Alexandre Thibault

Acteur

Alexandre Thibault is acteur.
Er zijn 18 films gevonden.

Au revoir... et à bientôt!

2015 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 2015. Komedie van Miguel Courtois. Met o.a. Bernard Le Coq, Florence Pernel, Alexandre Thibault en Ilona Bachelier.

Door een maf misverstand in een massagesalon leren zestiger Henri (Le Coq) en vijftiger Lila (Pernel) elkaar beter kennen. Romantiek hangt in de lucht, totdat hij haar uitnodigt voor een verblijf op zijn boerderij. Voor de makers van deze televisiekomedie is dit het startsein voor allerlei leuk bedoelde maar matig geslaagde grapjes over de verschillen tussen stad en platteland. De beide hoofdrolspelers zijn charmant, maar het scenario drijft op clichés: denk aan een Parijse styliste die nu ineens met kaplaarzen in de modder staat.

Aller-retour dans la journée

2006 |

Frankrijk 2006. Pierre Sisser. Met o.a. Line Renaud, Pierre Arditi, Karine Belly, Isabelle Sadoyan en Alexandre Thibault.

Door een maf misverstand in een massagesalon leren zestiger Henri (Le Coq) en vijftiger Lila (Pernel) elkaar beter kennen. Romantiek hangt in de lucht, totdat hij haar uitnodigt voor een verblijf op zijn boerderij. Voor de makers van deze televisiekomedie is dit het startsein voor allerlei leuk bedoelde maar matig geslaagde grapjes over de verschillen tussen stad en platteland. De beide hoofdrolspelers zijn charmant, maar het scenario drijft op clichés: denk aan een Parijse styliste die nu ineens met kaplaarzen in de modder staat.

Julie Lescaut : Destins croisés

2000 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland/België 2000. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Jennifer Lauret en Josephine Serré.

Op weg naar Julie Lescaut (Genest) voor het verjaardagsfeestje van Babou (Serr[KA1]e), wordt Franck (Sover), het vriendje van Sarah (Lauret), op zijn scooter aangereden door een onbekende, die doorrijdt na een ongevel. Toeval wil echter dat een getuige een deel van de nummerplaat kon noteren van de vluchtauto. Tot Julie`s grote verbazing is de auto van haar collega commissaris Moulinier (Collignon), die enkele uren na het ongeval aangifte deed van diefstal van zijn auto. Julie en haar medewerkers vernemen haast gelijktijdig dat een aantal onverantwoordelijke chauffeurs ware rodeo's organiseren in een industriële zone. Julie's dochters worden ditmaal helemaal betrokken in het onderzoek van mama naar jonge chauffeurs met gevaarlijk rijgedrag. Veel nieuws brengt de film niet en de 'chicken race' in REBEL WITHOUT A CAUSE was stukken opwindender, maar toch betreft het hier een ruim aannemelijke aflevering in deze serie die toch wel over haar hoogtepunt lijkt te zijn. Paul Irrtum en Béatrice Colombier schreven het weinig fantasierijke scenario. Fotografie is van Jean-Claude Hugon. Dolby Stereo. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Passage interdit : Les égoïstes

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Michaël Perrotta. Met o.a. Brigitte Fossey, François Dunoyer, Alexandre Thibault, François Levantal en Jean-Michel Noirey.

