Joseph Falcucci

Acteur

Joseph Falcucci is acteur.
Er zijn 6 films gevonden.

Ligne 208

2001 | Drama

Frankrijk 2001. Drama van Bernard Dumont. Met o.a. Patrick Dell'Isola, Nozha Khouadra, Pierre Martot, Nicolas Duvauchelle en Serge Riaboukine.

Zo`n typische Franse film die laat zien dat de sudderende `melting pot` op het punt staat te exploderen, door een vermeende ruk naar rechts, maar het Le Pen-isme leed zijn vernietigende nederlaag bij de presidenti[KA3]ele- en kamerverkiezingen in 2002, derhalve is dit thema aardig achterhaald. Bruno (Dell`Isola) valt voor de oogverblindende Djamila (Khouadra), die uit de Maghreblanden afkomstig is. Jean (Martot) is zijn vriend, die bij de politie zit. Dan maakt Bruno kennis met racisme en geweld, waartegen hij niet is opgewassen. Hij is zo teleurgesteld dat hij zich in extreem-rechtse kringen gaat begeven. Het scenario van Sylvie Bailly en regisseur Dumont houdt een waarschuwing in en die kun je nooit genoeg geven van ultra-rechts is nooit dood. Buiten Frankrijk toch lastiger te volgen. De film deed niet veel in eigen land om daarna algauw op de tv op te duiken. Het camerawerk is van Pierre Milon. Ook bekend als L'AGRESSION.

Véga : Anouchka

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Laurent Heynemann. Met o.a. Claude Brasseur, Brigitte Roüan, Clotilde Baudon, Anne-Marie Polster en Christophe Raûlt.

Zoals elk jaar biedt circusdirecteur Charles V[KA1]ega (Brasseur) zich aan in het stadje St. Andr[KA1]e om er zijn tenten op te slaan op de Place de la Mairie. Maar het stadje heeft een nieuwe, extreem rechtse, burgemeester (Clavier) en die weigert hen een vergunning te geven. Ze werden gesteund door de oude gemeenteraad, dus moeten ze maar verdwijnen. Charles beslist het circus op te zetten op de weiden rond het stadje. Het gezelschap wordt vergroot met de komst van het trapeze-duo Anouchka (Polster) en Ivan (Ra[KA4]ult) van het Circus van Moskou, maar Charles moet de transfer op het einde van het weekend betalen en de tegenwerking van het stadsbestuur neemt extreme vormen aan, zeker wanneer Charles de schoolkinderen voor een voorstelling uitnodigt. De vroegere burgemeester Baldini (Burgel) besluit Charles te helpen. Onder het mom van een dramatische komedie rond een circus wordt de dreiging van een extreem-rechts stadsbestuur voelbaar gedemonstreerd. Waag het niet hen tegen te werken, want ze schrikken zelfs niet terug voor moord. Het geheel wordt vanzelfsprekend opgefleurd met heel wat schitterende circusnummers, gemaakt in samenwerking met het Circus Joseph Bouglione. Patrick Chêne en Gérard Carré schreven het scenario. Fotografie van Mathieu Poirot- Delpech.

Deux flics : Les revenants

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Laurent Heynemann. Met o.a. Daniel Ceccaldi, Pierre Cassignard, Brigitte Chamarande, Hubert Saint-Macary en Marie Henriau.

In Parijs wordt een voetbalstadion op commando-wijze overvallen door vier gemaskerde kerels. Julien Bradier (Ceccaldi) en zijn jonge partner Antoine Achard (Cassignard) worden met het onderzoek belast. Voor Julien is het zeker geen routineklus. Twintig jaar geleden werd zijn zoon, bij een gelijkaardige overval, gedood. Hij heeft het gevoel dat dezelfde gangsters zijn teruggekeerd en opnieuw hebben toegeslagen. Een niet bijster originele policier met het typische team: de oude brombeer en zijn overmoedige jonge collega. Alleen mist de film de actie en de knipoogjes van een LETHAL WEAPON en gaat het na een tijdje vervelen. Als pilot-film voor een nieuwe Franse tv-serie gaat het er weinig genuanceerd aan toe en er zal nog veel moeten gebeuren om de volgende afleveringen aantrekkelijker te maken. De twee hoofdacteurs hebben zeker het talent om er iets van te maken, maar dan hebben ze beter materiaal nodig dan het scenario dat hen overhandigd werd door Alain Moreau (die de reeks bedacht), Jean- Claude Baillon, Christophe Flamand en Pierre Tisserand. Fotografie is van Jean-Claude Saillier.

