Catherine Frot

1956 Acteur

Catherine Frot (1956) is acteur.
Er zijn 50 films gevonden.

Sage femme

2017 | Drama

Frankrijk 2017. Drama van Martin Provost. Met o.a. Catherine Deneuve, Catherine Frot, Olivier Gourmet, Quentin Dolmaire en Mylène Demongeot.

De alleenstaande vroedvrouw Claire (Frot) krijgt na dertig jaar radiostilte opeens een telefoontje van de Parijse levensgenieter Béatrice (Deneuve), een oude vlam van haar vader. De zieke Béatrice - die kind noch kraai heeft - blijkt de saaie Claire voor haar karretje te willen spannen. Dat levert het nodige gesteggel op tussen de tegenpolen die gaandeweg toch steun vinden bij elkaar. Een volkstuin langs de Seine figureert nadrukkelijk als metafoor voor het leven terwijl de ervaren cast zich routineus kwijt van haar taak. Feelgood formulefilm over levenslust met enkele echte bevallingen.

Marguerite

2015 | Drama, Komedie

Frankrijk/Tsjechië/België 2015. Drama van Xavier Giannoli. Met o.a. Catherine Frot, André Marcon, Michel Fau en Christa Theret.

Komisch drama over de aristocratische Marguerite (Frot), die begin 20ste eeuw voor een select gezelschap aria's zingt uit beroemde opera's. Ze zingt verschrikkelijk vals, maar weet dat van zichzelf niet. En niemand die het haar wil vertellen, want ze is ook verschrikkelijk rijk. Sprankelende, sympathieke film over opportunisme en zelfbedrog is losjes gebaseerd op de beruchte Amerikaanse operazangeres Florence Foster Jenkins, die zelfs platen opnam waarop je haar kon horen krijsen. In 2016 verschijnt overigens een biopic over Jenkins van regisseur Stephen Frears met Meryl Streep in de hoofdrol.

Haute cuisine

2012 | Biografie, Komedie

Frankrijk 2012. Biografie van Christian Vincent. Met o.a. Catherine Frot, Hippolyte Girardot, Jean-Marc Roulot, Arly Jover en Joe Sheridan.

Een adaptatie van het waargebeurde verhaal van Danièle Delpeuche die als privékok onder toenmalig president François Mitterrand diende. Hortense Laborie wordt als kok naar Parijs gehaald omdat ze als geen ander gerechten maakt volgens grootmoeders recept. Haute Cuisine is gemaakt om de liefde voor het koken te vieren. De keuken met z’n eeuwenoude koperen pannenset is het epicentrum van het verhaal. Lekker koken en mooie beelden van gerechten, gelardeerd met een opzettelijk dikke laag nostalgie, dat zijn de ingrediënten van Haute Cuisine.

Coup d'éclat

2011 | Thriller

Frankrijk 2011. Thriller van José Alcala. Met o.a. Catherine Frot, Karim Seghair, Marie Raynal, Tchéky Karyo en Nicolas Giraud.

In Sète, kustplaats in de Hérault aan de Mediterranée, bestaat de dagtaak van koele rechercheur Fabienne Bourrier voornamelijk uit het opsporen van illegalen en deze uitzetten. De zaak van een vermoorde prostituee brengt in haar grijze, slaafse bureaucratenbestaan de schokgolf van een dieptebom teweeg. Dit uitgangspunt geeft de als comédienne geroemde Frot de kans om een heel ander register open te trekken. Ze doet dat met verve in deze sociaal-realistische policier waarin duidelijk het engagement van scenarist-regisseur Alcala doorklinkt.

L'empreinte de l'ange

2008 | Drama, Thriller

Frankrijk 2008. Drama van Safy Nebbou. Met o.a. Catherine Frot, Sandrine Bonnaire, Wladimir Yordanoff, Antoine Chappey en Michel Aumont.

Nagelbijter met Frot in een fantastische hoofdrol. Moeder Elsa, in scheiding en al lang depressief, merkt bij een kinderverjaardagspartijtje Lola op. Ze ontwikkelt een obsessie voor het meisje en dringt op geraffineerde wijze haar leven binnen. Scenario spant ijzig Hitchcockiaans de boog en onthult met vingerhoedsdoses de motivatie van een tragische stalker. Titel refereert aan mythe over het geprononceerde deukje tussen mensenneus en -mond: het zou de wijsvingerafdruk van een engel zijn die de nog ongeborene tot een moment van respectvolle stilte maant bij afscheid uit het prenatale paradijs.

La tourneuse de pages

2006 | Thriller, Drama, Muziek

Frankrijk 2006. Thriller van Denis Dercourt. Met o.a. Déborah François, Catherine Frot, Pascal Greggory en Xavier De Guillebon.

Als de jonge Mélanie Prouvost toelatingsexamen tot het conservatorium doet wordt ze op het beslissende moment afgeleid omdat een van de juryleden, een beroemd pianiste, een handtekening uitdeelt. Jaren later wint Mélanie, inmiddels volwassen, het vertrouwen van die pianiste. En mag bij concerten de pagina's van de partituur omslaan. La tourneuse de pages is een psychologische thriller die dankbaar gebruik maakt van de clichés uit het horrorgenre. Ook is het een film over de onaangename kantjes van muziek maken op het hoogste niveau, de stress en de jaloezie.

Vipère au poing

2004 | Drama

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 2004. Drama van Philippe de Broca. Met o.a. Catherine Frot, Jacques Villeret, Jules Sitruk, Cherie Lunghi en Hannah Taylor-Gordon.

'Van mijn zonen lijk jij het meeste op mij.' In principe fijn om te horen van je moeder, behalve als je je moeder een 'folcoche', een 'gek zwijn' vindt. Bij terugkomst uit Indochina in 1922 stelt moeder Rézeau (Frot) een nachtmerrieregime in dat het leventje van Jean Rézeau (Sitruk) totaal verpest. Jean en z'n broer worden vernederd en mishandeld en vader laat het allemaal maar gebeuren. De Broca bezat volgens eigen zeggen niet de haat jegens aristocratie die schrijver Hervé Bazin had. Frot is daarom wel schitterend als helse moeder, maar het sadisme in het boek werd flink afgezwakt.

Les soeurs fâchées

2004 | Komedie

Frankrijk 2004. Komedie van Alexandra Leclère. Met o.a. François Berléand, Catherine Frot en Isabelle Huppert.

