere bendeleden zijn vader. Niet veel nieuws onder de misdaadzon. Het kabbelt allemaal rustig verder, met af en toe eens een onverwachte wending, maar als totaalbeeld blijft het toch déjà vu. Vincent Lambert, Alain Minier en Gérard Carré schreven het op patroon gesneden scenario dat door Daniel Diot ingeblikt werd. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

Pause café, pause tendresse 3 : L'argent de la drogue

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Serge Leroy. Met o.a. Véronique Jannot, Bernard Le Coq, Myriam Boyer, Annick Alane en Isabelle De Botton.

Pierrot (Thuillier) komt vrij na een lange gevangenisstraf. Hij is blij om zijn vriendin Marie-Jo (Blanco) terug te zien, maar zijn blijdschap slaat vlug om in ontgoocheling als hij werk gaat zoeken. Op de arbeidsmarkt is weinig plaats voor iemand met een strafblad die bovendien nog ongeschoold is ook. Zelfs de beste intenties kunnen niet helpen. Pierrot is jong, verliefd en wil leven, maar dat is niet eenvoudig. Enkel de misdaad biedt nog een uitweg. Marie-Jo doet beroep op maatschappelijke werkster Jo[KA3]elle Calvet (Jannot), temeer daar ze vreest dat Pierrot met zelfmoordplannen rondloopt. Joëlle is weer redder in nood in deze wedloop tegen de tijd en tegen de dood. Het wordt allemaal eerder sentimenteel voorgesteld, maar liefhebbers van het genre komen niet bedrogen uit. Georges Coulonges bewerkte zijn eigen roman en Jean-Paul Schwartz filmde er de beelden bij.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Elie Semoun op televisie komt.

Reageer