Mathilde Auger (Fossey) heeft altijd in het steegje `Cent Pains` gewoond, evenals haar familie die het huis al sinds generaties betrekt. Ze heeft nooit de bedoeling gehad te vertrekken. Tot op de dag dat zakenman Jean Vannetti (Dunoyer), eigenaar van de hele steeg, van plan is om ze te slopen en er een winkelcentrum op te trekken. Het lijkt voor hem wel de zaak van de laatste kans, want iedereen laat hem in de steek. De zaken gaan slecht en zijn vrouw en zoontje zijn sinds een jaar spoorloos verdwenen. Maar Mathilde is niet bereid om zich zonder slag of stoot uit haar huis te laten verdrijven. Ze tracht de andere huurders te mobiliseren om zich te verzetten tegen de afbraak van hun huizen en de teloorgang van hun straat. De plannen van Vannetti en het verzet van Mathilde zaaien tweedracht onder de bewoners. Een bitterzoete kroniek van een gemeenschap die moet kiezen tussen eigenbelang en het belang van iedereen. Fossey en Dunoyer zijn subliem als de antagonisten. Het is een film met gewone mensen en hun kleine problemen, maar het werd geestig ingeblikt, met de nodige dosis dramatiek. Vincent Sollignac en regisseur Perrotta schreven het scenario. Fotografie is van Jean-Louis Sonzogni. De afloop van hun avonturen is te zien in PASSAGE INTERDIT : LES SABOTEURS.

Passage interdit : Les saboteurs

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Michaël Perrotta. Met o.a. Brigitte Fossey, François Dunoyer, Alexandre Thibault, François Levantal en Jean-Michel Noirey.

Het verzet in het steegje `Cent Pains` groeit. Steeds meer bewoners gaan geloven in de acties van Mathilde (Fossey) en ze verenigen zich om hun belangen te verdedigen tegen Jean Vannetti (Dunoyer). Maar deze laatste stuurt een onderhandelaar, Arnaud Blagnac (Thibault) en dat blijkt een meester te zijn in de manipulatie van mensen. Het gaat hard tegen hard en velen weten niet meer wie ze moeten geloven, temeer daat Blagnac het gerucht verspreidt dat Mathilde dubbel spel speelt. Kunnen ze haar nog vertrouwen? En wat mogen ze geloven van de beloftes die Blagnac doet? Het vervolg van de strijd van de steegbewoners tegen het grote kapitaal, begonnen met PASSAGE INTERDIT : LES ÉGOÏSTES. De mengeling van humor en drama zit nog steeds even goed in elkaar en Fossey en Dunoyer blijven de show moeiteloos leiden en worden schitterend geholpen door een reeks uitstekende acteurs die alle mogelijke karakters moeten uitbeelden, een mozaïek van het leven, bij elkaar gehouden door de figuur van Mathilde. Vincent Solignac, die in de film het personage van Martin Payen uitbeeldt, schreef het scenario samen met regisseur Perrotta. Fotografie is van Jean-Louis Sonzogni.

Une femme d'honneur : Balles perdues

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Bernard Uzan. Met o.a. Corinne Touzet, Jean-Michel Noirey, Noémie Kocher, Yves Beneyton en Pierre-Marie Escourrou.

Bij een brutale overval op een kledingsmagazijn komt het tot een vuurgevecht tussen de gangsters en de gendarmes, o.l.v. Isabelle Florent (Touzet). De dieven slagen erin te ontkomen, maar na het gevecht blijken er twee doden gevallen te zijn. De een, de getuige die de politie verwittigde, werd door de gangsters gedood, de andere, een jong meisje, ligt op de plaats van het gevecht. Na onderzoek blijkt dat het meisje getroffen werd door een kogel, afgevuurd uit het wapen van gendarme Roussillon (Escourrou). De man raakt in een depressie en bovendien wordt de zaak onderzocht door een commissaris uit Parijs en Isabelle houdt niet van pottenkijkers. Bovendien staat ze pal achter haar mensen, waarin ze het volste vertrouwen heeft. Is een politieman die, in een vuurgevecht met misdadigers, een toevallige voorbijganger doodt schuldig aan moord of misdadig verzuim? Of is dit dood door ongeval? Onze 'dame van eer' heeft een zwaar gewetensconflict op te lossen en ze wordt nog op de vingers getikt ook door haar superieuren. Goede, wat voorspelbare, policier die de liefhebbers van het genre zeker zullen smaken. Eric Kristy schreef het scenario en achter de camera stond Jean-Pierre Aliphat. Stereo.

Ma terre

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Bernard Malaterre. Met o.a. Jean-Marc Thibault, Roger Souza, Agnès Torrent, Marie-Joséphine Crenn en André Dupon.