De vrolijke, onbekommerde Louise staat op het punt door te breken als schrijfster. Ze vertrekt naar Parijs om er haar uitgever en haar zus Martine te bezoeken. Martine heeft een rijke man en leeft een leven in luxe. Het duurt niet lang voor de twee met elkaar in aanvaring komen

7 ans de mariage

2003 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 2003. Komedie van Didier Bourdon. Met o.a. Didier Bourdon, Catherine Frot, Yan Duffas en Jacques Weber.

Na zeven jaar huwelijk is de spanning er wel een beetje vanaf in het echtelijk bed van Audrey (Frot) en Alain (Bourdon). Op aanraden van een bevriende seksuoloog besluiten ze, aanvankelijk wat onwennig, naar middelen te zoeken om het vuur weer wat op te rakelen. Het wordt een wondere tocht door de wereld van de moderne erotiek, met onverwachte resultaten. Mild geestige erotische komedie van de Frans-Algerijnse Bourdon, die een leuke sukkel neerzet. Frot is ook prima als langzaam onttruttende Parisienne.

Un couple épatant

2002 | Komedie, Experimenteel, Romantiek

Frankrijk/België 2002. Komedie van Lucas Belvaux. Met o.a. François Morel, Ornella Muti, Gilbert Melki, Dominique Blanc en Lucas Belvaux.

Alain (Morel) en Cécile (Muti) zijn een hecht koppel totdat hypochonder Alain het in zijn hoofd haalt dat hij spoedig zal sterven. Zijn drang naar isolement wordt door nietsvermoedende Cécile opgevat als bewijs dat hij vreemd gaat. Ten einde raad vraagt ze bevriende politieman Pascal (Melki) om Alain te schaduwen, niet wetende dat Pascal verliefd is op haar. Un couple épatant maakt onderdeel uit van Belvaux' trilogie - samen met Cavale en Après la vie - over het wankele fundament van liefde. Elke film is gemaakt in een ander genre met de hoofdpersoon in de ene film als figurant in de ander. Net echt.

L'enfant éternel

2002 | Thriller

Frankrijk 2002. Thriller van Patrick Poubel. Met o.a. Marie-Christine Orry, Didier Sandre en Catherine Frot.

Alain (Morel) en Cécile (Muti) zijn een hecht koppel totdat hypochonder Alain het in zijn hoofd haalt dat hij spoedig zal sterven. Zijn drang naar isolement wordt door nietsvermoedende Cécile opgevat als bewijs dat hij vreemd gaat. Ten einde raad vraagt ze bevriende politieman Pascal (Melki) om Alain te schaduwen, niet wetende dat Pascal verliefd is op haar. Un couple épatant maakt onderdeel uit van Belvaux' trilogie - samen met Cavale en Après la vie - over het wankele fundament van liefde. Elke film is gemaakt in een ander genre met de hoofdpersoon in de ene film als figurant in de ander. Net echt.

Cavale

2002 | Misdaad, Thriller, Experimenteel

Frankrijk/België 2002. Misdaad van Lucas Belvaux. Met o.a. Lucas Belvaux, Catherine Frot, Dominique Blanc, Ornella Muti en Gilbert Melki.

Achtervolgingsdrama waarin ontsnapte crimineel Bruno (regisseur/scenarist Belvaux zelf) zich na vijftien jaar gevangenschap opnieuw warmloopt voor een gewelddadige proletarische revolutie. Zijn voormalige kameraden zijn minder enthousiast en fanatieke proleten zijn in geen velden of wegen te bekennen. Belvaux leverde een sfeervolle film noir af waarin hij zelf een akelig levensechte psychopaat in de dop neerzet. Cavale is het eerste deel van Belvaux' trilogie - samen met Un couple épatant en Après la vie - over het wankele fundament van liefde. Elke film is gemaakt in een ander genre met de hoofdpersoon in de ene film als figurant in de ander. Net echt.

Après la vie

2002 | Drama, Experimenteel

België/Frankrijk 2002. Drama van Lucas Belvaux. Met o.a. Dominique Blanc, Gilbert Melki, Ornella Muti, François Morel en Catherine Frot.

Melodrama over veertigers Pascal en Agnès (Melki en Blanc) die het fundament van hun huwelijk ondergraven met drugs, overspel en zelfverachting. Lerares Agnès is voor haar heroïneverslaving afhankelijk van politie-inspecteur Pascal die op zijn beurt zijn ziel moet verkopen om aan voldoende drugs te komen. Maar zijn Faustiaanse pact haalt het niet bij wat Agnès over heeft voor haar begeerte. Après la vie is de slotfilm van Belvaux' trilogie - samen met Cavale en Un couple épatant - over de wankele basis van liefde. Elke film is gemaakt in een ander genre met de hoofdpersoon in de ene film als figurant in de ander. Net echt.

Chaos

2001 | Komedie, Drama

Frankrijk 2001. Komedie van Coline Serreau. Met o.a. Catherine Frot, Vincent Lindon, Rachida Brakni, Line Renaud en Aurélien Wilk.

Vileine komedie met een cynische ondertoon, waarin een Algerijnse vrouw afrekent met haar moslimfamilie én haar pooiers. Losjes schakelt Serreau tussen de blanke burgerij, Algerijnse immigranten en een groep pooiers, in wie met een beetje goede wil de frontmannen van het kapitalisme kan worden gezien.

La nouvelle Ève

1999 | Komedie, Romantiek

Frankrijk/Portugal 1999. Komedie van Catherine Corsini. Met o.a. Karin Viard, Pierre-Loup Rajot, Sergi López, Catherine Frot en Mireille Roussel.

Karin Viard speelt een postfeministische biseksuele bohemienne, wars van kinderen en kinderwensen, overzelfbewust dolend door Parijs op zoek naar bevestiging van haar geforceerde eigenheid, terwijl ze heimelijk hunkert naar een ouderwets dominante man. Rajot speelt de voor haar onweerstaanbare salonsocialist, getrouwd en onbereikbaar, en López verzorgt de rol van de woest aantrekkelijk ongecompliceerde vrachtrijder. Regisseur en scenarist Corsini lepelt op papier een stereotiep grootstedelijke relatieklucht op, maar Viard verliest zich geen moment in pastiche. Haar droevige personage wordt gaandeweg het verhaal steeds levensechter, waardoor de film bijblijft als een heuse ontmoeting.

