Boris Terral

Acteur

Boris Terral is acteur.
Er zijn 14 films gevonden.

La belle vie

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Virginie Wagon. Met o.a. Valérie Donzelli, Michel Voïta, Boris Terral en Agathe Dronne.

Het leven van de trieste Béa (Donzelli) krijgt weer wat kleur als ze mag invallen als secretaresse bij een bank. Daar ziet ze hoe de rijke medemens leeft. Zo'n mooi leven, dat lijkt haar ook wel wat. Ze schrijft een cheque op haar eigen naam uit, er is toch niemand die het merkt, hoopt ze. En dan wordt haar leven allengs ingewikkelder. Aardige telefilm, met mooi spel van Donzelli (La guerre est déclarée). Regisseur/co-scenarist Wagon schreef eerder mee aan Eric Zonka's La vie rêvée des anges.

Une vie

2005 | Drama

Frankrijk 2005. Drama van Élisabeth Rappeneau. Met o.a. Barbara Schulz, Boris Terral, Catherine Jacob, Wladimir Yordanoff en Florence Darel.

Dankzij de scenario-adaptatie van Colo Tavernier en regie van tv-routinière Élisabeth Rappeneau werd deze visueel verzorgde Guy de Maupassant-verfilming ook inhoudelijk tot bovengemiddelde kijkbuiskost. In het Normandië van 1830 komt de levenslustige aristocrate Jeanne (Schulz) op haar 17de uit het katholieke pensionaat thuis op het familiekasteel. Van de edelman in haar vizier d'amour bevroedt ze helaas niet dat hij een fielt van jewelste is. De aan Madame Bovary herinnerende treurzang geeft een weinig florissant, maar realistisch tijdsbeeld wat de positie van de vrouw betreft. Eerder verfilmd in 1947 en 1958.

L'ombre d'un crime

2005 |

Frankrijk/Spanje/Polen/Bulgarije 2005. Jean Sagols en Michel Favart. Met o.a. Julie Judd, Boris Terral, Cyrielle Claire, Stratos Tzortzoglou en Mélisandre Meertens.

Dankzij de scenario-adaptatie van Colo Tavernier en regie van tv-routinière Élisabeth Rappeneau werd deze visueel verzorgde Guy de Maupassant-verfilming ook inhoudelijk tot bovengemiddelde kijkbuiskost. In het Normandië van 1830 komt de levenslustige aristocrate Jeanne (Schulz) op haar 17de uit het katholieke pensionaat thuis op het familiekasteel. Van de edelman in haar vizier d'amour bevroedt ze helaas niet dat hij een fielt van jewelste is. De aan Madame Bovary herinnerende treurzang geeft een weinig florissant, maar realistisch tijdsbeeld wat de positie van de vrouw betreft. Eerder verfilmd in 1947 en 1958.

Le roi danse

2000 | Historische film, Drama, Muziek, Romantiek

België/Duitsland/Frankrijk 2000. Historische film van Gérard Corbiau. Met o.a. Benoît Magimel, Boris Terral, Tchéky Karyo, Colette Emmanuelle en Cécile Bois.

Intrigerend portret van het hofleven ten tijde van zonnekoning Lodewijk XIV, bezien vanuit het gezichtspunt van huiscomponist Lully. Die speelde een belangrijke rol in Versailles, componeerde de sarabandes en marsen waar de koning op leefde, danste en vrijde. Het hof is een slangenkuil van kuiperijen en machinaties, ook Lully was in z'n machtsstrijdjes gewikkeld. Regisseur Corbiau maakte eerder een film over castraatzanger Farinelli, hoofdrolspeler Magimel is onder andere bekend als de student van Isabelle Huppert in Hanekes La pianiste.

Une pour toutes

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Claude Lelouch. Met o.a. Jean-Pierre Marielle, Anne Parillaud, Alessandra Martines, Marianne Denicourt en Alice Evans.