Saynac is een schilderachtig dorpje in de rotsachtige heuvels van het departement van de Lot. De zeventig-jarige schapenhouder Fernand (Thibault) die weduwnaar is, leeft al jaren in onmin met zijn buurman, de vijftig-jarige geitenkaasboer D[KA1]ed[KA1]e (Souza), een vrijgezel. Hun hoeves worden gescheiden door een leegstaand huis. Dan komt een alleenstaande moeder, de 35-jarige Yoyo (Torrent) met haar tien-jarige dochtertje Laura (Crenn) terug naar haar geboortegrond. Ze nemen hun intrek in Yoyo's ouderlijke huis, i.c. de leegstaande woning. Ze wil de pigeonnier ombouwen tot een vakantiehuisje en in het huis gastenverblijven maken met als gevolg dat de omheining, die de koppige Fernand en Dédé hadden opgetrokken, afgebroken wordt. Het duo heeft echter nog een veel grotere hekel aan toeristen, dus hebben ze een gemeenschappelijke zaak. Een Frans boerendrama zonder de minste complexen. De confrontatie tussen de twee boerenpummels en de stadse Yoyo is voldoende stof voor de nodige conflicten. Natuurlijk zal de kleine Laura in haar onschuld alles in vrede laten eindigen. De liefhebbers van dit soort films zullen vanzelfsprekend smullen, maar wie van wat minder ouderwets vertier houdt, walgt er ongetwijfeld van. Regisseur Malaterre schreef zelf het scenario. Het camerawerk is van Bernard Cassan.

Cassidi et Cassidi : Le prix de la liberté

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Joël Santoni. Met o.a. Elizabeth Bourgine, Patrick Catalifo, Catherine Rouvel, Bruno Raffaelli en Cécile Auclert.

Pilot van Franse policier-serie, gesitueerd in Franse Midi, met een zus en broer als blikvangers. De zus, Laura Cassidi (Bourgine) is een 30-jarige politiecommissaris, de broer, Paul Cassidi (Catalifo) belandde in de bajes voor deelname aan bankoverval. In dit eerste verhaal, geschreven door Bruno Tardon, Viviane Zingg en Joël Santoni, kan Paul vervroegd vrijkomen indien hij een delicate opdracht vervult voor de Franse geheime diensten. Laura probeert Paul ervan te overtuigen die kans niet te verknoeien. Verraad, complotten, valstrikken en een vleugje suspens vormen de ingrediënten van pilootfilm met veel te alledaagse en voorspelbare plot. Rouvel speelt Rose, de moeder van onwaarschijnlijk duo.

Cassidi et Cassidi : Le démon de midi

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Joël Santoni. Met o.a. Elizabeth Bourgine, Patrick Catalifo, Catherine Rouvel, Bruno Raffaelli en Cécile Auclert.

De baas van vrouwelijke agente Laura Cassidi (Bourgine), voor wie zij een grote achting heeft, wordt beschuldigd van souteneurschap en op non-actief geplaatst. Laura is ervan overtuigd dat hier valse bewijzen aan het gerecht doorgespeeld werden en besluit op eigen houtje een onderzoek in te stellen. Ze roept de hulp in van haar broer Paul die zijn contacten heeft in de onderwereld en wiens vriendin een ex-prostitu[KA1]ee is die nog onbelemmerd toegang heeft tot het milieu. Maar Paul is niet akkoord met de manier waarop zijn zus tot overhaaste besluiten komt. Speciaal voor de liefhebbers die maar niet genoeg kunnen krijgen van dit soort derderangs politiefilms, ditmaal opgeluisterd door een erg sexy Bourgine. Voor de rest hebben we alles al wel een paar honderd keer gezien in vroegere en (soms) betere films. Bruno Tardon bewerkte zijn eigen verhaal tot scenario, samen met Viviane Zingg en regisseur Santoni. Voor de fotografie zorgde Serge Palatsi.

Terre indigo

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Jean Sagols. Met o.a. Francis Huster, Marie-José Nat, Xavier Deluc, Thomas Sagols en Mireille Darc.