La dilettante

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Pascal Thomas. Met o.a. Catherine Frot, Sébastien Cotterot, Barbara Schulz, Jacques Dacqmine en Christian Morin.

Zelden werd een actrice zo juist gecast als Catherine Frot in La dilettante. Zij die, altijd dat aura van ondoorgrondelijkheid behoudend, zo naturel lichtheid en ernst in een personage verenigt, zij speelt hier een vrouw die het leven per etappe heruitvindt. Als Pierrette Dumortier keert ze, na zorgeloze Zwitserland-jaren, terug naar Parijs. Klopt bij zoonlief aan en blijft maar meteen. Nieuwe ronde, nieuwe kansen, vindt Pierrette. Kan dat eigenlijk zomaar? Wonderlijke levenskunstvertelling bruist dankzij naar hartelust gefabuleerde scenariosalto's, fruitige nevenrollen en, natuurlijk, natuurtalent Frot.

Inséparables

1999 | Drama, Komedie

Frankrijk/Canada 1999. Drama van Michel Couvelard en Normand Bergeron. Met o.a. Catherine Frot, Jean-Pierre Darroussin, Fabienne Babe, Sami Bouajila en Hervé Pierre.

Het scenario van debuterend regisseur Couvelard is speciaal toegeschreven op zijn vrouw Frot, die de medehoofdrol speelt als Gisèle. Als een regisseur zoiets doet, is het altijd uitkijken geblazen. Anderzijds staat Frot al jaren op het toneel met Darroussin, die Robert is in deze film. Robert is een toneelspeler-filmacteur in spe, die maar niet aan de bak kan komen. Hij komt uit het havenplaatsje Boulogne-sur-Mer aan de Franse Kanaalkust en is naar Parijs gegaan om carrière te maken. In plaats van glansrollen moet hij zich tevreden stellen als figurant bij de tv en houdt zich in leven met het uitventen van gelegenheidsgoederen. Hij besluit terug te gaan naar zijn geboorteplaats en ontmoet dan zijn sweetheart Gisèle opnieuw, die hij ooit in steek liet. Gisèle is nimmer getrouwd, werkt als secretaresse op het gemeentehuis en heeft als minnaar haar getrouwde baas, die een gezin met kinderen heeft. Het leven van drie mensen gaat zich grondig veranderen. De film bevat niet alleen de bekende ingrediënten van de mislukte artistieke carrière, maar ook de grote twijfel die mensen krijgen als ze de veertig passeren en afstevenen op een midlifecrisis. De rolprent is een redelijk, maar landerig drama, met middelmatige spel- en regieprestaties. Meer geschikt als tv- film dan als bioscoopfilm. Het camerawerk is van Antoine Roch. Dat Arthur H. onder andere de muziek verzorgde is geen toeval: Couvelard had ooit een clip over hem gedraaid.

Dessine-moi un jouet

1999 |

Frankrijk 1999. Hervé Baslé. Met o.a. Roland Blanche, Catherine Frot, Christoph Waltz, Jacques Spiesser en Olivier Saladin.

Frankrijk, begin 20e eeuw. De 12-jarige Louis woont met zijn ouders op het platteland. Zijn vader is behalve lanbouwer ook ambachtelijk draaier. Op een dag moet Louis' vriendinnetje Marie opgenomen worden in het ziekenhuis omdat ze tuberculose heeft. Louis heeft van zijn vader de grondbeginselen van het draaien geleerd en een Duitse collega van zijn vader laat het verfijnde houten speelgoed uit Duitsland zien. Op een reis naar Duitsland krijgt Louis een magische houten pop die uiteindelijk voor de genezing van Marie zorgt

L'école de la chair

1998 | Drama, Romantiek

Frankrijk/Luxemburg/België 1998. Drama van Benoît Jacquot. Met o.a. Isabelle Huppert, Vincent Martinez, Vincent Lindon, Marthe Keller en François Berléand.

Gebaseerd op een roman van Yukio Mishima. De welgestelde Parijse Dominique (Huppert) wordt ondanks het leeftijds- en klassenverschil hopeloos verliefd op de biseksuele dekhengst Quentin (Martinez). Hun wederzijdse passie kan echter niet voorkomen dat Quentin zijn heil blijft zoeken bij zowel mannen als (jonge) vrouwen. Weelderig in beeld gebracht en appetijtelijk broeierig schampt Jacquot langs grote emoties als Passie, Jaloezie en Obsessie met niet seks maar een titanische machtsstrijd in de hoofdrol. Met Nederlandse ondertiteling.

Ça reste entre nous

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Martin Lamotte. Met o.a. Catherine Frot, Sam Karmann, Carol Brenner, Fanny Cottençon en Antoine Duléry.

Patrick (Karman) is een verwende vent. Hij heeft een charmante vrouw, H[KA1]el[KA2]ene (Frot), en twee knappe zonen. Bovendien houdt hij er al jaren een zalige minnares, Elisabeth (Brenner), op na, bij wie hij een lief dochtertje heeft. Hoewel de twee vrouwen slechts vijf kilometer bij elkaar vandaan wonen is hen nog nooit iets opgevallen. Patrick is een gentleman; hij heeft zijn vrouw nooit op de hoogte gebracht van zijn dubbele leven en vice versa. Dankzij een volmaakte organisatie kan hij deze twee levens gescheiden houden. Dit doorlopende over en weer gaan, is fysiek echter heel uitputtend. Problemen kunnen in zo'n situatie natuurlijk niet uitblijven: op dezelfde dag en hetzelfde uur organiseren Hélène en Elisabeth een diner, waarbij hij niet ontbreken mag. Een regelrechte ramp voor Patrick dus. Een voorspelbare relatieklucht waarvan er talloze en veel betere gemaakt zijn in Duitsland of Amerika. Enkele snedige dialogen ten spijt kunnen we het gevoel van déjà vu niet onderdrukken en bovendien wordt je op den duur van het heen en weer gehol hondsmoe. Het weinig originele scenario is van Carol Brenner en Jean-Carol Larrivé. Het camerawerk is van Jean- Yves Le Mener.

Un homme...