De gré ou de force

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Fabrice Cazeneuve. Met o.a. Julien Boisselier, Philippe Duclos, Laurent Arnal, Marie Desgranges en Philippe Faure.

Er heerst onrust onder de werknemers van Medic-Hall, een filiaal van de G[KA1]en[KA1]erale Financi[KA2]ere d`Investissement. Daar werken een tiental mensen die gespecialiseerd zijn in de verkoop van medisch materiaal. In het kader van herstructurering wil de directie van G.F.I. deze tak afstoten, maar ze voelen er niets voor om enorme ontslagpremies te betalen. Ze hebben een welomlijnd plan voor ogen: `mobbying`: door morele intimidatie de bedienden dwingen zelf ontslag te nemen. Via doorgedreven controle, voortdurende vernederingen, het opleggen van ondankbare taken en andere pesterijen wordt het leven voor deze mensen een hel. De man die de hele operatie in handen heeft is S[KA1]ebastien Jalabier (Duclos). Een les voor werkgevers om van hun personeel af te geraken zonder dat ze zich zorgen hoeven te maken over vakbondsacties. Ook al is dit fictie, toch is de kans dat dit zich in de realiteit afspeelt alles behalve denkbeeldig. Een pakkende film die sterk vertolkt wordt door een grotendeels onbekende reeks acteurs waardoor het realisme nog sterker benadrukt wordt. Knap scenario van Laurent Chouchan en Sarah Lévy. Fotografie is van Pierre Novion.

Une semaine au salon

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Dominique Baron. Met o.a. Etienne Chicot, Bernard Crombey, Julie Jezequel, Julien Cafaro en Franck Jazedé.

Ondanks hevige rugklachten moet varkenskweker Gilbert Veliart (Chicot) voor een week naar het landbouwsalon in Parijs. Hij schrijft zijn beesten regelmatig in voor wedstrijden en deze op het Parijse salon is wel zowat de belangrijkste. Zijn vrouw is dood en zijn kinderen zijn het huis uit, dus moet hij zijn boerderij wel overlaten in de handen van een stagiaire. Juist op het moment dat hij aankomt zijn er acties tegen de 'rilettes' en vermits dat een van zijn belangrijkste producten is verzet hij zich tegen de negatieve publiciteit. Hij maakt van de gelegenheid ook gebruik om zijn dochter, schoonzoon en kleinkinderen te gaan bezoeken en al zijn ze bezorgd om de gezondheidstoestand van papa, toch lijken ze het idee dat hij zich binnen een afzienbare toekomst bij hen zal vestigen niet toe te juichen. De belangrijkste stunt van deze film is het feit dat hij gedraaid werd op het landbouwsalon zelf, met als gevolg dat de duizenden figuranten zich er niet steeds bewust waren dat ze in een film 'meespeelden'. Het verhaal is eerder doorzichtig en weinig origineel en loopt verloren in eindeloze dialogen. Agnès en Claire Aziza schreven het scenario. Fotografie van Hugues De Haeck.

Mars ou la terre

1997 | Sciencefiction, Drama

Frankrijk 1997. Sciencefiction van Bertrand Arthuys. Met o.a. Marie Bunel, Wladimir Yordanoff, Pierre-François Pistorio, Lara Guirao en Laure Duthilleul.

Ter voorbereiding van een reis naar Mars, die zal plaatsvinden tussen 2015 en 2020, zit de Franse astronaut Jacques Velle (Pistorio) reeds vijfhonderd dagen in een baan om de aarde aan boord van een ruimtetuig. Hij is getrouwd en heeft twee kinderen. Eensklaps bekruipt hem de angst in de wetenschap dat hij nog twee maanden eenzaam in zijn capsule moet doorbrengen. Ondanks de frequente contacten met de aarde via een videoscherm raakt Jacques over zijn toeren. Roland Briegel (Yordanoff), de de missie vanop aarde leidt, maakt zich zorgen over Jacques` gemoedstoestand en contacteert diens vrouw Anne (Bunel). Op een originele manier wordt hier de vereenzaming van een individu behandeld gekoppeld aan de vervreemding van de rest van het gezin. De film stelt tevens vragen over de psychologische gevolgen van lange ruimtereizen. De acteurs leveren prima werk en het scenario van Marc Eisenchteter, naar een verhaal van hemzelf, Jacques Collet en Benoît Deswarte bevat voldoende verrassingen om de film boeiend te houden. Goede fotografie van Cyril Lathus.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Joseph Falcucci op televisie komt.

Reageer