Op nieuwjaarsdag van het jaar 2000 neemt de strijdbare stewardess van een Concorde, Olivia Colbert (Bonamy), het initiatief om een theatertroep te vormen. De première van het stuk vindt plaats tussen Parijs en New York aan boord van de supersonische straalvliegtuig. Dé gelegenheid voor regisseur Lelouch om veteranen en artiesten op te laten draven en in een afgesloten ruimte te filmen. Het resultaat is statisch en de film duurt te lang. Hij was net zo gedoemd als de onfortuinlijke Concordevlucht, die vlakbij het vliegveld van Parijs een half jaar later neerstortte. Door dit ongelukkige incident raakte de supersnel film in de vergetelheid. Het langdradige scenario voor dit onfortuinlijke gebeuren is van regisseur Lelouch, Pierre Leroux en Pierre Uytterhoeven naar een verhaal van Lelouch. Het camerawerk is van Lelouch en Philippe Vene.

Retour à Fonteyne

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Philomène Espositio en Philomène Esposito. Met o.a. Wadeck Stanczak, Boris Terral, Pierre Vaneck en Wadeck.

Op nieuwjaarsdag van het jaar 2000 neemt de strijdbare stewardess van een Concorde, Olivia Colbert (Bonamy), het initiatief om een theatertroep te vormen. De première van het stuk vindt plaats tussen Parijs en New York aan boord van de supersonische straalvliegtuig. Dé gelegenheid voor regisseur Lelouch om veteranen en artiesten op te laten draven en in een afgesloten ruimte te filmen. Het resultaat is statisch en de film duurt te lang. Hij was net zo gedoemd als de onfortuinlijke Concordevlucht, die vlakbij het vliegveld van Parijs een half jaar later neerstortte. Door dit ongelukkige incident raakte de supersnel film in de vergetelheid. Het langdradige scenario voor dit onfortuinlijke gebeuren is van regisseur Lelouch, Pierre Leroux en Pierre Uytterhoeven naar een verhaal van Lelouch. Het camerawerk is van Lelouch en Philippe Vene.

Le temps d'un éclair

1998 | Romantiek

Frankrijk 1998. Romantiek van Marco Pauly. Met o.a. Adrienne Pauly, Boris Terral, Alexia Portal, Laurent Suire en Eva Darlan.

De twintigjarige Emma (Pauly) heeft besloten om alleen te gaan wonen. Ze wil weg uit de overbezorgde, maar verstikkende omgeving van haar ouders, die haar al hun liefde willen opdringen sinds ze weten dat het meisje aan een hartziekte lijdt. Ze studeert fotografie en als ze op een dag foto`s neemt van een ruziemakend koppeltje op straat stapt het meisje in kwestie recht op haar af. Het is Jennifer (Portal), een levenslustige en wat onstuimige jonge vrouw. Tussen beide totaal verschillende vrouwen groeit een hechte vriendschap. Jennifer nodigt Emma uit op het landgoed van haar ouders in Avignon. Hier leert Emma Vincent (Terral) kennen, Jennifers broer, en het klikt meteen tussen beiden. Ondertussen wacht Emma geduldig op een harttransplantatie. Ondanks het stroperige gegeven werd het toch een ontspannende film over vriendschap en liefde. Een liefde die de dood overstijgt, want de film wil aantonen dat liefde en vriendschap een leven kunnen redden. Portal zet haar personage met veel flair neer, maar Pauly blijft een beetje te ingetogen. Didier Audebert, François Cellier, Evelyne Granjean en Marco Pauly schreven het scenario, naar een verhaal van Audebert. Fotografie is van Dominique Colin.

Der Vulkan

1998 | Drama

Duitsland 1998. Drama van Ottokar Runze. Met o.a. Nina Hoss, Meret Becker, Christian Nickel, Udo Samel en Sylvester Groth.