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Robert Mazoyer. Met o.a. Etienne Chicot, Catherine Frot, Anaïs Jeanneret, Roger Mirmont en Jean-Pierre Darroussin.

Tweedelige tv-film die het professionele en liefdesleven volgt van geniaal uitvinder Germain Mayeur (Chicot). In eerste deel GIS[KA2]ELE zien we hoe harde werker Germain het van ploegbaas tot fabriekseigenaar schopt. Zijn vrouw Gis[KA2]ele (Frot) voelt zich echter verwaarloosd en onbegrepen en pleegt zelfmoord. In tweede deel ISABELLE zijn zeven jaar voorbijgegaan. Germain begint verhouding met Isabelle (Jeanneret), jonge vrouw die op ministerie van industrie en handel werkt. Tot Germain ontdekt dat zij een verborgen leven leidt. Door regisseur Mazoyer met Odile Barsky geschreven subtiele kroniek van het dagelijkse leven, bestaande uit een lach en een traan, tegenslagen en grootse verwezenlijkingen. Met kleine trekjes tekent Mazoyer aantrekkelijke, geloofwaardige personages. Knap spel, sappige dialogen.

Un homme

1997 |

Frankrijk 1997. Robert Mazoyer. Met o.a. Anaïs Jeanneret, Catherine Frot en Etienne Chicot.

Tweedelige tv-film die het professionele en liefdesleven volgt van geniaal uitvinder Germain Mayeur (Chicot). In eerste deel GIS[KA2]ELE zien we hoe harde werker Germain het van ploegbaas tot fabriekseigenaar schopt. Zijn vrouw Gis[KA2]ele (Frot) voelt zich echter verwaarloosd en onbegrepen en pleegt zelfmoord. In tweede deel ISABELLE zijn zeven jaar voorbijgegaan. Germain begint verhouding met Isabelle (Jeanneret), jonge vrouw die op ministerie van industrie en handel werkt. Tot Germain ontdekt dat zij een verborgen leven leidt. Door regisseur Mazoyer met Odile Barsky geschreven subtiele kroniek van het dagelijkse leven, bestaande uit een lach en een traan, tegenslagen en grootse verwezenlijkingen. Met kleine trekjes tekent Mazoyer aantrekkelijke, geloofwaardige personages. Knap spel, sappige dialogen.

Quand j'étais petit

1997 |

Frankrijk 1997. Daniel Janneau. Met o.a. Cyprien Douais, Didier Bezace en Catherine Frot.

Tweedelige tv-film die het professionele en liefdesleven volgt van geniaal uitvinder Germain Mayeur (Chicot). In eerste deel GIS[KA2]ELE zien we hoe harde werker Germain het van ploegbaas tot fabriekseigenaar schopt. Zijn vrouw Gis[KA2]ele (Frot) voelt zich echter verwaarloosd en onbegrepen en pleegt zelfmoord. In tweede deel ISABELLE zijn zeven jaar voorbijgegaan. Germain begint verhouding met Isabelle (Jeanneret), jonge vrouw die op ministerie van industrie en handel werkt. Tot Germain ontdekt dat zij een verborgen leven leidt. Door regisseur Mazoyer met Odile Barsky geschreven subtiele kroniek van het dagelijkse leven, bestaande uit een lach en een traan, tegenslagen en grootse verwezenlijkingen. Met kleine trekjes tekent Mazoyer aantrekkelijke, geloofwaardige personages. Knap spel, sappige dialogen.

Quand j'étais p'tit

1997 | Romantiek

België/Frankrijk 1997. Romantiek van Daniel Janneau. Met o.a. Catherine Frot, Didier Bezace, Cyprien Douais, Pierre-Quentin Faesch en Xavier Rothman.

Juli 1959. De elfjarige Jean-Michel (Douais) en zijn zevenjarige broertje Charles (Faesch) genieten van een zonnige zomervakantie. Ze spelen in de tuin met hun vriendje Fr[KA1]ed[KA1]eric, bijgenaamd Typhus (Rothman). Hun moeder Suzanne (Frot) is altijd thuis, hun vader Robert (Bezace) zelden. Hij doet herstellingen en is dikwijls tot laat 's avonds bezig. Op een dag, als Jean-Michel de verrekijker van Typhus leent, ontdekt hij wat die 'late herstellingen' inhouden. Hun vader gaat op herstelling bij vreemde vrouwen. Jean-Michel neemt Charles in vertrouwen, maar de jongen begrijpt de toestand niet helemaal. Op een avond willen ze hun vader thuis houden en gooien spijkers op het wegdek. Het draait echter anders uit dan ze verwacht hadden. Een weemoedige nostalgische kijk op het leven op het platteland eind jaren 1950. De regisseur weet de sfeer van die tijd treffend te scheppen en de jongeren - en hun kijk op de wereld der volwassenen - dragen enorm veel bij tot het welslagen van dit autobiografische jeugdportret van regisseur/scenarist Janneau. Mooie 'ouderwetse' fotografie van José Antonio Loureiro.

Paparazzi

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Alain Berbérian. Met o.a. Patrick Timsit, Vincent Lindon, Catherine Frot, Nathalie Baye en Isabelle Gélinas.

Michel Verdier (Lindon) is een bikkelharde paparazzo, die zijn job uitvoert met de precisie van een huurmoordenaar. Zonder acht te slaan op de gevolgen tracht hij bekende mensen vast te leggen op het moment dat ze zich in een compromitterende situatie bevinden. Zo neemt hij een slachtoffer tijdens een voetbalwedstrijd op de korrel. Op het moment dat hij de foto maakt, wordt er gescoord. De dag daarop staat in de krant niet enkel de persoon in kwestie, maar ook een juichende supporter, Franck Bordoni (Timsit), een bekrompen beveiligingsmedewerker. Gevolg: Franck wordt ontslagen, want op dat ogenblik had hij op zijn werk moeten zijn. Franck wil zich beklagen op de redactie en vraagt wie de fotograaf D.R. wel is, niet beseffend dat dit Droits R[KA1]eserv[KA1]es (Alle Rechten Voorbehouden) betekent. Michel die hem ontvangt, legt hem dit niet uit, maar neemt hem in dienst als assistent. Zo krijgt Franck een spoedcursus als paparazzo. De film werd geen vlijmscherpe satire op dit soort aasgieren, maar een dynamische komedie over de gedeelde verantwoordelijkheid van de paparazzi, de media, de prominente figuren en het lage publiek dat zich aan sensatie laaft. Enkele Franse beroemdheden zoals Johnny Hallyday, Isabelle Adjani en Patrick Bruel, spelen even zichzelf in de film. Niet helemaal in zijn opzet geslaagd, maar toch een leuke kijk achter de schermen van de genadeloze sensatiefotografen, die na de dood van Prinses Diana door bijna iedereen verguisd werden. Berberian schreef het scenario samen met acteurs Lindon en Timsit en Danièle Thompson, Jean-François Halin en Simon Michael. Fotografie van Vincenzo Marano. Dolby Stereo.