Achtdelige Franse soap, meteen ook de achtste `histoire fleuve` van regisseur Sagols, die hiervoor met de hele omvangrijke ploeg voor zes maanden naar Cuba trok voor de buitenopnamen. Het verhaal begint in 1920 wanneer een bourgeoisfamilie hun wijngaarden in de buurt van Bordeaux moet verlaten. Zij emigreren naar Cuba waar zij enkele generaties eerder land kochten als een vorm van belegging. Nat regeert als douairi[KA2]ere met ijzeren hand over haar familie, waaronder haar zoon Huster, zijn vrouw Reali en hun zevenjarig zoontje Sagois (het zoontje van de regisseur). Hun ontgoocheling is groot wanneer in Cuba wordt vastgesteld dat hun grond bestaat uit moeras en helemaal onvruchtbaar is. Na een bijzonder trage start beginnen de melodramatische elementen zich op te stapelen. De kleine Sagois wordt ziek en sterft. Reali krijgt een depressie en als compensatie voor het verlies van zijn zoontje gaat Huster zich bekommenren om de doofstomme Brendler, de dochter van ene signora Santana. Peetmoeder Nat vreest dat de familie door de tegenspoed uiteen zal spatten en besloten wordt een dijk te bouwen om het moeras te draineren. Intussen verdwijnt ook Deluc, de broer van Huster. Deluc trekt op zijn eentje op onderzoek naar de moordenaar van zijn vader, waarvoor hij vijf jaar eerder onterecht werd veroordeeld. Reali heeft ook een geheime aanbidder: Thibault, de rijkste eigenaar van de streek. Zijn dochter Kady verlooft zich met de inmiddels weer opgedoken Deluc maar ook dat loopt niet van een leien dak. Verder zijn er nog Darc als een bordeelmadame (`een vrouw, die zich opoffert voor het plezier van de anderen...`), Schultz, de idealistische en dromerige zus van Reali en Delarive, de jongste broer van Reali, een moderne romanticus die ook, koste wat kost, de familiedomeinen wil redden. Gilles G[KA1]erardin en Eric-Emmanuel Schmitt schreven het scenario dat alle ingredi[KA3]enten bevat van dit soort soaps [KA2]a la fran[KA10]caise: een begeerlijke hoofdrolspeelster (de Braziliaanse Reali), rivaliteiten tussen broers, groeiende verliefdheden, alles verslindende passies, sinds lang gekoesterde wrokgevoelens, weelderige decors, het exotische Cuba. Opgedragen aan de cameraman Roland Dantigny, die in dramatische omstandigheden tijdens de opnamen overleed. Muziek van Catherine Lara.

Une famille formidable : Nicolas s'en va-t-en guerre

1994 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1994. Familiefilm van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Béatrice Agenin, Milena Vukotic en Cécile Caillaud.

De Beaumonts trekken in hun nieuwe woonst in en treffen, tot hun groot genoegen Reine (Agenin, die de rol van Spaak overneemt) terug, die herstellende is van een zwaar auto-ongeval. Ze is een relatie begonnen met een advocaat, de vader van Audrey (Caillaud). Nicolas (Sarfati) verwaarloost zijn vrouw. Hij verdwijnt heel der nachten om zich aan het pokerspel over te geven. Met deze zevende aflevering verzinkt deze Franse soap helemaal in het onbenullige. Wat begon als een charmant familieportret is een derderangs stationsrommanetje geworden. Het scenario is van Santoni en Corinne Atlas. Voor de fotografie tekende Claude Robin. Nicam Stereo. Formaat 16/9.

Une famille formidable : L'amour en vacances

1994 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk/Portugal 1994. Familiefilm van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Béatrice Agenin, Maxime Leroux en Milena Vukotic.