1933 na de machtsgreep van de nazi`s. De weduwe van de alom gerespecteerde diplomaat Von Kammer (Rohweder) gaat met haar twee dochters Marion (Hoss) en Tilly (Becker) naar Z[KA3]urich in Zwitserland. Zodra de chique kennissen van mevrouw Von Kammer begrijpen dat zij hun land als exil gekozen heeft, mijden ze haar in `goede` Zwitserse traditie als de pest. Marion die toneelspeelster is, vertrekt spoorslags naar Parijs en helpt haar jeugdvriend Martin Korella (Nickel) bij het opzetten van een illegale zender die ware berichten over de fascisten thuis verspreidt. Terwijl Marion in de Parijse cabarets ge[KA3]engageerde liederen ten gehore brengt, ziet Tilly het niet meer zitten en pleegt zelfmoord. Marion ontdekt dat Martin gefrustreerd is omdat hij als dichter en schrijver nauwelijks succes heeft. In zijn grote verdriet raakt hij aan de hero[KA3]ine, wat hem tenslotte kapot maakt. Marion ontmoet de charmante, cleane Walter Konradi (Kurt) die haar verleiden wil. Ze voelt instinctief dat er iets niet met hem klopt, maar weet niet wat het is. De kijker weet al beter: hij is een informant van de Gestapo. Wie een beetje op de hoogte is met de levensgeschiedenis van Klaus Mann, op wiens gelijknamige roman deze film gebaseerd is, weet dat deze tv-film heel veel autobiografische elementen bevat en een pijnlijk beeld geeft van de werkelijkheid. Deze tv-bewerking met een scenario van Rebecca Hughes, Ursula Grützmacher-Tabori en regisseur Runze is een zeer geschikte kennismaking met het literaire werk van Klaus Mann. We zien een uitstekende rolverdeling in een sfeervolle film, Samel past goed in zijn rol van professor Benjamin Abel en Kurt is zeer geloofwaardig als supergladde nazi. Het camerawerk is van Michael Epp.

Post coïtum, animal triste

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Brigitte Roüan. Met o.a. Brigitte Roüan, Patrick Chesnais, Borris Terral, Nils Tavernier en Françoise Arnoul.

Diane Clovier (Ro[KA3]uan) houdt zielsveel van haar man (Chesnais), haar kinderen en haar werk bij een kleine uitgeverij. Ze kan haar leven geslaagd noemen. Haar pad kruist toevallig dat van Emilio (Terral) een jonge idealist die voor een humanitaire organisatie werkt. Diane laat al haar zekerheden vallen voor een hartstochtelijke liefdesaffaire. Zo beleeft ze met Emilio een tweede jeugd. Hij krijgt echter genoeg van Diane en ze blijft alleen achter in de puinhopen van de zevende hemel. Weinig interessant romantisch drama dat ten onder gaat aan de goede bedoelingen en stijf staat van de dialogen. Het lot van Diane laat de kijker tamelijk koud, laat staan boeien. Dit komt door de zwakke dramatische opbouw. Roüan heeft heel duidelijk capaciteiten, maar met deze film heeft ze teveel hooi op de vork genomen. Ze regisseerde, speelde de hoofdrol en schreef bovendien nog het scenario, samen met Santiago Amigorena, Jean-Louis Richard, Guy Zilberstein en Philippe Le Guay. Fotografie is van Pierre Dupouey, Arnaud Leguy en Bruno Mistretta.

Metroland

1997 | Romantiek, Komedie, Drama

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Spanje 1997. Romantiek van Philip Saville. Met o.a. Christian Bale, Lee Ross, Emily Watson, Elsa Zylberstein en Rufus.

Ondertitel: Hartenkreet van een getrouwde man. Chris (Bale) kijkt met weemoed terug naar de tijd dat hij in Parijs Gauloises rookte, zwarte coltruien droeg en Sartre reciteerde. 'Waarom ben ik toch zo vroeg getrouwd?' vraagt hij zich af. Zijn echtgenote (Watson) heeft het ontnuchterende antwoord: 'Omdat je niet origineel genoeg bent om iets anders te doen.' Bonte flashbacks, een prettig acterende en ogende cast en aangename klanken van oa Mark Knopfler, Django Reinhardt, The Stranglers en Elvis Costello. Gebaseerd op het boek van Julian Barnes.

La nuit du destin

1997 | Thriller, Mysterie

Algerije/Frankrijk 1997. Thriller van Abdelkrim Bahloul. Met o.a. Philippe Volter, Gamil Ratib, Sonia Mankai, Marie-José Nat en Boris Terral.