Le dernier été

1997 | Drama, Biografie, Oorlogsfilm

Duitsland/Frankrijk 1997. Drama van Claude Goretta. Met o.a. Jacques Villeret, Catherine Frot, Jean Davy, Hanns Zischler en Jean Dautremay.

Georges Mandel (Villeret) is een toegewijde Franse journalist en deput[KA1]e (kamerlid) uit de Gironde (Bordeaux en omgeving) die er omstreeks 1935 in slaagt om als jood Minister van Posterijen te worden. Hij maakt zich niet erg geliefd omdat hij het postwezen reorganiseert van een log bureaucratisch apparaat naar een publieksvriendelijke dienstverlening. Hij strijdt tegen het opkomende fascisme, maar ondanks de bescherming die hij heeft van Georges Clemenceau, wordt hij enorm tegengewerkt in het parlement. Bij het uitbreken van WO II (1939-44) kan hij niet op een voorkeursbehandeling rekenen, al wilde Churchill de `Allereerste Franse verzetsstrijder` tegen Hitler in 1940 naar Engeland halen. Mandel wilde echter zijn land ter plekke blijven dienen. Zo werd hij het eerste kamerlid dat door de met de nazi`s collaborerende fascistische Vichy-regering van P[KA1]etain gearresteerd werd. Aangrijpend drama waarin de mens belangrijker is dan het aanstormende, gruwelijke oorlogsgeweld. Villeret schittert in zijn vertolking van de legendarische politicus die in juli 1944 (één maand voor de bevrijding door generaal De Gaulle) op laffe wijze door de militie van Vichy vermoord werd. Knap uitgewerkt scenario van Jean-Michel Gaillard die zich baseerde op de biografische roman Georges Mandel: le Moine de la Politique van Nicolas Sarkozy, voormalige Minister van Begroting en de derde man in de Gaulistische partij, RPR. Het camerawerk is van Dominique Brenguier.

Dormez, je le veux !

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Irène Jouannet. Met o.a. Céline Milliat-Baumgartner, Jean-Louis Loca, François Berléand, Catherine Frot en Alain Floret.

Cora (Milliat-Baumgartner) is zeventien, gevoelig en zit op een middelbare school. Ze is gefascineerd van hypnose en ontdekt op die manier het verleden van haar moeder en diens ingehouden hartstocht voor haar oom Paul (Berl[KA1]eand). Ze zoekt haar oom op. Hij blijkt ziek te zijn; hij is gedeprimeerd en leeft in onmin met Cora`s vader, die hem liever dood ziet gaan. Cora zoekt toenadering tot een hypnotiseur, Katz (Atkine), en wordt zijn minnares, terwijl Katz voor haar zijn vreemde assistent P[KA1]edro (Loca) laat schieten. Ze gaat met Katz op toernee. Als Katz ontdekt dat Cora nog minderjarig is, waarschuwt hij haar ouders. Ze sturen Cora naar Engeland, waar ze bij een gezin als au pair gaat werken. Dat hypnose niet werkt, maakt de film in het begin meteen duidelijk en als het witte konijn uit de hoge hoed komt, heeft men de al te gemakkelijke oplossing bedacht, dat hypnose tot vermaak in uitgaansgelegenheden in de provincie (van Noord-Frankrijk) dient. Het scenario is van regisseuse Jouannnet en Gilles Taurand en Marie Nimier naar diens boek L'hypnotisme à la portée de tous. Het spel met de gunstige uitzondering van de hoofdrollen Berléand en Atkine, is oppervlakkig en amateuristisch. Een dolende film, want halverwege wordt het thema hypnose overboord gesmeten en gaat de rolprent uitgebreid in op de liefdesperikelen van Katz en zijn lieve leerlinge Cora, een relatie die zich zeer snel ontwikkelt om daarna op een tamelijk willekeurig moment weer afgebroken te worden - dat is toch nauwelijks geloofwaardig. Het camerawerk is van Sacha Vierny.

Un air de famille

1996 | Komedie, Drama

Frankrijk 1996. Komedie van Cédric Klapisch. Met o.a. Jean-Pierre Bacri, Jean-Pierre Darroussin, Agnès Jaoui, Catherine Frot en Claire Maurier.

Met frisse tegenzin verschijnt de bourgeois familie Ménard op vrijdagavond ter verjaarsviering in het muffige buurtcafé van broer/zoon Henri (Bacri). Henri's wederhelft is er zojuist vantussen, voorbode van wat komen gaat. Co-scenarist Klapisch regisseerde het disfunctionele avondje in 'Au Père Tranquille' - vader is dood, vandaar - als azijnzure zedenkomedie. Evenals in Cuisine et dépendances, de eerste theaterstukverfilming van het dramaturgenspan Jaoui-Bacri, vliegen de vonken van het ensemblespel af. Helaas mist het verhaal de relativerende empathie van het latere J-B-werk en struikelt herhaaldelijk over zijn eigen cynisme. Césars voor de scenaristen, Darroussin en Catherine Frot als het weinig snuggere feestvarken.

Les lauriers sont coupés

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Michel Sibra. Met o.a. Jean-Sébastien Bressy, Catherine Frot, Olivier Pajot, Christian Rauth en Christine Cohendy.