Na een moeilijk jaar trekt Catherine, samen met haar zus Paule en de kinderen, naar Portugal om de vakantie door te brengen bij haar vader. Ze komt er echter terecht in een wervelstorm van emoties. De vriendin van haar vader trekt weg omdat ze het beu is dat er steeds naakte modellen in zijn schildersatelier staan. Catherine maakt gebruik van haar bemiddelingstalent om overal wat trachten bij te schaven, tot ze er zelf onderdoor gaat en troost zoekt bij Eric (Leroux), een Franse tourist. Een reeks die al veel te lang gerokken wordt, zodat de scenario`s zichzelf gaan herhalen. Flauw, voorspelbaar en melig dat is het script dat Santoni schreef, samen met Corinne Atlas en Natalie Carter. Gelukkig is dit de achtste en (voorlopig?) voorlaatste aflevering. Gefotografeerd door Claude Robin.

Une famille formidable : De père en fils

1994 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1994. Komedie van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Béatrice Agenin, Daniel Gélin en Milene Vukotic.

Het overlijden van Juliens moeder komt als een schok aan in het leven van de Beaumonts. Julien en Audrey trekken tijdelijk in het huis van de moeder in, maar de broers en zusters van Julien kunnen de autoriteit van Audrey maar moeilijk aanvaarden. Om de vrede te handhaven sluit Julien terug vrede met Jacques en ze zullen weer samenwerken aan de [KL]Guide Beaumont[KLE]. De onverwachte verschijning van Jacques` vader, Edouard (Gélin) gaat gepaard met spanningen. Deze laatste aflevering van de populaire tv-reeks is kwalitatief weer beter dan de voorgaanden, vooral dank zij de schitterende prestatie van Gélin. Het einde is natuurlijk voorspelbaar in al zijn sentimentaliteit. Santoni schreef het scenario samen met Corinne Atlas en Claude Robin stond weer in voor de fotografie.

Un jour avant l'aube

1994 | Oorlogsfilm

Frankrijk 1994. Oorlogsfilm van Jacques Ertaud. Met o.a. Jean-Pierre Bouvier, Xavier Deluc, Maurice Barrier, Yan Epstein en Pierre-Octave Arrighi.

Engeland, juni 1944. Meer dan vierhonderd Fransen hebben zich vrijwillig gemeld om deel uit te maken van de S.A.S. (Special Air Service). Ze volgen een training in een militaire basis. De officieren Deluc en Epstein worden samen met een tien andere soldaten boven Bretagne gedropt. Zij hebben als missie de opmars van de Duitse legers te saboteren tijdens de invasie in Normandië. De film werd gemaakt als eerbetoon aan de dikwijls miskende heldendaden van de Franse para's in een beslissende eindfase van WO II. Het scenario van Bruno Tardon en Ertaud, naar een verhaal van Georges Caitucoli, is net iets te chauvinistisch en te Frans om internationaal aan te slaan. Een dergelijke hulde mag niet ontsporen in een verheerlijking. Fotografie van Jean-Claude Hugon.

Une famille formidable : Dure, dure, la rentrée

1993 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1993. Familiefilm van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Catherine Spaak, Milena Vukotic en Cécile Caillaud.

Na haar terugkeer uit Portigal valt Catherine in een grote leegte. De hele familie is het huis uit en Jacques is meestal bezig met zijn werk, verplaatsingen naar het buitenland, zakendiners, enz. Reine (Spaak) leidt het geheel met vaste hand. De in de liefde ontgoochelde Nicolas verhuist naar een loft boven het appartement van Alexis (Montes) en Marc. Deze laatste zit in de moeilijkheden. Zijn homosexualiteit werd ontdekt door een van zijn leerlingen en nu loopt zijn aanstelling als leraar gevaar. Het verhaaltje van de familie Beaumont kabbelt rustig verder, maar de hele crew werkt zuiver op routine. Nu we de personages kennen zijn hun belevenissen minder leuk. Het scenario voor deze zesde aflevering werd geschreven door Corinne Atlas, Alain Layrac en David Pharao. Claude Robin stond achter de camera.

Nach langer Zeit

1993 | Familiefilm, Drama

Canada/Frankrijk/Duitsland 1993. Familiefilm van Robert Mazoyer. Met o.a. Maria Schell, Jacques Godin, Stéphane Bierry, Vanessa Wagner en Caspar Salmon.