De oude Mr. Slimani (Ratib) wordt in Parijs achtervolgd door de daders van een moord waarvan hij getuige was. Hij speelt hen kwijt door zijn toevlucht te zoeken in een nabije moskee waar juist het gezamenlijk gebed plaatsvindt. Op de plaats van de misdaad werd hij echter herkend en inspecteur Leclerc (Volter), zojuist overgeplaatst vanuit het noorden van Frankrijk, wil de verdwenen getuige vinden. Slimani, die in angst ondergedoken is, ziet maar een oplossing om het er levend vanaf te brengen: terugkeren naar zijn geboorteland dat hij dertig jaar geleden verliet. Zijn plotse beslissing wekt echter achterdocht bij zijn familie. Ondertussen heeft Leclerc de mooie, dynamische Noria (Mankai) ontmoet. Hij vraagt haar hem te helpen als Arabische tolk, maar het meisje verdwijnt. Voor Leclerc blijft er niets anders over dan de hem totaal onbekende Arabische wijk van Parijs uit te kammen op zoek naar zowel Slimani als Noria. Een bevreemdende thriller die heel wat actuele thema's aansnijdt. Racisme, culturele verschillen en religie worden belangrijke elementen in de opbouw van de spanning. De titel verwijst naar de herdenking door de moslims van de openbaring door God aan Mohammed van de Koran. Bahloul schreef het scenario samen met Pascal Bonitzer. Fotografie van Jean-Luc Rigaut. Stereo.

Les Cordier, juge et flic : Comité d'accueil

1996 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1996. Drama van Marion Sarraut. Met o.a. Pierre Mondy, Bruno Madinier, Charlotte Valandrey, Alain Doutey en Boris Terral.

Bij overval op politiewagen maakt gangsterbende materiaal voor aanmaak van valse identiteitskaarten buit. Een bendelid wordt dood aangetroffen en commissaris Cordier (Mondy) achterhaalt dat het om een ex-flik gaat die om disciplinaire redenen werd weggestuurd. Dochter-journaliste Myriam Cordier (Valandrey) stelt intussen onderzoek in naar netwerk dat illegale arbeiders uit Oost-Europa tewerkstelt. Zij wordt betrapt tijdens het fotograferen van clandestien atelier maar kan ontsnappen met de hulp van jonge Roemeense schilder Dorian (Terral) die de familie Cordier op het spoor zal zetten van het netwerk. Scenario van Claude Girard bevat aardig wat onwaarschijnlijkheden en de ontknoping wordt te snel duidelijk. Sterk spel, vleugjes humor, o.m. in de dialogen van Claude-Michel Rome en Alain Robillard. Het thema van clandestiene immigratie is intussen ook alles behalve baanbrekend.

La rêverie

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Jean-Luc Trotignon. Met o.a. Dominique Labourier, Micheline Boudet, Popeck, Boris Terral en Agnès Seelinger.

De 43-jarige Labourier is voor de eerste keer, sinds haar scheiding vijf jaar geleden, weer verliefd. Terral is echter amper 25, minder intellectueel en leeft veel eenvoudiger dan zij. Labourier is zich maar al te zeer bewust van de kloof die hen scheidt en denkt eraan hun relatie te beëindigen. De enige met wie ze over haar gevoelens durft te praten is haar assistente, die haar tracht op te vrolijken met haar cynische humor. Het laatste taboe op emotioneel gebied: een vrouw is verliefd op een jongen die haar zoon zou kunnen zijn. Mireille Lanteri vertelt het verhaal met een geamuseerde blik, maar kan toch niet verhinderen dat het sentimentele zoetigheid wordt. Ervin Sanders zette het om in beelden.

La nuit du destin

1898 | Thriller

Frankrijk 1898. Thriller van Abdelkrim Bahloul. Met o.a. Gamil Ratib, Boris Terral en Philippe Volter.

De 43-jarige Labourier is voor de eerste keer, sinds haar scheiding vijf jaar geleden, weer verliefd. Terral is echter amper 25, minder intellectueel en leeft veel eenvoudiger dan zij. Labourier is zich maar al te zeer bewust van de kloof die hen scheidt en denkt eraan hun relatie te beëindigen. De enige met wie ze over haar gevoelens durft te praten is haar assistente, die haar tracht op te vrolijken met haar cynische humor. Het laatste taboe op emotioneel gebied: een vrouw is verliefd op een jongen die haar zoon zou kunnen zijn. Mireille Lanteri vertelt het verhaal met een geamuseerde blik, maar kan toch niet verhinderen dat het sentimentele zoetigheid wordt. Ervin Sanders zette het om in beelden.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Boris Terral op televisie komt.

Reageer