We zijn in 1965. De zestien-jarige Julien woont met zijn vader Maurice (Pajot), een kok, en zijn moeder Josy (Frot), een naaister, in een kleine studio. Hij heeft een beurs gewonnen op school. Hierdoor kan hij zijn droom verwezenlijken: in navolging van Robert Flaherty een reisreportage maken over de Aran- eilanden. Zijn moeder verzet zich echter tegen zijn vertrek. Na het in 1994 gefilmde SI LE LOUP Y ÉTAIT is dit deel twee van de sterk autobiografische familiekroniek van Sibra, die ook nu weer het scenario schreef. De film bevat een mooie hulde aan Flaherty en diens meesterwerk MAN OF ARAN, maar is voor de rest eerder langdradig en nogal oninteressant. Chaumette als grootmoeder Jeanne heeft ook nu weer de meest ontroerende rol, maar hij is veel kleiner dan in voorgaande film. Mooie fotografie van Paul Bonis.

Sa dernière lettre

1994 | Drama

Zwitserland/Nederland/Frankrijk/België 1994. Drama van Serge Meynard en Serge Maynard. Met o.a. Marc Jolivet, Jean-Baptiste Begny, Anaïs Jeanneret, Catherine Frot en Martine Sarcey.

De tien-jarige Begny gedraagt zich vijandig tegenover zijn vader Jolivet sinds die zijn moeder Frot verliet voor de jongere Jeanneret. Frot heeft de scheiding nooit kunnen verwerken en pleegt uiteindelijk zelfmoord. Ze laat een brief achter voor haar zoon, waarin ze de redenen van haar daad verklaart, maar de jongen beschuldigt zijn vader van moord. Hij beweert dat hij zijn moeder uit het venster heeft geduwd. Jolivet weigert zich te verdedigen, en dat brengt de jongen in de war. Een onzinnige wraakactie van een jongen wiens leven verscheurd is door de scheiding van zijn ouders. Scenarioschrijvers Natalie Carter en Meynard hebben dit gegeven op zeer gevoelige wijze behandeld, en de jonge Begny steelt probleemloos de show, al leveren ook de volwassen acteurs een aanvaardbare prestatie. Een film die tot nadenken stemt. Sobere beelden van Michel Amathieu.

Un été à l'envers

1993 | Drama, Familiefilm

Frankrijk 1993. Drama van Roger Guillot. Met o.a. Maureen Diot, Bernard Verley, Anouk Ferjac, Catherine Frot en Patrick Catalifo.

Drie jaar nadat haar vader omkwam bij een ongeluk op het werk, brengt Diot de zomer door bij haar grootouders, ver weg van de grote stad. Hier ondergaat het meisje een moeizaam opgroeiingsproces, de eerste flirt, spanningen in het gezin en uiteindelijk een confrontatie met de jeugdjaren van haar moeder in dit dorp. Haar broze zelfvertrouwen brokkelt steeds verder af en ze raakt helemaal in zichzelf gekeerd. Slechts twee mannen kunnen nog tot haar doordringen, beiden vroegere minnaars van haar moeder. Aangrijpend portret van een meisje dat op weg is naar de volwassenheid, maar de moeilijkheden van het leven niet aankan. Niet direct een opwekkende film, maar wel indrukwekkend gespeeld door de jonge Diot. Weloverwogen scenario van Guillot en Josiane Maisse. Gefotografeerd door Philippe Théodière.

Juste avant l'orage

1992 | Drama, Romantiek

Zwitserland/Frankrijk 1992. Drama van Bruno Herbulot. Met o.a. Zabou Breitman, Laura Morante, Dominique Valadié, Lola Gans en Catherine Frot.

Herbulot schetst in zijn debuutfilm een melancholisch portret van een generatie die is vastgelopen in de desillusies van liefde en filosofisch engagement. Hij doet dit aan de hand van de levens van vijf vrouwen en vijf mannen, die op een avond bijeenkomen voor een reünie. Herbulot, een bewonderaar van Renoir en Eustache, heeft grip op de uitwerking van zijn karakters en geeft zijn verhaal een zeer hedendaags bitterzoet toontje mee. Scenario van regisseur Herbulot. Camerawerk van Guillaume Schiffman, Philippe Cordey en Florence Koechlin.

Cour d'assises

1992 | Thriller

Frankrijk 1992. Thriller van Jean-Charles Tacchella. Met o.a. Xavier Deluc, Catherine Frot, Anouk Ferjac, Alain Doutey en Sophier Carle.

De 25-jarige Petit Louis (Deluc) houdt van zon, vrijheid en vrouwen - van alle vrouwen: van de jonge hoer Frot tot de oudere, eenzame weduwe Ferjac. Hij overtreedt alle wetten, zowel die van de maatschappij als die van de onderwereld, maar dat laatste komt hem duur te staan, want hij wordt slachtoffer van een wraakactie. Naar de in 1941 gepubliceerde psychologische thriller van Georges Simenon. De gelauwerde Franse regisseur Tacchella weet het bekende Simenon-sfeertje van prostituées en schofterige types vrij goed in beeld te brengen.

Tom et Lola

1990 | Drama, Mysterie

Frankrijk 1990. Drama van Bertrand Arthuys. Met o.a. Cécile Magnet, Neil Stubbs, Mélodie Collin, Marc Berman en Catherine Frot.

Twee kinderen van negen jaar zijn opgenomen op de quarantaine-afdeling van een ziekenhuis, omdat zij aan een vreemde ziekte lijden. Op een nacht slagen zij er toch in te ontsnappen en gaan de wereld van het ziekenhuis verkennen. Zij ontmoeten Robert die hen vertelt van zijn bergdorp, waarna ze besluiten terug te keren. Er is in deze film sprake van een hele duidelijke stijlbreuk tussen het eerste vrij spannende deel en datgene wat daarna komt. Het evenwicht van het verhaal lijdt daaronder. Een mengeling van benauwende werkelijkheid en betoverende fantasie (niet voor niets werkte Christian de Chalonge mee aan scenario en dialogen), uitstekend geschikt om jonge (en minder jonge) kijkers mee van de wijs te brengen. Een meer dan interessante debuutfilm. Verwar Bertrand Arthuys overigens niet met Philippe Arthuys.

Personne ne m'aime

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Bernard Dubois. Met o.a. Eric Viellard, Pierre-Alexis Hollenbeck, Luis Rego, Ariane Kah en Catherine Lachens.

Een onverbeterlijke vrouwenjager en trainer-gangmaker van 35 jaar, die in de (dure) banlieue van Parijs woont, kan steeds meer veroveringen op zijn naam zetten, maar de kosten er uiteindelijk niet meer uitkrijgen. Een platvloerse klucht vol misverstanden, en een al even flauw als mager scenario. Door veel belang te hechten aan de personages, probeert de cineast een persoonlijke regie samen te laten gaan met de smaak van het grote publiek. Moeilijke onderneming!