Wanneer kloosterzuster Schell hoort dat haar neef en diens vrouw verongelukt zijn, besluit ze van Canada naar Frankrijk te vertrekken om te zorgen voor hun drie achtergebleven kinderen. Tot ieders verbazing is ook Godin aanwezig op de begrafenis van zijn zoon en schoondochter, ook al is het geen geheim dat ze elkaar niet konden luchten of zien. Maar door de vijandige houding van de oudste zoon, de tweeëntwintig-jarige Bierry, loopt elke poging tot toenadering op niets uit. Familiekroniek met de non Schell als middelpunt van het gebeuren. Zoals te verwachten, gebeurt er heel wat met de familieeden: ze verspelen hun boerderij, maar winnen die weer terug; Bierry wordt van moord beschuldigd, maar wordt op het laatste moment toch weer vrijgesproken; kinderen worden ziek, enz. Reden genoeg om de zakdoek in de buurt te houden. Deze internationale soap, gemaakt door Jacques Espagne, is gebaseerd op een roman van Jean-Pierre Jaubert. De mooie plaatjes werden geschoten door Serge Ladouceur, Eric Fauchère en Paul Gravel. Oorspronkelijk uitgezonden in vier delen.

Une famille formidable : Des vacances orageuses

1992 | Familiefilm, Komedie

Portugal/Frankrijk 1992. Familiefilm van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Milena Vukotic, Cécile Caillaud en Roméo Sarfati.

Catherine en Jacques vertrekken met hun dochters Paule en Frédérique op vakantie naar Portugal. Nicolas blijft in Parijs waar hij een job als museumbewaker heeft gevonden. Bovendien wil hij van de afwezigheid van zijn ouders gebruik maken om zijn maagdelijkheid te verliezen en die kans krijgt hij tijdens een verjaardagsfeestje waarop hij een mooie Italiaanse ontmoet. Onschuldig amusement dat allerlei amoureuse verwikkelingen toont in Parijs maar ook in Portugal waar zowel de ouders als hun dochters met liefdesperikelen te maken krijgen. Scenario van Alain Layrac, Santoni en Sylvie Dervin, naar de personages van Pascale Breugnot. Claude Robin stond in voor het beeldmateriaal. Deel twee in de reeks.

Maria des Eaux-Vives

1991 | Drama

Canada/Frankrijk/Duitsland/Zwitserland 1991. Drama van Robert Mazoyer. Met o.a. Maria Schell, Victor Lanoux, Andréa Ferréol, Jacques Godin en Stéphane Bierry.

Vierdelige dramatische miniserie met Schell die al 38 jaar als non in een klooster van Montreal verblijft. Wanneer een drama haar familie treft verlaat zij het klooster. Haar neef en diens vrouw verongelukken in Parijs in een auto-ongeval en laten drie kinderen na. Schell vestigt zich in het familiedomein van Eaux- Vives en laat er de rust weerkeren. Haar broer Godin weigert echter opnieuw contact met haar op te nemen. De oudste van de drie kinderen, Bierry, probeert in de voetsporen te treden van zijn overleden vader (Gendron) en grootvader (Godin), die beiden autoritaire bosbeheerders waren. Maar hij vreest vooral zijn ego[KA3]istische opa, die zijn zoon en de zijnen zwaar heeft doen lijden. Finaal beseft Zuster Schell dat haar familie meer gebaat is met haar liefde dan met haar gebeden. In Qu[KA1]ebec zoekt zij Godin op en smeekt hem Eaux-Vives financieel te redden. Godin stemt erin toe en Schell keert naar Frankrijk terug en zal er haar taak als moeder en grootmoeder voortzetten. Melodramatische toestanden alom waarin 65-jarige Schell nog eens aan haar trekken komt. Tranerig scenario (en dialogen) van Jacques Espagne. De muziek is van Jacques Loussier.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Alexandre Thibault op televisie komt.

Reageer