La face de l'ogre

1990 | Drama, Mysterie

Frankrijk 1990. Drama van Bernard Giraudeau. Met o.a. Anny Duperey, Pierre Vaneck, Catherine Frot, Jacques Denis en Jean-Claude Bouillaud.

Bewerking van een roman van Simone Desmaison met een symbolische titel, die verwijst naar een berg met een gevaarlijke beklimming. Het verhaal speelt zich af in een afgelegen hotelletje aan de voet van die berg. De hotelgasten, waaronder een raadselachtige vrouw die alleen is, volgen met een verrekijker het traject dat de bergbeklimmers afleggen. Giraudeau, die zich plotseling opwerpt als televisieregisseur zonder een rol voor zichzelf te reserveren, wekt meer belangstelling met zijn zeer gedetailleerde schildering van de personages dan met zijn regie, die nogal eens in herhaling valt.

Fatale obsession

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Catherine Corsini. Met o.a. Simon de La Brosse, Anne Roussel, Philippe Morier-Genoud, Catherine Frot en Isabelle Renauld.

De jonge journalist Antoine (De La Brosse) arriveert in Lyon, waar hij een nieuwe werkgever heeft gevonden. Per ongeluk rijdt hij er de vrouw van de vooraanstaande chirurg Reicher (Morier- Genoud) aan. Reicher besluit zich te wreken op Antoine`s partner Katherine (Roussel). Ondermaatse melodramatische toestanden verpakt in een pseudo misdaadverhaaltje.

Du sel sur la peau

1989 | Komedie, Romantiek

Canada/België/Frankrijk 1989. Komedie van Jean-Marie Degesves. Met o.a. Richard Bohringer, Catherine Frot, Michel Galabru, Isabelle Glorie en Nicole Colchat.

Hoe een ten gevolge van tal van mislukte relaties met vrouwen een teleurgestelde veertiger besluit het zonder hartstocht te doen en zich geheel te wijden aan zijn vioolhobby. Doch een ongehuwde moeder van dertig jaar breekt door de blokkade heen, waaraan de moeder van de vrijgezel, die zelf bezeten is van astrologie, medeplichtig is. Met andere woorden, het zijn eigenlijk twee thema's. Daarnaast was deze film beter af geweest met een minder slappe en losse regie, een degelijk opgebouwd scenario en vooral minder stompzinnige dialogen. Slechts het vakmanschap van de Franse acteurs redt deze onderneming van een algehele ondergang.

Chambre à part

1989 | Komedie

Frankrijk/België 1989. Komedie van Jacky Cukier. Met o.a. Michel Blanc, Jacques Dutronc, Frances Barber, Catherine Frot en Christine Murillo.

Gekruide debuutfilm van wisselende kwaliteit over liefde, bedrog, jaloezie en andere hartstochten van twee echtparen: de keurige Blanc-Barber dat in Londen een alledaags bestaan leidt en het oridinaire duo Dutronc-Lio dat op oudejaarsavond hun leven binnendringt. Na hun kennismaking laat de verlegen Blanc zich door de lonkende Lio verleiden en Dutronc is niet ontroostbaar met Barber. Cukier is van huis uit scenarioschrijver en hij maakte samen met Serge Frydman deze film. Het scenario biedt een eigenaardig en boeiend portret van morele afzondering en is doorspekt met wrange humor. De regie doet wat aarzelend aan en komt vooruit met behulp van niet goed uitgewerkte scènes, die helaas het verhaal soms meer en meer op een klucht doen lijken, maar het spel is uitmuntend.

Le mouchoir de Joseph

1988 | Misdaad

Frankrijk 1988. Misdaad van Jacques Fansten. Met o.a. Piotr Shivak, Isabelle Sadoyan, Catherine Frot, Isabelle Candelier en Coraly Zahoren.

Een voorbeeldig immigrantengezin in Frankrijk vangt een jonge, uit Polen gevluchte en tamelijk eigenwijze neef op die meteen de nodige problemen veroorzaakt. Als een knap meisje uit de buurt dood wordt aangetroffen in de sluis van het kanaal die zich voor het huis van de Poolse familie bevindt, belandt de zoon des huizes verdacht van moord in de gevangenis en valt een verdere verdenking op de vervelende neef. De sfeer van xenofobie is raak weergegeven. Een van de betere tv-films gedraaid naar de roman Chez Krull van Georges Simenon. Scenario van Emmanuelle Bernheim en Jacques Fansten.

Amis de Monsieur Gazon

1988 | Komedie

Frankrijk 1988. Komedie van Pierre Pradines. Met o.a. Jean-Pierre Darroussin, Daniel Jegou, Catherine Frot en Anne Levy.

Een satire over het gedrag van stedelingen die naar hun tweede huis gaan, waar ze met de plattelandsgewoonten worden geconfronteerd. De zoveelste film over dit onderwerp en niet erg vernieuwend. Voorspelbaar, slecht geregisseerd en met derderangs acteurs.

Le Moine et la sorcière

1987 | Drama

Frankrijk 1987. Drama van Suzanne Schiffman en Suzanne Schiffmann. Met o.a. Christine Boisson, Jean Carmet, Raoul Billerey, Catherine Frot en Feodor Atkins.

De verhandeling [KL]De l`Adoration du chien Guinefort[KLE] is de inspiratiebron voor deze film. Het verhaal wordt toegeschreven aan Etienne de Bourbon (XIIe eeuw), terwijl de historica Pam[KA1]ela Berger het scenario heeft geschreven: een monnik die alles in het werk stelt om een heks op de brandstapel te krijgen, maar daar niet in slaagt dankzij het gezonde verstand van de dorpspastoor, prachtig vertolkt door Carmet. Hij wordt beetje bij beetje de spil van de film, ondanks zijn optreden in het begin. De sfeer in een dorp van toen is zeer authentiek weergegeven: een soort open plek omringd door bos, hetgeen het heidense bijgeloof uit die jaren gevaarlijk dichtbij haalt. De belichting is opvallend, evenals het zowel realistische als po[KA3]etische kleurgebruik (van cameraman Patrick Blossier). Ten slotte moet gewezen worden op de bijzondere muziek, die eraan herinnert dat de Middeleeuwse muziek van oosterse oorsprong is en wordt gespeeld met zulke ongewone instrumenten, als de zarb of de kamantché. Een sterke film die ook op levendige wijze het conflict tussen intuïtie en de abstracte theologische wetenschap aankaart. De handeling vindt plaats in de XIIIe eeuw.

L' Inconnue de Vienne

1986 | Komedie

Frankrijk 1986. Komedie van Bernard Stora. Met o.a. Marie-France Pisier, Richard Bohringer, Gérard Klein, Catherine Frot en Jean-Claude Adelin.

Een sjieke Parisienne verlaat haar man en komt terecht in de provincie Vienne waar zij als pompbediende werkt, totdat haar man haar terugvindt en komt halen. Een onbeduidende komedie die echter opgetrokken wordt door de talentvolle Pisier en Bohringer; kijk maar eens hoe zij benzine tankt.

Escalier C

1985 | Komedie

Frankrijk 1985. Komedie van Jean-Charles Tacchella. Met o.a. Robin Renucci, Jean-Pierre Bacri, Catherine Frot, Michel Aumont en Claude Rich.

Deze verfilming van de gelijknamige roman van Elvire Murail verhaalt van de dagelijkse beslommeringen van de bewoners van een appartementencomplex in Parijs die elkaar slechts in 'trappenhuis C' tegenkomen. Hoofdpersoon Forster Lafont (Renucci) is een onbeschofte, emotioneel ondoordringbare en rancuneuze kunstcriticus wiens cynisme wordt doorbroken wanneer een buurman zelfmoord pleegt. In het origineel werd de journalist uiteindelijk homoseksueel, een element dat in de film min of meer uit het zicht is verdwenen. Tacchella is ook de regisseur van het ontroerende Cousin, cousine uit 1975.

Elsa Elsa

1984 | Komedie

Frankrijk 1984. Komedie van Didier Haudepin. Met o.a. François Cluzet, Catherine Frot, Lio en Tom Novembre.

Film van een voormalige kinderster over zijn jeugd, zonder franje maar ook zonder conformisme. Deze autobiografie gaat ook over de hedendaagse filmindustrie. Geen intrige, maar portretten van boeiende personages; weliswaar niet diepgaand, maar een geslaagde komedie, vandaag de dag bijzonder zeldzaam.

Du sel sur la peau

1984 |

België 1984. Jean-Marie Degesves. Met o.a. Anne Clignet, Catherine Frot en Richard Bohringer.

Film van een voormalige kinderster over zijn jeugd, zonder franje maar ook zonder conformisme. Deze autobiografie gaat ook over de hedendaagse filmindustrie. Geen intrige, maar portretten van boeiende personages; weliswaar niet diepgaand, maar een geslaagde komedie, vandaag de dag bijzonder zeldzaam.

Une pierre dans la bouche

1983 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1983. Misdaad van Jean-Louis Leconte. Met o.a. Harvey Keitel, Michel Robin, Catherine Frot, Richard Anconina en Hugues Quester.

Voortvluchtige gangster Tony (Keitel) schuilt in een ogenschijnlijk verlaten kasteelachtig landhuis aan de Franse kust. Niettemin heeft het een bewoner: de oudere, blinde acteur Victor (Robin). De voorzichtig groeiende vriendschap tussen de twee wordt verstoord wanneer Victors neef Marc (Anconina) met begeleidster Jacqueline (Frot) op bezoek komt. Vergeetputfilm op Keitels curriculum wordt nauwelijks gehinderd door een plot en leeft van het krachtige acteursensemble. Dat krijgt bovendien zwijgende steun van de door Henri Alekan gefotografeerde, onwerkelijke locatie. Vroege nevenrol van Frot voorspelt haar latere bloei als wendbaar karakterspeelster met draagkracht.

Quand tu seras débloqué, fais-moi signe

1981 | Komedie

Frankrijk 1981. Komedie van François Leterrier. Met o.a. Christian Clavier, Anémone, Marie-Anne Chazel, Philippe Léotard en Patrick Fierry.

Een Parijse jongen uit een kleinburgerljk milieu belandt door autopech in een 'milieuvriendelijke' commune. Hij wordt verliefd op één van de 'seksueel bevrijde' meisjes. Hij moet zich eerst van zijn burgerlijke gewoonten bevrijden voor de groep hem als een van de hunnen aanvaardt. Dat lukt niet zo best, net zo min als het met de liefde goed gaat. Na JE VAIS CRAQUER is dit een nieuwe satire op de vormen van modieus snobisme; deze film mist de scherpte van Leterriers vorige film, zodat een boulevard- komedie in een ietwat andere situatie het resultaat is. Alle acteurs spelen hun rollen met een plezierig aandoende animo.

Babas cool, Les

1981 | Komedie

Frankrijk 1981. Komedie van François Leterrier. Met o.a. Christian Clavier, Marie-Anne Chazel, Philippe Léotard, Anémone en Nadia Barentin.

Vage liefdesavonturen in de Provence en in Parijs rond een stelletje en een commune in de stijl van het post-hippie- tijdperk. De vraag is waarom de regisseur van UN ROI SANS DIVERTISSEMENT een scenario dat zo beneden alle peil is, heeft geaccepteerd. Scenario van Philippe Bruneau et Martin Lamotte.

Psy

1980 | Komedie

Frankrijk 1980. Komedie van Philippe de Broca. Met o.a. Patrick Dewaere, Anny Duperey, Jean-François Stévenin, Michel Creton en Jennifer.

Een psychotherapeut leidt groepssessies op het platteland, waar zich onverwachts kennissen van vroeger - voortvluchtige dieven - aandienen. Het contact met de gangsters blijkt voor de patiënten weldadiger dan de 'zachte aanpak' die de held tenslotte laat varen, waarna hij door krachtdadig optreden het respect van zijn vriendin herwint. De ongelukkige combinatie van de scherpe satiricus Lauzier als scenarioschrijver - naar eigen stripverhaal - en de op romantischer humor gerichte regie van De Broca, levert een muffe komedie op, omdat de stereotiepe personages niet op een absurdistisch, ander niveau worden getild. Dewaere vult een onmogelijke rol in met bekkentrekkerij, maar Duperey bewaart haar ironische allure.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Catherine Frot op televisie komt.

Reageer